દાનિયેલનું પુસ્તક - ક્રમાંક ઓગણપચાસ

ઈ.સ. 1798માં જ્યારે ઉલાઈ નદીનું દર્શન અનમુદ્રિત કરવામાં આવ્યું ત્યારે જે જ્ઞાનવૃદ્ધિ ઉત્પન્ન થઈ, તેણે એવી પરીક્ષણપ્રક્રિયા ઉપજાવી જેનું પરાકાષ્ઠા-બિંદુ ઈ.સ. 1844ના મધ્યરાત્રિની હાકલના આંદોલનમાં પહોંચી ગયું. અંતિમ દિવસોની મધ્યરાત્રિની હાકલ, જે હવે અનમુદ્રિત કરવામાં આવી રહી છે, તે ઇતિહાસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામી છે, અને તેમાં એ જ ઇતિહાસની એ જ પરીક્ષણકારી સત્યોનો સમાવેશ થાય છે; કારણ કે મધ્યરાત્રિની હાકલનો સંદેશ, જે હવે અનમુદ્રિત કરવામાં આવી રહ્યો છે, તે મિલરના રત્નોની પુનઃસ્થાપના છે.

અમારા સમયની મધ્યરાત્રિના રોદનની ભવિષ્યવાણીય સંદેશાનો મુખ્ય વિષય ત્રીજા હાયના ઇસ્લામની ભૂમિકા છે. ઇસ્લામના ત્રણેય હાય હબક્કૂકની બે ફળકો પર પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. છેલ્લાં દિવસોની મધ્યરાત્રિના રોદનની સંદેશા છેલ્લાં દિવસોની વિલંબિત અવધિ આવી પહોંચી ત્યારે, 18 જુલાઈ, 2020ની નિરાશા સમયે ઉન્મુદ્રિત થવા માંડી. જેમ મિલેરાઇટ ઇતિહાસની મધ્યરાત્રિના રોદનની સંદેશા હતી, તેમ છેલ્લાં દિવસોની સંદેશા પણ એક પછી એક તબક્કે વિકસિત થતી જાય છે, જ્યાં સુધી તે એક્સેટર શિબિર-સભા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા બિંદુએ પહોંચે નહીં. તે બિંદુએ કન્યાઓ પાસે તો તેલ હોય છે, અથવા તો તેમ પાસે હોતું નથી.

યરુશાલેમના લોકોને શાસન કરતા ઉપહાસી પુરુષો પર યશાયાહ દ્વારા ઉચ્ચારવામાં આવેલ હાય દર્શાવે છે કે એફ્રાઇમના મતવાલાઓ માટે દર્શન એક મુદ્રાંકિત પુસ્તક સમાન બની ગયું છે. યશાયાહના આ અવતરણમાં, સાતાનિક પ્રતિકને દેવસભ્ય પ્રતિકમાં ફેરવવાનું કાર્ય, જેમ કે એડ્વેન્ટિઝમના ઇતિહાસમાં સિદ્ધ કરવામાં આવ્યું છે, કુંભારની માટી સમાન ગણવામાં આવવાનું છે. તે કાર્ય “the daily” ની વ્યાખ્યા ખ્રિસ્તના પ્રતિક તરીકે સ્થાપિત કરવાનું હતું, જ્યારે તે સાતાનનું પ્રતિક છે. જ્યારે દાનિયેએ “tamid” શબ્દનો ઉપયોગ મૂર્તિપૂજકતાના પ્રતિક તરીકે કર્યો, ત્યારે તેણે એ શબ્દ પ્રતિકાત્મક હેતુસર પસંદ કર્યો, કારણ કે એ શબ્દનો અર્થ “continual” થાય છે.

ત્રણ સત્તાઓ એવી છે જે વિશ્વને આર્માગેડન તરફ દોરી જાય છે, અને તે ત્રણ સત્તાઓમાં પ્રથમ છે અજગર (મૂર્તિપૂજકતા). અજગરે સ્વર્ગમાં દેવના વિરુદ્ધ પોતાનું યુદ્ધ આરંભ્યું. અજગર તે યુદ્ધને હજારો વર્ષની સહસ્રાબ્દી અવધિના અંત સુધી ચાલુ રાખે છે, જ્યાં અંતે તેનો સંપૂર્ણ નાશ કરવામાં આવે છે.

