અમેરિકા માટેનું ભવિષ્ય અને 18 જુલાઈ, 2020 - નંબર ચાર

દાનિયેલના આઠમા અને નવમા અધ્યાયનો સંદેશ, જે ઉલાઈ નદી દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે, 1798માં અનમુદ્રિત થયો. આઠમા અધ્યાયની ભવિષ્યવાણીનું અર્થઘટન નવમા અધ્યાયમાં ગેબ્રિએલે કર્યું, પરંતુ તે ત્યારે જ થયું જ્યારે દાનિયેલે એવી એક પ્રાર્થના રજૂ કરી હતી, જેને બાઇબલમાં માનવીય પ્રાર્થનાઓમાંની એક અત્યંત મહત્વપૂર્ણ પ્રાર્થના માનવામાં આવે છે. તે પ્રાર્થનામાં દાનિયેલ દર્શાવે છે કે તેણે યિરમિયાહના ગ્રંથમાં જે શોધ્યું હતું તેના અનુસાર યેરુશાલેમનું ઉજાડપણું સિત્તેર વર્ષ સુધી રહેશે તે ઓળખ્યું હતું.

યિરમિયાએ એ પણ ઓળખાવ્યું હતું કે તે સિત્તેર વર્ષોના અંતે, જ્યારે દારિયસના સેનાપતિ કુરુશે બાબેલ પર વિજય મેળવ્યો, ત્યારે બેલશઝ્ઝર મરી જશે.

દાનિયેલે પણ ઓળખ્યું કે ઉજાડના સિત્તેર વર્ષો મૂસાએ નોંધેલી એક ભવિષ્યવાણીની પરિપૂર્ણતા હતા.

ઇઝરાયલે જે “શપથ” તોડ્યો હતો અને જેના પરિણામે “શાપ” આવ્યો, તે લેવીયવ્યવસ્થા છવ્વીસમાં દર્શાવેલા “સાત વખત” હતા. લેવીયવ્યવસ્થા છવ્વીસમાં જે શબ્દનો અનુવાદ “સાત વખત” તરીકે થયો છે, એ જ હિબ્રૂ શબ્દનો દાનિયેલ નવમાં “શપથ” તરીકે અનુવાદ થયો છે. “સાત વખત” તરીકે અનુવાદિત શબ્દ દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલો મોશેનો શપથ, વિલિયમ મિલર દ્વારા શોધવામાં આવેલી પ્રથમ સમય-ભવિષ્યવાણી હતી, અને 1863માં એક બાજુ મૂકી દેવાયેલી તેમની મૂળભૂત સત્યોમાંની તે પ્રથમ હતી. વિલિયમ મિલર એલીયાહનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા, અને આ વાતની પુષ્ટિ ભવિષ્યવાણીના આત્મા દ્વારા થાય છે.

1863માં મિલરાઇટ ચળવળનો અંત આવ્યો, કારણ કે જે લોકો અગાઉ તે ચળવળમાં હતા તેમણે સાતમા-દિવસના એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચની સ્થાપના કરી. જ્યારે તેઓ ચર્ચ તરીકે આરંભ્યા, ત્યારે ચળવળનો અંત આવ્યો. તેનો અંત ત્યારે આવ્યો જ્યારે તેમણે લેવિયવ્યવસ્થા છવીસના “સાત વખત”માં દર્શાવ્યા મુજબ મૂસાનો વધ કર્યો, અને જ્યારે તેમણે એકસાથે એલિયાહનો પણ વધ કર્યો—તે સંદેશવાહકનો, જેણે ચળવળને મૂસાની “શપથ” રજૂ કરી હતી. મૂસા અને એલિયાહ બંનેનો વધ 1863માં થયો હતો, અને 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછી સુધી તેઓને પુનર્જીવિત કરવામાં આવવાના નહોતા, જ્યારે ઈશ્વરે Future for America નામની ચળવળને ફરીથી જૂના માર્ગો તરફ પાછી દોરી.

