દાનિયેલનું પુસ્તક - અઠ્યાસી નંબર

જ્યારે દેવદૂત અવતરિત થાય છે ત્યારે આરંભ થતી પરીક્ષાની પ્રક્રિયા, દેવદૂતના હાથમાંથી પુસ્તક લઈ તેને ખાવું કે નહીં તેની કસોટી દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. જેઓએ સંદેશને ખાવાનું પસંદ કર્યું, તેઓ ત્યારબાદ એવી નિરાશા માટે નિર્ધારિત બન્યા જેમાં જે સમૂહે તેને ખાવાથી ઇનકાર કર્યો હતો તે પાછળ રહી ગયો. જે નાનું પુસ્તક ખાવાનું હતું, તે સંદેશ વિષેના “જ્ઞાનના વધારા”નું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું—એવો સંદેશ જે પ્રથમ “અંતના સમય” પર, 1798 અથવા 1989માં, અનમુદ્રિત કરવામાં આવ્યો હતો, અને પછી આગળ ચાલી તેને એવા સંદેશમાં ઔપચારિક સ્વરૂપ આપવામાં આવ્યું કે જે તે સમયે જીવંત રહેલી પેઢીને વધેલા જ્ઞાનના પ્રકાશ માટે જવાબદાર ઠરાવશે. બંને ઇતિહાસોમાં, એક વાર ઇસ્લામ વિષેની ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ થઈ જાય, પછી દેવદૂતના હાથમાં રહેલું ખાવાનું સંદેશ સ્વીકારવામાં આવ્યું અથવા નકારવામાં આવ્યું. જો પુસ્તક દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતો સંદેશ નકારવામાં આવે, તો એવું કરનારાઓ, અને તેમ છતાં હજી પણ પોતે દેવના પસંદ કરાયેલા હોવાનો દાવો જાળવી રાખવા ઇચ્છનારાઓ, ખોટો ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ ઉત્પન્ન કરવા માટે મજબૂર થાય છે.

11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ એડવેન્ટિઝમની પેઢીઓના ભૂતકાળના બળવો ફરી એકવાર પરીક્ષણનાં મુદ્દા બનાવવામાં આવ્યા. હબક્કૂક અધ્યાય બે તેમાં પ્રતિનિધિત્વ પામતી ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસમાં થતી એક ચર્ચાની ઓળખ કરે છે, જે દસ કુંવારિકાઓની ઉપમા સાથે સમાંતર ભવિષ્યવાણીય રેખા છે. જ્યારે પહેરેદારે દસ કુંવારિકાઓની ઉપમાના ઇતિહાસમાં તે શું ઉત્તર આપશે તે પૂછ્યું, ત્યારે તેને “દર્શન લખ, અને તેને ફલકો પર સ્પષ્ટ લખ” એવી આજ્ઞા આપવામાં આવી. મિલરાઇટ ઇતિહાસના પહેરેદારોએ 1842માં 1843નો ચાર્ટ તૈયાર કર્યો, અને તેનું નિર્માણ એક માર્ગચિહ્ન બન્યું. હબક્કૂક બેનું તે જ “દર્શન,” જે ફલકો પર સ્પષ્ટ કરવામાં આવ્યું હતું, અંતે બોલવાનું હતું.

11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછી થોડા જ સમયમાં, જેમણે ત્રીજા હાયના ઇસ્લામની પ્રવૃત્તિને ઓળખી હતી, તેઓને યિરમિયાહના “જૂના માર્ગો” તરફ પાછા ફરવા અને તેમાં ચાલવા દોરવામાં આવ્યા. તે “જૂના માર્ગો”એ ઓળખાવ્યું કે પ્રકાશન અધ્યાય આઠ, પદ તેરમાં આવેલા ત્રણ હાયો ઇસ્લામની ભવિષ્યવાણીય ભૂમિકાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા. ત્યારબાદ તરત જ, Future for America એ હબક્કૂક અધ્યાય બેના બે ચાર્ટોને ફરીથી પ્રકાશિત કરવાનું શરૂ કર્યું, અને સમાંતર ઇતિહાસમાં મિલરાઇટ્સના એ જ ચોક્કસ બિંદુએ, આ બે ચાર્ટોને એક માર્ગચિહ્ન તરીકે સ્થાપિત કરવામાં આવ્યા, જેનું પ્રતિનિધિત્વ 1842 માં 1843 ના ચાર્ટના નિર્માણ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું.

૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ પછીના તાત્કાલિક ઇતિહાસમાં 1843 અને 1850 ના ચાર્ટોના પુનર્મુદ્રણને હબક્કૂક અધ્યાય બેની પૂર્ણતા એટલી જ હતી, જેટલી 1842 માં 1843 ના ચાર્ટના પ્રકાશનને હતી. આ કોષ્ટકોની તૈયારી હબક્કૂક અધ્યાય બેના વર્ણનનો એક ભાગ છે, અને તે થવું આવશ્યક હતું. ૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ ના દિવસે 1863 નો બળવો ફરી એકવાર તે લાઓદિકેયન એડવેન્ટિસ્ટો દ્વારા પુનરાવર્તિત થયો, જેમણે યિરમિયાહના “જૂના માર્ગો” તરફ પાછા ફરવાનો ઇનકાર કર્યો.

યિરમિયાહ દર્શાવે છે કે “જૂના માર્ગોમાં” ચાલવું એ “વિશ્વામ” મેળવવું છે, અને એ વિશ્વામ “પાછળનો વરસાદ” છે, જે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે શરૂ થયો, જ્યારે ન્યૂ યોર્ક શહેરની મહાન ઇમારતો ધરાશાયી થઈ અને રાષ્ટ્રો ક્રોધિત બન્યા. ત્યારબાદ જેમણે આ સંદેશ ગ્રહણ કર્યો, તેઓ હબક્કૂકના તે પહેરેદારો બન્યા, જેઓએ “દર્શન લખવું અને તેને સ્પષ્ટ કરવું” હતું. યિરમિયાહ “વિશ્વામ”ના સમય દરમિયાન, જે “પાછળનો વરસાદ” છે, એ જ પહેરેદારોની ઓળખ આપે છે.

તેઓએ જે તુરાઈ વગાડવાની હતી તે મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં બીજા હાયની છઠ્ઠી તુરાઈ છે, અને અંતિમ દિવસોમાં તે ત્રીજા હાયની સાતમી તુરાઈ છે. હબક્કૂકના પહેરેદારો, જે યિરમિયાના પહેરેદારો છે, ચેતવણીનો એવો સંદેશ ઉચ્ચારે છે કે જે 1888ના બળવામાં નકારવામાં આવ્યો હતો. 1888માં જે છઠ્ઠી તુરાઈ નકારવામાં આવી હતી, તે લાઉદિકિયા માટેનો સંદેશ હતો.

૧૮૮૮નો સાતમી તુરાઈનો સંદેશ પ્રથમ વખત ૧૮૫૬માં લાઓદિકિયા માટે ઉચ્ચારવામાં આવ્યો હતો, અને ત્યારબાદ લાઓદિકિયાનો સંદેશ “સાત વખત”ના વધતા જતા પ્રકાશના સંદર્ભમાં સ્થાન પામ્યો. ૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ના રોજ યિરમિયાહના જૂના માર્ગોમાં પાછા ફરવા અને અંતિમ વર્ષાના સંદેશને પ્રાપ્ત કરવાનો હેતુ રાખીને તેમાં ચાલવા માટેનો આહ્વાન, સાતમી તુરાઈની ચેતવણીનો સંદેશ પણ સમાવેશ કરતો હતો, જે લાઓદિકિયા માટેના સંદેશ તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે, તેમજ “સાત વખત,” જે પાયાના પ્રતીક છે.

ભવિષ્યવાણી દ્વારા ઓળખવામાં આવેલું તે “જૂઠાણું,” જે પૌલના લખાણોમાં વર્ણવાયેલ ભયાનક ભ્રમ ઉત્પન્ન કરે છે, તે 1931માં ભવિષ્યવક્ત્રીના અવસાનના સોળ વર્ષ પછી લાઓદિકેયન એડվեն્ટિઝમની ત્રીજી પેઢીમાં પ્રવેશિત કરવામાં આવ્યું હતું। ત્રીજી પેઢીમાં પહોંચેલું તે “જૂઠાણું” ભવિષ્યવાણી મુજબ તે સમયગાળામાં સ્થિત છે, જેને “તમ્મૂઝ માટે રડતી સ્ત્રીઓ” તરીકે પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યો છે, અને તેથી તે ખોટા અંતિમ વરસાદના સંદેશ સાથે સંકળાયેલું છે।

