એલિયાહ - નંબર ચાર

એલિયાહની સાક્ષી ત્યારે શરૂ થાય છે, જ્યારે તે જાહેર કરે છે કે સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી તેના વચન સિવાય વરસાદ નહીં પડે.

તે સાડા ત્રણ વર્ષો ૫૩૮થી ૧૭૯૮ સુધીના થાયાતિરાના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ૧૭૯૮માં, દુષ્કાળના સમયગાળાના અંતે, એલિયાહ અહાબને કર્મેલ પર બોલાવે છે. પ્રથમ દૂતનો સંદેશ ૨૨ ઓક્ટોબર, ૧૮૪૪ના રોજ દેવના ન્યાયની ઘડીની જાહેરાત કરતો હતો. પ્રથમ દૂતનો સંદેશ અહાબને સમગ્ર ઇઝરાયેલને કર્મેલ પર બોલાવવાનો આદેશ હતો.

એલિયાહના સમયમાં સર્વ ઇઝરાયેલ કર્મેલ પર એકત્રિત થયું હતું; અને આ, પોતાના વળે, વિલિયમ મિલરના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, જ્યારે પ્રકાશનના ત્રીજા અધ્યાયની ત્રણ સભાઓને એકત્ર કરવામાં આવી હતી. યેઝેબેલના ઉપદ્રવથી બચવા માટે, જેમ થાયાતીરાની સભા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ થાય છે તેમ, ઈ.સ. 538 માં પ્રારંભે જંગલમાં ભાગી ગયેલી સભા, વિલિયમ મિલર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા એલિયાહના સંદેશનો સામનો કરનાર પેઢી તરીકે જંગલમાંથી બહાર આવી. ત્યારબાદ પૃથ્વીના પશુએ પોતાનું મોં ખોલીને, તેના વિરોધમાં એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષ સુધી મોકલવામાં આવેલ ઉપદ્રવની પૂર જેવી વહેણને ગળી લીધી.

ભવિષ્યવાણીમાં “રાષ્ટ્રનું બોલવું” એ તેની વિધાનકારી અને ન્યાયિક સત્તાઓની ક્રિયા છે; અને 1789માં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સે દૈવી દસ્તાવેજ, એટલે કે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સનું બંધારણ, સ્થાપિત કર્યું, જેથી યૂરોપના રાજાઓ તથા ભ્રષ્ટધર્મી કેથોલિક ચર્ચ બંનેના પીડનથી રક્ષણ આપવા માટે જરૂરી હકો અને સ્વતંત્રતાનું સંરક્ષણ થયું.

1789માં, બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્ય તરીકે સંયુક્ત રાજ્યોએ પોતાની ભવિષ્યવાણીપૂર્ણ ભૂમિકા શરૂ કરી તે પહેલાં જ, તે મેષશિશુની જેમ બોલ્યું હતું, પરંતુ રવિવારના કાયદાના સમયે તે અજગરની જેમ બોલશે।

પૃથ્વીના પશુની શરૂઆત અને અંત તેની વાણી દ્વારા ચિહ્નિત થાય છે. 1798માં, અહાબ ઇઝરાયેલના સર્વ લોકોને કર્મેલ પર્વત પર બોલાવે છે, જ્યાં એલિયાહ એક એવી કસોટી રજૂ કરવા જઈ રહ્યો છે કે જોનારાઓ સમક્ષ સાબિત થાય કે હિબ્રીઓનો દેવ સત્ય દેવ છે કે યઝેબેલનો દેવ. યઝેબેલ પાસે બઆલના ચારસો પચાસ ભવિષ્યવક્તાઓ અને વનમાં પૂજાતા દેવતાનાં ચારસો ભવિષ્યવક્તાઓ હતા. ખોટો દેવ બઆલ પુરૂષ દેવતા હતો અને ખોટી દેવી અશ્તારોત સ્ત્રી દેવતા હતી.

આ બે પ્રકારના ખોટા ભવિષ્યવક્તાઓ ચર્ચ અને રાજ્યના સંયોજનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; કારણ કે ભવિષ્યવાણીમાં જ્યારે પુરુષ અને સ્ત્રીને સાથે દર્શાવવામાં આવે છે, ત્યારે સ્ત્રી ચર્ચનું અને પુરુષ રાજ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. એલિયાહ પવિત્ર ન ગણાય એવા ચર્ચ અને રાજ્યના સંયોજનનો સામનો કરતાં એક સામે આઠસો પચાસ જેટલા પ્રમાણમાં અલ્પસંખ્યક હતો; આ સંયોજનનું પ્રતિનિધિત્વ સ્ત્રી અને પુરુષ ખોટા દેવતાઓ દ્વારા પણ થાય છે અને આહાબ અને ઇઝેબેલના લગ્ન દ્વારા પણ. ચર્ચ અને રાજ્યનું આહાબ અને ઇઝેબેલ દ્વારા અપાયેલું દૃષ્ટાંત રિપબ્લિકનવાદના શિંગડાની ભ્રષ્ટતાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને બાલ તથા અશ્તારોથ પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાની ભ્રષ્ટતાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

પ્રશ્ન પ્રકટીકરણ અધ્યાય બેમાં થાયાતીરા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા ભ્રષ્ટ ધર્મ વિરુદ્ધ એલિયાહના વિરોધનો હતો. એલિયાહે એક પ્રોટેસ્ટન્ટનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, કેમ કે પ્રોટેસ્ટન્ટની એકમાત્ર વ્યાખ્યા તો એવી વ્યક્તિ છે કે જે રોમ વિરુદ્ધ વિરોધ કરે. એલિયાહનો વિરોધ ચર્ચ અને રાજ્યના તે સંયોજન વિરુદ્ધના વિરોધનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ભ્રષ્ટ ચર્ચ સાથે ભ્રષ્ટ રાજ્યની અશુદ્ધ ગઠબંધન દ્વારા સિદ્ધ થાય છે.

ખાવું એ તમે સ્વીકારો છો તે સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને મૂર્તિઓને અર્પિત કરવામાં આવેલું ભોજન કેથોલિક ધર્મના સિદ્ધાંતોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે મૂર્તિપૂજાના ઘૃણાસ્પદ આરાધનાનું તદ્દન પ્રતીક છે. અંધકારયુગોમાં દેવના લોકોએ કેથોલિક ધર્મના અનેક વિધર્મી સિદ્ધાંતો સ્વીકારી લીધા હતા, અને ખાસ કરીને સૂર્યપૂજા.

