યોયેલનું પુસ્તક અને લાઉદિકીયા સાતમા-દિવસની એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચ - એકવીસમો નંબર

22 ઑક્ટોબર, 1844થી, સત્યના વચનને યોગ્ય રીતે વિભાજિત કરવા ઇચ્છનારાઓ માટે ભવિષ્યવાણીના સમયનો ઉપયોગ હવે ભવિષ્યવાણીનો યોગ્ય ઉપયોગ રહ્યો નથી. કલમ અગિયારમાં આવેલ 1290 વર્ષોના સમયગાળાને 1844 પછી પ્રતીકાત્મક સમયગાળા તરીકે લાગુ કરવો છે, અને 1844 પછીનો ઉપયોગ, અથવા “સમય”ના તત્ત્વો વિના સમયગાળો, 1844 પહેલાં જેમ સત્યની મૂળભૂત સમજણ હતી તેમ જ તેને જાળવી રાખવી જોઈએ. 1290 એ 30ના એક સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેના અનુસરણમાં 1260 આવે છે. 1844 પહેલાંની સમજણ એવી હતી કે 508થી 538 સુધીના ત્રીસ વર્ષો ખ્રિસ્તવિરોધીને 538થી 1798 સુધી શાસન શરૂ કરવા માટેની તૈયારીના સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા.

ત્રીસ વર્ષની પરિવર્તન-અવધિ 2 થેસ્સલોનિકીઓમાં પૌલનો વિષય છે. પૌલ “સમય” નામના તત્ત્વનો કોઈ ઉલ્લેખ કરતો નથી, પરંતુ તે એ ત્રીસ વર્ષોમાં મૂર્તિપૂજકતાથી પાપસીવાદ તરફ થતી પરિવર્તન-પ્રક્રિયાની ભવિષ્યવાણીય લાક્ષણિકતાઓની ઓળખ કરે છે. ત્યાર પછી પાપસીનું શાસન શરૂ થયું. ઐતિહાસિક સમજણ, સમયના કોઈપણ તત્ત્વ વિના, બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના ચોથા રાજ્યમાંથી પાંચમા રાજ્યમાં થયેલા પરિવર્તનની ઓળખ કરે છે, અને તે પછી પાપસીય રક્તસ્નાનોમાંના બેમાંથી પહેલો આવે છે; આ રીતે તે છઠ્ઠા રાજ્યમાંથી અજગર, પશુ અને ખોટા પ્રભુવક્તાના ત્રિગુણ સંઘ તરફના પરિવર્તનને, તેમજ બીજા પાપસીય રક્તસ્નાનને, પ્રતિરૂપરૂપે દર્શાવે છે.

ત્રીસ વર્ષની તૈયારી, જેના અનુસરે એક ભવિષ્યવાણીય સમયગાળો આવે છે, તે દેવના પસંદ કરાયેલા લોકો સાથેના કરારનું મુખ્ય પ્રતીક છે. ત્રીસ વર્ષ દરમિયાન બે શક્તિઓનો પરિવર્તન, જેના અનુસરે 1260 વર્ષનો પીડાનો સમયગાળો આવે છે, તે ખ્રિસ્તની ત્રીસ વર્ષની તૈયારી સાથે સુસંગત છે, જેના અનુસરે 1260 દિવસનું ઉદ્ધાર આવ્યું. વિરોધી-ખ્રિસ્તની ત્રીસ વર્ષની તૈયારી ખ્રિસ્તની ત્રીસ વર્ષની તૈયારીની નકલી નકલ હતી. ત્રીસ વર્ષનો અંત, અથવા તો ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્મા સમયે તેમના સશક્તિકરણને, અથવા 538માં વિરોધી-ખ્રિસ્તના સશક્તિકરણને ઓળખે છે. વિરોધી-ખ્રિસ્તનું સશક્તિકરણ અગાઉના રાજ્ય તરફથી મળેલા આર્થિક અને સૈન્ય સહાયથી આવ્યું, અને ખ્રિસ્ત પર ઢોળાઈને આવેલ શક્તિ તે પહેલાંના રાજ્યમાંથી આવી હતી, જેને તેમણે ત્રીસ વર્ષ અગાઉ છોડ્યું હતું.

બે અવધિઓ વચ્ચેનો વિરામ એક સશક્તિકરણ દ્વારા ચિહ્નિત થાય છે, અને અબ્રામ તથા પૌલ દ્વારા પ્રસ્તુત બે અવધિઓનો આ વિરામ સરળ તુલના દ્વારા ઓળખી શકાય છે. અબ્રામ અને પૌલના ત્રીસ-વર્ષના ભેદમાં, તૈયારીનો સમયગાળો પ્રથમ ત્રીસ વર્ષોનો હતો, જે કરારની પ્રક્રિયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો, અને જેના દ્વારા અબ્રામના વંશજોને મિસરમાં બંધન સંબંધિત ભવિષ્યવાણીને પૂર્ણ કરવા માટે સશક્ત બનાવવામાં આવ્યા. ચારસો ત્રીસ વર્ષોમાં આગળ પણ એક પ્રતીકાત્મક વિભાગ છે, કારણ કે યોગ્ય રીતે લાગુ કરતાં, પ્રથમ બેસો પંદર વર્ષો દેવના પ્રતિનિધિ અને ફરાઉન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. યોસેફ અને પ્રથમ ૨૧૫ વર્ષો માટે તે સારો ફરાઉન હતો, અને મૂસા તથા બીજા ૨૧૫ વર્ષો માટે તે ખરાબ ફરાઉન હતો.