કેવી રીતે “જૂઠ” પ્રસરાવવામાં આવ્યું હતું તેની વિગતો સમજી લેવાય એવી છે, તેમજ અંતકાળની ભવિષ્યવાણીમાં “જૂઠ”ની ભવિષ્યવાણીય ભૂમિકા પણ સમજી લેવાય એવી છે. અંતિમ વરસાદના સમયમાં યરુશાલેમ પર શાસન કરનાર નિંદક પુરુષો—જે સમય એક લાખ ચુમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનનો સમય છે—તેમણે એડવેંટિઝમની ત્રીજી પેઢીમાં એક ખોટો અંતિમ વરસાદનો સંદેશ રચ્યો, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ યહેઝ્કેલ અધ્યાય આઠમાં “તમ્મૂઝ માટે રડતી સ્ત્રીઓ” દ્વારા કરવામાં આવ્યું છે. તેમના ખોટા અંતિમ વરસાદના સંદેશનું યહેઝ્કેલ દ્વારા ખોટા પાયા, રક્ષણની ખોટી દીવાલ, અને ખોટા શાંતિ તથા સલામતીના સંદેશ તરીકે પણ પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યું છે.

યશાયા અધ્યાય અઠ્ઠાવીસ અને ઓગણત્રીસમાં યેરૂશાલેમના ઉપહાસક પુરુષો જે જૂઠાણાં અને અસત્યની આડમાં પોતાને છુપાવે છે, તેઓ અંતે “છલકાતી સોટી” દ્વારા ન્યાય પામે છે અને નાશ પામે છે.

યશાયાહનું “છલકાતું ચાબુક” એઝેકિયલના “છલકાતા વરસાદ” સમાન છે, જે તેઓ પર લાવવામાં આવે છે જેઓએ “જૂઠું ભાખ્યું” છે, “નિષ્ફળ દર્શન” રજૂ કરીને અને “પ્રભુએ એમ કહ્યું છે” એવો દાવો કરીને, “યદ્યપિ” પ્રભુએ “કહ્યું ન હતું.” પ્રાચીન મનુષ્યો જે “જૂઠ” હેઠળ છુપાય છે તે એવી વસ્તુ તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યું છે જેને તેઓ દાવો કરે છે કે પ્રભુએ કહી હતી; તેથી તે દેવના વચન વિશેનું “જૂઠ” છે. તો અથવા તો તેમણે દેવના વચનમાંથી કોઈ ઉપદેશને ભૂલ તરીકે ઓળખાવ્યો છે, અથવા તેમણે બાઇબલના કોઈ ઉપદેશ અંગે એમ ખોટો દાવો કર્યો છે કે દેવએ તેમની સમજણને દિશા આપી હતી (દેવ બોલ્યો હતો).

1931માં આવેલું “જૂઠ” એવો દાવો હતો કે ડેનિયલના પુસ્તકમાં આવેલ “દૈનિક” વિષેના ખોટા અભિપ્રાયને સિસ્ટર વ્હાઇટે સમર્થન આપ્યું હતું. “દૈનિક” ખ્રિસ્તની પવિત્રસ્થાન-સેવકાઈનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે એવો ખોટો અભિપ્રાય એક એવા “જૂઠ” પર આધારિત હતો, જેમાં એવો દાવો કરવામાં આવ્યો હતો કે 1910માં એલેન વ્હાઇટે A. G. Daniellsને જાણ કરી હતી કે “દૈનિક” ખ્રિસ્તની પવિત્રસ્થાન-સેવકાઈનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે એવો તેનો અને પ્રેસ્કોટનો અભિપ્રાય વાસ્તવમાં સાચો હતો, તેમ છતાં તેના વિરુદ્ધ તેના પોતાના સ્પષ્ટ લખિત શબ્દો ઉપલબ્ધ હતા.

“દૈનિક” વિષેનો ખોટો અભિપ્રાય, જે તે સમયે (1931માં) લાવોદિકીયન એડવેન્ટિઝમની અંદર સ્થાપિત થયો હતો, તે ધર્મશાસ્ત્રીય પાયો બની ગયો, જેના ઉપર એઝિકિયેલ દ્વારા “શાંતિ અને સલામતી” તરીકે વર્ણવાયેલ સંદેશનું નિર્માણ કરવામાં આવ્યું. આ ખોટા પાયાને ટેકો આપવા માટે જે વિવિધ દલીલોનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે, તે જ મિલરે પોતાના સ્વપ્નમાં જોયેલા વિવિધ નકલી સિક્કા અને રત્નો છે. પોતાના સ્વપ્નના અંત સુધીમાં તેના મૂળ રત્નો સંપૂર્ણપણે નકલી વસ્તુઓ અને કચરાથી ઢંકાઈ જાય છે, અને તે કચરો તથા નકલી રત્નો અને સિક્કાઓ તે સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે તેમના આ પાયાકીય ભ્રમ પર આધારિત હતો કે “દૈનિક” ખ્રિસ્તની પવિત્રસ્થાનમાં થતી સેવા દર્શાવે છે.

