યોયેલનું પુસ્તક અને લાઉદિકેયાની સાતમા-દિવસની એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચ - નંબર વીસ

યોએલનું પુસ્તક દર્શાવે છે કે દેવની દ્રાક્ષવાડીનો વિનાશ ચોથી પેઢીમાં થાય છે.

દસ કન્યાઓનું દૃષ્ટાંત એ એડવેન્ટિઝમનું દૃષ્ટાંત છે, અને આ દૃષ્ટાંતમાં જાગૃતિ ત્યારે થાય છે જ્યારે ઘઉં અને ઝાંખરાં અલગ પાડવામાં આવે છે; તે સમયે ઝાંખરાંને એ હકીકતની જાણ થાય છે કે તેઓ “નવા દ્રાક્ષારસ”થી “છેદાઈને અલગ” કરવામાં આવ્યા છે. “છેદાઈને અલગ” શબ્દ અબ્રામના કરારના પ્રથમ પગલાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમાં લોહી દ્વારા કરારની પુષ્ટિ કરવા માટેની વિધિમાં એક બછિયું, એક બકરી અને એક મેઢાને બે ટુકડામાં કાપવામાં આવ્યા હતા. એ જ કરારના પ્રસંગમાં, દેવ દર્શાવે છે કે ચોથી પેઢી દરમ્યાન તે પોતાના લોકોની ન્યાયમાં મુલાકાત લેશે.

જ્યારે ચોથી પેઢીમાં, એટલે કે મૂસાની પેઢીમાં, આ ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ થઈ, ત્યારે પ્રભુએ ઈશ્વર અને તેમના પસંદ કરાયેલા લોકો વચ્ચેની વાચાના પ્રતીકરૂપે દસ આજ્ઞાઓ પ્રગટ કરી. તે દસ આજ્ઞાઓમાંથી બીજી આજ્ઞામાં અબ્રામની ચાર પેઢીઓનો પ્રકાશ મહિમાવાન કરવામાં આવ્યો હતો.

અબ્રામની વાચાની ચાર પેઢીઓ ઈર્ષાળુ દેવ તરીકેના ઈશ્વરના સ્વભાવના મહિમાવર્ધનમાં સમાવવામાં આવી હતી. તેની ઈર્ષા કોતરેલી મૂર્તિઓની વિરુદ્ધતા રૂપે દર્શાવવામાં આવી છે. અબ્રામની ચોથી પેઢી સાથે આપણે પ્રગતિશીલ ન્યાય પણ જોવા મળીએ છીએ. આ ન્યાય તે રાષ્ટ્ર પર હતો જ્યાં ઈશ્વરના લોકો બંધનમાં હતા, તેમજ ઈશ્વરના લોકો પર પણ; અને તે પછી, અમોરીઓ પર ન્યાય થવાનો હતો. અબ્રામ એક એવા પ્રગતિશીલ ન્યાયપ્રક્રિયાની ઓળખ આપે છે જે ઈશ્વરના ઘરમાંથી શરૂ થાય છે અને આગળ વધતાં વિશ્વમાં પ્રવર્તે છે; અને બીજી આજ્ઞા દર્શાવે છે કે આ ન્યાયપ્રક્રિયા માનવજાતને બે વર્ગોમાં વિભાજિત કરે છે—એક, તેઓનો વર્ગ જે ઈશ્વરને દ્વેષ કરે છે, અને બીજો, તેઓનો વર્ગ જે ઈશ્વરને પ્રેમ કરે છે; આ રીતે તે રવિવારના કાયદાનું પ્રતિકરૂપ ઠરે છે, જે ઊંચા સ્વરે ઘોષણા કરે છે: “જો તમે મને પ્રેમ કરો, તો મારી આજ્ઞાઓનું પાલન કરો.”

જે જ સમયગાળામાં સિનાઈ પર વ્યવસ્થા આપવામાં આવી રહી છે, એ જ સમયમાં મૂસાને ઈશ્વરનું સ્વભાવ દર્શાવવામાં આવે છે.