આ વિભાજન ચાર-ચાર પેઢીઓના બે સમયગાળાઓને ઓળખાવે છે. પ્રથમ ચાર પેઢીઓને બીજી ચાર પેઢીઓ પર રેખા ઉપર રેખા મૂકવી શકાય છે, અને આમ કરતાં, યોસેફ અને મૂસા, એક ભવિષ્યવાણીય અલ્ફા અને ઓમેગા, અલ્ફા-સારા ફેરાઉન અને ઓમેગા-ખરાબ ફેરાઉન સાથે પરસ્પર સંકળાય છે. આ સમાનાંતર વિચારણામાંથી મહાન પ્રકાશ પ્રાપ્ત થઈ શકે છે, પરંતુ હું માત્ર એટલું જ નિર્દેશ કરું છું કે અબ્રામની ચોથી પેઢી વિષેની આગાહી 430 વર્ષોમાં ચાર પેઢીઓના બે સાક્ષીઓને ઓળખાવે છે. ચાર પેઢીઓના દ્વિગુણ પ્રતિનિધિત્વનું દર્શન ઉત્પત્તિ ચાર અને પાંચની વંશાવળીઓમાં મળે છે. જ્યારે આપણે લોહીની વંશરેખાઓની યાદીની શરૂઆત તરીકે કૈન અને શેઠનો વિચાર કરીએ છીએ, ત્યારે આપણે જાણીએ છીએ કે શેઠથી નોહ સુધી આઠ પેઢીઓ છે, અને મધ્યમાં તેને વિભાજિત કરતાં ચાર-ચાર પેઢીઓના બે સમયગાળાઓનું પ્રતિનિધિત્વ દેખાય છે. આ બાબત શેઠ અને કૈન બંનેની આઠ પેઢીઓની વંશરેખાઓમાં ઓળખાય છે.

ચોથા અને પાંચમા અધ્યાયોમાં આવેલી વંશાવલિઓ તેમની રેખાઓના ઉપસંહાર, અર્થાત્ નોહ, સાથે રજૂ કરવામાં આવી છે. નોહ માનવજાતિ સાથે ઈશ્વરના કરારનું પ્રતિક છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ ઇન્દ્રધનુષ કરે છે. અબ્રામ પસંદ કરેલી પ્રજા સાથે ઈશ્વરના કરારનું પ્રતિક છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ સુન્નત કરે છે. આ બંને કરારો હંમેશાં એકબીજા સાથે જોડાયેલા રહે છે, અને ઉત્પત્તિ અગિયારમા અધ્યાયમાં, જ્યાં નોહના જળપ્રલય પછી તરત જ આપણે બાબેલનો મિનારો જોવા મળે છે, ત્યાં અબ્રામ સુધી પહોંચતી વંશાવલી રજૂ કરવામાં આવે છે. તે વિભાગમાં આઠ નહીં, દસ પેઢીઓ છે. અબ્રામ સુધી પહોંચતા વિભાગમાં અને નોહ સુધી પહોંચતા વિભાગમાં નોહીય અને અબ્રાહમીય કરારોનું પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યું છે.

અગિયારમા અધ્યાયના તે અવતરણમાં, જે પસંદ કરાયેલ પ્રજાને સંબોધે છે, આપણે જોયે છીએ કે તે પેઢીઓમાંથી બે મહાન પ્રકાશથી ઓતપ્રોત છે.

એબરનો ઉલ્લેખ હિબ્રૂ શબ્દનો પ્રથમ ઉલ્લેખ છે, જેને અંતે “હિબ્રૂ” તરીકે ઓળખાતા હિબ્રૂ શબ્દરૂપે ઓળખવામાં આવે છે. પસંદ કરાયેલા લોકોની વંશાવળીમાં દસ વંશજોમાંથી એકનું નામ હિબ્રૂ છે, અને પસંદ કરાયેલા લોકોને એ જ નામથી ઓળખાવાના હતા. ત્રણ વાક્યોમાં એબર અને પેલેગનો ઉપયોગ પસંદ કરાયેલા હિબ્રૂ જાતિના ભેદને ચિહ્નિત કરવા માટે થાય છે. એબરનો અર્થ “પાર ઉતરવું” અથવા “જે પાર ઉતરે છે” એવો થાય છે, અને તે “હિબ્રૂ” શબ્દનું મૂળ છે. અબ્રામ તેઓનું પ્રતીક છે, જેઓ બેબેલમાંથી વચનદત્ત દેશમાં પાર ઉતરે છે. “પેલેગ”નો અર્થ “વિભાગ” અથવા “વિભાજન” થાય છે, જેમ ઉત્પત્તિ 10:25માં ઉલ્લેખિત છે, જ્યાં અમને જણાવવામાં આવે છે કે પેલેગના દિવસોમાં “પૃથ્વી વહેંચાઈ ગઈ હતી.”

એબેર અને પેલેગ તેઓ માટે એક ભવિષ્યવાણીય વિભાજનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ સત્યના વચનને યોગ્ય રીતે ભાગ પાડી સમજવા ઇચ્છે છે. નોહની વંશાવળીમાંથી આઠની બે રેખાઓ ઉત્પન્ન થઈ, જે ચાર-ચાર પેઢીઓના બે સમૂહોનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી હતી, જેમ ઇજિપ્તમાંના 430 વર્ષ પણ કરે છે. ઉત્પત્તિ અધ્યાય અગિયારની વંશાવળી આઠથી નહિ, પરંતુ દસથી પ્રતિનિધિત થાય છે, કારણ કે તે એક પસંદ કરાયેલા લોકોની વંશાવળી છે. પસંદ કરાયેલા લોકો પાંચ-પાંચનાં બે સમૂહોમાં વહેંચાયેલા છે, અને આ રીતે દસ કુંવારીકાઓની દૃષ્ટાંત સાથે સુસંગત થાય છે, જે ઈશ્વરના કરારબંધ લોકોનો દૃષ્ટાંત છે.

તે પસંદ કરાયેલા લોકવંશાવળીમાં, પેલેગનું નામ અને તેનું ઐતિહાસિક પૂર્ણતારૂપ જ્ઞાની અથવા મૂર્ખ કન્યાઓના બે વર્ગોના વિભાજનને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે, બરાબર બાઇબલના ઇતિહાસના તે બિંદુએ જ્યારે બાબેલના મિનાર પર પૃથ્વી વિભાજિત કરવામાં આવી હતી. દસની યાદીમાં, પેલેગ પાંચમા ક્રમે છે, કારણ કે તે દસનું કેન્દ્ર છે. એબર હિબ્રૂ, જેનો પ્રતીક અબ્રામ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો છે, તે એવી મૂર્ખ કન્યાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જે પાર ઉતરે છે અને જ્ઞાની કન્યા બની જાય છે, જ્યારે મધ્યરાત્રિના પોકારે આ બે વર્ગો અલગ પાડવામાં આવે છે. નામથી પ્રથમ હિબ્રૂ એબર, કરારથી પ્રથમ હિબ્રૂ અબ્રામનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. જ્યારે પ્રભુએ અબ્રામને બાબેલમાંથી બહાર બોલાવ્યો, ત્યારે તે મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશાનું પ્રતીક હતું, જે બીજા દૂતનું સામર્થ્યપ્રદાન છે, જે પુરુષો અને સ્ત્રીઓને બાબેલમાંથી બહાર બોલાવે છે.

