એલિયાહ - નંબર સાત

અમે 1844ની મહાન નિરાશાથી આરંભાયેલ પરીક્ષણોની શ્રેણીમાં 1863ને અંતિમ પરીક્ષણ-બિંદુ તરીકે ઓળખી રહ્યા છીએ. અમારા તર્કનો પ્રથમ આધાર એ હકીકત છે કે મિલરાઇટ ચળવળ તે જ વર્ષમાં સમાપ્ત થઈ, જ્યારે Seventh-day Adventist churchનું કાનૂની રીતે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકા ની સરકાર પાસે નોંધણી કરાયું. જે ચળવળ પ્રબોધકીય રીતે 1798માં શરૂ થઈ હતી, તેનું સમાપન 1863માં થયું.

પ્રેરણા આપણને સૂચિત કરે છે કે જ્યારે પ્રકાશન અધ્યાય અઢારનો શક્તિશાળી દેવદૂત 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના રોજ ઉતર્યો, ત્યારે તે ઘટના પ્રકાશન અધ્યાય દસનો દેવદૂત ઉતર્યો ત્યારે મિલરાઇટ ચળવળમાં પૂર્વછાયારૂપે દર્શાવવામાં આવી હતી. મિલરાઇટોની ચળવળ અંતસમયે 1798માં શરૂ થઈ, જ્યારે દાનિયેલ અધ્યાય આઠ અને નવમાં ઉલાઈ નદીનું દર્શન ઉন্মુદ્રિત કરવામાં આવ્યું. એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારની ચળવળ અંતસમયે 1989માં શરૂ થઈ, જ્યારે દાનિયેલના અંતિમ ત્રણ અધ્યાયોમાં હિદ્દેકેલ નદીનું દર્શન ઉન્મુદ્રિત કરવામાં આવ્યું.

અંતના બન્ને સમયોએ તેમની-તેમની ઇતિહાસોની ચળવળમાં રહેલાઓમાંથી પૂર્વના પસંદ કરાયેલા લોકોનું ક્રમશઃ વિભાજન આરંભ્યું. જ્યારે દરેક ઇતિહાસનો મુખ્ય નિયમ જાહેર રીતે સ્થિર કરવામાં આવ્યો, ત્યારે તે-તે ઇતિહાસનો દેવદૂત ઉતર્યો. સંદેશ, ચળવળ અને સંદેશવાહક એ સાધનો હતા, જેઓનો પ્રભુએ દરેક સંબંધિત ઇતિહાસમાં ઉપયોગ કરીને પૂર્વના પસંદ કરાયેલા લોકોના પાપને પ્રગટ કર્યો; કારણ કે જેમ ખ્રિસ્તે પોતાના કાર્ય વિષે શીખવ્યું, તેમ જો તેઓ આવ્યા ન હોત, તો ઇતિહાસના વાદવિવાદી યહૂદીઓ પાપી ગણાતા ન હોત. સંદેશવાહક, સંદેશ અને ચળવળ એ ન્યાયના સાધનો હતા, જે પૂર્વના પસંદ કરાયેલા લોકોને તેમની-તેમની ઇતિહાસોના ક્રમશઃ પ્રકાશને નકારવા બદલ જવાબદાર ઠેરવવાના હતા; અને જ્યારે દેવદૂત ઉતર્યો, ત્યારે તે આ વાતનું ચિહ્ન હતું કે પૂર્વ કરારના લોકો પર ન્યાયની પ્રક્રિયા શરૂ થઈ ગઈ હતી. ન્યાયનું સાધન ત્યારે ઓળખાય છે, જ્યારે તે ઇતિહાસને દર્શાવતા ભવિષ્યવક્તાઓ પ્રભુ દ્વારા તેમને આપવામાં આવેલ સંદેશ ખાય છે. જ્યારે તેઓ તે સંદેશ ખાય છે, ત્યારે તેઓ તે સંદેશને પૂર્વના પસંદ કરાયેલા લોકો સુધી લઈ જાય છે, જેઓને હઠીલા અને બળવાખોર લોકો તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા છે, જે સાંભળશે નહીં અને પરિવર્તિત પણ થશે નહીં. એકવાર દેવદૂત ઉતરી આવે અને સંદેશ ખવાઈ જાય, ત્યારથી બળવાખોર લોકો પર ન્યાય શરૂ થાય છે.

