იოელის წიგნი, შესაძლოა, წმინდა წერილებში უკანასკნელი წვიმის ყველაზე პირდაპირი გამოცხადებაა; და იოელი იწყებს იმით, რომ პირველად მიუთითებს ლაოდიკეის მეშვიდე დღის ადვენტისტური ეკლესიის მიერ აღსრულებულ განდგომილების ოთხ თაობაზე. იოელის საწყის მუხლებში წარმოდგენილი მზარდი განადგურების ეს ოთხი თაობა შეესაბამება ეზეკიელის მერვე თავში აღწერილ ოთხ მზარდ სისაძაგლეს. 1863 წლიდან 1888 წლამდე პერიოდი წარმოადგენს პირველ თაობას, და იგი აღნიშნავს მილერიტების საფუძვლიანი უწყების უარყოფას, როგორც ეს წარმოდგენილია 1843 და 1850 წლების პიონერულ დიაგრამებზე, წარმოდგენილია აბაკუმის მეორე თავში, და სიმბოლურად აღნიშნავს აღთქმას, როგორც ეს წარმოდგენილია ათი მცნების ორ ფილაზე.
1888થી 1919નો સમયગાળો એવી પેઢીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેણે વિશ્વાસ દ્વારા ન્યાયીપણાના એવા અનુભવને નકારી કાઢ્યો હતો જે ફિલાડેલ્ફિયાની મંડળી દ્વારા દર્શાવાતો અનુભવ ઉત્પન્ન કરે છે. પ્રથમ પેઢીમાં બળવો વિલિયમ મિલર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતા નેતૃત્વના કાર્ય પર કેન્દ્રિત હતો, અને 1888ની બીજી પેઢીમાં ભવિષ્યવાણીના આત્માના નેતૃત્વ વિરુદ્ધ બળવો થયો હતો. 1919ની ત્રીજી પેઢીનો આરંભ વિલિયમ વૉરન પ્રેસ્કોટના ખ્રિસ્તનો સિદ્ધાંત નામના પુસ્તકથી થયો હતો અને તેનો અંત 1957માં સિદ્ધાંત અંગેના પ્રશ્નો નામના પુસ્તક સાથે આવ્યો હતો. એ ત્રીજી પેઢી જગત સાથે બાંધછોડ કરનારી પેઢી હતી, જે દરમિયાન એડવેન્ટવાદ અમેરિકન મેડિકલ એસોસિએશનની તબીબી પદ્ધતિઓની માન્યતા તથા ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ અને રોમન કૅથોલિકવાદના શૈક્ષણિક વિદ્વાનો દ્વારા પોતાની કૉલેજોની માન્યતા મેળવવા પ્રયત્નશીલ હતું.
ત્રીજી પેઢીમાં એલેન વ્હાઇટની કલમમાંથી આવેલું શૈક્ષણિક માર્ગદર્શન નકારી કાઢવામાં આવ્યું અને તેની જગ્યાએ ગ્રીસના શૈક્ષણિક દર્શન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતી દુનિયાની ખોટી શૈક્ષણિક પ્રથાઓ સ્થાપિત કરવામાં આવી. ગ્રીક શિક્ષણનું પ્રતિનિધિત્વ દેવી એથેના દ્વારા થાય છે, જેઓ ટેનેસીના નૅશવિલમાં આવેલી પાર્થનોન મંદિરની પ્રતિકૃતિમાં પ્રતિષ્ઠિત છે.
બાઇબલમાં પ્રબોધક અલીશા સાથે સંકળાયેલી પ્રબોધકોની શાળાઓ દ્વારા સાચા શિક્ષણનું દૃષ્ટાંત આપવામાં આવ્યું હતું. ઈ.સ.પૂર્વે ૧૬૭માં શરૂ થયેલો અને ત્યાર પછી ઈ.સ. ૭૦માં યરૂશાલેમના વિનાશ સુધી ચાલુ રહેલો મકાબીઓનો બળવો મુખ્યત્વે પ્રાચીન કાળના શાબ્દિક અર્થમાંના ગૌરવશાળી દેશની સંસ્કૃતિ અને રાષ્ટ્રજીવનમાં ગ્રીક શિક્ષણની ઘૂસણખોરી સામેનો વિરોધ હતો. મકાબીઓનો વિરોધ દરેક સ્તરે ગ્રીક પ્રભાવ સામેનો બળવો હતો, પરંતુ મકાબી ધર્મોત્સાહીઓના ઇતિહાસ અને તેમની પ્રેરણાઓમાં ગ્રીસનો શૈક્ષણિક પ્રભાવ એટલો સર્વવ્યાપી હતો કે તેને એ વાસ્તવિકતાથી અલગ કરી શકાય નહીં કે યહૂદીઓએ ઈસુ ખ્રિસ્તને પોતાના મસીહા તરીકે નકાર્યા તેની સાથે સંકળાયેલું કદાચ સૌથી મોટું પરિબળ ગ્રીક શિક્ષણ હતું. યહૂદીઓ પર ગ્રીક શિક્ષણના નકારાત્મક પ્રભાવને તથા યહૂદીઓ દ્વારા ખ્રિસ્તના અસ્વીકાર અને તેમને વધસ્તંભે જડવામાં ખોટા શિક્ષણના યોગદાનને સ્પષ્ટ કરતાં પુસ્તકો લખાયાં છે.
મક્કાબીઓનો વિદ્રોહ આધુનિક આત્મિક ગૌરવશાળી ભૂમિમાં 1776માં થયેલા વિદ્રોહને અનુરૂપ છે. હાલમાં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં નોંધણી ધરાવતા 4,000થી વધુ વિશ્વવિદ્યાલયો છે, જે ગ્રીક અને જેસુઇટ શૈક્ષણિક પદ્ધતિઓના તત્ત્વજ્ઞાન પર આધારિત છે. છેલ્લાં દસથી વધુ વર્ષોની અરાજકતા અને કાયદાહીનતાનું મૂળ સીધું જ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સનાં કહેવાતાં શૈક્ષણિક કેન્દ્રોમાં શોધી શકાય છે, જે દાયકાઓથી એવા વિદ્યાર્થીઓનાં મનમાં વિચારધારા ઠસાવતાં આવ્યાં છે, જેમને ફ્રેન્ચ ક્રાંતિના સમયગાળાનાં શેતાની તત્ત્વજ્ઞાનોમાંથી ઉદ્ભવેલાં વૈશ્વિકતાવાદી તત્ત્વજ્ઞાનો સ્વીકારવા માટે પ્રસારમાધ્યમો અને મનોરંજનનાં સ્રોતો દ્વારા પહેલેથી જ માનસિક રીતે તૈયાર કરવામાં આવ્યા હતા. આજના વિશ્વવિદ્યાલયોના વિદ્યાર્થીઓ ગોરા લોકો, ખ્રિસ્તીઓ અને અમેરિકાના સાચા ઇતિહાસ પર પ્રહાર કરવા માટે રચાયેલાં શૈક્ષણિક કેન્દ્રોમાં પ્રવેશ્યા તે પહેલાં જ, સદોમ અને ગમોરા જેનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે તે જીવનશૈલી સ્વીકારવા માટે માનસિક રીતે તૈયાર કરી દેવાયા હતા. આજે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સનો જે નાગરિક સતત ચાલતી એ દ્વિસ્તરીય ન્યાયવ્યવસ્થાને સમજવા ઇચ્છે છે, જેમાં બાઇબલ અને ભવિષ્યવાણીના આત્મામાં દર્શાવ્યા પ્રમાણે ન્યાય અને સત્યને શેરીઓમાં ફેંકી દેવાની વાત પરિપૂર્ણ થાય છે, તેણે એ સમજવું જ જોઈએ કે વર્તમાન પરિસ્થિતિઓ ઇરાદાપૂર્વક ઘડાયેલા એવા આક્રમણને કારણે સર્જાઈ રહી છે, જે જીવનનાં પ્રારંભિક વર્ષોથી જ એવી શિક્ષણવ્યવસ્થા દ્વારા મનમાં ઠસાવવામાં આવે છે, જે માનવજાતને અભિજાતવાદી વૈશ્વિકતાવાદીઓના નિયંત્રણ હેઠળ લાવવા માટે રચાયેલી છે–અજગરની સત્તા!