વ્યવસ્થાનો બીજો પ્રદાન 1850ના પાયોનિયર ચાર્ટ સાથે સુસંગત છે. પ્રથમ પાટિયાં તૂટ્યાં હતાં, અને પ્રથમ પાટિયામાં આંકડાઓમાં એક ભૂલ હતી. ત્યારબાદ પ્રાચીન ઇઝરાયેલને વ્યવસ્થાના થાપણધારકો બનાવવામાં આવ્યા, અને ત્યારબાદ આધુનિક ઇઝરાયેલને દેવની વ્યવસ્થા તથા દેવના પ્રેરિત વચનની વ્યવસ્થાઓના થાપણધારકો બનાવવામાં આવ્યા. જ્યારે આ બે પાટિયાં પ્રથમવાર રજૂ કરવામાં આવ્યા, ત્યારે છાવણીમાં શાબ્દિક બળવો હતો, અને જ્યારે 1850નો ચાર્ટ રજૂ થયો, ત્યારે છાવણીમાં આત્મિક બળવો ઉકળતો હતો. અબ્રામની ચોથી પેઢીની ભવિષ્યવાણી મોશે દ્વારા ચોથી પેઢીમાં પૂર્ણ થઈ, જ્યાં દેવે બીજા આજ્ઞામાં ચોથી પેઢીમાં ન્યાયના પ્રકાશનને વિસ્તૃત કર્યું. કોતરેલી મૂર્તિઓ દેવની સત્ય ઉપાસનાના પ્રતિકારરૂપ ભેજા બની, અને દેવના સ્વભાવની ઈર્ષ્યા ન્યાય સાથે સંકળાઈ ગઈ. ત્યારબાદ મોશેએ દેવની મહિમા નિહાળી. તેણે દેવની ઈર્ષ્યાને દેવના સ્વભાવના એક તત્ત્વ તરીકે જોયી, જે તેના “નામ” દ્વારા પ્રતિનિધિત હતી, અને ઉપાસક તથા તેમના પિતૃઓના પાપો વચ્ચેનો સંબંધ પ્રગટ કરવામાં આવ્યો છે.

જ્યારે ખ્રિસ્તે પ્રથમ વાર મંદિરને શુદ્ધ કર્યું, ત્યારે શિષ્યોને યાદ આવ્યું કે તેમના ઘર માટેનો ઉત્સાહ તેમને ભસ્મ કરી ગયો હતો. “ઉત્સાહ” એ “ઈર્ષ્યા” માટેનો શબ્દ છે. ઈશ્વરના સ્વભાવનું જે લક્ષણ તેમની ઈર્ષ્યાને વ્યક્ત કરે છે, તે જ પ્રેરણા હતી જેના કારણે ખ્રિસ્તે પોતાનું મંદિર શુદ્ધ કર્યું, અને તમારા પિતૃઓના તે પાપોની કબૂલાત કરવાની આવશ્યકતાનું જે પ્રભુવાણીય લક્ષણ છે, તે પછીથી લેવ્યવ્યવસ્થા છવીસના “સાત વખત”ના ન્યાયમાં પસ્તાવાના આહ્વાનનું એક અનિવાર્ય તત્ત્વ બન્યું. અબ્રામની “ચોથી પેઢી” કરારના ઇતિહાસમાં આગળ વધતી જાય છે તેમ તેમાં વધુ ને વધુ ભાર વિકસે છે. યોએલનું પુસ્તક ઉત્તરવર્ષાના સમયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે અંતિમ દિવસોમાં આવે છે. યોએલનું પુસ્તક ચાર પેઢીઓના સંદેશાના પરિચય પર પોતાનો સંદેશ સ્થાપિત કરે છે, જે વિષય અબ્રામના દેવ સાથેના ત્રિગુણ કરારના એકદમ પ્રથમ પગથિયે નોંધાયો હતો. એ વિષય યોએલના પુસ્તકમાં પોતાની પરાકાષ્ઠાએ પહોંચે છે.

