ભવિષ્યવાણીનો આત્મા: માર્ગદર્શન આપનાર અને શિક્ષણ આપનાર

આ શ્રેણીને હબક્કૂકની બે પટ્ટિકાઓ કહેવામાં આવે છે. અત્યાર સુધી, અમે 1843 અને 1850ની ચાર્ટ્સમાંથી કેટલીક સત્યતાઓ લીધી છે—હાલના તબક્કે તેમનો બાઇબલીય આધાર સ્થાપિત કરવા માટે નહીં, પરંતુ એલેન વ્હાઇટ આ સત્યતાઓને સમર્થન આપે છે તે સ્થાપિત કરવા માટે. અમારો દાવો એવો છે કે જો તમે આ પાયાના સત્યતાઓનો ઇનકાર કરો છો, તો તમે તે જ સમયે ભવિષ્યવાણીના આત્માનો પણ ઇનકાર કરી રહ્યા છો. અમે પહેલાં આ વાતને સત્તાવાર નોંધમાં મૂકવા માંગીએ છીએ.

અમારી પ્રથમ રજૂઆતમાં, અમે મિલરાઇટ્સનો ઇતિહાસ, 1798 થી 1844 સુધીના માર્ગચિહ્નો, રેખાંકિત કર્યા હતા. અમારી છેલ્લી રજૂઆતમાં, અમે વિલંબના સમયથી લઈને 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ દ્વાર બંધ થવા સુધીના ઇતિહાસને વધુ નજીકથી નિહાળ્યો, અને તે સમયને મધરાત્રીના પોકાર તરીકે ઓળખ્યો. મધરાત્રીનો પોકાર ઇતિહાસમાં એક્સેટર કેમ્પ મીટિંગ, 12–17 ઑગસ્ટ, 1844 દરમિયાન પ્રવેશ્યો અને 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધી ચાલુ રહ્યો. વિલંબનો સમય, જે માર્ચ 1844માં શરૂ થયો હતો, તે મધરાત્રીના પોકારનો તથા એવી શુદ્ધિકરણ પ્રક્રિયાનો એક ભાગ છે, જેણે તેના સંદેશની ઘોષણા કરવા માટે એક પ્રજાને તૈયાર કરી.

અમે ગઈકાલે આ વાત તમારા હૃદયો અને મનોમાં સ્થાપિત કરવાની આશા રાખી હતી. ઈશ્વરના વચનમાં વિલંબના સમયની બધી દૃષ્ટાંતો જગતના અંત વિષે જ બોલે છે. એલેન વાઇટ, 1 કરિન્થીઓ 10:11 પર ટિપ્પણી કરતાં કહે છે, “પ્રાચીન ભવિષ્યવક્તાઓમાંથી દરેકે તેઓ જીવ્યા હતા તે દિવસો કરતાં આપણા દિવસ માટે વધુ કહ્યું છે.” 1 કરિન્થીઓ 10:11 કહે છે, “હવે આ બધી બાબતો તેઓને દૃષ્ટાંતરૂપે બની; અને તેઓ આપણા ચેતવણી માટે લખવામાં આવી છે, જેઓ પર જગતના અંતો આવી પહોંચ્યા છે.” મિલરાઈટોના ઇતિહાસ એ એવો ઇતિહાસ છે કે જે જગતના અંતે શું બનવાનું છે તે દર્શાવે છે. વિલંબના સમય અને તેના અનુસંધાને જે આવે છે તે વિષયક આ તમામ બાઈબલના ઇતિહાસો મિલરાઈટોના વિલંબના સમય અને મધ્યરાત્રિના પોકારમાં શું થવાનું હતું તે દર્શાવે છે. આપણને આ બાબતો સમજવી આવશ્યક છે, કારણ કે ઇતિહાસ પુનરાવર્તિત થવાનો છે.

આ ચાર્ટ્સ પર અમે પ્રથમ મુદ્દા સાથે વ્યવહાર કરતાં આવ્યા છીએ, યદ્યપિ અમે તેનો બહુ ઉલ્લેખ કર્યો નથી. અમે જે પ્રથમ સિદ્ધાંત દર્શાવવા ઇચ્છીએ છીએ, અને જેને એલેન વ્હાઇટ સ્પષ્ટપણે સમર્થન આપે છે, તે 2520 છે. પ્રથમ બે પ્રસ્તુતિઓ અમને અહીં લાવવા માટે રચવામાં આવી હતી. આવતીકાલે સવારે, અમે આ ચાર્ટ પરના Daily વિષે વિચારવાનું શરૂ કરીશું.

ચાલો, Life Sketches, પાનું 196 થી શરૂઆત કરીએ: “ભવિષ્ય માટે આપણને ડરવાનું કંઈ નથી, સિવાય કે આપણે તે માર્ગને ભૂલી જઈએ જેમાં પ્રભુએ આપણું નેતૃત્વ કર્યું છે, અને અમારા ભૂતકાળના ઇતિહાસમાં તેમના ઉપદેશને.” ખ્રિસ્તી વ્યક્તિને ભવિષ્ય અંગે ડરવાની એકમાત્ર વાત એ છે કે તે માર્ગ પરથી પડી જાય અને ખોવાઈ જાય. જે બાબત વિષે ભય કરવો યોગ્ય છે તે શાશ્વત જીવન ન પ્રાપ્ત કરવાની છે. અહીં, સિસ્ટર વ્હાઇટ કહે છે કે ભવિષ્ય માટે આપણને ડરવાનું કંઈ નથી, સિવાય બે બાબતોના. એડવેન્ટિઝમમાં ભવિષ્યવાણીના આત્મામાં આ એક સામાન્ય ઉદ્ધરણ છે, છતાં ભાગ્યે જ તમે કોઈને વિસ્તૃત રીતે સમજાવતા સાંભળો કે તે કયા નેતૃત્વ અને કયા ઉપદેશોની વાત કરી રહી છે.

અમે દર્શાવીશું કે તે જે નેતૃત્વનો ઉલ્લેખ કરે છે તે મધરાત્રીના પોકારનો ઇતિહાસ છે. મધરાત્રીના પોકારના ઇતિહાસમાં, ખ્રિસ્ત વિલંબના સમયમાં, મધરાત્રીના પોકારના આગમન અને જાહેરખબર દરમિયાન, અને 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ દ્વાર બંધ થવામાં નેતૃત્વ કરી રહ્યા હતા. તેમણે તે ઇતિહાસ એવો રચ્યો કે તેવા લોકો ઉત્પન્ન થાય, જે વિશ્વાસ દ્વારા તેમની સાથે પરમપવિત્ર સ્થાનમાં પ્રવેશી શકે. આપણે તે વિશિષ્ટ ઇતિહાસને, તેમજ તેમની શિક્ષાઓને, ભૂલી ન જઈએ તે માટે ભયભીત રહેવું જોઈએ.

અમે દર્શાવીશું કે મધરાત્રીના પોકારને ઉત્પન્ન કરનાર એક ચોક્કસ શિક્ષા હતી. તે શિક્ષા 11 ઓગસ્ટ, 1840ના રોજ ઓટોમન સામ્રાજ્યનું પતન નહોતી, અને ન તો તે મૃતકોની સ્થિતિ વિષેની શિક્ષા હતી, જે મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં બીજા દૂતના સંદેશાના ઇતિહાસમાં આવી હતી. મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં એક ચોક્કસ શિક્ષા એવી હતી જેણે મધરાત્રીનો પોકાર ઉત્પન્ન કર્યો, જ્યાં પ્રભુએ માર્ગદર્શન આપ્યું; અને ભવિષ્ય માટે અમને કોઈ ભય રાખવાનો નથી, સિવાય એટલા કે અમે તેમના માર્ગદર્શન અને તેમની શિક્ષાને ભૂલી જઈએ.

અમે સૂચવીએ છીએ કે તેમના નેતૃત્વ અને તેમના શિક્ષણ—બંનેનું પ્રતીક મધ્યરાત્રિનો પોકાર છે. આવો, એલેન વાઇટની પ્રથમ દર્શનમાંથી આ અવતરણ ફરી વાંચીએ: “આ માર્ગ પર એડ્વેન્ટ લોકો શહેર તરફ મુસાફરી કરી રહ્યા હતા, જે માર્ગના દૂરના છેડે હતું. માર્ગના આરંભે, તેમની પાછળ એક તેજસ્વી પ્રકાશ સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો હતો, જેને એક દેવદૂતે મને જણાવ્યું કે તે મધ્યરાત્રિનો પોકાર હતો. આ પ્રકાશ સમગ્ર માર્ગ પર ઝળહળતો હતો, અને તેમના પગ માટે પ્રકાશ આપતો હતો, જેથી તેઓ ઠોકર ન ખાય. જો તેઓ પોતાની આંખો ઈસુ પર સ્થિર રાખતા, જે તેમની આગળ જ હતા અને તેમને શહેર તરફ દોરી રહ્યા હતા, તો તેઓ સુરક્ષિત હતા. પરંતુ થોડા સમયમાં કેટલાક થાકી ગયા, અને કહ્યું કે શહેર હજુ ઘણું દૂર છે, અને તેઓએ અપેક્ષા રાખી હતી કે તેઓ તેમાં પહેલાં જ પ્રવેશી ગયા હોત. ત્યારે ઈસુ પોતાના મહિમામય જમણા હાથને ઊંચો કરીને તેમને પ્રોત્સાહિત કરતા, અને તેમના હાથમાંથી એક પ્રકાશ નીકળતો, જે એડ્વેન્ટ સમૂહ પર લહેરાતો, અને તેઓ ‘હલ્લેલૂયાહ!’ પોકારતા. અન્યોએ ઉતાવળથી તેમની પાછળના પ્રકાશનો ઇનકાર કર્યો, અને કહ્યું કે તેમને આટલા દૂર સુધી દોરી લાવનાર દેવ નહોતો.”

