દાનિયેલનું પુસ્તક - પંચાશી

1863ની બળવાખોરી પછી એકસો છવીસ વર્ષ બાદ, 1989માં દાનિયેલ અગિયારના છેલ્લાં છ પદોનું મુદ્રાબંધન ખૂલ્યું. તે વર્ષે પ્રથમ જે જ્ઞાનનું ઉદ્ઘાટન થયું, તે પવિત્ર ઇતિહાસની સુધારણાની રેખાઓની ઓળખ અને એ પ્રકાશન હતું કે તે બધી એકબીજાને સમાંતર હતી. પછી 1992માં, છેલ્લાં છ પદોનો પ્રકાશ ઉજાગર થવા લાગ્યો. આ સત્યોની પ્રથમ જાહેર રજૂઆતો 1994માં થઈ, અને વિષય સુધારણાની રેખાઓ હતો. 1996માં The Time of the End શીર્ષક ધરાવતું એક સામયિક પ્રકાશિત થયું, જેમાં દાનિયેલ અગિયારના છેલ્લાં છ પદોની ઓળખ કરવામાં આવી હતી.

1996 એ તે વર્ષ હતું જેમાં સંદેશાને ઔપચારિક સ્વરૂપ આપવામાં આવ્યું, જે એક એવો માર્ગચિહ્ન છે કે જે 1831માં વિલિયમ મિલરના સંદેશાના ઔપચારિકકરણને સમાનાંતર છે. મિલરનો સંદેશ ન્યાયના આરંભની ઘોષણા હતો, અને દાનિયેલ અગિયારના અંતિમ છ શ્લોકો ન્યાયના સમાપનની ઘોષણા હતા. મિલરના સંદેશાનો વિષય બાઇબલમાં પ્રગટ કરાયેલ ભવિષ્યવાણીનો સમય હતો. દાનિયેલ અગિયારના અંતિમ છ શ્લોકોનો વિષય આધુનિક રોમ (ઉત્તરના રાજાનો ખોટો પ્રતિરૂપ) હતો. મિલરને પ્રગટ કરવામાં આવેલી પદ્ધતિ તેમની ભવિષ્યવાણીના અર્થઘટનની 14 નિયમો હતી. 1989માં પ્રગટ કરવામાં આવેલી પદ્ધતિ સુધારણા આંદોલનોની “line upon line” હતી.

મિલરના કાર્યમાં દેવના વચનને અધિકારસંપન્ન તરીકે સ્થાપિત કરવું સમાવેશ પામતું હતું, જે પાપસીની પરંપરાઓ અને રીતરિવાજોના વિરોધમાં હતું, અને જે બારસો સાઠ વર્ષ સુધી વિશ્વમાં પ્રબળ રહ્યા હતા. આ કારણસર, મિલરનો સંદેશ પ્રથમવાર 1831માં પ્રકાશિત થયો (આ રીતે મિલરના સંદેશને ઔપચારિક સ્વરૂપ આપવામાં આવ્યું), કિંગ જેમ્સ બાઇબલના નિર્માણ પછી ચોક્કસ બેસો વીસ વર્ષ બાદ. ફ્યુચર ફૉર અમેરિકા નું કાર્ય આવનારા રવિવારના કાનૂન સમયે પાપસીના ઘાતક ઘાવને સાજો કરવામાં સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા ની ભૂમિકાની ઓળખ કરવાનું હતું. આ કારણે, The Time of the End સામયિક 1996માં પ્રકાશિત કરવામાં આવ્યું (આ રીતે સંદેશને ઔપચારિક સ્વરૂપ આપવામાં આવ્યું), 1776માં સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાની શરૂઆત પછી ચોક્કસ બેસો વીસ વર્ષ બાદ.