દસ કુંવારીઓની ઉપમા એબર અને પેલેગ દ્વારા રજૂ થાય છે, જેમાં પ્રોબેશનનો દરવાજો બંધ થાય તે પહેલાં જ બહાર આવવાની કૉલ તરીકે તેઓ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. ભવિષ્યવાણીય સંબંધમાં, પેલેગ પછી એબર 430 વર્ષ જીવ્યો, અને ત્યારબાદ પેલેગ 30 વર્ષ જીવ્યો. અબ્રામની ત્રિવિધ વાચાના પ્રથમ પગલાનું પ્રતિનિધિત્વ એબર અને પેલેગ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. અબ્રામ, જેમ એબર અને પેલેગ, તેમ બે વર્ગોની વચ્ચેની વિભાજક રેખા તરીકે હતો. અબ્રામની ભવિષ્યવાણીમાં પૌલનો ઉમેરો એબરની ભવિષ્યવાણીમાં પેલેગના ઉમેરા સમાન છે. એબરે 400 વર્ષ જાહેર કર્યા, પરંતુ પેલેગે 430 વર્ષ નિર્ધારિત કર્યા. તેથી પેલેગે પૌલનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું, અને 400 વર્ષમાં પૌલે 30 વર્ષનો ઉમેરો કર્યો; અને પૌલની સેવા બાઈબલની ભવિષ્યવાણીના પેલેગને ઓળખાવવાની હતી. બાઈબલની ભવિષ્યવાણીનો જે “પેલેગ” પૌલે ઓળખાવ્યો, તે રાષ્ટ્રને શાબ્દિકથી આધ્યાત્મિકમાં વિભાજિત થવાનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો હતો.

શેમથી પેલેગ સુધી પાંચ વંશજો છે, અને રૂએથી અબ્રામ સુધી પાંચ છે.

ત્રીસ વર્ષનો

ઈસુ જ્યારે પોતાની સેવા શરૂ કરી ત્યારે તેઓ ત્રીસ વર્ષના હતા.

યોસેફે મિસરમાં ફિરાઉનની સેવા કરવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે તેની ઉંમર ત્રીસ વર્ષની હતી.

પ્રવક્તા યહેઝ્કેલ જ્યારે પોતાની સેવા શરૂ કરી ત્યારે તેઓ ત્રીસ વર્ષના હતા, અને તેમની સેવા બાવીસ વર્ષ સુધી ચાલી.

યહેજ્કેલે પોતાની લખાણોમાં અન્ય કોઈ પણ પ્રભુવક્તા કરતાં વધુ ઐતિહાસિક સંદર્ભો આપ્યા છે. યહેજ્કેલનાં લખાણોમાં નિશ્ચિતપણે નક્કી કરી શકાય તેવી તારીખોના તેર સીધા ઉલ્લેખો છે, અને અજાણતાં જ, બાઇબલીય વિદ્વાનો અને ઇતિહાસકારો આ વાતની પુષ્ટિ કરે છે કે તેની સેવા-કાર્યાવધિ બાવીસ વર્ષ સુધી વ્યાપી હતી, જોકે તેઓ જાણતા નથી કે બાવીસ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનું પ્રતીક છે.

દાવિદ રાજા રાજ્ય કરવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે તે ત્રીસ વર્ષનો હતો, અને તેણે ચાલીસ વર્ષ સુધી રાજ્ય કર્યું.

દાવિદનું ચાલીસ વર્ષનું રાજ્યકાળ એક પ્રતીકાત્મક સંખ્યા છે, અને ચાલીસનો સમયગાળો અબ્રામ તથા પૌલના ૪૩૦ વર્ષો જેવો છે, કારણ કે આ ૪૦ વર્ષ બે ભાગોમાં વહેંચાયેલાં છે (સાડા સાત અને ૩૩ વર્ષ). દાવિદના ચાલીસ વર્ષના રાજ્યકાળના આ બે સમયગાળાઓમાં એક વધારાનું પ્રબોધકીય રહસ્ય જોડાયેલું છે, કારણ કે અન્ય એક બાઇબલિક સાક્ષી આ બે સમયગાળાઓને સાત વર્ષ અને તેત્રીસ વર્ષ તરીકે નોંધે છે. બીજા શમૂએલમાં આવેલા વધારાના છ મહિના શું દર્શાવે છે, અને ૭.૫ અને ૩૩ મળીને ૪૦ કેવી રીતે થાય? અહીં છ મહિનાનો એક આચ્છાદન છે, જે અવશ્ય કોઈ પ્રબોધકીય સત્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરતું હોવું જોઈએ.

૨૨ એક પ્રતીકાત્મક સંખ્યા છે, જે દૈવીત્વ અને માનવતા ના સંયોગનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને એઝેકીયેલની સેવા બાવીસ વર્ષ સુધી ચાલી. જોસેફના ચૌદ વર્ષો સાત-સાત વર્ષના બે સમયખંડોમાં વહેંચાયેલા છે, ખ્રિસ્તનો કરારસપ્તાહ ૧૨૬૦ દિવસના બે સમાન સમયખંડોમાં વહેંચાયેલો છે, અને દાવીદનું ચાળીસ વર્ષનું શાસન પણ બે સમયખંડોમાં વિભાજિત છે, સાથે એક વધારાનું પ્રતીક પણ છે જે આ બે સમયખંડોને જોડે છે.