તેઓ મધ્યરાત્રિના પોકારનો ઇનકાર કરી રહ્યા છે, અને મધ્યરાત્રિના પોકારના સંબંધમાં તેઓ દલીલ કરી રહ્યા છે કે પ્રભુ તેમને મધ્યરાત્રિના પોકારમાં માર્ગદર્શન આપતા ન હતા. તેઓ મધ્યરાત્રિના પોકારમાં દેવના નેતૃત્વનો ઇનકાર કરી રહ્યા છે. “તેમની પાછળનો પ્રકાશ બુઝાઈ ગયો, અને તેમના પગ સંપૂર્ણ અંધકારમાં રહી ગયા, અને તેઓ અથડાયા અને નિશાન તથા ઈસુની દૃષ્ટિ ગુમાવી બેઠા, અને માર્ગ પરથી નીચે અંધકારમય અને દુષ્ટ જગતમાં પડી ગયા.”

2520 વિષય પર વિચારણા કરીએ તે પહેલાં, તેને પરિસ્થિતિના યોગ્ય સંદર્ભમાં મૂકવા માટે આપણે મધ્યરાત્રિના પોકારના ઇતિહાસ પર એકવાર ફરી નજર કરીશું.

જો ઘણાએ આવું કર્યું, તો તેનો અર્થ એ થાય છે કે કેટલાક એવા પણ હતા જેઓએ આવું નહોતું કર્યું. અહીં “તેઓ” એવું કહેવામાં આવ્યું નથી; “ઘણાં” એવું કહેવામાં આવ્યું છે—અહીં બે વર્ગો છે. “તેમની સ્થિતિના સમર્થનમાં બાઇબલનું સાક્ષ્ય સ્પષ્ટ અને નિશ્ચિત જણાતું હતું. જે નિશાનીઓમાં ભૂલ થવી શક્ય ન હતી, તે ખ્રિસ્તના આગમનને નજીક હોવાનું સૂચવી રહી હતી. પાપીઓના પરિવર્તન અને ખ્રિસ્તીઓમાં આત્મિક જીવનના પુનર્જાગરણ—બંને રૂપે પ્રભુના વિશેષ આશીર્વાદે સાક્ષી આપ્યું હતું કે આ સંદેશ સ્વર્ગ તરફથી હતો. અને યદ્યપિ વિશ્વાસીઓ પોતાની નિરાશાનું કારણ સમજાવી શકતા ન હતા, તેમ છતાં તેઓને દૃઢ ખાતરી હતી કે તેમની ભૂતકાળની અનુભૂતિમાં દેવએ જ તેમનું માર્ગદર્શન કર્યું હતું.

તે પરિચ્છેદમાં લખ્યું છે, “તેઓએ જે ભવિષ્યવાણીઓને બીજા આગમનના સમયને લાગુ પડે તેવી ગણાવી હતી, તે ભવિષ્યવાણીઓ સાથે ગૂંથાયેલ . . . .” તેઓ કઈ ભવિષ્યવાણીઓ બીજા આગમનને લાગુ પડે એવી માનતા હતા? 2520, 2300, અને 1335. તેઓ માનતા હતા કે આ ત્રણેય સમયસંબંધિત ભવિષ્યવાણીઓ 1843માં પૂર્ણ થતી હતી, અને તે જ બીજું આગમન હતું.

ઈ.સ. 1842 જેટલા વહેલા સમયમાં જ, આ ભવિષ્યવાણીમાં અપાયેલું આ નિર્દેશ—“દર્શન લખ, અને તેને પટિયાઓ પર સ્પષ્ટ રીતે લખ, જેથી જે તેને વાંચે તે દોડી શકે”—ચાર્લ્સ ફિચને દાનિયેલ અને પ્રકાશનના દર્શનોનું નિદર્શન કરતો એક ભવિષ્યવાણીય ચાર્ટ તૈયાર કરવાની સૂચના આપતો જણાયો. આ ચાર્ટનું પ્રકાશન હબક્કૂકને આપવામાં આવેલ આજ્ઞાની એક પૂર્ણતા તરીકે માનવામાં આવ્યું. પરંતુ તે સમયે કોઈએ પણ આ બાબત ધ્યાનમાં લીધી નહોતી કે એ જ ભવિષ્યવાણીમાં દર્શનના પૂર્ણ થવામાં એક પ્રતીત થતો વિલંબ—એક વિલંબનો સમય—પણ રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. નિરાશા પછી, આ શાસ્ત્રવચન અતિ મહત્ત્વપૂર્ણ જણાયું: “દર્શન હજી નિર્ધારિત સમય માટે છે, પરંતુ અંતે તે બોલશે, અને ખોટું નહીં ઠરે; જો કે તે વિલંબ કરે, તો પણ તેની રાહ જો; કેમ કે તે નિશ્ચિતપણે આવશે, તે વિલંબ કરશે નહીં. . . . ધર્મી મનુષ્ય પોતાના વિશ્વાસથી જીવશે.”

તમે નિયમિત કાર્ય કરો કે અનિયમિત કાર્ય કરો—એલેન વ્હાઇટ અનુક્રમે કોન્ફરન્સ કાર્ય અને સ્વ-સમર્થિત કાર્ય માટે જે શબ્દો વાપરે છે—તેનો કોઈ ફરક પડતો નથી. તમે એડવેન્ટિઝમમાં અગ્રણી સ્વ-સમર્થિત સેવાકાર્યો પાસે જાઓ કે જનરલ કોન્ફરન્સ અથવા બિબ્લિકલ રિસર્ચ ઇન્સ્ટિટ્યૂટ પાસે જાઓ, જો તમે તેમને 1843 Chart વિષે પૂછશો, તો તેઓ કહેશે, “આ Chart પર ઘણી ભૂલો છે.” તેઓ એલેન વ્હાઇટ સાથે અસહમત છે, જેઓ કહે છે કે આ Chart પરના કેટલાક આંકડાઓમાં રહેલી “એક ભૂલ” પર પ્રભુએ પોતાનો હાથ રાખ્યો હતો.

પરંતુ તેઓ પોતાને દેવના વચનના વિરોધમાં પણ મૂકે છે. હબક્કૂકમાં કહેવામાં આવ્યું છે કે આ દર્શન “... ખોટું નહીં ઠરે.” પાયોનિયરોને 1843ના ચાર્ટ પર મૂકવાનું જે દર્શન હતું, અને તેમણે એવું કર્યું પણ, તે હબક્કૂક 2ની પરિપૂર્ણતા છે. આ જ તે દર્શન છે જે તેમને આ ચાર્ટ પર મૂકવાનું હતું, અને હબક્કૂક 2 કહે છે કે આ દર્શન “... ખોટું નહીં ઠરે.” તેથી, જ્યારે તમે કહો છો કે આ ચાર્ટ “ભૂલોથી ભરેલો છે,” ત્યારે તમે ભવિષ્યવાણીના આત્મા અને બાઇબલ—બન્નેનો વિરોધ કરો છો.

ધ્યાન આપો કે તે ઉપાસકોના બે વર્ગોની વાત કરી રહી છે. તે કહે છે કે આ નિરાશા આવી ત્યારે ઘણાએ ભવિષ્યવાણીઓનો અભ્યાસ ચાલુ રાખ્યો, જે દર્શાવે છે કે એવો એક વર્ગ હતો જેણે આગળ અભ્યાસ ચાલુ રાખ્યો નહીં. આપણે આ બે વર્ગો વચ્ચેના ભેદ વિશે વધુ પ્રકાશ પ્રાપ્ત કરીશું.

હબક્કુક 2:1–4 ની પૂર્ણતા આ 1843 નો ચાર્ટ અને 1850 નો ચાર્ટ છે. હબક્કુકમાં પણ, પદ 4 કહે છે કે ધર્મી પોતાની વિશ્વાસદ્વારા જીવશે, અને તે પણ જેના હૃદયમાં ગર્વ ઊભો થયો છે. તે ઉપાસકોના બે વર્ગોનું વર્ણન કરે છે. મધ્યરાત્રિના પોકારનો ઇતિહાસ ઉપાસકોના બે વર્ગો ઉત્પન્ન કરે છે, અને હબક્કુકમાં એ બે વર્ગોને સંબોધવામાં આવ્યા છે.

આગામી પરિચ્છેદમાં, હબક્કૂક 2 અને યહેઝ્કેલનો ઉલ્લેખ કર્યા પછી, તે વર્ગોમાંના એકની ઓળખ આપે છે: "રાહ જોનારાઓ." રાહ જોનારાઓ કોણ છે? તેઓ તે લોકો છે, જેઓ દાનિયેલ 12 ને પૂર્ણ કરી રહ્યા છે: "ધન્ય છે તે, જે રાહ જુએ છે, અને 1335 સુધી પહોંચે છે." આ વર્ગ રાહ જોનારાઓનો છે.

અમને એક બહેનનો ફોન આવ્યો હતો, જે કેટલાંક વર્ષોથી પૂર્વ યુરોપના દેશોમાંના એક દેશમાં કાર્ય કરી રહી હતી. તે ત્યાંની જ હતી, પછી અમેરિકા ગઈ, અને જ્યારે તેણે આ સંદેશને સમજ્યો, ત્યારે પાછી ત્યાં જતી રહી. તેને વિરોધનો સામનો કરવો પડ્યો છે; તેના પૂર્વ ચર્ચ-પરિવારે તેના દેશમાંના આગેવાનોનો સંપર્ક કરીને તેના માટે “દરવાજો બંધ કરી દેવા” પ્રયત્ન કર્યો છે. તાજેતરમાં, પ્રભુએ તેના માટે જૂથો સાથે આ સંદેશ વહેંચવાનો દ્વાર ખોલ્યો છે.

