આ લેખમાં આપણે જે પ્રશ્નનો ઉકેલ શોધવાનો પ્રયાસ કરીશું તે એ છે કે દાનિયેલ અધ્યાય બેમાં બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના રાજ્યોનો પ્રથમ ઉલ્લેખ કેવી રીતે પ્રકાશિતવાક્ય સત્તરમા બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના રાજ્યોના અંતિમ ઉલ્લેખ સાથે સુસંગત થાય છે. નેબૂખદનેઝ્ઝરની પ્રતિમામાં ખરેખર શું ઓળખવામાં આવ્યું છે તે અંગે, તથા અગ્રણીઓની એ સ્થિતિ અંગે—કે તેમનો ઇતિહાસ એ સમયબિંદુનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો જ્યારે પથ્થર પ્રતિમાના પગને આઘાત કરશે—હું કેટલાક પ્રશ્નો ઉઠાવવાનો ઇરાદો રાખું છું.
સિસ્ટર વ્હાઇટ સૂચવે છે કે આપણે તે બિંદુએ પહોંચી ગયા હતા જ્યાં “દેવનું પવિત્ર કાર્ય તે પ્રતિમાનાં પગ દ્વારા રજૂ થાય છે, જેમાં લોખંડ ભેળવેલી ચીકણી માટી સાથે મિશ્રિત હતું,” જેને તે આગળ “ધર્મસત્તા અને રાજ્યસત્તાનું મિશ્રણ” તરીકે વર્ણવે છે.
“અમે એવા સમય સુધી આવ્યા છીએ જ્યારે દેવનું પવિત્ર કાર્ય તે પ્રતિમાના પગોથી પ્રતિનિધિત થાય છે, જેમાં લોખંડ ભેળસેળ કરેલી માટી સાથે મિશ્રિત હતું. દેવ પાસે એક પ્રજા છે, એક પસંદ કરેલી પ્રજા, જેમનું વિવેક પવિત્ર કરેલું હોવું જોઈએ, જેઓએ પાયો પર લાકડું, ઘાસ અને ઠૂંઠાં મૂકી અશુદ્ધ ન બનવું જોઈએ. દરેક આત્મા જે દેવની આજ્ઞાઓ પ્રત્યે વફાદાર છે, તે જોશે કે આપણા વિશ્વાસનું ભિન્નચિહ્ન સાતમા દિવસનો શબ્બાથ છે. જો સરકાર શબ્બાથને દેવએ આજ્ઞા કરી છે તેમ માન આપે, તો તે દેવની શક્તિમાં અને એકવાર પવિત્રજનોને સોંપવામાં આવેલા વિશ્વાસના સંરક્ષણમાં સ્થિર રહે. પરંતુ રાજ્યપુરુષો ખોટા શબ્બાથને સમર્થન આપશે, અને તેઓ પોતાની ધાર્મિક આસ્થા પાપાસત્તાના આ સંતાનના પાલન સાથે ભેળવી દેશે, તેને તે શબ્બાથથી ઊંચું સ્થાન આપતા જે પ્રભુએ પવિત્ર કર્યો છે અને આશીર્વાદિત કર્યો છે, અને જેને મનુષ્યે પવિત્ર રાખે તે માટે પોતાના અને પોતાની પ્રજા વચ્ચે હજારો પેઢીઓ સુધીના ચિહ્નરૂપે અલગ રાખ્યો છે. ચર્ચસત્તા અને રાજ્યસત્તાનું ભેળસેળ લોખંડ અને માટી દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. આ સંઘ તમામ ચર્ચોની શક્તિને નિર્બળ બનાવી રહ્યો છે. રાજ્યની સત્તાથી ચર્ચને સશક્ત બનાવવાની આ પ્રક્રિયા દુષ્પરિણામો લાવશે. મનુષ્યો લગભગ દેવની સહનશીલતાની મર્યાદા પાર કરી ચૂક્યા છે. તેમણે પોતાની શક્તિ રાજકારણમાં મૂકી છે અને પાપાસત્તા સાથે એકતા બાંધી છે. પરંતુ સમય આવશે જ્યારે દેવ તેઓને દંડ કરશે જેમણે તેમની વ્યવસ્થાને નિષ્ફળ કરી છે, અને તેમનું દુષ્ટ કાર્ય તેમના પોતાના પર જ ફરી વળશે.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.
જે સમય સુધી આપણે આવી પહોંચ્યાં છીએ, જ્યારે દેવનું પવિત્ર કાર્ય ચર્ચસત્તા અને રાજ્યસત્તાના મિશ્રણમાં પ્રવેશી રહ્યું છે, તે સમયના ક્રમશઃ આગળ વધતા એક અવધિનું વર્ણન છે. તે કહે છે કે આ મિશ્રણ “મંડળીઓની સર્વ શક્તિને નિર્બળ કરી રહ્યું છે,” અને તે “દુષ્ટ પરિણામો લાવશે,” અને એ પણ કે “સમય આવશે જ્યારે દેવ તેઓને દંડિત કરશે જેઓએ તેમના કાયદાને નિષ્ફળ કર્યો છે.”