પશુ (પાપાશાહી), જે વિશ્વને આર્માગેડન તરફ દોરી જનાર ત્રણ સત્તાઓમાંની બીજી છે, અને ખોટો પ્રભુવક્તા (સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા), જે આ ત્રણ સત્તાઓમાંની ત્રીજી છે, બંને ક્રોસના ઇતિહાસ પછી ઇતિહાસમાં પ્રગટ થયા હતા, અને બંનેનો ખ્રિસ્તના બીજા આગમન સમયે નાશ થાય છે.

જ્યારે દાનિયેલે મૂર્તિપૂજા (શૈતાન)ના પ્રતીક તરીકે હિબ્રૂ શબ્દ “નિરંતર” પસંદ કર્યો, ત્યારે તેણે એવો શબ્દ પસંદ કર્યો જે દર્શાવે છે કે નિરંતર રીતે દેવના વિરુદ્ધ યુદ્ધ કરનાર તો શૈતાન જ છે. બાકીની બે શક્તિઓ દેવના વિરુદ્ધના તેમના યુદ્ધમાં માત્ર નિર્ધારિત સમયગાળાઓ માટે જ સક્રિય રહે છે. દાનિયેલે “તમિદ” (નિરંતર) શબ્દનો કર્યોેલો પસંદગીપૂર્ણ ઉપયોગ હેતુપૂર્વકનો પણ હતો અને ચોક્કસ પણ હતો.

જેઓ પર પ્રભુએ ઘોર નિદ્રાની આત્મા ઢોળી, અને જેમની આંખો બંધ કરી દીધી, તેમના વિષે યશાયાની શોકઘોષણાની વાર્તા અધ્યાય અઠ્ઠાવીસથી આગળ વધીને અધ્યાય ત્રીસ સુધી ચાલુ રહે છે; તે નોંધે છે:

જે “ફલકો” લખાયો છે, તે હબક્કૂકના બીજા અધ્યાયના તે ફલકો છે, જે એ માટે રચાયા હતા કે જે લોકો તેમને વાંચે તેઓ “દોડે” અને સંદેશો પ્રસારે. જે “પુસ્તકે” તે “ફલક” અંગે “નોંધ” કરી છે, તે હબક્કૂક છે. હબક્કૂકના “પુસ્તક”માંથી આવેલો તે “ફલક” એક પરીક્ષણની પ્રક્રિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે “બળવાખોર પ્રજા, ખોટું બોલતાં સંતાનો, એવા સંતાનો કે જેઓ યહોવાના નિયમને સાંભળવા ઇચ્છતા નથી,” તેમને પ્રગટ કરે છે. જે “બળવાખોર પ્રજા” “સાંભળવા” ઇનકાર કરે છે, તેઓ યિર્મયાહમાં તે લોકો છે જેઓ ચોકીદારના તુરીના ધ્વનિને સાંભળવા ઇનકાર કરે છે.

બળવાખોરો તેઓ છે જેઓ, યશાયાહના ઇતિહાસમાં પણ અને ખ્રિસ્તના ઇતિહાસમાં પણ, સાંભળવા તૈયાર નહોતા.

યશાયાહના બહેરા બળવાખોરો “સાંભળી” શકે છે, પરંતુ તેઓ “સાંભળતા” નથી, અને તેમની “સાંભળવા”ની ના એ દર્શાવે છે કે તેઓ “સમજે નથી.” દાનિયેલના દુષ્ટો, જે મથિની મૂર્ખ કુમારીઓ પણ છે, તેઓ હબક્કૂકના “પુસ્તક”માં નોંધાયેલ “પાટિયા” પર દર્શાવવામાં આવેલા જ્ઞાનના વધારાને સમજતા નથી. જો યશાયાહના બહેરા બળવાખોરો સાંભળે, તો તેઓ પરિવર્તિત થઈ શકે અને ચંગા થઈ શકે, પરંતુ તેમનું હૃદય જાડું થઈ ગયું છે, તેથી તેઓ મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશ સમજી શકતા નથી. ઈસુએ બહેરા બળવાખોરો વિષે બીજી સાક્ષી આપી.

