દાનિયેલનું પુસ્તક - ક્રમાંક ચોરાણું

વિલિયમ મિલરે લાગુ કરેલું ભવિષ્યવાણીનું માળખું મૂર્તિપૂજક રોમ અને ત્યારબાદ પાપલ રોમ—એવી બે ઉજાડ પાડી દેનારી સત્તાઓનું માળખું હતું. ફ્યુચર ફોર અમેરિકા દ્વારા લાગુ કરાયેલું ભવિષ્યવાણીનું માળખું મૂર્તિપૂજક રોમ, ત્યારબાદ પાપલ રોમ, અને પછી ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ—એવી ત્રણ ઉજાડ પાડી દેનારી સત્તાઓનું માળખું છે. રોમના આ ત્રણ પ્રગટીકરણો અજગર, પશુ અને ખોટા ભવિષ્યવક્તા—આ ત્રણ ઉજાડ પાડી દેનારી સત્તાઓ છે. આ માળખું મોટા પ્રમાણમાં દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારની છેલ્લી છ કલમોના પ્રકાશ સામે ઊભા કરવામાં આવેલા પ્રતિકાર દ્વારા ઓળખાયું હતું; એ પ્રકાશ અંતકાળે, 1989માં, અનસીલ કરવામાં આવ્યો હતો.

રોમની પ્રથમ બે પ્રગટતાઓ આધુનિક રોમની, એટલે કે રોમની ત્રીજી અને અંતિમ પ્રગટતાની, ભવિષ્યવાણીય રચનાને ઓળખાવે છે. આધુનિક રોમ અંતિમ દિવસોની અંતિમ ત્રિગુણી પીડનકારી શક્તિની રચનાને ઓળખાવે છે. તેના સાથે નજીકથી સંબંધિત, પરંતુ સ્પષ્ટપણે ભિન્ન, બાબેલોનની ત્રણ પ્રગટતાઓ છે. પ્રથમ નિમ્રોદનું બાબેલ હતું. બીજી નેબૂખદનેઝ્ઝર અને બેલ્શઝ્ઝરની બાબેલોન હતી. આ બંને ભવિષ્યવાણીય સાક્ષીઓ મળીને આધુનિક બાબેલોનના ભવિષ્યવાણીય લક્ષણોને ઓળખાવે છે. યદ્યપિ એક સ્તરે આધુનિક રોમ અને આધુનિક બાબેલોન એક જ સત્તા છે, તથાપિ બાબેલોનની ત્રણ પ્રગટતાઓ બાબેલોનના અંતિમ પતનને, અને પાપના મનુષ્યના અહંકારને, ઓળખાવે છે.

બાઇબલની ભવિષ્યવાણીમાં બાબિલોનનું પતન એક વિશાળ અને વિશિષ્ટ વિષય છે, જેમ રોમના પોપનો અહંકાર પણ છે. પ્રકાશિતવાક્ય અધ્યાય સત્તરમાં, સાત અંતિમ આફતો ઢોળનાર દૂતોમાંથી એક દૂત વિશેષરૂપે બાબિલોનના ન્યાયને ઓળખાવી આપવા આવે છે, જે તેના પતનનું જ બીજું એક પ્રયોગ છે.

દૂતનું કાર્ય યોહાનને તે સ્ત્રી પરનો ન્યાય દર્શાવવાનું છે, જેના કપાળ પર “MYSTERY BABYLON” લખેલું છે.

અંતિમ દિવસોમાં પાપસી જેમને વિધર્મી માને છે તેઓ પર સતામણી ચલાવવા માટે જે ભૂ-રાજકીય યાંત્રિકતાનો ઉપયોગ કરે છે, તેનું પ્રતિનિધિત્વ “કેસરીયા રંગના એક પશુ દ્વારા થાય છે, જે નિંદાના નામોથી ભરેલો હતો અને તેને સાત મસ્તકો તથા દસ શિંગડા હતા.” તે પશુ પર સવાર છે, એ હકીકત દર્શાવે છે કે જેમ ઘોડા પર સવાર વ્યક્તિ ઘોડા પર નિયંત્રણ રાખે છે તેમ તે પણ પશુ પર નિયંત્રણ ધરાવે છે.

