દાનિયેલનું પુસ્તક - નંબર પૈંસઠ

18 જુલાઈ, 2020ના દિવસે, દેવની અંતિમ-દિવસોની સુધારક ચળવળ માટે પ્રથમ નિરાશા આવી પહોંચી. આએ ત્રીજા અફસોસના ઇતિહાસમાં એક માર્ગચિહ્ન નિર્ધારિત કર્યું, જે ઉત્તરવર્ષાના ઇતિહાસ સમાન છે, તથા એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનના ઇતિહાસ સમાન પણ છે. તે ઇતિહાસ પવિત્ર ઇતિહાસની દરેક સુધારક ચળવળ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો છે, અને વધુ વિશેષરૂપે તે મિલરાઇટ ચળવળના ઇતિહાસ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામ્યો હતો, તથા દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંત દ્વારા દૃષ્ટાંતિત કરવામાં આવ્યો હતો, અને તે એ ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેને દરેક ભવિષ્યવક્તાએ ઓળખ્યો હતો.

18 જુલાઈ, 2020 આંદોલનની પ્રથમ નિરાશાને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તેથી તે દસ કન્યાઓ તથા હબક્કૂકની દૃષ્ટાંતકથામાં જણાવાયેલા વિલંબના સમયના આગમનને ચિહ્નિત કરે છે. મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં, જેમણે તેમને તેમની ભૂલભરેલી જાહેરાત સુધી પહોંચાડ્યા હતા તે જ પુરાવાઓ સાચી તારીખની ઓળખ માટે માન્ય માનવામાં આવ્યા હતા. ત્યારબાદ દસ કન્યાઓની દૃષ્ટાંતકથાનો વિલંબનો સમય વર્તમાન સત્ય તરીકે સમજાયો, અને તે વિલંબનો સમય હબક્કૂક બેમાં દર્શાવેલા એ જ વિલંબના સમય સાથે સમાન હતો. દસ કન્યાઓની દૃષ્ટાંતકથા અક્ષરશઃ ફરીથી પુનરાવર્તિત થાય છે, અને તે વાસ્તવિકતા આ દર્શાવે છે કે માત્ર તેઓ જ, જેઓ આ નિરાશા સાથે સંકળાયેલા હતા, બુદ્ધિમાન અથવા મૂર્ખ કન્યા બનવાના પાત્ર ઉમેદવારો છે.

લાઓદિકીયન એડવેન્ટવાદના વિશાળ સમૂહની 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ત્રીજા હાયના આગમન દ્વારા કસોટી કરવામાં આવી હતી, અને જ્યારે 18 જુલાઈ, 2020ની નિષ્ફળ આગાહી પસાર થઈ ગઈ, ત્યારે મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં પ્રોટેસ્ટન્ટો જેમ હતા તેમ, લાઓદિકીયન એડવેન્ટવાદને પાછળ છોડી દેવામાં આવ્યો જેથી તે નિર્દેશવિહીન રીતે ફરીથી રોમ તરફ વહેતો જાય.

માત્ર મિલરાઇટોએ જ વિલંબના સમયને દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતની પૂર્ણતા તરીકે ઓળખ્યો નહોતો, પરંતુ તેમણે હબક્કૂકમાં એ પણ જોયું કે દર્શન માટે રાહ જોવાની આજ્ઞા, ભલે તે વિલંબિત થાય, તે જ એક જ પ્રબોધકીય ચિહ્નસ્થાન હતું. ત્યારબાદ હબક્કૂક ખાતરી આપે છે કે જે દર્શન ભૂલપૂર્વક રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું અને જેણે પ્રથમ નિરાશા ઉત્પન્ન કરી હતી, તે જ દર્શન અંતે “બોલશે.”

પ્રથમ નિરાશા ઉત્પન્ન કરનાર સંદેશ એ જ સંદેશ હતો, જેને નજીકના ભવિષ્યમાં પૂર્ણ થતો તરીકે ઓળખવામાં આવવાનો હતો, પરંતુ તે હજી પણ તે જ પૂર્વવર્તી ભવિષ્યવાણીય દલીલો પર આધારિત સંદેશ હતો, જે પ્રથમ ભૂલભરેલી ઘોષણામાં ઉપયોગમાં લેવામાં આવી હતી.

મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં પ્રથમ જૂના કરારની પ્રજા પર પરીક્ષા આવી, ત્યારબાદ નવા કરારની પ્રજા પર પરીક્ષા આવી. પ્રોટેસ્ટન્ટો માટે આ પરીક્ષા ત્યારે શરૂ થઈ જ્યારે પ્રકટીકરણ દસનો પ્રથમ દૂત અને પ્રકટીકરણ ચૌદનો પ્રથમ દૂત (કારણ કે તે બંને એક જ દૂત છે) 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ ઉતર્યો. તેમની પરીક્ષાનો અંત પ્રથમ નિરાશા સાથે અને પ્રકટીકરણ ચૌદના બીજા દૂતના આગમન સાથે આવ્યો.

મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં મિલરાઇટો માટેની કસોટી પ્રથમ નિરાશા સમયે બીજા દૂતના આગમનથી શરૂ થઈ અને મધ્યરાત્રિના પોકારના આગમન સાથે પૂર્ણ થઈ; આ મધ્યરાત્રિના પોકારને સિસ્ટર વ્હાઇટ દૂતોના એક સમૂહ તરીકે દર્શાવે છે, જે બીજા દૂત સાથે જોડાય છે. પવિત્ર આત્માની શક્તિ હેઠળ, જેમણે મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશને ઓળખ્યો અને સ્વીકાર્યો એવા મિલરાઇટો પછી તે મિલરાઇટોથી અલગ કરવામાં આવ્યા જેઓ પોતાના ચારે બાજુ વરસી રહેલા સંદેશને ઓળખી શક્યા નહોતા. 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ, ત્રીજો દૂત આવ્યો અને જે દર્શન મોડું પડ્યું હતું તે પછી બોલ્યું.

એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનના ઇતિહાસમાં, પ્રથમ પૂર્વ કરારના લોકોની કસોટી કરવામાં આવી, ત્યારબાદ નવા કરારના લોકોની. કસોટી લાઓદિકેયન એડવેન્ટિઝમ માટે ત્યારે આરંભી, જ્યારે પ્રકાશિતવાક્ય અઢારના દૂતનો પ્રથમ અવાજ અને પ્રકાશિતવાક્ય ચૌદના ત્રીજા દૂતનો અવાજ (કારણ કે તેઓ એ જ દૂત છે), 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ઉતર્યો. તેમની કસોટી 18 જુલાઈ, 2020ની નિરાશા સાથે પૂર્ણ થઈ.

ત્રીજા દૂતની ચળવળમાં, એકસો ચુંમાલીસ હજાર માટેની કસોટી પ્રથમ નિરાશાના આગમનથી આરંભી, અને મધરાત્રીના પોકારના સંદેશના આગમન સાથે પૂર્ણ થશે. પવિત્ર આત્માની શક્તિ હેઠળ, જે લોકો હવે મધરાત્રીના પોકારના સંદેશને ઓળખે છે અને સ્વીકારે છે, તેઓ પછી મૂર્ખ અને દુષ્ટ લોકોથી અલગ કરવામાં આવે છે, જેમણે તે બહુઆયામી સંદેશને ઓળખ્યો નહોતો, જે હવે તેમના ચારે તરફ સર્વત્ર વરસી રહ્યો છે.

જલદી આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે, પ્રકાશન અઢારના દેવદૂતનો બીજો “સ્વર” બોલે છે, જે તે જ દર્શન પણ છે કે જે બોલવામાં “વિલંબિત” થયું હતું. તે ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે મહાન પોકાર સુધી “પ્રબળ” બને છે.

