દાનિયેલનું પુસ્તક - નંબર એકાણું

પ્રથમ દૂતની ચળવળમાં જે જ્ઞાનનું મુક્તિકરણ થયું હતું તે દાનિયેલના પુસ્તકમાં ઉલાઈ નદીના દર્શન દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. તે દર્શન દાનિયેલના સાતમા, આઠમા અને નવમા અધ્યાયોને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે, અને ત્રીજા દૂતની ચળવળમાં જે જ્ઞાનનું મુક્તિકરણ થયું હતું તે હિદ્દેકેલ નદીના દર્શન દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે, જે દસમો, અગિયારમો અને બારમો અધ્યાયોને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે. આ બંને ચળવળો વચ્ચેના સંબંધો બહુ પ્રચુર છે. 1863ની બળવાખોરીથી લઈને 1989માં અંતકાળના સમય સુધીના એકસો છવ્વીસ વર્ષ દ્વારા આ બંને ચળવળો એકબીજા સાથે જોડાયેલા છે.

અંતના બંને સમય, દરેક ચળવળમાં, લેવ્યવ્યવસ્થા છવીસના “સાત સમય” દ્વારા ચિહ્નિત થયેલા છે. 1798માં અંતના સમય સુધી મૂર્તિપુજા અને ત્યારબાદ પાપાશાહીએ પવિત્રસ્થાન અને સેનાને પગતળે દબાવી રાખ્યાં હતાં. 1863ના બળવાખોરીથી 1989 સુધી, આધ્યાત્મિક પગતળે દબાવવું બનતું રહ્યું હતું, જેમ કે એઝીકિયેલના આઠમા અધ્યાયની ચાર ઘૃણાસ્પદ બાબતો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યું છે.

પ્રથમ ક્રોધના અંતથી લઈને 1844માં છેલ્લાં ક્રોધના અંત સુધીના છેયાલીસ વર્ષ—જે દરમિયાન ખ્રિસ્તે એક આધ્યાત્મિક મંદિર ઊભું કર્યું હતું, જેમાં તે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ અચાનક આવ્યા—1989ના અંતકાળ સાથે સમાંતર છે, જે જલ્દી આવનારા રવિવારના કાયદા સુધી વિસ્તરે છે; તે સમયે ખ્રિસ્ત ફરી એકવાર એક આધ્યાત્મિક મંદિર ઊભું કરી રહ્યા છે, જેમાં તેઓ પ્રકાશન અગિયારના મહાન ભૂકંપની ઘડીએ અચાનક આવશે.

જયારે ત્રીજો દૂત 1844માં આવ્યો, ત્યારે કરારનો દૂત લેવીના પુત્રોને શુદ્ધ કરવા અચાનક પ્રગટ થયો; પરંતુ 1863 સુધીમાં, તે અવિશ્વાસુ લેવીયોએ એલિયાહ દ્વારા પહોંચાડાયેલ મૂસાનો સંદેશ નકારી કાઢ્યો અને અરણ్యంలో ભટકવા વળી ગયા. તે પરીક્ષણની પ્રક્રિયામાં “બાંધનારાઓ” અંતે “સાત સમય”ના “ખૂણાના પથ્થર”ને નકારી કાઢશે, અને પછી ફિલાડેલ્ફિયાની ચળવળમાંથી લાઓદિકેયાની કલીશિયામાં પરિવર્તિત થશે. અંતિમ દિવસોમાં, જ્યારે કરારનો દૂત અચાનક પોતાના મંદિર પર આવે છે, ત્યારે વહેલી આવનારી રવિવારની કાનૂન-વ્યવસ્થા સમયે, તે પોતાના બીજા ઝુંડને બોલાવવા માટે વિશ્વાસુ લેવીયોને ઉપયોગમાં લેશે. અંતિમ દિવસોના વિશ્વાસુઓ લાઓદિકેયાની “કલીશિયા”માંથી ફિલાડેલ્ફિયાની “ચળવળ”માં પરિવર્તિત થયેલા હશે.