વ્યભિચાર એક ગેરકાયદેસર સંબંધ છે અને ભવિષ્યવાણીના અર્થમાં તે બંધારણ જે વસ્તુને પ્રતિબંધિત કરે છે તેનું જ મૂળ સ્વરૂપ દર્શાવે છે; એટલે કે ચર્ચ અને રાજ્યનું સંયોજન. આહાબ યેઝેબેલ સાથે એક ગેરકાયદેસર સંબંધમાં હતો, કારણ કે ઇઝરાયેલના રાજા તરીકે તેને કોઈ વિદેશી ધર્માવલંબી રાજકન્યાને પરણવાની મંજૂરી નહોતી. ઈસુએ યોહાન બાપ્તિસ્માદાતાને એલિયા તરીકે ઓળખાવ્યો, અને યોહાને પણ તે જ અશુદ્ધ સંબંધનો સામનો કર્યો, જ્યારે તેણે હેરોદને તેના ભાઈની પત્ની હેરોડિયાસ સાથે લગ્ન કરવા બદલ ઠપકો આપ્યો.

આહાબ અને યેઝેબેલ સાથે એલીયાહનો સામનો, હેરોદ અને હેરોદિયાસ સાથે યોહાનના સામનાનું પૂર્વછાયાંકન કરતો હતો, કારણ કે બંને સંબંધો ચર્ચ અને રાજ્ય વચ્ચેના એક ગેરકાયદેસર સંબંધનું પ્રતિનિધિત્વ કરતાં હતાં. સાથે મળીને તેઓ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના એલીયાહ સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પાપાસી (યેઝેબેલ અને હેરોદિયાસ), સંયુક્ત રાષ્ટ્રસંઘનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા દસ રાજાઓ (આહાબ અને હેરોદ), અને ખોટા ભવિષ્યવક્તાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ (કર્મેલના ખોટા ભવિષ્યવક્તાઓ અને હેરોદિયાસની પુત્રી સલോമે)નો સામનો કરે છે.

કર્મેલ પરનો પ્રબોધકીય દૃશ્ય અમેરિકાના સંયુક્ત રાજ્યોના બંધારણનું એલિયાહ દ્વારા કરવામાં આવેલું રક્ષણ સમાવે છે, જે ચર્ચ અને રાજ્યના વિભાજનના સિદ્ધાંતને બંધારિત કરે છે.

સંવિધાને નક્કી કર્યું હતું કે ગણતંત્રવાદ અને પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના બે શિંગડા સદાકાળ એકબીજાથી અલગ રહેશે. પરંતુ પ્રકટીકરણ ઓળખાવે છે કે જ્યારે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ અંતે અજગરની જેમ બોલશે, ત્યારે તે ત્યારે એવું કરશે જ્યારે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની ધર્મભ્રષ્ટ ચર્ચો કાબૂ મેળવી લેશે અને ધર્મભ્રષ્ટ સરકાર સાથે સંયુક્ત થશે.

કર્મેલ પર્વત પર એલીયાહે મિલરાઇટોના કાર્યનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હતું, અને મિલરાઇટોને તેવા લોકોની વિરુદ્ધ સચ્ચા ભવિષ્યવક્તા તરીકે સ્થાપિત કરવામાં આવ્યા હતા, જેઓ તાજેતરમાં કેથોલિક ધર્મના પ્રભાવમાંથી બહાર આવ્યા હતા, પરંતુ પ્રથમ દૂતના પ્રકાશને નકારી કાઢીને રોમ તરફ પાછા ફરવાનું પસંદ કર્યું. આ રીતે, 1844ના વસંતઋતુમાં બીજા દૂતનો સંદેશ પ્રોટેસ્ટન્ટ સંપ્રદાયોને બેબિલોનની પુત્રીઓ તરીકે ઓળખાવવામાં, અને મિલરાઇટોને સાચા પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડા તરીકે સ્થાપિત કરવામાં સમાયેલો હતો.

જ્યારે ઈશ્વરે પ્રાચીન ઇઝરાયેલને મિસરની દાસતામાંથી બહાર કાઢીને લાલ સમુદ્રના જળોમાંથી પાર ઉતાર્યો, ત્યારે તેમણે એક ક્રમશઃ આગળ વધતી પરીક્ષાની પ્રક્રિયા આરંભી, જેનો પ્રારંભ સ્વર્ગીય મન્નાની પરીક્ષાથી થયો.

22 ઓક્ટોબર, 1844 ની નિરાશાએ સ્વર્ગસ્થ પવિત્રસ્થાનની સમજણ તરફ દોરી, જેણે પછી શબ્બાથની પરીક્ષા રજૂ કરી, જેમ મન્નાની પરીક્ષા પ્રાચીન ઇઝરાયલ માટે દસ પરીક્ષાઓની શ્રેણીમાં પ્રથમ बनी હતી.

જ્યારે ઈ.સ. 1798માં પ્રોટેસ્ટન્ટો અંધકારયુગમાંથી બહાર આવ્યા અને દાનિયેલનું પુસ્તક અનમુદ્રિત થયું, ત્યારે બાઇબલની ભવિષ્યવાણીનું છઠ્ઠું રાજ્ય—પ્રકટીકરણ તેરનું બે શિંગડાવાળું પૃથ્વીપશુ—ભવિષ્યવાણીના ઇતિહાસમાં પોતાનું પ્રસ્થાન આરંભ્યું. પ્રોટેસ્ટન્ટવાદનો પાયો “પવિત્ર બાઇબલ” કહેવાતા પવિત્ર દસ્તાવેજ પર મૂકવામાં આવ્યો હતો, અને પ્રજાસત્તાકવાદનો પાયો “સંવિધાન” કહેવાતા પવિત્ર દસ્તાવેજ પર મૂકવામાં આવ્યો હતો. પરમેશ્વરે અરણ્યમાં આવેલી પોતાની કલીસિયાને અંધકારયુગમાંથી બહાર લાવી હતી, પરંતુ જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયેલે મિસરી ગુલામીના સમયગાળામાં શબ્બાથની આજ્ઞા ભૂલી દીધી હતી, તેમ જ અહીં પણ થયું. જેમ ઇઝરાયેલ લાલ સમુદ્ર પાર કરીને સિનાઈ ખાતે કાયદો આપવામાં આવવાનો હતો તે તરફ આગળ વધ્યું, તેમ આધુનિક ઇઝરાયેલ એટલાન્ટિક પાર કરીને 22 ઑક્ટોબર, 1844 તરફ આગળ વધ્યું, જ્યાં કાયદો ફરી એકવાર પ્રગટ થવાનો હતો. પ્રભુ ફરી એકવાર એવી પ્રજાને ઊભી કરી રહ્યા હતા, જે તેમની વ્યવસ્થાના ભંડારપાલ હશે, તેમની ભવિષ્યવાણીય પ્રગટીઓના ભંડારપાલ હશે, અને જે પ્રોટેસ્ટન્ટવાદની ચાદર ધારણ કરશે. પ્રાચીન ઇઝરાયેલને તેમની કામગીરીના પ્રતીકરૂપે—તેમની વ્યવસ્થાના ભંડારપાલ બનવાની કામગીરીના પ્રતીકરૂપે—દસ આજ્ઞાઓની બે પાટિયાં આપવામાં આવી હતી; અને આધુનિક ઇઝરાયેલને હબકૂકની બે પાટિયાં તેમની ભવિષ્યવાણીય વાણીના ભંડારપાલ તરીકેની તેમની કામગીરીના પ્રતીકરૂપે આપવામાં આવી હતી.