અમે પ્રાચીન ઇઝરાયેલની ન્યાય-પ્રક્રિયા, જેમ સંખ્યાપુસ્તકમાં દર્શાવવામાં આવી છે, તેનો પ્રયોગ મિલરાઇટ ચળવળના ઇતિહાસ પર કરી રહ્યા છીએ અને અંતે, અમે આ પરીક્ષણ-પ્રક્રિયાનો પ્રયોગ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારની ચળવળ પર કરીશું. ‘દસ’ સંખ્યાનું પ્રતીકાત્મક અર્થઘટન તે જે સંદર્ભમાં ઉપયોગમાં લેવાઈ છે તે અવતરણના સંદર્ભ દ્વારા નિર્ધારિત થવાનું છે.

દસ કસોટીઓનો ક્રમ નિરાશાથી શરૂ થાય છે—પ્રાચીન ઇઝરાયલ માટે લાલ સમુદ્રે, અથવા મિલરાઇટો માટે 22 ઓક્ટોબર, 1844એ. સિસ્ટર વ્હાઇટ તે સમયે પ્રકાશિત થયેલ “landmark” સત્યોની ઓળખ આપે છે, અને તેની શરૂઆત તેમણે “the passing of time” તરીકે જે કહ્યું તેમાંથી થાય છે. હિબ્રીઓ માટેની નિરાશા ફેરોહની સેનાના ભયથી હતી. હિબ્રીઓમાં દેવની શક્તિ વિષે વિશ્વાસનો અભાવ તેમની શત્રુસેનાના ભયની પ્રતિક્રિયામાં પ્રગટ થયો, જેમ તે દસમી અને અંતિમ કસોટીમાં પણ થયો હતો. યેશુ શરૂઆતથી અંત દર્શાવે છે; તેથી વચનભૂમિમાં આવેલા દૈત્યો વિષેનો ભય, જેને દસ જાસૂસોએ ઓળખાવ્યો, તે જ ભય હતો જેણે લાલ સમુદ્ર પાસે તેમની નિરાશા પણ ઉત્પન્ન કરી હતી. મિલરાઇટ ચળવળ માટેની દસમી અને અંતિમ કસોટી સમયસંબંધિત ભવિષ્યવાણી હશે, જેમ 22 ઓક્ટોબર, 1844 હતો.

મિલરાઇટ ઇતિહાસની ક્રમશઃ પરીક્ષાઓમાં આવેલ મહાન નિરાશાએ એવા એક ઇતિહાસની શરૂઆત ચિહ્નિત કરી, જેનું પ્રાચીન ઇઝરાયલની મિસરથી થયેલી મુક્તિ દ્વારા સ્પષ્ટ પૂર્વરૂપ આપવામાં આવ્યું હતું. લાલ સમુદ્રથી શરૂ કરીને દસ પરીક્ષાઓની એક શ્રેણી હતી, અને અંતિમ પરીક્ષા પ્રથમ પરીક્ષાનું પ્રતિબિંબ બનવાની હતી. મહાન નિરાશાના સમયે થયેલું “સમયનું પસાર થવું” સમયની એક ભવિષ્યવાણીની ગેરસમજના કારણે ઉપજ્યું હતું. આત્મિક ઇઝરાયલ માટેની પરીક્ષાની પ્રક્રિયાનો અંતિમ ભાગ પ્રથમ જેવો જ થવાનો હતો. 1863માં, શાબ્દિક ઇઝરાયલના આગેવાનોએ તેઓએ હમણાં જ જેમને રોમની પુત્રીઓ તરીકે ઓળખાવ્યા હતા, તેમની બાઇબલસંગત પદ્ધતિ તરફ પાછા ફરવાનો નિર્ણય કર્યો, અને બાઇબલમાં રહેલી સૌથી લાંબી સમય-ભવિષ્યવાણીને નકારી કાઢી, અથવા તમે એમ કહી શકો કે, તેની ગેરસમજ કરી. શાબ્દિક અને આત્મિક ઇઝરાયલ બન્નેમાં દસ પરીક્ષાઓનો અંત આરંભ દ્વારા પ્રતિનિધિત થયો હતો. અને અંતે, બન્ને પ્રસંગોમાં બળવાખોરોએ તે સ્થાન પર પાછા ફરવાની ઇચ્છા પ્રગટ કરી, જ્યાંથી તેઓ હમણાં જ મુક્ત કરવામાં આવ્યા હતા.