એલેન વ્હાઇટનાં લખાણોમાં પાંચ મુખ્ય વિષયો છે: શિક્ષણ, સ્વાસ્થ્ય સુધારણા, ખ્રિસ્તી જીવનચર્યા, મહાન વિવાદનો વિષય અને વ્યવહારિક ઈશ્વરપરાયણતા. ભવિષ્યવાણીના આત્માના પાંચ મુખ્ય વિષયોમાંનો એક શિક્ષણ છે, અને એલેન વ્હાઇટ પણ ઈશ્વરના વચનમાં ઉલ્લેખિત દરેક પ્રબોધકની જેમ જ બાઇબલીય પ્રબોધક હતાં. અન્ય બાબતો ઉપરાંત, આનો અર્થ એ છે કે તેમનું જીવન એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર લોકોનું ઉદાહરણ છે અને તેમના માટે આદર્શ પણ છે. માત્ર ખ્રિસ્ત જ આપણા આદર્શ હોવા જોઈએ એવું કોઈ વિચારે તે પહેલાં, પાઉલ જણાવે છે:
કારણ કે ખ્રિસ્તમાં તમને દસ હજાર શિક્ષકો હોય, તોય ઘણા પિતાઓ નથી; કેમ કે ખ્રિસ્ત ઈસુમાં મેં સુસમાચાર દ્વારા તમને જન્મ આપ્યો છે. તેથી હું તમને વિનંતી કરું છું કે તમે મારા અનુયાયી બનો. 1 કરિંથીઓ 4:15, 16.
એક પ્રબોધક તરીકે એલેન વ્હાઇટ ઉદાહરણરૂપ છે. એલેન વ્હાઇટે માત્ર એક જ પ્રસંગે સંચાલક મંડળના સભ્યની ભૂમિકા સ્વીકારી હતી, અને તે પ્રસંગ તેમના સેવાકાર્યના પાંચ મુખ્ય વિષયોમાંના એક તરીકે નિરૂપિત સાચા શિક્ષણના સિદ્ધાંતોને અંગીકાર કરતી એક કૉલેજની સ્થાપનાનો હતો. ટેનેસીના મેડિસનમાં આવેલી તે કૉલેજ ટેનેસીના નૅશવિલના મહાનગરીય વિસ્તારમાં સ્થિત છે. તેમણે ૧૯૦૪થી લઈને ૧૯૧૫માં થયેલા તેમના અવસાનના એક વર્ષ પહેલાં સુધી મેડિસન કૉલેજના સ્થાપક સંચાલક મંડળમાં સભ્ય તરીકે રહેવાની સંમતિ આપી હતી એટલું જ નહીં, પરંતુ જ્યાં કૉલેજની સ્થાપના થઈ તે જમીનની પસંદગીમાં પણ તેમણે નિર્ણાયક ભૂમિકા ભજવી હતી. નૅશવિલ એ ગ્રીક શિક્ષણપ્રણાલીનું કેન્દ્ર છે, જેણે મક્કાબીઓના ઇતિહાસમાં યહૂદીઓને તેમના મસીહનો સ્વીકાર કરતા અટકાવવામાં મદદ કરી હતી; આ મક્કાબીઓ આપણે અત્યારે જે સમયમાં જીવીએ છીએ તે સમયના ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદનું પ્રતીક છે. મક્કાબીઓની ઇતિહાસરેખા ચાલીસમી કલમના ગૂઢ ઇતિહાસમાં સુદૃઢ રીતે નિરૂપિત કરવામાં આવી છે અને તે એવા ધર્મત્યાગી પ્રોટેસ્ટન્ટવાદનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમાં હવે ગ્રીક શિક્ષણનાં બરાબર એ જ (જોકે આધુનિક સ્વરૂપનાં) વિનાશક ફળોની વિચારધારા સંપૂર્ણપણે ઠસાવી દેવામાં આવી છે.
એડવેન્ટવાદની ત્રીજી પેઢીમાં, જે નેતૃત્વે 1888માં ભવિષ્યવાણીના આત્માનો અસ્વીકાર કર્યો હતો, તેણે પોતાની શિક્ષણવ્યવસ્થા જગતના શૈક્ષણિક માન્યતા-પ્રદાન તંત્રને સોંપવાનો નિર્ણય લીધો. નૅશવિલ સાચા અને ખોટા બંને પ્રકારના શિક્ષણના પ્રતીકાત્મક કેન્દ્રનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ગ્રીક શિક્ષણને પ્રતિષ્ઠાપિત કરવા માટે જગતે જે શહેર પસંદ કર્યું હતું, તે જ શહેર પ્રબોધકે પસંદ કર્યું. સાચું શિક્ષણ બહેન વ્હાઇટના અન્ય ચાર મુખ્ય વિષયોનો પાયારૂપ આધાર છે: આરોગ્ય સુધારણા, વ્યવહારિક ઈશ્વરપરાયણતા, ખ્રિસ્તી જીવનચર્યા અને ખાસ કરીને મહાન વિવાદનો વિષય.
ઈસુ હંમેશાં આરંભ દ્વારા અંતને સ્પષ્ટ કરે છે, અને એદેનની વાટિકામાં આવેલી કસોટી એ કસોટીને દર્શાવે છે જેના સામનો વિશ્વ હવે કરી રહ્યું છે. અંતકાળની કસોટી દરેક બાઇબલિક કસોટી જેવી જ છે, કારણ કે દેવ ક્યારેય બદલાતા નથી. બાઇબલિક કસોટી ત્રણ-ચરણીય પરીક્ષણ-પ્રક્રિયા છે, જે પરીક્ષણ-પ્રક્રિયાના અંતે પ્રગટ થનારા બે વર્ગો ઉત્પન્ન કરે છે. પ્રથમ દૂત આ ત્રણ પગલાંને આ રીતે વ્યક્ત કરે છે: દેવનો ભય રાખો, તેમને મહિમા આપો, કારણ કે ન્યાયની લિટમસ-કસોટીનો સમય આવી ગયો છે. પ્રથમ પગલું સારા અને નરસાના જ્ઞાનના વૃક્ષનું ફળ ન ખાવાની આજ્ઞા હતું. દેવનો આવશ્યક એવો ભય ન હોવાને કારણે હવ્વા વૃક્ષની કસોટીમાં નિષ્ફળ ગઈ અને તે ફળ ખાધું, જે સારા અને નરસા બંનેનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું. આદમનો દેવભય તેને વૃક્ષના બળવામાં પ્રવેશ કરતાં અટકાવી શક્યો નહીં, અને તેઓ બંને પર ન્યાય આવ્યો, કારણ કે તેમણે દેવત્વની નિવાસી ઉપસ્થિતિ વિના જીવનને પ્રગટ કર્યું.