“સાત માથાં અને દસ શિંગડાં ધરાવતું કિરમજી રંગનું પશુ” આધુનિક રોમ છે, અને તે ભૂ-રાજકીય રચનાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેને સ્ત્રી છેલ્લા દિવસોમાં દેવના વિશ્વાસુઓનો પીછો કરતી વખતે ઉપયોગમાં લે છે. સ્ત્રી આધુનિક બેબિલોન છે, તે મહાન નગરી કે જે વ્યભિચાર કરે છે અને પૃથ્વીના રાજાઓ ઉપર શાસન કરે છે. ઉત્પત્તિ અધ્યાય અગિયારમાં બેબેલ દ્વારા, અને દાનિયેલ અધ્યાય ચાર અને પાંચમાં બેબિલોન દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલ બેબિલોનના પ્રથમ બે પ્રગટીકરણો છેલ્લા દિવસોમાં આધુનિક બેબિલોનના અહંકાર અને તેના પતનનું વર્ણન કરે છે. પ્રકાશન અધ્યાય સત્તરમાં જે સ્ત્રીનો ન્યાય થાય છે, તે આધુનિક બેબિલોન છે, અને જે પશુ ઉપર તે રાજ્ય કરે છે તે આધુનિક રોમ છે. તેણે રાજાઓ સાથે વ્યભિચાર કર્યો છે, અને સાથે મળીને તેઓ એક દેહ છે.

તેઓ એક જ હોવા છતાં, આધુનિક રોમ અને આધુનિક બાબેલના કેટલાક ભવિષ્યવાણીય તત્વો ઈશ્વરના વચનમાં અલગ કરીને દર્શાવવામાં આવ્યા છે. બાબેલ અને બાબિલોન—આ બે સાક્ષીઓ દ્વારા સ્થાપિત આધુનિક બાબેલની વાર્તા તેના અહંકાર અને તેના અંતિમ પતન વિષે છે. દાનિયેલ અગિયારના છેલ્લાં છ વચનોમાં, ઉત્તરનો રાજા પાપાસત્તાનું પ્રતિનિધિત્વ કરવા માટે વપરાય છે. રોમનો પોપ શૈતાનનો પૃથ્વી પરનો પ્રતિનિધિ છે.

શેતાને દેવ થવાની ઇચ્છા રાખી હતી, અને તેની ઇચ્છા દેવના રાજકીય તથા ધાર્મિક સિંહાસનો કબજે કરવાની હતી.

શૈતાને પોતાનું સિંહાસન (જે રાજકીય શાસનનું પ્રતીક છે) “ઈશ્વરના તારાઓથી ઉપર” ઊંચું કરવા ઇચ્છ્યું. ઈશ્વરના તારાઓ દેવદૂતો છે, અને તેઓ ઈશ્વરના શાસનયંત્રનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. શૈતાને “ઉત્તરના બાજુઓમાં, સભાના પર્વત ઉપર” “પણ” બેસવા ઇચ્છ્યું. સભા એટલે કલીસિયા, અને તે યેરૂશાલેમમાં સ્થિત છે, જે ઉત્તરના બાજુઓમાં આવેલું છે. “ઉત્તરના બાજુઓમાં” સિંહાસન ઉપર બેસવું, એટલે ઉત્તરનો રાજા હોવું. ખ્રિસ્ત ઉત્તરનો સચ્ચો રાજા છે, જે ઈશ્વરના શાસન ઉપર પણ રાજા છે. શૈતાને “અત્યંત મહાન જેવો થવા” ઇચ્છ્યું.