હઝકિયેલના આ અંશમાં કચરો અને નકલી આભૂષણોને એવી “દીવાલ” તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા છે, જે એવા સિમેન્ટથી બાંધવામાં આવી છે કે જે એટલું નબળું છે કે “ઝંઝાવાતી પવન” અથવા “ધોધમાર વરસાદ”ના દબાણ હેઠળ ટકી શકતું નથી.

યહૂદામાંથી આવેલ તે આજ્ઞાભંગી પ્રભુવક્તા, જેણે યરોબઆમને ઠપકો આપ્યો હતો, અંતે એક “ગધેડા” અને એક “સિંહ”ની વચ્ચે મરણ પામ્યો. સિંહ બાબેલનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને ગધેડો ઇસ્લામનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. જે બે સિદ્ધાંતો લાઓદિકીય અધ્વેન્ટિઝમ જોઈ શકતું નથી, અને જે આ આજ્ઞાભંગી પ્રભુવક્તાના મરણ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યા છે, તે છે પાપાસત્તાનો સંદેશ (સિંહ), અને ત્રીજા શોકના ઇસ્લામનો સંદેશ (ગધેડો).

હિઝકિયેલનો “ઝંઝાવાતી પવન,” યશાયાહના સત્તાવીસમા અધ્યાયમાં “પૂર્વ પવનના દિવસે” “રોકી રાખવામાં આવેલ પ્રચંડ પવન”નું પ્રતિક છે. હિઝકિયેલનો “ઝંઝાવાતી પવન” પ્રકટીકરણના સાતમા અધ્યાયના “ચાર પવનો” પણ છે, જેઓને દેવના સેવકો પર મુદ્રા લગાડવામાં આવે ત્યાં સુધી રોકી રાખવામાં આવ્યા છે. હિઝકિયેલનો “ઝંઝાવાતી પવન” સડત્રીસમા અધ્યાયમાં “ચાર પવનો” તરફથી આવેલો તેનો સંદેશ પણ છે, જે મૃત સુકા હાડકાંને એક પરાક્રમી સૈન્ય તરીકે જીવંત કરે છે. હિઝકિયેલનો “ઝંઝાવાતી પવન,” જે “કાચા ચૂનાથી બાંધવામાં આવેલી ભીંત”ને ઢાળી નાખે છે, ત્રીજા હાયનો પાછલો વરસાદનો સંદેશ છે.

યહેજ્કેલનો “ઓવરફ્લોઇંગ શાવર” પાપાસત્તાનું પ્રતીક છે, અને વધુ વિશેષરૂપે તે રવિવારના કાનૂનની સંકટમય અવધિનું પ્રતીક છે, જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં જલ્દી આવનારા રવિવારના કાનૂનથી આરંભે છે. યહૂદામાંથી આવેલો આજ્ઞાભંગી પ્રભુવક્તા, જે ગધેડા અને સિંહની વચ્ચે મૃત્યુ પામ્યો, તે લાઓદિકીય આડવેન્ટિઝમના મૃત્યુનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ગધેડાના આગમન સમયે (ત્રીજી હાય) અને જલ્દી આવનારા રવિવારના કાનૂન (સિંહ) વચ્ચે થાય છે. લાઓદિકીય આડવેન્ટિઝમનું મૃત્યુ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મુદ્રણ દરમિયાન બને છે, જે ત્યારે શરૂ થયું જ્યારે જાતિઓ ક્રોધિત થઈ, છતાં 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ રોકી રાખવામાં આવી, અને જે જલ્દી આવનારા રવિવારના કાનૂને પૂર્ણ થાય છે. આજ્ઞાભંગી પ્રભુવક્તા દ્વારા દર્શાવ્યા મુજબ, તેમનું મૃત્યુ તેથી થાય છે કે તેઓ પાછા વિમુખ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદની પદ્ધતિશાસ્ત્ર તરફ ફરી ગયા, જોકે તેમને “ઠઠ્ઠા કરનારાઓની સભા” પાસે ક્યારેય પાછા ન ફરવા માટે સીધી રીતે સૂચિત કરવામાં આવ્યા હતા.