લેવિટિકસ છવ્વીસના સાત સમયોને નકારી કાઢીને લાઓદિકીયન એડ્વેન્ટિઝમે એવો એક ભવિષ્યવાણીય દ્વંદ્વ સર્જ્યો, જેની તેમણે પૂર્વકલ્પના પણ કરી ન હતી. આજદિન સુધી તેઓ આ દ્વંદ્વનો ઉકેલ લાવી શક્યા નથી, જોકે એવું કરવાનો પ્રયત્ન કરતાં તેઓ દંતકથાઓના વિવિધ પકવાનો પરોસે છે. આ દ્વંદ્વ તે વચનમાં છે, જેને સિસ્ટર વ્હાઇટ એડ્વેન્ટિઝમના પાયા અને કેન્દ્રીય થાંભલા તરીકે ઓળખાવે છે.

એડવેન્ટિઝમ પાસે ચૌદમી કલમ વિષે ઘણું કહેવાનું છે, પરંતુ તેઓ એ કલમ વિશે કરવી જોઈએ એવી અતિપ્રથમ નોંધને ક્યારેય સ્પર્શતા નથી. તે નોંધ એ છે કે ચૌદમી કલમ એક “જવાબ” છે. જો જવાબને ઉદ્ભવ કરનાર પ્રશ્ન તેમાં સમાવિષ્ટ ન હોય, તો એવો જવાબ નિરર્થક છે. તેરમી કલમને ચૌદમી કલમથી તર્કસંગત રીતે, વ્યાકરણની દૃષ્ટિએ કે વાજબી રીતે અલગ કરી શકાય નહીં, કારણ કે તેરમી કલમ પ્રશ્ન છે અને ચૌદમી કલમ તેનો જવાબ છે.

જ્યારે આ પ્રશ્નને યોગ્ય રીતે અને નિષ્પક્ષપણે રજૂ કરવામાં આવે છે, ત્યારે તે ચૌદમી કલમને Adventism જે શીખવે છે તે કરતાં સર્વથા ભિન્ન અર્થ આપે છે. તેનો અર્થ એવો નથી કે ચૌદમી કલમ “Advent faithનો આધાર અને કેન્દ્રીય સ્તંભ” નથી, કારણ કે તે છે. તેનો અર્થ એવો છે કે જ્યારે Adventismએ 1863માં “સાત સમય”ને ગેરસમજીને બાજુએ મૂકી દીધા, ત્યારે તેઓ ચૌદમી કલમનો સત્ય અર્થ સંપૂર્ણ રીતે નિર્ધારિત કરવામાં અસમર્થ રહ્યા. શાસ્ત્રોમાં અર્ધસત્ય સત્ય નથી. યોગ્ય રીતે સમજવામાં આવે ત્યારે તેરમી કલમનો પ્રશ્ન એવી ભવિષ્યવાણીની માન્યતા અનિવાર્ય બનાવે છે, જે પગતળે દબાવી દેવાયેલા પવિત્રસ્થાનની શુદ્ધિને નિર્ધારિત કરે છે, અને સાથે સાથે એવી ભવિષ્યવાણીની માન્યતા પણ અનિવાર્ય બનાવે છે, જે સૈન્યના પગતળે દબાવાને નિર્ધારિત કરે છે. તેવીસ સો વર્ષની ભવિષ્યવાણી ‘પવિત્રસ્થાન’ને સંબોધે છે અને પચ્ચીસ સો વીસ વર્ષની ભવિષ્યવાણી ‘સૈન્ય’ને સંબોધે છે.