ઈસુ પ્રભુ પ્રેરિત, યાજક અને રાજા છે. અંતિમ દિવસોમાં તે પોતાની વિજયી કલીસિયાને ધ્વજરૂપે ઊંચી ઉઠાવશે, અને એ કલીસિયાનું પ્રતિનિધિત્વ ખ્રિસ્ત દ્વારા થાય છે—જે પ્રેરિત, યાજક અને રાજા છે—જેણે પોતાની દેવત્વને મનુષ્યો સાથે સંયોજિત કર્યું છે; અને તેનો પ્રતિનિધિત્વ પ્રેરિત એઝિકિયલ, યાજક યોસેફ અને રાજા દાવિદ દ્વારા થાય છે. આ ચાર પ્રતીકો એ ત્રણ શ્રેષ્ઠ પુરુષોને દર્શાવે છે, જેઓ એવી ભઠ્ઠીમાં હતાં જે સામાન્ય કરતાં સાત ગણું વધુ તાપે ગરમ કરવામાં આવી હતી; અને ત્યારબાદ ચોથો પ્રગટ થયો, અને તે દેવપુત્ર સમાન હતો. નેબૂખદનેઝરની સોનેરી પ્રતિમાના ઉજવણી પ્રસંગે સમગ્ર જગતનું પ્રતિનિધિત્વ ઉપસ્થિત હતું, અને તેઓ સર્વેએ ચોથા દિવ્ય વ્યક્તિ દ્વારા સમર્થિત એવી વિજયી કલીસિયાને જોઈ, જે માનવી પ્રેરિત, માનવી યાજક અને માનવી રાજાથી રચાયેલી હતી.

પ્રવચનાત્મક સ્તરે, ચાલીસ એ અબ્રામના ચારસોનો દશાંશ છે, અને ચાર એ ચાલીસનો દશાંશ છે. સંખ્યામાં ચારમાં જે કોઈ પણ પ્રવચનાત્મક લક્ષણ જોવા મળે, તે ચાલીસના પ્રતીકવાદ સાથે સુસંગત હોવું જોઈએ, અને તે, પોતાના ક્રમે, ચારસોના પ્રતીકવાદ સાથે સુસંગત હોવું જોઈએ. સંદર્ભમાં, ચાર ઘણી વાર “વિશ્વવ્યાપી”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે એક પરિચિત સમજ છે; પરંતુ તે “એક ક્રમશઃ પ્રગતિ”નું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને કેટલાક સંદર્ભોમાં “ક્રમશઃ વિનાશ”નું પણ.

સાત તુરાઈઓમાંથી પ્રથમ ચાર પશ્ચિમ રોમના ક્રમશઃ વિનાશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. કોન્સ્ટાન્ટિનોપલમાં આવેલ પૂર્વીય રોમનો અંત ચાર ઓસ્માની સુલતાનોને આધીન થવામાં આવ્યો. પંક્તિ ઉપર પંક્તિ, પૂર્વીય અને પશ્ચિમ રોમ ચાર તબક્કાઓ દરમિયાન, ચાર તુરાઈઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતાં, ક્રમશઃ વિખંડિત થયા, અને સાથે સાથે પાંચમી અને છઠ્ઠી તુરાઈઓના ઇસ્લામ દ્વારા પણ પતન પામ્યા. સાથે મળીને આ બે પંક્તિઓ તુરાઈઓની ચાર પેઢીઓ દરમિયાન રોમના પતનને ઓળખાવે છે, જ્યારે ઇસ્લામ સાથેનું ઉગ્ર બનતું યુદ્ધ અંતિમ નાશ તરફ દોરી જાય છે, ત્યારે ઇસ્લામના ચાર સુલતાનો રાજ્ય પર સર્વોચ્ચતા સ્થાપે છે. પશ્ચિમ અને પૂર્વનો ઇતિહાસ 330માં કોન્સ્ટાન્ટિન દ્વારા સામ્રાજ્યના વિભાજનથી શરૂ થયો.

પશ્ચિમ રોમની ચાર તુરીઓ 330માં શરૂ થાય છે, અને પાંચમી તથા છઠ્ઠી તુરી તે શક્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જે પૂર્વીય રોમને ધરાશાયી કરે છે; તે પૂર્વીય રોમ પણ 330માં જ શરૂ થયું હતું. પૂર્વીય અને પશ્ચિમ બંને રોમે 538માં પાપલ શક્તિને પૃથ્વીના સિંહાસન પર સ્થાપિત કરવાની કાર્યપ્રવૃત્તિમાં યોગદાન આપ્યું હતું; તેથી પશ્ચિમ અને પૂર્વીય આ બે રેખાઓ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકાના તે બે શિંગડાંનું પ્રતિકરૂપ છે, જે રવિવારના કાયદા સમયે પાપલ શક્તિને ફરી પૃથ્વીના સિંહાસન પર સ્થાપિત કરે છે. ભવિષ્યવાણીય સંબંધમાં પશ્ચિમ રોમ ચર્ચીય કૌશલ્યનું પ્રતીક છે અને પૂર્વીય રોમ રાજ્યકૌશલ્યનું પ્રતીક છે.

પશ્ચિમ અને પૂર્વીય રોમના પતનના ઇતિહાસની અંદર, પાપીય રોમનો ઇતિહાસ રજૂ કરવામાં આવ્યો છે. શિષ્યોની મંડળીથી શરૂ કરીને, જેનું પ્રતિનિધિત્વ ઇફેસસ દ્વારા થાય છે, પ્રથમ ત્રણ મંડળીઓ ચોથી મંડળી સુધી પહોંચાડે છે, જે 538 થી 1798 સુધીનું પાપત્વ છે. પ્રકાશિત વાક્યના તેરમા અધ્યાયમાં, પાપત્વને 42 મહિના સુધી શાસન કરતાં તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યું છે, ત્યારબાદ 1798નું તેનું પ્રાણઘાતક ઘા રવિવારના કાયદા સમયે સાજું થાય છે. 1844 પછી “સમય હવે વધુ નથી,” તેથી બેતાલીસ મહિના રવિવારના કાયદાથી લઈને મીખાયેલ ઊભો થાય ત્યાં સુધીના પીડાના સમયગાળાનું પ્રતીક છે. પાયોનિયરો સમજી ગયા હતા કે મંડળીઓ, મુદ્રાઓ અને તૂર્યાઓ ઇતિહાસની ત્રણ એવી રેખાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે એકબીજાની સમાનાન્તર ચાલે છે. પશ્ચિમ રોમના ભવિષ્યવાણીય સાક્ષ્યને પૂર્વીય રોમની રેખા અને પાપીય રોમની રેખા ઉપર આવરી દેવું એવી ભવિષ્યવાણીય લાગુઆત નથી, જેનો ઉપયોગ મિલેરાઈટોએ કર્યો હતો, પરંતુ આ પદ્ધતિ તેમની સ્થાપિત સમજણોમાંથી કોઈની સાથે વિરુદ્ધ નથી.