જ્ઞાની લોકો દૃષ્ટાંતોના રહસ્યને સમજે છે, જે પંક્તિ પર પંક્તિરૂપે પ્રતિનિધિત થયેલ સત્ય છે. જ્ઞાની ધન્ય છે, કારણ કે તેઓ જુએ છે અને સાંભળે છે; અને જ્ઞાની તથા ધન્ય—બંને—દાનિયેલના બારમા અધ્યાયમાં પ્રતિનિધિત થયેલ છે. “જ્ઞાની” તેઓ છે, જેઓ જ્ઞાનની વૃદ્ધિને (તેમના હૃદયથી) સમજે છે, જે “મેજ” દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલ છે અને જે હબક્કૂકના “પુસ્તક”માં નોંધવામાં આવી છે; અને “ધન્ય” તેઓ છે, જેઓ રાહ જુએ છે.

મિલરાઈટોએ યોગ્ય રીતે સમજ્યું હતું કે તે તેર સો પાંત્રીસ દિવસો ત્યારે શરૂ થયા જ્યારે મૂર્તિપૂજકતા (“દૈનિક”) ઈ.સ. 508માં “દૂર કરવામાં” આવી. આશીર્વાદ તેમની માટે વચનબદ્ધ કરવામાં આવ્યો હતો, જેઓ 1843માં પ્રતીક્ષા કરતા હતા. આ અવતરણમાં “cometh” શબ્દનો અર્થ “સ્પર્શે છે” એવો થાય છે. વર્ષ 1843, જ્યારે તે પૂર્ણ થયું, ત્યારે વર્ષ 1844ને “સ્પર્શ્યું.” જ્યારે વર્ષ 1843 પૂર્ણ થયું, ત્યારે હબક્કૂકનો “વિલંબનો સમય” આવ્યો, અને “તક્તાઓ”નો ઉલ્લેખ કરનાર “પુસ્તક”માં જે આજ્ઞા આપવામાં આવી હતી તે મુજબ જેઓ પ્રતીક્ષા કરતા હતા, તેમની ઉપર આશીર્વાદ જાહેર કરવામાં આવ્યો. હબક્કૂકના “પુસ્તક”એ દર્શન માટે “પ્રતીક્ષા” કરવાની આજ્ઞા આપી હતી.

દાનીયેલ 1798ના ઇતિહાસને ઓળખાવે છે (અંતનો સમય), જ્યારે તેની પુસ્તકની મુદ્રા ખોલવામાં આવી, અને ત્યારબાદ એક ત્રિ-પડાવવાળી કસોટીની પ્રક્રિયા ઉત્પન્ન થઈ (શુદ્ધ કરવામાં આવ્યા, અને શ્વેત કરવામાં આવ્યા, અને અજમાવવામાં આવ્યા). તે પ્રક્રિયા સાત ગર્જનાઓના ગુપ્ત ઇતિહાસના પ્રગટીકરણમાં પોતાના નિષ્કર્ષ સુધી પહોંચી. તે ગુપ્ત ઇતિહાસ સત્યના ત્રણ માર્ગચિહ્નો છે, જે પ્રથમ નિરાશા, મધ્યરાત્રિની પુકારનો સંદેશ, અને મહાન નિરાશા દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. પ્રથમ નિરાશા સુધી પહોંચવાના આશીર્વાદમાં 1798થી 1844 સુધીના ઇતિહાસના અંતે એક ત્રિ-પડાવવાળી કસોટીની પ્રક્રિયાનું પ્રતિનિધિત્વ થાય છે.