મધ્યરાત્રિની પોકારનું પ્રતિનિધિત્વ એવા ઘણા દૂતો દ્વારા કરવામાં આવે છે, જે અગાઉના દૂત સાથે જોડાય છે. મધ્યરાત્રિની પોકારના સંદેશમાં અનેક તત્ત્વો છે, જે સમગ્ર સંદેશમાં પોતાનો ફાળો આપે છે, અને દૂતો સંદેશોના પ્રતીક છે. મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં, સત્ય મધ્યરાત્રિની પોકારનો સંદેશ એકત્રિત કરીને આગળ લાવવામાં આગેવાની કરનાર અગ્રણી તરીકે સેમ્યુઅલ એસ. સ્નો ઓળખાયા હતા. તે ઇતિહાસમાં સારી રીતે દસ્તાવેજીકૃત છે કે મધ્યરાત્રિની પોકારના સંદેશ અંગે સ્નોની સમજણ સમયગાળા દરમિયાન વિકસતી ગઈ હતી.

તે ઇતિહાસ અક્ષરશઃ પુનરાવર્તિત થાય છે, અને અંતિમ મધ્યરાત્રિની હાકલનો સંદેશ જુલાઈ, 2023 ના અંતથી જાહેર રીતે વિકસિત થતો આવ્યો છે. તે માત્ર ઇસ્લામનો સંદેશ નથી, પરંતુ તેમાં એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનનો સંદેશ પણ સમાવેશ પામે છે. તેમાં એ પ્રકટીકરણનો સમાવેશ થાય છે કે પૃથ્વીના પશુના બે શિંગડા બંને “મૃત્યુ અને પુનરુત્થાન”માંથી પસાર થાય છે, કારણ કે તેઓ પશુની પ્રતિમાને સમાનાંતર છે, જે એ જ ઇતિહાસમાં “આઠમો સાતમાંથી છે” એવી ભવિષ્યવાણીની પહેલીને પૂર્ણ કરે છે. તેમાં સાત ગર્જનાઓના “ગુપ્ત ઇતિહાસ” સાથે સંકળાયેલા પ્રકટીકરણોનો સમાવેશ થાય છે, અને તે “પથ્થર” અંગેની ભવિષ્યવાણીની પહેલીને પૂર્ણ કરે છે કે જે નકારવામાં આવ્યો હતો તે “કોણાનો મુખ્ય પથ્થર” બન્યો, કારણ કે લેવિયવ્યવસ્થા છવીસના “સાત સમય” એ દોરો હોવાનું પ્રગટ થાય છે, જે મિલરના ઇતિહાસની બધી સત્યતાઓને 1989 માં અંતકાળે અમુદ્રિત થયેલ સત્યતાઓ સાથે એકસાથે ગૂંથી દે છે. ભજનકાર તેને આ રીતે કહે છે:

“પથ્થર”, જે વિલિયમ મિલરે શોધેલું પ્રથમ “રત્ન” હતું (અને રત્નો પથ્થરો જ હોય છે), તે “એ દિવસ છે જે યહોવાએ બનાવ્યો છે.” અગાઉના લેખોમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે શબ્બાથની આજ્ઞાની રચના અને તેના શબ્દો, લેવ્યવસ્થા અધ્યાય પચ્ચીસમાં દર્શાવ્યા મુજબ, સાતના પવિત્ર ચક્રની રચના સાથે સમાન છે. સાતમા દિવસે વિશ્રામ કરવું, સાતમા વર્ષે ભૂમિના વિશ્રામનું પ્રતીક હતું; અને જ્યારે આ બંને આજ્ઞાઓને આ રીતે ધ્યાનમાં લેવામાં આવે છે, ત્યારે તે આ બાબતમાં સાક્ષી આપે છે કે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીમાં એક દિવસ એક વર્ષનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

તેઓ એ પણ દર્શાવે છે કે લેવ્યવ્યવસ્થા છવીસમાં દેવના “સાત વખત”ના ક્રોધ વિષે મિલરે જે સમજણ જાહેર કરી હતી, તે “એક દિવસ” તરીકે પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવી છે; કારણ કે પ્રભુએ સાત વર્ષોના પવિત્ર ચક્રને એટલી જ નિશ્ચિતતાથી સ્થાપિત કર્યું છે, જેટલી નિશ્ચિતતાથી તેમણે આકાશ અને પૃથ્વી છ દિવસમાં રચ્યાં અને સાતમા દિવસે વિશ્રામ કર્યો.

