યોયેલનું પુસ્તક અને લાઉદીકેયાની સાતમા-દિવસની એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચ - નંબર તેર

અમે હાલમાં 1863ના ભવિષ્યવાણીય પ્રતીકનો વિચાર કરી રહ્યા છીએ. અમે અમારા ધ્યાનને બાઇબલના કાદેશ પર કેન્દ્રિત કર્યું છે, જે પ્રાચીન ઇઝરાયલના “વિશ્વામ” સામેના બળવાના પ્રતીક તરીકે ઉભર્યું હતું—એવા બળવા, જેના કારણે તેમની મૃત્યુપ્રાપ્તિ એક એવી અવધિ દરમિયાન થઈ જે કાદેશ ખાતે પરિપૂર્ણ થઈ; આ રીતે 1863માં યિરમિયા ના “જૂના માર્ગો”ના અસ્વીકારને દર્શાવવામાં આવ્યું, જ્યારે લેવ્યવ્યવસ્થા છવ્વીસના “સાત સમય”નો અસ્વીકાર કરવામાં આવ્યો હતો.

કાદેશ અને 1863 સાથે સંકળાયેલા પ્રકાશનો અનુસરણ કરતાં, અમે કાદેશ સુધી પહોંચેલી દસ પરીક્ષાઓને ઓળખી રહ્યા છીએ. અમે પ્રથમ ત્રણ પરીક્ષાઓને મન્નાની પરીક્ષા તરીકે ઓળખી છે. આ ત્રણ પગલાંઓને ચમત્કારો અથવા પરીક્ષાઓ તરીકે રજૂ કરી શકાય છે, અને દસ પરીક્ષાઓમાં પ્રથમ તરીકે આવેલો શબ્બાથનો વિશ્રામ દસમી પરીક્ષાને અનુરૂપ છે, જેને પાઉલ હિબ્રૂઓમાં અત્યંત સ્પષ્ટ રીતે “વિશ્રામ” તરીકે ઓળખાવે છે. આ દસ પરીક્ષાઓમાં એક આલ્ફા વિશ્રામ અને એક ઓમેગા વિશ્રામ છે.

ભવિષ્યવાણીના અધ્યયનકર્તા “તે વિશ્રામ”ને કેવી રીતે વ્યાખ્યાયિત કરવા ઇચ્છે છે, જેને હિબ્રુઓએ કાદેશ ખાતે નકારી કાઢ્યું હતું, તે મહત્વનું નથી—કારણ કે ભવિષ્યવાણીની દૃષ્ટિએ દરેક “વિશ્રામ” (“line upon line”) “તે વિશ્રામ અને તે તાજગી” તરફ સંકેત કરે છે, જે અંતિમ વરસાદ છે. કાદેશ અંતિમ વરસાદના સંદેશાના અસ્વીકારનું, તેમજ અંતિમ વરસાદના અનુભવના અસ્વીકારનું, એક અગ્ર પ્રતીક છે; કારણ કે કાદેશ ખાતે એક લાખ ચુંમાળીસ હજાર પર પૂર્ણ થતું મુદ્રણ એ સત્યમાં “બૌદ્ધિક રીતે અને આધ્યાત્મિક રીતે” સ્થિર થઈ જવું છે.

“સત્યમાં” “બૌદ્ધિક રીતે” સ્થિર થવું એ દેવના વચનના અભ્યાસમાં પંક્તિ ઉપર પંક્તિની પદ્ધતિને એકમાત્ર પવિત્ર કરાયેલા અભિગમ તરીકે સ્વીકારવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. આ સંકુચિત અભિગમને ઑગસ્ટ 1840માં યોગ્ય અભિગમ તરીકે પુષ્ટિ મળી, જ્યારે “ઘણા લોકો મિલર અને તેના સહકારીઓ દ્વારા અપનાવવામાં આવેલા ભવિષ્યવાણીના અર્થઘટનના સિદ્ધાંતોની યોગ્યતા વિષે વિશ્વાસમાં આવ્યા, અને એડવેન્ટ ચળવળને અદ્ભુત પ્રેરણા મળી.” આ “અદ્ભુત પ્રેરણા” પવિત્ર આત્માની શક્તિના પ્રગટ થવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેણે 1840માં પ્રથમ દેવદૂતનો સંદેશ વિશ્વભરમાં મોકલ્યો.

જેઓએ “અદભૂત પ્રેરણા”નું પ્રતિનિધિત્વ કરતાં કાર્યમાં ભાગ લીધો હતો, તેઓને એ જ કાર્ય કરવા પવિત્ર આત્માની શક્તિ દ્વારા સક્ષમ બનાવવામાં આવ્યા હતા. પવિત્ર આત્માએ પોતાની શક્તિ માત્ર તેઓમાં જ પ્રગટ કરી હતી જેઓએ પવિત્ર પદ્ધતિને સ્વીકારી હતી. પવિત્ર આત્માએ પોતાની શક્તિ માત્ર તેઓની અંદર જ પ્રગટ કરી હતી જેઓએ પવિત્ર પદ્ધતિને સ્વીકારી હતી.