દરેક સુધારણા ચળવળના વિષયને ઇતિહાસના એક સંદર્ભબિંદુ સાથે જોડતા બે સો વીસ વર્ષોની ઓળખ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછી ઘણો સમય વીત્યા બાદ જ જાણી શકાઈ, કારણ કે તે તારીખે ત્રીજું અફસોસ આવી પહોંચ્યું ત્યાં સુધી જ પ્રભુએ પોતાના લોકોને યર્મિયા અધ્યાય છ, વચન સોળ અને સત્તરના પ્રાચીન માર્ગો તરફ પાછા દોર્યા ન હતા. ત્યાં જ “સાત સમય”નો પ્રકાશ પુનઃ શોધાયો, અને જેમ જેમ તે પ્રકાશ વિકસતો ગયો તેમ તેમ સ્પષ્ટ થવા લાગ્યું કે બે સો વીસ એ તે સંખ્યા છે જે દાનિયેલ આઠ, વચન તેર અને ચૌદને એકસાથે જોડે છે. વચન તેરમાં ભવિષ્યવાણીના ઇતિહાસના “chazon” દર્શનની ઓળખ આપવામાં આવી છે, અને વચન ચૌદમાં “the appearance”ના “mareh” દર્શનની ઓળખ આપવામાં આવી છે. આ બે વચનો વચ્ચેનો સંબંધ જ તે હતો જે ગબ્રીએલ દાનિયેલને શીખવવા આવ્યો હતો, અને દાનિયેલ અંતિમ દિવસોમાં દેવના એવા લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે આ બે દર્શનો વચ્ચેના સંબંધને સમજી આવે છે.

તેરમી વચનની દર્શન “સાત સમય” (બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષ)નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ચૌદમી વચનની દર્શન બે હજાર ત્રણસો દિવસો (વર્ષો)નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. યહૂદાહના દક્ષિણ રાજ્ય વિરુદ્ધના “સાત સમય,” જે યહૂદાહ, યરુશાલેમ અને પવિત્રસ્થાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, ઇ.સ.પૂર્વે 677માં શરૂ થયા હતા, અને યરુશાલેમ તથા પવિત્રસ્થાનની પુનઃસ્થાપનાને નિર્દેશતાં બે હજાર ત્રણસો વર્ષ ઇ.સ.પૂર્વે 457માં શરૂ થયા હતા.

બસો વીસ વર્ષ આ બે દર્શનોને પરસ્પર જોડે છે, અને બસો વીસ સંખ્યાને મૂર્તિપૂજકતા અને પોપસત્તાના ઉજાડી મૂકનાર બળો દ્વારા સૈન્ય અને પવિત્રસ્થાનના પદદલન વચ્ચેના સંબંધના પ્રતીક તરીકે માન્ય ગણવામાં આવી હતી; આ બાબતને વિખેરાઈ જવું અને દેવનો કોપ તરીકે રજૂ કરવામાં આવી છે. બસો વીસ વર્ષોએ પવિત્રસ્થાનને પદદલિત કરવાની શૈતાની ક્રિયાના દર્શનને એ જ મંદિરમાં પુનઃસ્થાપન કરવાની ભક્તિસભર ક્રિયાના દર્શન સાથે બાંધી દીધા. તેથી બસો વીસ વર્ષ એ પવિત્ર સંબંધનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું એક પ્રતીક છે.

જેમ મિલરાઇટ આંદોલનનો અંત 1863ની બળવાખોરી પર આવ્યો, અને ત્યારબાદ એકસો છવ્વીસ વર્ષ પછી ત્રીજા દૂતનું આંદોલન પ્રગટ થયું, જેથી આ વાત પર ભાર મૂકાયો કે આ બે આંદોલનો “સાત વખત” (એકસો છવ્વીસ) ના પ્રતીકવાદ દ્વારા પરસ્પર જોડાયેલા હતા, તેમ જ બેસો વીસ વર્ષએ 1831માં મિલરે બાઇબલના સંદેશની સ્થાપના કરવી અને 1611માં કિંગ જેમ્સ બાઇબલનું પ્રકાશન થવું—આ બન્નેને પરસ્પર જોડ્યાં; તેવી જ રીતે એ જ સમયગાળાએ Future for America ને અમેરિકાની શરૂઆત સાથે જોડ્યું, કારણ કે તેણે અમેરિકાના અંતને ઓળખાવ્યો.

૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના દિવસે, વચનના દૂત અચાનક તે મંદિરમાં આવ્યા, જેને તેમણે ૧૭૯૮થી—પ્રથમ કોપના અંતથી—લઈ ૧૮૪૪ સુધી—અંતિમ કોપના અંત સુધી—છેતાલીસ વર્ષોમાં ઊભું કર્યું હતું. તેમના મંદિરપ્રવેશ પહેલાં મધ્યરાત્રિના પોકારની ચળવળમાં પવિત્ર આત્માનો ઉંડેલો થયો હતો, જેનો પૂર્વાભાસ ખ્રિસ્તના યરુશાલેમમાં થયેલા વિજયી પ્રવેશથી દર્શાવવામાં આવ્યો હતો. આ બે સાક્ષીઓ સ્થાપિત કરે છે કે જ્યારે અંતિમ દિવસોમાં મધ્યરાત્રિના પોકારની ચળવળ ફરીથી ઘટશે, ત્યારે ખ્રિસ્ત એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર લોકોનું મંદિર ઊભું કરી ચૂક્યા હશે. જે બે ચળવળોમાં દસ કન્યાઓની દૃષ્ટાંતનો મધ્યરાત્રિનો પોકાર પૂર્ણ થાય છે, તે પરસ્પર સમાનાંતર છે.

મિલરાઇટોનો ઇતિહાસ (પ્રથમ દેવદૂતનું આંદોલન), ઈશ્વરની શક્તિના વધતા પ્રગટ પ્રદર્શનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ઈ.સ. 1798માં દાનિયેલનું પુસ્તક મુક્ત કરવામાં આવ્યું ત્યારે શરૂ થયું હતું. આ શક્તિમાં વધારો થયો જ્યારે પ્રકટીકરણ દસનો દેવદૂત 11 ઑગસ્ટ, 1840ના રોજ ઉતર્યો. ત્યારબાદ 19 એપ્રિલ, 1844ની પ્રથમ નિરાશા આવી, અને અંતે તે 12 ઑગસ્ટ, 1844થી શરૂ થયેલી એક્સેટર કેમ્પ સભામાં પવિત્ર આત્માના ઢોળાવ સુધી લઈ ગઈ અને 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધી સમગ્ર દેશમાં જ્વારભાટાની લહેર સમાન પ્રસરી રહી.

Future for America (ત્રીજા દૂતની ચળવળ)નો ઇતિહાસ, દેવની શક્તિના વધતા જતા પ્રગટ થવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેની શરૂઆત 1989માં દાનિયેલની પુસ્તકની મુદ્રા ખોલવામાં આવી ત્યારે થઈ હતી. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ પ્રકાશન અઢારનો દૂત ઉતરી આવ્યો ત્યારે તે શક્તિમાં વધારો થયો. ત્યારબાદ 18 જુલાઈ, 2020ની પ્રથમ નિરાશા આવી, જે અંતે પવિત્ર આત્માના ઢોળાવ તરફ દોરી જશે, અને તે માઈકલ ઊભો થાય અને માનવીય કૃપાકાળ બંધ થાય ત્યાં સુધી પૃથ્વી પર જંગલની આગની જેમ ફેલાતો રહેશે.

૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ અનેક ભવિષ્યવાણીઓ પૂર્ણ થઈ હતી; આથી એ ઓળખાય છે કે જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે અનેક ભવિષ્યવાણીઓ ફરીથી પૂર્ણ થશે. તે ભવિષ્યવાણીઓમાંની એક હબક્કૂકના બીજા અધ્યાયમાં દર્શાવાયેલ દર્શનની વિલંબિત થવાની છે. હબક્કૂકનો બીજો અધ્યાય પ્રથમ અને ત્રીજા દૂત—બન્નેના આંદોલનનો અનુભવ ઓળખાવે છે. બન્ને આંદોલનો યોગ્ય બાઈબલ આધારિત પદ્ધતિશાસ્ત્ર વિષેના એક વાદવિવાદનો સામનો કરે છે, જે તે આંદોલનના પ્રતિનિધિઓ અને એ પૂર્વે પસંદ કરાયેલા લોકો વચ્ચે સંપન્ન થાય છે, જેઓ આ વાદવિવાદની પ્રક્રિયા દરમિયાન અવગણાઈને પાછળ છૂટી રહ્યા છે.

પ્રથમ દૂતના ઇતિહાસના પહેરેદારો દ્વારા રક્ષિત થવાનો જે સંદેશ હતો, તે સત્યોની ઓળખાણ (મિલરના રત્નો) હતી, જે અંતે 1843 અને 1850 ના બે પવિત્ર ચાર્ટો પર પ્રતીકરૂપે રજૂ કરવામાં આવી. વાદવિવાદની પ્રક્રિયામાં એવી એક નિરાશા આવવાની હતી, જેણે વિરોધી બે વર્ગોથી વિભાજનને ચિહ્નિત કર્યું, અને વિશ્વાસુઓને વધુ ઊંડા સમર્પણ માટેનો એક બોલાવ પણ આપ્યો.

પછી હબક્કૂક મૂળભૂત સત્યોની પરીક્ષણ પ્રક્રિયામાં સંકળાયેલા બે વર્ગો વચ્ચેનો ભેદ ઓળખે છે. તે પરીક્ષણ પ્રક્રિયા, જેમાં 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ મૌન થયેલા બે વર્ગો વચ્ચેનો વિવાદ સમાયેલ હતો, હબક્કૂકના બીજા અધ્યાય જ્યાં પૂર્ણ થાય છે, ત્યાં જ પૂર્ણ થઈ.

પ્રભુ અચાનક પોતાના મિલરાઈટ મંદિરામાં પ્રવેશ્યા, અને ત્યાર પછી આખી પૃથ્વીએ મૌન પાળવાનું હતું, કારણ કે પ્રાયશ્ચિત્તના પ્રતિરૂપ દિવસે આગમન થયું હતું અને મૃતકોનો ન્યાય આરંભાઈ ગયો હતો. હબક્કૂકના બીજા અધ્યાયનો ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ સમાપ્ત થયો, અને ઈસુ સદાય કોઈ વસ્તુના અંતને કોઈ વસ્તુના આરંભ સાથે ઓળખાવે છે. પવિત્રસ્થાન અને સેનાદળના પગદળી થવાના બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષનાં બે દર્શનોનો આરંભ, તથા પવિત્રસ્થાન અને સેનાદળની પુનઃસ્થાપનાના દર્શનનો આરંભ, બંને સાથે થયો હતો, પરંતુ બે સો વીસ વર્ષથી અલગ પડેલા હતા; અને જ્યારે તેઓ સમાપ્ત થયા, ત્યારે હબક્કૂક અધ્યાય TWO શ્લોક TWENTY માં તેઓ સમાપ્ત થયેલા તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યા.

જલ્દી આવનાર રવિવારના કાયદા સમયે અનેક ભવિષ્યવાણીઓ પૂર્ણ થશે. તે ભવિષ્યવાણીઓમાંની એક હબક્કૂક અધ્યાય બેમાં દર્શાવાયેલ દર્શનના વિલંબની છે. હબક્કૂક અધ્યાય બે પ્રથમ અને ત્રીજા દેવદૂતોના આંદોલન બંનેના અનુભવને ઓળખાવે છે. બંને આંદોલનો યોગ્ય બાઇબલાધારિત પદ્ધતિશાસ્ત્ર અંગેની ચર્ચાનો સામનો કરે છે, જે આ ચર્ચાની પ્રક્રિયા દરમ્યાન આંદોલનના પ્રતિનિધિઓ અને ભૂતપૂર્વ પસંદ કરાયેલા લોકો વચ્ચે પૂર્ણ થાય છે, જેઓ આ પ્રક્રિયા દરમિયાન પાછળ છોડી દેવામાં આવે છે.