એક પછી એક પંક્તિરૂપે, પ્રથમ ચાર તુરીઓને પાંચમી અને છઠ્ઠી તુરીઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલા ઇતિહાસ ઉપર મૂકવાની છે, અને ત્યારબાદ પ્રથમ ત્રણ કલીસિયાઓની રેખા આવે છે, જે ચોથી કલીસિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત પાપલ પીડાના સમયગાળાની તરફ દોરી જાય છે. પ્રથમ રેખા પર ચાર તુરીઓ, બીજી રેખા પર ચાર સુલતાનો, અને ત્રીજી રેખા પર ચાર કલીસિયાઓ. “ચાર” સંખ્યા વિશ્વવ્યાપકતાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, પરંતુ તે નાગરિક અથવા ધાર્મિક સત્તામાંથી કોઈ એકની ક્રમશઃ વિનાશનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે શું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તે સંદર્ભ દ્વારા નક્કી થાય છે.

રવિવારના કાયદા સમયે પાપલ શક્તિ પુનઃસ્થાપિત થાય છે. પ્રથમ વખત જ્યારે પાપાશાહીને સત્તા આપવામાં આવી હતી, ત્યારે તૈયારીનો ત્રીસ વર્ષનો અવધિ હતો. પ્રથમ ચાર કલીસિયાઓમાં, ચોથી કલીસિયા પાપાશાહી છે, અને પ્રથમ કલીસિયા શિષ્યો હતાં, જેઓનું પ્રતિનિધિત્વ ઇફેસસ તરીકે કરવામાં આવ્યું છે. ખ્રિસ્તી કલીસિયાની પ્રથમ ત્રણ પેઢીઓ ચોથી કલીસિયા થિયાતીરા સુધી લઈ ગઈ, જેનું પ્રતિનિધિત્વ યેઝેબેલ દ્વારા કરવામાં આવે છે. જ્યારે તમે થિયાતીરા સુધી પહોંચો છો, ત્યારે 538માં, ઓર્લિયાંસની કાઉન્સિલમાં રવિવારનો કાયદો અમલમાં મૂકવામાં આવ્યો હતો, અને આ રીતે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારના કાયદાની ઓળખ થાય છે, જ્યારે 1798નું ઘાતક ઘા સાજું થાય છે.

1798થી લઈને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રવિવારના કાયદા સુધીનો ઇતિહાસ પ્રથમ ચાર કલીસિયાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. ચોથી કલીસિયા થુઆતેરા રવિવારના કાયદાનું, અને તે પછી આવતી પાપલ સતામણીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પ્રથમ કલીસિયા એફેસસ—એ કલીસિયા જેણે પોતાનો પ્રથમ પ્રેમ ગુમાવ્યો—ચાર-પગથિયાવાળી ક્રમશઃ વધતી વિનાશપ્રક્રિયાના અંતે, થુઆતેરાના રવિવારના કાયદા સુધી પહોંચી. જે પેઢી થુઆતેરાના રવિવારના કાયદા સુધી દોરી જાય છે, તે પરગામોસની ત્રીજી પેઢી છે. થુઆતેરા રવિવારના કાયદાથી લઈને કૃપાકાળના સમાપન સુધીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને પરગામોસ ત્રીજી પેઢીના તે સમાધાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે થુઆતેરા માટે માર્ગ તૈયાર કરે છે. પરગામોસની ત્રીજી પેઢી, અને તે દર્શાવતું સમાધાન, પ્રથમ વખત કોન્સ્ટન્ટાઇનના સમયમાં પૂર્ણ થયું હતું, જેણે ઈ.સ. 321માં સૌથી પ્રથમ રવિવારનો કાયદો પસાર કર્યો. યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સે એફેસસના મેષશાવક તરીકે શરૂઆત કરી, પરંતુ જ્યારે તે થુઆતેરાને ફરી સિંહાસન પર બેસાડે છે, ત્યારે તે અજગરની જેમ બોલે છે.

યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના ક્રમશઃ વિનાશનું પ્રતિનિધિત્વ પ્રકટીકરણની પ્રથમ ચાર કલીશિયાઓ દ્વારા થાય છે. બાઇબલની ભવિષ્યવાણીના છઠ્ઠા રાજ્યનો ક્રમશઃ વિનાશ ચાર પેઢીઓ દરમ્યાન થાય છે, જે રવિવારના કાયદા સુધી દોરી જાય છે, જ્યાં પૃથ્વીનું પશુ અજગરની જેમ બોલે છે. અંતિમ પેઢીનું પ્રતિનિધિત્વ અજગર દ્વારા થાય છે, જે એક સરીસૃપ છે, જેમ એદનના બાગમાં હતું; અને આ કારણસર, યોહાન બાપ્તિસ્તા અને ઈસુએ પ્રાચીન ઇઝરાયલની છેલ્લી પેઢીને “સર્પોના વંશ” કહી હતી.

ચોથી અને અંતિમ પેઢી તો અથવા એક લાખ ચુમાલીસ હજારનું પ્રતિનિધિત્વ કરતી “પસંદ કરેલી પેઢી” છે, અથવા તેની સમકક્ષ, સર્પસંતાનની પેઢી. એક વર્ગે ખ્રિસ્તનું પ્રતિરૂપ ધારણ કર્યું છે, જ્યારે બીજા વર્ગે પશુનું—અર્થાત્ સર્પનું—પ્રતિરૂપ ધારણ કર્યું છે. સર્પસંતાનની પેઢી દેવના વચનમાં ચાર વખત સીધી રીતે પ્રગટ કરવામાં આવી છે. દરેક ઉલ્લેખનો સંદર્ભ ભિન્ન છે.

