દાનિયેલનું પુસ્તક - નંબર સડસઠ

ત્રીજા હાયનું ઇસ્લામ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે ભવિષ્યવાણીના ઇતિહાસમાં પ્રવેશ્યું, અને તેને તરત જ રોકી દેવામાં આવ્યું. તે સમયે પાછલી વર્ષા વરસવા લાગી, પરંતુ તે “માપેલી” હતી.

“પૂર્વ પવનનો દિવસ” પાછળના વરસાદના આગમનને ઓળખાવે છે, અને ત્રીજા આફતના ઇસ્લામને પણ. તે એ ઇતિહાસની શરૂઆતને પણ ચિહ્નિત કરે છે જેમાં “યાકૂબનો અધર્મ દૂર કરવામાં આવે છે.” પૂર્વ પવનનો દિવસ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ આવ્યો, અને તે સમયે જીવંતોના ન્યાયનો આરંભ થયો. જીવંતોનો ન્યાય ત્રીજા દૂતનું સમાપનકાર્ય છે, અને ત્યાં જ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના પાપોના દૂર કરવાની પ્રક્રિયાનો આરંભ થયો. યશાયાહે જ્યારે “આ દ્વારા” લખ્યું, ત્યારે તેનો અર્થ એ જ છે.

“આથી,” સુધી પહોંચતા શબ્દો આ છે: “માપસર, જ્યારે તે અંકુરિત થાય, ત્યારે તું તેની સાથે વિવાદ કરશે; તે પૂર્વ પવનના દિવસે પોતાના કર્કશ પવનને રોકી રાખે છે.” “આથી,” એ ચોક્કસ પરીક્ષણકારી સત્યોને ઓળખાવે છે, જે યાકોબ તરીકે પ્રતિનિધિત થયેલાઓમાંથી પાપને શુદ્ધ કરે છે. તે સત્યોમાં તે ઘટના (9/11) સમાવેશ પામે છે, જે અંતિમ વરસાદના આગમનને ચિહ્નિત કરે છે. તે સત્યોમાં અંતિમ વરસાદની “એક સંદેશ” તરીકેની વ્યાખ્યા સમાવેશ પામે છે, અને એ “સંદેશ” ઇસ્લામ છે. તેમાં એ સત્યનો પણ સમાવેશ થાય છે કે “પૂર્વ પવન” ત્રીજી હાયનું ઇસ્લામ છે, અને તેમાં ઇસ્લામના અનુગામી સંયમ (રોકી રાખે છે)નું ભવિષ્યવાણી-સંબંધિત લક્ષણ પણ સમાવેશ પામે છે.

પરીક્ષા પોતે જ “વિવાદ” દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવી છે, જે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ શરૂ થયો હતો. યિરમિયા, જ્યારે પ્રથમ નિરાશાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, ત્યારે તેને ઈશ્વર પાસે “પાછા ફરવા” અને મૂલ્યવાનને તુચ્છથી અલગ પાડવા માટે ઉપદેશ આપવામાં આવ્યો હતો. પરીક્ષાત્મક સંદેશનો “ફળ” ઉપાસકોના બે વર્ગો ઉત્પન્ન કરે છે.

મૂર્ખોના ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ આ રીતે કરવામાં આવ્યું છે: “જ્યારે તે વેદીની બધી પથ્થરોને ચૂનાના પથ્થરો સમાન, જેમને કૂટી નાંખવામાં આવ્યા હોય, તેમ બનાવે છે, ત્યારે વનમંદિરો અને મૂર્તિઓ ઊભી રહી શકશે નહિ.” યશાયા અઠ્ઠાવીસમા અને ઓગણત્રીસમામાં અધ્યાયોમાં વસ્તુઓને ઊંધું પલટનારાઓ વિરુદ્ધ કરવામાં આવેલી જાહેરાતનો સંદર્ભ આપે છે. તેઓ એ છે જેઓ મુદ્રિત પુસ્તકને સમજી શકતા નથી. દુષ્ટનું કાર્ય (ફળ) કુંભારની માટી સમાન ગણવું જોઈએ.