આ બે વચનોના પરસ્પર સંબંધને સમજાવવા માટે વિશદ અભ્યાસ આવશ્યક છે, જે કરવાનો હું આ લેખોમાં આ સમયે ઇરાદો રાખતો નથી. આ મુદ્દાઓ વર્ષો દરમિયાન વારંવાર ઉદ્બોધિત કરવામાં આવ્યા છે અને તેઓ Habakkuk’s Tables શ્રેણીમાં મળી શકે છે. હું હજી પણ એલિયાહના પ્રતીકાત્મક અર્થને સંબોધી રહ્યો છું અને ઇચ્છું છું કે પહેલાં તે સત્યોને પૂર્ણ કરું.

વિલિયમ મિલર એડ્વેન્ટિઝમની શરૂઆતનો એલિયાહ હતો, અને તેની પ્રથમ શોધ લેવ્યવ્યવસ્થા છવ્વીસના સાત સમય વિષે હતી; તેથી 1863માં તે સત્યનો અસ્વીકાર કરવો એ એલિયાહના સંદેશાનો અસ્વીકાર કરવો હતો. આ બિંદુએ હું આલ્ફા અને ઓમેગાની તે વિશેષતા વિષે સંબોધન કરું છું, જે અંતને શરૂઆત સાથે ઓળખાવે છે. પ્રાચીન ઇઝરાયેલ માટેની અંતિમ કસોટી પ્રથમ કસોટીમાં પ્રતિનિધિત્વ પામેલી હતી. બંને કસોટીઓ એ તે ભયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે કે અન્યજાતિ રાષ્ટ્રો દેવ કરતાં વધુ શક્તિશાળી હતા. સિદ્ધાંતમાં સમાન હોવા છતાં દસમું પરીક્ષણ પ્રથમ કસોટી કરતાં ઘણું વધુ બળવાખોર હતું, કારણ કે પ્રથમ કસોટીમાં દેવના વિજયનો ઇતિહાસ બળવાખોરોમાં સ્થિર વિશ્વાસ ઉત્પન્ન કરવો જોઈએ હતો. તેમણે લાલ સમુદ્ર પર જે પુરાવો જોયો હતો તેના કરતાં ઘણો વધુ તેની શક્તિનો પુરાવો હોવા છતાં, તેમણે દેવનો અસ્વીકાર પ્રગટ કર્યો. 1863 સુધીમાં મિલરાઈટ એડ્વેન્ટિઝમ પહેલેથી જ સમજાવી રહ્યું હતું કે મહાન નિરાશા દેવનું એક શક્તિશાળી કાર્ય હતું, છતાં તેમણે હજી પણ એક કપ્તાન પસંદ કરીને મિસર પરત ફરવાનો અને દાનિયેલ જેને મોશીની “શપથ” કહે છે તથા જેનું પ્રતિનિધિત્વ એલિયાહ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું તે સંદેશાનો અસ્વીકાર કરવાનો નિર્ણય કર્યો.

સાત સમયોને સમયની ભવિષ્યવાણી તરીકે તેની માન્યતાના પુરાવાઓ રજૂ કરવામાં સમય ખર્ચવા કરતાં, હું તેની માન્યતા બીજા એક માર્ગે સાબિત કરવા માટે થોડું સરળ તર્ક ઉપયોગમાં લેવા ઇચ્છું છું. કારણ કે 1798માં શરૂ થયેલ ચળવળ માટે 1863ની અંતિમ કસોટી, પ્રકાશન અઢારના શક્તિશાળી દૂતની ચળવળ માટેની અંતિમ કસોટીનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રેરણાએ બંને ચળવળો માટે અંતિમ કસોટી શું છે તે અંગે અત્યંત સ્પષ્ટતા કરી છે.