માનવજાતનો પરીક્ષાકાળ પૂરો થવાના બરાબર પહેલાં ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકટીકરણમાં મુદ્રા ખોલીને પ્રગટ કરવામાં આવતી જ્ઞાનવૃદ્ધિને આરોગવાની ચેતવણીથી અંતિમ દિવસોની કસોટી શરૂ થાય છે. એડવેન્ટવાદ સાથે સંકળાયેલા લોકો માટે હોય કે એડવેન્ટવાદની બહારના લોકો માટે, આ કસોટી આપણા સમયમાં મુદ્રા ખોલીને પ્રગટ કરવામાં આવતી “જ્ઞાન”ની વૃદ્ધિના સ્વીકાર કે અસ્વીકાર પર આધારિત છે. જ્ઞાનની આ કસોટીનું નિરૂપણ ઉદ્યાનના કસોટીના વૃક્ષ દ્વારા થાય છે, જે ભલા કે ભૂંડાના જ્ઞાનનું પ્રતીક છે. સાચું શિક્ષણ 1904માં ટેનેસીના નૅશવિલમાં સ્થાન પામ્યું હતું અને પ્રતીકરૂપે રજૂ થયું હતું, અને ખોટું શિક્ષણ 1897માં નૅશવિલમાં સ્થાન પામ્યું હતું અને પ્રતીકરૂપે રજૂ થયું હતું; ત્યારબાદ 1920માં કાયમી માળખા તરીકે તેનું પુનર્નિર્માણ કરવામાં આવ્યું હતું. પ્રબોધિકાના જીવનકાળમાં નૅશવિલમાં સાચું શિક્ષણ પ્રતિષ્ઠાપિત કરવામાં આવ્યું હતું, ત્યારે ખોટું શિક્ષણ પણ પ્રતિષ્ઠાપિત કરવામાં આવ્યું હતું. 1915માં તેમના અવસાન પછી, પાર્થેનોન મંદિરના બીજા અને કાયમી બાંધકામમાં ખોટું શિક્ષણ પુનઃસ્થાપિત કરવામાં આવ્યું હતું, અને લાવદિકિયાઈ સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટ મંડળીના નેતૃત્વે જગત સાથે બાંધછોડ કરીને સાચા શિક્ષણનો અસ્વીકાર કર્યો હતો.
નૅશવિલનું ઉપનામ, “દક્ષિણનું એથેન્સ,” 1897ની સેન્ટેનિયલ એક્સ્પોઝિશનના કેન્દ્રબિંદુ તરીકે આ ઇમારતની પસંદગી પર અસરકારક બન્યું. એક્સ્પોઝિશનમાં આવેલી અનેક ઇમારતો પ્રાચીન મૂળ નમૂનાઓના આધારે રચવામાં આવી હતી. જોકે, પાર્થનોન જ એકમાત્ર એવી ઇમારત હતી કે જે તેની હૂબહૂ પ્રતિમૂર્તિ હતી. આજનું નૅશવિલ, ટેનેસી, તેના સંગીત માટે પ્રસિદ્ધ છે, પરંતુ જોની કૅશ મ્યુઝિયમ અસ્તિત્વમાં આવ્યું તે પહેલાં, નૅશવિલ ગાન માટે નહીં પરંતુ શિક્ષણ માટે પ્રસિદ્ધ હતું.
૧૮૫૦ના દાયકાઓ સુધીમાં, ઉચ્ચ શિક્ષણની અનેક સંસ્થાઓ સ્થાપિત કરવાના કારણે નૅશવિલે પહેલેથી જ “દક્ષિણનું એથેન્સ” એવું ઉપનામ પ્રાપ્ત કર્યું હતું; જાહેર શાળાપ્રણાલી સ્થાપિત કરનાર તે અમેરિકાના દક્ષિણ ભાગનું પ્રથમ શહેર હતું. સદીના અંત સુધીમાં, નૅશવિલે ફિસ્ક યુનિવર્સિટી, સેન્ટ સિસિલિયા અકૅડેમી, મોન્ટગોમરી બેલ અકૅડેમી, મહૅરી મેડિકલ કોલેજ, બેલમૉન્ટ યુનિવર્સિટી અને વૅન્ડરબિલ્ટ યુનિવર્સિટી—આ બધી સંસ્થાઓના દ્વાર ખુલતા જોયા હોત. તે સમયમાં, નૅશવિલ દક્ષિણના સૌથી સંસ્કારિત અને શિક્ષિત શહેરોમાંના એક તરીકે જાણીતું હતું, જે સંપત્તિ અને સંસ્કૃતિથી સમૃદ્ધ હતું.
ઈશ્વરપ્રેરિત વચનમાં અધર્મનું રહસ્ય સંજ્ઞા અને ક્રિયાપદ બંને છે. ઈશ્વરપ્રેરણા શેતાન અને પોપને, જેમને બહેન વ્હાઇટ શેતાનનો “જમણો હાથ” કહે છે, અધર્મના રહસ્ય તરીકે ઓળખાવે છે. તેમ છતાં, “અધર્મનું રહસ્ય” સત્ય અને ભ્રાંતિના સંમિશ્રણનું પણ વર્ણન કરે છે. યોએલે દર્શાવેલી ધર્મત્યાગની ચાર પેઢીઓ હઝકિયેલના આઠમા અધ્યાયનાં ઉત્તરોત્તર વધુ ઘૃણાસ્પદ એવાં ચાર કૃત્યોને અનુરૂપ છે. આ બે સાક્ષીઓ પ્રકટીકરણની પ્રથમ ચાર મંડળીઓને અનુરૂપ છે, અને કોન્સ્ટેન્ટાઇને ખ્રિસ્તી ધર્મને મૂર્તિપૂજકતા સાથે ભેળવીને કરેલી બાંધછોડ ત્રીજી મંડળીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ પ્રથમ ચાર મંડળીઓ પ્રાચીન ઇસ્રાએલના ઇતિહાસને અનુરૂપ છે, જે આધુનિક ઇસ્રાએલના ઇતિહાસનું પ્રતીક છે.
પ્રાચીન ઇઝરાયલની ત્રીજી પેઢીમાં, ઇઝરાયલના રાજાઓએ એવાં અન્ય રાષ્ટ્રો સાથે ગઠબંધનો કર્યાં જેમને ઈશ્વરના લોકો સાથે કદી ગઠબંધનમાં જોડવાનાં નહોતાં. પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાં રજૂ કરાયેલી પ્રાચીન વાસ્તવિક ઇઝરાયલ રાષ્ટ્ર અને ખ્રિસ્તી મંડળી વચ્ચેની સમાંતરતા એક ભવિષ્યવાણીસંબંધી વિષય છે, જેને હબાક્કૂકનાં પાટિયાં શીર્ષકવાળા અધ્યયનમાં સ્પષ્ટ રીતે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. ઈશ્વરની પસંદ કરેલી કરારબદ્ધ પ્રજામાંથી “કાપી નાખવામાં આવે છે” એવી ચોથી અને અંતિમ પેઢીને યોએલ, હઝકિયેલમાં વર્ણવેલાં ઉત્તરોત્તર વધુ ઘૃણાસ્પદ એવાં ચાર કૃત્યોમાં સૂર્ય સમક્ષ નમન કરી રહેલા પચીસ વડીલો સાથે સાંકળે છે. રવિવારના કાયદાના સમયે સૂર્ય સમક્ષ નમન કરતાં લાઓદિકિયાઈ સેવન્થ-ડે એડવેન્ટવાદને કાપી નાખવામાં આવે છે એવી તે ચોથી પેઢી થુઆતૈરા નામની ચોથી મંડળી સાથે સમાંતર છે, જે કાં તો ૫૩૮માં અથવા ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાયદાના સમયે પોપશાહીના શાસનનું પ્રતીક છે. પર્ગામસ નામની ત્રીજી મંડળી “બાંધછોડ”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, પછી ભલે તે પ્રાચીન ઇઝરાયલનું મૂર્તિપૂજક રાજ્યો સાથે જોડાવું હોય કે કોન્સ્ટેન્ટાઇનનું મૂર્તિપૂજક ધર્મને ખ્રિસ્તી ધર્મ સાથે ભેળવવું હોય, અને તે બે સાક્ષીઓ પ્રકટીકરણના તેરમા અધ્યાયના પૃથ્વીના શ્વાપદની ત્રીજી પેઢીને સંબોધે છે.
યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની ચાર પેઢીઓ, જેને અન્ય સત્યો ઉપરાંત 400/430 વર્ષોની બંધકાઈના સમયગાળા દરમિયાન મિસર દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવી હતી, અને જેનો અંત ફરાઉન લાલ સમુદ્રના જળોમાં ડૂબી જવાથી થયો હતો. તે જળોએ તે રાષ્ટ્રના અંતને ચિહ્નિત કર્યો, જેના પર ન્યાય આવવાનો હતો, જ્યારે ઈશ્વરે પ્રાચીન ઇઝરાયેલને પ્રભુદ્વક્તા મૂસા દ્વારા મુક્તિ અપાવી. યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ પર ન્યાય તે સમયગાળામાં થાય છે જેમાં ઈશ્વરની કલીસિયા પરનો ન્યાય સમાપ્ત થાય છે; તેથી નોંધવું જોઈએ કે ફરાઉનના જીવનનો અંત લાવનાર જળો ફરાઉન પર પૂર્વ પવનના મુક્ત થવાથી આવ્યા હતા, જે પવને ઈશ્વર પોતાના પસંદ કરેલા લોકોને છોડાવી રહ્યા હતા ત્યારે તે જળોને સ્થાને રોકી રાખ્યાં હતાં. પૂર્વ પવન ત્રીજી હાય છે, જે ત્યારે રવિવારના કાનૂન પર પ્રહાર કરે છે જ્યારે પ્રકાશન અધ્યાય અગિયારનો ભૂકંપ આવે છે.
પૃથ્વી-પશુની ચોથી અને અંતિમ પેઢીને પૂર્વે આવતી પેઢી રિપબ્લિકન અને પ્રોટેસ્ટન્ટ—બંને શિંગડાઓ પર પરિપૂર્ણ થાય છે. રિપબ્લિકન શિંગડાનું સમાધાન, જે તેની ત્રીજી પેઢીમાં સિદ્ધ થયું, પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધને આસપાસના સમયગાળામાં બન્યું, અને તેણે સંયુક્ત રાજ્યોએ પોતાની આર્થિક રચના ફેડરલ રિઝર્વના વૈશ્વિકવાદીઓને સોંપી દીધી તેવો વળાંક ચિહ્નિત કર્યો. એ જ સમયગાળામાં લાઉદીકિયન સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિઝમે પોતાનાં વૈદ્યકીય અને શૈક્ષણિક કાર્યને સાંસારિક શિક્ષણ અને વૈદ્યકના ધોરણો દ્વારા “માન્યતા પ્રાપ્ત” કરાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. ક્રિયારૂપે “અધર્મનું રહસ્ય” કોન્સ્ટન્ટીન અને પ્રાચીન ઇઝરાયેલના રાજાઓએ જગતની સત્તાઓ સાથે કરેલા સમાધાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ સમાધાનનું વર્ણન કરવા પ્રેરણાએ જે શબ્દ વાપર્યો છે તે “એમાલ્ગમેશન” છે, જે એલેન વ્હાઇટના સમયના શબ્દકોશમાં આ રીતે વ્યાખ્યાયિત હતો: "એમાલ્ગમમાં મિશ્ર કરવું અથવા એક કરવું; ભેળવી દેવું." સારા અને નરસાના જ્ઞાનનું વૃક્ષ એમાલ્ગમેશનનું વૃક્ષ છે, સમાધાનનું વૃક્ષ છે. “અંતિમ મહાસંઘર્ષ” રવિવાર કાયદાની સંકટસ્થિતિ છે, અને તે સંકટ માટે શૈતાનની તૈયારી “અધર્મનું રહસ્ય” છે, જે માનવીય જ્ઞાનને દૈવી પ્રકાશન સાથે ભેળવી દે છે.
“સાતાન અંતિમ મહાન સંઘર્ષ માટે પોતાની યોજનાઓ ઘડવામાં તત્પર છે, જ્યારે બધા પક્ષ લેશે....”
“જગતમાં પ્રબળ થતી વાણીઓને સાંભળો, સત્તાઓને ઓળખો. શું પ્રાર્થનાનો કોઈ સ્વર છે? શું તમને કોઈ એવું ચિહ્ન દેખાય છે કે દેવને માન્ય ગણવામાં આવે છે? યાજકો છે, ઘણાં છે; પરંતુ તેઓ પોતાના પગ નીચે યહોવાના કાનૂનને રૌંદી રહ્યા છે. તેમના વસ્ત્રો આત્માઓના રક્તથી કલંકિત છે. બહોળી જનમેદની દુષ્ટાત્માઓને બલિ અર્પી રહી છે. હે તમે, જે આજ્ઞાપાલન અને આજ્ઞાભંગ વચ્ચે સંકોચી રહ્યા છો, જુઓ. કલ્પનામાં જુઓ કે વિશાળ જનસમૂહો શેતાનની વેદી આગળ ઉપાસના કરી રહ્યા છે. સંગીત સાંભળો, તે ભાષા સાંભળો, જેને ઉચ્ચ શિક્ષણ કહેવામાં આવે છે. પરંતુ દેવ તેને શું જાહેર કરે છે?—અધર્મનું રહસ્ય.” Pamphlets, 004, 11.
अंतिम संघर्षमा, जब “सबैले पक्ष लिनेछन्,” तब एदेनको बगैंचाको परीक्षा फेरि दोहोरिन्छ। आरम्भमा बगैंचाको बीचमा रहेको एउटा रूखमा मात्र सीमित भएको त्यो परीक्षा अन्त्यमा सम्पूर्ण संसारमा दोहोरिन्छ। अन्तिम युद्धअघि शैतानको कार्य “अधर्मको रहस्य” हो, जसलाई “उच्च शिक्षा” भनेर परिभाषित गरिएको छ! पृथ्वीको पशुको देशमा “उच्च शिक्षा” को प्रतीक टेनेसीको नाशभिलमा, ‘दक्षिणको एथेन्स’ मा पाइन्छ, जहाँ पार्थेनोन मन्दिर अवस्थित छ, नाशभिलमा कहिल्यै म्याडिसन कलेजद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको साँचो शिक्षाको विपरीत। प्रेरणाबाट लिइएको तलको कथन यस लेखको अन्त्यमा पूर्ण रूपमा उद्धृत गरिएको छ, तर यस बिन्दुमा केही पक्षहरू विचार गरिनु आवश्यक छ।
“આ પૃથ્વીના ઇતિહાસના સમાપનમાં જે અધર્મનું રહસ્ય એટલી વિશાળ રીતે પ્રગટ થાય છે, તેની સાવધાનીપૂર્વક તપાસ કરવા માટે સર્વેને જ્ઞાનની આવશ્યકતા છે....”
“પુનઃસ્થાપિત થયેલા પરમદેશ સુધી પહોંચવા માટે કોઈ મધ્યમ માર્ગ નથી. આ અંતિમ દિવસો માટે મનુષ્યને આપવામાં આવેલ સંદેશ માનવીય કલ્પનાઓ સાથે ભેળવી દેવો નથી....”
“જેઓને દેવે વિશ્વાસના ઊંચા સ્થાનોએ ઉન્નત કર્યા છે, તેઓ સ્વર્ગના પ્રકાશથી વળી માનવીય જ્ઞાન તરફ ફરી શકે છે.... જે સૌ એવો ચરિત્ર ધરાવવા ઇચ્છે છે કે જે તેમને દેવ સાથે સહકાર્યકર બનાવે અને દેવની પ્રશંસા પ્રાપ્ત કરાવે, તેઓએ પોતાને દેવના શત્રુઓથી અલગ રાખવા જોઈએ અને ખ્રિસ્તે યોહાનને જગતને આપવા માટે આપેલું સત્ય જાળવી રાખવું જોઈએ.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.
જે સર્વને “જ્ઞાન”ની જરૂર છે તે બધા એવા લોકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓ પરીક્ષાની એક પ્રક્રિયામાં લાવવામાં આવે છે, જે અંતે ઉપાસકોના બે વર્ગો ઉત્પન્ન કરે છે. “જ્ઞાની” તેઓ છે જેઓ જરૂરી “જ્ઞાન” પ્રાપ્ત કરે છે. પરીક્ષણની પ્રક્રિયા ત્યારે આરંભે છે જ્યારે માનવ કૃપાકાળ પૂર્ણ થવાનો હોય તે પહેલાં જ, ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન અનમુદ્રિત થાય છે. તે અનમુદ્રણ “જ્ઞાનની વૃદ્ધિ”નો આરંભ કરે છે. જે લોકો ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશન સાથે સંબંધિત પરીક્ષાનો સામનો કરે છે તેઓ “તેલ”રૂપ ભવિષ્યવાણીય જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરશે, જે રવિવારના કાયદા સમયે પૂર્વ પવનના આગમન પહેલાં માર્ગદર્શન આપવા, તૈયાર કરવા અને પવિત્ર કરવા માટે નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યું છે. “સારા અને નરસાના જ્ઞાનનું વૃક્ષ” એ સ્વર્ગની રોટલીની નકલી પ્રતિરૂપનું પ્રતીક છે, જેને ખાવાની અથવા નકારવાની છે.