સત્યમાં બુદ્ધિપૂર્વક સ્થાપિત થવું એ “line upon line” પદ્ધતિને સ્વીકારવું છે, અને “line upon line” પદ્ધતિનું આ ‘સ્વીકાર’ લાઉદિકેયન માટે પવિત્ર આત્માના વ્યક્તિત્વમાં લાઉદિકેયા માટેના દૂતના પ્રવેશ માટે હૃદયના દ્વાર ખોલવા તરીકે દર્શાવવામાં આવે છે. આ પવિત્ર પદ્ધતિનો સ્વીકાર સત્યમાં બુદ્ધિપૂર્વક સ્થાપિત થનારા લોકોના મનમાં પવિત્ર આત્માની શક્તિ લાવે છે. તે પદ્ધતિનો સ્વીકાર એવી આધ્યાત્મિકતા ઉત્પન્ન કરે છે, જે દૈવીત્વ અને માનવત્વના સંયોજન તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. “line upon line” ની બાઇબલ આધારિત પદ્ધતિનો પ્રયોગ, જ્યારે વિશ્વાસ સાથે સંમિશ્રિત થાય છે, ત્યારે તે સત્યમાં બુદ્ધિપૂર્વક સ્થાપિત થવા તરીકે દર્શાવવામાં આવે છે; અને જે સત્ય (સંદેશ) આ પદ્ધતિ દ્વારા ઉત્પન્ન થાય છે, તેને ઈસુથી, જે વચન છે, અલગ કરી શકાય તેમ નથી. તેમના વચનના સંદેશને સ્વીકારવું એટલે તમારા મનમાં પવિત્ર આત્માને સ્વીકારવો. તેથી, સત્યમાં બુદ્ધિપૂર્વક સ્થાપિત થવું એવી આધ્યાત્મિક અનુભૂતિ ઉત્પન્ન કરે છે, જેને ઈશ્વરની મંજૂરીની મુદ્રા પ્રાપ્ત થાય છે.

કાદેશ પ્રાચીન ઇઝરાયેલ માટે અંતિમ પરીક્ષા હતી. યોએલના ગ્રંથમાં દ્રાક્ષારસ પીવનારાઓના બે વર્ગો એકબીજાથી તે આધારે અલગ પાડવામાં આવ્યા છે અને ભિન્ન ઠેરવવામાં આવ્યા છે કે તેમણે ઉત્તરવર્ષાની સુવાર્તાનો અસ્વીકાર કર્યો કે સ્વીકાર કર્યો—જેને યોએલ, બીજા વર્ગ દ્વારા પાન કરવામાં આવતા ખમીરિત દ્રાક્ષારસના વિરોધાભાસમાં, “નવો દ્રાક્ષારસ” તરીકે ઓળખાવે છે. યોએલનો “નવો દ્રાક્ષારસ” એ જ પૌલનું “વિશ્વ્રામ” છે, હિબ્રૂઓ અધ્યાય ત્રણ અને ચાર માં. તે જ એ પણ છે જેને યશાયાહના “એફ્રાઈમના મતવાલાઓ” “સાંભળવા” ઇનકાર કરે છે—“જેઓને તેણે કહ્યું, ‘આ જ તે વિશ્વ્રામ છે, જેના દ્વારા તમે કંટાળેલાને વિશ્વ્રામ અપાવી શકો; અને આ જ તે તાજગી છે’: છતાં તેઓ સાંભળવા ઇચ્છ્યા નહિ. પરંતુ યહોવાનો વચન તેમના માટે આજ્ઞા પર આજ્ઞા, આજ્ઞા પર આજ્ઞા; પંક્તિ પર પંક્તિ, પંક્તિ પર પંક્તિ; અહીં થોડું, અને ત્યાં થોડું; એવું થયું કે તેઓ જાય, અને પાછળ પડી જાય, અને ભાંગી પડે, અને ફાંસામાં ફસાય, અને પકડાઈ જાય.”

અમે નિર્ધારિત કર્યું છે કે અહરોનના સુવર્ણ વાછરડાના વિદ્રોહે કાદેશ ખાતે પૂર્ણ થતી દસ પરીક્ષાઓમાંથી ‘બે’નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે પરીક્ષાનું બે પરીક્ષાઓમાં થયેલું વિભાજન અંતિમ વરસાદની પરીક્ષણ-અવધિ સાથે સુસંગત છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ “પશુની પ્રતિમાની પરીક્ષા” દ્વારા થાય છે; અને એ જ પરીક્ષા છે જે દેવના લોકોના ભાગ્યનો નિર્ધાર કરે છે. પ્રકાશન અધ્યાય તેર ‘વિદ્રોહ’ને ઓળખાવે છે, કારણ કે સંખ્યા ‘તેર’ વિદ્રોહનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

આ અધ્યાયની શરૂઆત પાપલ સમુદ્રના પશુથી થાય છે, જે પૃથ્વી પરના બળવાના મુખ્ય પ્રતીકરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, કારણ કે દાનિયેલ તેને તે સત્તા તરીકે ઓળખાવે છે જે પરમોચ્ચના વિરોધમાં મોટાં વચનો બોલે છે. તે બળવાને અનુસરીને પૃથ્વીના પશુ—યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ—નો બળવો આવે છે, જે પછી સમગ્ર વિશ્વને તેમના બળવાના ઉદાહરણનું અનુસરણ કરવા માટે બળજબરી કરે છે. આ અધ્યાયમાં ત્રીજા બળવાના માળખાનો નમૂનો ત્રણ બળવાઓમાંથી પ્રથમ બળવામાં મળે છે, જેને સમુદ્રના પશુ તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જે વેટિકનનું પ્રતીક છે. અગિયારમી કલમમાં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ અજગરની જેમ બોલે છે અને તેથી પશુની એક પ્રતિમા રચે છે—વેટિકનની પ્રતિમા. બારમી કલમથી આગળ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ વિશ્વને પણ એવું જ કરવા માટે બળજબરી કરે છે. આરોનનો બળવો દ્વિગુણ છે, જે પ્રથમ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના બળવાને અને પછી જ્યારે વેટિકનની વૈશ્વિક પ્રતિમા અમલમાં મૂકવામાં આવે છે ત્યારે સમગ્ર વિશ્વના બળવાને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે.