દુષ્ટોના કાર્યો કુંભારની માટી જેવા થશે, અને સત્તાવીસમા અધ્યાયમાં તેમના કાર્યને સમાન રીતે એવા ચૂનાના પથ્થરો તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યું છે, જે ચકનાચૂર કરીને તોડી પાડવામાં આવ્યા છે. ચૂનો અથવા કુંભારની માટી સહેલાઈથી કૂટી ને ચૂરો કરી શકાય છે; અને “વેદીની બધી શિલાઓને ચકનાચૂર કરાયેલા ચૂનાના પથ્થરો જેવી” બનાવી નાખવાના કાર્યનું પ્રતીક, અને સાથે સાથે “અશેરાના વનો અને મૂર્તિઓ”ને તોડી નાખવાના કાર્યનું, જેથી તેઓ “ફરી ઊભા ન રહી શકે,” તે કાર્ય છે, જે રાજા યોશિયાહના સુધારકર્મ દ્વારા રજૂ કરવામાં આવ્યું છે. અંતિમ પુનર્જાગરણ અને સુધારણા દરમ્યાન, જે યોશિયાહના સુધારણા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, એડ્વેન્ટિસ્ટ સંસ્થાગત માળખું નિર્જન થઈ જશે, કારણ કે “કિલ્લેબંધી કરેલું નગર નિર્જન થશે, અને નિવાસસ્થાન તજી દેવાશે, અને અરણ્ય જેવું છોડી દેવામાં આવશે.” તેમના બધા કાર્યો—અર્થાત્ સમગ્ર વિશ્વમાં આવેલી હજારો ચર્ચો, શાળાઓ, કોલેજો, યુનિવર્સિટીઓ, હોસ્પિટલો અને કચેરીની ઇમારતો—ભવિષ્યવાણી મુજબ કૂટી ને નિષ્ફળ ચૂરામાં ફેરવી દેવાશે.

સભ્યવર્ગ પણ ઉજાડ બનશે; કારણ કે તે “અસમજ લોકો” એવા “સૂકાઈ ગયેલી” “ડાળીઓ” સમાન હશે, જે “તોડી નાખવામાં આવશે” અને “અગ્નિમાં નાખવામાં આવશે”; કારણ કે “જેણે તેમને બનાવ્યા છે તે તેમના પર દયા નહીં કરે, અને જેણે તેમને રચ્યા છે તે તેઓને કોઈ કૃપા દર્શાવશે નહીં.”

જ્યારે પરીક્ષણના સંદેશ દ્વારા સંપન્ન કરવામાં આવેલું વિભાજન પૂર્ણ થાય છે, ત્યારે પ્રકાશિત વાક્યના અઢારમા અધ્યાયનો બીજો સ્વર બેબિલોનમાંથી ઈશ્વરના બીજા ઝુંડને બહાર બોલાવે છે; કારણ કે તે દિવસે “એમ થશે” કે “મહાન તુરી ફૂંકવામાં આવશે, અને જે લોકો અશ્શૂરના દેશમાં વિનાશ પામવા તૈયાર હતા, તથા મિસરના દેશમાં નિસ્કાસિતો હતા, તેઓ આવશે અને યેરૂશાલેમના પવિત્ર પર્વત પર યહોવાનો ઉપાસના કરશે.”

અમે જે અંશ પર વિચાર કરી રહ્યા છીએ (યશાયા સત્તાવીસમો અધ્યાય, આઠમીથી તેરમી કલમો), તે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે આરંભ પામેલા ભવિષ્યવાણીપૂર્ણ ઇતિહાસને ઓળખાવે છે અને તેઓની પરીક્ષા તથા શુદ્ધિકરણને દર્શાવે છે, જે અંતે દેવના બીજા ઝુંડને બાબેલમાંથી બહાર બોલાવશે. એ જ અધ્યાયની પ્રારંભિક કલમો એ ગીતની ઓળખ આપે છે, જે એ જ ઇતિહાસ દરમિયાન ગવાશે.

દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત એ એવું ગીત છે જે પ્રથમ વખત દેવના લોકોને એવી દ્રાક્ષાવાડી તરીકે ઓળખાવે છે જેને તેમણે પ્રેમ કર્યો હતો અને તેની કાળજી લીધી હતી. ત્યારબાદ તે એવા દરેક માટે સ્વીકારનું એક વચન રજૂ કરે છે જે ખ્રિસ્તની ધાર્મિકતાને પકડી રાખવાની ઇચ્છા રાખે. પછી તે પવિત્ર આત્માના ઉંડેલાવાના વચનને ઓળખાવે છે, જે વરસાદના બે તબક્કાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. વરસાદનો પ્રથમ તબક્કો પુષ્પો અને કળીઓને જીવંત કરે છે, અને બીજો તબક્કો પૃથ્વીને ફળથી પરિપૂર્ણ કરે છે.

દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત એ એવું ગીત છે જે એ સમયગાળાને ઓળખાવે છે જ્યારે દેવ પૂર્વે પસંદ કરાયેલા એક લોકો પાસેથી પસાર થઈ રહ્યો છે, અને સાથે સાથે નવા પસંદ કરાયેલા લોકોને સાથે વાચામાં પ્રવેશી રહ્યો છે. આઠમા અને ત્યારપછીના વચનો માત્ર અધ્યાયના પ્રારંભિક વચનોનું પુનરાવર્તન કરે છે અને તેને વધુ વિસ્તૃત કરે છે. અધ્યાયનો પ્રથમ વચન એ જ ઘટનાને ઓળખાવે છે, જેને આઠમા વચનમાં “પૂર્વ પવનના દિવસે” તરીકે ઓળખાવવામાં આવી છે.

અજગર શેતાન છે, પરંતુ ગૌણ અર્થમાં તે મૂર્તિપૂજક રોમ હતો.

દાનિયેલના સાતમા અધ્યાયમાં અને પ્રકાશનના બારમા અધ્યાયમાં ઉલ્લેખિત પેગન રોમના દસ રાજાઓ અંતિમ દિવસોમાં પ્રકાશન સત્તરનાં દસ રાજાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

યશાયા 27 નો પ્રથમ શ્લોક અજગરના ન્યાયના આરંભને ઓળખાવે છે, જે પૂર્વ પવનના દિવસે, 11 સપ્ટેમ્બર, 2001એ શરૂ થયો હતો. પૃથ્વીના રાજાઓનો અને તેમના વૈશ્વિકતાવાદી વેપારી ભાગીદારોનો ન્યાય ત્યારે પૂર્ણ થાય છે, જ્યારે પૃથ્વીની આર્થિક રચના “સમુદ્રો”ના મધ્યમાં “પૂર્વ પવન” દ્વારા નાશ પામે છે.

યશાયા અધ્યાય સત્તાવીસની કલમો એકથી સાત, કલમો આઠથી તેર માં પુનરુક્ત કરવામાં આવી છે અને વધુ વિસ્તૃત કરવામાં આવી છે. તે દર્શાવે છે કે “પૂર્વીય પવનના દિવસે” પૃથ્વીના રાજાઓ અને વેપારીઓ ભયનો સામનો કરવાના છે, અને તે બિંદુથી આગળ તેમનો ભય ઇતિહાસભર વધતો જાય છે. તે ભય, 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછીથી, પૃથ્વીના પ્રગતિશીલ વૈશ્વિકવાદીઓની અલોજિકલ અને ઉતાવળભરી ચાલોને ઓળખાવે છે, કારણ કે તેઓ પોતાના કાર્યક્રમને તર્કસંગત રીતે જેટલું અપેક્ષિત હોય તેના કરતાં વધુ અને વધુ આક્રમક રીતે આગળ ધપાવે છે. શૈતાન અને તેના પ્રતિનિધિઓ—પૃથ્વીના વેપારીઓ અને રાજાઓ (વૈશ્વિકવાદીઓ), અજગરના પ્રતીકો તરીકે—જાણે છે કે તેમનો સમય ટૂંકો છે.