તેઓનું મૃત્યુ એક લાખ ચુમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનની ઇતિહાસ-પ્રક્રિયામાં થાય છે. જેમ જ દેવના લોકો પર મુદ્રા મૂકાય છે, તેમ જ વિનાશક દૂતો પોતાનું કાર્ય આરંભે છે. 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 થી લઈ જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદા સુધી, જીવિતોના ન્યાયનો કાર્ય દેવની સભામાં પૂર્ણ થાય છે; કારણ કે ન્યાય યરુશાલેમથી આરંભે છે, અને તે પ્રાચીન પુરુષોથી શરૂ થાય છે, જેઓ લોકોને રક્ષક હોવા જોઈએ હતા, પરંતુ જેમણે ચાર પેઢીઓ સુધી પોતાની જવાબદારીઓનો ત્યાગ કર્યો હતો. જે લોકો તે અવધિમાં મુદ્રા પ્રાપ્ત કરે છે, તેઓ જ તે ધ્વજ છે જે જાતિઓ સમક્ષ ઊંચો કરવામાં આવે છે. તેઓને જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદા પહેલાં મુદ્રાંકિત કરવામાં આવે છે, કારણ કે દેવના અન્ય ઝુંડને ચેતવણી આપવાનો એકમાત્ર માર્ગ એ છે કે તેઓ રવિવારના કાયદાની સંકટ-પરિસ્થિતિમાં એવા પુરુષો અને સ્ત્રીઓને જુએ, જેઓ દેવની મુદ્રા ધરાવે છે.

લાઓદિકીયન એડվեն્ટિઝમનું મરણ પાછળના વરસાદના ઇતિહાસ દરમિયાન પૂર્ણ થાય છે; આ વરસાદ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ છાંટા રૂપે શરૂ થયો હતો, અને આવનારા રવિવાર કાનૂનના સમયમાં નિર્માપે ઢોળવામાં આવે છે, જ્યારે દેવ એક એવા લોકોને—જેઓને અનંતકાળ માટે મુદ્રાંકિત કરવામાં આવ્યા છે—સ્થાપિત કરે છે અને ત્યારબાદ તેમને ધ્વજરૂપે ઊંચા કરે છે.

તે સમયગાળામાં, લાઓદિકીયન એડવેંટિઝમમાં જે લોકો પશુની છાપ મેળવવા માટે તૈયારી કરી રહ્યા છે, અને જે તેને પ્રાપ્ત કરશે, તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ એઝીકિયલના આઠમા અધ્યાયમાં સૂર્યને નમન કરતા પચ્ચીસ પુરુષો દ્વારા કરવામાં આવે છે. તેઓ એ લોકો છે જેઓએ એઝીકિયલનો ખોટો “શાંતિ અને સલામતી”નો સંદેશ સ્વીકાર્યો છે, જે તે ઇતિહાસમાં સચ્ચા ચોકીદારો દ્વારા જાહેર કરવામાં આવી રહેલા સાચા પાછલા વરસાદના સંદેશાની એક નકલી સમાનતા દર્શાવે છે. તે ખોટા પાછલા વરસાદના સંદેશાનું પાયાનું તત્વ એ ઓળખ છે કે દાનિયેલના ગ્રંથમાં “દૈનિક” ખ્રિસ્તનું પ્રતીક છે, જ્યારે વાસ્તવમાં તે શેતાનનું પ્રતીક છે. તે ખોટો પાયાનો વિશ્વાસ એ જ ઉપદેશ છે, જેને “યરૂશાલેમના લોકો પર શાસન કરનારા તિરસ્કારક પુરુષો” પોતાની બિનચૂનાયેલી ભીંત ઊભી કરવા માટે ઉપયોગમાં લે છે.

ખ્રિસ્તના પ્રતીક તરીકે “દૈનિક” ની ઓળખ ઐતિહાસિક રીતે 1931 માં એક “જૂઠ” દ્વારા સ્થાપિત કરવામાં આવી હતી. ત્યારથી નકલી સિક્કાઓ અને રત્નોની અપરિષ્કૃત દીવાલ બાંધવામાં આવી. તે “દીવાલ” ત્યારે ધરાશાયી થવા નિર્ધારિત છે જ્યારે માટી સાફ કરનાર મનુષ્ય પોતાના માળાને સંપૂર્ણ રીતે શુદ્ધ કરવા આવે. તે શુદ્ધિકરણ ઇતિહાસના ભવિષ્યવાણીય સમયગાળામાં, “તોફાની પવન” (11 સપ્ટેમ્બર, 2001 નો ગધેડો) અને “ઉમટી પડતા વરસાદ” (શીઘ્ર આવનારા રવિવારના કાયદાનો સિંહ) વચ્ચે પૂર્ણ થાય છે. તે ઇતિહાસમાં અવગણનાકાર ભવિષ્યવક્તા વધ કરવામાં આવે છે અને બેથેલના ખોટા ભવિષ્યવક્તાની કબરમાં દફનાવવામાં આવે છે. સિસ્ટર વ્હાઈટ ભવિષ્યવાણીની “દીવાલ” ને દેવના કાયદા તરીકે ઓળખાવે છે.