આધુનિક ઇઝરાયેલે, જ્યારે તે ત્રીજા દૂતનો સંદેશ દુનિયા સમક્ષ રજૂ કરે, ત્યારે બે-બે પાટિયાંના બંને સમૂહોને વહન કરવાના હતા; આ તે સંદેશ છે જે તેમના દ્વારા જાહેર કરવામાં આવે છે જેઓ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદની ચાદર ધારણ કરે છે. અંધકારયુગમાંથી બહાર આવેલો પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ તે સમયે અધૂરો હતો, જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયેલ લાલ સમુદ્રમાંથી પસાર થતી વખતે અધૂરો હતો. પ્રોટેસ્ટન્ટવાદે “બાઇબલ અને માત્ર બાઇબલ”નો સૂત્ર સ્વીકાર્યો હતો, છતાં રોમન કાથોલિકતાના મૂર્તિપૂજક સિદ્ધાંતોને શતાબ્દીઓ સુધી ગ્રહણ કરવાને કારણે (મૂર્તિઓને અર્પિત કરાયેલ વસ્તુઓ) તેને દેવના વચન વિષે અધૂરી સમજ હતી. દેવની યોજના એવી હતી કે સચ્ચો પ્રોટેસ્ટન્ટ દેવના સમગ્ર વચનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે, જેમનું પ્રતીકીકરણ “કાયદો અને ભવિષ્યવક્તાઓ” દ્વારા થાય છે—બે-બે પાટિયાંના બંને સમૂહો, જે દેવના લોકના કાર્ય અને દેવના સ્વભાવ, બન્નેનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રથમ દૂતના કાર્યનો હેતુ એવો હતો કે તે એક સાચી પ્રોટેસ્ટન્ટ પ્રજાને ઉત્પન્ન કરે, જે તેની વ્યવસ્થાની અને તેના ભવિષ્યવાણીના વચનની, બન્નેની, સોંપણધારક બને.

જે લોકોને બે પથ્થરની પાટિયાંના બે સમૂહોના ધારક તરીકે ઓળખવામાં આવ્યા છે, તેઓ દ્વારા જે ચેતવણી જાહેર કરવી છે, તે કેથોલિકતાના ચિહ્નને સ્વીકારવાના વિરોધમાં છે. તે વિરોધ આહાબ અને યિઝેબેલના ગેરકાયદેસર સંબંધના વિરોધમાં છે, અને કર્મેલ પર્વત પર એલિયાહ દ્વારા તેનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યું હતું. સિનાઈ પર્વત પર બે પથ્થરની પાટિયાં આપવાની ઘટના 1842 થી 1849 ના ઇતિહાસમાં હબક્કૂકનાં કાપડનાં બે પાટિયાં આપવાની ઘટનાનું પ્રતીક હતી. હબક્કૂકનાં બે પાટિયાં દેવ અને તેના પ્રોટેસ્ટન્ટ લોકો વચ્ચેના કરાર-સંબંધનું પ્રતીક છે. તે પાટિયાંનો અસ્વીકાર કરવો એ જ વાત ગણાશે જેવું પ્રાચીન ઇઝરાયલે દેવના કાનૂનનો અસ્વીકાર કર્યો હતો.

મિલરાઇટો અતિ પવિત્ર સ્થાને પ્રવેશ્યા અને તેમણે શબ્બાથનો પ્રકાશ પ્રાપ્ત કર્યો, પરંતુ પરીક્ષણની પ્રક્રિયા હજી અધૂરી હતી. તે જ સમયે રિપબ્લિકનવાદનું શિંગડું એ જ ઇતિહાસમાંથી આગળ વધી રહ્યું હતું. અને બંને શિંગડાં 1863માં તેમની સંયુક્ત યાત્રામાં એક મહત્વપૂર્ણ સીમાચિહ્ન સુધી પહોંચશે.

મિલરના એલિયાહ સંદેશે પ્રોટેસ્ટન્ટ શીંગની સ્થાપના કરવાના નિર્ધારિત હેતુ સાથે ક્રમશઃ શુદ્ધિકરણની એક પ્રક્રિયા ઉત્પન્ન કરી, અને એ જ ઇતિહાસમાં રિપબ્લિકન શીંગ રાજકીય વિકાસની ક્રમશઃ પ્રક્રિયામાં સંકળાયેલું હતું. બન્ને શીંગો એ જ પૃથ્વીના પશુ પર છે; તેથી તેઓએ પૃથ્વીના પશુના સમગ્ર ઇતિહાસ દરમિયાન એકસાથે, સમલયમાં આગળ વધવું જ જોઈએ.