1798નો ઇતિહાસ, 1844ની મહાન નિરાશા સુધી, 1989ના ઇતિહાસનું, આવનારી રવિવારની કાનૂન સુધી, પ્રતીકરૂપ છે. પ્રથમ નિરાશા સમયે વિલંબિત થવા લાગી એવી દર્શન માટે રાહ જોનારા લોકો માટે એક આશીર્વાદનું વચન આપવામાં આવ્યું છે. દાનિયેલ અધ્યાય બારમાંના “જ્ઞાની” એ જ છે, જે “ધન્ય” છે અને જે “રાહ જુએ” છે. દુષ્ટો એ છે, જે પોતાના હૃદયથી “સાંભળતા” નથી અને જે “જોતાં” નથી. મિલરાઇટ આંદોલનનો સમગ્ર અનુભવ દાનિયેલના ચાર વચનોમાં સંક્ષિપ્ત કરવામાં આવ્યો છે, અને એ વચનો એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનની કથાને પણ પ્રતિનિધિત્વ આપે છે.

તે ચાર વચનોમાં પ્રતિનિધિત થયેલો પવિત્ર ઇતિહાસ, હબક્કૂકની પાટિયાઓ પર પ્રતિનિધિત કરાયેલ જ્ઞાનની વૃદ્ધિ, અને ઈસુએ “પંક્તિ ઉપર પંક્તિ”ની પદ્ધતિ દ્વારા શિક્ષણ આપતાં ઓળખાવેલી જ્ઞાનની વૃદ્ધિ—આ બન્નેની સમજ પર આધારિત છે. તેમણે “જ્ઞાનીઓ”ને ભવિષ્યવાણીના રહસ્યની સમજ આપવા માટે દૃષ્ટાંત પર દૃષ્ટાંત રજૂ કર્યા. દાનિયેલ બારમા અધ્યાયમાં “દુષ્ટો” સમજતા નથી, અને 2 થેસ્સલોનિકી, અધ્યાય બેમાં, તેમની આ અસમજ સત્ય પ્રત્યેની દ્વેષરૂપે પ્રતિનિધિત થાય છે, જે પ્રબળ મોહને જન્મ આપે છે. પૌલના પત્રમાં જે સત્યને દુષ્ટો પ્રેમ કરતા નથી તે “નિત્ય” હતું, અને દાનિયેલના ચાર વચનોમાં જે ભવિષ્યવાણીય સત્યને વિશેષ રીતે ઓળખાવવામાં આવ્યું છે, તે પણ “નિત્ય” જ છે.

ઈસુએ શિષ્યોને કહ્યું કે તેઓ ધન્ય હતા, અને આમ કરતાં તેમણે તેઓનો યશાયાહમાં દર્શાવાયેલા તે લોકોથી વિરોધાભાસ બતાવ્યો, જેઓ ફેરવાઈ જાય તે માટે જોવા અને સાંભળવાનું ઇનકાર કરતા હતા. દાનિયેલ બારમા અધ્યાયમાં જે ધન્ય છે, તેઓ તે છે જેઓ રાહ જુએ છે. દાનિયેલ અધ્યાય બારની ચાર પંક્તિઓ, તેમજ મિલરાઇટોના ઇતિહાસમાં તે પંક્તિઓની પરિપૂર્ણતા, તેમજ યશાયાહના તે વર્ગ સાથેનો વિરોધાભાસ જેઓ સાંભળવા અને જોવા ઇનકાર કરતા હતા, તેમજ ખ્રિસ્ત દ્વારા એ જ બે વર્ગો વચ્ચે કરવામાં આવેલો એ જ ભેદ—આ બધું જ 18 જુલાઈ, 2020ના દિવસે પ્રગટ થયેલા સાત ગર્જનોના ગુપ્ત ઇતિહાસ તરફ નિર્દેશ કરે છે. મિલરાઇટ ઇતિહાસની અંતિમ પરીક્ષાત્મક પ્રક્રિયા, જે પ્રથમ નિરાશાથી શરૂ થઈ હતી, હવે ફરીથી પુનરાવર્તિત થઈ રહી છે. કેટલાક જોશે, અને બીજા જોવાનું ઇનકાર કરશે.