મોસાની ગેરહાજરીમાં થયેલી મૂર્તિપૂજા, અને ત્યારબાદ મોસાની હાજરીમાં થયેલી મૂર્તિપૂજા—આ રીતે દર્શાવાયેલા બંને સમયગાળાઓને અહરોનનો બળવો ઓળખાવે છે. મોસા વ્યવસ્થા પ્રાપ્ત કરી રહ્યા હતા, તેથી બળવામાં વિભાજનબિંદુ તરીકે તેઓ ઈશ્વરની વ્યવસ્થાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. અહરોન દ્વારા વાછરડા-પશુની સુવર્ણ પ્રતિમા દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલી કસોટી 1863 ની કસોટી છે.

આ રવિવારના કાયદાની કસોટી છે, જે જીવન અને મૃત્યુ વચ્ચેની વિભાજક રેખાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે પ્રતિજ્ઞાત દેશ અથવા અરણ્યમાં મૃત્યુ વચ્ચેની વિભાજક રેખા છે, પશુની છાપ અથવા ઈશ્વરની મુહર વચ્ચેની વિભાજક રેખા છે, લાઉદિકેયન શેબ્નાના ભાગ્ય અથવા ફિલાડેલ્ફિયન એલ્યાકીંમના ભાગ્ય વચ્ચેની વિભાજક રેખા છે. પ્રથમ ત્રણ કસોટીઓ, જે મન્ના દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જેમ દસમી કસોટી પણ કરે છે તેમ, શનિવાર અથવા રવિવારના વિવાદનું પ્રતીક છે. અહરોનના સુવર્ણ વાછરડાના બળવામાં રહેલી વિભાજક રેખા, જે પાંચમી અને છઠ્ઠી બંને કસોટીઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે—તે પણ રવિવારનો કાયદો જ છે.

ચોથી પરીક્ષા મસ્સાહનું પાણી છે, જેનો અર્થ ‘પરીક્ષણ’ થાય છે, અને ‘મેરીબાહ’નો અર્થ “યહોવાનો ધ્વજચિહ્ન” થાય છે; આ ઘટના નિર્ગમન 17:1–7 માં આવેલ છે, જ્યાં તેને સીધેસીધી “પ્રભુની પરીક્ષા” તરીકે ઓળખાવવામાં આવી છે.

“મસ્સાહ” દ્વારા પ્રતિનિધિત થતી પરીક્ષા, અને “મેરિબાહ” દ્વારા પ્રતિનિધિત થતો ધ્વજચિહ્ન, એક ભવિષ્યવાણીય અલ્ફા છે, જેનો ભવિષ્યવાણીય ઓમેગા ત્યારે પૂર્ણ થાય છે જ્યારે મૂસા એ જ પથ્થરને બીજી વખત આઘાત કરે છે. તેનો અર્થ એ છે કે દસ ઉશ્કેરણોમાંથી ચોથી કાદેશ ખાતે પ્રતિનિધિત થાય છે, કારણ કે બીજું કાદેશ એ સ્થળ છે જ્યાં મૂસા બળવો કરીને પથ્થરને આઘાત કરે છે. આ દર્શાવે છે કે કાદેશ, એક પ્રતીક તરીકે, પાણીની તે પરીક્ષાને સમાવે છે જે એક ધ્વજચિહ્ન ઉત્પન્ન કરે છે.

ધ્વજરૂપ નિશાની ઉત્પન્ન કરનાર જળની કસોટી એ ઉત્તરવર્ષાની સંદેશાની કસોટી છે. 1863 એ તે સ્થળ હતું જ્યાં નિશાની ઊંચે ઉઠાવાની હતી, પરંતુ અફસોસ; 1863 તો માત્ર પ્રથમ કાદેશ જ હતો, અને બીજો કાદેશ ટૂંક સમયમાં આવનારા રવિવારના કાયદા સમયે છે. મસ્સાહ અને મરીબાહ રવિવારના કાયદા સમયે નિશાનીરૂપે ઊંચે ઉઠાવવામાં આવે તે પહેલાં જ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર માટેની અંતિમ કસોટીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ખ્રિસ્તના મૃત્યુની વ્યવસ્થા રોમની સત્તાએ કે યહૂદીઓની સત્તાએ કરી નહોતી. તે સત્તા તો ક્રોસ પહેલાં જ યુગો પૂર્વે સ્વર્ગની સભામાં અધિકૃત કરવામાં આવી હતી. મૂસાએ પોતાની લાકડીનો ઉપયોગ કરીને—દેવ પોતે જ અભિષિક્ત કરેલી તે લાકડીથી—શિલાને પ્રહાર કર્યો; પરંતુ માત્ર એક જ વખત. પ્રેરિત વાણી અનુસાર તે શિલા 1840 થી 1844 સુધીના સંદેશાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પ્રાચીન પાયાના સત્યો છે અને ધર્મીઓના માર્ગનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. મસ્સાહ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલી કસોટીમાં બચાવનાર જળ એ જળ છે, જે પ્રાચીન માર્ગોની શિલામાંથી બહાર આવે છે. તે જળ કસોટી કરીને બે વર્ગો ઉત્પન્ન કરે છે; એક પશુની છાપ માટે અને બીજો દેવની મુદ્રા માટે, જેમ મરીબાહ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલા નિશાનીરૂપે ઊંચે ઉઠાવવામાં આવેલાઓ પર દેવની મુદ્રા દર્શાવવામાં આવી છે.