આજે વહેલી સવારે તેણીએ ફોન કરીને જણાવ્યું કે એક અવરોધ વાહનવ્યવસ્થાનો હતો. આ સંદેશ લઈને મુસાફરી કરવા અને ઉપદેશ આપવા માટે તેમને એક કારની જરૂર હતી, પરંતુ તેમના પાસે પૂરતા નાણાં નહોતાં. તેઓ આ સ્થળે પહોંચતા જ, અમેરિકાના સંયુક્ત રાજ્યોથી પ્રભુ દ્વારા પ્રેરિત મિત્રોએ કાર ખરીદી શકાય એટલા નાણાં મોકલી આપ્યા.

આ જ પ્રકારનો અનુભવ નિરાશ થયેલાઓ સાથે બની રહ્યો હતો. તેઓ નિરાશ હતા, પરંતુ પ્રભુએ તેમને ઉત્સાહ આપવા માટે શાસ્ત્રવચનો તરફ દોરી જઈને કહ્યું, “આ નિરાશા મારી દિશાનુસાર હતી. માત્ર આગળ વધતા રહો.”

નોંધ લો કે બહેન વ્હાઇટે દસ કુમારીઓની ઉપમાને હબક્કૂક 2 સાથે કેવી રીતે જોડેલી છે, કારણ કે બંનેમાં વિલંબના સમય અને ઉપાસકોના બે વર્ગોની ચર્ચા કરવામાં આવે છે.

પ્રથમ દેવદૂતના સંદેશ દ્વારા જે રીતે ખ્રિસ્તના આગમનની જાહેરાત કરવામાં આવી હતી, તે વધૂવરનાં આગમન દ્વારા પ્રતીકાત્મક રીતે દર્શાવવામાં આવ્યું હોવાનું સમજાયું. તેમના શીઘ્ર આગમનની ઘોષણા હેઠળ થયેલ વ્યાપક સુધારણા કુંવારિકાઓના બહાર નીકળવા સાથે સુસંગત હતી. આ દૃષ્ટાંતમાં, જેમ કે મથિ 24 માં, બે વર્ગો દર્શાવવામાં આવ્યા છે. સર્વે પોતાના દીવા, એટલે કે બાઇબલ, લઈને વધૂવરને મળવા નીકળ્યા હતા. પરંતુ મૂર્ખ કુંવારિકાઓએ તેલ વિના પોતાના દીવા લીધા, જ્યારે બુદ્ધિમતીઓએ પોતાના વાસણોમાં તેલ લીધું. બુદ્ધિમતીઓએ ઈશ્વરની કૃપા, પવિત્ર આત્માની નવીકરણકારી અને પ્રકાશદાયક શક્તિ પ્રાપ્ત કરી હતી, જેણે તેમના પગ માટે તેમના વચનને દીવો બનાવી દીધું. તેઓ સત્યને જાણવા માટે પવિત્રશાસ્ત્રોનો અભ્યાસ કરતા હતા અને હૃદય તથા જીવનની પવિત્રતાને ગંભીરતાપૂર્વક શોધતા હતા. તેઓ પાસે વ્યક્તિગત અનુભવ અને ઈશ્વર તથા તેમના વચન પર એવો વિશ્વાસ હતો, જેને નિરાશા અને વિલંબ દ્વારા ઉથલાવી શકાય તેમ નહોતું. બીજા લોકો ઉદ્દીપનાથી ચાલતા હતા, પોતાના ભાઈઓના વિશ્વાસ પર નિર્ભર રહેતા હતા, સારા ભાવોને પૂરતા માનતા હતા, પરંતુ સત્યની સંપૂર્ણ સમજણથી અને કૃપાના યથાર્થ કાર્યથી રહિત હતા. તેઓ વિલંબ અને નિરાશા માટે તૈયાર નહોતા. જ્યારે પરીક્ષાઓ આવી, ત્યારે તેમનો વિશ્વાસ નિષ્ફળ ગયો, અને તેમના દીવાઓનો પ્રકાશ મંદ પડી ગયો.

વર ક્યારે મોડો પડ્યો? ૨૨ માર્ચ, ૧૮૪૪. તે મોડો પડે છે. હવે શું થવાનું છે? આ બે વર્ગો પ્રગટ થવાના છે.

જ્યારે આપણે મધ્યરાત્રિના પોકારને ભૂલી જઈએ છીએ અને નીચેના દુષ્ટ જગત તરફ જતા માર્ગ પરથી ખસી જઈએ છીએ, ત્યારે આપણે દર્શાવીએ છીએ કે આપણે સુસમાચારને સમજતા નથી. સનાતન સુસમાચાર એ ખ્રિસ્તનું કાર્ય છે, જેમાં તે પરીક્ષણ કરનાર ભવિષ્યવાણીય સંદેશના આધાર પર ઉપાસકોના બે વર્ગો ઉત્પન્ન કરે છે. વિલંબના સમયથી લઈને દ્વાર બંધ થવા સુધી, આ સનાતન સુસમાચારનો પરાકાષ્ઠા બિંદુ છે. અહીં, પ્રભુ વિલંબના સમયમાં બે વર્ગોને લઈને, તેમને પોતાના સાથે ન્યાયમાં દોરી જવા ઇચ્છે છે, અને તેમને એક પરીક્ષણ પ્રક્રિયામાંથી પસાર કરે છે, જેથી સાબિત થાય કે ખરેખર તેઓ પાસે તેલ છે કે નથી. આ ખ્રિસ્તના તે કાર્યનો પરમોચ્ચ બિંદુ છે, જેમાં તે સોનાને કચરાથી, ઘઉંને નીંદણથી, બુદ્ધિમાનોને મૂર્ખોથી અલગ પાડે છે.

જ્યારે નિરાશા આવી, ત્યારે બે વર્ગો ભિન્ન રીતે સૂવા લાગ્યા; પરંતુ બુદ્ધિશાળી કન્યાઓએ પણ પોતાનો થોડોક ઉત્સાહ ગુમાવ્યો. પ્રભુ આમાં માર્ગદર્શન આપી રહ્યા હતા, જેથી જ્યારે એક્સેટર કેમ્પ મીટિંગમાં મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશ આવ્યો, ત્યારે તેઓ તેમની વચ્ચે એક કાર્ય સિદ્ધ કરે.

પ્રોફેસીનો આત્મા, ખંડ ૪, પાનું ૨૨૮ માંથી: યાદ રાખો કે આ પ્રક્રિયા—મધ્યરાત્રિની પોકાર, વિલંબના સમયથી લઈને દ્વાર બંધ થવા સુધી—એ પ્રભુ પોતાની પ્રજાની પરીક્ષા કરે છે. એક્સેટર કેમ્પ મીટીંગમાં થયેલી મધ્યરાત્રિની પોકાર, તેની જાહેરાતથી લઈને ૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ સુધી, તે ઇતિહાસનો માત્ર એક ભાગ છે. તેને વિલંબના સમયથી અલગ કરી શકાતી નથી, કારણ કે એ બે વર્ગના ઉપાસકો વચ્ચે મધ્યરાત્રિની પોકારના પ્રભાવ માટે તૈયારી કરે છે. તમારે મધ્યરાત્રિની પોકારને સમજવી જ જોઈએ, કારણ કે જો તમે એમ નહીં કરો, તો તમે માર્ગ પરથી ખસી જશો.

અપેક્ષાનો સમય વીતી ગયો, અને ખ્રિસ્ત પોતાના લોકોએ મુક્તિ પામે તે માટે પ્રગટ થયા નહીં. જેમણે નિષ્ઠાપૂર્ણ વિશ્વાસ અને પ્રેમથી પોતાના ઉદ્ધારકની રાહ જોઈ હતી, તેઓ કડવી નિરાશાનો અનુભવ કર્યો. તેમ છતાં, પ્રભુએ પોતાનો હેતુ પૂર્ણ કર્યો હતો: જેમણે તેના પ્રાગટ્યની રાહ જોવાનો દાવો કર્યો હતો, તેમના હૃદયોનું તેમણે પરીક્ષણ કર્યું હતું. તેમની વચ્ચે ઘણા એવા હતા, જેઓ સત્યપ્રેમ કરતાં ભયથી વધુ પ્રેરિત થયા હતા. જ્યારે અપેક્ષિત ઘટના બની નહોતી, ત્યારે આ લોકોએ જાહેર કર્યું કે તેઓ નિરાશ થયા જ નહોતા; તેમણે તો ક્યારેય માન્યું જ નહોતું કે ખ્રિસ્ત આવશે. તેઓ સચ્ચા વિશ્વાસીઓના શોકનો ઉપહાસ કરનારાઓમાં સૌપ્રથમ હતા.

આ પ્રભુનો હેતુ હતો. ભવિષ્ય અંગે અમને ડરવાનું કંઈ નથી, સિવાય કે આપણે ભૂતકાળના આપણા અનુભવમાં પ્રભુએ અમને કેવી રીતે માર્ગદર્શન આપ્યું છે તે ભૂલી જઈએ; અને ડરવાનું કંઈ નથી, સિવાય કે આપણે આપણા ભૂતકાળના અનુભવમાં પ્રભુના ઉપદેશોને ભૂલી જઈએ. અમે સૂચવીએ છીએ કે તમે આ માર્ગદર્શનને તેમના ઉપદેશથી અલગ કરી શકતા નથી.