એડવેન્ટિઝમની ચોથી પેઢીની શરૂઆત એક પુસ્તકના પ્રકાશનથી ચિહ્નિત થાય છે, જેમ ત્રીજી પેઢીની શરૂઆત પણ એક પુસ્તકના પ્રકાશનથી ચિહ્નિત થઈ હતી. ત્રીજી પેઢીની શરૂઆત W. W. Prescottના The Doctrine of Christ ના પ્રકાશનથી થઈ હતી, અને તે પેઢી Questions on Doctrine ના પ્રકાશનથી પૂર્ણ થઈ. The Doctrine of Christ એ એવો સુવાર્તાસંદેશ રજૂ કર્યો હતો, જે મનપૂર્વક મિલરાઈટ ભવિષ્યવાણીના સંદેશથી શૂન્ય બનાવવામાં આવ્યો હતો. Questions on Doctrine એ એવો સુવાર્તાસંદેશ રજૂ કર્યો હતો, જેણે ખ્રિસ્ત દ્વારા સિદ્ધ થતું પવિત્રીકરણનું કાર્ય નકાર્યું હતું. The Doctrine of Christ એ ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસના (chazon) દર્શનની જ્યોતિ દૂર કરી, અને Questions on Doctrine એ ખ્રિસ્તના “appearance” ના (Mareh) દર્શનની જ્યોતિ દૂર કરી.

આ બે પુસ્તકોની વચ્ચે “તમૂઝ માટે રડતી સ્ત્રીઓ” દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલો ખોટો ઉત્તરવર્ષાનો સંદેશ વિકસિત થયો હતો. તે જ ઇતિહાસમાં “1931નું જૂઠ” પ્રચલિત કરવામાં આવ્યું હતું. તે ત્રીજી પેઢી (ઘૃણાસ્પદતા) પર્ગમોસની ત્રીજી કલીશિયાના સમાધાન દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. ત્રીજી કલીશિયામાં સમાધાનનું પ્રતીક, ધર્મશાસ્ત્ર માટેના નિયમો અને ચિકિત્સા માટેના નિયમો નિર્ધારિત કરતી સાંસારિક સંસ્થાઓ પાસેથી માન્યતા મેળવવાના કાર્યને ઓળખાવે છે. સત્ય સાથેનું સમાધાન ત્રીજી પેઢીમાં જ પૂર્ણ કરવામાં આવ્યું હતું, જેમાં ભ્રષ્ટ હસ્તપ્રતિઓમાંથી અનુવાદિત થયેલાં બાઇબલોનો પ્રયોગ રજૂ કરવો અને તેના ઉપયોગ પર ભાર મૂકવો પણ સમાવેશ પામતો હતો.

૧૯૫૭માં, *Questions on Doctrine* નામનું પુસ્તક સુસમાચારના મુખ્ય સત્ય પ્રત્યે એક શરણાગતિનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું. તે સત્ય એ છે કે ઈસુ આપણને પાપ “થી” બચાવવા માટે મર્યા, પરંતુ તેઓ આપણને પાપ “માં” બચાવવા માટે મર્યા નહોતાં. મનુષ્ય ઈશ્વરના વચનનું આજ્ઞાપાલન કરી શકતો નથી—એવો કેથોલિક તથા ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટ ઉપદેશ શેતાનનો સદાકાળનો તર્ક છે. મનુષ્ય ઈશ્વરના વચનનું આજ્ઞાપાલન કરી શકે છે, અને તેને કરવું જ જોઈએ, ભલે શેતાન એવો દાવો કરે કે “તું નિશ્ચયે મરશ નહિ.” પતિત ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટ દૃષ્ટિકોણ—કે મનુષ્યો પાપ પર વિજય મેળવી શકતા નથી, અને તેથી ઈસુ તેમના બીજા આગમન સમયે અદભુત રીતે તેમને આજ્ઞાકારી યાંત્રિક પ્રાણીઓમાં પરિવર્તિત ન કરે ત્યાં સુધી મનુષ્યો ઈશ્વરની વ્યવસ્થાનું આજ્ઞાપાલન કરી શકતા નથી—તે *Questions on Doctrine* પુસ્તકના ઉપદેશોમાં સમાવેશ કરવામાં આવ્યો હતો.