આર્ટાક્સર્ક્સીસના ત્રીજા હુકમનામા પહેલાં મંદિર પૂર્ણ થયું હતું, જે આ સ્થાપિત કરે છે કે 1798થી 1844 સુધીના 46 વર્ષોમાં ખ્રિસ્તે ઊભું કરેલું મિલરાઇટ મંદિર, ત્રીજા હુકમનામાના આગમન દ્વારા પ્રતિનિધિત ત્રીજા દૂત પહેલાં પૂર્ણ થયું હતું. એક લાખ ચુમાલીસ હજાર રવિવારના કાયદા પહેલાં જ મુહરબદ્ધ થાય છે, અને ત્યારબાદ તેઓ પ્રાચીન દિવસોની જેમ પેન્ટેકોસ્ટના પ્રથમ ફળોની નિશાનીરૂપ અર્પણ તરીકે ઊંચા ઉઠાવવામાં આવે છે. મસ્સા અને મરીબાહ પ્રથમ અને ત્રીજા દૂતોના ઇતિહાસમાં મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશ દ્વારા પ્રતિનિધિત પાણીની કસોટીને ઓળખાવે છે.

દૈવત્વને માનવત્વ સાથે સંયોજિત કરવાનો કાર્ય બે મંદિરોના સંયોજન તરીકે પણ દર્શાવવામાં આવ્યો છે. તે લગ્ન તરીકે પણ રજૂ કરવામાં આવ્યો છે, જેમાં એક પુરુષ અને એક સ્ત્રી, અથવા સ્ત્રી મંદિર અને પુરુષ મંદિર, જોડાઈને એક દેહ બને છે. ખ્રિસ્તે મીલરાઇટ મંદિરને એ હેતુથી સ્થાપિત કર્યું કે તેઓને પોતાના સ્વર્ગીય મંદિરમાં લઈ જાય, જ્યાં તેઓ “વિશ્રામ” પામે; જે 1844ના ઇતિહાસમાં સાતમા-દિવસના શનિવાર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે.

જ્યારે મસા અને મેરીબાહ વિષેની આ સમજણને ચોથી કસોટી તરીકે એવી આરંભિક કસોટી વચ્ચે લાગુ કરવામાં આવે છે, જે પોતે પણ ત્રણ કસોટીઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ત્યારબાદ જેની પાછળ પાંચમી અને છઠ્ઠી કસોટીઓનો રવિવારનો કાયદો આવે છે—ત્યારે તમે જોઈ શકો છો, પરંતુ માત્ર ત્યારે જ જો તમે જોવા ઇચ્છુક હો, કે મન્નાની ત્રિવિધ કસોટી પ્રથમ કસોટી છે, અને તેની પાછળ એવી કસોટી આવે છે જે આરોનના સુવર્ણ વાછરડાની તૃતીય દ્વિવિધ કસોટીને પૂર્વગામી છે. મસા અને મેરીબાહને સાથે રજૂ કરવામાં આવે છે, કારણ કે આગાહીસ્વરૂપ “દ્વિગુણતા” માત્ર બીજા દેવદૂતના સંદેશમાં જ સ્થિત છે. મન્નાની પ્રથમ ત્રણ કસોટીઓ પ્રથમ દેવદૂતનો સંદેશ છે. મસા અને મેરીબાહની કસોટી બીજા દેવદૂતનો સંદેશ છે અને આરોનનો બળવો ત્રીજા દેવદૂતનો સંદેશ છે.

પાંચમી કસોટી હારૂનના સોનાના વાછરડાની કસોટી છે, જે મૂર્તિપૂજાના પ્રગટ પ્રદર્શનથી શરૂ થાય છે, જ્યારે બળવાખોરોએ વિચાર્યું કે તેમની નિર્લજ્જ બળવાખોરી દેવથી છુપાયેલી હતી.

છઠ્ઠી કસોટી સોનાના વાછરડાના બળવાના બીજા ભાગરૂપે છે, જ્યારે મૂસા દસ આજ્ઞાઓ પ્રાપ્ત કરીને પાછા ફરે છે. મૂસા પૂછે છે, “યહોવાના પક્ષે કોણ છે?” મોટા ભાગના લોકો નિષ્ક્રિય રહ્યા અથવા મૂર્તિપૂજકોની તરફેણમાં ઊભા રહ્યા, અને આ રીતે મધ્યસ્થની હાજરીમાં એ જ બળવો ખુલ્લેઆમ પ્રગટ કર્યો.

પાંચમી અને છઠ્ઠી કસોટીઓ સ્પષ્ટપણે રવિવારના કાયદાનું પ્રતિરૂપ દર્શાવે છે અને તેની સાથે સુસંગત છે. કર્મેલ પર્વત પર એલિયાહ એવો જ પ્રશ્ન પૂછે છે જેવો મૂસાએ પૂછ્યો હતો. “આજે નક્કી કરો કે તમે કોની સેવા કરશો,” — આ રવિવારના કાયદાની કસોટી તરફ સંકેત કરે છે. પશુની મૂર્તિની કસોટીનું પ્રતીકવિદ્યાત્મક અર્થઘટન રવિવારના કાયદા તરફ સૂચવે છે. આરોનની વાર્તામાં લેવીઓનું વિભાજન અને યરોબઆમના બે સુવર્ણ વાછરડાઓની વાર્તામાં બાર વંશોનું વિભાજન, રવિવારના કાયદા સમયે સમજદાર અને મૂર્ખ વચ્ચે થતું વિભાજન ઓળખાવે છે. સિસ્ટર વ્હાઇટની સાક્ષી પ્રમાણે લાઓદિકિયાઓ મૂર્ખ કન્યાઓ છે, અને તેથી રવિવારના કાયદા સમયે કન્યાઓનું વિભાજન એ લાઓદિકિયાઓ અને ફિલાદેલ્ફિયાઓનું વિભાજન છે. પાંચમી અને છઠ્ઠી કસોટીઓ, જે મળીને એક દ્વિગુણી કસોટી છે, રવિવારના કાયદા સાથે સુસંગત છે, જેનો અર્થ એ છે કે તેઓ 1863 અને કાદેશ સાથે પણ સુસંગત છે.