મંડળી અને રાજ્યના એવા મિલનથી, જે મંડળીઓની શક્તિને દુર્બળ કરે છે, પર્ગમોસની મંડળીનું વર્ણન થાય છે; જ્યાં મંડળીય કૌશલ્ય અને રાજકીય કૌશલ્યનું સંયોજન તે મહા-પતનનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, જે પાપના મનુષ્યના પ્રગટ થવાને અગાઉ આવે છે. પર્ગમોસ અને ખ્રિસ્તી ધર્મ તથા મૂર્તિપૂજા વચ્ચેના સમાધાનનું પ્રતીક બનેલો સમ્રાટ—આ ઘટના દાનિયેલ ૨ના ચોથા રાજ્યમાં બને છે. તે સમાધાન દાનિયેલ ૨માં “માટી” શબ્દના ઉપયોગ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે.
હે રાજા, તું જોતો હતો, અને જો, એક મહાન પ્રતિમા હતી. આ મહાન પ્રતિમા, જેનો તેજ અતિ ઉત્તમ હતો, તારી સમક્ષ ઊભી હતી; અને તેનું સ્વરૂપ ભયાનક હતું. આ પ્રતિમાનું મસ્તક શુદ્ધ સોનાનું હતું, તેની છાતી અને તેની બાહુઓ ચાંદીની, તેનું પેટ અને તેની જાંઘો પિત્તળની, તેની ટાંગો લોખંડની, તેના પગ થોડા લોખંડના અને થોડા માટીના હતા. તું જોતો જ રહ્યો ત્યાં સુધી કે એક પથ્થર હાથ વિનાનો કાપવામાં આવ્યો, જેણે લોખંડ અને માટીના તેના પગ પર પ્રહાર કર્યો અને તેમને ટુકડા ટુકડા કરી નાખ્યા. દાનિયેલ 2:31–34.
દાનિયેલના અર્થઘટનનું વર્ણન આગળ વધે છે ત્યારે તે હવે “માટી” રહ્યું નથી, પરંતુ તે મેલી, અથવા “કાદવમય માટી” બની ગયું.
અને તું જે પગ તથા પગની આંગળીઓનો ભાગ કુંભારની માટીનો અને ભાગ લોખંડનો જોયો, તે રાજ્ય વિભાજિત થશે; તથાપિ તેમાં લોખંડની દૃઢતાનો કંઈક અંશ રહેશે, કારણ કે તું લોખંડને ચીકણી માટી સાથે મિશ્રિત જોયું. દાનિયેલ 2:41.
કુંભારની જે શુદ્ધ માટી હતી તે કાદવભરી માટીમાં ફેરવાઈ જાય છે. ઈશ્વર દૈવી કુંભાર છે, અને તેમનું કાર્ય ક્યારેય કાદવમય હોતું નથી.
પરંતુ હવે, હે યહોવા, તું અમારો પિતા છે; અમે માટી છીએ, અને તું અમારો કુંભાર; અને અમે બધા તારાં હાથની રચના છીએ. યશાયા 64:8.
મૂર્તિપૂજક રોમના ઇતિહાસમાં સ્મર્ણાની કલીસિયા શુદ્ધ માટી હતી. પરગામોસના ઇતિહાસમાં, જે દાનિયેલ ૨ માં ચોથું રાજ્ય છે, તે માટી કાદવમિશ્રિત માટીમાં બદલાઈ જાય છે. જે વાતનો પ્રારંભે આ અવતરણમાં માત્ર “માટી” તરીકે, અને ત્યારબાદ “કુંભારની માટી” તરીકે ઉલ્લેખ થાય છે, તે વ્યાખ્યા આગળ વધે છે તેમ “કાદવમિશ્રિત માટી”માં પરિવર્તિત થાય છે. પરગામોસ એ સ્થાન છે જ્યાં થિયાતીરા, અથવા પાપલ રોમ, માટે માર્ગ તૈયાર કરવા તે ફેરફાર સિદ્ધ કરવામાં આવ્યો હતો. “માટી”માંથી “કાદવમિશ્રિત માટી”માં થયેલું પરિવર્તન એ તે પતન છે જે થિયાતીરા માટે માર્ગ તૈયાર કરે છે, જેને પૌલ બીજા થેસ્સલોનિકીઓને લખેલા પત્રમાં “પ્રથમ થનાર પડતી” તરીકે ઓળખાવે છે.
મિલરાઇટો રોમના ચોથા રાજ્યથી આગળ કંઈ જોઈ શકતા નહોતા અને તેઓ ખ્રિસ્તના દ્વિતીય આગમનને આગળની ભવિષ્યવાણીય ઘટના ગણતા હતા, કારણ કે પ્રતિમાના પગને અથડાતો પથ્થર દ્વિતीय આગમનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પરંતુ શું ખ્રિસ્તે 1798માં રાજ્ય સ્થાપિત કર્યું હતું? તે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના દિવસે રાજ્ય પ્રાપ્ત કરવા માટે પરમપવિત્ર સ્થાને આવ્યા હતા, પરંતુ શું તે સમયે તે સ્થાપિત થયું હતું?
આ બે પ્રશ્નોમાંના પ્રથમ પ્રશ્નનો ઉત્તર એ છે કે ખ્રિસ્તે ઈ.સ. 1798માં પોતાનું શાશ્વત રાજ્ય સ્થાપિત કર્યું નહોતું. બીજો પ્રશ્ન—ખ્રિસ્તે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ પોતાનું શાશ્વત રાજ્ય સ્થાપિત કર્યું હતું કે નહીં—તેનો ઉત્તર પણ ના છે.