અમે સંપૂર્ણપણે માનીએ છીએ કે દેવએ, પોતાની જ્ઞાને, એવી રચના કરી હતી કે તેમના લોકોએ નિરાશાનો સામનો કરવો જોઈએ—એવી નિરાશા જે હૃદયોને પ્રગટ કરવા અને સચ્ચા ચરિત્રોને વિકસિત કરવા માટે અત્યંત યોગ્ય હતી—માત્ર તેમના હૃદયો પ્રગટ કરવા માટે જ નહીં, પરંતુ તેમના ચરિત્રોને એવો વિકાસ આપવાનો કે મધ્યરાત્રિના પોકારમાં આવતા સંકટકાળે તે પ્રદર્શન પામે. જેઓએ પ્રથમ દૂતના સંદેશને દેવના ન્યાયોના ભયથી સ્વીકાર્યો હતો, કારણ કે તેઓ સત્યને પ્રેમ કરતા હતા અને સ્વર્ગના રાજ્યમાં વારસો મેળવવાની ઇચ્છા રાખતા હતા એટલા માટે નહીં, તેઓ હવે પોતાના સાચા સ્વરૂપમાં પ્રગટ થયા. તેઓ તે નિરાશ થયેલાઓની ઉપહાસ કરનારાઓમાં સૌથી પ્રથમ હતા, જેઓ ઈસુના પ્રગટ થવાની આતુરતાપૂર્વક રાહ જોતા હતા અને તેને પ્રેમ કરતા હતા. દેવની આ અતિ શોધક પરીક્ષાએ તેઓના સચ્ચા ચરિત્રોને પ્રગટ કર્યા, જેઓ પરીક્ષાની ઘડીએ પોતાના વિશ્વાસનો ઇનકાર કરીને જવાબદારી અને કલંકથી બચી જવા માંગતા હતા.

જેઓ નિરાશ થયા હતા તેઓને અંધકારમાં છોડવામાં આવ્યા નહોતાં; કારણ કે ભવિષ્યવાણીના સમયગાળાઓનું આતુર પ્રાર્થનાઓ સાથે અન્વેષણ કરતાં, ભૂલ શોધાઈ આવી—એ એકમાત્ર ભૂલ—અને વિલંબના સમયગાળામાંથી ભવિષ્યવાણીની લેખણીનો અનુસરણ કરવામાં આવ્યું. ખ્રિસ્તના આગમનની આનંદમય અપેક્ષામાં, દર્શનના પ્રતીત થતા વિલંબને ધ્યાનમાં લેવામાં આવ્યો ન હતો, અને તે દુઃખદ તથા અનપેક્ષિત આશ્ચર્યરૂપ બન્યો. તોય આ જ પરીક્ષા સત્યમાં નિષ્ઠાવાન વિશ્વાસીઓને વિકસાવવા અને દૃઢ બનાવવા માટે અત્યંત આવશ્યક હતી. વિલંબનો સમય અત્યંત આવશ્યક હતો. તે માત્ર બે વર્ગોને પ્રગટ કરવાનો અને મધરાતની બૂમના ઇતિહાસથી લઈને બારણું બંધ થવા સુધી જેમના ચરિત્રો પ્રગટ થવાના હતા તેમનો વિકાસ શરૂ કરવાનો હતો એટલું જ નહીં, પરંતુ જેઓ આ પ્રશ્નમાં યોગ્ય પક્ષે બહાર આવશે તેમને દૃઢ બનાવવા માટે પણ તે આવશ્યક હતો. તમે વિલંબના સમયને મધરાતની બૂમથી અથવા બારણું બંધ થવાથી અલગ કરી શકતા નથી.

જ્યારે તમે મધ્યરાત્રિની પોકારનો ઇનકાર કરો છો, ત્યારે તમે એ જ ઇતિહાસનો ઇનકાર કરો છો. મધ્યરાત્રિની પોકાર માત્ર એક્સેટર કેમ્પ મીટિંગમાં સેમ્યુઅલ સ્નોનો સંદેશ નથી; તે વિલંબના સમયનો અનુભવ છે. અહીં જ પ્રભુ આગેવાની કરી રહ્યા હતા. ભવિષ્ય માટે અમને ભય કરવાનો કોઈ કારણ નથી, સિવાય કે અમે આપણા ભૂતકાળના ઇતિહાસમાં પ્રભુની આગેવાનીને ભૂલી જઈએ—વિલંબના સમય અને મધ્યરાત્રિની પોકારનો આ ઇતિહાસ, જ્યાં તેમણે મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં સનાતન સુસમાચારને પરાકાષ્ઠાએ પહોંચાડ્યો, અને ઉપાસકોના બે વર્ગો ઉત્પન્ન કર્યા.

જો અમારી પાસે સમય હોત, તો અમે અધર્મના રહસ્ય વિષે ચર્ચા કરી શકતા. અધર્મના રહસ્યની એકથી વધુ યોગ્ય વ્યાખ્યા હોઈ શકે, પરંતુ અહીં તેનો અર્થ એવો છે કે પવિત્ર ઇતિહાસોમાં, જ્યાં પ્રભુ પોતાની પ્રજાની પરીક્ષા કરે છે, ત્યાં સારા સાથે ખરાબનું, સત્ય સાથે ભૂલનું મિશ્રણ કરવાની શૈતાનની ક્રિયા. શાસ્ત્રના પવિત્ર ઇતિહાસોમાં, જ્યાં પ્રભુ પોતાની પ્રજાને પરીક્ષણની પ્રક્રિયામાં લાવે છે, ત્યાં તમે હંમેશાં અધર્મનું રહસ્ય જોશો—સત્ય સાથે ભૂલનું મિશ્રણ કરવાની શૈતાનની પ્રવૃત્તિ. જ્યારે લોકો આ પરીક્ષાના બિંદુએ આવે છે, ત્યારે અધર્મના રહસ્યે મુદ્દાઓને ધૂંધળા બનાવી દીધા હોય છે.

જ્યારે નોહાનો પરીક્ષાનો સમય આવ્યો, ત્યારે બાઇબલ આપણને જણાવે છે કે તે પહેલાં શેતાનનું બીજ દેવના બીજ સાથે ભળી ગયું હતું. આ જ કારણ હતું કે નોહાના સમયમાં અધર્મના રહસ્યની પૂર્ણતા થઈ, જેને ઉત્પત્તિમાં આ રીતે વ્યક્ત કરવામાં આવ્યું છે કે દેવના પુત્રોએ મનુષ્યોની પુત્રીઓને પત્નીરૂપે સ્વીકારી—બે બીજોના સંમિશ્રણ રૂપે, અધર્મનું તે રહસ્ય, જે નોહાની પરીક્ષા પહેલાં આવે છે.

મૂસા અને લાલ સમુદ્રની પરીક્ષાના પ્રસંગે, શાસ્ત્ર વર્ણવે છે કે ઈઝરાયલ, જેની લાલ સમુદ્ર અને સિનાઈ પર પરીક્ષા થવાની હતી, તે ત્યાં એટલો લાંબો સમય રહેલા હોવાથી મિસરની શિક્ષણોથી ભ્રષ્ટ બની ગયો હતો. એ જ અધર્મનું રહસ્ય હતું—શૈતાની શિક્ષણોના પ્રભાવ હેઠળ આવવું.

યહૂદીઓના સમયમાં, સન્હેદ્રિને તેમની પરીક્ષણ પ્રક્રિયાને અસ્વીકાર કરવા માટે માર્ગ તૈયાર કરનાર ગ્રીક શિક્ષણો જ હતા.

મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં, પ્રોટેસ્ટન્ટ ચર્ચોમાં રહેલા મિલરાઇટો પાપાસત્તાના 1260 વર્ષોના પ્રભાવમાંથી હમણાં જ બહાર આવ્યા હતા; આ પ્રભાવે શુદ્ધ બીજને અશુદ્ધ બીજ સાથે ભેળવી તેને ભ્રષ્ટ કર્યું, અને એ રીતે અધર્મના રહસ્યને ઉત્પન્ન કર્યું, જે મિલરાઇટ ઇતિહાસની પરીક્ષા પહેલાં આવ્યું હતું.

એ અનીતિનું રહસ્ય છે, જે સદા ઉપસ્થિત રહે છે.

જો તમે અધર્મના રહસ્ય કેવી રીતે કાર્ય કરે છે તેનો અભ્યાસ કરો, તો *Patriarchs and Prophets* ના પ્રથમ અધ્યાયમાં જાઓ. બહેન વ્હાઇટ આપણને જણાવે છે કે શૈતાને સ્વર્ગમાં અધર્મનું રહસ્ય કેવી રીતે સિદ્ધ કર્યું. સ્વર્ગમાં એક કસોટી થવાની હતી કે કયા દૂતો સ્થિર રહેશે અને કયા દૂર કરવામાં આવશે, અને તે કસોટીની પ્રક્રિયા પહેલાં જ શૈતાન સ્વર્ગમાં અધર્મનું રહસ્ય કાર્યાન્વિત કરી રહ્યો હતો.

શેતાને આ કાર્ય શંકા સૂસવીને, પોતાના શબ્દને દેવના વચનથી ઉપર રાખીને, અને તેથી પણ વધુ મહત્ત્વપૂર્ણ રીતે, અન્ય લોકોને પોતાની ખોટી શિક્ષાઓ વ્યક્ત કરવા દોરીને—એક દુષ્ટ પ્રવૃત્તિ દ્વારા—કર્યું. તે તમારા મનમાં શંકા મૂકે, અને પછી તમે બહાર જઈને તે શંકા એક સમૂહ સમક્ષ વ્યક્ત કરો. જો કોઈએ તે શંકા વિશે ફરિયાદ કરી હોત, તો તેઓ તેની સામે નહીં, પરંતુ તમારી સામે ફરિયાદ કરતા.

તાજેતરમાં, સ્પોકેન, વોશિંગ્ટનના એક પાદરીએ *Early Writings*, પાનું 74 વિષે ટિપ્પણી કરતાં કહ્યું: “હું એલેન વ્હાઇટના સમયકાળના શબ્દકોશમાં ગયો, એટલે કે વેબ્સ્ટરનું શબ્દકોશ, અને *figures* નો અર્થ અંકગણિત સાથે કોઈ સંબંધ ધરાવતો નથી.” આ વાત સાંભળનાર મોટા ભાગના લોકો તેની તપાસ કરતાં નહીં અને તેને માનતા. ઓછામાં ઓછું, તે પાદરી આ અવતરણમાં *figures* શું સૂચવે છે તે અંગે શંકા વાવી રહ્યો હતો; હકીકતમાં, તે અસત્ય બોલી રહ્યો હતો. વેબ્સ્ટરનું 1828નું શબ્દકોશ કહે છે: FIGURE, n. અંકગણિતમાં, સંખ્યાને દર્શાવતું ચિહ્ન, જેમ કે 2, 7, 9.