ત્રીજા દેવદૂતના ઇતિહાસના પહેરેદારો દ્વારા જે સંદેશાનું રક્ષણ થવાનું છે તે સત્યોની ઓળખ છે (મિલરના રત્નો), જે અંતે 1843 અને 1850ના બે પવિત્ર ચાર્ટો પર પ્રતિનિધિત થયાં હતા. ચર્ચા-વિવાદની પ્રક્રિયામાં એવી નિરાશા આવી હતી જેણે પરસ્પર વિરોધી બે વર્ગો વચ્ચે વિભાજન ચિહ્નિત કર્યું, અને વિશ્વાસુઓને વધુ ઊંડી સમર્પિતતા માટે એક બોલાહટ આપવામાં આવી. ત્યારબાદ હબક્કૂક પાયાના સત્યોની કસોટીની પ્રક્રિયામાં સંકળાયેલા તે બે વર્ગો વચ્ચેનો ભેદ ઓળખાવે છે. કસોટીની તે પ્રક્રિયા, જે તે બે વર્ગો વચ્ચેના ચર્ચા-વિવાદ દ્વારા પ્રતિનિધિત થઈ હતી, જલ્દી આવનારી રવિવારના કાયદા પર, બરાબર જ્યાં હબક્કૂક અધ્યાય બે સમાપ્ત થયો હતો, ત્યાં સંપૂર્ણ રીતે સમાપ્ત થશે.

પ્રભુ અચાનક એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મંદિરમાં પ્રવેશ કરશે, અને ત્યાર પછી સમગ્ર પૃથ્વી મૌન પાળશે, કારણ કે પ્રાયશ્ચિતના પ્રતિરૂપ દિવસનું કાર્ય જીવિતોના ન્યાય સુધી પહોંચશે. હબક્કૂકના બીજા અધ્યાયનો ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ જલદી આવનારા રવિવારના કાયદા પર સમાપ્ત થાય છે, અને ઈસુ હંમેશા કોઈ એક વસ્તુના અંતને બીજી એક વસ્તુની શરૂઆત સાથે ઓળખાવે છે.

જીવિતોના ન્યાયનો આરંભ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ થયો, પરંતુ ન્યાય એક પ્રક્રિયા છે. આ પ્રક્રિયાનો પ્રારંભ દેવના ઘરથી થાય છે, અને ત્યારબાદ તે એવા બિંદુએ પહોંચે છે જ્યાં દેવના ઘર બહાર રહેનારાઓ પર ન્યાય આવે છે. જ્યારે ન્યૂ યોર્ક શહેરની વિશાળ ઇમારતો ધરાશાયી કરવામાં આવી, ત્યારે યેરૂશાલેમમાં ફરીને ચર્ચમાં થતી ઘૃણાસ્પદ પ્રવૃત્તિઓ માટે નિસાસા ભરે છે અને વિલાપ કરે છે એવા લોકો પર ચિહ્ન મૂકે છે તે મુદ્રાંકન કરનાર દૂત દ્વારા પ્રતિનિધિત ન્યાયનો આરંભ થયો; અને દેશમાં થતી ઘૃણાસ્પદ પ્રવૃત્તિઓ પરનો ન્યાય પણ શરૂ થયો. જલ્દી આવનારી રવિવાર કાનૂનની વેળાએ ખ્રિસ્ત એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મંદિરને ઊભું કરવાની કામગીરી પૂર્ણ કરી ચૂક્યો હશે, અને વિનાશક દૂતો યેરૂશાલેમ પર ન્યાય લાવશે.