પ્રતિજ્ઞાત દેશમાં પહોંચ્યા પછી, કરારનું મંજૂષ શિલોહમાં સ્થિત હતું, જ્યાં મહાયાજક દુષ્ટ અને મૂર્ખ એલી તથા તેના બે ભ્રષ્ટ પુત્રોની તુલના શમૂએલના બોલાવા સાથે કરવામાં આવે છે. શિલોહ કરારના પ્રતીક એવા મંજૂષની યાત્રામાં એક પડાવ બનવાનું હતું. યરીહોની ભીંતો ધરાશાયી કરવાના પ્રતીક તરીકે મંજૂષનો ઉપયોગ થયા પછી, એલી અને તેના દુષ્ટ પુત્રોના મૃત્યુ સુધી તે આશરે ચારસો વર્ષ શિલોહમાં રહ્યું. ત્યારબાદ પલિસ્તીઓએ તેને કબજે કર્યું, અને પછી જ્યારે દાવિદ મંજૂષને યરુશાલેમમાં લાવ્યો, ત્યારે યરુશાલેમમાં વિજયી પ્રવેશનું પ્રથમ દૃષ્ટાંત પૂર્ણ થયું. કરારના આ પ્રતીકને યરુશાલેમમાં ખસેડવાનો જણાવાયેલ હેતુ એ હતો કે દેવે પોતાનું નામ યરુશાલેમમાં સ્થાપિત કરવાનું પસંદ કર્યું, અને તેનું નામ તેની ઈર્ષ્યા સાથે સંકળાયેલું છે, જે તેની ચોથી પેઢી સુધી આવનારી ઈર્ષ્યાભર્યા ન્યાય સાથે સંકળાયેલી છે.

રવિવારના કાયદા સમયે પ્રભુ વિજયી સભાને સર્વ ટેકરીઓ અને પર્વતો કરતાં ઊંચી સ્થાપિત કરશે, અને જાતિઓ કહેશે, “આવો, અને આપણે દેવના ઘેર જઈએ.”

પ્રભુનું વચન યેરૂશાલેમમાંથી પ્રસરે છે, કારણ કે તેણે પોતાનું “નામ” ત્યાં સ્થાપિત કરવાનું પસંદ કર્યું. મૂસા સાથે, “પ્રભુ વાદળમાં ઊતરી આવ્યા, અને ત્યાં તેની સાથે ઉભા રહ્યા, અને પ્રભુના નામની ઘોષણા કરી. અને પ્રભુ તેની આગળથી પસાર થયા, અને ઘોષણા કરી,

તેમનું “નામ” તેમનો ચરિત્ર છે, અને ઈશ્વરનો ચરિત્ર અત્યંત જટિલ અને અત્યંત સરળ છે. “ઈશ્વર પ્રેમ છે” — આ તેમના ચરિત્રની પૂર્ણ, પરંતુ સરળ અભિવ્યક્તિ છે. અબ્રામની વચનસંબંધિત સત્યતા, એટલે કે “ન્યાયની ચોથી પેઢી,” બીજી આજ્ઞામાં ચોથી પેઢી ઉપર પડતા વધારાના પ્રકાશ દ્વારા “પંક્તિ પર પંક્તિ” વિસ્તૃત કરવામાં આવી. ત્યાર પછી મૂસાના અનુભવ દ્વારા, તેમના ઈર્ષ્યાના પ્રકાશને ઉમેરતાં, ચોથી પેઢીનો ઈશ્વરના ચરિત્ર સાથેનો સંબંધ વધુ પ્રકાશિત થાય છે. પ્રેરણાએ ચરિત્રને “વિચારો અને ભાવનાઓનું સંયોજન” તરીકે વ્યાખ્યાયિત કર્યું છે, પરંતુ પ્રેરણાએ આપણને એ પણ સૂચિત કર્યું છે કે આપણા વિચારો ઈશ્વરના વિચારો જેવા નથી. તેમનું ચરિત્ર તેમના વિચારો અને ભાવનાઓનું સંયોજન છે, અને તેમના ચરિત્રના એટલા બધા પરિમાણો આપણા સરળ માનવીય વિચારો અને ભાવનાઓથી પર છે કે તફાવત એવો છે જેમ પૃથ્વી સામે આકાશ ઊંચું છે તેમ તેમના વિચારો પણ ઊંચા છે.