શું મૂર્તિપૂજક રોમના સમયમાં કોઈ રાજ્ય સ્થાપિત થયું હતું? હું આ પ્રશ્ન પૂછું છું કારણ કે પાયોનિયરો ચોથા રાજ્યને મૂર્તિપૂજક તથા પાપલ—બન્ને રોમ તરીકે સમજતા હતા, જે 1798ને ચોથા રાજ્યના સમાપન તરીકે દર્શાવે છે, તે સમયે ખ્રિસ્ત એક અનંતકાલીન રાજ્ય સ્થાપિત કરશે. પરંતુ પ્રકાશિતવાક્યનું પુસ્તક મૂર્તિપૂજક રોમને અનુસરણ કરતાં ચાર રાજ્યોની ઓળખ કરે છે.
જો દાનિયેલ બેમાંનું લોખંડનું ચોથું રાજ્ય માત્ર જ પેગન રોમનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હોય, જ્યાં કોનસ્ટન્ટાઇનનો સમાધાન માટી કીચડમય માટીમાં ફેરવાઈ જવાથી દર્શાવવામાં આવે છે, તો શું ખ્રિસ્તે તે ઇતિહાસમાં એક રાજ્ય સ્થાપ્યું હતું? તેનો ઉત્તર છે—હા. ક્રોસ પર, જે થાયાતીરાનો નહીં પરંતુ પર્ગમોસનો ઇતિહાસ છે, ખ્રિસ્તે પોતાના “કૃપા”ના રાજ્યની સ્થાપના કરી. ક્રોસ પર એક અનંતકાળનું રાજ્ય સ્થાપિત થયું હતું, અને તે રાજ્યનો સિંહાસન એવા સિંહાસનનું પ્રતીક છે, જે પાછલા વરસાદ દરમિયાન સ્થાપિત થાય છે. તે પાછલા વરસાદનું સિંહાસન તેમના “મહિમા”ના રાજ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.
પ્રભુના નામે શિષ્યોએ જે જાહેરાત કરી હતી, તે દરેક બાબતમાં સંપૂર્ણપણે સાચી હતી, અને જે ઘટનાઓ તરફ તે સંકેત કરતી હતી, તે ત્યારે જ ઘટી રહી હતી. ‘સમય પૂર્ણ થયો છે, અને દેવનું રાજ્ય નજીક આવી ગયું છે,’—આ તેમનો સંદેશ હતો. ‘તે સમય’—દાનિયેલ 9 ની ઓગણોતેર સપ્તાહ, જે મશીહા, ‘અભિષિક્ત’ સુધી વિસ્તરવાના હતા—પૂર્ણ થતાં, યર્દનમાં યોહાન દ્વારા બાપ્તિસ્મા લીધા પછી ખ્રિસ્તે આત્માનો અભિષેક પ્રાપ્ત કર્યો હતો. અને જે ‘દેવનું રાજ્ય’ તેમણે નજીક હોવાનું જાહેર કર્યું હતું, તે ખ્રિસ્તના મૃત્યુથી સ્થાપિત થયું. આ રાજ્ય, જેમ તેઓને માનવા શીખવવામાં આવ્યું હતું તેમ, કોઈ ભૂમિસ્થ સામ્રાજ્ય ન હતું. તેમજ તે આવનારું, અમર રાજ્ય પણ ન હતું, જે ત્યારે સ્થાપિત થશે જ્યારે ‘રાજ્ય અને પ્રભુત્વ, અને સમગ્ર આકાશની નીચેના રાજ્યની મહત્તા, પરમોત્તમના પવિત્ર લોકો ને આપવામાં આવશે;’ તે શાશ્વત રાજ્ય, જેમાં ‘સમસ્ત પ્રભુત્વો તેની સેવા કરશે અને તેની આજ્ઞા પાળશે.’ દાનિયેલ 7:27. બાઇબલમાં ‘દેવનું રાજ્ય’ એવો શબ્દપ્રયોગ કૃપાના રાજ્ય અને મહિમાના રાજ્ય—બંને માટે વપરાયો છે. કૃપાનું રાજ્ય ઇબ્રાનીઓને લખાયેલ પૌલના પત્રમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે. ‘અમારી નિર્બળતાઓની લાગણીઓથી સ્પર્શ પામનાર’ દયાળુ મધ્યસ્થ ખ્રિસ્ત તરફ સંકેત કર્યા પછી, પ્રેરિત કહે છે: ‘આથી આવો, આપણે કૃપાના સિંહાસન પાસે નિર્ભયતાથી આવીએ, જેથી આપણે દયા પ્રાપ્ત કરીએ, અને કૃપા પામીએ.’ ઇબ્રાનીઓ 4:15, 16. કૃપાનું સિંહાસન કૃપાના રાજ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; કારણ કે સિંહાસનનું અસ્તિત્વ રાજ્યના અસ્તિત્વને સૂચવે છે. પોતાની ઘણી ઉપમાઓમાં ખ્રિસ્ત ‘સ્વર્ગનું રાજ્ય’ એવો શબ્દપ્રયોગ મનુષ્યોના હૃદયોમાં દૈવી કૃપાના કાર્યને સૂચવવા માટે કરે છે.