1957માં લાઓદિકેયન એડવેંટિઝમની ચોથી પેઢીની શરૂઆત થઈ, અને તેની અણઘડ દિવાલ (વ્યવસ્થા) સ્થાપિત કરવામાં આવી; આ રીતે તે તર્ક પૂરો પાડવામાં આવ્યો, જે એકસો ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનના સમયના અંતે પચ્ચીસ પ્રાચીન પુરુષોને સૂર્યને નમન કરવાની મંજૂરી આપશે. તે અણઘડ દિવાલ, જે એ માન્યતા છે કે ઈશ્વરની વ્યવસ્થા પાળવી અશક્ય છે, ત્યારે દૂર વહેંચાઈ જાય છે જ્યારે ચર્ચ અને રાજ્યના અલગાવની “દિવાલ” આવનારી રવિવારની વ્યવસ્થા સમયે દૂર કરવામાં આવે છે. રવિવારની વ્યવસ્થા એ ધોધમાર વરસાદ છે, અથવા યશાયા જે રીતે વ્યક્ત કરે છે, તે ઉભરાતો ચાબુક છે, અને તે પૂર સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં આવનારી રવિવારની વ્યવસ્થાથી શરૂ થાય છે.

યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારના કાયદા સમયે શત્રુ (પોપ) “પૂરની જેમ” (“છલકાતી મારક વિપત્તિ”) આવી ચડે છે, અને ત્યારે જ “ધ્વજચિહ્ન” તેની સામે ઊંચું ઉઠાવવામાં આવે છે. ત્યારે જ લાઉદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમે “દૈનિક”ના ખોટા પ્રયોગ પર બાંધેલી “અપક્વ ભીંત” ઝાડી કાઢવામાં આવે છે.

જ્યારે દેવની મહિમા તેના લોકો પર હોય છે, ત્યારે જાતિઓ તે પ્રકાશ તરફ આવે છે; અને આ ત્યારે થાય છે જ્યારે શત્રુ પૂર જેવી રીતે આવી ચડે છે. જ્યારે તે શત્રુ આવી ચડે છે, ત્યારે દેવ તેની વિરુદ્ધ ધ્વજ (નિશાન) ઊભો કરે છે. જે લોકો પ્રત્યે જાતિઓ પ્રતિસાદ આપે છે, તેમના ઉપર રહેલી પ્રભુની મહિમા તેની સ્વભાવ-સત્તા છે, અને તેની સ્વભાવ-સત્તા પાપ કરતી નથી. પુરુષો અને સ્ત્રીઓ પાપ પર જય મેળવી શકતા નથી એવું શીખવતો સંદેશ ખોટો શાંતિ અને સુરક્ષાનો સંદેશ છે. તે સંદેશ ખોટો અંતિમ વર્ષાનો સંદેશ છે, જે સત્ય અંતિમ વર્ષાના સંદેશના સમયમાં જાહેર કરવામાં આવે છે, અને તે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ આવ્યો હતો. તે ખોટો સંદેશ દેવના કાયદા વિષેનો ખોટો સંદેશ છે, જે “ભીંત” છે. તે ખોટા સિદ્ધાંતનું પ્રતિનિધિત્વ Questions on Doctrine પુસ્તકમાં થાય છે, જેણે લાઓદિકીયન એડ્વેન્ટિઝમની ચોથી અને અંતિમ પેઢીના આગમનને ચિહ્નિત કર્યું.

11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે, લાઓદિકેયન એડ્વેન્ટિઝમના ચાર વિદ્રોહો અંતિમ પેઢીને તેમના પિતૃઓના પાપો સાથે પરીક્ષણ કરવા માટે આવી પહોંચ્યા. તે દિવસે દેવે પોતાના લોકોને યિરમિયાનાં જૂના માર્ગોમાં પાછા ફરવા દિશાનિર્દેશ આપ્યો, જેથી તેઓ મિલરના રત્નો તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામેલા પાયાના સંદેશને સમજી અને સ્વીકારી શકે. જો તેઓ એમ કરતાં, તો તેઓ અંતિમ વરસાદને પ્રાપ્ત કરતાં, જેને યિરમિયાએ “વિશ્વામ” કહ્યું હતું. જૂના માર્ગોમાં પાછા ફરવાનો આ આહ્વાન 1863ના વિદ્રોહને ઉત્પન્ન કરનાર પરીક્ષાનું પુનરાવર્તન હતું.