અતએવ, વિચાર કરવા યોગ્ય એક માનવીય વિચાર અહીં છે; જો દેવનું સ્વભાવ તેમના નામ દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે, તો દેવના નામની દરેક પ્રકટતા તેમના સ્વભાવની જ પ્રકટતા છે. યહૂદાના કુળનો સિંહ પોતાના પ્રબોધક વચન પર મુદ્રા મૂકે છે અને તેને ખોલે પણ છે; પાલ્મોની રહસ્યોના અદ્ભુત ગણનાર છે, જે સુકાં ભૂમિમાંથી નીકળેલું મૂળ પણ છે, અને ધગધગતું ઝાડ પણ, અગ્નિનો સ્તંભ પણ, મુખ્યદૂત મીખાયેલ પણ, અને આમ આગળ ને આગળ. દેવના સ્વભાવના ગુણો, જેમ કે તેમના વિવિધ નામોમાં પ્રતિનિધિત થાય છે, અનંત છે. ‘વિચાર કરવા યોગ્ય માનવીય વિચાર’ આ છે: દેવના સ્વભાવની અસ્તિત્વમાં હોવાનું જાણીતું એવી તમામ વિવિધ અભિવ્યક્તિઓમાંથી, આ બાબતનું મહત્ત્વ શું છે—કે અબ્રામ સાથેની ત્રિગુણ કરાર-પ્રક્રિયાના અતિ પ્રથમ કરારાત્મક પગથિયામાં જ—“ચોથી પેઢીનો ન્યાય” કરારમાં આધારભૂત નિવેદન છે—જે તેમના નામને પ્રતિબિંબિત કરે છે?

માનવો અને રાષ્ટ્રોના ન્યાયાધીશ તરીકે દેવનો સ્વભાવ માનવોને પરીક્ષણનો એક અવકાશ આપે છે, જે ચાર પેઢીઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. દેવ ન્યાયાધીશ છે; તે દયાળુ છે; તે ધીરજવાન છે; અને તે માનવો તથા રાષ્ટ્રો પરના ન્યાયને ચોથી પેઢીમાં સમાપ્તિ સુધી પહોંચાડે છે. પસંદ કરાયેલા પ્રજા સાથેના પોતાના કરારમાં દેવનું મૂળભૂત નિવેદન ચોથી પેઢીના ન્યાયને સમાવે છે. જેમ પ્રથમ દૂતનો સંદેશ ત્રણેય વ્યક્તિગત દૂતોના સંદેશોની બધી વિશેષતાઓ ધરાવે છે, તેમ જ અબરામના કરારનું પ્રથમ પગલું સમગ્ર ત્રિગુણ કરારના લક્ષણોને ધારણ કરે છે. દેવનું નામ એ છે કે તે દયાળુ ન્યાયાધીશ છે, જે ચોથી પેઢીમાં ન્યાય કરે છે. પસંદ કરાયેલા પ્રજાના કરારના ઇતિહાસમાં આવતું દરેક બીજું પગલું એ જ પાયાની ઉપર નિર્માણ પામે છે.

જ્યારે યોએલનું પુસ્તક પદ પાંચમાં મધરાત્રિના પોકારના જાગરણ ખાતે સ્થાન પામે છે, અને “નવું દ્રાક્ષારસ” તેમના મુખમાંથી “કાપી નાખવામાં આવે” છે, ત્યારે પસંદ કરાયેલા વચનબંધ પ્રજાજનોના તે અંતિમ વચનબંધ વિભાજનનો પરિચય એ વચનના મૂળભૂત સંદેશમાં થાય છે, જે વચનબંધ પ્રજાના બળવાને પ્રકાશિત કરે છે, અને તે પછી તેઓ ચોથી પેઢીમાં આ પૂર્ણ થવાનું દર્શાવતા “કાપી નાખવામાં આવે” છે. તેઓ “કાપી નાખવામાં આવે” છે, કારણ કે તેઓ વચનના મૂળભૂત સંદેશને સમજ્યા નથી.

ઉત્પત્તિ અધ્યાય પંદરની ચાર વાણીમાં રહેલો વાચાનો તે આધારભૂત સંદેશ માપદંડ છે—ન્યાયની તે દોરી, જેનો ઉપયોગ ત્યારે થાય છે જ્યારે અંતિમ દિવસોમાં વાચાનો શિખરશિલાનો સંદેશ “નવું દ્રાક્ષારસ” તરીકે રજૂ કરવામાં આવે છે. જ્યારે “નવું દ્રાક્ષારસ” “કાપી નાખવામાં આવે” છે ત્યારે એફ્રાઇમના મતવાલાઓને જગાડવાની સાથે જોડાયેલું જે ગાંભીર્ય છે, તેનું યથાર્થ બોધ માત્ર ત્યારે જ થાય છે—જ્યારે તેને અંતિમ વરસાદની પરીક્ષાકાળ દરમિયાન બળવાખોર પસંદ કરાયેલા લોકની અંતિમ ચોથી પેઢી વિરુદ્ધના ન્યાયના ઉચ્ચારના પરિપ્રેક્ષ્યમાં સ્થાપિત કરવામાં આવે છે.