પ્રથમ દેવદૂતની ચળવળે કિંગ જેમ્સ બાઇબલ પ્રકાશિત થયા પછી બેસો વીસ વર્ષએ પોતાનો ઔપચારિક રીતે સંહિતાબદ્ધ સંદેશ પ્રકાશિત કર્યો, અને ત્રીજા દેવદૂતની ચળવળે સ્વતંત્રતાની ઘોષણા પ્રકાશિત થયા પછી બેસો વીસ વર્ષએ પોતાનો ઔપચારિક રીતે સંહિતાબદ્ધ સંદેશ પ્રકાશિત કર્યો. બન્ને ચળવળોના આ ઔપચારિક રીતે સંહિતાબદ્ધ સંદેશને ઇસ્લામ સંબંધિત એક ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્તિ દ્વારા શક્તિ પ્રાપ્ત થઈ, જેના ચિહ્નરૂપે એક દેવદૂતના અવતરણથી નિર્દેશ થયો. તે દેવદૂતના આગમને હબક્કૂક અધ્યાય બેના “વિવાદ”ની શરૂઆત દર્શાવી, અને હબક્કૂકના પાટિયાંના પ્રકાશન તરફ દોરી ગયું.

હબક્કૂકની પટ્ટિકાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલો સામર્થ્યસભર સંદેશ નિરાશા સુધી પહોંચ્યો, જેણે વિલંબનો સમય આરંભ્યો; તે મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશ સુધી દોર્યો; અને તેનું સમાપન મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશની પરિપૂર્ણતા સાથે થયું. આ બે આંદોલનો વચ્ચે રહેલી સમાનતાઓ, જે જોવા પસંદ કરે છે તેમના માટે, નિષ્કર્ષાત્મક પુરાવો છે કે મિલેરાઇટ ઇતિહાસના બધા તત્ત્વો એક લાખ ચુમાલીસ હજારના ઇતિહાસ સાથે જોડાયેલા છે અને તેમાં પુનરાવર્તિત થાય છે. ઉત્તરવર્ષાનો સમયગાળો મિલેરાઇટ આંદોલનમાં પ્રતિરૂપરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, અને તેનો પરિપૂર્ણ અમલ Future for America ના આંદોલનમાં થાય છે. પ્રેરણા વારંવાર તેમને, જે સાંભળવા ઇચ્છુક છે, જાણ કરે છે કે ઉત્તરવર્ષાને ઓળખનારાઓ જ તેને પ્રાપ્ત કરશે.

અંતિમ વરસાદનો સમયકાળ, ચળવળ, અને સંદેશ—આ બધું જ મિલરાઇટોના ઇતિહાસમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને “ઓળખવું” શબ્દ એ પહેલાં જોયેલી કોઈ વસ્તુને ફરીથી જોવાનું સૂચવે છે. અંતિમ વરસાદના સમયકાળ, ચળવળ અને સંદેશને જોવાનો એકમાત્ર માર્ગ એ છે કે તે મિલરાઇટોના ઇતિહાસમાં ચિત્રિત કરવામાં આવ્યો છે તે ઓળખવું. તે અન્ય પવિત્ર સુધારણા-ચળવળોમાં પણ ચિત્રિત કરવામાં આવ્યો છે. મિલરાઇટ ચળવળ એક આરંભિક ચળવળ હતી, જે એક અંતિમ ચળવળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તેથી તે અગાઉની સુધારણા-ચળવળો કરતાં ઘણાં વધુ સીધા સંદર્ભો ધરાવે છે. તેમાં અલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા પણ છે, જે હંમેશા કોઈ વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત દ્વારા જ ચિત્રિત કરે છે.