ત્યારબાદ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારને ધ્વજરૂપે ઊંચા કરવામાં આવે છે, અને જીવતાંઓનો ન્યાય બીજા ઝુંડ માટે આરંભે છે, જે દાનિયેલ અધ્યાય અગિયાર, પદ એકતાલીસમાં એદોમ, મોઆબ અને અમ્મોનના સંતાનોના મુખ્યજનો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

પ્રથમ દૂતના મિલેરાઈટ આંદોલનનું વિચારણું કરીએ કે ત્રીજા દૂતના શક્તિશાળી આંદોલનનું, સુધારાત્મક આંદોલનનો સંપૂર્ણ ઇતિહાસ સત્યના ક્રમે વધતા થતા પ્રકટીકરણને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે, જેનો પરાકાષ્ઠા પવિત્ર આત્માના ઉંડેલવામાં થાય છે. પવિત્ર આત્માનું ઉંડેલવું છેલ્લાં દિવસોની ભવિષ્યવાણીઓનું કેન્દ્રબિંદુ છે. આ જ કારણે મૂર્ખ કુંવારીઓ પાસે તેલ નથી અને બુદ્ધિશાળી પાસે છે. તેલ એટલે વરસાદ.

આ અવતરણમાં (અને બધા પ્રભુવક્તાઓ અંતિમ દિવસોની જ વાત કરે છે), દેવ ઓળખાવે છે કે તેમની પ્રજાએ વ્યભિચારિણીનું વર્તન કર્યું છે, એટલું સુધી કે તેમની પાસે વેશ્યાનું કપાળ છે. અંતિમ દિવસોની વેશ્યા પાપલ સત્તા છે, અને કપાળ હેતુપૂર્વક લેવાયેલા નિર્ણયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. અંતિમ દિવસોની દેવપ્રજા દુષ્ટ છે, છતાં દેવ અંતિમ બોલાવણું આપી રહ્યા છે, તેમ છતાં તેઓ એવા બિંદુએ પહોંચી ગયા છે જ્યાં તેઓ વેશ્યાએ લીધેલા જ નિર્ણય સુધી આવી પહોંચ્યા છે. તેઓએ એવો સ્વભાવ વિકસાવ્યો છે જે ચોથી પેઢી દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જ્યાં તેઓ એઝેકિયલના આઠમા અધ્યાયની ચોથી પેઢીમાં દર્શાવ્યા પ્રમાણે સૂર્યની ઉપાસના કરવા તૈયાર છે.

યિરમિયા અંતિમ દિવસોના દેવના લોકોને વેશ્યાના કપાળને પહેલેથી જ ધારણ કરનાર તરીકે ઓળખાવે છે. તેઓ પશુની છાપ મેળવવાની અણી પર છે, કેમ કે તેઓ “દુષ્ટ” છે. હમણાં જ ઉલ્લેખિત ખંડમાં સિસ્ટર વાઇટ આગળ કહે છે:

યિરમિયા અંતિમ દિવસોમાં સૂર્યને નમન કરવા જનાર દેવના લોકોને ઓળખાવી રહ્યો છે, અને જ્યારે તે આમ કરે છે ત્યારે તે ઓળખાવે છે કે “વરસાદ રોકી રાખવામાં આવ્યો છે, અને પાછલો વરસાદ થયો નથી; અને તારે વ્યભિચારિણિ જેવું કપાળ ધારણ કર્યું હતું, તું લજ્જિત થવા ઇનકાર કર્યો.” અંતિમ દિવસોમાં દેવના લોકોમાંના “દુષ્ટ” લોકોને પાછલો વરસાદ મળતો નથી, અને તેઓ લજ્જિત થવા ઇનકાર કરે છે, કારણ કે તેમના વિચારો સતત દુષ્ટ બની ગયા છે, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ નોહના ઇતિહાસમાં, તેમજ યહેજ્કેલના આઠમા અધ્યાયની બીજી ઘૃણાસ્પદ બાબતમાં દર્શાવવામાં આવેલા ચિત્રોના કક્ષોમાં થાય છે.