જો “સર્પસંતાનની પેઢી” માત્ર એવા કેટલાંક લોકોના થોડાક સંપ્રદાયો વિષેની અપમાનજનક ટિપ્પણીઓ જ હોત, જેઓ યોહાનને પસંદ નહોતા, તો આ અભિવ્યક્તિ વિષે કહેવા જેવું કંઈ જ ન હોત. પરંતુ દેવના વચનમાં દરેક શબ્દ પવિત્ર છે, તેથી યોહાન સદ્દૂકીયો અને ફરીસીઓને એક નિશ્ચિત ઓળખ આપતા હતા. જે સંદર્ભમાં આ ઓળખ વ્યક્ત થાય છે, તે જ તેના અર્થને ભવિષ્યવાણીરૂપે નિર્ધારિત કરે છે. આ અવતરણમાં યોહાન પોતાનું સેવાકાર્ય પૂર્ણ કરતાં તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, અને ત્યારબાદ સદ્દૂકીયો અને ફરીસીઓ વર્ણનમાં પ્રવેશ કરે છે. પ્રારંભિક વાક્યોમાં યોહાનને યશાયાહની “રણમાં પોકારનારની વાણી” તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યા છે.

પ્રાચીન ઇઝરાયેલની અંતિમ પેઢીને અરણ્યમાંથી બહાર આવેલ એક પ્રબોધકે “સર્પોની પેઢી” તરીકે સંબોધી છે. યોહાન તે પ્રબોધક છે જેણે માલાખીના તે સંદેશવાહકની ભૂમિકા પૂર્ણ કરી, જેણે કરારના સંદેશવાહક માટે માર્ગ તૈયાર કર્યો; અને તે જ યશાયાહ દ્વારા ઓળખાયેલ અરણ્યમાં પોકારનાર અવાજ પણ હતો.

જો આપણે “પાંદડાં”ને એક પ્રતીક તરીકે વિચારીએ, તો આપણે જાણીએ છીએ કે તે “ધર્મ-ઘોષણા”નું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેનો પ્રથમ ઉલ્લેખ આદમ અને હવ્વા સાથે મળે છે, જેમણે પોતાના અધાર્મિકપણાને અંજીરના પાંદડાંથી ઢાંકી દીધું. તે પહેલાં તેઓ પ્રકાશના વસ્ત્રમાં, ધર્મિકતાના વસ્ત્રમાં, આવરાયેલા હતા; પરંતુ જ્યારે તે દૂર થયું, ત્યારે તેમણે સમજ્યું કે તેઓ નગ્ન છે. લાઓદિકેયાના લોકો એવા છે, જેઓ માને છે કે તેમને જે કંઈ કરવું છે તે માત્ર “ધર્મ-ઘોષણાના પાંદડાં” પાછળ છુપાઈ જવું, અને બધું સારું થઈ જશે. આ વિભાગમાં આગળ, યોહાન સીધું જ તે લાઓદિકેયા યહૂદીઓ વિરુદ્ધ બોલે છે, જેઓ તેમને બચાવવા માટે અબ્રાહામના રક્તવંશ પર ભરોસો રાખતા હતા, કારણ કે તેમનું આ ગર્વભર્યું માનવું માત્ર ધર્મ-ઘોષણાના ખાલી પાંદડાં જ હતું. મનુષ્યનાં વસ્ત્રો દર્શાવે છે કે તે કોણ છે.

વૃક્ષો મનુષ્યો તથા રાજ્યોનું પ્રતીક છે, અને ફળ, ડાળી, બીજ, માટી, પાણી, મૂળ અને નિશ્ચિતરૂપે પાંદડાં—આ બધાં પોતપોતામાં વિશિષ્ટ ભવિષ્યવાણીપ્રતીકોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; પરંતુ આ સત્યોમાંથી દરેક, ભવિષ્યવાણીની વિવિધ રેખાઓમાં દર્શાવવામાં આવેલા અન્ય પ્રતીકો સાથે સંકળાયેલો છે, જે મળીને એક “વૃક્ષ” રચનારા ભવિષ્યવાણીપ્રતીકો બને છે. નિશ્ચયે, વૃક્ષનું પ્રથમ ભવિષ્યવાણીપ્રતિક એ છે કે તે જીવન-અથવા-મૃત્યુની કસોટીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

યોહાનનો સંદેશ તે પહેરતા વસ્ત્રો અને તે ખાતા આહાર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. પ્રાચીન ઇઝરાયલના આરંભકાળનો મન્ના હોય કે અંતકાળની સ્વર્ગીય રોટલી હોય—પ્રવચનાત્મક આહાર અવશ્ય ખાવો જોઈએ. આ આહાર પ્રવચનાત્મક પરીક્ષણનો સંદેશ દર્શાવે છે, જે અવશ્ય ગ્રહણ કરવો જોઈએ, કારણ કે તે ખ્રિસ્તનું માંસ અને તેમનું લોહી છે. યોહાને પહેરેલા વસ્ત્રો અને તેણે ખાધેલો આહાર એ સંદેશ અને તે દૂતને ઓળખાવે છે, જેણે ખ્રિસ્ત માટે માર્ગ તૈયાર કર્યો. યોહાન અંતિમ દૂતનો પ્રતિરૂપ છે, જે ખ્રિસ્ત માટે માર્ગ તૈયાર કરે છે; તે ખ્રિસ્ત કરારના દૂત છે, જે રવિવારના કાયદાના સમયે અચાનક પોતાના મંદિર ખાતે આવે છે. જ્યારે એવું બને છે, ત્યારે મૂર્ખ કન્યાઓ—જે લાઉદિકેયાના લોકો અને નિંદણ પણ છે—તેઓ એવા લોકોની અંતિમ ચોથી પેઢીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પોતાને અબ્રાહમના કરારના વૈધ લોકો હોવાનો દાવો કરે છે, જેમ યોહાન અરણ્યમાંથી પ્રગટ થયો તે સમયમાં ફરીસીઓ અને સદૂકીઓ કરતા હતા.

યોહાન ઊંટના વાળનું વસ્ત્ર અને ચામડાનો કમરપટ્ટો પહેરતો હતો, જેમાં જોત સાથે જોડાય તેવી પટ્ટી પણ સામેલ હતી, જેવી ખેતરના પશુઓ પાસે હોય છે. તે ટીડા ખાતો હતો, અને તેથી તેનો સંદેશ પવિત્રશાસ્ત્રોમાં ઇસ્લામના મુખ્ય પ્રતીક એવા ટીડાઓ વિષેનો હતો, અને તેણે ઇસ્લામ વિષેનો પોતાનો સંદેશ મધ સાથે મિશ્રિત કર્યો.