“આથી મહિમાનો સિંહાસન મહિમાના રાજ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; અને આ રાજ્યનો ઉલ્લેખ તારણહારના આ શબ્દોમાં થયો છે: ‘જયારે મનુષ્યપુત્ર પોતાની મહિમામાં આવશે, અને બધા પવિત્ર દેવદૂતો તેની સાથે હશે, ત્યારે તે પોતાની મહિમાના સિંહાસન પર બેસશે; અને તેની સમક્ષ સર્વ જાતિઓ એકત્ર કરવામાં આવશે.’ મત્તી 25:31, 32. આ રાજ્ય હજી ભવિષ્યનું છે. ખ્રિસ્તના બીજા આગમન સુધી તેની સ્થાપના થવાની નથી.”
“કૃપાનું રાજ્ય માનવના પતન પછી તરત જ સ્થાપિત કરવામાં આવ્યું, જ્યારે દોષિત માનવજાતિના ઉદ્ધાર માટે એક યોજના રચવામાં આવી. તે ત્યારે દેવના હેતુમાં અને તેમના વચન દ્વારા અસ્તિત્વમાં હતું; અને વિશ્વાસ દ્વારા મનુષ્યો તેના પ્રજાજન બની શકતા હતા. તો પણ ખ્રિસ્તના મૃત્યુ સુધી તે વાસ્તવમાં સ્થાપિત થયું નહોતું. પોતાના પૃથ્વીજીવનના કાર્યમાં પ્રવેશ કર્યા પછી પણ, માનવોની હઠીલા સ્વભાવ અને કૃતઘ્નતાથી કંટાળેલો તારણહાર કદાચ કલ્વરીના બલિદાનથી પાછો હટી શક્યો હોત. ગેથસેમનીમાં દુઃખનો પ્યાલો તેમના હાથે કંપી રહ્યો હતો. તે ક્ષણે પણ તેઓ પોતાના કપાળ પરથી રક્તમિશ્રિત સ્વેદ પોંછી શકતા અને દોષિત માનવજાતિને તેમની અયોગ્યતામાં નાશ પામવા માટે છોડી શકતા. જો તેમણે એવું કર્યું હોત, તો પતિત મનુષ્યો માટે કોઈ ઉદ્ધાર થઈ શક્યો ન હોત. પરંતુ જ્યારે તારણહારે પોતાનું જીવન અર્પણ કર્યું, અને પોતાના અંતિમ શ્વાસ સાથે ઉચ્ચાર્યું, ‘તે પૂર્ણ થયું,’ ત્યારે ઉદ્ધારની યોજનાની પૂર્ણતા નિશ્ચિત થઈ. એદનમાં પાપી યુગલને અપાયેલ તારણની પ્રતિજ્ઞા માન્ય અને પક્કી કરવામાં આવી. કૃપાનું રાજ્ય, જે અગાઉ દેવના વચન દ્વારા અસ્તિત્વમાં હતું, તે ત્યારે સ્થાપિત થયું.” The Great Controversy, 347.
ખ્રિસ્તે અવિશ્વાસી રોમના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસમાં એક શાશ્વત રાજ્ય સ્થાપિત કર્યું હતું, પાપલ રોમના અંતે નહીં. તેઓ પોતાના બીજા આગમન સમયે પોતાના મહિમાના રાજ્યની પણ સ્થાપના કરે છે, જેમાં પાછળના વરસાદનો ઇતિહાસ સમાવેશ પામે છે, જ્યારે ઇસ્લામની ચાર પવનોને મુક્ત કરવામાં આવે છે.
“ઉત્તરવર્ષા તેઓ પર આવી રહી છે જેઓ શુદ્ધ છે—ત્યારે સૌ તેને અગાઉની જેમ પ્રાપ્ત કરશે.
“જ્યારે ચાર દેવદૂતો છોડશે, ત્યારે ખ્રિસ્ત પોતાનું રાજ્ય સ્થાપિત કરશે. અંતિમ વર્ષા તેઓ સિવાય બીજા કોઈને પ્રાપ્ત થતી નથી, જેઓ પોતાની શક્તિ મુજબ સર્વ કંઈ કરી રહ્યા છે. ખ્રિસ્ત અમારી સહાય કરશે. ઈશ્વરની કૃપાથી, ઈસુના લોહી દ્વારા, બધાએ વિજયી બની શકે. સમગ્ર સ્વર્ગ આ કાર્યમાં રસ ધરાવે છે. દેવદૂતો પણ રસ ધરાવે છે.” Spalding and Magan, 3.
જ્યારે ચાર પવનો મુક્ત કરવામાં આવે છે, ત્યારે ખ્રિસ્ત પોતાનું રાજ્ય સ્થાપે છે. ઉત્તરવર્ષા અને ચાર પવનોની મુક્તિ—બંને પ્રગતિશીલ ઘટનાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને બંનેમાંથી એક પણ કોઈ નિશ્ચિત સમયબિંદુનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું નથી. ચાર પવનો ઇસ્લામનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.