ફ્યુચર ફોર અમેરિકા એ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ને ત્રીજા દુઃખના આગમન તરીકે ઓળખ્યું, અને 11 સપ્ટેમ્બરે થયેલા ઇસ્લામના આક્રમણની એ ઓળખને સ્થાપિત કરનાર બાબત એ પ્રથમ બે દુઃખોનો ઇતિહાસ હતો, જેમને મિલરાઇટ્સે ઓળખ્યા હતા, અને જે વિશેષરૂપે 1843 તથા 1850ની બંને પાયોનિયર ચાર્ટ્સ પર દર્શાવવામાં આવ્યો છે. ઇસ્લામની આધુનિક ભૂમિકાને સમર્થન આપવા માટે મિલરાઇટ ઇતિહાસ તરફ પાછા ફરીને, પ્રભુએ ત્યારબાદ ફ્યુચર ફોર અમેરિકાની સમજણ માટે લેવિયવ્યવસ્થા અધ્યાય છવ્વીસના “સાત સમય” ખોલી આપ્યા, જે બંને ચાર્ટ્સમાં મધ્ય સ્તંભમાં દૃશ્યરૂપે રજૂ થયેલા છે. અને બંને ચાર્ટ્સમાં, મધ્ય સ્તંભનું કેન્દ્ર ક્રોસ છે. જ્યારે ઈશ્વરે હબક્કૂકની બંને પટ્ટિકાઓની રચનામાં દિશાનિર્દેશ કર્યો, ત્યારે તેમણે ખાતરી કરી કે મૂસાનો “શપથ”, અર્થાત લેવિયવ્યવસ્થા અધ્યાય છવ્વીસના “સાત સમય”, અન્ય તમામ ભવિષ્યવાણીય ચિત્રાંકનોના કેન્દ્રસ્થાને હોય, અને બંને પટ્ટિકાઓમાં ખ્રિસ્તને સર્વથા મધ્યમાં રાખવામાં આવ્યા હોય.

આ દાનિયેલના નવમા અધ્યાયમાં ગેબ્રિએલે અર્થઘટન કરેલી બીજી એક ભવિષ્યવાણીમાં નિર્ધારિત સમયગાળાને અનુરૂપ હતું, જેમાં દર્શાવવામાં આવ્યું હતું કે ખ્રિસ્ત એક સપ્તાહ માટે ઘણાઓ સાથે વાચાનું દૃઢીકરણ કરશે.

એક ભવિષ્યવાણીય અઠવાડિયું બે હજાર પાંચસો વીસ સાંકેતિક દિવસોનું છે, અને ગેબ્રિયલ જે ભવિષ્યવાણી સમજાવી રહ્યો હતો તેમાં એ ઓળખાવવામાં આવ્યું હતું કે તે બે હજાર પાંચસો વીસ સાંકેતિક દિવસોના “મધ્યમાં” અથવા કેન્દ્રબિંદુએ ખ્રિસ્તને ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં આવશે. હબક્કૂકની બંને પાટિયાઓ પરના ‘પચ્ચીસ વીસ’નું કેન્દ્ર પણ ખ્રિસ્ત જ છે, તેમજ તે અઠવાડિયામાં પણ, જેમાં તેમણે ઘણા લોકો સાથેની વાચાને સ્થિર કરી.

1863માં એડ્વેન્ટિઝમ એક ચર્ચ તરીકે શરૂ થયું અને એલિયાહના આત્માથી સમર્થિત થયેલ મિલેરાઇટ ચળવળનો વધ કરવામાં આવ્યો. મિલેરાઇટ ચળવળે સમજ્યું હતું કે પ્રકાશિતવાક્યની સાત ચર્ચોના પરિપ્રેક્ષ્યમાં તેઓ ફિલાડેલ્ફિયા ચર્ચ રહ્યા હતા. 1844ની મહાન નિરાશા પછી જેઓ તેમની પાસેથી અલગ થયા હતા, તેઓ ત્યારબાદ લાઓદિકિયાના તરીકે ઓળખવામાં આવ્યા. 1856માં જેમ્સ વ્હાઇટે Review and Heraldમાં લેખમાળાનો પ્રારંભ કર્યો, જેમાં તેઓએ ઓળખાવ્યું કે ફિલાડેલ્ફિયા તરીકે શરૂ થયેલ ચળવળ લાઓદિકિયા બની ગઈ હતી અને તેથી સભ્યોને લાઓદિકિયા ચર્ચને અર્પાયેલ ઉપચાર શોધવાની જરૂર હતી. એ જ વર્ષે, એ જ પ્રકાશનમાં, જેમ્સ વ્હાઇટે લેવિયવ્યવસ્થા છવીસની બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષની ભવિષ્યવાણી વિષે હાયરમ એડસન દ્વારા લખાયેલા લેખોની શ્રેણી પ્રકાશિત કરી. તે લેખો ક્યારેય પૂર્ણ થયા નહોતા.