નિર્ગમનના બત્રીસમો અને ત્રેત્રીસમો અધ્યાય એ જ દિવસે, માત્ર થોડા જ કલાકોના અંતરે, પૂર્ણ થાય છે, અને તે દિવસ 1863 અને કાદેશનું પ્રતીકરૂપ છે. ત્રેત્રીસમો અધ્યાયમાં મૂસા દેવની મહિમા જોવા વિનંતી કરે છે. તેથી, અમે પાંચમી અને છઠ્ઠી ઉશ્કેરણોમાં મૂસાને એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર રૂપે રૂપાંતરિત થતો જોઈએ છીએ. એ જ મૂસા કાદેશમાં બીજી વાર શિલા પર પ્રહાર પણ કરે છે, અને આ રીતે તે એવા વર્ગનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જે તે શિલા દ્વારા ચૂરચૂર થાય છે, જેના પર પડવાનો તેમણે ઇનકાર કર્યો હતો. તે શિલા એક સંદેશ છે, અને તેથી કાદેશ ખાતે મૂસાના બે પ્રતીકો છે—એક દેવની મહિમા પ્રગટ કરનાર અને બીજું શિલાને નકારનાર.

‘કાદેશ ખાતેનો મૂસા’ ના પ્રતીકોમાંનું એક એ છે કે તે સત્તાના પ્રતીક એવા દંડથી શિલાને મારે છે. પ્રથમ વખત તે ઈશ્વરની સત્તા હતી અને બીજી વખત તે મનુષ્યની સત્તા હતી. બીજા કાદેશ ખાતે મૂસા દ્વારા પ્રતિનિધિત થતો વર્ગ એફ્રાઈમના મદ્યપો તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જે પોતાની ધાર્મિક-શાસ્ત્રીય સત્તા (દંડ) નો ઉપયોગ પાછળના વરસાદના સંદેશા પર પ્રહાર કરવા માટે કરે છે, જે 1840 થી 1844 સુધીના પ્રાચીન માર્ગોના સંદેશા છે.

મન્નાની પ્રથમ પરીક્ષા ત્રણ પરીક્ષાઓ છે. દસ પરીક્ષાઓમાંની છેલ્લી પરીક્ષા ત્રીજા દૂતની પરીક્ષા છે. પ્રથમ અને છેલ્લી બંને પરીક્ષાઓ પરીક્ષાના પ્રતિક તરીકે “વિશ્રામ”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રથમ પરીક્ષા ત્રણ પરીક્ષાઓ છે, જે પ્રથમ દૂતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ત્યારબાદ બીજા દૂતનું આવે છે; પરંતુ ચોથી પરીક્ષા, જ્યાં મુદ્રાંકન અને નિશાનરૂપે ઊંચે ઉઠાવવામાં આવવું છે, તે માસ્સા અને મરીબાહ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. પાંચમી અને છઠ્ઠી પરીક્ષાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતો ત્રીજો દૂત ત્રીજી પરીક્ષા છે, જે માસ્સા અને મરીબાહની બીજી પરીક્ષા, અને મન્નાની પ્રથમ પરીક્ષા પછી આવી.

ગણના 11:1–3 માં રજૂ થયેલું તબેરાહનું ઉશ્કેરણ સાતમી પરીક્ષા છે. “તબેરાહ,” જેનો અર્થ ‘દહનસ્થાન’ થાય છે, દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતી વિશ્વાસની અગ્નિમય કસોટીનો પરિચય કરાવતા આ વચનો પહેલાં એવા વચનો આવે છે, જે અરણ્યમાં દેવના લોકોની ગતિને ઓળખાવે છે. દસમા અધ્યાયમાં પ્રગટ થયેલી અધીરાઈનો વિરોધાભાસ તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર સાથે કરવામાં આવ્યો છે, જેઓ મેષશિશુ જ્યાં જ્યાં જાય છે ત્યાં ત્યાં તેની પાછળ ચાલે છે. આ તો તેઓ છે જેઓમાં પવિત્રજનોની ધીરજ છે; પરંતુ પ્રાચીન ઇઝરાયલ દસમા અધ્યાયમાં એવી અધીરાઈ દર્શાવી રહ્યું હતું, જે તેમને અગિયારમા અધ્યાયમાં તેમની અગ્નિમય કઠિન પરીક્ષા તરફ દોરી જાય છે.

આગળનો શ્લોક તબેરાહના બળવાનો પરિચય કરાવે છે.