શૈતાનનો પૃથ્વી પરનો પ્રતિનિધિ રોમનો બિશપ (પોપ) છે. દાનિયેલ અગિયારના અંતિમ છ શ્લોકોમાં રોમના પોપના અંતિમ ઉદય અને પતનનું ચિત્રણ કરવામાં આવ્યું છે, અને ત્યાં પોપને ઉત્તરનો રાજા તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. તે કેથોલિક ચર્ચનો વડો છે, અને “કેથોલિક” શબ્દનો અર્થ સર્વવ્યાપક થાય છે. ખ્રિસ્તના બે સિંહાસનો (રાજકીય અને ધાર્મિક)ની નકલ કરવા માટે, શૈતાને કેથોલિક ચર્ચની રચના એ હેતુથી કરી કે અંતિમ દિવસોમાં જ્યારે તે ખ્રિસ્તનું સ્વાંગ ધારણ કરવાનું આરંભે, ત્યારે તેની પાસે વિશ્વવ્યાપી ધાર્મિક વ્યવસ્થા હોય.

શૈતાને એક વૈશ્વિક ધાર્મિક વ્યવસ્થા અને એક વૈશ્વિક રાજકીય રચના ઊભી કરી, એ હેતુથી કે સત્તાના તે બે સિંહાસનોની નકલ ઊભી થાય, જેઓ પર ઉત્તરનો સચ્ચો રાજા આરુઢ છે. પ્રકાશન સત્તરનાં દસ રાજાઓ, જેઓ સાથે તે વૈશ્યા અંતિમ દિવસોમાં વ્યભિચાર કરે છે અને જેઓ પર તે રાજ્ય કરે છે, તેઓ સાત મસ્તકો અને દસ શિંગડાં ધરાવતા તે પશુનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેના પર તે સ્ત્રી રાજ્ય કરે છે, જેના કપાળ પર BABYLON લખેલું છે. સત્તરમા અધ્યાયમાં તે દસ રાજાઓ “તે વૈશ્યાને દ્વેષ કરશે, અને તેને ઉજ્જડ તથા નગ્ન કરશે, અને તેનું માંસ ખાઈ જશે, અને તેને અગ્નિથી બાળી દેશે.” આ રીતે, તેની ન્યાયવિધી દર્શાવવામાં આવી છે. બાબેલોનનાં ત્રણ પ્રગટ સ્વરૂપો બાબેલોનના અંતિમ પતનને ઓળખાવે છે. રોમનાં ત્રણ પ્રગટ સ્વરૂપો તે જે રાજકીય રચના પર રાજ્ય કરે છે તેને ઓળખાવે છે.

પ્રકટીકરણના અધ્યાય ચૌદના ત્રણ દૂતોના સંદેશાઓ આધુનિક બાબેલના અંતિમ પતનને સંબોધે છે, જેમ દાનિયેલના અધ્યાય અગિયારની કલમો ચુમ્માલીસ અને પંચાલીસ પણ કરે છે. તેના અંતિમ પતનનો ઉલ્લેખ પ્રકટીકરણના અધ્યાય સત્તરમાં થયો છે, પરંતુ તે અધ્યાય અઢારમાં તો વધુ વિશેષતાપૂર્વક વર્ણવાયો છે. આધુનિક બાબેલના અંતિમ પતનનું દાનિયેલ અગિયારમાંનું ચિત્રણ, અધ્યાય ચૌદના ત્રણ દૂતોની દૃષ્ટાંતસભર રજૂઆત તથા અધ્યાય સત્તર અને અઢારમાં અંતિમ પતનના વર્ણન સાથે, પંક્તિ પર પંક્તિ, એકત્ર લાવવામાં આવવાનું છે. દાનિયેલ અગિયારમાં આધુનિક બાબેલનું અંતિમ પતન એ રીતે ઓળખવામાં આવે છે કે તે ત્યારે બને છે જ્યારે તેને કોઈ સહાય મળતી નથી.

આગળના વચનમાં મીખાયેલ ઊભો થાય છે અને માનવ પરીક્ષાકાળ સમાપ્ત થાય છે. વચન આ શબ્દોથી આરંભે છે: “અને તે સમયે.” જ્યારે આધુનિક બાબેલોન પડી જાય છે, ત્યારે માનવ પરીક્ષાકાળ સમાપ્ત થાય છે, અને તે એકલી જ મરે છે. ત્રીજો દૂત પરીક્ષાકાળના સમાપનને ઓળખાવે છે, કારણ કે તે દર્શાવે છે કે વિશ્વ લોકોના બે વર્ગોમાં વહેંચાઈ ગયું છે—જેઓ પાસે પશુની છાપ છે અને જેઓ પાસે દેવની મુદ્રા છે. તે સમયે, દેવનો કોપ આધુનિક બાબેલોન પર અને તેના સત્તાના ચિહ્નને સ્વીકારનારાઓ પર વરસાવવામાં આવે છે.