જયારે 11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછી પ્રભુએ Future for Americaની ચળવળને ફરી જૂના માર્ગો તરફ દોરી, ત્યારે એડસનના લેખો ફરી શોધાયા, અને ઇતિહાસમાં પ્રથમ વખત પચ્ચીસસો વીસ વર્ષના બંને સમયગાળાઓને બે શાપો તરીકે ઓળખવામાં આવ્યા. એક ઉત્તરનાં દસ ગોત્રો સામે અને બીજો દક્ષિણનાં બે ગોત્રો સામે. મિલરે યહૂદાના દક્ષિણ રાજ્ય સામેના સાત સમયોને ઓળખ્યા હતા, પરંતુ એડસને ઇઝરાયલના ઉત્તર રાજ્ય સામેના સાત સમયોને ઓળખ્યા હતા. Future for Americaએ સમજ્યું કે બંનેનો લાગુ પડવો આવશ્યક હતો. જ્યારે આ બે વિખેરાણોને એકસાથે જોડવામાં આવે છે, ત્યારે તેવો ભવિષ્યવાણીય પ્રકાશ ઉત્પન્ન થાય છે, જેને ન તો મિલરે અને ન તો એડસને ક્યારેય ઓળખ્યો હતો.

જ્યારે 2001 પછી પ્રભુએ Future for Americaને જૂના માર્ગોમાં પરત લાવ્યો, ત્યારે મૂસાનું “શપથ” ફરી જીવંત થયું અને પોતાના પગ પર ઊભું રહ્યું. ત્યાર પછી “શપથ” સાથે સંકળાયેલ સંદેશ ત્રીજા દૂતના સંદેશવાહકો દ્વારા તે જ રીતે રજૂ કરવામાં આવ્યો જેમ પ્રથમ દૂતના સંદેશવાહકો દ્વારા તે રજૂ કરવામાં આવ્યો હતો અને તેનું પ્રતીકીકરણ થયું હતું. Future for America એ એવું આંદોલન હતું જેણે “એલિયાહ”ની શક્તિમાં “મૂસા” દ્વારા પ્રતિનિધિત સંદેશની ઘોષણા કરી, અને એલિયાહે Habakkuk’s Tables શીર્ષક ધરાવતી રજૂઆતોની શ્રેણીના સમાપન સુધી, જે આશરે 2012 આસપાસ પૂર્ણ થઈ, સ્પષ્ટપણે મૂસાની સાક્ષી આપી. જ્યારે રજૂઆતોની તે શ્રેણી સમાપ્ત થઈ, ત્યારે અતળ ખાડામાંથી નીકળેલા પશુએ મૂસા અને એલિયાહ સામે યુદ્ધ કરવા માટે ઉદય કર્યો. તે યુદ્ધ ત્યારે શરૂ થયું જ્યારે Future for America એ 1996થી જે કાર્ય તે કરી રહ્યું હતું તે બંધ કરવાનો અને એક શાળા શરૂ કરવાનો નિર્ધાર કર્યો, જેને તેણે પોતાના ગર્વમાં The School of the Prophets કહ્યું. તેના કરતાં આ શાળાને ખોટા પ્રબોધકોની શાળા કહેવું વધુ સારું હોત!