વિલિયમ મિલરને દેવદૂતોએ એ સમજણ સુધી દોર્યા કે “નિત્ય” મૂર્તિપૂજક રોમનું એક પ્રતીક હતું. સિસ્ટર વ્હાઇટે સીધી રીતે પુષ્ટિ કરી કે તે આ સમજણમાં યોગ્ય હતા. એ સમજણ, જે હબક્કૂકના “પુસ્તક”માં ઉલ્લેખિત “ફળિયાં” પર રજૂ કરવામાં આવી હતી, તે “આવનારા સમય માટે” છે. તે “પુસ્તક”નું અનમુદ્રિત થવું “બગાવતી, ખોટું બોલનારા સંતાનો”ને પ્રગટ કરે છે. “સંતાનો” અંતિમ પેઢીનું પ્રતીક છે, તેથી યશાયાહના આ અંશમાં “આવનારો સમય” વિશેષ રીતે તપાસણીય ન્યાયના અંતિમ દિવસો તરીકે ચિહ્નિત કરવામાં આવ્યો છે.

યશાયા જણાવે છે કે “જૂઠાણાં બોલતા સંતાનો” “પુસ્તક”માં નોંધવામાં આવેલી “મેજ” પર પ્રતિનિધિત્વ પામેલા ભવિષ્યવાણીના સંદેશને નકારી કાઢશે, કારણ કે તેઓ કહે છે: “દર્શનકારોને, દર્શન કરશો નહિ; અને પ્રભુવક્તાઓને, અમને સીધી વાતોનું પ્રભુવચન કહેશો નહિ, અમને મીઠી વાતો કહો, ભ્રામક વાતોનું પ્રભુવચન કહો.” 1863માં લાઉદિકેયી એડ્વેન્ટિઝમે જૂઠાણાં બોલતા સંતાનોની આ વિનંતિને પૂર્ણ કરવાની વધતી જતી પ્રક્રિયા શરૂ કરી. યશાયા આ કાર્યને મિલરાઈટ પાયાના જૂના માર્ગોને નકારી કાઢવા તરીકે દર્શાવે છે, કારણ કે તેઓએ કહ્યું: “માર્ગમાંથી હટી જાઓ, પંથમાંથી પરે વળી જાઓ, ઇઝરાયેલના પવિત્રને અમારી સામે રહેતાં બંધ કરો.” જે પંથ માર્ગ છે, તે યર્મિયાના જૂના માર્ગો છે.

“જૂઠા સંતાનો” દ્વારા યિરમિયાહના “જૂના માર્ગો”નો અસ્વીકાર મધ્યરાત્રિની પોકારના સંદેશનો અસ્વીકાર છે, જ્યાં “વિશ્વામ” મળવાનો છે; અને એ જ “વિશ્વામ અને તાજગી” છે, જેને તેઓ યશાયાહમાં સાંભળવા તૈયાર ન હતા, અને જે પછીના વરસાદના સંદેશની તાજગી પણ છે. તે સંદેશ મધ્યરાત્રિની પોકારનો સંદેશ છે, જે મિલરાઇટોના ઇતિહાસમાં પ્રતિનિધિત થાય છે અને “પુસ્તક”માં નોંધાયેલ “કોષ્ટકો” પર દર્શાવવામાં આવ્યો છે. જૂઠા સંતાનો દ્વારા મધ્યરાત્રિની પોકારના સંદેશનો અસ્વીકાર, તેમના આ અભિલાષાથી પ્રતિનિધિત થાય છે કે તેઓ “ઇઝરાયેલના પવિત્રને” પોતાની સમક્ષથી દૂર કરી દે. એલેન વ્હાઇટનું પ્રથમ દર્શન, જેને અલ્ફા અને ઓમેગા નિશ્ચિતરૂપે અંતનો પ્રતિનિધિત્વ કરવા માટે ઉપયોગમાં લેતાં, ધાર્મિકોના માર્ગને ઓળખાવે છે, તેના આરંભે રહેલા પ્રકાશને ચિહ્નિત કરે છે, અને માર્ગના અંત સુધી “જ્ઞાની”ને કોણ દોરી જાય છે તે દર્શાવે છે.