પૂર્વ પવનનો દિવસ—જેને 2001માં આર્થિક સંકટ ઉત્પન્ન કર્યું હતું અને જે, વૈશ્વિકતાવાદી મીડિયા જે કંઈ દાવો કરવાનો પ્રયત્ન કરે તોય, માત્ર વધુ જ ગંભીર બન્યો છે—તે જ તે પ્રશ્ન છે, જે સમયે અજગર જાણે છે કે તેનો સમય થોડો છે, ત્યારે વિશ્વનો સામનો કરે છે. ત્યારબાદ તે સમગ્ર પૃથ્વી પર નિયંત્રણ સ્થાપવા માટે પોતાની ગતિઓને વધુ તીવ્ર બનાવે છે, અને તે એવું ત્યારે કરે છે, જ્યારે “હાય” (ત્રીજી હાય) “પૃથ્વી અને સમુદ્રના નિવાસીઓ” પર લાવવામાં આવે છે.

ત્રીજી હાયના ઇસ્લામનું (પૂર્વીય પવનનું), 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના આગમને એવી આર્થિક આપત્તિ ઉત્પન્ન કરી કે જેણે વૈશ્વિકવાદીઓને પૃથ્વી પર એક વિશ્વ સરકાર લાદવાના તેમના પ્રયત્નોને વેગ આપવા મજબૂર કર્યા છે. છતાં ઇસ્લામ પોતાની ભૂમિકા પૂર્ણ કરતું જ રહે છે. કદાચ બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના પ્રતીક તરીકે ઇસ્લામનો સર્વાધિક ગંભીર પ્રકટાવ ઇસ્લામના પ્રથમ ઉલ્લેખમાં જોવા મળે છે.

ઈશ્વરના વચન ક્યારેય નિષ્ફળ જતાં નથી. જેમ ઇસ્લામ પ્રસવવેદનામાં રહેલી સ્ત્રીની જેમ પીડા ઉત્પન્ન કરવાનું ચાલુ રાખે છે, તેમ કેટલાંક લોકો, જેઓ કદાચ એ વાત પણ સ્વીકારી લે કે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીમાં ઇસ્લામની ઓળખ થાય છે, તેઓ હજી સુધી આ બે વચનોમાં રહેલા સ્પષ્ટ તથ્યને પોતાના મનમાં સંપૂર્ણ રીતે સમાવી શક્યા નથી. કેટલાક કદાચ સમજે છે કે પૃથ્વી પરના દરેક મનુષ્યને એક સામાન્ય શત્રુનો વિરોધ કરવા માટે એકત્રિત કરનાર ઇસ્લામ જ છે, અને આ નિશ્ચિતપણે સત્ય છે. છતાં, આ વચનમાં આવેલો છેલ્લો શબ્દસમૂહ વધુ ગંભીર સત્ય છે. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે દુનિયા ધ્રૂજી ઉઠી હતી, અને તાજેતરમાં આ વર્ષની 7 ઑક્ટોબરના રોજ ઇઝરાયેલ વિરુદ્ધ હમાસના આક્રમણથી તે ફરી ધ્રૂજી ઉઠી છે. પરંતુ કોઈ પણ આ જોવા ઇચ્છતું નથી કે યુદ્ધભાવના અને અચાનક વિનાશની આત્મા ઇશ્માયેલના સર્વ ભાઈઓની “હાજરીમાં” છે.

જ્યારે સાઉદી અરેબિયા, યુનાઇટેડ અરબ અમીરાત, કતાર, કુવૈત, બ્રુનેઇ અને બહરૈન જેવા ઇસ્લામિક રાષ્ટ્રો દ્વારા અચાનક આક્રમણ હાથ ધરવામાં આવશે, ત્યારે કેવા પ્રકારનો વિનાશ અમલમાં મૂકવામાં આવશે? ઇશ્માયેલની આત્મા “તેના સર્વ ભાઈઓ”માં છે, અને અફઘાનિસ્તાન અથવા ઇરાક જેવા દેશોમાંથી અત્યાર સુધી ત્રીજા હાય દ્વારા ઉત્પન્ન થયેલું યુદ્ધ, ઇશ્માયેલની ભવિષ્યવાણી સંપૂર્ણ રીતે પૂર્ણ થશે ત્યારે ઘણું જ ભિન્ન હશે. પાકિસ્તાન પાસે કેટલા પરમાણુ બોમ્બ છે?