તે શંકા વ્યક્ત કરી રહ્યો હતો, અને તે કાર્ય કરી રહ્યો હતો જેને અધર્મના ભેદરૂપે રજૂ કરવામાં આવ્યું છે. તે એડવેન્ટિસ્ટો માટે—જો તેઓ જોવા ઇચ્છુક હોય—ઓળખાવી રહ્યો હતો કે પૃથ્વીના ઇતિહાસના આ સમયમાં, તમારે સત્યને તમારા માટે પોતે સમજવું જોઈએ અને મનુષ્યોની વાત સાંભળવી નહીં; કારણ કે, ". . . અધર્મનો ભેદ તો અત્યારે જ કાર્યરત છે: . . . ."

આ ધ્યાન ભટકાવવાનું સાધન છે, અને ધર્મશાસ્ત્રીઓ ઘણી વાર એવું કરે છે. જો તમે બાઇબલમાં અથવા પ્રોફેસીના આત્મામાં કોઈ શબ્દનો અર્થ સમજવા માંગતા હો, તો પહેલાં શબ્દકોશોમાં નથી જોવાનું; તમારે પ્રોફેટ તરફ જોવું જોઈએ. ઉદાહરણ તરીકે, દાનિયેલ 8:11 માં દાનિયેલ હિબ્રૂ શબ્દ rum નો ઉપયોગ કરે છે, જેનો અનુવાદ “taken away” તરીકે થયો છે. લોકો માને છે કે તેનો અર્થ “removed” થાય છે, પરંતુ દાનિયેલ rum નો ઉપયોગ અન્ય પાંચ વખત પણ કરે છે, અને ત્યાં તેનો અર્થ ક્યારેય “take away” થતો નથી—તેનો અર્થ “to lift up and exalt” થાય છે. તેથી, દાનિયેલ 8:11 માં rum નો અર્થ “take away” થાય છે એવું માનવું એટલે પરંપરાનું અનુસરણ કરવું, દાનિયેલે જે રીતે આ શબ્દનો ઉપયોગ કર્યો છે તેનું નહીં.

તે જ રીતે, એલેન વ્હાઇટના સંદર્ભમાં: જો તમે એવો દાવો કરવો ઇચ્છો કે Early Writings, 74 માં “figures” નો અર્થ કળાત્મક આકૃતિઓ અથવા ગ્રાફિક્સ થાય છે, તો તમે કહી શકો, “એલેન વ્હાઇટના સમયમાં શબ્દકોશ એવું કહેતું નથી કે figures નો અર્થ અંકગણિત થાય છે,” એવો ભરોસો રાખીને કે મોટાભાગના લોકો તેની તપાસ નહીં કરે. પરંતુ જો તેઓ તપાસ કરે, તો તેઓ જાણશે કે figures નો અર્થ ખરેખર અંકગણિત થાય છે.

પરંતુ તમે સૌપ્રથમ જે સ્થાન પર જાઓ છો તે એલેન વ્હાઇટ પોતે છે: આકૃતિઓથી તેણીનો શું અર્થ છે? Early Writings, પૃષ્ઠ 74 પર, તે કહે છે, “His hand was over and hid a mistake in some of the figures,” અને પૃષ્ઠ 236 પર તે કહે છે, “His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods.” પ્રેરણાપ્રાપ્ત ભવિષ્યવક્ત્રીએ સ્પષ્ટ કરે છે કે તેની પરિભાષામાં figures નો અર્થ ભવિષ્યવાણીના સમયગાળો થાય છે—અંકગણિત, કલાત્મક ચિત્રાંકન નહીં.

તો, પ્રભુએ પોતાની હથેળી શાની ઉપર રાખી? તેમણે ભવિષ્યવાણીના સમયગાળાઓની ગણતરીમાં થયેલી એક ભૂલ—અંકડાઓ—ઉપર પોતાની હથેળી રાખી.

આ જ મુખ્ય નિષ્કર્ષ છે. ઘણાં લોકો એ જ સંદેશ રજૂ કરી રહ્યા છે જે અમે કરી રહ્યા છીએ, અને હું તેમનો સમર્થન કરું છું. પરંતુ જ્યારે 2520 વિષે અને એલેન વ્હાઇટે તેને માન્ય ભવિષ્યવાણી માનતી હતી કે નહીં તે પ્રશ્ન આવે છે, ત્યારે આ જ દલીલ છે—આ જ પુરાવો છે અને અહીંથી જ તમને શરૂઆત કરવી જોઈએ. અન્ય બધી દલીલો માન્ય અને સત્ય છે, પરંતુ આ જ શરૂઆતનો બિંદુ છે.

અર્લી રાઇટિંગ્સ, પૃષ્ઠ 74 પર, જ્યાં એવું કહેવામાં આવે છે કે કેટલીક સંખ્યાઓની ભૂલ પર પ્રભુએ પોતાનો હાથ રાખ્યો હતો, ત્યાં તે જ પુસ્તકમાં, પૃષ્ઠ 236 પર, તે તેનો અર્થ આ રીતે નિર્ધારિત કરે છે: “મેં જોયું કે દેવના લોકો આનંદપૂર્વક અપેક્ષામાં હતા, પોતાના પ્રભુની રાહ જોતા હતા. પરંતુ દેવે તેમને પરીક્ષણ કરવા માટે એવું નિર્ધારિત કર્યું હતું.” તે ટૅરીંગ ટાઇમ [22 માર્ચ, 1844], પ્રથમ નિરાશા વિષે બોલી રહી છે.

તે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના નિરાશા વિષે બોલતી નથી, કારણ કે ત્યાં પણ તેઓની કસોટી થવાની હતી; પરંતુ અહીં તે 22 માર્ચ, 1844ના વિલંબના સમય વિષે બોલે છે: “ઈશ્વરે તેમને કસવા માટે એવું નિર્ધારિત કર્યું હતું.” “ભવિષ્યવાણીના સમયખંડોની ગણતરીમાં થયેલી એક ભૂલ પર તેમના હાથે આવરણ મૂક્યું.” તે વિલંબના સમય દ્વારા તેઓની કસોટી કેવી રીતે કરવાની હતી? ભવિષ્યવાણીના સમયખંડો અંગેની તેમની સમજણ પર પોતાનો હાથ રાખીને. ભવિષ્ય વિષે તમને ડરવાનું કંઈ જ નથી, સિવાય કે આપણે ભૂલી જઈએ કે પ્રભુએ ભૂતકાળમાં, મિલરાઇટોના ઇતિહાસમાં અને તેમના શિક્ષણોમાં, આપણને કેવી રીતે માર્ગદર્શન આપ્યું છે.

આ ભવિષ્યવાણીય અવધિઓ જ તે શિક્ષણો હતા જેઓએ વિલંબનો સમય ઉત્પન્ન કર્યો. “તેમના હાથે ભવિષ્યવાણીય અવધિઓની ગણતરીમાં થયેલી એક ભૂલ ઢાંકી દીધી હતી. જેઓ પોતાના પ્રભુની રાહ જોઈ રહ્યા હતા તેઓએ આ ભૂલ શોધી કાઢી નહીં,”—એકવચન ભૂલ—“અને સમયનો વિરોધ કરનાર અતિશિક્ષિત પુરુષો પણ તેને જોઈ શક્યા નહીં. દેવે એવું નિર્ધાર્યું હતું કે તેમના લોકોને નિરાશાનો સામનો કરવો જોઈએ. સમય વીતી ગયો, અને જેઓ પોતાના તારણહાર માટે આનંદભરી અપેક્ષા સાથે રાહ જોઈ રહ્યા હતા તેઓ દુઃખી અને હતોત્સાહ બન્યા; જ્યારે જેઓએ ઈસુના પ્રાગટ્યને પ્રેમ કર્યો નહોતો, પરંતુ ભયવશ સંદેશને સ્વીકાર્યો હતો, તેઓ એથી પ્રસન્ન થયા કે તેઓ અપેક્ષાના સમયે આવ્યા નહોતા. તેમની ધાર્મિક કબૂલાતે હૃદયને અસર કરી નહોતી અને જીવનને શુદ્ધ કર્યું નહોતું. સમયનું વીતી જવું એવા હૃદયો પ્રગટ કરવા માટે ખૂબ જ યોગ્ય રીતે ગણિતાયેલું હતું. પોતાના તારણહારના પ્રાગટ્યને ખરેખર પ્રેમ કરનાર શોકગ્રસ્ત અને નિરાશ થયેલાઓની સામે ફરી વળી તેમનો ઉપહાસ કરનાર તેઓ જ સૌપ્રથમ હતા. મેં જોયું કે દેવે પોતાના લોકોને પરખવામાં અને તેમને એવી કસોટી આપવામાં કેટલી જ્ઞાનપૂર્ણતા બતાવી કે જેના દ્વારા જાણી શકાય કે અજમાયશની ઘડીએ કોણ સંકોચાઈ જશે અને પાછા વળી જશે.”