૧૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૧ના રોજ, જે યશાયાહનો “પૂર્વનો દિવસ અને કર્કશ પવન” છે, “દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત” તેઓ દ્વારા ગવાવાનું હતું, જેઓ પ્રકાશન અધ્યાય ચૌદ, પદ ત્રણમાં અને અધ્યાય પંદર, પદ ત્રણમાં પણ મૂસા અને મેષશાવકનું ગીત ગાય છે. તે ગીત લાઓદિકીયાનો સંદેશ છે, જે ઓળખાવે છે કે અગાઉના પસંદ કરાયેલા લોકો તે સમયે પસાર કરવામાં આવી રહ્યા હતા, કારણ કે દેવ ત્યારે પોતાની દ્રાક્ષાવાડી એવા પુરુષો અને સ્ત્રીઓને આપવાની પ્રક્રિયામાં હતા, જેઓ દ્રાક્ષાવાડીના નિર્ધારિત ફળો ઉત્પન્ન કરે. તે દ્રાક્ષાવાડીનો સંદેશ લાઓદિકીયાને અપાયેલો સંદેશ છે, જે ૧૮૮૮ના બળવા સમયે જોન્સ અને વેગનર દ્વારા રજૂ કરવામાં આવેલો સંદેશ હતો.

11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે પાછળનો વરસાદ આરંભ થયો, અને હબક્કૂક અધ્યાય બેની ચર્ચામાં તે એવા એક વર્ગને ઓળખાવે છે જેણે બે પાટિયાંનો સંદેશ રજૂ કર્યો, કારણ કે તેઓ યિરમિયાહના જૂના માર્ગોમાં પાછા ફર્યા હતા અને તે “વિશ્વામ અને તાજગી” પ્રાપ્ત કરી રહ્યા હતા, જેને યશાયાહ ઓળખાવે છે કે તે તેઓ પર લાવવામાં આવે છે જેઓની પદ્ધતિ “પંક્તિ પર પંક્તિ” છે. જે ચર્ચામાં તેઓ સંકળાયેલા હતા તે પાછળના વરસાદના એક ખોટા સંદેશાના વિરોધમાં હતી, જેનું પ્રતિનિધિત્વ “તંમૂઝ માટે રડતી સ્ત્રીઓ” દ્વારા કરવામાં આવ્યું છે, અને જે શાંતિ અને સલામતીના સંદેશ દ્વારા ઊંઘતા લાઉદીકિયાના લોકોને પ્રોત્સાહિત કરતું હતું.

“શાંતિ અને સુરક્ષા”નો સંદેશ એવો દાવો કરે છે કે પુરુષો અને સ્ત્રીઓ માટે પાપ ન કરવું અશક્ય છે, અને તેથી દેવ તેમને માત્ર તેમના પાપોમાં જ “ધર્મી ઠરાવી” શકે અને ઠરાવશે. આ ઉપહાસક પુરુષો દાવો કરે છે કે તેમનો “શાંતિ અને સુરક્ષા”નો સંદેશ જ વિશ્વાસ દ્વારા ધર્મીકરણનો સચ્ચો સંદેશ છે, જે જોન્સ અને વેગોનરે રજૂ કર્યો હતો, પરંતુ તે આ સત્યને છોડીને જાય છે કે જેને દેવ ધર્મી ઠરાવે છે, તેને તે પવિત્ર પણ કરે છે; કારણ કે દેવ લોકોનો તેમના પાપોમાં ઉદ્ધાર કરવા માટે મર્યો ન હતો, પરંતુ તેમના પાપોમાંથી ઉદ્ધાર કરવા માટે.

11 સપ્ટેમ્બર, 2001એ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનાં મુદ્રણના સમયગાળાની શરૂઆતને ચિહ્નિત કરી, જેનો ઉપસંહાર એક વર્ગ દ્વારા દેવની મુદ્રા પ્રાપ્ત થવામાં થાય છે, જેમનો પ્રતિનિધિત્વ તેઓ કરે છે જેઓ ચર્ચમાં અને દેશમાં થયેલી ઘૃણાસ્પદ બાબતો માટે ઊંડો શોક કરે છે અને રડે છે; અને બીજા એક વર્ગ દ્વારા, જેમણે મંદિર તરફ પોતાની પીઠ ફેરવી દીધી છે, જ્યાં ત્રીજા દૂતનું અંતિમ કાર્ય સિદ્ધ થઈ રહ્યું છે, અને તેઓ સૂર્યને નમન કરી રહ્યા છે. મિલરાઇટ્સનો ઇતિહાસ ત્રીજા દૂતની ચળવળના ઇતિહાસને દૃષ્ટાંતરૂપે રજૂ કરે છે, અને આમ કરતાં તેનો પરાકાષ્ઠા ઉત્તરવર્ષાના સંદેશ વિષે છે, અને તે અનુભવ વિષે છે જે તે તેઓમાં ઉત્પન્ન કરે છે જેઓ ખાવાનું પસંદ કરે છે.

અમે આ અભ્યાસને આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.