મિલરાઇટ ચળવળમાં પાયો સ્થાપિત થયો હતો, અને કેન્દ્રિય થાંભલો દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, પદ તેર અને ચૌદ હતો. મને ખબર છે કે સિસ્ટર વ્હાઇટ પદ ચૌદને કેન્દ્રિય થાંભલો અને પાયો તરીકે ઓળખાવે છે, પરંતુ હકીકત એ છે કે પદ ચૌદ, પદ તેરમાં પૂછાયેલા પ્રશ્નનો જવાબ છે. જે પ્રશ્ન તે જવાબને ઉત્પન્ન કરે છે, તેની સમજણ વિના જવાબ શૂન્ય છે. પદ તેર ત્રાંબાયેલા રહેવાના દર્શનને ઓળખાવે છે, જે બે ઉજાડ મૂકી દેતી શક્તિઓ દ્વારા સંપન્ન થાય છે, અને પદ ચૌદ ખ્રિસ્ત દ્વારા તે મંદિર અને સેનાનું પુનઃસ્થાપન કરવાના દર્શન વિષે છે, જે ત્રાંબાઈ ગયા હતા. બે દર્શનો પરિસ્થિતિથી, વ્યાકરણથી અને અદ્ભુત સંખ્યાગણનાર પાલમોની દ્વારા સીધા જ એકબીજા સાથે જોડાયેલા છે.

વિલિયમ મિલરને મૂળભૂત સત્યોની ઓળખ કરવા માટે ઉપયોગમાં લેવામાં આવ્યા, જે દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, વચનો તેર અને ચૌદ હશે. તેણે શોધેલું પ્રથમ રત્ન “સાત સમય” હતું, જે વચન તેરમાં દર્શાવાયેલ પગતળે કચડાઈ જવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને જે માળખા પર તેણે પોતાની સર્વ ભવિષ્યવાણીય રચના ઊભી કરી તે વચન તેરમાં પ્રતિનિધિત થયેલ “ઉજાડ કરતી બે શક્તિઓ” નો મૂળ આકાર હતો. મિલરે યોગ્ય રીતે ઓળખ્યું કે વચન તેરમાંનું “દૈનિક” અઘોર પાપ મૂર્તિપૂજકત્વ હતું, અને ઉજાડ લાવનારી શક્તિનો અતિક્રમ પાપસત્તાવાદ હતો. આ અર્થમાં, મિલરના માળખાની જ “પાયાની શિલા,” અને પાયો તથા કેન્દ્રિય સ્તંભના “પાયાની શિલા,” એ સમજણ હતી કે અધ્યાય આઠમાંનું “દૈનિક” મૂર્તિપૂજકત્વનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું. મિલરાઈટ ઇતિહાસમાંથી વધેલા જ્ઞાનનો પાયો એ હતો કે દાનિયેલ અધ્યાય આઠનું “દૈનિક” મૂર્તિપૂજકત્વ હતું, અને પ્રેરણાએ સાવચેતીપૂર્વક આ ઓળખ આપી હતી કે “જેઓએ ન્યાયની ઘડીનો પોકાર આપ્યો હતો, તેઓ પાસે દૈનિક વિષેનો યોગ્ય દૃષ્ટિકોણ હતો.”

૧૯૮૯માં અંતકાળે “જ્ઞાનની વૃદ્ધિ” તરીકે દર્શાવવામાં આવેલ પ્રકાશનો પાયો “નિત્ય” પણ છે. આ તો માત્ર બીજું એક દૈવી સમાનાંતર છે. દાનિયેલ અગિયારના છેલ્લાં છ પદોમાં જે જ્ઞાનની વૃદ્ધિ દર્શાવવામાં આવી છે તેને ઓળખવા માટે એલેન વ્હાઇટનાં લખાણોની અરજી જરૂરી બને છે. તેમના લખાણોમાં તેઓ ઓળખાવે છે કે દાનિયેલ અગિયારના એકત્રીસમું પદનો ઇતિહાસ દાનિયેલ અગિયારના અંતિમ પદોમાં ફરી પુનરાવર્તિત થશે. આ પ્રેરિત સંકેત વિના, એકત્રીસમું પદના સમાનાંતર ઇતિહાસને ચાલીસમું અને એકતાલીસમું પદ સાથે સમજવું ઘણું વધુ મુશ્કેલ કાર્ય બનતું.