“દૂતો ચાર પવનોને રોકી રાખી રહ્યા છે, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ એક ક્રોધિત ઘોડા દ્વારા થાય છે, જે બંધન તોડી છૂટી જવા અને સમગ્ર પૃથ્વીની સપાટી પર ધસી જવા તત્પર છે, પોતાના માર્ગમાં વિનાશ અને મૃત્યુ વહન કરતો.”
“શું આપણે અનંત વિશ્વની અતિ કિનારે જ ઊંઘતા રહીશું? શું આપણે મંદ, શીતળ અને મરણસમાન રહીશું? ઓહ, કાશ અમારી ચર્ચોમાં દેવનો આત્મા અને શ્વાસ તેના લોકમાં ફૂંકવામાં આવે, જેથી તેઓ પોતાના પગ પર ઊભા થાય અને જીવે. આપણે જોવું જરૂરી છે કે માર્ગ સંકુચિત છે, અને દ્વાર સાંકડું છે. પરંતુ જ્યારે આપણે એ સાંકડા દ્વારમાંથી પ્રવેશીએ છીએ, ત્યારે તેની વિશાળતા સીમારહિત છે.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
દેવના લોકો પર દેવનો આત્મા ફૂંકવામાં આવે છે તે સમયગાળામાં, ઇસ્લામનો ક્રોધિત ઘોડો, જે પોતાના માર્ગમાં મૃત્યુ અને વિનાશ વહન કરતાં છૂટો પડી જવા માંગે છે, તેને દૂતો રોકી રાખી રહ્યા છે. ત્યારબાદ તેઓ પોતાના પગ પર ઊભા થાય છે અને જીવે છે. તેમના પર આત્મા ફૂંકવામાં આવે તે પહેલાં દેવના લોકો મૃત છે, કારણ કે આત્માનો શ્વાસ જ તેમને ઊભા થવા અને જીવવા પ્રેરિત કરે છે. જ્યારે બહેન વ્હાઇટ કહે છે કે હવે આપણે એવા સમય પર આવી પહોંચ્યા છીએ, જ્યારે લોખંડ અને ભીણી માટીના મિશ્રણવાળા પ્રતિમાના પગ ચર્ચ અને રાજ્યના સંયોજનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, ત્યારે ઉત્તરવર્ષાનો ઉંડેલો હજી ભવિષ્યમાં જ હતો.
“ઉત્તરવર્ષા દેવના લોકો પર વરસવાની છે. એક શક્તિશાળી દૂત સ્વર્ગમાંથી નીચે ઉતરવાનો છે, અને સમગ્ર પૃથ્વી તેની મહિમાથી પ્રકાશિત થવાની છે.” Review and Herald, April 21, 1891.
પ્રકાશિતવાક્ય અઢારમાં બે અવાજો છે.
“જ્યારે ઈસુએ પોતાની જાહેર સેવાકાર્યની શરૂઆત કરી, ત્યારે તેમણે મંદિરને તેની પવિત્રતાભંગરૂપ અપવિત્રતાથી શુદ્ધ કર્યું. અને તેમના સેવાકાર્યના છેલ્લાં કાર્યોમાં મંદિરનું બીજું શુદ્ધિકરણ સામેલ હતું. તેવી જ રીતે, વિશ્વને ચેતવણી આપવા માટેના અંતિમ કાર્યમાં, કલીસિયાઓને બે અલગ પડકારાત્મક બોલાવો આપવામાં આવે છે.” Selected Messages, book 2, 118.
પ્રથમ અવાજ દેવના લોક માટેનું જાગૃતિનું આહ્વાન છે, અને બીજો અવાજ દેવના તે અન્ય સંતાનો માટેનું જાગૃતિનું આહ્વાન છે, જે હજી પણ બાબેલમાં છે.
“એક એવો જગત છે જે દુષ્ટતામાં, છેતરપિંડી અને ભ્રમમાં, અને મૃત્યુની છાયામાં જ પડેલું છે,—સૂતું, સૂતું. તેમને જાગૃત કરવા આત્માની વેદના કોણ અનુભવી રહ્યો છે? કયો અવાજ તેમની સુધી પહોંચી શકે? મારું મન ભવિષ્ય તરફ લઈ જવામાં આવે છે, જ્યારે આ સંકેત આપવામાં આવશે, ‘જોવો, વર આવે છે; તેને મળવા બહાર નીકળો.’ પરંતુ કેટલાક પોતાનાં દીવાઓ ફરીથી ભરવા માટે તેલ મેળવવામાં વિલંબ કરશે, અને પછી બહુ મોડું થઈ ચૂક્યા પછી તેઓ શોધી કાઢશે કે જે ચરિત્રનું પ્રતીક તેલ દ્વારા કરવામાં આવ્યું છે, તે હસ્તાંતરિત થઈ શકતું નથી.” Bible Echo, May 4, 1896.
આ વિભાગમાં બે પ્રશ્નો પૂછવામાં આવ્યા હતા. તેમને જાગૃત કરવા માટે આત્માની પીડા કોણ અનુભવી રહ્યું છે? કયો સ્વર તેમના સુધી પહોંચી શકે?