ગાલીલમાં, કફરનહૂમના સભાસ્થાનમાં, ઈસુએ એક જ પ્રસંગે પોતાના સેવાકાળના અન્ય કોઈ પણ પ્રસંગ કરતાં વધુ અનુયાયીઓ ગુમાવ્યા હતા. ત્યાં કસોટી એ હતી કે ખ્રિસ્તનાં ભવિષ્યવાણીરૂપ વચનો શાબ્દિક હતાં કે આત્મિક, અને જેઓ એ કસોટીમાં નિષ્ફળ ગયા તેઓ નિષ્ફળ ગયા—કારણ કે તેઓ ભૂલી ગયા હતા કે મનુષ્યે ઈશ્વરના મુખમાંથી નીકળતા પ્રત્યેક વચનથી જીવવાનું છે. ખ્રિસ્તે સ્પષ્ટપણે જણાવ્યું હતું કે તેઓ સ્વર્ગમાંથી નીચે મોકલવામાં આવેલી રોટલી હતા, અને જેઓ કસોટીમાં નિષ્ફળ ગયા હતા તેમણે ગ્રીકો જેનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા તેવી માનવીય પ્રજ્ઞા સાથે સત્યને ભેળવી દીધું હતું.
હવ્વાએ બગીચાની નિષ્ફળતાનો પ્રારંભ કર્યો તે પહેલાં, ખ્રિસ્તે આદમ અને હવ્વા બન્નેને ભલા અને બુરા વિષેના જ્ઞાનના વૃક્ષનું ફળ ન ખાવાનું નિર્દેશ આપ્યો હતો. અનંત સુસમાચારના ત્રણ પગલાંમાંનું પ્રથમ પગલું ઈશ્વરનો ભય છે.
“મનને પ્રકાશનના વિસ્મયકારક સત્યોને ગ્રહણ કરવા દો, અને પછી તે તુચ્છ વિષયો પર પોતાની શક્તિઓ વાપરવામાં ક્યારેય સંતોષ માનશે નહીં; તે આજના યુવાનોને નૈતિક રીતે પતન તરફ દોરી રહેલા નીચસ્તરીય સાહિત્ય અને નિરર્થક મનોરંજનોથી ઘૃણાપૂર્વક દૂર ફરી જશે. જેમણે બાઇબલના કવિઓ અને જ્ઞાની પુરુષો સાથે સહવાસ કર્યો છે, અને જેઓનાં આત્માઓ વિશ્વાસના વિર પુરુષોના મહિમામય કાર્યો દ્વારા ઉદ્દીપિત થયા છે, તેઓ વિચારના સમૃદ્ધ ક્ષેત્રોમાંથી હૃદયથી ઘણાં વધુ શુદ્ધ અને મનથી વધુ ઉચ્ચ બન્યા હશે, જેટલા તેઓ અત્યંત પ્રસિદ્ધ લૌકિક લેખકોના અભ્યાસમાં વ્યસ્ત રહેલા હોત, અથવા વિશ્વના ફરાઉનો, હેરોદો અને કૈસરોના પરાક્રમોનું મનન અને મહિમાકરણ કરતાં હોત.”
“યુવાનોની શક્તિઓ મોટા ભાગે સુપ્ત રહે છે, કારણ કે તેઓ ઈશ્વરના ભયને જ્ઞાનની શરૂઆત બનાવતાં નથી. પ્રભુએ દાનિયેલને જ્ઞાન અને સમજ આપી, કારણ કે તે એવી કોઈ શક્તિના પ્રભાવ હેઠળ આવવા તૈયાર નહોતો જે તેના ધાર્મિક સિદ્ધાંતોમાં હસ્તક્ષેપ કરે. આપણામાં વિચારશક્તિ ધરાવતા, સ્થિરતા અને દૃઢ મૂલ્યવાળા મનુષ્યો એટલા ઓછા કેમ છે, તેનો કારણ એ છે કે તેઓ સ્વર્ગથી વિમુખ રહીને મહાનતા પ્રાપ્ત કરવાની કલ્પના કરે છે.” Messages to Young People, 255, 256.
હવ્વાએ પોતાની “દેવભીતિ” ગુમાવી દીધી. તેને દેવના શબ્દોથી કંપી ઊઠવું જોઇતું હતું, જે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના લક્ષણોમાંનું એક છે. દેવભીતિ ત્રણ પરીક્ષાઓમાંની પ્રથમ છે, અને તે ત્યારે શરૂ થાય છે જ્યારે પ્રબોધક વચનનું મુદ્રાભેદ થાય છે; અને અંતે તે જ્ઞાનીનો એક વર્ગ અને મૂર્ખનો એક વર્ગ ઉત્પન્ન કરે છે. જેમને જ્ઞાની ઠરવાનું નિર્ધારિત થયું છે, તેમના માટે આરંભ દેવના વચન સમક્ષ કંપી ઊઠવામાં છે. હવ્વાએ આવું કર્યું નહીં, અને જ્યારે પરીક્ષણની પ્રક્રિયાના બીજા પગલા સમક્ષ તે આવી, ત્યારે તે દેવને મહિમા આપી શકી નહીં; અને ત્યારબાદ તે ન્યાયની ઘડીએ સમક્ષ આવી, જ્યાં તેણે લાઉદીકિયાની નગ્નતા પ્રગટ કરી.
“જે સૌ ખ્રિસ્તી ચરિત્રને પરિપૂર્ણ બનાવવા ઇચ્છે છે તેમણે ખ્રિસ્તનું જુંઆ ધારણ કરવું જ જોઈએ. જો તેઓ ખ્રિસ્ત યેશુમાં સ્વર્ગસ્થ સ્થાનોમાં સાથે બેસવા ઇચ્છે છે, તો તેમને આ પૃથ્વી પર રહેતાં જ તેમની પાસેથી શીખવું જોઈએ. ખ્રિસ્તે પોતાનું મનગમતું કર્યું નહોતું. તેમના સમગ્ર જીવનમાં નિર્મળ, નિઃસ્વાર્થ પરોપકારનો વિકાસ થયો હતો. તેમણે માનવી સ્વભાવ ધારણ કર્યો, જેથી પતિત દુનિયાને, શૈતાનને અને તેના સભાસમૂહને, સ્વર્ગના વિશ્વને, અપતિત લોકોએ, આ દર્શાવી શકે કે માનવી સ્વભાવ, તેમની દૈવી સ્વભાવ સાથે એકતામાં જોડાયેલો હોય, તો દેવના કાયદાને સંપૂર્ણપણે આજ્ઞાકારી બની શકે છે. સૌને પૂછવું જરૂરી છે, ‘ઉદ્ધાર પામવા માટે મને શું કરવું જોઈએ?’ દેવ નમ્ર, ખેદિત હૃદયોની માંગ કરે છે—એવાં હૃદયો, જે તેમના વચનથી કંપે છે. માત્ર દૈવી વેદી પાસેથી જ આપણે તે સ્વર્ગીય મશાલ પ્રાપ્ત કરી શકીએ છીએ, જે પ્રાપ્ત થતાં જ આપણા અયોગ્યપણાનું સંપૂર્ણ દર્શન કરાવશે અને ખ્રિસ્તની મહિમા તથા ગૌરવ આપણને પ્રગટ કરશે. જ્યારે આ જોવામાં આવે છે, ત્યારે દેવ આપણને પવિત્ર આત્માના માર્ગદર્શન હેઠળ મૂકે છે, અને તે આપણને સર્વ સત્યમાં દોરી જશે.” Bible Echo, July 20, 1896.