દાનિયેલના ગ્રંથમાં “દૈનિક” મૂર્તિપૂજકતાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને તે મિલેરાઇટો માટેના પાયાનો પણ પાયો છે, તેમજ તે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના આંદોલનના સંદેશનો પણ પાયો છે. તે એ સત્ય પણ છે જેને લાઉદિકેયન એડવેન્ટવાદની ત્રીજી પેઢીમાં દાખલ કરવામાં આવેલા એક “જૂઠ” દ્વારા ઇરાદાપૂર્વક ભૂલમાં ફેરવી દેવામાં આવ્યું હતું; જેનું પ્રતીકીકરણ યહેઝકેલના આઠમા અધ્યાયમાં દર્શાવાયેલ “સ્ત્રીઓ તામ્મૂઝ માટે રડતી હતી” એવી ત્રીજી ઘૃણાસ્પદ બાબત દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું, અને પર્ગામોસની ત્રીજી કલીશિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલ સમાધાન દ્વારા પણ.

ઉત્તરવર્ષાના સમયમાં “દૈનિક”ની ભૂમિકા જે રીતે એક મુદ્દા તરીકે માર્ગદર્શન પામે છે તે અંગેની દૈવી દિશા નિશ્ચિતપણે અદ્ભુત છે, અને માનવીય રચનાની શક્યતા કરતાં પર છે. લાઓદિકીય એડવેન્ટિઝમની ચોથી પેઢીને સૂર્ય સમક્ષ નમન કરતી તરીકે દર્શાવવામાં આવી છે, અને આ રીતે તે પશુની છાપના સ્વીકારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ દર્શાવે છે કે તે છાપ પ્રાપ્ત કરવી એટલે પશુ જેવું જ મન ધારણ કરવું, અને જે લોકો વિરોધખ્રિસ્તના અર્થ અંગે ગૂંચવાઈ જાય છે, તેઓ અંતે પાપના મનુષ્યની બાજુએ જ આવી પહોંચશે. આ બધું યહેઝ્કેલના આઠમા અધ્યાયમાં યરુશાલેમના વૃદ્ધ પુરુષો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

ત્રીજી અને ચોથી પેઢીમાં દેવ તેઓનો ન્યાય કરે છે જે તેમનો દ્વેષ કરે છે, અને તે ન્યાય તે જ સમયે અમલમાં આવે છે જ્યારે બીજી શ્રેણી દેવની મંજૂરીની મુદ્રા પ્રાપ્ત કરી રહી હોય છે. શાસ્ત્રોમાંનો એ જ અંશ, જેણે William Miller ને એ ઓળખવા માટે આવશ્યક પ્રકાશ આપ્યો કે Daniel ના ગ્રંથમાં “the daily” તરીકે જે દર્શાવવામાં આવ્યું છે તે મૂર્તિપૂજક Rome હતું, પાપના મનુષ્યની સર્વાધિક સીધી ઓળખ પણ પૂરું પાડે છે, જેને Ezekiel ના આઠમા અધ્યાયમાં પ્રાચીન પુરુષો નમન કરે છે. આ અધ્યાય બીજા ઉજાડ લાવનાર સત્તાના પોપની ઓળખ કરે છે, અને સાથે સાથે પ્રથમ ઉજાડ લાવનાર સત્તાના મૂર્તિપૂજકત્વની પણ ઓળખ કરે છે. અને જે સત્ય આ અંશનો વિષય છે તે મૂર્તિપૂજક Rome ની ભૂમિકા છે, જે 2 Thessalonians માં એ સત્તા છે જે 538 સુધી પાપપદને સિંહાસન પર આરુઢ થવાથી રોકે છે.