પ્રકાશિત વાક્યના અઢારમા અધ્યાયમાં, મહાવેશ્યાનો ન્યાય એક ક્રમિક ન્યાય તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે, જે ત્વરિત આવનારા રવિવારના કાયદાથી આરંભે છે, જ્યારે બીજો સ્વર દેવના અન્ય ઝુંડને બાબેલમાંથી બહાર બોલાવે છે. એકવીસમી કલમ સુધી પહોંચતા પરીક્ષાકાળનો અંત ચિહ્નિત થાય છે; આ રીતે ઓળખાય છે કે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં ત્વરિત આવનારા રવિવારના કાયદાથી લઈને માઈકલ ઊભો થાય ત્યાં સુધીનો સમય એવો એક અવધિ છે જેમાં આધુનિક બાબેલનો ન્યાય, મહાન સતામણીના સમયમાં, અમલમાં આવે છે.

પથ્થરને નીચે ફેંકી દેવું, વાદકો અને કામદારોને મૌન કરી દેવું, દીવાના પ્રકાશને બુઝાવી દેવું, તથા વધૂ અને વરના સ્વરોને નિઃશબ્દ કરી દેવું—આ બધાં જૂના કરારમાંથી લેવામાં આવેલા અભિવ્યક્તિઓ છે, જે કૃપાકાળના સમાપનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

જ્યારે દાનિયેલ અધ્યાય ૧૧ ને પ્રગટાવેલ વાક્યના અધ્યાય ૧૩ અને ૧૪ ઉપર ભવિષ્યવાણીરૂપે મૂકવામાં આવે, અને ત્યારબાદ આ બંને અવતરણોને પ્રગટાવેલ વાક્યના અધ્યાય ૧૭ અને ૧૮ ઉપર મૂકવામાં આવે, ત્યારે આપણે ભવિષ્યવાણીની ત્રણ રેખાઓ શોધી કાઢીએ છીએ, જે અન્ય સત્યો સાથે આધુનિક બાબેલના અંતિમ પતનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ ત્રણેય રેખાઓમાંની દરેક તે ત્રિવિધ શક્તિઓમાંથી એકનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે વિશ્વને આરમાગેડોન તરફ દોરી જાય છે. દાનિયેલ અધ્યાય ૧૧ પશુને (પોપશાહી) ઓળખાવે છે. પ્રગટાવેલ વાક્યના અધ્યાય ૧૩ અને ૧૪ એ જ ઇતિહાસ રજૂ કરે છે, પરંતુ ખોટા ભવિષ્યવક્તાના (યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ) દૃષ્ટિકોણથી. પ્રગટાવેલ વાક્યના અધ્યાય ૧૭ અને ૧૮ એ જ ભવિષ્યવાણીની રેખાને ઓળખાવે છે, પરંતુ ત્યાં દર્શાવવામાં આવેલ ઇતિહાસનો કેન્દ્રબિંદુ અજગર (સંયુક્ત રાષ્ટ્રસંઘ) પર છે.

ત્રણેમાંથી દરેક રેખા 1798માં અંતકાળે શરૂ થાય છે. દાનિયેલ અધ્યાય અગિયારની ચાલીસમી કલમ “અને અંતકાળે” એવા શબ્દોથી શરૂ થાય છે. કલમના આરંભમાં આવેલ “અંતકાળ” 1798 છે, અને જ્યારે આ કલમ 1989માં પૂર્ણ થઈ, ત્યારે તે પણ “અંતકાળ” જ હતો, કારણ કે જ્યારે યેસુ કોઈ મહત્ત્વપૂર્ણ સત્ય પર પોતાની મુદ્રા મૂકવા ઇચ્છે છે, ત્યારે તે આરંભ દ્વારા અંતને દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવે છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ આપણને જણાવે છે કે પ્રકાશનનો અધ્યાય તેર પણ 1798માં શરૂ થાય છે.