જ્યારે યેસુએ દ્રાક્ષાવાડીનું દૃષ્ટાંત પૂર્ણ કર્યું, ત્યારે તેમણે ફરિસીઓથી એક પ્રશ્ન પૂછ્યો.

દ્રાક્ષાવાડીનાં દૃષ્ટાંતનો અર્થ એ છે કે પૂર્વના ચૂંટાયેલા લોકસમૂહને પાછળ મૂકી દેવાયો છે, અને રાજ્ય એક નવા ચૂંટાયેલા લોકસમૂહને આપવામાં આવ્યું છે. ઈસુના કહેવા મુજબ જે “પથ્થર” નકારવામાં આવ્યો હતો, તે જ એવો “પથ્થર” છે કે જે તેને કેવી રીતે સ્વીકારવામાં આવે છે તેના આધારે તો બચાવે છે અથવા નાશ કરે છે. ઈસુએ જે સંદર્ભમાં આ શબ્દનો ઉપયોગ કર્યો છે તેમાં આ “પથ્થર” અવશ્ય બાઈબલસંગત સત્ય જ હોવો જોઈએ, કારણ કે તેમાં ધર્મી ફળ ઉત્પન્ન કરવાની શક્તિ છે; અને ખ્રિસ્તની ધર્મિકતા પુરુષો અને સ્ત્રીઓમાં ત્યારે જ ઉત્પન્ન થાય છે જ્યારે તેઓ તેમના સત્યના વચનને સ્વીકારે છે.

“પથ્થર” એ એવો સિદ્ધાંત છે, જેને સ્વીકારવામાં આવે છે અથવા નકારવામાં આવે છે; અને ઈસુ વચન છે; તથા પ્રેરિતોના કાર્યોના પુસ્તકમાં પિતર “પથ્થર”ને ખ્રિસ્ત તરીકે ઓળખાવે છે.

અને પછી પ્રથમ પેત્રસમાં, તે “પથ્થર”ના પ્રતીકને હજુ વધુ આગળ લઈ જાય છે, છતાં તે તેને એ જ સંદર્ભમાં જ રાખે છે—અર્થાત્, પૂર્વ કરારની એક પ્રજા પસાર થઈ જવાની અને એક નવી પસંદ કરાયેલી પ્રજાની પસંદગીના સંદર્ભમાં, જે વિષે તે કહે છે: “જે લોકો અગાઉ પ્રજા નહોતા, તેઓ હવે ઈશ્વરની પ્રજા છે; જેમણે દયા પ્રાપ્ત કરી નહોતી, તેમણે હવે દયા પ્રાપ્ત કરી છે.”

પેતર ભૂતપૂર્વ ચૂંટાયેલા લોક વિષે કહે છે: “અને તેઓ માટે, જેઓ આજ્ઞાભંગ કરનાર છે, ‘જે પથ્થરને બાંધકામ કરનારોએ નકારી કાઢ્યો હતો, તે જ ખૂણાનો મુખ્ય શિલાપથ્થર થયો છે,’ અને ‘ઠોકરનો પથ્થર અને અપમાનની શિલા,’ એટલે કે તેઓ માટે, જેઓ વચન પર ઠોકર ખાય છે, કારણ કે તેઓ આજ્ઞાભંગ કરનાર છે; જેના માટે તેઓ નિયુક્ત પણ કરવામાં આવ્યા હતા.”

પાયાના દરેક પવિત્ર દૃષ્ટાંત દ્વારા ઈસુનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવે છે.