પૃથ્વીપશુના રિપબ્લિકન શિંગડાની પ્રથમ ભવિષ્યવાણીય વિશેષતા 1789માં બંધારણને અમલમાં લાવવાના બોલવાના કાર્યમાં હતી. 1798માં (અંતકાળે, જ્યારે દાનિયેલનું પુસ્તક અનસીલ કરવામાં આવ્યું), પૃથ્વીપશુ બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્ય તરીકે પ્રથમ વખત બોલશે. 1798 બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્ય તરીકે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની શરૂઆત હતી, અને 1798માં પૃથ્વીપશુના ઇતિહાસની શરૂઆતમાં જે બોલવું બન્યું હતું તે છઠ્ઠું રાજ્ય અંતિમ વખત બોલશે તેની પ્રતીકરૂપ પૂર્વછાયા કરશે, અને તે સમય અજગરના સ્વર તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે. જ્યારે અમે 1798માં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રિપબ્લિકન શિંગડાએ પસાર કરેલા કાયદાઓનો વિચાર કરીએ છીએ, ત્યારે જ્યારે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ અજગરની જેમ બોલશે અને રવિવારના કાયદા સાથે સંયુક્ત રીતે કાયદાઓ પસાર કરવામાં આવશે, ત્યારે પસાર થનારા કાયદાઓનું એક પ્રતીકરૂપ દર્શન આપણે જોવા અપેક્ષા રાખવી જોઈએ. જ્યારે આપણે નીચેના ચાર કાયદાઓનો વિચાર કરીએ છીએ, ત્યારે પોતાને પૂછો કે શું 1798માં પસાર કરાયેલા આ ચાર કાયદાઓ પર આલ્ફા અને ઓમેગાની ભવિષ્યવાણીય મુદ્રા છે?

૧૭૯૮માં, સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાએ ‘એલિયન એન્ડ સેડિશન એક્ટ્સ’ તરીકે ઓળખાતા અનેક મહત્ત્વપૂર્ણ કાયદાઓ પસાર કર્યા. આ અધિનિયમો ચાર કાયદાઓની એક શ્રેણી હતી, જે ફેડરલિસ્ટોના નિયંત્રણ હેઠળની કોંગ્રેસ દ્વારા પસાર કરવામાં આવી હતી અને સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના બીજા પ્રમુખ તેમજ જ્યોર્જ વોશિંગ્ટનના ભૂતપૂર્વ ઉપપ્રમુખ પ્રમુખ જૉન એડમ્સ દ્વારા કાયદા તરીકે મંજૂર કરવામાં આવી હતી.

નેચરલાઈઝેશન અધિનિયમ: આ કાયદાએ પ્રવાસીઓને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના નાગરિક બનવા માટેની નિવાસની આવશ્યકતા 5 વર્ષથી વધારીને 14 વર્ષ કરી. તેનો મુખ્ય હેતુ તાજેતરના પ્રવાસીઓના પ્રભાવને નિયંત્રિત કરવાનો હતો, કારણ કે તેઓ ઘણીવાર વિરોધ પક્ષ, ડેમોક્રેટિક-રિપબ્લિકન્સ, સાથે સંકળાયેલા હતા.

એલિયન ફ્રેન્ડ્સ ઍક્ટ: આ અધિનિયમે શાંતિકાળ દરમિયાન યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની સુરક્ષાને જોખમરૂપ ગણાતા ગેર-નાગરિકોને દેશનિકાલ કરવાનો અધિકાર રાષ્ટ્રપતિને આપ્યો હતો. તેના દ્વારા રાષ્ટ્રપતિને કોઈપણ એવા ગેર-નાગરિકને, જેને તે જોખમી માનતો હોય, અટકાયતમાં લેવા અને દેશનિકાલ કરવાની મંજૂરી આપવામાં આવી હતી.

એલિયન એનિમીઝ એક્ટ: આ કાયદામાં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ સાથે યુદ્ધમાં રહેલા દેશોના નાગરિકોની ધરપકડ, નિયંત્રણ હેઠળ રાખવા અને દેશનિકાલ કરવાની જોગવાઈ કરવામાં આવી હતી. 1790ના દાયકાના અંતિમ વર્ષોમાં વ્યાપ્ત તણાવપૂર્ણ વાતાવરણ દરમિયાન સાવચેતીના પગલા તરીકે આ કાયદો અમલમાં મૂકવામાં આવ્યો હતો.

સેડિશન અધિનિયમ: આ એલિયન એન્ડ સેડિશન અધિનિયમોમાં સૌથી વધુ વિવાદાસ્પદ હતું. તેમાં સરકાર અથવા તેના અધિકારીઓ વિરુદ્ધ તેમને બદનામ કરવા અથવા તેમની પ્રતિષ્ઠા ઘટાડવા ના હેતુથી “ખોટા, કલંકજનક અને દુર્ભાવનાપૂર્ણ” લખાણો પ્રકાશિત કરવાનું એક દંડનીય ગુનો બનાવવામાં આવ્યો હતો. વિવેચકોએ તેને વાક્-સ્વાતંત્ર્ય અને પત્રકારત્વની સ્વતંત્રતા પર સીધો પ્રહાર તરીકે જોયું.

એલિયન અને સેડિશન અધિનિયમો અત્યંત વિવાદાસ્પદ હતા અને તેઓએ ડેમોક્રેટિક-રિપબ્લિકનો તરફથી નોંધપાત્ર વિરોધ ઊભો કર્યો, જેમનું માનવું હતું કે આ કાયદાઓએ સંવિધાનપ્રદત્ત મૂળભૂત અધિકારોનું ઉલ્લંઘન કર્યું હતું અને તેમની રાજકીય પાર્ટીને નિશાન બનાવી હતી. તેમનું તર્ક હતું કે આ કાયદાઓ પ્રથમ સુધારા (First Amendment)નું અતિક્રમણ હતા, જે વાણીની સ્વતંત્રતા અને પત્રકારિતાની સ્વતંત્રતાનું રક્ષણ કરે છે. અંતે, આ કાયદાઓએ 1800ની ચૂંટણીમાં ભૂમિકા ભજવી, જ્યારે થોમસ જેફરસન અને ડેમોક્રેટિક-રિપબ્લિકનો રાષ્ટ્રપતિપદ અને કોંગ્રેસ બંનેમાં વિજેતા થયા, અને તેના પરિણામે સેડિશન અધિનિયમ રદ કરવામાં આવ્યો.

ડેમોક્રેટિક-રિપબ્લિકન પક્ષ માનતો હતો કે આ કાયદાઓ સંવિધાન દ્વારા સંરક્ષિત મૂળભૂત અધિકારોનું ઉલ્લંઘન કરતા હતા, અને તેઓ એ પણ માનતા હતા કે આ કાયદાઓ વિરોધી રાજકીય પક્ષને નિશાન બનાવી રહ્યા હતા. આ કાયદાઓ રદ કરવામાં આવ્યા હતા કે પછી અનુગામી સમયમાં આપોઆપ નિષ્પ્રભ થયા હતા, તેનો કોઈ ફરક પડતો નથી; આલ્ફા અને ઓમેગા આરંભ દ્વારા અંતને દર્શાવે છે. તે ઇતિહાસમાં, જેમાં આ કાયદાઓ અમલમાં મૂકવામાં આવ્યા હતા અથવા કાયદા તરીકે “બોલ્યા” હતા, ફેડરલિસ્ટ પક્ષનો વિરોધ ડેમોક્રેટ-રિપબ્લિકન નામના એક પક્ષ દ્વારા કરવામાં આવ્યો હતો. ડેમોક્રેટ-રિપબ્લિકન પક્ષનો વિકાસ અંતે રિપબ્લિકન પક્ષને ઉત્પન્ન કરે છે. એક એવો રાજકીય પક્ષ, જે મુખ્યત્વે ગુલામી-વિરોધી અભિગમના આધારે એકત્રિત થયો હતો.