દાનિયેલ અગિયારના ચાલીસમા વચનમાં 1798માં શરૂ થતી ભવિષ્યવાણીની રેખા, જ્યારે મિખાયેલ ઊભો થાય છે અને માનવીય પરીક્ષાકાળ સમાપ્ત થાય છે ત્યાં સુધી ચાલુ રહે છે. 1798માં શરૂ થતી આ ભવિષ્યવાણીની રેખા—“જ્યારે પાપાસત્તા, પોતાની શક્તિથી વંચિત થઈ, પીછો કરવાનું બંધ કરવા મજબૂર થઈ”—તેનો અંત ત્યારે આવે છે જ્યારે પાપાસત્તાકીય અધિકારના “ચિહ્ન”ને સ્વીકારનારાઓ પર દેવનો ક્રોધ ઢોળવામાં આવે છે. પ્રકાશન સત્તરમા અધ્યાયમાં, જ્યારે દૂત યોહાન પાસે પાપાસત્તાકીય વ્યભિચારિણીનો ન્યાય તેને બતાવવા આવે છે, ત્યારે યોહાનને તે “વનપ્રદેશ”ના એકદમ અંત સુધી લઈ જવામાં આવે છે, જે 538થી 1798 સુધીના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આત્મિક રીતે 1798માં સ્થિત કરાયેલ યોહાન આધુનિક બાબેલોનનો ન્યાય લખે છે, જે પ્રકાશન અઢારની બીજી વાણીથી શરૂ થાય છે, જે જાહેર કરે છે કે પાપાસત્તાએ પોતાના પરીક્ષાકાળનો પ્યાલો ભર્યો છે, અને ત્યારબાદ તેનો ન્યાય ત્યાં સુધી ચાલુ રહે છે જ્યાં સુધી પરીક્ષાકાળ સમાપ્ત થતો નથી, જ્યારે ચક્કીનો પથ્થર સમુદ્રમાં ફેંકવામાં આવે છે.

પંક્તિ ઉપર પંક્તિ, આ ત્રણ પંક્તિઓ આધુનિક બાબેલોનના અંતિમ પતનને ઓળખાવે છે, જેણે આધુનિક રોમના રાજાઓ સાથે વ્યભિચાર કર્યો છે. દાનિયેલ અગિયાર પાપાસત્તાનો સાક્ષી છે, જેને ઉત્તરનો રાજા તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. પ્રકાશન તેર અને ચૌદ ખોટા ભવિષ્યવક્તાના સાક્ષી છે, અને અધ્યાય સત્તર અને અઢાર અજગર (દસ રાજાઓ) ની ભૂમિકાનો સાક્ષ આપે છે. Future for America દ્વારા ઉપયોગમાં લેવામાં આવેલ ભવિષ્યવાણીનો માળખો તે ત્રણ શક્તિઓ પર આધારિત છે, જે વિશ્વને આર્માગેડોન તરફ દોરી જાય છે.

બાબેલ અને બાબિલોનના બે સાક્ષીઓ આધુનિક બાબિલોનના ભવિષ્યવાણીય લક્ષણોને ઓળખાવે છે. તે બે સાક્ષીઓ એવા એક પાપલ નેતાના અહંકાર વિશે કહે છે, જે પોતાને ખ્રિસ્તી હોવાનો દાવો કરે છે, દેવના મંદિરમાં પોતે બેસે છે, અને પોતાને દેવ જાહેર કરે છે. તે બે સાક્ષીઓ તેના અંતિમ પતનને પણ ઓળખાવે છે. બાબિલોનના ત્રણ પ્રગટ સ્વરૂપોમાં દર્શાવાયેલ પોપની સ્વ-ઉચ્ચતા અને અંતિમ પતન જ ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસના દર્શનને સ્થાપિત કરે છે.

આગામી લેખમાં આપણે બાબેલના ત્રણ પ્રગટાવોના આપણા વિચારને આગળ ચાલુ રાખીશું.