મિલેરાઇટ્સે જે પાયો બાંધ્યો તે યુગયુગોની શિલા (પથ્થર) હતી।

મિલરે શોધેલો પહેલો રત્ન, જે મિલેરાઈટ પાયાનો ભાગ બન્યો અને જે યુગોના ખડક સમાન છે, તે લેવીયવ્યવસ્થા છવીસનું “સાત વખત” હતું; અને આ “સાત વખત” જ તે પ્રથમ પાયાગત સત્ય હતું, જેને તે મિલેરાઈટ અગ્રગામીઓએ બાજુએ મૂકી દીધું, જેઓએ હમણાં જ મિલેરાઈટ પાયો બાંધ્યો હતો. પાયો બાંધનારાઓ જ તે પાયાના પથ્થરને નકારનાર હતા. તે “પથ્થર,” જે ખ્રિસ્તનું પ્રતિક છે, તે જ એ દિવસ પણ છે, જે પ્રભુએ બનાવ્યો; કારણ કે તેણે સાતમા દિવસને વિશ્રામના દિવસ તરીકે બનાવ્યો, અને સાતમા વર્ષને એવું વર્ષ બનાવ્યું કે જેમાં જમીન વિશ્રામ પામે. 1863માં, પાયાનો પથ્થર નકારવામાં આવ્યો, પરંતુ તે “ખૂણાનું મથાળું” અને આજ્ઞાભંગ કરનારાઓ માટે “ઠોકરનો પથ્થર” બનવાનો છે.

ત્રીજા શોકના ઇસ્લામનો સંદેશો એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના સુધારણા આંદોલન માટેનો વિષય છે, અને પરીક્ષાની પ્રક્રિયા ત્યારે શરૂ થઈ જ્યારે પ્રકાશન અઢારનો દેવદૂત ઉતર્યો, કારણ કે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે ન્યૂ યોર્ક શહેરની મોટી ઇમારતો ઢાળી નાખવામાં આવી. એડ્વેન્ટિઝમ તે પ્રબોધકીય ઓળખ અંગે મૌન રહ્યું કે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 “પૂર્વ પવનના દિવસ”નું આગમન હતું. 18 જુલાઈ, 2020ના દિવસે તેઓ પાછળ છોડી દેવામાં આવ્યા, જ્યારે પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારના બે સાક્ષીઓ તે મહાન શહેરની ગલીઓમાં માર્યા ગયા. એડ્વેન્ટિઝમની પરીક્ષા પૂર્ણ થઈ ગઈ હતી, અને જેમણે ઇસ્લામના સંદેશને ઓળખ્યાનો દાવો કર્યો હતો તેમના માટેની પરીક્ષા શરૂ થઈ ગઈ હતી.

જુલાઈ, 2023 ના અંત સુધી માર્ગોમાં મરેલાં પડ્યાં રહે્યા પછી, તે મરેલાં સુકાં હાડકાં પછી એઝેકિએલના પ્રથમ સંદેશ દ્વારા જાગૃત કરવામાં આવ્યા. એઝેકિએલનો બીજો સંદેશ ત્રીજા હાયના ઇસ્લામના ચાર પવનોનો સંદેશ છે, જે મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશની ક્રમિક મુદ્રા-ઉદ્ઘાટન પ્રક્રિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; આ જ તે દર્શન છે જે મોડું પડ્યું હતું, અને સમગ્ર ચળવળના સમયકાળનો વિષય છે. ત્યારબાદ વિવિધ સત્યોની મુદ્રાઓ ખોલવામાં આવી, કેમ કે મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશ બહુઆયામી સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. મરેલાં સુકાં હાડકાંનો સામનો કરાવનાર પ્રથમ સત્ય એ જ પ્રથમ સત્ય હતું જેને લાઓદિકીયન એડવેંટિઝમે નકારી કાઢ્યું હતું, અને તે લાઓદિકીયાથી ફિલાડેલ્ફિયા તરફના પરિવર્તનને ચિહ્નિત કરતું સત્ય દર્શાવે છે.

સત્ય એ જ મુદ્રણનો સંદેશ છે, અને તેથી તેને બુદ્ધિગમ્ય રીતે તેમજ આત્મિક રીતે સ્થિર થવું આવશ્યક છે. બે સાક્ષીઓ રસ્તા પર મૃત પડ્યા હતા તે સમયગાળો “સાત સમય”ના વિખેરાઈ જવાના પ્રતીકરૂપ છે—માત્ર આ ઓળખવું પૂરતું નથી; સત્યનો અનુભવાત્મક સ્વીકાર પણ અનિવાર્ય છે.