ઇતિહાસકારો 1863 ને ગૃહયુદ્ધનું અચૂક મધ્યબિંદુ ગણાવે છે—એવું યુદ્ધ, જેનું આધારસ્તંભ દાસ્યપ્રથાનો પ્રશ્ન હતો. 1863 પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડાના નવા ધ્વજવાહકો માટે પણ એક માર્ગચિહ્ન છે; કારણ કે તે જ સમયે તેઓએ દેવદૂતોએ મિલરને આપેલી પ્રથમ સમય-ભવિષ્યવાણી—લેવિયવ્યવસ્થા અધ્યાય ૨૬ ની “સાત સમય” ની ભવિષ્યવાણી—નકારી કાઢી. શું આ માત્ર એક સરળ સંયોગ હોઈ શકે કે “સાત સમય” ની ભવિષ્યવાણી સહજ રીતે લેવિયવ્યવસ્થા ના પૂર્વવર્તી અધ્યાયમાં નિર્ધારિત દાસ્યના કાયદાઓ પર આધારિત છે? “સાત સમય” દ્વારા ઓળખાયેલ “શાપ” એ આ વચન હતું કે જો અધ્યાય ૨૫ ની વાચાના વ્યવસ્થાઓનો અવમાન કરવામાં આવશે, તો ઇઝરાયેલ અંતે પોતાનો ઇતિહાસ એ રીતે પૂર્ણ કરશે કે તે ફરી તે જ દાસ્યમાં પરત જશે, જેમાંથી તેને બહાર કાઢવામાં આવ્યું હતું, જ્યારે તેણે લાલ સમુદ્ર ખાતે પોતાની યાત્રાનો આરંભ કર્યો હતો.

1798 થી 1863 સુધી, જે રાજકીય પક્ષ ડેમોક્રેટિક–રિપબ્લિકન પક્ષ હતો તે શુદ્ધિકરણો અથવા હલચલોની એક શ્રેણીમાંથી પસાર થયો. 1798 થી આગળ, અને ખાસ કરીને 11 ઓગસ્ટ, 1840 થી 1863 સુધી, મિલરાઇટ ચળવળ શુદ્ધિકરણો અને હલચલોની એક શ્રેણીમાંથી પસાર થઈ.

ડેમોક્રેટિક-રિપબ્લિકન પાર્ટી, જે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાની પ્રારંભિક રાજકીય પાર્ટીઓમાંથી એક હતી, તે આજના અસ્તિત્વમાં રહેલી આધુનિક રિપબ્લિકન પાર્ટીમાં સીધી રીતે રૂપાંતરિત થઈ નહોતી. તેના બદલે, સમય જતાં તેમાં અનેક ફેરફારો અને વિભાજનો થયા, અને અંતે રિપબ્લિકન પાર્ટીના ઉદય પહેલાં અનેક ભિન્ન રાજકીય પાર્ટીઓની રચના થઈ.

ડેમોક્રેટિક-રિપબ્લિકન પક્ષ, જેનો વારંવાર થોમસ જેફર્સન અને જેમ્સ મેડિસન સાથે સંબંધ દર્શાવવામાં આવે છે, ફેડરલિસ્ટ પક્ષના પ્રતિસાદરૂપે અઢારમી સદીના અંતિમ ભાગમાં સ્થાપિત થયો હતો. ડેમોક્રેટિક-રિપબ્લિકનો બંધારણની કડક વ્યાખ્યા, રાજ્યોના અધિકારો, અને કૃષિ આધારિત હિતોને સમર્થન આપતા હતા.

તથાપિ, 1820ના દાયકામાં પહોંચતા-પહોંચતા, ડેમોક્રેટિક-રિપબ્લિકન પાર્ટી પ્રદેશીય અને વિચારધારાત્મક રેખાઓ અનુસાર વિખંડિત થવા લાગી. મુખ્ય વિભાજન “એરા ઑફ ગુડ ફિલિંગ્સ” (1817–1825) દરમિયાન થયું, જ્યારે જેમ્સ મોનરોના રાષ્ટ્રપતિપદ સામે પ્રબળ વિરોધનો અભાવ હતો. રાજકીય શાંતિના આ સમયગાળાએ ડેમોક્રેટિક-રિપબ્લિકન પાર્ટીના અવસાદમાં ફાળો આપ્યો. અંતે, પાર્ટી અનેક ગઠોમાં વહેંચાઈ ગઈ અને નીચે મુજબના રાજકીય સમૂહોમાં પરિણમી:

ડેમોક્રેટિક પક્ષ: 1829માં સાતમા રાષ્ટ્રપતિ બનેલા એન્ડ્રૂ જેક્સનના અનુયાયીઓએ ડેમોક્રેટિક પક્ષની રચના કરી. જેક્સનવાદી ડેમોક્રેટો મજબૂત કાર્યકારી શાખા, પશ્ચિમ તરફ વિસ્તરણ, અને શ્વેત પુરુષો માટે વધુ વ્યાપક મતાધિકારના સમર્થક હતા.

નેશનલ રિપબ્લિકન પાર્ટી: આ પક્ષ એન્ડ્રૂ જેક્સનની રાષ્ટ્રપતિપદની પ્રતિક્રિયા સ્વરૂપે ઊભર્યો હતો અને પછી જેક્સન-વિરોધી અન્ય ગઠબંધનો સાથે વિલીન થઈને વ્હિગ પાર્ટી બન્યો. નેશનલ રિપબ્લિકનો સામાન્ય રીતે શક્તિશાળી સંઘીય સરકાર અને આર્થિક વિકાસના વધુ સમર્થક હતા.