વિશ્વને જાગૃત કરતી “વાણી” પ્રકટીકરણ અઢારની બીજી વાણી છે, જે દેવના અન્ય ટોળાને બાબેલમાંથી બહાર બોલાવે છે. દેવના લોકો તથા વિશ્વ—બંનેને મધ્યરાત્રિના પોકાર દ્વારા જાગૃત થવાની જરૂર છે, જે માત્ર પાછળના વરસાદનું બીજું એક પ્રતિક છે.
શું ચોથા રાજ્યના દિવસોમાં ખ્રિસ્ત એક અનંતકાલિક રાજ્ય સ્થાપિત કરશે એવી ઓળખ કરવામાં મિલરાઈટ્સ સાચા હતા? હા.
તેમણે “કૃપા”નું પોતાનું રાજ્ય ક્રૂસ પર સ્થાપ્યું, અને તે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના ચોથા રાજ્યના ઇતિહાસકાળ દરમિયાન થયું. તે રાજ્ય મૂર્તિપૂજક રોમ હતું. દાનિયેલ બેમાં, શું થાયાતીરાની કલીસિયા પહેલાં આવતું ધર્મત્યાગ દર્શાવવામાં આવ્યું છે? હા, કારણ કે દેવના લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરનાર માટી, માટીમાંથી ચીકણી ગંદી માટીમાં પરિવર્તિત થઈ ગઈ. તો પછી પ્રતિમામાં થાયાતીરા ક્યાં છે? અથવા શું તે પ્રતિમામાં છે જ નહીં? તે પ્રતિમામાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને દાનિયેલના ચોથા અધ્યાયમાં જ્યારે નેબૂખાદનેસ્સર પોતાના ગર્વીલા અહંકારની પરાકાષ્ઠાએ પહોંચે છે, ત્યારે તે હકીકત પર પ્રકાશ પાડે છે.
રાજાએ બોલીને કહ્યું, શું આ મહાન બાબેલ નથી, જેને મેં મારા સામર્થ્યની શક્તિ દ્વારા રાજ્યના નિવાસસ્થાન તરીકે, અને મારા મહિમાના ગૌરવ માટે બાંધ્યું છે? દાનિયેલ 4:30.
નબૂખાદનેઝ્ઝર પર ખેતરના પશુ સમાન જીવી રહેવાના બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસના ન્યાય આવતાં જ થોડા પહેલાં, તેણે આ પ્રશ્ન પૂછતાં પોતાનો ગર્વ દર્શાવ્યો કે શું આ રાજ્ય—મહાન બાબેલ—મેં જ બાંધ્યું નથી? પ્રકાશિતવાક્ય સત્તર ની વ્યભિચારિણીના કપાળ પર લખેલું છે: “ગૂઢાર્થ, મહાન બાબેલ, વ્યભિચારિણીઓની અને પૃથ્વીની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુઓની માતા.” બહેન વ્હાઇટ જેમ તેને સંબોધે છે તેમ, રોમન ચર્ચ જ મહાન બાબેલ છે. પ્રતિમામાંનું સોનાનું મસ્તક શાબ્દિક બાબેલનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તે આધ્યાત્મિક બાબેલનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, એટલે કે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનું પાંચમું રાજ્ય, જેને તે શક્તિ તરીકે વિશિષ્ટ લક્ષણ પ્રાપ્ત છે જેણે પ્રાણઘાતક ઘા મેળવ્યો હતો. યશાયા ત્રેવીસમાં, સૂર તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામેલી પાપલ શક્તિ સિત્તેર વર્ષ સુધી, જાણે એક રાજાના દિવસો હોય તેમ, ભૂલાઈ જશે. નબૂખાદનેઝ્ઝર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલી શાબ્દિક બાબેલને પણ એવો પ્રાણઘાતક ઘા મળ્યો હતો, જે ત્યારે સાજો થયો જ્યારે નબૂખાદનેઝ્ઝર બે હજાર પાંચસો વીસ દિવસ માટે તેના રાજ્યમાંથી હાંકી કાઢવામાં આવ્યો. શાબ્દિક મહાન બાબેલ આધ્યાત્મિક મહાન બાબેલનો પ્રતિકરૂપ હતો, અને બન્નેના રાજ્ય તાત્કાલિક રીતે દૂર કરવામાં આવ્યા હતા, અને ત્યારબાદ પુનઃસ્થાપિત કરવામાં આવ્યા હતા. પ્રકાશિતવાક્ય સત્તર ની વ્યભિચારિણીના હાથમાં ચાંદીનો પ્યાલો ન હતો, ન તો પિત્તળનો કે લોખંડનો પ્યાલો; તેના હાથમાં સોનાનો પ્યાલો હતો.
અને તે સ્ત્રી જાંબલી અને લાલ રંગનાં વસ્ત્રોથી સજ્જ હતી, તથા સોનાં, કિંમતી પથ્થરો અને મોતીથી અલંકૃત હતી; તેના હાથમાં સોનાનો એક પ્યાલો હતો, જે તેની વ્યભિચારની ઘૃણાસ્પદ વસ્તુઓ અને અશુદ્ધિથી ભરેલો હતો. પ્રકટીકરણ 17:4.