મિલરના રત્નો, જે 1798માં અંતસમયે ઉન્મુદ્રિત થયેલ સત્યોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અંતિમ દિવસોની કન્યાઓ માટે પરીક્ષા બની જાય છે. સત્યમાં “આત્મિક રીતે” સ્થિર થવાનો અનુભવ મિલરના પ્રથમ રત્ન દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો છે, અને સત્યમાં “બૌદ્ધિક રીતે” સ્થિર થવું ત્રીજા અફસોસના ઇસ્લામના સંદેશ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે. “સાત વખત” દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતું પસ્તાવો અને સ્વીકારોક્તિનું આહ્વાન, એક એવા કાર્યને ઓળખાવે છે જે અતિપવિત્ર સ્થાને ખ્રિસ્ત સાથે સંયુક્ત રીતે સંપન્ન થાય છે, અને “મરેહ” દર્શન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

ત્રીજા શાપના ઇસ્લામની “બૌદ્ધિક” સમજ “chazon” દર્શન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને મુદ્રાંકિત થનારા લોકો માટે આ બંને આવશ્યક છે. 1863માં, લાઓદિકેયન એડવેન્ટિઝમે યેરિહોને ફરીથી બાંધવાનું પસંદ કર્યું, અને યેરુશાલેમને પુનઃસ્થાપિત કરવાની પોતાની કામગીરી છોડી દીધી. યેરિહો સમૃદ્ધિનું એક પ્રતીક છે, જેમ લાઓદિકેયન અંધત્વ દ્વારા પણ દર્શાવવામાં આવે છે.

સન 1863માં, જ્યારે તેઓ યરીહોનું પુનર્નિર્માણ કરી રહ્યા હતા, ત્યારે બાંધકામ કરનારોએ જે “પથ્થર” અસ્વીકાર કર્યો હતો, તે જ “સાત વખત” હતો, જે અંતિમ દિવસોમાં સત્ય (મણિ) બની જશે, અને જે “ખૂણાના મથાળું” બને છે; કારણ કે એ જ સત્ય મિલરાઇટોના આંદોલનમાં એડ્વેન્ટિઝમના આરંભને, એક લાખ ચુંવાળીસ હજારના આંદોલનમાં એડ્વેન્ટિઝમના અંત સાથે ગૂંથીને જોડે છે. એ મણિ, જે “સાત વખત” છે, તે “તે દિવસ” પણ છે “જે યહોવાએ રચ્યો”, અને તે ખ્રિસ્ત પોતે જ છે, કારણ કે તે વચન છે, અને તે “સત્ય” છે. ઇસ્લામનો વિષય એ એવો વિષય છે જે પૂર્વના તથા નવા ચૂંટાયેલા બંને લોકોને શુદ્ધ કરે છે, અને આ દ્વિગુણ શુદ્ધિકરણ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ શરૂ થયું, જે “પૂર્વીય પવનનો દિવસ” હતો. તે દિવસે પહેરેદારોને એ જ ગીત ગાવાનું હતું જે ખ્રિસ્તે ગાયું હતું, જ્યારે તેણે દ્રાક્ષાવાડીનો દૃષ્ટાંત જાહેર કર્યો હતો. એક લાખ ચુંવાળીસ હજાર મૂસાનું ગીત (“સાત વખત”), અને મેષશિશુનું ગીત ગાય છે.

“મેમણું” એ ખ્રિસ્ત છે, જે વધ કરવામાં આવ્યા હતા; અને તેઓ બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસોના મધ્યમાં વધ કરવામાં આવ્યા હતા; આ રીતે તેમણે પોતાના જીવન અને રક્તના બલિદાનને (જ્યાં તેમણે કરારની પુષ્ટિ કરી) લેવ્યાંશાસ્ત્ર છવીસમું અધ્યાયમાં મૂસાના તેમના “કરારના વિવાદ” સાથે એકસૂત્રે ગૂંથ્યું. મૂસા અને મેમણાનું ગીત ભવિષ્યવાણીના ઇતિહાસના ખાઝોનનું ગીત છે અને તેમની “પ્રકટતા”ના મરેઃનું ગીત છે. દાનિયેલ આઠમા અધ્યાયની બે દર્શનો દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલી બૌદ્ધિક અને આધ્યાત્મિક સમજણનું તે ગીત છે. તે એક કરારબદ્ધ પ્રજાને ન્યાયાધીન ઠરાવીને બાજુએ પસાર કરી દેવામાં આવે છે, જ્યારે એક નવી ચૂંટેલી પ્રજા પસંદ કરવામાં આવે છે—એવા ઘટનાક્રમનું ગીત છે. પસંદગીની પ્રક્રિયા, અને તેથી તે ગીત, 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ આરંભ થયું.