પ્રથમ અને દ્વિતીય ઇસ્લામી હાયોમાં દર્શાવવામાં આવેલ ઇસ્લામી યુદ્ધનું ભવિષ્યવાણીય લક્ષણ અચાનક, આશ્ચર્યજનક આક્રમણો છે. શું સમૃદ્ધ ઇસ્લામી રાષ્ટ્રોમાં એટલી નાણાકીય સગવડ છે કે તે ગુપ્ત રીતે એવું શસ્ત્રસામગ્રી મેળવી શકે અથવા ઉત્પન્ન કરી શકે, જે ઇંધણથી ભરેલા જેટ વિમાનો, કાર બોમ્બો, સળગતા ટાયરો, બળાત્કાર અને છરીઓ કરતાં વધુ અદ્યતન અને વધુ પ્રાણઘાતક હોય? શું દેવનું વચન માનવા યોગ્ય છે?

મિલરના સ્વપ્નનાં બધા જ રત્નો અંતિમ દિવસોમાં પરીક્ષણકારી સત્યો બની જાય છે, ભલે તે માત્ર એટલી જ વાસ્તવિકતા હોય કે તે સત્યો નકારી કાઢવામાં આવ્યા છે અને ભવિષ્યવાણી દર્શાવે છે કે તેઓ ફરી સ્થાપિત કરવામાં આવશે. પરંતુ તે રત્નોમાંથી કેટલાક, જેમ કે સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનમાં ખ્રિસ્તનું કાર્ય અને ત્રીજા “Woe”નું ઇસ્લામ, એવી આગાહીઓ દર્શાવે છે કે જે માત્ર અત્યંત અંતિમ દિવસોમાં જ પૂર્ણ થાય છે. એક અતિ પવિત્ર સ્થાને ખ્રિસ્તના કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે નિશ્ચિતપણે વર્તમાન પરીક્ષણકારી સત્ય છે, અને બીજું મધ્યરાત્રિની પોકારના સંદેશને ઓળખાવે છે, જે ફરીથી વર્તમાન પરીક્ષણકારી સત્ય છે.

મિલરાઇટ ચળવળ અને 1989માં અંતના સમયને, જે બદલામાં એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની ચળવળનો પરિચય કરાવે છે, એકસાથે ગૂંથતો દોરો “સાત સમય” છે; આ મિલરનું પ્રથમ રત્ન હતું અને જ્યારે એડવેન્ટિઝમે જૂના માર્ગોને છોડ્યા ત્યારે સૌપ્રથમ બાજુએ મૂકી દેવાયું હતું. 1863ના બળવાથી લઈને 1989ના અંતના સમય સુધીના એકસો છવ્વીસ વર્ષ “સાત સમય”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. બે હજાર પાંચસો વીસને બારસો સાઠના બે સમયગાળાઓમાં વહેંચવામાં આવ્યું હતું, અને બારસો સાઠનો દસમો ભાગ અથવા દશાંશ એકસો છવ્વીસ થાય છે. બાંધકામ કરનારોએ જે પથ્થર નકારી કાઢ્યો હતો તે એટલો લાંબો છે કે તે ત્રણ દૂતોની પ્રથમ અને અંતિમ ચળવળોને જોડે છે. આમ કરતાં તે દર્શાવે છે કે “સાત સમય”નું સત્ય પણ વર્તમાન પરીક્ષાત્મક સત્ય છે, અને એ જ એવું સત્ય છે કે જે હવે માત્ર પાયાનો પથ્થર જ નહીં રહે, પરંતુ ખૂણાનું શિરોમણિ પથ્થર બને છે.

હવે આપણે દાનિયેલના પુસ્તકમાં ઉલાઈ નદીના દર્શનમાં પ્રતિનિધિત થયેલી મિલરાઈટ ચળવળમાં જ્ઞાનના વધારા અંગેનો આપણો વિચાર પૂર્ણ કરી, હિદ્દેકેલ નદીના દર્શન તરફ આપણું ધ્યાન ફેરવીએ, જે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારની ચળવળમાં જ્ઞાનના વધારાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

અમે હવે આગળ 1863 થી 1989 સુધીના એકસો છવ્વીસ વર્ષના અવધિને આવરી લેતી એડ્વેન્ટવાદની ચાર પેઢીઓ પર વિચાર કરવાનું આરંભ કરીશું.

અમે તે અભ્યાસ આગામી લેખમાં શરૂ કરીશું.