આરંભે પણ અને અંતે પણ તે મધ્યરાત્રિના પોકારનો પ્રકાશ હતો. તે ઈસુ જ હતા (ઇઝરાયેલના પવિત્ર) જેમના તેમને પોતાના આગળ રહેવાનું બંધ કરાવવું હતું. ઈસુના મહિમામય જમણા ભુજમાંથી નીકળતો પ્રકાશ, “પુસ્તક”માં નોંધાયેલ “પટ્ટિકાઓ” પર દર્શાવવામાં આવેલ મુજબ, મધ્યરાત્રિના પોકારનો પ્રકાશ હતો. “અસત્ય બોલતા સંતાનો” દ્વારા ખ્રિસ્તના મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશનો, અને તેઓએ જેના ઉપર ચાલવાનું હતું તે માર્ગનો, કરાયેલ અસ્વીકાર તેમના ઉપર દેવનો ન્યાય લાવ્યો, કારણ કે તેઓ તે માર્ગ પરથી નીચે પડી ગયા. જે “ઊંચી દીવાલ” અચાનક તૂટી પડે છે, તે ચર્ચ અને રાજ્યના વિભાજનની “દીવાલ” છે, જે ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે નષ્ટ થાય છે. તે ન્યાય “અચાનક, એક ક્ષણે” આવે છે, અને તે “કુંભારના વાસણના ભંગ સમાન હશે, જે ટુકડા ટુકડા થઈ તૂટી જાય છે.” તે એવો ન્યાય છે જે “દૈનિક”ના શૈતાનિક પ્રતીકને ઊંધું ફેરવી દેવા અને તેને ખ્રિસ્તના પ્રતીક તરીકે ઓળખાવા સાથે સંકળાયેલો છે.

“દૈનિક” એ તે ભવિષ્યવાણીય સત્ય છે, જે દાનિયેલ બારના તે ચાર વચનોને પરસ્પર જોડે છે, જે દુષ્ટો અને જ્ઞાની લોકો વચ્ચેનો ભેદ દર્શાવે છે. “દૈનિક” એ તે સત્ય છે, જેને 2 થેસ્સલોનિકીઓમાં પ્રબળ ભ્રમ પ્રાપ્ત કરનારા લોકો દ્વેષ કરે છે. “દૈનિક” એ “મિથ્યાવાદી સંતાનો”ની તે ઇચ્છાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે કે ઇઝરાયેલના પવિત્રને તેઓના માર્ગમાંથી દૂર કરવામાં આવે. અને તેમની સજા કુંભારના વાસણના ભંગથી દર્શાવવામાં આવી છે, અને જે અવશેષ રહે છે તે મૂર્ખ કન્યાઓની ખોવાયેલી સ્થિતિનું દૃષ્ટાંત છે; કારણ કે ત્યાં કુંભારના તૂટેલા વાસણના ભંગાયેલા અને બાકી રહેલા ટુકડાઓમાંથી “ન મળશે” “ચુલ્હામાંથી અગ્નિ લેવા માટેનો એક ખપ્પર, કે ખાડામાંથી પાણી કાઢવા માટેનું કંઈ.”

“અગ્નિ” અને “જળ” બંને પવિત્ર આત્માના પ્રતીકો છે, જેમ દસ કુમારીઓની દૃષ્ટાંતમાં તેલ પણ છે. જ્યારે મધ્યરાત્રિનો પોકાર અચાનક, એક ક્ષણમાં, જેમ ઓગસ્ટ 1844માં એક્સિટર શિબિર સભામાં આવ્યો હતો, તેમ આવે, ત્યારે “જૂઠાણાં સંતાનો” માટે કોઈ તેલ (જળ અથવા અગ્નિ) મેળવવું અશક્ય રહેશે. પ્રથમ નિરાશા પછી જેમ યિરમિયાને “પાછા ફરવા” માટે બોલાવવામાં આવ્યો હતો તેમ તેમને પણ બોલાવવામાં આવ્યા હતા, પરંતુ તેમણે ઇનકાર કર્યો.