“નિત્ય” જે મિલરની આધારશિલાસ્વરૂપ સત્યતા હતી, અને જેના દ્વારા તેને એવી ભવિષ્યવાણીય રૂપરેખા રજૂ કરવા સક્ષમ બનાવ્યો કે જે પવિત્રસ્થાન અને સેના પર પાદાક્રાંત કરનાર બે વિનાશક શક્તિઓ પર આધારિત હતી, તે જ તે સત્ય છે જેને પૌલે એવું સત્ય તરીકે ઓળખાવ્યું છે કે જેને અસ્વીકાર કરવામાં આવે છે, અને જે અંતિમ દિવસોમાં તે જ સત્યને પ્રેમ ન કરનારાઓ પર પ્રબળ મોહ લાવે છે. સમાનાંતર ઇતિહાસોના અનુરૂપ, તે જ સત્ય, જે આધારશિલાસ્વરૂપ સત્ય છે, તેણે Future for America ને અંતિમ દિવસોમાં અંતિમ ત્રિવિધ સંઘ વિષેની ભવિષ્યવાણીય રૂપરેખા રજૂ કરવા સક્ષમ બનાવ્યું.

માત્ર એટલું જ નહિ, પરંતુ તે પાયાની સત્યતા—જે આ બંને સમાનાંતર ઇતિહાસોની પાયાની સત્યતા છે—તે જ “જૂઠ”માં ફેરવાઈ જાય છે, જે મૂળભૂત ભ્રાંતિ અને પૌલની પ્રબળ ભ્રમણાનું આધારશિલા બને છે, કારણ કે તે ખોટી ઉત્તરવર્ષાની “શાંતિ અને સલામતી”ની તે સંદેશરચનાનું માળખું છે, જે એવા પુરુષો દ્વારા જાહેર કરવામાં આવે છે કે જેઓ ફરી કદી પોતાનો સ્વર ઊંચો કરીને દેવના લોકોને તેમના અપરાધો દર્શાવશે નહિ. “દૈનિક” પ્રથમ અને ત્રીજા દેવદૂતની ચાલના પાયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને જ્યારે લાઓદિકિયાના બળવાખોરોએ તેના અર્થને ઉલટો ફેરવી નાખ્યો, શૈતાની પ્રતીકને ખ્રિસ્તના પ્રતીક તરીકે ઓળખાવીને, ત્યારે તે ખોટું પ્રતીક ખોટી ઉત્તરવર્ષાના નકલી સંદેશનું પાયાનું આધાર બની ગયું.

બધા પ્રબોધકોએ અંતિમ દિવસોની વાત કરી હતી, અને “દૈનિક” ના અર્થને ઊંધો ફેરવી નાખવા માટે ખુલ્લેઆમ અસત્ય બોલવું, અક્ષમ્ય પાપની વ્યાખ્યાનું નજીકથી અનુસરણ કરે છે. કોઈ વ્યક્તિને સદાકાળ માટે નષ્ટ થયેલો ઠરાવવો, એક માણસ દ્વારા બીજા માણસ વિષે કરવાની ક્ષમતા કે નૈતિક સત્તાની બહાર છે, પરંતુ અહીં જે ઓળખવામાં આવી રહ્યું છે તે એ નથી.

યશાયાહમાં જે લોકો વાતોને ઊંધુંચીતું કરે છે, જે યશાયાહ અન્યત્ર અંધકારને પ્રકાશ અથવા પ્રકાશને અંધકાર કહેવું એમ ઓળખાવે છે, તેઓને યરુશાલેમ પર શાસન કરનાર પ્રાચીન પુરુષો તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યા છે, જ્યારે તેમના અંતિમ ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવી રહ્યું છે.