અગ્નિના પ્રગટ થવાનાં અનુસરણરૂપ જે ઉશ્કેરણી આવી, તે માંસાહાર માટેની લાલસા હતી, અને તે આઠમી કસોટી છે. આ વર્ણન ગણના 11:4–34 માં આવેલું છે. તબેરાહમાં થયેલી ફરીયાદ ઉચ્ચ સ્વભાવના ભ્રષ્ટ થવાનું, ધીરજના અભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને મિસરની માંસની હાંડીઓ માટેની વાસનાનો બળવો નીચા સ્વભાવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. અગ્નિ મલાખી અધ્યાય ત્રણમાં કરારના દૂત દ્વારા થતી અગ્નિદ્વારા શુદ્ધિકરણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે પ્રતીકાત્મક અર્થમાં તબેરાહનો અર્થ દહનસ્થાન થાય છે, અને દેવના પ્રબોધક વચનમાં આ દહનસ્થાન મલાખી ત્રણમાં આવેલું છે, જ્યાં અગ્નિ એક અધૈર્યવાળો વર્ગ ઉત્પન્ન કરે છે, જે શુદ્ધ કરવામાં આવવાનો નિયત છે, અને એક ધીરજવાળો વર્ગ, જે ઉઠાવવામાં આવતી અર્પણ તરીકે શુદ્ધ કરવામાં આવે છે.

તબેરાહના ઉચ્ચ અને નીચ સ્વભાવની દ્વિગુણ પરીક્ષામાં મૂસા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામનારાઓ તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર છે, જેઓ સત્યમાં બૌદ્ધિક રીતે તથા આત્મિક રીતે પણ સ્થિર થયા છે. બુદ્ધિ ઉચ્ચ સ્વભાવને ઓળખે છે અને આત્મિક રીતે દેવત્વ તથા માનવત્વના સંયોજનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. દેવત્વનું માનવત્વ સાથે સંયોજન ત્યારે જ શક્ય છે જ્યારે નીચ સ્વભાવ ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં આવ્યો હોય અને મરેલો હોય. સત્યમાં બૌદ્ધિક રીતે અને આત્મિક રીતે સ્થિર થવું મુદ્રાંકિત થવાના અનુભવનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તબેરાહની અગ્નિઓ, ખ્રિસ્ત દ્વારા એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મંદિરને ઊભું કરવાની ક્રિયામાં, ઘઉં અને તણખાં વચ્ચેના અંતિમ વિભાજનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

નવમો પરીક્ષાત્મક પ્રસંગ ગણના 12માં દર્શાવાયેલ મિરિયમ અને હારૂનની બળવો છે. આ ઉશ્કેરણી કોરહ, દાથાન અને અબીરામની ઉશ્કેરણી જેવી જ હતી, અથવા 1888માં મિનેઆપોલિસની જેવી. મુદ્દો માત્ર દેવના સંદેશના અસ્વીકારનો નહોતો, પરંતુ દેવ દ્વારા પસંદ કરાયેલા નેતૃત્વના અસ્વીકારનો પણ હતો.

સંદેશને જ નહીં, પરંતુ સંદેશવાહકને પણ નકારનાર આગેવાનોની નિંદા દસમી કસોટી પહેલાં આવે છે. દસમી કસોટી એટલે કે રવિવારના કાયદા કરતાં જરા પહેલાં આગેવાની ધર્મત્યાગીઓ તરીકે પ્રગટ થાય છે. રવિવારનો કાયદો ક્રૂસ સાથે સમકક્ષ છે, અને ક્રૂસ તરફના માર્ગમાં—જે રવિવારનો કાયદો છે—આગેવાનોએ બરબ્બાસને, એક ખોટા ખ્રિસ્તને, પસંદ કર્યો, કારણ કે “bar” નો અર્થ ‘નો પુત્ર’ થાય છે અને “abba” નો અર્થ ‘પિતા’ થાય છે. ક્રૂસ (રવિવારના કાયદા) અથવા કાદેશની નજીક પહોંચતાં, આગેવાની પૂર્ણ પ્રગટ થયેલા ધર્મત્યાગને દર્શાવે છે, એક નકલી ખ્રિસ્તને પસંદ કરીને, અને સાથે જ નાગરિક સત્તાધીશોને સીધું કહીને કે તેમનો કોઈ રાજા નથી, સિવાય કૈસરના.

સાતમી, આઠમી અને નવમી કસોટી મુદ્રાંકન પ્રક્રિયાની ઓળખ કરે છે, પરંતુ દૃષ્ટાંત મૂર્ખ કુમારીઓનો છે. આ કસોટીઓમાંથી દસમીએ કાદેશના પ્રથમ બળવાને દર્શાવ્યો હતો, જે 1863નું પ્રતિરૂપ છે. 1846થી હિબ્રીઓને વ્યવસ્થા પ્રાપ્ત કરવા માટે સિનાઈ તરફ લાવવામાં આવ્યા. દસ આજ્ઞાઓની બે પાટિયાં પ્રાચીન શાબ્દિક ઇઝરાયેલ સાથેના દેવના કરારસંબંધનું પ્રતીક છે, અને હબક્કૂકની બે પાટિયાં આધુનિક આધ્યાત્મિક ઇઝરાયેલના કરારસંબંધનું પ્રતીક છે. બીજી પાટીયું 1850માં રજૂ કરવામાં આવી, અને જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયેલે વ્યવસ્થા પાળવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી હતી, તેમ 1856 સુધીમાં અંતિમ કસોટી લાવવામાં આવી, જેમનું પ્રતિરૂપ વચનના દેશની મુલાકાત લેનારા જાસૂસોમાં જોવા મળે છે. 1856થી 1863 સુધીના સાત વર્ષોમાં જે બહુમતીનો અભિપ્રાય રચાયો, તે એવો હતો કે લાઓદીકિયાનો અરણ્ય એ જ સ્થળ છે જ્યાં તેઓ મરવા ઇચ્છતા હતા.