સોનું શાબ્દિક બાબેલનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, અને તે આધ્યાત્મિક બાબેલનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે—બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનું પાંચમું રાજ્ય—જેને 1798માં પ્રાણઘાતક ઘા લાગ્યો, ત્યારે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનું છઠ્ઠું રાજ્ય સિંહાસન પર આરુઢ થયું. પ્રતિમામાં શાબ્દિક બાબેલ પછી ચાંદીનું એક રાજ્ય આવ્યું, જે બે શક્તિઓ—મેદીઓ અને ફારસીઓ—થી બનેલું હતું; અને દાનિયેલ આઠમાં ફારસી શિંગડું પાછળથી તથા વધુ ઊંચું ઉદ્ભવ્યું. દારિયસ મેદી પ્રથમ શિંગડું હતો, અને તેનો સેનાપતિ કુરેશ ફારસી હતો, જે અંતે મેદી રાજા દારિયસ પછી સત્તામાં આવ્યો.
કોરેશ ખ્રિસ્તનો એક પ્રકાર હતો, જે દેવના લોકોને બંદીવાસમાંથી મુક્ત કરવાનો પ્રક્રિયાનો આરંભ કરવાનો હતો. મેદી-પર્શિયન સામ્રાજ્ય બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા છે. સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાને બે શિંગડા છે, જે રિપબ્લિકનવાદ અને પ્રોટેસ્ટન્ટવાદનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. દારિયસ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના રિપબ્લિકન શિંગડાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને કોરેશ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના શિંગડાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. જેમ કોરેશે યેરૂશાલેમ અને મંદિરને ફરીથી બાંધવા માટે દેવના લોકોને મુક્ત કરવાની પ્રક્રિયાનો આરંભ કર્યો, તેમ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા તે ભૂમિ હતી, જેને આધ્યાત્મિક બાબેલની બંદીવાસી સ્થિતિમાંથી બંદીઓને મુક્ત કરવા માટે ઉભી કરવામાં આવી, જેથી આધ્યાત્મિક મંદિર ઊભું કરવામાં આવે, જેના પાયો મિલરાઇટોએ મૂક્યો હતો. બાબેલમાંનો શાબ્દિક બંદીવાસ સિત્તેર વર્ષનો હતો, જે આધ્યાત્મિક બાબેલમાંના એક હજાર બેસો સાઠ વર્ષના બંદીવાસનો પ્રકાર હતો. નેબૂખદનેઝરના પ્રતિમામાં સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા ચાંદીના ખભા છે.
પીતળનું ત્રીજું રાજ્ય ગ્રીસ હતું, જે વિશ્વવ્યાપી રાજ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે રાજ્ય સંયુક્ત રાષ્ટ્ર છે, જે પ્રકાશિત વાક્ય સત્તર મુજબ 1798માં હજી આવ્યું નહોતું એવું રાજ્ય હતું. પ્રકાશિત વાક્ય સત્તરના દસ રાજાઓ પોતાનું રાજ્ય પાપાસત્તાને, એટલે કે સાતમાંથી આવેલ આઠમા રાજ્યને, આપવા માટે સંમત થાય છે. તેઓ આ કરાર કરે છે કારણ કે તેઓને સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા દ્વારા તે કરવા માટે બાધ્ય કરવામાં આવે છે, અને કારણ કે વિશ્વ ઇસ્લામના “ચાર પવનો” દ્વારા વિનાશ પામી રહ્યું છે, જે ઉત્તરવર્ષાના સમય દરમિયાન મુક્ત કરવામાં આવે છે; અને તે ઉત્તરવર્ષા સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં રવિવારના કાયદા સમયે પૂર્ણરૂપે વરસવા શરૂ થાય છે.
યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારના કાયદાના સમયે, ઈશ્વર પોતાના અન્ય સંતાનોને બેબિલોનમાંથી બહાર બોલાવવા માટે પોતાના લોકોને એક ધ્વજચિહ્ન તરીકે ઊંચા ઉપાડે છે, અને આમ તે પોતાની “મહિમા”નું રાજ્ય સ્થાપે છે. તેથી, પ્રોટેસ્ટન્ટિઝમનો શિંગડો છેલ્લે ઊભો થાય છે અને પહેલાથી વધુ ઊંચો હોય છે, જે મેદો-પર્શિયાના બે શિંગડાઓ સાથે સુસંગત છે. એકવાર સંયુક્ત રાષ્ટ્રો દુનિયાના નિયંત્રણને પાપાસત્તાને સોંપવા માટે સંમત થાય, ત્યારબાદ ઇસ્લામની ચાર પવનો મુક્ત કરવામાં આવે છે, અને વિશ્વવ્યાપી રાજ્યનો સામનો તે યુદ્ધ સાથે થાય છે, જે ગ્રીસના તૂટેલા પ્રથમ શિંગડાના મૃત્યુ પછી આવ્યું હતું અને જેના પરિણામે ચાર શિંગડાઓ ઉત્પન્ન થયા હતા.