ઉત્પત્તિ સત્તરમા અધ્યાયમાં, આપણે અબ્રાહામ સાથેના ત્રિવિધ કરારનું બીજું પગલું શોધીએ છીએ:

બીજું પગલું “કાપી નાખવામાં આવવું” તે પ્રતીક માટે બીજું સાક્ષ્ય પ્રદાન કરે છે. “કાપી નાખવામાં આવવું” તરીકે અનુવાદિત થયેલો શબ્દ તેનું મૂળ પંદરમા અધ્યાયમાં અબ્રામે પ્રાણીઓને બે ભાગમાં કાપ્યા તેમાં મેળવે છે, અને તે વિભાગમાં જે કોઈ સુન્નત કરાવેલ ન હોય તે કરારથી “કાપી નાખવામાં આવશે.” કરારના ઇતિહાસમાં, જ્યાં ખ્રિસ્ત આ જ સત્યોની પુષ્ટિ કરી રહ્યા હતા, ત્યાં સુન્નતના સ્થાને બાપ્તિસ્મા આવ્યું; અને આ કારણસર, તેઓ, અમારા આદર્શ તરીકે, આઠમા દિવસે પુનરુત્થિત થયા.

તે ચિહ્ન આઠમા દિવસે પૂર્ણ થવાનું હતું, જેમ કે નૌકામાં રહેલી આઠ આત્માઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થયું છે. બીજા પગથિયે દૃશ્ય પરીક્ષણનું પ્રતિનિધિત્વ થાય છે—ચાહે તે ઇઝરાયેલે એલિયાહ દ્વારા અમલમાં મૂકાયેલ ન્યાય પહેલાં એલિયાહ અને યેઝેબેલના ભવિષ્યવક્તાઓ વચ્ચે પસંદગી કરવાની ઘટના હોય, અથવા દાનિયેલ, શદ્રાક, મેશાક અને આબેદનેગોના મુખાકૃતિઓ રાજાના ભોજનને ખાતા લોકોની તુલનામાં વધુ સુંદર અને વધુ તંદુરસ્ત દેખાતા હોય; બીજું પરીક્ષણ દૃશ્ય છે. સુન્તન જીવનનું એક ચિહ્ન છે, અને નૌકામાં રહેલી આઠ આત્માઓ, મૃત્યુ પામેલાઓની સામે જીવિત રહેલાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

ખ્રિસ્તના ઇતિહાસમાં, જ્યારે કરારનું ચિહ્ન બાપ્તિસ્મામાં પરિવર્તિત થયું, ત્યારે પ્રેરિત પૌલે આ વચનોના કરાર-ઇતિહાસનો જ ઉપયોગ કરીને કરાર-ઇતિહાસમાં આવેલા આ મહત્ત્વના પરિવર્તનને દર્શાવ્યું. તેણે સુનતમાં કાપી નાખવામાં આવતા શરીરના ભાગનો ઉપયોગ માનવના દેવત્વ સાથેના સંબંધના પ્રતીક તરીકે કર્યો, અને માનવની ઉચ્ચ પ્રકૃતિની સરખામણીએ તેની નીચી પ્રકૃતિના પ્રતીક તરીકે પણ કર્યો. પૌલે પોતાના શિષ્યોને દેવના પ્રેરિત વચનનો ઉપયોગ કરીને શિક્ષિત કર્યા, અને “પસંદ કરાયેલ એવો એક” તરીકેનો તેનો હેતુ (જેમ તેના નામ Saul નો અર્થ થાય છે) એ હતો કે, દેવના કરારના લોકો તરીકે શાબ્દિક ઇઝરાયેલમાંથી આધ્યાત્મિક ઇઝરાયેલ તરફ થયેલા પરિવર્તન દ્વારા દર્શાવાયેલા કરાર-ઇતિહાસના આ મહત્ત્વના પરિવર્તનની ઓળખ કરવી. પોતાને સોંપાયેલ કાર્ય પૂર્ણ કરતાં, તેણે પોતાનો પ્રેરિત સંદેશ કરાર-ઇતિહાસના સંદર્ભમાં રજૂ કર્યો.