એન્ટી-મેસોનિક પાર્ટી: આ એક અલ્પકાળ સુધી ટકી રહેલી રાજકીય પાર્ટી હતી, જે 1820ના દાયકામાં ગુપ્ત સ્વરૂપ ધરાવતા મેસોનિક ભાઈચારા પ્રભાવ અંગે ઊભી થયેલી ચિંતાઓના પ્રતિસાદરૂપે પ્રગટ થઈ હતી. તેમાં પૂર્વ ડેમોક્રેટિક-રિપબ્લિકન પક્ષના કેટલાક સભ્યો સામેલ થયા હતા.

વિગ પક્ષ: 1830ના દાયકામાં રચાયેલ, વિગોમાં પૂર્વ નૅશનલ રિપબ્લિકનો, એન્ટી-મેસન્સ, તેમજ અન્ય વિરોધી જૂથોનો સમાવેશ થતો હતો. તેઓ જેક્સોનિયન નીતિઓના વિરોધ, શક્તિશાળી કેન્દ્રીય સરકારના સમર્થન, અને ઔદ્યોગિક તથા આર્થિક વિકાસના પ્રોત્સાહન દ્વારા વિશિષ્ટ ગણાતા હતા.

આધુનિક રિપબ્લિકન પાર્ટીની સ્થાપના 1850ના દાયકામાં ગુલામી અંગે વધતા જતા વિભાગીય તણાવના સીધા પ્રતિસાદરૂપે થઈ હતી. તેમાં ભૂતપૂર્વ વિગ્સ, ગુલામી-વિરોધી ડેમોક્રેટ્સ, ફ્રી સોઇલર્સ, તેમજ નવા પ્રદેશોમાં ગુલામીના વિસ્તરણનો વિરોધ કરનાર અન્ય લોકો જોડાયા હતા. પ્રથમ રિપબ્લિકન રાષ્ટ્રપતિ પદના ઉમેદવાર, જૉન સી. ફ્રેમોન્ટ, 1856ની ચૂંટણીમાં ઊભા રહ્યા હતા, અને પક્ષના પ્રથમ સફળ ઉમેદવાર, અબ્રાહમ લિન્કન, 1860માં ચૂંટાયા હતા. તેથી, રિપબ્લિકન પાર્ટી ડેમોક્રેટિક-રિપબ્લિકન પરંપરાથી અલગ રીતે ઉદ્ભવી હતી અને અમેરિકાના રાજકીય ઇતિહાસમાં તેની એક વિશિષ્ટ ગતિરેખા રહી હતી.

1860 સુધીમાં, રિપબ્લિકન પક્ષે પોતાનો પ્રથમ પ્રમુખ પસંદ કર્યો. તે ગુલામગિરીનો વિરોધ કરતી રાજકીય પક્ષોની ગઠબંધન પર આધારિત હતો. 1863માં મુક્તિ જાહેરનામાએ ગુલામગિરીને અસ્તિત્વમાંથી “બોલીને” કાઢી નાખી. 1863માં રિપબ્લિકન શિંગડાએ, જે તે સમયે રિપબ્લિકન પક્ષ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતું હતું, ગુલામગિરીને અસ્તિત્વમાંથી “બોલીને” કાઢી નાખી, જ્યારે પ્રોટેસ્ટન્ટ શિંગડું એક ચળવળ તરીકે રહેવાનું બંધ કરીને સાતમા-દિવસની એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચ બની ગયું. મિલરાઇટોની ચળવળ કાયદેસર અને સત્તાવાર રીતે મે 1863માં સમાપ્ત થઈ, અને એ જ વર્ષે મૂસાની શપથ, ગુલામગિરીની ભવિષ્યવાણી, અસ્વીકાર કરવામાં આવી. જેને કાન હોય, તે સાંભળે.

આ તબક્કે, ભવિષ્યવક્તા દાનિયેલ દ્વારા ઓળખવામાં આવેલ “મૂસાની શપથ”નો સંક્ષિપ્ત અવલોકન રજૂ કરવું માહિતીસભર થઈ શકે છે.

વિલિયમ મિલર, જે દેવના વચનનો અભ્યાસ કરતાં ગેબ્રીયેલ તથા અન્ય દૂતોના માર્ગદર્શન હેઠળ હતો, તેને પ્રથમ લેવીવ્યવસ્થા અધ્યાય છવીસના “સાત સમય” તરફ દોરવામાં આવ્યો. મિલરની સાક્ષી એવી છે કે બાઇબલના પોતાના અભ્યાસમાં તેણે ઉત્પત્તિ પુસ્તકથી શરૂઆત કરી હતી, અને તેથી સ્પષ્ટ છે કે દાનિયેલ અધ્યાય આઠ, પદ ચૌદના બે હજાર ત્રણસો વર્ષ સુધી પહોંચે તે પહેલાં જ તે લેવીવ્યવસ્થા સુધી આવી ગયો હતો. તેણે માત્ર બાઇબલ અને ક્રૂડનનું કોન્કોર્ડન્સ જ ઉપયોગમાં લીધું હતું.

ક્રૂડનની concordanceમાં ત્યારબાદ King James Bibleના અંગ્રેજીમાં અનુવાદિત થયેલા હિબ્રુ અથવા ગ્રીક શબ્દો માટે કોઈ સંદર્ભો નથી. મિલરે જે વચનનો તે અભ્યાસ કરતો હતો તેના “સંદર્ભ”ને શાસ્ત્રના કોઈ શબ્દ અથવા ખંડના પોતાના સમજને માર્ગદર્શન આપવા માટે માન્યો હતો. જ્યારે તેના “સાત વખત” વિષયક સમજની વાત આવે છે, ત્યારે લેવ્યવ્યવસ્થા ના છવ્વીસમા અધ્યાયના “સાત વખત” માટેનો સંદર્ભ પચ્ચીસમો અધ્યાય છે તે જોવું અત્યંત સરળ છે.

અધ્યાય પચ્ચીસમાં ભૂમિના વિશ્રામ, જુબિલી અને દાસ્યના નિયમોની રૂપરેખા આપવામાં આવે છે. અધ્યાય પચ્ચીસના નિયમો “ઈશ્વરના સેવક મૂસાની વ્યવસ્થા”નો ભાગ છે, જેનું પાલન કરવામાં આવે તો આશીર્વાદ ઉત્પન્ન કરે છે અને તેનું ઉલ્લંઘન કરવામાં આવે તો “શાપ” લાવે છે. અધ્યાય છવીસમાં “સાત વખત”નો શાપ બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષને સમકક્ષ છે અને તે ભૂમિના વિશ્રામના નિયમો તથા દાસ્યના સિદ્ધાંતોના સ્પષ્ટ સંદર્ભમાં રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. અધ્યાય છવીસમાં આ શિક્ષાને “મારી વાચાનો વિવાદ” કહેવામાં આવે છે.