સત્ય અને ભૂલનું મિશ્રણ શૈતાનનું કાર્ય છે, જેને અધર્મનું રહસ્ય તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. તપાસણીય ન્યાયના અંતિમ પ્રવર્તનોમાં સમગ્ર માનવજાતનો સમાધાનવાદ ટેનેસીના નૅશવિલ સ્થિત પાર્થનોન મંદિરમાં પ્રતિષ્ઠિત કરવામાં આવ્યો છે.
“અમારા યુવાનોને એવી યુનિવર્સિટીઓમાં મોકલવું બુદ્ધિમત્તાનું નથી, જ્યાં તેઓ પોતાની ભાષાઓમાં પ્રભુત્વ મેળવવા માટે અભ્યાસ કરતા અવિશ્વાસી લેખકોની ભાવનાઓથી તેમના મસ્તક અને હૃદય ભરાઈ રહ્યા હોય, ત્યારે ગ્રીક અને લેટિનનું જ્ઞાન મેળવવામાં પોતાનો સમય સમર્પિત કરે છે. તેઓ એવું જ્ઞાન મેળવે છે જે બિલકુલ આવશ્યક નથી, કે મહાન શિક્ષકના પાઠો સાથે સુસંગત પણ નથી. સામાન્ય રીતે આ રીતે શિક્ષિત થયેલા લોકોમાં બહુ આત્મગૌરવ હોય છે. તેઓ માને છે કે તેઓ ઉચ્ચ શિક્ષણની પરાકાષ્ઠાએ પહોંચી ગયા છે, અને પોતાને હવે શિષ્યો ન રહ્યા હોય એમ ગર્વથી વર્તે છે. તેઓ દેવની સેવાના માટે બગડી જાય છે. ઘણા લોકોએ તુલનાત્મક રીતે નિષ્પ્રયોજક શિક્ષણ મેળવવામાં જે સમય, સાધનો અને અભ્યાસ ખર્ચ્યા છે, તે એવો શિક્ષણ મેળવવામાં વપરાવા જોઈએ હતા કે જે તેમને સર્વાંગી પુરુષો અને સ્ત્રીઓ બનાવે, અને વ્યવહારિક જીવન માટે યોગ્ય ઠરાવે. એવું શિક્ષણ તેમના માટે અતિશય મૂલ્યવાન સાબિત થાત.”
“જયારે વિદ્યાર્થીઓ અમારી શાળાઓમાંથી નીકળે છે ત્યારે તેઓ પોતાની સાથે શું લઈને જાય છે? તેઓ ક્યાં જઈ રહ્યા છે? તેઓ શું કરવા જઈ રહ્યા છે? શું તેમની પાસે એવું જ્ઞાન છે, જે તેમને બીજાઓને શિક્ષિત કરવા સક્ષમ બનાવશે? શું તેઓ બુદ્ધિમાન પિતા અને માતા બનવા માટે શિક્ષિત કરવામાં આવ્યા છે? શું તેઓ બુદ્ધિશાળી શિક્ષકો તરીકે પરિવારના મથાળે ઊભા રહી શકે? શું તેઓ પોતાના ગૃહજીવનમાં પોતાના બાળકોને એવી રીતે શિક્ષણ આપી શકે કે તેમનું કુટુંબ એવું બને, જેને દેવ આનંદથી નિહાળી શકે, કારણ કે તે સ્વર્ગસ્થ કુટુંબનું પ્રતિક છે? શું તેમને એ એકમાત્ર શિક્ષણ પ્રાપ્ત થયું છે, જેને ખરેખર ‘ઉચ્ચ શિક્ષણ’ કહી શકાય?”
“ઉચ્ચ શિક્ષણ શું છે? જ્યાં સુધી કોઈ શિક્ષણ સ્વર્ગની સમાનતા ધારણ કરતું ન હોય, જ્યાં સુધી તે યુવાન પુરુષો અને યુવાન સ્ત્રીઓને ખ્રિસ્તસમાન બનવા દોરી ન જાય, અને તેમને તેમના કુટુંબોના મથાળે ઈશ્વરના સ્થાને ઊભા રહેવા યોગ્ય ન બનાવે, ત્યાં સુધી તે શિક્ષણને ઉચ્ચ શિક્ષણ કહી શકાય નહીં. જો પોતાના શાળાજીવન દરમિયાન કોઈ યુવાન ગ્રીક અને લેટિનનું જ્ઞાન, તેમજ અવિશ્વાસી લેખકોના ગ્રંથોમાં સમાવાયેલ ભાવનાઓનું જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરવામાં નિષ્ફળ ગયો હોય, તો તેણે બહુ મોટું નુકસાન સહન કર્યું નથી. જો ઈસુ ખ્રિસ્તે આ પ્રકારના શિક્ષણને આવશ્યક ગણ્યું હોત, તો શું તેમણે તે પોતાના શિષ્યોને આપ્યું ન હોત, જેમને તેઓ મનુષ્યોને સોંપવામાં આવેલા સર્વોત્તમ કાર્યને પૂર્ણ કરવા માટે શિક્ષિત કરી રહ્યા હતા, એટલે કે જગતમાં તેમના પ્રતિનિધિ તરીકે ઉભા રહેવા માટે? પરંતુ, તેના બદલે, તેમણે પવિત્ર સત્ય તેમના હાથે સોંપ્યું, જેથી તે વિશ્વને તેની સાદગીમાં આપવામાં આવે.”
“એવા સમયોએ ગ્રીક અને લેટિનના વિદ્વાનોની જરૂર પડે છે. કેટલાકે આ ભાષાઓનો અભ્યાસ કરવો જોઈએ. આ સારું છે. પરંતુ સૌએ નહીં, અને ઘણાંએ પણ નહીં, તેમનો અભ્યાસ કરવો જોઈએ. જેઓ એવું માને છે કે ગ્રીક અને લેટિનનું જ્ઞાન ઉચ્ચ શિક્ષણ માટે અનિવાર્ય છે, તેઓ દૂર સુધી જોઈ શકતા નથી. તેમજ, જેને દુનિયાના લોકો વિજ્ઞાન કહે છે તેની ગુહ્ય બાબતોનું જ્ઞાન પણ દેવના રાજ્યમાં પ્રવેશ માટે આવશ્યક નથી. મનને કુતર્ક અને પરંપરાથી ભરનાર શેતાન છે—એવી પરંપરા અને કુતર્ક, જે સત્ય ઉચ્ચ શિક્ષણને બહાર રાખે છે, અને જે શીખનાર સાથે જ નષ્ટ થઈ જશે.”
“જેઓએ ખોટું શિક્ષણ પ્રાપ્ત કર્યું છે તેઓ સ્વર્ગ તરફ નિહાળતા નથી. તેઓ તેને જોઈ શકતા નથી, જે સાચો પ્રકાશ છે, ‘જે જગતમાં આવનાર દરેક મનુષ્યને પ્રકાશ આપે છે.’ તેઓ શાશ્વત વાસ્તવિકતાઓને મૃગજળ સમાન ગણે છે, પરમાણુને જગત કહે છે, અને જગતને પરમાણુ. જેમણે કહેવાતું ઉચ્ચ શિક્ષણ પ્રાપ્ત કર્યું છે તેવા ઘણાઓ વિષે દેવ જાહેર કરે છે, ‘તને તુલાડામાં તોલવામાં આવ્યો છે, અને તું ખૂટતો જણાયો છે,’—વ્યવહારિક કારોબારના જ્ઞાનમાં ખૂટતો, સમયનો શ્રેષ્ઠ ઉપયોગ કેવી રીતે કરવો તેના જ્ઞાનમાં ખૂટતો, અને ઈસુ માટે કેવી રીતે પરિશ્રમ કરવો તેના જ્ઞાનમાં ખૂટતો.” Review and Herald, August 17, 1897.