જ્યારે શાળાએ એવા લોકોને, જેઓને પ્રભુએ ક્યારેય પોતાના સંદેશવાહકો તરીકે પુષ્ટિ આપી નહોતી, પોતાના વિચારો રજૂ કરવાની પરવાનગી આપવાનું શરૂ કર્યું, ત્યારે જે અરાજકતા અને ગૂંચવણ ઉભી થઈ, તેનો અંત 18 જુલાઈ, 2020ના રોજ Future for Americaના મૃત્યુ સાથે આવ્યો. તે સમયે મોસેસ અને એલિયાહ રસ્તાઓમાં માર્યા ગયા હતા.

જે સાક્ષી વિશ્વાસયોગ્ય છે, તે સાક્ષી “હબક્કૂકની કોષ્ટકો” શીર્ષકવાળી શ્રેણીના સમાપન સમયે પૂર્ણ થઈ ગઈ. ત્યારબાદ પશુએ આક્રમણ કર્યું. આ વર્તમાન લેખોને કોણ અનુસરી રહ્યું છે તેની મને કોઈ કલ્પના નથી, પરંતુ હું માનું છું કે તેમાં જેટલા Future for Americaના શત્રુઓ છે એટલાજ તેઓ પણ સામેલ છે, જે હજુ 18 જુલાઈની નિરાશાજનક ઘટનાને સમજવા અને સ્વીકારવા પ્રયત્નશીલ છે. તેથી હું અપેક્ષા રાખું છું કે જેઓને હું શત્રુઓની શ્રેણીમાં ગણું છું, તેઓ દર્શાવશે કે ભવિષ્યવાણીના ઇતિહાસનો આ પ્રયોગ તેમના મનમાં કેટલો સ્વહિતસાધક દેખાય છે. તેમ જ હોવા દો. એવો ઢોંગ કરવા માટે સમય બહુ ટૂંકો છે કે Future for Americaનો ઇતિહાસ, Millerite ચળવળ દ્વારા પૂર્વછાયિત થયેલી ચળવળ તરીકે સ્પષ્ટપણે ઓળખાયેલો નથી; અને એવો ઢોંગ કરવા માટે પણ સમય બહુ ટૂંકો છે કે તે ચળવળમાં આગેવાની આપવા માટે ઉભો કરાયેલો, ખામીઓ ધરાવતો Laodicean માનવીય સંદેશવાહક William Miller દ્વારા પૂર્વછાયિત કરવામાં આવ્યો ન હતો.

મિલર ફિલાદેલ્ફીયન હતા, અને હું ૧૯૭૫માં જગતમાંથી એડ્વેન્ટિઝમમાં આવ્યો; તેથી હું પ્રમાણિત લાઉડીસીયન એડ્વેન્ટિસ્ટ છું. મારું જીવનવૃત્તાંત તે હકીકતની સાક્ષી આપે છે. તેમ કહેવાથી, સ્વર્ગના દયાળુ દેવએ તાજેતરમાં મને તે સંદેશ, જે તે હવે મને પ્રગટ કરી રહ્યો છે, તેને લેખિત રૂપમાં મૂકી ચર્ચોને મોકલવાની સૂચના આપી છે. તેમની સૂચના સાથે એ વચન હતું કે જ્યારે તે મૂસા અને એલિયાહને પુનરુત્થિત કરશે, ત્યારે તેઓ લાઉડીસીયન તરીકે નહીં, પરંતુ ફિલાદેલ્ફીયન તરીકે પુનરુત્થિત થશે. જે ચળવળ મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં શરૂ થઈ હતી તે ફિલાદેલ્ફિયાનો સમય હતો, જે અંતે ૧૮૫૬માં લાઉડીસિયા સુધી પરિવર્તિત થયો, જ્યારે તેણે મિલરાઇટ્સ દ્વારા સ્થાપિત કરવામાં આવેલી પાયાની વાતોના અસ્વીકારની પ્રક્રિયા શરૂ કરી. અસ્વીકારની શરૂઆત હાયરમ એડસનના કલમ દ્વારા અર્પિત થયેલા પ્રકાશના નવા વિકાસને બાજુએ મૂકી દેવાથી થઈ. સાત વર્ષ પછી, ૧૮૬૩માં, એલિયાહની તે ચળવળ, જેણે મૂસાનો સંદેશ રજૂ કર્યો હતો, તેને વધ કરવામાં આવી. જે સમયે તે ચળવળને વધ કરવામાં આવી, તે જ સમયે તે ચળવળના સ્થાને એક ચર્ચ રજૂ કરવામાં આવી. મૂસા અને એલિયાહને એડ્વેન્ટિઝમના આરંભે વધ કરવામાં આવ્યા હતા, અને એડ્વેન્ટિઝમના અંતે તેઓને ફરીથી વધ કરવામાં આવ્યા.