યોગ્ય રીતે સમજીએ તો આ વચનો 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 થી લઈને જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદા સુધીનો સમયચક્ર દર્શાવે છે. છઠ્ઠું વચન સંપૂર્ણ ઇતિહાસની ઓળખ આપે છે, કારણ કે તે એવા છોડની શરૂઆત દર્શાવે છે જે મૂળ પકડે છે, પછી ફૂલે છે અને કળી આપે છે, અને અંતે પૃથ્વીને ફળથી ભરી દે છે. પૃથ્વીને ભરનારું તે ફળ “ઘડી” દરમિયાન એવું કરે છે, જે રવિવારના કાયદાની સંકટઘડી છે. જ્યારે ખ્રિસ્ત તે સમયે પોતાના ફળને પોતાના ભંડારમાં એકત્ર કરી રહ્યા છે, ત્યારે તેઓ બાબેલ પર ન્યાય પણ લાવી રહ્યા છે. પૃથ્વી ફળથી ભરાઈ જાય છે તે સમય દરમિયાન થતો ન્યાય સાતમા વચનમાં દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જ્યારે બે પ્રશ્નો પૂછવામાં આવે છે: “શું તેણે તેને એવો પ્રહાર કર્યો છે જેમ તેણે તેના પર પ્રહાર કરનારાઓને કર્યો હતો? અથવા શું તે તેમનાં વધ મુજબ મારવામાં આવ્યો છે, જેઓ તેનો દ્વારા મારવામાં આવ્યા હતા?”

પછી આઠમા પદમાં, પાછળના વરસાદના છંટકાવને “માપ પ્રમાણે” આ શબ્દપ્રયોગ દ્વારા ચિહ્નિત કરવામાં આવ્યો છે. છોડોને અંકુરિત થવા પ્રેરતું કારણ વરસાદ છે, અને જ્યારે પાછળના વરસાદની શરૂઆત ચિહ્નિત થાય છે, ત્યારે તેને “માપ પ્રમાણે, જ્યારે તે અંકુરિત થાય છે” એવી શરૂઆત તરીકે ચિહ્નિત કરવામાં આવે છે. જ્યારે પાછળનો વરસાદ શરૂ થાય છે, ત્યારે તે “માપ પ્રમાણે” વરસાવવામાં આવે છે, કારણ કે જો પાક સાચા અને ખોટાના મિશ્રણરૂપ હોય, તો તે અમાપ રીતે વરસાવવામાં આવતો નથી.

સિસ્ટર વ્હાઇટ આ અવતરણને તે બિંદુ તરીકે ઓળખાવે છે જ્યારે પ્રકાશનનો દૂત નીચે ઉતરે છે, કારણ કે તે કહે છે, “ઈશ્વરના આત્માનું મહાન ઉંડાણપૂર્વકનું વરસાવવું, જે પોતાની મહિમાથી આખી પૃથ્વીને પ્રકાશિત કરે છે.” અન્ય એક અવતરણમાં, જેને અમે આ લેખોમાં ઘણી વાર ઉલ્લેખ્યું છે, તેણે ઓળખાવ્યું કે જ્યારે “ન્યૂ યોર્કની મહાન ઇમારતો” “ઢાળી પાડવામાં આવશે,” ત્યારે “પ્રકાશન અધ્યાય અઢાર, વચનો એકથી ત્રણ, પૂર્ણ થશે.”

આ વિચારોને અમે આગામી લેખમાં આગળ વધારશું.