નૅશવિલનાં અગ્નિગોળાઓની ચેતવણી કોઈ મનસ્વી નગર વિષે નથી; તે સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટો, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ અને વિશ્વ ઉપર લાવવામાં આવેલો સીધો ન્યાય છે. નૅશવિલનાં અગ્નિગોળાઓ એડવેન્ટિઝમની વિવિધ શ્રેણીઓ, પૃથ્વીના પશુ અને વિશ્વ માટે ભિન્ન લક્ષણોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. નૅશવિલનાં અગ્નિગોળાઓ ખોટા શિક્ષણ ઉપર દેવનો ન્યાય છે, જે સારા અને ખરાબના જ્ઞાનના વૃક્ષ દ્વારા પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું છે.
આ અભ્યાસને અમે આગામી લેખમાં આગળ વધારીશું.
“પ્રભુ ઈસુએ વિવિધ પ્રતિમાઓ દ્વારા યોહાનને તેમના દુષ્ટ સ્વભાવ અને પ્રલોભનકારી પ્રભાવનું દર્શન કરાવ્યું, જેઓ દેવના લોકો પરના તેમના અત્યાચાર માટે વિશેષ રીતે ઓળખાયા છે. આ પૃથ્વીના ઇતિહાસના સમાપનકાળમાં જે અધર્મનું રહસ્ય એટલું પ્રબળ સ્થાન ધરાવે છે, તેને સાવધાનીપૂર્વક શોધી કાઢવા સર્વને જ્ઞાનની આવશ્યકતા છે. વિશ્વની શાસક સત્તાઓના નિવાસીઓના તે ઘૃણાસ્પદ કાર્યોનું દેવ દ્વારા કરાયેલ પ્રસ્તુતીકરણ—જે લોકો ગુપ્ત સમાજો અને સંગઠિત ગઠબંધનોમાં પોતાને બાંધે છે અને દેવના કાનૂનનો માન રાખતા નથી—સત્યના પ્રકાશ ધરાવતા લોકોને આ સર્વ દુષ્ટતાઓથી સંપૂર્ણપણે દૂર રહેવા માટે સક્ષમ બનાવવું જોઈએ. વિશ્વના બધા ખોટા ધાર્મિક લોકો વધુ ને વધુ પોતાના દુષ્ટ કાર્યો પ્રગટ કરશે; કારણ કે માત્ર બે જ પક્ષો છે: એક તેઓ જે દેવની આજ્ઞાઓનું પાલન કરે છે, અને બીજો તેઓ જે દેવના પવિત્ર કાનૂન વિરુદ્ધ યુદ્ધ કરે છે....”
સ્ત્રીના વંશ અને સર્પ વચ્ચેની વૈરતા પ્રભુએ સ્પષ્ટ રીતે નિર્ધારિત કરી છે. “અને હું તારાં અને સ્ત્રી વચ્ચે, તથા તારાં વંશ અને તેના વંશ વચ્ચે વૈર મૂકીશ; તે તારા મસ્તકને ઘા કરશે, અને તું તેની એડીને ઘા કરશે.” “અને આદમને તેણે કહ્યું, કારણ કે તું તારી પત્નીની વાણી સાંભળી, અને જે વૃક્ષ વિષે મેં તને આજ્ઞા આપી હતી કે, ‘તું તેમાંથી ન ખાશ,’ તેમાંથી ખાધું છે; તેથી તારાં કારણે ભૂમિ શાપિત થઈ છે; તારા જીવનના સર્વ દિવસો સુધી તું દુઃખ સાથે તેનું ભોજન કરશે; અને તે તારા માટે કાંટા તથા ઝાંખરા ઉપજાવશે; અને તું ખેતરની શાકભાજી ખાશ; તારા મુખના પરસેવામાં તું રોટલી ખાશ, જ્યાં સુધી તું ભૂમિમાં પાછો ન ફરે; કારણ કે તેમાંથી જ તને લેવામાં આવ્યો હતો: કેમ કે તું ધૂળ છે, અને ધૂળમાં જ ફરી પાછો ફરશ.”
“પોતાના માર્ગનું અનુસરણ કરીને, શેતાનની પ્રલોભનો સાથે સુસંગત રીતે કાર્ય કરીને અને દેવની જાણીતી ઇચ્છાના વિરોધમાં ચાલીને, મનુષ્યે વ્યર્થ રીતે પોતાને ઊંચો ઉઠાવવાનો અને ધન્ય બનાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. આ રીતે તેણે દેવની આજ્ઞાઓના અણઆજ્ઞાપાલનનું અનુભવજન્ય જ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યું. આ રીતે તેણે સારા અને નરસાનું જ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યું; આ રીતે તેણે દેવ પ્રત્યેની પોતાની નિષ્ઠા અને વફાદારી ગુમાવી દીધી અને સમગ્ર માનવકુટુંબ પર દુષ્ટતા અને દુઃખની પૂરદ્વારો ખોલી મૂકી. આજે કેટલાં લોકો એ જ પ્રયોગ કરી રહ્યા છે! મનુષ્ય ક્યારે શીખશે કે તેની સુરક્ષાનું એકમાત્ર સાધન ‘પ્રભુ એમ કહે છે’ પર પૂર્ણ વિશ્વાસ રાખવામાં જ છે?”
“શેતાન માનવીય રીતો દ્વારા ઈશ્વરના સંતાનો પર પોતાની જ કલ્પિત યોજનાઓ લાદવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યો છે. તે ઈશ્વર તરીકે સ્વીકારવામાં આવવા, અથવા તો ઈશ્વરથી પણ ઉપર સ્થાન પામવા માગે છે.
“શનિવારને સપ્તાહના પ્રથમ દિવસે બદલીને, તે મનુષ્યોને ઈશ્વરની ઘોષણાઓ પર અવિશ્વાસ કરવા દોરી જાય છે, અને તેથી તેઓ પોતાના માર્ગો અને યોજનાઓને એવી રીતે માનવા લાગે છે કે તેઓ પોતાની જ નજરમાં અને પોતાના વિકૃત નિર્ણયમાં અતિશય બુદ્ધિમાન દેખાય. માનવીય નીતિ દ્વારા તે મનુષ્યોને ઈશ્વરની સ્પષ્ટ આજ્ઞાઓને માનવીય પરંપરા કરતાં ઓછી બળવત્તર ગણવા દોરી જાય છે, અને તે કાયદાથી—જે સદા પવિત્ર, ન્યાયી અને સારો છે—થતો ભંગ બહુ ઓછા મહત્ત્વનો છે એમ માનવા પ્રેરિત કરે છે. તે જુએ છે કે આ રીતે માનવીય સાધનોને આજ્ઞાકારી સંતાનોની જેમ ઈશ્વર સાથે સુમેળમાં ચાલતા અટકાવીને, તે આપણા વિશ્વમાં ઈશ્વરના કાર્યની સિદ્ધિને અવરોધી શકે છે.”
“પરંતુ જવાબદારીના સ્થાનોમાં ઊભેલા માનવીય સાધનો સાથે શૈતાનની કાવતરાખોરીથી હવે, જ્યારે પાપનો પ્રયોગ થઈ ચૂક્યો છે, એટલું જ ભય રાખવો અને તેથી દૂર રહેવું જોઈએ, જેટલું આપણા પ્રથમ માતા-પિતાના પ્રસંગમાં હતું. મને એવું કહેવા સૂચના આપવામાં આવી છે કે દેવના કાર્યમાં જવાબદારીના સ્થાનોમાં મુકાયેલા પુરુષોએ અન્ય લોકો પર નિયંત્રણ ચલાવવાનો પોતાનો અધિકાર અતિમૂલ્યાંકિત કર્યો છે. કોઈ મનુષ્ય જે સ્થાન ધરાવે છે તે તેના સ્વભાવને બદલેતું નથી. કેટલાકે એવો ભાવ રાખ્યો હોય તેમ લાગ્યું છે કે તેઓએ ચર્ચો માટે અને સૅનિટેરિયમો માટે યોજનાઓ ઘડવી જ જોઈએ અને તેમની વિચારશક્તિ વિષે કોઈ પ્રશ્ન ઊભો થવો જ ન જોઈએ. તેઓ દરેક પગલે ઈસુ પાસેથી શીખે. દરેક મનુષ્ય માટે તે જ સર્વોચ્ચ અધિકાર હોવો જોઈએ.”