એલેન વ્હાઇટના લખાણોને લઈને એવી સૂચના આપવા માટે કોઈ ઈમાનદાર રીત નથી કે તેમણે લેવ્યવ્યવસ્થા છવીસના “સાત સમય”ને પૂર્ણ સમર્થન આપ્યું નહોતું. સિસ્ટર વ્હાઇટ, જેમને આપણે અગાઉ આ લેખોમાં ઓળખાવ્યા છે અને જેમનું દસ્તાવેજીકરણ Habakkuk’s Tables શીર્ષક શ્રેણીમાં સારી રીતે કરવામાં આવ્યું છે, અમને સીધું જ જણાવે છે કે ઈશ્વરે 1843 અને 1850 બંને ચાર્ટોને દિશાનિર્દેશ આપ્યો હતો. તેઓ સીધો જ ઉપદેશ આપે છે કે એ બંને કોષ્ટકો હબક્કૂક અધ્યાય બેની પરિપૂર્તિ હતા. બંને ચાર્ટો લેવ્યવ્યવસ્થા છવીસના “સાત સમય”ને તેમની સંબંધિત ગ્રાફિક ગોઠવણીના કેન્દ્રબિંદુ તરીકે ઓળખાવે છે. બંને ચાર્ટોમાં “સાત સમય”ની રેખામાં, “સાત સમય”ની ભવિષ્યવાણીય રેખાના કેન્દ્ર તરીકે ખ્રિસ્તનો ક્રોસ છે.

હબક્કૂકની બે તખ્તીઓ અંગેના તેણીના સમર્થન સાથે સાથે, તેણીએ અનેક વખત નોંધ્યું છે કે 1840 થી 1844 સુધી રજૂ કરવામાં આવેલ સંદેશને આપણે સતત રજૂ કરતા રહેવાના છીએ; અને મિલરાઈટોએ જે સંદેશની જાહેરાત કરી હતી તેનું તેમણે કેવી રીતે પ્રચાર કર્યું તે વિષે ચર્ચા કરનાર દરેક એડવેન્ટિસ્ટ ઇતિહાસકાર ઓળખે છે કે તેમણે 1843 ની ચાર્ટનો ઉપયોગ કર્યો હતો. તેણી માત્ર ચાર્ટોમાં પ્રતિનિધિત થયેલા સંદેશાઓને સમર્થન જ આપતી નથી, અને દેવના લોકોને તે જ ઇતિહાસમાં રજૂ કરવામાં આવેલા એ જ સંદેશાઓને સતત રજૂ કરતા રહેવા પરામર્શ આપે છે, પરંતુ તેવા અનેક અવતરણો પણ આપે છે જેમાં તે ચેતવણી આપે છે કે દેવના અવશેષ લોકોના સમગ્ર ઇતિહાસ દરમિયાન તે સંદેશાઓ પર આક્રમણ કરવામાં આવશે. જ્યારે તેવા આક્રમણોની ચેતવણી આપે છે, ત્યારે તે વારંવાર ઓળખાવે છે કે એ જ સત્યોનું રક્ષણ કરવું દેવના ચોકીદારોનું કાર્ય છે.

જો ચાર્ટો ખોટા હોય, તો તેઓ જે સંદેશાઓનું દૃશ્યરૂપ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે તે પણ ખોટા છે. જો 1840થી 1844 દરમિયાન મિલરાઇટોએ પ્રખાપિત કરેલો સંદેશ ખોટો હતો, તો મિલરાઇટ સંદેશ જ પાયો હતો એવી એલેન વ્હાઇટની વારંવારની ઓળખાણ પણ ખોટી છે. જો તે સંદેશાઓ ખોટા હતા, તો એ જ સત્યોને સતત રજૂ કરતા રહેવા અંગેની તેમની વારંવારની આજ્ઞાઓ પણ ખોટી સલાહ છે. જો મિલરાઇટોનો સંદેશ તેવા પાયાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો નથી, જેને શૈતાની આક્રમણોથી જાળવવાના અને રક્ષવાના હતા, તો તે સલાહો પણ ભૂલભરેલી છે. એ નિષ્કર્ષે પહોંચવું કે તે ઇતિહાસના એલિયાહ સંદેશ સાથે સંબંધિત આ બધી બાબતો ખોટી છે, તે સ્પષ્ટ રીતે દર્શાવે છે કે એલેન વ્હાઇટ ખોટી આગાહણારી હતી.