ઈશ્વરનો ધ્વજચિહ્ન (એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર) આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે ધ્વજચિહ્નરૂપે ઊંચે ઉઠાવવામાં આવે છે; એ જ સમય છે જ્યારે “યહોવાનો ક્રોધ તેના લોકો સામે પ્રજ્વલિત થાય છે,” અને તે “તેમની સામે પોતાનો હાથ લંબાવે છે,” અને “તેમને પ્રહાર કરે છે,” અને “તેમના મૃતદેહો રસ્તાઓના મધ્યમાં ફાડી નાખવામાં આવશે.” રસ્તાઓનો મધ્ય ભાગ યરુશાલેમના રસ્તાઓ છે, જ્યારે હઝકિયેલના નવમા અધ્યાયના વિનાશક દૂતોને આગળ જઈને આ આજ્ઞા આપવામાં આવે છે: “અને પ્રહાર કરો: તમારું નેત્ર બચાવ ન કરે, અને તમારે દયા ન રાખવી: વૃદ્ધ અને યુવાન, કન્યાઓ અને નાનાં બાળકો, અને સ્ત્રીઓ—બધાનો સંપૂર્ણ સંહાર કરો: પરંતુ જે મનુષ્ય પર ચિહ્ન હોય તેની નજીક ન જશો; અને મારા પવિત્રસ્થાનથી શરૂઆત કરો. ત્યાર પછી તેમણે તે વૃદ્ધ પુરુષોથી શરૂઆત કરી, જે ગૃહની આગળ હતા.” હઝકિયેલના “વૃદ્ધ પુરુષો,” જેમને વિષે સિસ્ટર વ્હાઇટ જણાવે છે કે તેઓ લોકોને રક્ષક હોવાના હતા, તેઓ જ યશાયા ના “એફ્રાઈમના મતવાલા” છે, જે અઠ્ઠાવીસમા અને ઓગણત્રીસમા અધ્યાયોમાં “વસ્તુઓને ઊંધી પલટે છે.”

પાંચમા અધ્યાયમાં તેઓ એવા છે કે જે “દ્રાક્ષારસ પીવામાં પરાક્રમી, અને મજબૂત પેય ભેળવવામાં બલવાન મનુષ્યો છે; જે લાંચ માટે દુષ્ટને ધર્મી ઠેરવે છે.” *Questions on Doctrine* નામક પુસ્તકના પ્રકાશન સાથે, પ્રાચીન પુરુષોએ ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના પ્યાલામાંથી પાન કર્યું, અને ધર્મીકરણ અંગેનું તે ખોટું સુસમાચાર રજૂ કર્યું જે એવો દાવો કરે છે કે મનુષ્યો પવિત્ર કરી શકાય તેમ નથી, કે ખ્રિસ્ત આપણો પ્રતિસ્થાપક છે, પરંતુ આપણો આદર્શ નથી. આમ કરીને, તે પુસ્તકએ ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદની પડી ગયેલી કલીસિયાઓમાં સ્વીકાર મેળવવાના ઇનામ માટે દુષ્ટને ધર્મી ઠેરવ્યો. આ અવતરણ તેમની અંતિમ ન્યાયસજા ઓળખાવે છે, અને તે ન્યાયસજાનું કારણ એ છે કે તેમણે “ઇઝરાયેલના પવિત્રના વચનને તુચ્છ ગણ્યું.” તેમણે આવું તે સમયે કર્યું જ્યારે તેમણે “the daily” વિષેની તે સમજણનો ઇનકાર કર્યો, જે ન્યાયની ઘડીનો પોકાર આપનારાઓ દ્વારા રજૂ કરવામાં આવી હતી, અને જ્યારે તેમણે ભ્રષ્ટ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના પ્યાલામાંથી પાન કર્યું.

આ અવતરણમાં તેઓ જે મીઠું છે તેને કડવું, અને જે કડવું છે તેને મીઠું બનાવી દે છે. દેવદૂત જ્યારે ઉતરે છે ત્યારે તેના હાથે જે સંદેશ હોય છે તે મીઠો હોય છે, પરંતુ તે સંદેશનો નિષ્કર્ષ કડવો હોય છે. તેઓ દલીલ કરે છે કે દેવદૂત ઉતરે ત્યારે જે સાચો અંતિમ વર્ષાનો સંદેશ આરંભે છે તે કડવો છે, અને અંતે તેઓ એક મીઠો ખોટો શાંતિ અને સુરક્ષાનો સંદેશ ઓળખે છે, કારણ કે વસ્તુઓને ઊંધું-સીધું કરી નાખવાથી તેઓ પોતાને રોકી શકતા નથી.