“જે વ્યક્તિ ઘણીવાર અમારા શિક્ષક રહ્યા છે, તેઓ કહે છે, ‘માનવે પોતાના દેવ સાથે દિનતાથી ચાલવું કેટલું કઠિન છે; ખેદભર્યા આત્માથી દેવનો માર્ગ અપનાવીને અને મહાન લોકિક લાભો પ્રસ્તુત કરતા જણાતા શૈતાનના પ્રસ્તાવોનો ત્યાગ કરીને ચાલવું કેટલું દુષ્કર છે.’ દેવએ એકમાત્ર જે ઘન પાયા પર સ્થાપના કરી છે તેમાં અડગ રહી ઊભા રહેવાને બદલે, માનવે પોતાની જ રીત ચલાવવાની જે અસર થઈ છે, તે વારંવાર પુનરાવર્તિત થઈ છે. દેવએ સૂચવેલા સીધા માર્ગોમાં ચાલવાનો ઇનકાર કરવાથી તેઓ ગુંચવણમાં પડશે અને જેમને આવી જ કસોટી અને પરીક્ષા છે તેમને જ્ઞાન શીખવશે નહીં. માનવ ક્યારે શીખશે કે દેવ દેવ છે, અને મનુષ્ય નથી કે તેઓ બદલાઈ જાય?”
“જે કેટલાક સીધા માર્ગથી વિમુખ થયા છે, તેઓ પરમેશ્વરે તેમના પર ન મૂકેલી જવાબદારીઓ પોતાના હાથમાં લેવા માટે સતત ઉત્કંઠાભરેલા જ્વરમાં રહ્યા છે. પરમેશ્વર દરેક સેવક અને દરેક વૈદ્યને સત્યની સાદગી જાળવી રાખવા બોલાવે છે. જૂના અને નવા બંને કરારોમાં પ્રકાશિત થયેલો પરમેશ્વરનો પુત્ર આજના આપણા વિશ્વનો તારણહાર છે. દરેક વૈદ્યકીય મિશનરીએ પોતાની તાલીમ તેમની પાસેથી જ મેળવવાની છે. જ્યાં સુધી તે પોતાની જાતને હવામાંના અધિકારના રાજકુમારથી અલગ ન કરે, ત્યાં સુધી તે પોતાના ઉપર વિશ્વાસ ધરાવતી આત્માઓને ભ્રમમાં દોરી જશે. બધા એવાં મનુષ્યોથી સાવધાન રહે, જેઓ એટલા શિક્ષિત અને ઉન્નત ગણાયેલા હોય કે તેમની યોજનાઓ સામાન્ય લોકો સમજી ન શકે.”
“પાપની કૂટિલ યુક્તિઓ અનંત કલ્પનાશક્તિને પણ વટાવી જાય છે. દરેક આફત, દરેક દુઃખ અને મૃત્યુ, માત્ર દુષ્ટતાની શક્તિનો જ નહિ, પરંતુ જીવંત ઈશ્વરના સત્યનો પણ પુરાવો છે. સત્યને જાણ્યા પછી—જીવંત ઈશ્વરનું તે વચન, જે સદાકાળ રહે છે, અને જે આજ્ઞાપાલન દ્વારા જીવન આપે છે—માણસની સાતાનની ચાતુર્યપૂર્ણ કૌશલ્યને અનુરૂપ થવામાં રહેલી દુર્બળતા અત્યંત વિચિત્ર છે. ઈશ્વર દ્વારા શીખવાયેલા બધા જ લોકો ખ્રિસ્તને તેમના પુત્ર તરીકે ઓળખે છે. જે લોકો ઈશ્વરના જાણીતા ઘોષણાઓનો અવિશ્વાસ કરે છે, તેઓ પાપની લોકપ્રિયતાને પ્રગટ કરે છે, અને જીવન તથા અમરતાની બાજુએ કાર્ય કરતાં નથી, જે સત્યના સંપૂર્ણ પવિત્રીકરણ દ્વારા પ્રકાશમાં લાવવામાં આવ્યા છે. જો તેઓ ચરિત્રમાં, વાણીમાં અને આત્મામાં પરિવર્તન નહીં લાવે, તો આત્માઓ નષ્ટ થશે.”
“પુનઃસ્થાપિત પરમસુખધામ સુધી પહોંચવા માટે કોઈ મધ્યમ માર્ગ નથી. આ છેલ્લા દિવસો માટે મનુષ્યને આપવામાં આવેલ સંદેશ માનવીય રચનાઓ સાથે મિશ્રિત થવાનો નથી. આપણે સાંસારિક વકીલોની નીતિ પર આધાર રાખવાનો નથી. આપણે પ્રાર્થનાશીલ વિનમ્ર લોકો બનવાના છે, તેઓની જેમ વર્તવાનું નથી જેઓ શેતાનની સાધનસામગ્રી દ્વારા અંધ કરાયેલા છે.”
“ઘણાં લોકોને વિશ્વાસ તો છે, પરંતુ એવો વિશ્વાસ નથી જે પ્રેમ દ્વારા કાર્ય કરે અને આત્માને શુદ્ધ કરે. ઉદ્ધારક વિશ્વાસ માત્ર સત્યમાં એક ખાલી માન્યતા જ નથી. ‘દુષ્ટાત્માઓ પણ માને છે, અને કંપે છે.’ ઈશ્વરના આત્માની પ્રેરણા મનુષ્યોને એવો વિશ્વાસ આપે છે કે જે પ્રેરક શક્તિરૂપ છે, જે ચરિત્રને ઘડે છે, અને મનુષ્યોને માત્ર ઔપચારિક ક્રિયાઓથી ઉપર લઈ જાય છે. આપણા શબ્દો, આપણા કાર્ય, અને આપણી ભાવના એ હકીકતની સાક્ષી આપે તેવી હોવી જોઈએ કે આપણે ખ્રિસ્તના અનુયાયી છીએ.”
“આ અંતિમ દિવસોમાં, દેવએ બક્ષેલો સર્વોત્તમ પ્રકાશ અને આશીર્વાદ પણ અપરાધ અને ધર્મત્યાગ સામે કોઈ સુરક્ષા નથી. જેમને દેવે વિશ્વાસની ઊંચી જવાબદારીઓના સ્થાનો પર ઉન્નત કર્યા છે તેઓ સ્વર્ગના પ્રકાશથી ફરીને માનવીય જ્ઞાન તરફ વળી શકે છે. ત્યારે તેમનો પ્રકાશ અંધકાર બની જશે, દેવસોંપેલી તેમની ક્ષમતાઓ ફાંસો બની જશે, અને તેમનો સ્વભાવ દેવ માટે અપરાધરૂપ બનશે. દેવનો ઉપહાસ થઈ શકતો નથી. તેમની પાસેથી વિમુખ થવું ભૂતકાળમાં જેમ નિશ્ચિત પરિણામોથી અનુસરાયું છે તેમ હંમેશાં અનુસરાતું રહેશે. દેવને અપ્રિય એવા કાર્યો કરવાનું, જો તેમના વિષે નિર્ધારિતપણે પસ્તાવો કરીને તેમને ત્યજી ન દેવામાં આવે, તો તેમને યોગ્ય ઠેરવવાનો પ્રયાસ કરતા કરતાં, દુષ્કર્મીને છેતરપિંડીમાં પગલું પગલું આગળ દોરશે, જ્યાં સુધી અનેક પાપો દંડમુક્ત રીતે કરવામાં ન આવે. જે કોઈ એવો સ્વભાવ ધારણ કરવા ઇચ્છે છે કે જે તેમને દેવ સાથે સહકારમાં શ્રમિકો બનાવે અને દેવની પ્રશંસા પ્રાપ્ત કરાવે, તેમણે દેવના શત્રુઓથી પોતાને અલગ રાખવા જોઈએ, અને જે સત્ય ખ્રિસ્તે યોહાનને વિશ્વને આપવા માટે આપ્યું હતું તેને અડગપણે જાળવી રાખવું જોઈએ.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.