આધુનિક એડવેન્ટિઝમ આજે પણ તેમની Revelation Seminars માં શીખવે છે કે અવશેષ ચર્ચ પાસે Spirit of Prophecy હશે, જે ઈસુની સાક્ષી છે; પરંતુ તેઓ નિશ્ચિતપણે તે લોકોને, જેમને તેઓ ચર્ચની સભ્યતામાં લાવવા પ્રયત્ન કરે છે, એવું કહેતા નથી કે તેઓ એ પ્રારંભિક પાયાના સત્યો અને ઇતિહાસ સાથે સંબંધિત Ellen White ના સમર્થન અને ચેતવણીઓને સંપૂર્ણપણે નકારી કાઢે છે. નીચેનો અવતરણ તમારા માટે શું અર્થ ધરાવે છે?

1863માં, મિલરાઈટ ચળવળે એક નિષ્કર્ષ પર આવી અને સરકારે એક કાનૂની સત્તારૂપે નોંધણી કરાવી—એવી સરકાર, જે અંતે પાપાસત્તાનું એક પ્રતિરૂપ રચશે; અને એલન વ્હાઇટની વ્યાખ્યા મુજબ, તે ચર્ચ અને રાજ્યના સંયોજનને દર્શાવે છે.

આ આધાર પર કે સરકાર સાથેનો કાનૂની સંબંધ સંગઠન માટેની આવશ્યકતાનો એક ભાગ હતો, એવા સમયમાં જ્યારે રાષ્ટ્રના યુવાનોને નાગરિક યુદ્ધ તરીકે ઓળખાતી રક્તસ્નાનમાં ભરતી કરવામાં આવી રહ્યા હતા, ત્યારે મિલરાઇટોનું આંદોલન સમાપ્ત થયું. 1863માં, એક મુદ્રિત લેખ અને એક નવા ચાર્ટ—બન્ને દ્વારા—સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચે દાસ્યની તે ભવિષ્યવાણીનો ઇનકાર કર્યો, જેને દાનિયેલ મૂસાની શપથ કહે છે. 1850માં, પ્રભુએ પોતાના લોકોને હબક્કૂકની બીજી પાટી બનાવવાની અને 1843ની પાટીમાં જે ભૂલ પર તેમણે પોતાનો હાથ ઢાંકી રાખ્યો હતો તેની સુધારણા કરવાની દિશા આપી હતી. 1850માં આદેશિત ચાર્ટે પોતાનો હેતુ સંપૂર્ણ રીતે સિદ્ધ કર્યો, કારણ કે એલેન વાઇટે કહ્યું હતું કે તેણીએ જોયું “કે ચાર્ટના પ્રકાશનમાં દેવ હતા,” અને સાથે જ એ પણ નિર્ધારિત કર્યું હતું કે 1850નો ચાર્ટ હબક્કૂકના બીજા અધ્યાયમાં ઓળખવામાં આવ્યો હતો.