સંદર્ભ મુજબ, જે “વાચા” વિષે પરમેશ્વરને “વિવાદ” છે, તે અધ્યાય પચ્ચીસમાં અગાઉ ઉલ્લેખિત વાચા જ હોય છે. સાત ગણો દંડ પરમેશ્વરની “વાચાનો વિવાદ” કહેવાય છે, અને તેની સાથે જોડાયેલો “શાપ” એ છે કે ઇઝરાયલ “તેમના શત્રુઓના હાથે સોંપાઈ જશે”; અને એકવાર શત્રુઓના દેશમાં પહોંચ્યા પછી, (જેમ દાનિએલ હતો તેમ) ઇઝરાયલ તેમના શત્રુઓના દાસો બની જશે.

જ્યારે મૂસાએ લેવ્યવ્યવસ્થા અધ્યાય છવીસ લખ્યો, ત્યારે પ્રાચીન ઇઝરાયેલને મિસરની દાસ્યાવસ્થામાંથી તાજતરમાં જ મુક્ત કરવામાં આવ્યો હતો, અને અધ્યાય પચ્ચીસમાં પ્રતિનિધિત્વ પામતા દાસ્યના સિદ્ધાંતો આશીર્વાદ અથવા શાપ—એમાંથી કોઈ એક લાવવાના હતા. પ્રાચીન ઇઝરાયેલે કદી યોબેલના નિયમોનું પાલન કર્યું નહીં, અને અંતે ઉત્તર તથા દક્ષિણ—બન્ને રાજ્ય “સાત વખત” માટે વિખેરાઈ ગયા, જે દાનિયેએ “મૂસાનો શાપ” કહેલી બાબતની પૂર્ણતા હતી.

ઈશ્વર અને ઇઝરાયલ વચ્ચેનો વાચાત્મક સંબંધ, જેનો આરંભ મિસરમાં તેમની ગુલામીથી થયો હતો, તેનો અંત અશ્શૂર અને બાબેલની તેમની ગુલામી સાથે આવ્યો. ઉત્તરીય રાજ્ય વિરુદ્ધના “સાત વખત” 1798માં પૂર્ણ થયા, અને દક્ષિણીય રાજ્ય વિરુદ્ધના “સાત વખત” 1844માં પૂર્ણ થયા. સાત વખતના આ બંને અવધિઓનો પ્રારંભબિંદુ યશાયા અધ્યાય સાતમાં દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જ્યાં 742 BCમાં યહૂદાના રાજા આહાઝને યશાયાએ પાંસઠ વર્ષની એક ભવિષ્યવાણી જાહેર કરી હતી.

યશાયાહે ઓળખ્યું હતું કે ઈ.સ.પૂર્વે 742માં જ્યારે આ ભવિષ્યવાણી પ્રગટ કરવામાં આવી, તે સમયથી “અંદર” પાસઠ વર્ષમાં ઉત્તર રાજ્ય ભંગ પામશે. ઉગણીસ વર્ષ પછી, ઈ.સ.પૂર્વે 723માં, ઇઝરાયેલનું ઉત્તર રાજ્ય અશ્શૂરના રાજા દ્વારા બંધકાઈમાં લઈ જવામાં આવ્યું; અને છેતાલીસ વર્ષ પછી, ઈ.સ.પૂર્વે 677માં, બાબેલના રાજાએ યહૂદાના દક્ષિણ રાજ્યને બંધકાઈમાં લઈ ગયું. પાસઠ વર્ષની આ ભવિષ્યવાણી છ ઐતિહાસિક માર્ગચિહ્નો ઉત્પન્ન કરે છે. પ્રથમ છે ઈ.સ.પૂર્વે 742, જ્યારે આ આગાહી પ્રગટ કરવામાં આવે છે. ઉગણીસ વર્ષ પછી, ઈ.સ.પૂર્વે 723માં, ઉત્તર રાજ્યને અશ્શૂરીઓએ બંધકાઈમાં લઈ ગયું. છેતાલીસ વર્ષ પછી, ઈ.સ.પૂર્વે 677માં, દક્ષિણ રાજ્યને બાબેલીઓએ બંધકાઈમાં લઈ ગયું. ત્યારબાદ ઈ.સ.પૂર્વે 723માં શરૂ થયેલા પ્રથમ બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષો 1798માં પૂર્ણ થયા. ત્યાર પછી 1844માં ઈ.સ.પૂર્વે 677માં શરૂ થયેલા બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષો પૂર્ણ થયા. 1844થી, આખી ભવિષ્યવાણીય રચના પૂર્ણ કરવા માટે આ આગાહી ઉગણીસ વર્ષ આગળ વધીને 1863 સુધી પહોંચે છે, કારણ કે જ્યારે અલ્ફા અને ઓમેગાએ ભવિષ્યવાણીય રચનાની શરૂઆત ચિહ્નિત કરવા ઉગણીસ વર્ષ નિર્ધારિત કર્યા, ત્યારે તેના અંત સુધી પહોંચવા માટે પણ ઉગણીસ વર્ષ હોવા જ જોઈએ.

પ્રાચીન ઇઝરાયલને મિસરની દાસતામાંથી મુક્ત કરવામાં આવ્યો હતો, અને આજ્ઞાભંગના પરિણામે ઉત્તર તથા દક્ષિણ બંને રાજ્યઓને ફરી દાસતામાં પરત મોકલવામાં આવ્યા. ભવિષ્યવાણીઓ પ્રાચીન શાબ્દિક ઇઝરાયલના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસને અતિક્રમીને આધુનિક આત્મિક ઇઝરાયલ સુધી વિસ્તરે છે, અને આમ કરતાં તમામ ભવિષ્યવાણીય માર્ગચિહ્નોનો વિષય દાસતા છે.