ઈસુ અને સમગ્ર સ્વર્ગીય સૈન્યએ તેઓ તરફ સહાનુભૂતિ અને પ્રેમથી નજર કરી, જેઓએ મધુર અપેક્ષા સાથે તેને જોવા લાંબા સમયથી આતુરતા રાખી હતી, જેને તેમની આત્માઓ પ્રેમ કરતી હતી. તેમની પરીક્ષાની ઘડીએ તેમને ધારણ રાખવા માટે દેવદૂતો તેમની આસપાસ મંડરાઈ રહ્યા હતા. જેમણે સ્વર્ગીય સંદેશ સ્વીકારવાનું ઉપેક્ષ્યું હતું, તેઓ અંધકારમાં છોડી દેવામાં આવ્યા; અને દેવનો ક્રોધ તેમના વિરુદ્ધ પ્રજ્વલિત થયો, કારણ કે તેમણે તે પ્રકાશ સ્વીકાર્યો નહીં, જે તેમણે સ્વર્ગમાંથી તેમની પાસે મોકલ્યો હતો. તે વિશ્વાસુ, નિરાશ થયેલા લોકો, જેઓ સમજી શકતા નહોતા કે તેમનો પ્રભુ કેમ આવ્યો નહીં, તેઓ અંધકારમાં છોડવામાં આવ્યા નહોતા. ફરી એકવાર તેઓને ભવિષ્યવાણીના સમયકાળોની તપાસ કરવા માટે તેમની બાઇબલો તરફ દોરવામાં આવ્યા. પ્રભુનો હાથ આ આંકડાઓ પરથી હટાવવામાં આવ્યો, અને તે ભૂલ—એકમાત્ર—સમજાવવામાં આવી.

અહીં તેણી 1843ના ચાર્ટમાં આંકડાઓ અંગે થયેલી ભૂલ સમજાવે છે, અને તેણીએ અગાઉથી જ નિર્ધારિત કર્યું છે કે આ આંકડાઓ ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. “તેઓએ જોયું કે ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓ 1844 સુધી પહોંચતા હતા, અને એ જ પુરાવા, જે તેમણે દર્શાવવા માટે રજૂ કર્યા હતા કે ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓ 1843માં સમાપ્ત થયા હતા, તે સાબિત કરતા હતા કે તેઓ 1844માં પૂર્ણ થશે.” ચર્ચાનો અંત! એલેન વ્હાઇટ 2520 પર પોતાની મંજૂરીની મુહર મૂકે છે.

1843 ના ચાર્ટ પર માત્ર ત્રણ જ ભવિષ્યવાણીય અવધિઓ એવી હતી, જેની સમાપ્તિ 1843 માં થતી હોવાનું તેઓ સમજી બેઠા હતા: 1335, 2520, અને 2300. આ આકૃતિઓમાંની કેટલીક સંખ્યાઓ—આ ચાર્ટ પરની ભવિષ્યવાણીય અવધિઓ—વિશે થયેલી એક ભૂલ ઉપર ઈશ્વરે પોતાનો હાથ રાખ્યો હતો, જ્યાં સુધી તેમનો હાથ દૂર કરવામાં આવ્યો ન હતો. જ્યારે તેમણે પોતાનો હાથ દૂર કર્યો, ત્યારે વિશ્વાસપૂર્વક રાહ જોનારા લોકો ફરીથી ભવિષ્યવાણીય અવધિઓનો અભ્યાસ કરવા દોરાયા, અને તેમણે જાણ્યું કે જ એ જ પુરાવો, જેના આધારે તેઓ રજૂ કરતા હતા કે ભવિષ્યવાણીય અવધિઓ 1843 માં પૂર્ણ થઈ હતી, તે પછી એવું સાબિત કરતો હોવાનું માન્ય થયું કે તેમાંની બે 1844 માં પૂર્ણ થઈ હતી.

૧૩૩૫ ની શરૂઆત ઈ.સ. ૫૦૮ માં થાય છે અને તેનો અંત ૧૮૪૩ માં આવે છે. ૨૫૨૦ ની શરૂઆત ઈ.પૂ. ૬૭૭ માં થાય છે અને તે વર્ષની પૂર્ણતાથી પ્રભાવિત થાય છે. આગેવાનો માનતા હતા કે તેનો અંત ૧૮૪૩ માં આવ્યો, પરંતુ પછી તેઓએ સમજ્યું કે જેમણે તેમને ૧૮૪૩ ની આગાહી કરવા દોર્યા તે જ પુરાવાએ સાબિત કર્યું કે ૨૫૨૦ ની ભવિષ્યવાણીનો અંત ૧૮૪૪ માં આવ્યો. ૨૩૦૦ ની ભવિષ્યવાણી ઈ.પૂ. ૪૫૭ માં શરૂ થાય છે, અને તેઓ માનતા હતા કે તેનો અંત ૧૮૪૩ માં આવ્યો; પરંતુ નિરાશા પછી, ભવિષ્યવાણીના સમયગાળાઓના તેમના અભ્યાસ દ્વારા તેઓએ સમજ્યું કે તેનો અંત ૧૮૪૪ માં આવ્યો.

તેઓએ ભવિષ્યવાણી કરી હતી કે માત્ર ત્રણ ભવિષ્યવાણીઓ 1843માં સમાપ્ત થશે, અને તેમાંની એક ખરેખર સમાપ્ત થાય છે: 1335. આ ભવિષ્યવાણી એવી નથી કે જેના ઉપર પ્રભુએ પોતાનો હાથ રાખ્યો હતો. તે મોડું પડવાના સમયથી લઈ મધ્યરાત્રિના પોકાર દ્વારા 22 ઓક્ટોબર, 1844 સુધીની મિલરાઇટોના ઇતિહાસને ઓળખાવે છે.

ગઈકાલની રજૂઆતમાં, આપણે એલેન વ્હાઇટના આ ઉદ્ધરણ સાથે સમાપ્ત કર્યું હતું: “ધન્ય છે તેઓની આંખો જેઓએ 1843 અને 1844માં જોવાયેલી બાબતો જોઈ હતી.” આ છે, “ધન્ય છે તે જે 1843 સુધી આવે છે.” પછીના પરિછેદમાં, તે કહે છે, “સંદેશ આપવામાં આવ્યો હતો. અને સંદેશને ફરીથી જાહેર કરવામાં કોઈ વિલંબ થવો જોઈએ નહીં, કારણ કે સમયનાં ચિહ્નો પૂર્ણ થઈ રહ્યાં છે; સમાપનનું કાર્ય અવશ્ય પૂર્ણ થવું જોઈએ. થોડા સમયમાં એક મહાન કાર્ય કરવામાં આવશે. ટૂંક સમયમાં દેવની નિયુક્તિથી એક સંદેશ આપવામાં આવશે, જે વકરીને જોરદાર પોકાર બનશે. ત્યારે દાનિયેલ પોતાના ભાગમાં ઊભો રહેશે, પોતાનું સાક્ષ્ય આપવા માટે.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

દાનિયેલ પોતાના હિસ્સામાં ઊભો રહે છે, તે દાનિયેલ 12ની કલમ 13 છે. “ધન્ય છે તે આંખો જેઓએ 1843 અને 1844માં જોવાયેલી બાબતો જોઈ” તે કલમ 12 છે. એલેન વ્હાઇટ દાનિયેલ 12:12–13 પર દૈવી વ્યાખ્યા આપે છે, કહે છે કે આ કલમો સમયની ભવિષ્યવાણી વિષે નથી, પરંતુ એવા અનુભવ વિષે છે જેમાં 1843 અને 1844નો સમાવેશ થાય છે, જે 1843 વિશેની ગેરસમજમાંથી ઉત્પન્ન થયો હતો અને જે વિલંબના સમયને ઉત્પન્ન કરે છે. જ્યારે વિલંબનો સમય આવે છે, ત્યારે “ધન્ય છે તે જે રાહ જુએ છે.” જો કે દર્શન મોડું પડે, તો તેની રાહ જો. ધન્ય છે તે જે વિલંબના સમયથી લઈને દ્વાર બંધ થાય ત્યાં સુધી વિશ્વાસપૂર્વક રાહ જુએ છે. જે વિશ્વાસુ વ્યક્તિ 1843 અને 1844માં જુએ છે તે એક આશીર્વાદ છે, જે તેને પરમપવિત્ર સ્થાને પ્રવેશ કરાવે છે.

૧૩૩૫ની ભવિષ્યવાણી 1843માં પૂર્ણ થઈ, અને તે મધ્યરાત્રિના પોકારના આગમનને ચિહ્નિત કરતી હતી. 2520 અને 2300ના ભવિષ્યવાણીય સમયકાળ 1844માં પૂર્ણ થાય છે. એલેન વ્હાઇટ કહે છે કે એ જ પુરાવા, જેણે તેમને આ જાહેરાત કરવા પ્રેર્યા હતા કે 2520, 2300 અને 1335 1843માં પૂર્ણ થયા હતા, પછી એ સાબિત કરવા માટે માન્ય માનવામાં આવ્યા કે તેઓ 1844માં પૂર્ણ થશે.

આ ઇતિહાસમાં ઉપાસકોના બે વર્ગો છે. અવિશ્વાસુ વર્ગ રાહ જોનારાઓની હાંસી ઉડાવે છે, પરંતુ રાહ જોનારાઓને પ્રબોધકીય સમયગાળાઓ તરફ પાછા દોરવામાં આવે છે અને તેઓ સમજવા લાગે છે કે તે જ પુરાવા, જેણે તેમને 1843માં 2520 અને 2300ના સમાપનને ઓળખવા દોર્યા હતા, એ જ સાબિત કરવા માટે હતા કે તેઓ 1844માં સમાપ્ત થયા હતા.

જોકે રાહ જોનારા લોકોએ આ વાત ઓળખી હતી, તેમ છતાં તેઓ પ્રથમ નિરાશા પહેલાં જેટલા પ્રભુ માટે જ્વલંત હતા એટલા રહ્યા નહોતા. મધરાત્રિના ઘોષણાના સંદેશથી તેઓ ફરી પ્રજ્વલિત થવાના હતા. રાહ જોનારા લોકોએ મધરાત્રિના ઘોષણા પહેલાં જ 1844ને, ભવિષ્યવાણીઓના અંતને, સમજી લીધું હતું.

મધરાત્રીના ઘોષણાના સંદેશે રાહ જોનારાઓને 22 ઑક્ટોબર, 1844 ની ઓળખ કરવામાં સક્ષમ બનાવ્યા. આ માહિતી સાથે, ઘટના માત્ર 1844ના કોઈ સમયની નહોતી; તે તો આ જ દિવસે હતી, અને તેથી તે સંદેશને શક્તિ પ્રાપ્ત થઈ.