જ્યારે પ્રતિમા લોખંડના પગ (રાજકારણ) અને કાદવમિશ્રિત માટીના પગ (ચર્ચકારણ) તેમજ દસ આંગળીઓ (દસ રાજાઓ) સુધી પહોંચે છે, ત્યારે હાથ વિના પર્વતમાંથી કાપવામાં આવેલો પથ્થર આવીને પ્રતિમાના પગ પર પ્રહાર કરે છે. મિલરાઇટો દાનિયેલની પ્રતિમાની બાબતમાં જેટલા હદ સુધી ચોક્કસ થઈ શકતા હતા, તેટલા તેઓ ભવિષ્યવાણીના ઇતિહાસમાં પોતાના દૃષ્ટિકોણથી ચોક્કસ હતા. પરંતુ આલ્ફા અને ઓમેગા સદા અંતને આરંભ દ્વારા દર્શાવે છે, અને નબૂખાદ્નેઝરની પ્રતિમાના ચાર રાજ્યો ચાર શાબ્દિક રાજ્યોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે વિશ્વના અંતે તેમના આધ્યાત્મિક સમકક્ષોના પ્રતિકરૂપ બને છે.
ઇતિહાસનાં રાજ્યો સાથે સંબંધમાં રોમ આઠમું ઊભરે છે અને તે સાતમાંથી છે. દાનિયેલ સાતમાં રોમ આઠમું ઊભરે છે અને તે સાતમાંથી છે. દાનિયેલ આઠમાં રોમ આઠમું ઊભરે છે અને તે સાતમાંથી છે. પ્રકાશિતવાક્ય સત્તરમાં રોમ આઠમું ઊભરે છે અને તે સાતમાંથી છે. દાનિયેલ બેમાં, જે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનાં રાજ્યોના પ્રથમ ઉલ્લેખનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, આધુનિક આત્મિક રોમ આઠમું ઊભરે છે અને તે સાતમાંથી છે. બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનાં રાજ્યોનું પ્રથમ (આલ્ફા) દૃષ્ટાંત છેલ્લા (ઓમેગા)ને ઓળખાવે છે.
“અમે એવા સમય સુધી આવ્યા છીએ જ્યારે દેવનું પવિત્ર કાર્ય તે પ્રતિમાના પગોથી પ્રતિનિધિત થાય છે, જેમાં લોખંડ ભેળસેળ કરેલી માટી સાથે મિશ્રિત હતું. દેવ પાસે એક પ્રજા છે, એક પસંદ કરેલી પ્રજા, જેમનું વિવેક પવિત્ર કરેલું હોવું જોઈએ, જેઓએ પાયો પર લાકડું, ઘાસ અને ઠૂંઠાં મૂકી અશુદ્ધ ન બનવું જોઈએ. દરેક આત્મા જે દેવની આજ્ઞાઓ પ્રત્યે વફાદાર છે, તે જોશે કે આપણા વિશ્વાસનું ભિન્નચિહ્ન સાતમા દિવસનો શબ્બાથ છે. જો સરકાર શબ્બાથને દેવએ આજ્ઞા કરી છે તેમ માન આપે, તો તે દેવની શક્તિમાં અને એકવાર પવિત્રજનોને સોંપવામાં આવેલા વિશ્વાસના સંરક્ષણમાં સ્થિર રહે. પરંતુ રાજ્યપુરુષો ખોટા શબ્બાથને સમર્થન આપશે, અને તેઓ પોતાની ધાર્મિક આસ્થા પાપાસત્તાના આ સંતાનના પાલન સાથે ભેળવી દેશે, તેને તે શબ્બાથથી ઊંચું સ્થાન આપતા જે પ્રભુએ પવિત્ર કર્યો છે અને આશીર્વાદિત કર્યો છે, અને જેને મનુષ્યે પવિત્ર રાખે તે માટે પોતાના અને પોતાની પ્રજા વચ્ચે હજારો પેઢીઓ સુધીના ચિહ્નરૂપે અલગ રાખ્યો છે. ચર્ચસત્તા અને રાજ્યસત્તાનું ભેળસેળ લોખંડ અને માટી દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. આ સંઘ તમામ ચર્ચોની શક્તિને નિર્બળ બનાવી રહ્યો છે. રાજ્યની સત્તાથી ચર્ચને સશક્ત બનાવવાની આ પ્રક્રિયા દુષ્પરિણામો લાવશે. મનુષ્યો લગભગ દેવની સહનશીલતાની મર્યાદા પાર કરી ચૂક્યા છે. તેમણે પોતાની શક્તિ રાજકારણમાં મૂકી છે અને પાપાસત્તા સાથે એકતા બાંધી છે. પરંતુ સમય આવશે જ્યારે દેવ તેઓને દંડ કરશે જેમણે તેમની વ્યવસ્થાને નિષ્ફળ કરી છે, અને તેમનું દુષ્ટ કાર્ય તેમના પોતાના પર જ ફરી વળશે.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.
આલ્ફા અને ઓમેગાએ દાનિયેલ બે વિષેની યોગ્ય પાયોનિયર સમજણને “નવી” બનાવી છે.
અને સિંહાસન ઉપર બિરાજમાન એવા જણે કહ્યું, જો, હું સર્વ વસ્તુઓને નવી બનાવું છું. અને તેણે મને કહ્યું, લખ; કારણ કે આ વચનો સચ્ચા અને વિશ્વાસપાત્ર છે. અને તેણે મને કહ્યું, થઈ ગયું. હું આલ્ફા અને ઓમેગા છું, આરંભ અને અંત છું. જે તરસ્યો છે તેને હું જીવનજળના ઝરણામાંથી નિઃશુલ્ક આપીછું. પ્રકટીકરણ 21:5, 6.