મન્ના દેવના વચનનું પ્રતિક છે, અને તેનો સ્વાદ મધ જેવો હતો; પ્રબોધકો સંદેશનો જે સ્વાદ તેઓ ખાતા હોવાનું દર્શાવવામાં આવ્યા છે, તેને આવો જ ઓળખાવે છે. યોહાને ઇસ્લામનો સંદેશ લાવ્યો, જેનું પ્રતિનિધિત્વ ટીડાં દ્વારા કરવામાં આવ્યું છે, તેમજ ઊંટના ચામડાનો કમરપટ્ટો અને ઊંટના વાળ દ્વારા. ટીડાં અને ઊંટ — બંને ઇસ્લામના પ્રતીકો છે. ઇસ્લામનો તે સંદેશ દેવના વચનના તે પ્રકાશન સાથે મિશ્રિત હતો, જેનું પ્રતિનિધિત્વ “મધ” તરીકે કરવામાં આવ્યું છે.

યોહાન માત્ર ઇસ્લામના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરતો ન હતો, પરંતુ એ એલિયાહની જેમ જ જંગલમાંથી આવ્યો હતો, અને યોહાને મધ ખાધું નહોતું, તેણે જંગલી મધ ખાધું હતું; કારણ કે તે, ખ્રિસ્તની જેમ, પોતાના સમયની એ સંસ્થાઓમાં શિક્ષિત થયો ન હતો જેઓ પાસે પોતાનાં સંદેશનો પોતાનો મધ હતો, જે ફરીસીઓ અને સદ્દૂકીઓના ખમીર દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. યોહાને જંગલનું મધ ખાધું, કારણ કે તે પોતાના સમયની ધાર્મિક સંસ્થાઓની બહાર પવિત્ર આત્મા દ્વારા તાલીમ પામ્યો હતો. તે સમયગાળાની સામાન્ય કમરપટ્ટીમાં એક કબજો-યંત્ર રહેતું, જેના સાથે વ્યક્તિ પોતાનું ઊંટના વાળનું વસ્ત્ર બાંધતો. આ કબજો યોહાનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ભૂમિસ્થમાંથી સ્વર્ગસ્થ પવિત્રસ્થાન સુધીનો વળાંકબિંદુ હતો.

યોહાનનું હિંજ વસ્ત્ર ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્માના અતિ નિર્ધારક બિંદુએ રજૂ થાય છે, અને તે જ વળાંકબિંદુ હતું, જેનું પ્રતિનિધિત્વ તે સ્થળે થાય છે જ્યાં યોહાન બાપ્તિસ્મા આપતો હતો. તે સ્થળનું નામ બેથાબારા હતું, જેનો અર્થ “નાવદાટ” થાય છે, અને એ જ સ્થળ છે જ્યાં પ્રાચીન ઇઝરાયલ જંગલમાંથી બહાર આવીને વચનભૂમિમાં પ્રવેશ્યું હતું, જેમ યોહાને કર્યું હતું.

નિશ્ચિતપણે, એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર લોકોની ચળવળ જ છે, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ યોહાન કરી રહ્યો છે; પરંતુ અમે માત્ર એટલું જ સૂચવી રહ્યા છીએ કે જ્યારે ઈસુએ બાપ્તિસ્મા લીધું, ત્યારે તે જ પેઢીને તેણે અને યોહાને “સર્પોની પેઢી” કહી હતી. ઈસુ દેવના દસ આજ્ઞાના કાયદાને મહિમાવાન કરવા આવ્યા હતા, અને તેમણે બાઈબલના દરેક શબ્દને પ્રેરિત કર્યો હતો; તેથી જ્યારે તેઓ પ્રાચીન ઇઝરાયેલની અંતિમ પેઢીને સર્પોની પેઢી કહે છે, ત્યારે તેઓ સંપૂર્ણપણે જાણે છે કે બીજી આજ્ઞા ત્રીજી અને ચોથી પેઢીમાં પૂર્ણ થતી ન્યાયસજા ઓળખાવે છે.

ત્રીજી અને ચોથી પેઢી એક પ્રગતિશીલ ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ચોથી પેઢીમાં સમાપ્ત થાય છે; અને તે જ વિષધર સાપોની પેઢી છે. ખ્રિસ્તનો બાપ્તિસ્મા 9/11નું પ્રતિકરૂપ દર્શાવે છે. લાઓદિકિયાની સાતમા-દિવસની એડ્વેન્ટિસ્ટ પેઢી તે સમયથી તેની અંતિમ પેઢીમાં રહી આવી છે. ફરિસીઓ અને સદૂકીઓ માટે યોહાનનો સંદેશ લાઓદિકિયાનો સંદેશ હતો.

ઈસુ ગાલિલથી આવ્યા, જે યોહાનના કમરપટ્ટા-કબજાના અને બેથાબરાના અર્થ સાથે સુસંગત એવા એક વળાંકબિંદુનું પ્રતીક છે. ત્યારે માર્ગ તૈયાર કરવાના યોહાનના કાર્યમાં પરિવર્તન આવી ખ્રિસ્તના કરારને દૃઢ કરવાની કાર્યમાં બદલાયું હતું. તૈયારીના ત્રીસ વર્ષ પૂર્ણ થયા હતા અને ક્રોસ પહેલાં તથા પછીના સાડા ત્રણ વર્ષનો સમય આરંભ્યો હતો.

યોહાનનો સંદેશ યેરૂશાલેમના વિનાશ સમયે આવનારા કોપની ચેતવણી હતો—એવો વિનાશ, જે જગતના અંત અને અંતિમ સાત આફતોનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. એ ચેતવણીનો સંદેશ ઇસ્લામના સંદર્ભમાં સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો હતો, અને તે એવા મનુષ્ય દ્વારા આપવામાં આવ્યો હતો જેણે માત્ર માર્ગ તૈયાર કરનાર મલાખીના દૂતને અને રણમાં પોકાર કરતી યશાયાની વાણીને જ પૂર્ણ કરી નહોતી, પરંતુ એલિયાહના સંદેશને પણ પૂર્ણ કર્યો હતો; કારણ કે યોહાનનાં વસ્ત્રો એલિયાહનાં વસ્ત્રોને અનુરૂપ હતાં, જેમ યોહાનનો સંદેશ એલિયાહના સંદેશને અનુરૂપ હતો.