ઈશાયા સાતની ભવિષ્યવાણી ઈશાયાએ ઈ.સ.પૂર્વે 742માં દુષ્ટ રાજા આહાઝ સમક્ષ રજૂ કરી હતી, જ્યારે ઉત્તર અને દક્ષિણ વચ્ચે આવનાર ગૃહયુદ્ધની ઓળખ થતી હતી. આહાઝનું દક્ષિણ રાજ્ય પ્રાચીન ઇઝરાયલની શાબ્દિક મહિમાવંત ભૂમિ હતું. 1798માં બાઇબલની ભવિષ્યવાણીની આધ્યાત્મિક મહિમાવંત ભૂમિએ બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્ય તરીકે શાસન કરવાનું શરૂ કર્યું. જ્યારે શાબ્દિક મહિમાવંત ભૂમિ વિરુદ્ધના સાત સમય 1844માં પૂર્ણ થયા, ત્યારે, રાજા આહાઝના ઇતિહાસમાં જેમ હતું તેમ, એક આવનાર ગૃહયુદ્ધ હતું. 1844 સુધીમાં, રાજકીય પક્ષોના વિખંડન અને ગઠબંધનો રચવાના કલહનો પ્રવાહ લગભગ સંપૂર્ણપણે રાજકીય માન્યતાઓના બે વર્ગોમાં સ્થિર થઈ ગયો હતો. દાસપ્રથાના પ્રશ્નમાં ડેમોક્રેટ્સ દાસપ્રથા-સમર્થક હતા અને રિપબ્લિકન્સ દાસપ્રથા-વિરોધી હતા. 1798થી 1860માં ગૃહયુદ્ધના આરંભ સુધી, રાજકીય પક્ષોના બે વર્ગો વિકસાવવાની પ્રક્રિયા સ્થિર થઈ ચૂકી હતી.

આહાઝ શબ્દશઃ મહિમાવંત દેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો અને તેથી આધ્યાત્મિક મહિમાવંત દેશનો પ્રતીકરૂપ હતો. આહાઝનો ઇતિહાસ તે ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસનું પ્રતીક છે waarin 742 ઈ.પૂ.માં ભવિષ્યવાણીની ઘોષણા કરવામાં આવી હતી; તેથી તે તેવા ઇતિહાસનું પણ પ્રતીક છે waarin ભવિષ્યવાણીનો અંત આવ્યો. આરંભિક ઇતિહાસમાં, દસ જાતિઓથી બનેલું ઉત્તર રાજ્ય દક્ષિણની બે જાતિઓ પર દેવદત્ત રીતે સ્થાપિત થયેલી સરકારના વિરોધમાં બાકીની બે જાતિઓથી અલગ થઈ ગયું હતું. ઉત્તર તરફની એ દસ જાતિઓએ સીરિયા સાથે એક સંઘબંધન રચ્યું હતું, જે દક્ષિણીય સંઘબંધન અને સીરિયા દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવેલી એક શક્તિ વચ્ચેની ગાંઠબંધણીનું પ્રતીક છે.

આ સંક્ષિપ્ત સાર દર્શાવે છે કે લેવિયવ્યવસ્થા અધ્યાય છવ્વીસમાં ઉલ્લેખિત સાત વખત એ એક વચનબંધની પ્રતિજ્ઞા છે, જે આજ્ઞાપાલન માટે આશીર્વાદ અથવા આજ્ઞાભંગ માટે દાસત્વના “શાપ”ને નિર્ધારિત કરે છે. ઉત્તર અને દક્ષિણના રાજ્યોએ એક જ પ્રજારાષ્ટ્ર તરીકે સાથે શરૂઆત કરી હતી, જેને દાસત્વમાંથી મુક્ત કરવામાં આવ્યું હતું, પરંતુ અંતે તેઓ પોતાના પોતાના અંતસમયે ફરી દાસત્વમાં સોંપાઈ ગયા.

તે ગુલામી સંબંધિત ભવિષ્યવાણીઓના અંતે આવેલા પાસઠ વર્ષો, આધ્યાત્મિક ઇઝરાયલને આધ્યાત્મિક મહિમામય દેશમાં, ઉત્તર દ્વારા દક્ષિણ વિરુદ્ધ થયેલા ગૃહયુદ્ધના એકદમ મધ્યબિંદુએ પહોંચ્યા ત્યારે પૂર્ણ થયા. ગૃહયુદ્ધના વિરોધીઓમાંનું એક રાજ્ય એવું હતું કે તેણે એક સંઘ રચ્યો અને વિરોધી રાજ્યમાં સ્થિત દૈવી રીતે સ્થાપિત સરકારથી અલગ થઈ ગયું.

1798થી લઈને ગૃહયુદ્ધ સુધી, પ્રજાસત્તાકવાદનું શિંગું એવી પ્રક્રિયામાંથી પસાર કરાયું, જેણે રાજકીય વિરોધીઓના બે વર્ગો ઉત્પન્ન કર્યા, જે દાસ્યપ્રથાના પ્રશ્નના બે પક્ષોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. દાસ્યપ્રથાને યથાવત્ રાખવા ઇચ્છનાર દાસ્યસમર્થક વિરોધીઓ આ સંઘર્ષમાં પરાજિત થયા.

1798થી લઈને ગૃહયુદ્ધ સુધી, પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના શિંગડાને એવી પ્રક્રિયામાંથી પસાર કરવામાં આવ્યું કે જેના પરિણામે ધાર્મિક વિરોધીઓના બે વર્ગો ઊભા થયા, જે દાસપ્રથાના પ્રશ્નોના બે પાસાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. દાસપ્રથાની ભવિષ્યવાણી અંગેની મૂળ સમજણને જાળવી રાખવા ઇચ્છતા દાસપ્રથા-સમર્થક વિરોધીઓ આ સંઘર્ષમાં પરાજિત થયા.

1863માં રિપબ્લિકનવાદનું શિંગડું ગુલામીની પ્રથાને નકારી કાઢવામાં સફળ થયું.

1863માં પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના શિંગડાએ દાસ્યત્વની ભવિષ્યવાણીને નકારી કાઢવામાં સફળતા પ્રાપ્ત કરી.

આ કરતાં તેઓએ મિલરનું કાર્ય, તેના સમય માટેના એલિયાહને, અસ્વીકાર્યું. આમ કરતાં તેમણે “મૂસાનો શપથ,” તેમના સમય માટેના આધારશિલાને પણ અસ્વીકાર્યું. ત્યારે મૂસા અને એલિયાહને અસ્વીકારવામાં આવ્યા, માત્ર 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ પાછા ફરવા માટે.

આલ્ફા અને ઓમેગાએ, અદ્‌ભુત ભાષાશાસ્ત્રીએ, “મૂસાના શપથ” ની સમય-ભવિષ્યવાણીભરમાં પોતાની દૈવી સહી અંકિત કરી, જેને તેમણે પોતે પાલ્મોની, અદ્‌ભુત ગણનાકાર તરીકે ઘોષિત કરી હતી. જો તમે વિશ્વાસ નહીં કરો, તો નિશ્ચય જ તમે સ્થિર નહીં થાઓ.