1844 થી 1863 નો સમયગાળો એ તે સમયગાળાનો પ્રતીકરૂપ છે, જેની શરૂઆત લાલ સમુદ્ર ખાતે થયેલા બાપ્તિસ્માથી થઈ અને યર્દન નદી ખાતે થયેલા બીજા બાપ્તિસ્માથી પૂર્ણ થયો—એ જ સ્થાને જ્યાં યેશુ ખ્રિસ્ત બનવાના હતા, જ્યારે પછી તેમને યોહાને બાપ્તિસ્મા આપ્યું. લાલ સમુદ્ર ખાતેનું બાપ્તિસ્મા પ્રાચીન ઇઝરાયેલ સાથેના કરારસંબંધની ઓળખ કરાવતું હતું. તે સંબંધની શરૂઆત એક લગ્નથી થઈ, જેણે સાથે સાથે દસ-પગલાની પરીક્ષણપ્રક્રિયા પણ આરંભી. ત્યારબાદ તેઓને સિનાઈ પાસે લાવવામાં આવ્યા અને તેમણે તેમના કાયદાનું પાલન કરવાનું વચન આપ્યું, પરંતુ તે કર્યું નહીં; અને પછી કાદેશના પ્રથમ બળવામાં તેઓ દસમું અને અંતિમ પરીક્ષણ પણ નિષ્ફળ ગયા. ચાલીસ વર્ષ પછી, અને કાદેશ ખાતેના બીજા અને વધુ મહાન બળવા પછી, તેઓ યર્દન નદીમાં બાપ્તિસ્મા લઈને વચનભૂમિમાં પ્રવેશ્યા.

બાપ્તિસ્માના બધા માર્ગચિહ્નો વચનબંધ સાથે એકસાથે જોડાયેલા છે. ઓમેગા અને બીજા કાદેશનો ઇતિહાસ, પ્રથમ અને આલ્ફા કાદેશના ઇતિહાસ સાથે સુસંગત થાય છે. મૂસાનો ઓમેગા બળવો, કાદેશના આલ્ફા બળવામાં સમગ્ર રાષ્ટ્રના બળવા કરતાં ઘણો વધુ મહાન હતો. ઓમેગા હંમેશાં વધુ મહાન હોય છે. આ બન્ને બળવાઓ મળી ને યશાયાહના શિક્ષિત અને અશિક્ષિત લોકોના તે બળવાને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે લોકો પાછળના વરસાદના સંદેશાના વિશ્રામમાં પ્રવેશવાનો ઇનકાર કરે છે.

ત્રણ બાપ્તિસ્માઓ (લાલ સમુદ્ર, યર્દન નદી અને યર્દન નદી), પ્રથમ મૂસાનું અને છેલ્લું ખ્રિસ્તનું; આ રીતે મૂસા આલ્ફા છે અને ખ્રિસ્ત ઓમેગા છે. હિબ્રૂ વર્ણમાળાના પ્રથમ અને બાવીસમા અક્ષરોની વચ્ચેનો અક્ષર, તેરમો અક્ષર, જ્યારે પ્રથમ અક્ષર સાથે જોડાય અને ત્યારબાદ છેલ્લાં અને બાવીસમા અક્ષર સાથે જોડાય, ત્યારે હિબ્રૂ શબ્દ “સત્ય” બને છે. મધ્યનું બાપ્તિસ્મા યર્દન નદી અને કાદેશ હતું. લાલ સમુદ્ર ખાતેનું પ્રથમ બાપ્તિસ્મા, યર્દન ખાતેના બાપ્તિસ્માથી અનુસરાયું હતું. પરંતુ યર્દન ખાતેનું પ્રથમ બાપ્તિસ્મા ચાલીસ વર્ષ સુધી મુલતવી રાખવામાં આવ્યું, કાદેશની બીજી મુલાકાત અને યર્દનના વાસ્તવિક બાપ્તિસ્મા સુધી. ત્રીજું બાપ્તિસ્મા, જે યહૂદીઓ માટે મુલાકાતના સમયનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હતું, આવી પહોંચી ગયું હતું, કારણ કે ખ્રિસ્તે દાનિયેલ નવ અને સતાવીસમી વાણીની પૂર્ણતામાં એક અઠવાડિયા માટે કરારને દૃઢ કરવા પોતાનું કાર્ય શરૂ કર્યું; અને તે પ્રાચીન ઇઝરાયેલ માટે ન્યાયની ઘડી હતી.

લાલ સમુદ્ર ખાતેનું પ્રથમ બાપ્તિસ્મા પ્રથમ દૂતનો સંદેશ છે, અને કાદેશની બે મુલાકાતો એક “બમણું કરવું” દર્શાવે છે; કારણ કે કાદેશની પ્રથમ મુલાકાત અને યર્દન નદી એ સ્થળ છે જ્યાં દેવના કરારના લોકોના બળવાખોર સ્વભાવનું પ્રતિનિધિત્વ થાય છે, અને બીજા કાદેશ ખાતે આગેવાનીના બળવાખોર સ્વભાવનું પ્રગટીકરણ થાય છે. કાદેશ અને તેની બે મુલાકાતો બીજા દૂતના સંદેશના બમણાંપણાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યાં બે વર્ગો પ્રગટ થાય છે, અને બંને વર્ગો સામાન્ય પ્રજાજનો તેમજ આગેવાનો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. ખ્રિસ્તનું બાપ્તિસ્મા ત્રીજા દૂતનો સંદેશ છે, જ્યારે ઘઉં અને નિંદણ અલગ કરવામાં આવે છે, જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયલ તેના ન્યાયની ઘડીમાં ખ્રિસ્તે પરણેલી ખ્રિસ્તી કન્યાથી અલગ કરવામાં આવ્યો હતો.