યિરમિયા તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓ પ્રથમ નિરાશા પછી પાછા ફર્યા. તેઓ, જેઓ “અશુદ્ધમાંથી અમૂલ્યને” અલગ પાડવાના કાર્યમાં પ્રવેશ્યા, જેથી તેઓ યહોવાના “સામે ઊભા” રહી શકે અને યહોવાના “મુખ” સમાન બની શકે. તેઓ તે જ છે જેઓનો પ્રતિનિધિત્વ દાનિયેલે નવમા અધ્યાયમાં કર્યો છે, કારણ કે તેઓ પોતાની વિખરાયેલી સ્થિતિને સમજી ગયા હતા, અને ત્યારબાદ લેવ્યવ્યવસ્થા છવ્વીસની પ્રાર્થના કરી. તેઓ તે જ છે જેઓનું પ્રતિનિધિત્વ દાનિયેલ, યિરમિયા અને હબક્કૂકના ચોકીદારો કરે છે, જેઓ “જૂઠા સંતાનો”થી વિરુદ્ધ દર્શાવવામાં આવ્યા છે. “જૂઠા સંતાનો”ને “ઇઝરાયલના પવિત્ર એક” દ્વારા પણ સંબોધવામાં આવ્યા હતા, જ્યારે તેમણે કહ્યું, “પાછા ફરવામાં અને વિશ્રામમાં તમારો ઉદ્ધાર થશે; શાંતિમાં અને વિશ્વાસમાં તમારું બળ રહેશે: પરંતુ તમે ઇચ્છ્યું નહીં.”

મિલરની જવાહરાતો એ હબક્કૂકના પાટિયાં પર પ્રતિનિધિત થતી સત્યો છે, જે મધરાત્રીના ઘોષણાના સંદેશાની કસોટીને પ્રતિનિધિત કરે છે, અને જેના પરિણામે ઉપાસકોના બે વર્ગો ઉત્પન્ન થાય છે. જે પ્રતિક એ જવાહરાતો વિરુદ્ધ પ્રગટ થતી બગાવતને દર્શાવે છે તે “દૈનિક” છે. “દૈનિક” વિષેની પોતાની સમજમાં મિલર ચોક્કસ હતા, પરંતુ તેમની સમજ તેઓ જે ઇતિહાસકાળમાં જીવ્યા તેના કારણે મર્યાદિત હતી; અને જે જવાહરાતો તેઓ પોતાના ઓરડાના મધ્યમાં રહેલી મેજ પર મૂકતા હતા, તે હવે તેઓએ પ્રથમ વખત પોતાની મેજ પર મૂક્યાં ત્યારે કરતાં દસગણી વધુ તેજસ્વી રીતે ઝળહળી રહી છે. હવે તે વધુ મોટા કોથળામાં છે, કારણ કે તે કોથળું હવે માત્ર બાઇબલનું જ પ્રતિનિધિત્વ કરતું નથી, જેમ મિલરના સમયમાં કરતું હતું, પરંતુ હવે તે બાઇબલ અને પ્રોફેસીના આત્મા—બંનેનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

આ બે સાક્ષીઓ જ અંતિમ દિવસોમાં પરીક્ષણનો પ્રકાશ ઉત્પન્ન કરે છે, અને આ બે સાક્ષીઓ જ અંતિમ દિવસોમાં મુખ્ય યુદ્ધભૂમિ બની જાય છે. મિલરે આ યુદ્ધ જોયું, કારણ કે તેના સ્વપ્નમાં તેઓએ તેનું કફનપેટું (બાઇબલ) લઈ લીધું અને તેને ફાડી નાખ્યું. યોહાન, જે અંતિમ દિવસોમાં “જ્ઞાનીઓને” પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, “દેવના વચન માટે અને ઈસુ ખ્રિસ્તની સાક્ષી માટે પાટમોસ કહેવાતા દ્વીપમાં હતો.” યોહાન પર બાઇબલ તથા એલન વ્હાઇટનાં લખાણો—બંનેના સંદેશમાં વિશ્વાસ રાખવા બદલ અત્યાચાર કરવામાં આવતો હતો.

ઉલાઈ નદીના દર્શન દ્વારા પ્રસ્તુત થયેલા, અને ઈ.સ. 1798માં અનમુદ્રિત થયેલા સત્યોના વિવેચનને આપણે આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.