ભવિષ્યવાણીય લાઓદીકેયાના અંત સમયે, 1989માં હિદ્દેકેલ નદીનું દર્શન મુદ્રામુક્ત થયું અને લાઓદીકેયન માતાથી જન્મેલી એક ચળવળ આરંભી. પ્રભુ અજાણ રાખવામાં આવ્યા નહોતા, અને તેઓ જાણતા હતા કે ત્રણ દૂતોના પોતાના કાર્યને તેઓ જેમ શરૂ કર્યું તેમ જ પૂર્ણ કરશે. તેઓ તેને ફિલાડેલ્ફિયનની એક ચળવળ સાથે સમાપ્ત કરશે, જેમ તેમણે તેને આરંભ્યું હતું; અને આવું કરવા માટે, જે ચળવળ જન્મથી લાઓદીકેયન હતી તેને મારી નાખવામાં આવી અને ફિલાડેલ્ફિયન તરીકે પુનરુત્થિત થવાની જરૂર હતી. આમ કરતાં, લાઓદીકેયન ચર્ચમાંથી બહાર લાવવામાં આવેલી તે ચળવળ, એ જ ઇતિહાસમાં જ્યાં ત્રિગુણ સંઘ સાતમાંથી નીકળેલો આઠમો બનવાનો હતો, સાતમાંથી નીકળેલો આઠમો બની જાય. અને એ જ ઇતિહાસમાં રિપબ્લિકનવાદનું શિંગડું પણ સાતમાંથી નીકળેલા તે આઠમાના પુનરુત્થાનનો અનુભવ કરશે, જે “woke-ism” of Egypt and Sodom દ્વારા ઘાયલ કરીને મારી નાખવામાં આવ્યો હતો; પરંતુ ભવિષ્યવાણીની તે રેખાનો વિચાર લેખોમાં પછી કરવામાં આવશે.

ફ્યુચર ફોર અમેરિકા ને કબરમાં મૂકવામાં આવ્યું નહોતું; તે તો માત્ર ત્યાં, એ જ માર્ગમાં પડેલું રહ્યું, જ્યાં તેને વધ કરવામાં આવ્યું હતું, જ્યારે તેના શત્રુઓ તેના પ્રત્યક્ષ મૃત્યુ પર આનંદ મનાવતા હતા. તેમ છતાં, “સાડા ત્રણ દિવસ પછી ભગવાન તરફથી જીવનનો આત્મા તેઓમાં પ્રવેશ્યો, અને તેઓ પોતાના પગ પર ઊભા રહ્યા.” હવે સમય રહ્યો નથી, તેથી સાડા ત્રણ દિવસ બારસો સાઠ દિવસો અથવા વર્ષોનું પ્રતીક છે, જે પ્રકાશિતવાક્ય બારમા અધ્યાયની છઠ્ઠી અને ચૌદમી વાણીઓમાં તે અરણ્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યાં પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને પગે તળે દબાવવામાં આવ્યા હતા. જો તેઓને કબરમાં મૂકવામાં આવ્યા હોત, તો તેઓ કોઈ માર્ગમાં ન હોત જ્યાં તેમને પગે તળે દબાવી શકાય. ફ્યુચર ફોર અમેરિકા ને પગે તળે દબાવવાનો સમય માત્ર પ્રતીકાત્મક સમયગાળો જ નથી, પરંતુ તે “સાત સમય”ના સંદેશાનો પ્રતીકાત્મક સમયગાળો છે, જે મૂસાના શપથ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