યિરમિયા અંતિમ દિવસોમાં દેવના લોકોના નિર્લજ્જ દુષ્ટોને તેમની “યૌવનાવસ્થાના માર્ગદર્શક” તરફ તે “સમયથી” “પોકાર કરવા” દોરે છે. એડવેન્ટિઝમની યૌવનાવસ્થાનો માર્ગદર્શક હબક્કૂકની બે પટ્ટિકાઓ અને դրանց ઉપર દર્શાવવામાં આવેલા રત્નો હતા. અંતિમ દિવસોમાં દેવના લોકોના દુષ્ટો પર જે દુષ્ટતા અનંત મરણ લાવવા જ રહી છે, તેમાંથી બહાર નીકળવાની એકમાત્ર આશા એ છે કે તે દેવને પોકારે, જે આરંભમાં માર્ગદર્શક હતો, અને જે 1798માં આવેલા “અંતના સમય” પર પહોંચ્યો હતો.

પ્રથમ અથવા ત્રીજા દૂતના ઇતિહાસમાં પ્રશ્ન એ છે કે તમે ઉત્તરવર્ષા સ્વીકારો છો કે સ્વીકારતા નથી. ઉત્તરવર્ષા ત્યારે આરંભી જ્યારે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ જાતિઓ ક્રોધિત થઈ.

“ઉત્તરવર્ષા,” જેને “તાજગી આપનાર” તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે, ત્યારે શરૂ થઈ જ્યારે જાતિઓ ક્રોધિત થઈ, અને તે સમયે “મોક્ષના કાર્ય”નો સમાપન આરંભ થયો. પ્રકાશન સાતના ચાર દેવદૂતો એક લાખ ચુમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનનું કાર્ય પૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી ચાર પવનોને રોકી રાખે છે, અને યહેઝ્કેલ અધ્યાય નવમાં, એ કાર્ય તે દેવદૂતો દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે જે યેરૂશાલેમમાં કરવામાં આવતી ઘૃણાસ્પદ બાબતો માટે નિશ્વાસ કરે છે અને રડે છે એવા લોકોના કપાળ પર ચિહ્ન મૂકે છે. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ દેવદૂતોએ એક લાખ ચુમાલીસ હજારના કપાળ પર ચિહ્ન મૂકવાના સમાપન કાર્યનો આરંભ કર્યો.

ત્રીજા દૂતનું સમાપન કાર્ય ઉત્તરવર્ષાની ઊંડેલી વરસાતના સમય દરમિયાન પૂર્ણ થાય છે, જે “તાજગીનો સમય” પણ છે, અને તે એક સંદેશ છે.

યશાયાહમાં તેઓ જે સંદેશ સાંભળવા ઇનકાર કરે છે, તે જ સંદેશ અડખેલિયા હોઠો દ્વારા પહોંચાડવામાં આવે છે, અને “પંક્તિ ઉપર પંક્તિ”ની પદ્ધતિનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો પરીક્ષાનો સંદેશ છે.

પ્રભુનું વચન, જે વિશ્રામ અને તાજગીનો સંદેશ છે (અંતિમ વરસાદ), અને જે તેઓને “જાઓ, અને પાછળ ઢળી પડો, અને ભંગ થાઓ, અને ફંદામાં સપડાવો, અને ઝડપી લેવાઓ” એવું કરાવે છે, તે “ઉપહાસ કરનારાં મનુષ્યોને, જે યેરૂશાલેમમાં રહેલા આ લોકો પર શાસન કરે છે,” આપવામાં આવે છે। યેરૂશાલેમ એ સ્થળ છે જ્યાં દેવદૂતો તેઓને ચિહ્નિત કરે છે જેઓ નિઃશ્વાસ કરે છે અને રડે છે, અને જેઓ વૃદ્ધ પુરુષોએ પોતાના પર સોંપવામાં આવેલ વિશ્વાસનો દ્રોહ કર્યો છે તેઓ જ સૌપ્રથમ પડે છે।

આગામી લેખમાં અમે 1989માં આવી પહોંચેલા જ્ઞાનના વધારાને સંબોધતા રહીશું.