શું તમે આ પ્રક્રિયા જુઓ છો? જે શિક્ષણો આ અનુભવ ઉત્પન્ન કરે છે, તે ત્રણ ભવિષ્યવાણીઓ છે: 1335, 2300, અને 2520.

આ વાતની સમજ થયા પછી, તેઓએ ઘોષણા કરવી શરૂ કરી, "બાબેલમાંથી બહાર નીકળો." આ બીજા દૂતનો સંદેશ છે.

આ બાબતમાં આપણે સ્પષ્ટ હોઈએ: વિલંબના સમયમાં શું સમાપ્ત થાય છે? 1843નું ચાર્ટ વાપરવાનું. તેમણે આ ચાર્ટને બાજુએ મૂકી દીધું, કારણ કે હવે તેઓ સમજી ગયા હતા કે પ્રભુ 1844માં આવવાના હતા, જ્યારે ચાર્ટમાં 1843 લખેલું હતું. તેથી, તેમણે બીજા દૂતના સંદેશાના ઇતિહાસ માટે આ ચાર્ટને બાજુએ મૂકી દીધું.

બીજા દૂતના ઇતિહાસમાં તેમનો સંદેશ શું બને છે? છેલ્લો પરિચ્છેદ તે સમજાવે છે.

કયા ભવિષ્યવાણીય સમયગાળો? 2520, 2300, અને 1335. આ ઇતિહાસમાં તેમનો સંદેશ એ જ છે. હવે તેઓ કહી રહ્યા છે, “અમને સમજાયું! આ ભવિષ્યવાણીઓ 1844 સુધી વિસ્તરે છે.” મધ્યરાત્રિના પોકારના ઇતિહાસમાં તેમનો સંદેશ 2520 અને 2300 વર્ષોની ભવિષ્યવાણીઓ છે.

જ્યારે તમે 2300 દિવસો સાથે સંબંધમાં 2520 રજૂ કરો છો, ત્યારે શું થાય છે? મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં, તમે ચર્ચોમાંથી બહાર કરી દેવામાં આવો છો, અને તે સંદેશાને મૌન કરવાના પ્રયાસો થાય છે.

2520 અંગેના અભ્યાસમાં પ્રવેશ્યા વિના, અમે જે બતાવવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યા છીએ તે એ છે કે એલેન વ્હાઇટ 2520 પર પોતાની મંજૂરીની મુહર મૂકે છે. જો તમે આ જોઈ શકતા ન હો, તો તમને પ્રાર્થના કરવી જોઈએ કે યેશુ તમારી આંખોમાંથી પડદાં દૂર કરે. એલેન વ્હાઇટે કહ્યું હતું કે જેણે તેમને 1843ની આગાહી કરવા દોર્યા હતા તે જ પુરાવા ત્યારબાદ એ સાબિત કરતાં જોવા મળ્યા કે આ ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓ 1844માં પૂર્ણ થયા. તે હંમેશાં ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓ, અથવા આંકડાઓ,નો ઉલ્લેખ બહુવચનમાં કરે છે. 1843ના ચાર્ટ પર માત્ર ત્રણ જ ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓ છે જે 1843માં પૂર્ણ થયા હતા.

જે એક 1843માં સમાપ્ત થાય છે—1335—તે માટે, વ્યાકરણની દૃષ્ટિએ યોગ્યતા રહે તે માટે, તેણી “આંકડાઓ” અને “ભવિષ્યવાણીય સમયગાળો” કહે તે માટે ઓછામાં ઓછા બે ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓ જરૂરી છે. જો ત્રણ હોય અને તમે એક દૂર કરો, તો પછી તેણી જે બેને સમર્થન આપે છે તે 2520 અને 2300 જ છે, બીજું કોઈ શું કહે તેની પરવા કર્યા વિના.

આ ઇતિહાસમાં, જેમાં 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ એડ્વેન્ટિસ્ટોના મહા નિરાશાનો પણ સમાવેશ થાય છે, પ્રભુ એવો અનુભવ ઉત્પન્ન કરી રહ્યા હતા જેમાં તેઓને ચર્ચોમાંથી બહાર કરવામાં આવી રહ્યા હતા, જેથી તેઓ મનુષ્યોના પ્રભાવ પર નહીં પરંતુ દેવના વચન પર ઊભા રહી શકે. ઈસુ ખ્રિસ્ત સાથે પરમપવિત્ર સ્થાને પ્રવેશ કરવા માટે જરૂરી વિશ્વાસ પ્રાપ્ત થાય તે માટે તેમને આ અનુભવની જરૂર હતી. તેઓને પરિપૂર્ણ કરી રહ્યા હતા જેથી અનાદિ સુવાર્તાને તેના નિષ્કર્ષ સુધી પહોંચાડી શકે.

પછી, આપણા પાસે બે પાયોનિયર છે, જેમ્સ વ્હાઇટ અને ઉરિયાહ સ્મિથ. આ જ તે મુખ્ય પુરુષો છે, જેમને આધુનિક ધર્મશાસ્ત્રીઓ એ દાવો કરવા માટે ઉલ્લેખે છે કે જેમ્સ વ્હાઇટે 1863માં 2520ને નકારી કાઢ્યો હતો અને ઉરિયાહ સ્મિથે 1870ના અને 1880ના દાયકાઓમાં પોતાના લેખનમાં તેને નકારી કાઢ્યો હતો.

અમે 1844માં અને ત્યારબાદના થોડાક સમયમાં પાછા જઈએ છીએ, જેથી જોઈ શકીએ કે જેમ્સ વ્હાઇટ અને ઉરિયા સ્મિથ એ જ ઇતિહાસનું વર્ણન કેવી રીતે કરે છે, જેનું વર્ણન એલેન વ્હાઇટે હમણાં જ કર્યું છે. તે આગાહીમય સમયગાળાઓ વિશે, પ્રભુએ પોતાનો હાથ હટાવી લેવાના વિષય વિશે અને ભૂલ દેખાઈ આવવા વિશે કહે છે; અને આ બંને પાયોનિયરો પણ એ જ કરે છે.

એલેન વ્હાઇટ “2520” અથવા “seven times” એવું કહેતી નથી, પરંતુ ઉરિયાહ સ્મિથ અને જેમ્સ વ્હાઇટ એવું કહે છે. તેઓ સ્પષ્ટ કરે છે કે આ ઇતિહાસમાં માન્ય ગણાયેલા ભવિષ્યવાણીય સમયગાળો 2520 અને 2300 હતા.

જેમ્સ વ્હાઇટ એવી એક ઐતિહાસિક પરિસ્થિતિ વિષે વ્યવહાર કરી રહ્યા છે જેમાં લોકો મધ્યરાત્રિના પોકારને નકારી રહ્યા છે અને માર્ગ પરથી પડી રહ્યા છે. તે આ બાબતનો પ્રતિભાવ આપી રહ્યા છે અને આ ઇતિહાસની ચર્ચા કરશે.

હવે તે અમને તે ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાઓ જણાવે છે, જે તેમના મતે 1843માં પૂર્ણ થતા હતા.

ભવિષ્યવાણીય અવધિઓમાં, જેઓમાં “દૈવી પ્રભુત્વના હાથે તેની ભૂલ ઉપર પોતાનો હાથ રાખ્યો હતો,” તેમાં 2520 પણ સામેલ હતું.

ઉરિયાહ સ્મિથ અને જેમ્સ વ્હાઇટ બંને સાક્ષી આપે છે કે 1844માં સમાપ્ત થતા તરીકે માન્ય થયેલા ભવિષ્યવાણીકાળ 2520 અને 2300 વર્ષોના હતા, અને તેઓએ એ જ પ્રકારની અભિવ્યક્તિઓનો ઉપયોગ કર્યો હતો જે એલેન વ્હાઇટે Early Writings, પૃષ્ઠ 236 અને ત્યારબાદમાં કર્યો છે.

ગેબ્રિયેલે તેને સત્યની શૃંખલાનો પ્રારંભ અને સાબિતીરૂપ શાસ્ત્રવચનો રજૂ કરવાની પદ્ધતિ આપી.

એલેન વ્હાઇટ કહે છે કે ગેબ્રિએલે વિલિયમ મિલરને સત્યની શૃંખલાની શરૂઆત સોંપી, અને વિલિયમ મિલર સાક્ષ્ય આપે છે કે તેને આપવામાં આવેલા ત્રણ આરંભબિંદુઓ AD 508, 677 BC, અને 457 BC છે. મધ્યરાત્રિના પોકારનો ઇતિહાસ ઉત્પન્ન કરનાર આ ભવિષ્યવાણીઓના આરંભબિંદુઓ તેને દેવદૂત ગેબ્રિએલ દ્વારા આપવામાં આવ્યા હતા.

જો તમે આ મૂળભૂત સત્યોને નકારી કાઢો છો, તો તમે એકસાથે ભવિષ્યવાણીના આત્માને પણ નકારી રહ્યા છો. એલેન વ્હાઇટ 2520 પર પોતાની સમર્થનની મહોર મૂકે છે. 2520 ને નકારી કાઢો, અને તમે સાર સાથે નિરર્થકને પણ ફેંકી રહ્યા છો.