1850ના ચાર્ટનો હેતુ 1843ના ચાર્ટ જેવો જ હતો. તે મરી રહેલી દુનિયા સમક્ષ ત્રીજા દેવદૂતનો સંદેશ રજૂ કરવા માટે ઉપયોગમાં લેવાતું સુસમાચારપ્રચારનું સાધન થવાનું હતું. 1863માં, તે સંદેશ ત્યજી દેવામાં આવ્યો. પરીક્ષણની જે પ્રક્રિયાનું પ્રતિરૂપ લાલ સમુદ્ર પાસે આરંભેલી પરીક્ષણ પ્રક્રિયામાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે, તે દાનિયેલ આઠના તેરમા વચનમાં પગદળી થનારા પવિત્રસ્થાનની ઓળખ આપતી સમય-ભવિષ્યવાણી સાથે શરૂ થઈ હતી, અને પરીક્ષણ પ્રક્રિયાનું સમાપન દાનિયેલ આઠના તેરમા વચનમાં પગદળી થનારા સૈન્યની ઓળખ આપતી સમય-ભવિષ્યવાણી સાથે થયું.

22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે જે પરીક્ષણની પ્રક્રિયા આરંભી હતી, તેમાં આલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા છે. તે પરીક્ષણપ્રક્રિયાનો આરંભ એક સમય-ભવિષ્યવાણી હતો, જે તે પવિત્રસ્થાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો જેને પદદલિત કરવામાં આવવાનું હતું. તે એવી ભવિષ્યવાણી હતી કે જે પૂર્ણ થતાં મહાન પ્રકાશ ઉત્પન્ન કરતી હતી. જે પરીક્ષણપ્રક્રિયા 1863માં પૂર્ણ થઈ, તેમાં પણ આલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા છે. તે પરીક્ષણપ્રક્રિયાનો અંત એક સમય-ભવિષ્યવાણી હતો, જે તે સૈન્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો જેને પદદલિત કરવામાં આવવાનું હતું. તે એવી ભવિષ્યવાણી હતી કે જે પૂર્ણ થતાં મહાન પ્રકાશ ઉત્પન્ન કરવા માટે રચવામાં આવી હતી. તે તે ઇતિહાસના એલિયાહ દ્વારા રજૂ કરાયેલ સમય-ભવિષ્યવાણી હતી, અને જ્યારે તેને નકારી કાઢવામાં આવી અને એક તરફ મૂકી દેવામાં આવી, ત્યારે તેણે મહાન અંધકાર ઉત્પન્ન કર્યો.

આ લેખને હું જે તર્ક સાથે પૂર્ણ કરવા ઇચ્છું છું તે એ જ છે, જે હું પહેલેથી નોંધ્યું છે. શું દેવએ એલેન વ્હાઇટ દ્વારા 1843 અને 1850ના ચાર્ટોને સમર્થન આપ્યું હતું?

શું ઈશ્વરે એલેન વ્હાઇટ દ્વારા 1840 થી 1844 દરમ્યાનના ઇતિહાસકાળમાં મિલરાઇટ્સે રજૂ કરેલો સંદેશ સમર્થન કર્યો હતો?

શું દેવએ એલેન વ્હાઇટ દ્વારા પોતાની પ્રજાને એવી ચેતવણી આપી હતી કે તેઓ એવા આક્રમણો સામે રક્ષણ કરે જે મિલરાઇટ ઇતિહાસના સત્યોને ખંડિત કરી નાખે?

1863માં મિલરાઈટ ચળવળનો અંત એ રીતે આવ્યો કે તે ઇતિહાસના એલિયાહને સમજવા માટે જે પ્રથમ સત્ય તરફ દોરી જવામાં આવ્યો હતો, તેને તેણે નકારી કાઢ્યું. તેની અંતિમ પરીક્ષા દાનિયેલ આઠના તે બે શ્લોકો પર આધારિત હતી, જે પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને રોંદી નાખવામાં આવવાનું ઓળખાવે છે. પવિત્રસ્થાનનો પ્રકાશ દસ પરીક્ષાઓમાંની પ્રથમ વખતે ખુલ્યો હતો, અને સૈન્ય પર અંધકાર દસ પરીક્ષાઓમાંની છેલ્લી વખતે લાવવામાં આવ્યો હતો.

આગામી લેખમાં અમે 1863 સાથેના સંબંધમાં એલિયાહના પ્રતીકવાદ અંગેનો અમારો વિચારવિમર્શ આગળ ચાલુ રાખીશું.