યેરુશાલેમ ત્રણ વખત પદાક્રાંત કરવામાં આવ્યું છે. પ્રથમ વખત બેબિલોન દ્વારા ઈ.પૂ. 677 થી ઈ.પૂ. 607 સુધી. બીજું પદાક્રમણ મૂર્તિપૂજક રોમ દ્વારા ઈ.સ. 66 થી ઈ.સ. 70 સુધી થયું. ત્રીજી વખત આધ્યાત્મિક રોમ દ્વારા ઈ.સ. 538 થી ઈ.સ. 1798 સુધી થયું. લૂક એકવીસમાં ઓળખવામાં આવેલ જાતિઓ દ્વારા યેરુશાલેમનું પદાક્રમણ પાપલ શાસનના એક હજાર બે સો સાઠ વર્ષ હતા. પ્રકાશન અગિયારમાં, જ્યાં આપણને મૂસા અને એલિયાહની સાક્ષી મળે છે, તે સમયગાળાની ઓળખથી આરંભ થાય છે.

યોહાનને મંદિર અને તેમાં ઉપાસના કરનારાઓનું માપ લેવા માટે આપવામાં આવેલ આજ્ઞા 1844માં ન્યાયના પ્રારંભને દર્શાવે છે, કારણ કે અગાઉની બે પંક્તિઓ યોહાનને 1844માં થયેલી મહાન નિરાશાની કડવાશનો અનુભવ કર્યો હોવાનું દર્શાવે છે; ત્યારબાદ, જ્યારે તેને કહેવામાં આવે છે કે તેને સંદેશાની ઘોષણાનું કાર્ય ફરીથી કરવું જ પડશે, ત્યારે અધ્યાય અગિયારની પંક્તિ એક સૂચવે છે કે ન્યાય હમણાં જ આરંભ થયો છે.

જોન 1844માં તપાસણીય ન્યાયના આરંભનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તેથી તેને કહેવામાં આવે છે કે તે મંદિરસ્થાનના આંગણાને છોડી દે, કારણ કે તે જાતિઓને આપવામાં આવ્યું છે, જેઓ બારસો સાઠ વર્ષ સુધી પવિત્ર શહેરને પગતળે રગદોળશે. લૂક એકવીસમો અધ્યાય દર્શાવે છે કે જાતિઓ યરુશાલેમને ત્યાં સુધી પગતળે રગદોળશે જ્યાં સુધી જાતિઓના “સમયો” પૂર્ણ ન થાય. અગિયારમા અધ્યાયમાં જોને હમણાં જ ઓળખાવ્યું છે કે જાતિઓ દ્વારા યરુશાલેમને પગતળે રગદોળવાનો સમય 538થી 1798 સુધીનો ઇતિહાસ હતો. જોન બારમા અધ્યાયમાં આ અવધિને બે વખત અરણ્ય તરીકે ઓળખાવે છે, એ એવી સમયાવધિ હતી જેમાં કલીસિયા પોપ દ્વારા લાવવામાં આવતા પીડનથી બચવા માટે ભાગીને ગઈ હતી.

જ્યારે મૂસા અને એલિયાહ મારવામાં આવે છે અને સાડા ત્રણ દિવસના સમયગાળામાં રસ્તા પર પડેલા રહે છે જેથી તેઓ પગતળે દલિત થાય, ત્યારે યરુશાલેમ પગતળે દલિત કરવામાં આવી હતી તેવી અગાઉની ત્રણ ઘટનાઓ એ સમયગાળાનું પ્રતિરૂપ દર્શાવતી તરીકે સમજવાની છે. લૂક એકવીસમાં, પવિત્ર નગરીને જાતિઓ પગતળે દલિત કરશે, જ્યાં સુધી જાતિઓના “સમયો” પૂર્ણ ન થાય.