જ્યારે આપણે આનું સમાપન કરીએ છીએ, ત્યારે Sister White જ્યારે કહે છે કે ભવિષ્ય અંગે આપણને કોઈ ભય રાખવાનો નથી, સિવાય કે આપણે પ્રભુના નેતૃત્વને ભૂલી જઈએ, ત્યારે હું એ કહી રહ્યો છું કે તેઓ જે પ્રભુના નેતૃત્વની વાત કરે છે તે Tarrying Time થી લઈને બંધ થયેલા દરવાજા સુધીનો ઇતિહાસ છે—એ ઇતિહાસ, જે “The Midnight Cry” શબ્દ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે। ભવિષ્ય અંગે આપણને કોઈ ભય રાખવાનો નથી, સિવાય કે આપણે ભૂલી જઈએ કે પ્રભુએ The Midnight Cry ના અનુભવમાં આપણું નેતૃત્વ કેવી રીતે કર્યું, અને આ નેતૃત્વ સાથે સંબંધિત શિક્ષણોને પણ। જે શિક્ષણોએ આ અનુભવ ઉત્પન્ન કર્યો, તે ત્રણ સમયસંબંધિત ભવિષ્યવાણીઓ છે, જેની શરૂઆત Angel Gabriel દ્વારા William Miller ને અપાયેલી તારીખોથી થાય છે। ભવિષ્ય અંગે આપણને કોઈ ભય રાખવાનો નથી, સિવાય કે આપણે આ શિક્ષણોને—2520 સહિત—ભૂલી જઈએ, જેણે Everlasting Gospel ની પરાકાષ્ઠા દરમિયાન પ્રભુએ Millerites ને જે રીતે નેતૃત્વ આપ્યું તે પ્રમાણે The Midnight Cry નો અનુભવ ઉત્પન્ન કર્યો।

તે એડ્વેન્ટિસ્ટો, જે પશુની મુદ્રા ગ્રહણ કરે છે અને શેતાનના ધ્વજ હેઠળ ઊભા છે, તેઓ સૌપ્રથમ ભવિષ્યવાણીના આત્માને અસ્વીકાર કરે છે.

આ અવતરણમાં બે વર્ગો છે: તેઓ જે પ્રભુને ઓળખવા માટે આગળ વધે છે, તેમનું માંસ ખાતા અને તેમનું લોહી પીતા રહે છે, અને દેવના વચનનો અભ્યાસ કરતા રહે છે, અને તેઓ જે એવું કરતા નથી. સત્યનો વિકાસ પૂર્ણ થયો નથી; તેઓ પવિત્રસ્થાનની સેવાને વિષે એવી વાતો કહેશે કે જે હજી સુધી કહેવામાં આવી નથી. તેઓ ખ્રિસ્તના સમયમાં વ્યવસ્થાકાળમાં થયેલા પરિવર્તન પર ભાર મુકશે, જે મિલરાઇટ સમયના પરિવર્તનનું પૂર્વચિત્ર છે, અને તે વ્યવસ્થાકાળ તરફ સંકેત કરે છે જ્યારે ખ્રિસ્ત મૃતકોના ન્યાયમાંથી જીવિતોના ન્યાય તરફ બદલાય છે. તેઓ પવિત્રસ્થાન વિષે અને એ વિષે વાતો કહેશે કે પ્રભુ પોતાના આત્માના ઉંડેલથી વ્યવસ્થાકાળના આ પરિવર્તનોમાં પોતાની ગતિઓને કેવી રીતે ચિહ્નિત કરે છે.

હજુ બે-એક વધુ ઉદ્ધરણો, અને આપણે લગભગ પૂર્ણ કરી લીધું છે.

તે સાતમા-દિવસના એડવેન્ટિસ્ટો, જેઓ મધ્યરાત્રિની પોકારને નકારી કાઢે છે, તેઓ માર્ગ પરથી પડી જાય છે; તેઓ પ્રભુના માર્ગદર્શનને અને તે ઉપદેશાત્મક શિક્ષણોને નકારી કાઢે છે, જેઓ મધ્યરાત્રિની પોકારનો ઇતિહાસ ઉત્પન્ન કરે છે. એ જ બાબતથી આપણે ભય રાખવો જોઈએ—આ શિક્ષણોને નકારી કાઢવાથી અને તે અનુભવને ન સમજવાથી. આમ કરતાં, આપણે ભવિષ્યવાણીના આત્માને નકારી રહ્યા છીએ.

સિસ્ટર વ્હાઇટ 2520 પર પોતાની મંજૂરીની મુહર મૂકે છે. અમે દર્શાવીશું કે 1843ના ચાર્ટ પર આવેલી અન્ય સત્યો પર પણ તે કેવી રીતે પોતાની મંજૂરીની મુહર મૂકે છે.

જગતના અંતે, જ્યારે આ બધું અમારી ઇતિહાસમાં અનંત સુસમાચારના પરાકાષ્ઠા-બિંદુએ પહોંચશે, ત્યારે એડવેન્ટિઝમને તે ત્રિ-ચરણીય પરીક્ષણ-પ્રક્રિયાનું સામનું કરવું પડશે, જેનું પૂર્વરૂપ દર્શાવવામાં આવ્યું છે, જેમ કે વિલિયમ મિલરના અનુભવમાં જોવા મળે છે.

વિલિયમ મિલરે ત્રણ ભૂલો કરી: (૧) તેમણે મધરાત્રીની પુકારને અસ્વીકારી અને નીચે આવેલા દુષ્ટ વિશ્વ તરફના માર્ગ પરથી પડી ગયા. (૨) ત્યારબાદ તેમણે માનવીય પ્રભાવ પર, એટલે કે જોશુઆ હાઇમ્સ પર, ભરોસો મૂક્યો. (૩) તેમણે શબ્બાથને અસ્વીકારી.

એક પ્રશ્ન ઉભો થયો: "શું તેણે શનિવારનો દિવસ નામંજૂર કર્યો હતો કે પવિત્રસ્થાનને?" તે સમયગાળામાં પૃથ્વી પરના પવિત્રસ્થાનમાંથી સ્વર્ગસ્થ પવિત્રસ્થાન તરફ થયેલા ઉપદેશના પરિવર્તનને કદાચ મિલરે સંપૂર્ણ રીતે સમજી લીધો ન હતો. જ્યારે એલન વ્હાઇટને પરમપવિત્ર સ્થળમાં લઈ જવામાં આવી, ત્યારે તેમણે વચનના કોથળામાં દસ આજ્ઞાઓ જોયાં, અને શનિવારની આજ્ઞા તેના આસપાસ પવિત્ર તેજ સાથે ઝળહળી રહી હતી.

મિલરે જે બાબતને અસ્વીકારી હતી તે ઈશ્વરના કાનૂન—સબ્બાથ—હતી. તેથી, મિલરે મધરાત્રીના પુકારને અસ્વીકાર્યો, પછી માનવીય સહારે આધાર રાખ્યો, અને ત્યારબાદ પશુની મુદ્રા પ્રાપ્ત કરી. આ જ બાબત જગતના અંતે ફરી પુનરાવર્તિત થાય છે.

અંતે પ્રથમ અસ્વીકાર મધ્યરાત્રિના પોકારનો છે, જે દેવની શક્તિના પ્રગટ થવાનું પુનરાવર્તન છે. બીજો દેહાધાર પર આધાર રાખવાનો છે. ત્રીજો રવિવારનો કાયદો છે.

એક વાત નિશ્ચિત છે: જે સાતમા-દિવસના એડ્વેન્ટિસ્ટો શેતાનના ધ્વજ નીચે પોતાનું સ્થાન લે છે, તેઓ સૌપ્રથમ ભવિષ્યવાણીના આત્મા પ્રત્યેનો પોતાનો વિશ્વાસ તજી દેશે.

એડવેન્ટિઝમ તે ત્રણ-પગથિયાંની પરીક્ષણ-પ્રક્રિયાને ફરી દોહરાવે છે, જેમાં વિલિયમ મિલર નિષ્ફળ ગયો હતો. પરંતુ દેવદૂતો મિલરને ઊભો કરવા અને તેને તેના તારણહાર પાસે ઘરે લઈ જવા રાહ જોઈ રહ્યા છે. જે એડવેન્ટિસ્ટો પશુનું ચિહ્ન સ્વીકારે છે, તેમના માટે રાહ જોતા દેવદૂતો એ નથી.

આપણે મધ્યરાત્રિની ઘોષણાને શા માટે યાદ રાખવાની જરૂર છે? કારણ કે ઇતિહાસ ફરીથી આવર્તિત થવાનો છે. આ ઇતિહાસમાં, જે સંદેશ આંદોલન સર્જશે તે 2520 અને 2300 છે; આ બાબતે તે લોકોને ચર્ચોમાંથી બહાર કાઢી દેશે.

પરંતુ શું આ ઇતિહાસ, મધરાતની હાકલ, વાસ્તવમાં ફરીથી પુનરાવર્તિત થવાનો છે, કે પછી તે માત્ર કોઈ ઇતિહાસ જ છે? આ આગળના ઉદ્ધરણ પર ધ્યાન આપો:

મધરાતના પોકારનો આ ઇતિહાસ અક્ષરશઃ ફરી પુનરાવર્તિત થાય છે.

એલેન વ્હાઇટ સમજતી હતી કે 2520 એક માન્ય સમય-ભવિષ્યવાણી હતી અને પ્રભુએ તેનો ઉપયોગ વિલંબનો સમય ઉત્પન્ન કરવા માટે કર્યો હતો—એ નિરાશા, જેણે એવો અનુભવ સર્જ્યો કે જેના દ્વારા પુરુષો અને સ્ત્રીઓ ખ્રિસ્ત સાથે પરમપવિત્ર સ્થાનમાં વિશ્વાસથી પ્રવેશવા માટે તૈયાર થયા.

અમે હજુ સુધી બાઇબલમાંથી 2520 સાબિત કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો નથી. હબક્કૂકની બે પાટિયાઓના આ અભ્યાસમાં, અમે પ્રથમ આ બાબતમાં સ્પષ્ટ થવા માંગીએ છીએ કે એલેન વાઇટ આજે એડ્વેન્ટિઝમ દ્વારા નકારવામાં આવી રહેલા આ સિદ્ધાંતોને સમર્થન આપે છે; ત્યારબાદ અમે બાઇબલ આધારિત અભ્યાસમાં પ્રવેશીશું.