1844 થી 1863નો સમયગાળો લાલ સમુદ્રથી કાદેશ ખાતેના પ્રથમ બળવા સુધીનો છે. 1844 લાલ સમુદ્ર પાર કરવાનો સમય છે; 1846 મન્નાનો સમય છે, જે શનિવારની કસોટીનું પ્રતિક છે, અને વ્હાઇટ્સે 1846માં, જ્યારે તેમનું લગ્ન થયું, ત્યારે આ કસોટી પાર કરી હતી. 1849માં પ્રભુએ પોતાની પ્રજાને ભેગી કરવા માટે બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો. પ્રથમ દૂતના સંદેશા દરમિયાન, જ્યારે હબક્કૂકના પાટિયાંમાંથી પ્રથમ ઇતિહાસમાં પ્રગટ થયું, ત્યારે તેણે તેમને ભેગા કર્યા હતા, અને બીજું પાટિયું પણ એ જ હેતુ માટે નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યું હતું.

ઓમેગા 1850નું કોષ્ટક એકત્રિત કરવા અને પરીક્ષા કરવા માટે હતું, કારણ કે અલ્ફા 1843નાં કોષ્ટકે એ જ કર્યું હતું. પ્રથમ દૂત પાસે એક કોષ્ટક હતું, અને ત્રીજા દૂત પાસે પણ એક કોષ્ટક હતું, કારણ કે પ્રથમ અલ્ફા છે અને ત્રીજો ઓમેગા છે. “બે કોષ્ટકો” પ્રથમ અને ત્રીજા દૂતના માર્ગચિહ્નો છે—બીજા દૂતના નહીં. “કોષ્ટકો”નો ભવિષ્યવાણીક સમયગાળો ભૂલ ધરાવતા એક કોષ્ટકથી શરૂ થાય છે અને કોઈ ભૂલ ન હોય એવા એક કોષ્ટક સાથે પૂર્ણ થાય છે. આ બે કોષ્ટકોની વચ્ચેનો ઇતિહાસ બીજા દૂતનો ઇતિહાસ છે, જેમાં 1850 સુધી ચાર્ટ બાજુએ રાખવામાં આવે છે.

1843નું વર્ષ 19 એપ્રિલ, 1844ના દિવસે પૂર્ણ થયા પછી, 1843નું ચાર્ટ બાજુએ મૂકી દેવામાં આવ્યું, કારણ કે તેણે ત્યાર પછી ભૂલથી 1843નું વર્ષ આગાહી કર્યું હતું. 19 એપ્રિલ, 1844થી 1850 સુધી હબક્કૂકની કોઈ ટેબલ નથી. બીજા દૂતના ઇતિહાસમાં કોઈ ચાર્ટ ન હતું અને—બેબિલોન પડી ગયું. આલ્ફા એક ટેબલ છે, ઓમેગા એક ટેબલ છે, અને વચ્ચે બેબિલોનનું પતન છે; બળવાના એક પ્રતિકરૂપે, જે તે સમયગાળા સાથે સંબંધિત છે જ્યારે કોઈ ટેબલ ન હતી. હબક્કૂકની ટેબલોનો ઐતિહાસિક સમયગાળો સત્યની હસ્તાક્ષરી ધરાવે છે.

1850નું પૂર્વરૂપ સિનાઈ અને વ્યવસ્થાના પ્રદાન દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું હતું. તે ઘટનાનું સ્મરણ પેન્ટિકોસ્ટ દ્વારા કરવામાં આવ્યું, જ્યારે બે હિલાવેલાં રોટલા ઊંચકવામાં આવ્યા હતા. હિલાવેલાં રોટલાઓને ઊંચકવાની પ્રક્રિયા મે 1842માં કોષ્ટકના છાપકામ અને પ્રચાર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, તેમજ 1849ના ઇતિહાસ દ્વારા, જ્યારે બીજો ચાર્ટ તૈયાર કરવામાં આવ્યો, અને 1850 દ્વારા, જ્યારે તે ઉપલબ્ધ થયો. આ સમયગાળો ખ્રિસ્તની રેખામાં તેમના પુનરુત્થાનથી પેન્ટિકોસ્ટ સુધીના પચાસ દિવસો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, એવો સમયગાળો જે ચાલીસ દિવસો અને ત્યારબાદ દસ દિવસોમાં વહેંચાયેલો છે.

1849માં ખ્રિસ્ત બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવી રહ્યા હતા, અને 1850માં હબક્કૂકની બીજી પાટી ઉપલબ્ધ થઈ અને કાદેશ તરફ દોરી જતી પરીક્ષણની પ્રક્રિયા આગળ વધી. 1856માં પ્રાચીન ઇઝરાયેલની દસ પરીક્ષાઓમાંથી અંતિમ પરીક્ષા ત્યારે આવી, જ્યારે મિલરના આધારભૂત ભવિષ્યવાણીય પ્રકાશન વિષેનો નવો પ્રકાશ આ ચળવળના સામયિકમાં પ્રકાશિત થયો. 1856થી 1863 સુધી, બે હજાર પાંચસો વીસ ભવિષ્યવાણીય દિવસો સુધી, જાસૂસો દેશની તપાસ કરવા અંદર ગયા. 1863માં તેમણે તેમને પાછા મિસરમાં લઈ જવા માટે એક નવો નેતા પસંદ કર્યો.

આ સત્યોને આપણે આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.