ઉત્પત્તિ અધ્યાય સત્તર ત્રણ મૂળભૂત કરારના પગલાંમાંથી બીજા પગલાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પોતાનું ઓમેગા પૂર્ણતા પ્રકાશન અધ્યાય ચૌદના ત્રણ દૂતોમાં પામે છે. બીજું પગલું સુન્તનના ચિહ્ન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જે એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર પરના દેવના મુદ્રાંકનનું પ્રતીક છે; તેઓ ધ્વજચિહ્ન છે, જે દૃશ્ય પરીક્ષાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ત્રણ દૂતો અબ્રાહમના આલ્ફા કરારનું ઓમેગા છે. અબ્રાહમ માટે ત્રીજું પગલું અધ્યાય બાવીસ હતું.

અધ્યાયનું પ્રથમ વચન કહે છે: “અને આ વાતો પછી એવું થયું કે દેવએ અબ્રાહમની પરીક્ષા લીધી, અને તેને કહ્યું, અબ્રાહમ; અને તેણે કહ્યું, જુઓ, હું અહીં છું.” દેવએ અબ્રાહમની પરીક્ષા લીધી, આ રીતે ત્રીજી કરાર-ઘોષણાના પૂર્વેની અંતિમ કસોટી નિર્ધારિત કરી. જ્યારે અબ્રાહમે આ કસોટીમાં સફળતા મેળવી, ત્યારે અબ્રાહમના ત્રિવિધ કરારના અંતિમ ચાર વચનો પ્રગટ કરવામાં આવ્યા. કારણ કે અબ્રાહમે દેવના “આજ્ઞાસ્વર”નું પાલન કર્યું, જે આ અવતરણમાં તેમનો “કરારસ્વર” છે, તેથી અબ્રાહમ રાષ્ટ્રોના પિતા તરીકે આશીર્વાદિત થવાનો હતો. ત્રીજો દેવદૂત એક કસોટી છે, જે અબ્રાહમની જેમ એવો પરીક્ષારૂપ છે કે જે ચરિત્રનું પ્રદર્શન કરે છે; અને ચરિત્ર તેનો આધાર આ બાબત પર રાખે છે કે તમે અબ્રાહમની જેમ દેવ પર વિશ્વાસ કરો છો કે નહીં. જે લોકો આ કસોટીમાં સફળ થાય છે, જેમ અબ્રાહમ સફળ થયો હતો, તેઓનો ઉપયોગ વિશ્વના સર્વ રાષ્ટ્રોને ભેગા કરવા માટે કરવામાં આવશે. ત્રણ અધ્યાયોમાંથી આવેલા સત્તર વચનો દેવ અને પસંદ કરાયેલા લોકો વચ્ચેના કરારને ઓળખાવે છે; અને આમ કરતાં તેઓ પસંદ કરાયેલા લોકોના કરાર-ઇતિહાસના આલ્ફાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; અને આમ કરતાં જ તે વચનો, એક લાખ ચુમાલીસ હજારને ઊભા કરવામાં આવે છે તે દ્વારા દર્શાવાયેલા કરાર-ઇતિહાસના ઓમેગાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

આપણામાંથી કેટલાં લોકો કોઈ ઘર અથવા વાહન ખરીદતાં પહેલાં કરારની શરતોનું અવલોકન કર્યા વિના તે લેતા હોય? લાઉડિકીયન સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટોમાંથી કેટલાં જાણે છે કે દેવ સાથેના તેમના વાચાકીય કરારની અતિ પ્રથમ શરત એ છે કે દેવ પોતાને તે કૃપાળુ દેવ તરીકે ઓળખાવે છે, જે ચોથી પેઢીમાં ન્યાય કરે છે? દુર્ભાગ્ય એ છે કે તેઓ મિલરાઇટ ઇતિહાસના આધારભૂત સત્યોને જાણતા નથી, ન તો તેઓ પોતાના પ્રગટ કરેલા વાચાકીય સંબંધના આધારભૂત સત્યોને જાણે છે; અને આ કારણસર તેઓ પણ, પ્રાચીન ઇઝરાયેલની જેમ, પોતાની મુલાકાતનો સમય ઓળખતા નથી. મુલાકાતના તે સમયગાળાનો અંત, જે 9/11થી આરંભ્યો હતો, ત્યારે આવે છે જ્યારે તેઓ મધરાતે જાગૃત થાય છે, ફક્ત એ સમજવા માટે કે તેઓ કાપી નાખવામાં આવ્યા છે.

અમે આવતા લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.