જે અવતરણમાં આ પાપનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યું છે, તે તેમની સામૂહિક પરીક્ષાકાળીન અવધિના અંતે આવેલું છે. તેથી, એ જોવું યોગ્ય છે કે મૂર્તિપૂજકતાના શૈતાની કાર્યને ખ્રિસ્તના કાર્ય તરીકે ઓળખાવવાની તેમની ક્રિયા અક્ષમ્ય પાપની એક ભવિષ્યવાણીય સમાનતા છે; કારણ કે અક્ષમ્ય પાપ એ પવિત્ર આત્માના કાર્યને શૈતાનના કાર્ય તરીકે ઓળખાવવું છે. “જૂઠ”ને એડ્વેન્ટિઝમની ત્રીજી પેઢીમાં સ્થાપિત કરવાથી તેમના ખોટા ઉત્તરવર્ષા સંદેશાનો આધારભૂત તર્ક પૂરો પાડવામાં આવ્યો, અને અંતે તેમના ઉપર પ્રબળ ભ્રમ લાવવામાં આવે છે. જે ચોક્કસ અવતરણમાં મિલરે “the daily”નો સાચો અર્થ સમજ્યો હતો, એ જ સ્થાન પર તેઓ ઉખેડી નાખવામાં આવતા હોવાનું દર્શાવવામાં આવ્યું છે.

ભવિષ્યવક્તાઓ અગાઉના અન્ય કોઈપણ પવિત્ર ઇતિહાસ કરતાં અંતિમ દિવસો વિષે વધુ બોલે છે, અને આ વાત આ અવતરણ માટે પણ સત્ય છે. મિલરના જ્ઞાનવૃદ્ધિનો જે શિલાપ્રસ્તર હતો, તે જ 1989માં આવેલ જ્ઞાનવૃદ્ધિનો પણ શિલાપ્રસ્તર છે; કારણ કે “દૈનિક” સાથે સંકળાયેલ ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસની યોગ્ય સમજ દાનિયેલ અગિયારના ચાલીસમા અને એકતાલીસમા વચનોના ઇતિહાસનું વર્ણન કરે છે. તેનો અર્થ એ છે કે જો ભવિષ્યવાણીનો કોઈ વિદ્યાર્થી મૂર્તિપૂજકત્વની ભૂમિકા અને પાપલ રોમ સાથેના તેના ભવિષ્યવાણીય સંબંધને સમજે નહીં, તો તે વિદ્યાર્થી આ વાત ઓળખી શકશે નહીં કે પ્રથમ પાપત્વના ઉદયને રોકવાનું કાર્ય, અને પછી પૃથ્વીના સિંહાસન પર પાપત્વને બેસાડવાનું કાર્ય, મૂર્તિપૂજકત્વ દ્વારા પૂર્ણ કરવામાં આવ્યું હતું; અને એ કાર્ય પ્રકાશન તેરનાં પૃથ્વીના પશુની ભૂમિકાનો પ્રતિરૂપ છે, જે પ્રથમ પાપત્વને રોકે છે, પરંતુ પછી બદલાઈ જાય છે અને તેને પૃથ્વીના સિંહાસન પર બેસાડે છે. પ્રકાશન તેરની પૃથ્વીના પશુની ભૂમિકા અમેરિકા માટે ભવિષ્યરૂપે રજૂ કરવામાં આવી છે.

આપણા આગામી લેખમાં અમે હિદ્દેકેલ નદીના પ્રકાશના મુદ્રા-ઉદ્ઘાટન વિષેનું આપણું વિચારણું આગળ ચાલુ રાખીશું.