જો તેઓ યોહાન વિષે પૂછે, અને એલિયાહ વિષે નહિ, “તે કેવો મનુષ્ય હતો?” તો તેમને ઉત્તર આપવામાં આવે: “તે રોમાળ મનુષ્ય હતો, અને પોતાની કમરે ચામડાનો પટ્ટો બાંધેલો હતો.” યોહાનની પૂર્ણ છ મહિનાની સેવા તે અવતરણમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, જ્યાં અંતિમ અને ચોથી પેઢીને વિશેષરૂપે ઓળખાવવામાં અને વ્યાખ્યાયિત કરવામાં આવે છે. તેમને આપવામાં આવેલ લાઓદીકેયાનો સંદેશ તેઓ ઈશ્વરની કરારપ્રજા હોવાનો જે દાવો કરતા હતા તેના પર સીધો પ્રહાર કરે છે; તે તેમને આવનારા ક્રોધની ચેતવણી આપે છે, જેમ કે વૃક્ષોના મૂળ પર કૂહાડી પ્રહાર કરતી હોય તે રીતે દર્શાવવામાં આવ્યું છે. આ સંદેશામાં એ પણ સમાવેશિત હતું કે ખ્રિસ્ત તે પરીક્ષણપ્રક્રિયાને પૂર્ણ કરશે જે યોહાનથી આરંભ પામી હતી. પછી મથિમાં, ઈસુ યહૂદીઓને “સર્પોના વંશ” પણ કહે છે, અને તે યોહાનની વૃક્ષ કાપી નાખવાની થીમ પરથી વિચાર આગળ વધારે છે, અને તેનું કારણ સમજાવે છે.

બીજા આજ્ઞા મુજબ ન્યાયનો દિવસ ચોથી પેઢીમાં આવે છે. ન્યાય તે સંદેશ પર આધારિત છે જે આપણે બોલીએ છીએ, અને તે સંદેશ આપણા હૃદયમાંથી નીકળે છે. આપણે જે સંદેશ બોલીએ છીએ તે જ ઓળખાવે છે કે આપણે પિતરના “પસંદ કરાયેલ પેઢી” છીએ કે “સર્પોના સંતાનની પેઢી.” બંને વર્ગો એક પરીક્ષણ પ્રક્રિયાના અંતે પ્રગટ થાય છે, જ્યાં ખ્રિસ્ત, ધૂળ સાફ કરનાર માણસની જેમ, પોતાનું મંજિલ સાફ કરે છે. જેમ દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતમાં તેલ દર્શાવવામાં આવ્યું છે, તેમ સંદેશ પણ દુષ્ટ અથવા સારા હૃદય દ્વારા પ્રતિનિધિત થાય છે. ખ્રિસ્તના સંદર્ભમાં વધુમાં ઉમેરાય છે કે સર્પોના સંતાનની આ પેઢી, જે ચોથી અને અંતિમ પેઢી છે, ચિહ્ન માંગે છે; અને તેમને આપવામાં આવનાર એકમાત્ર ચિહ્ન યોનાનું ચિહ્ન હતું.

ખ્રિસ્તે યહૂદીઓને સર્પસંતાનની પેઢી તરીકે સંબોધ્યા, અને તેઓ યોના નો સંદેશ તથા સુલેમાનના જ્ઞાનનો સંદેશ—ન્યાયના દૃષ્ટાંતો તરીકે—ઉપયોગ કરે છે. ઈસુ સંદર્ભ દ્વારા, અને બે સાક્ષીઓ સાથે, આ ઓળખાવે છે કે સર્પસંતાનની પેઢી ચોથી પેઢી છે, કારણ કે ચોથી પેઢીમાં જ ન્યાય પૂર્ણ થાય છે.

એક લાખ ચુમાલીસ હજાર લોકો ઈશ્વરની વ્યવસ્થા અને શનિવારની જેમ અંતિમ દિવસોનો ધ્વજ, અથવા ચિહ્ન છે. યોનાનું ચિહ્ન પુનરુત્થાનનું ચિહ્ન છે, જે ખ્રિસ્તના દિવસોમાં યહૂદીઓ માટે તેમનો બાપ્તિસ્મા હતો, જ્યારે પવિત્ર આત્મા કપોતના રૂપમાં ઉતર્યો હતો. “યોના”નો અર્થ “કપોત” થાય છે. યોના, યોહાન પ્રકાશકર્તા, દાનિયેલ, યોસેફ અને લાઝરસ એક લાખ ચુમાલીસ હજારનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ સાડા ત્રણ દિવસ સુધી રસ્તામાં મૃત હાલતમાં રહેનામાંથી પુનરુત્થિત થાય છે. તે સમયે તેઓ લાઓદીકિયાઓમાંથી ફિલાદેલ્ફિયનો તરફ પરિવર્તિત થવાના છે, અને આ રીતે સાતમાંના આઠમા બને છે. યોના બાપ્તિસ્માનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, કારણ કે તેને પાણીમાં ફેંકવામાં આવ્યો હતો અને જ્યારે તેને વ્હેલે ગળી લીધો ત્યારે તે પ્રતીકાત્મક રીતે મરી ગયો હતો. ત્યારબાદ તે પુનરુત્થિત થયો, જેમ યોહાન ત્યારે થયો જ્યારે તેને ઉકળતા તેલમાંથી બહાર કાઢવામાં આવ્યો, અને જેમ દાનિયેલ ત્યારે થયો જ્યારે તેને સિંહોની ગુફામાંથી બહાર કાઢવામાં આવ્યો, અને જેમ યોસેફ ત્યારે થયો જ્યારે તેને ખાડામાંથી બહાર કાઢવામાં આવ્યો, તેમ જ લાઝરસ, જે ખ્રિસ્તના સમયમાં મુદ્રાંકનની અદ્દભુત ઘટના હતી. યહૂદીઓ યોનાના ચિહ્નને, જે ખ્રિસ્તના પુનરુત્થાન દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, એટલું સ્પષ્ટ જોઈ શક્યા નહોતા, જેટલું એડ્વેન્ટિઝમ 9/11ના ચિહ્નને જોઈ શકે છે, જે યોનાનું ચિહ્ન છે.

આ વિષયોનું આગળનું વર્ણન આપણે આગામી લેખમાં ચાલુ રાખીશું.