આ પ્રમાણે, લૂક જાતિઓના એકથી વધુ સમયની ઓળખ કરે છે, પરંતુ આપણે જાણીએ છીએ કે જાતિઓનો સમય 1798માં પૂર્ણ થયો હતો. પ્રથમ “જાતિઓનો સમય” ઈ.સ.પૂ. 723માં શરૂ થયો, જ્યારે ઇઝરાયેલનું ઉત્તર રાજ્ય આશૂર દ્વારા પદતળે દળાયું હતું. તે દળણની શરૂઆત એક મૂર્તિપૂજક સત્તા દ્વારા થયેલી પગદળીથી થઈ અને 538 સુધી ચાલુ રહી, ત્યારબાદ પાપાસત્તાએ તે કાર્યને આગળ વધાર્યું અને 1798 સુધી ચાલુ રાખ્યું. મૂર્તિપૂજકતા શાબ્દિક ઇઝરાયેલને વિખેરીને પદદળિત કરતી રહી અને પાપત્વે આત્મિક ઇઝરાયેલને વિખેરીને પદદળિત કર્યો. જાતિઓના “સમયો” લેવીયવ્યવસ્થા અધ્યાય છવીસનાં બે હજાર પાંચસો વીસ વર્ષોને દર્શાવે છે, જે પદતળે દળવાના બે સમયગાળાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રથમ મૂર્તિપૂજકતા દ્વારા કાર્યાન્વિત થયો હતો, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ પહેલાં આશૂર, પછી બેબિલોન, અને પછી મૂર્તિપૂજક રોમ દ્વારા થાય છે. ત્યારબાદ બીજી ઉજાડ કરતી સત્તા, જેને મિલરે પોતાના દ્વારા ઉપયોગમાં લેવાયેલા પવિત્ર ભવિષ્યવાણીય માળખામાં ઓળખી હતી, તે પાપત્વ હતી, જે 1798 સુધી આ પદદળન ચાલુ રાખશે. મૂર્તિપૂજકતા અને પાપત્વ—બંનેનું પદદળન એ જ પ્રશ્ન છે જે સ્વર્ગીય સંવાદમાં ઉઠાવવામાં આવે છે, અને જેનો ઉત્તર એ છે જે એડ્વેન્ટિઝમનો આધાર અને કેન્દ્રીય સ્તંભ છે.

દૂત ગેબ્રિએલ અને અન્ય દૂતોે મિલરને સમજવા દોર્યો કે “દૈનિક” મૂર્તિપૂજકતા દર્શાવતું હતું અને “ઉજાડ પાડી દેનાર અપરાધ” પાપાશાહીત્વ દર્શાવતું હતું. મૂર્તિપૂજકતા અને પાપાશાહીત્વ બંને પવિત્રસ્થાન અને સેનાદળને પગ નીચે કચડી નાખશે. તેથી લૂક જે અન્યજાતિઓના “સમયો”નો ઉલ્લેખ કરે છે તે બારસો સાઠ વર્ષના બે કચડાઈ જવાના સમયગાળો છે, જે એકત્ર મળીને લેવીવ્યવસ્થા છવ્વીસના સાત સમય બને છે.

મૂસાની “શપથ”ની સંદેશાને, મૂસાનો સંદેશો રજૂ કરનાર એલિયાહ દૂત સાથે, 1863માં મારી નાખવામાં આવી હતી. મૂસાનો સંદેશો તથા એલિયાહ દૂત—બંને—11 સપ્ટેમ્બર, 2001 પછી પુનરુત્થિત થયા. એલિયાહ દ્વારા ફરી એકવાર ઘોષિત કરવામાં આવેલા મૂસાના સંદેશા પછી, તેઓ બંને મારી નાખવામાં આવ્યા અને પછી બારસો સાઠ દિવસ સુધી માર્ગમાં પડેલા રહ્યા અને દફનાવવામાં આવ્યા નહીં—આ બાબત દાનિયેલ જેને મૂસાની “શપથ” કહે છે તે “સાત વખત”ના સંદેશા સાથે સીધી કડી ધરાવે છે. મિલર અને મિલરાઇટ્સ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવાયેલ મુજબ, મૂસાના એલિયાહ સંદેશાને પુનરાવર્તિત કરતું આ આંદોલન અને દૂત અંતે પોતાના પગ પર ઊભાં થશે અને પુનરુત્થિત થશે.

આ સત્ય વિષયને અમે આગામી લેખમાં ચર્ચીશું.