યોએલનું પુસ્તક અને લાઉદીકેયાની સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચ - ક્રમાંક ત્રીસ

આ બધું થયું, જેથી ભવિષ્યવક્તા દ્વારા જે કહેવાયું હતું તે પૂર્ણ થાય, એમ કહીને, “સિયોનની પુત્રીને કહો, જો, તારો રાજા તારી પાસે આવે છે, નમ્ર, અને ગધેડા પર, એટલે કે ગધેડીની બચ્ચી, વછેરા પર બેઠેલો.” મથિ 21:4, 5.

હે સિયોનની પુત્રી, અત્યંત આનંદ કર; હે યેરૂશાલેમની પુત્રી, જયઘોષ કર: જો, તારો રાજા તારી પાસે આવે છે; તે ધર્મી છે અને ઉદ્ધાર ધરાવનાર છે; નમ્ર છે, અને ગધેડા ઉપર સવાર છે, હા, ગધેડીના બચ્ચા, એક કોલ્ટ ઉપર. ઝખરિયા 9:9.

“પાંચસો વર્ષ પહેલાં, પ્રભુએ ભવિષ્યવક્તા ઝખર્યાહ દ્વારા જાહેર કર્યું હતું, ‘હે સિયોનની પુત્રી, બહુ આનંદ કર; હે યરુશાલેમની પુત્રી, જયધ્વનિ કર. જો, તારો રાજા તારી પાસે આવે છે. તે ન્યાયી છે, અને ઉદ્ધાર ધરાવે છે; નમ્ર છે, અને ગધેડા પર, હા, ગધેડીની બચ્ચી પર સવાર થઈને આવે છે.’ [ઝખર્યાહ 9:9.] જો શિષ્યોએ સમજ્યું હોત કે ખ્રિસ્ત ન્યાય માટે અને મરણ માટે જઈ રહ્યા હતા, તો તેઓ આ ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ કરી શક્યા ન હોત.”

“એ જ રીતે, મિલર અને તેમના સહકાર્યકરોએ ભવિષ્યવાણી પૂર્ણ કરી, અને એવો સંદેશ આપ્યો જે પ્રેરણાએ પૂર્વે જ જણાવ્યું હતું કે વિશ્વને આપવામાં આવવાનો છે; પરંતુ જો તેમણે તેમની નિરાશા દર્શાવતી અને પ્રભુના આગમન પહેલાં સર્વ જાતિઓને પ્રચારવામાં આવનાર બીજા સંદેશને રજૂ કરતી ભવિષ્યવાણીઓ સંપૂર્ણ રીતે સમજી હોત, તો તેઓ તે સંદેશ આપી શક્યા ન હોત. પ્રથમ અને દ્વિતીય દૂતના સંદેશાઓ યોગ્ય સમયે આપવામાં આવ્યા, અને તેમના દ્વારા જે કાર્ય સિદ્ધ કરવાનું ઈશ્વરે નિર્ધારિત કર્યું હતું તે સિદ્ધ થયું.” The Great Controversy, 405.

“આપણા ભાવિ વિષે આપણને કોઈ ભય રાખવાનો નથી, સિવાય કે આપણે ભૂલી જઈએ કે પ્રભુએ આપણને કેવી રીતે દોરી આવ્યા છે, અને આપણા ભૂતકાળના ઇતિહાસમાં તેમનો ઉપદેશ.” Life Sketches, 196.

“માર્ગની શરૂઆતમાં તેમના પાછળ એક તેજસ્વી પ્રકાશ સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો હતો, જેને એક દૂતે મને જણાવ્યું કે તે ‘મધ્યરાત્રિનો પોકાર’ હતો. આ પ્રકાશ સમગ્ર માર્ગ પર ઝળહળતો હતો, અને તેમના પગ માટે પ્રકાશ આપતો હતો, જેથી તેઓ લથડાય નહીં.

“જો તેઓ પોતાની નજર પોતાની સામે જ રહેલા અને તેમને શહેર તરફ દોરી રહેલા ઈસુ પર સ્થિર રાખતા, તો તેઓ સુરક્ષિત હતા. પરંતુ ટૂંક સમયમાં કેટલાક થાકી ગયા અને કહેવા લાગ્યા કે શહેર તો બહુ દૂર છે, અને તેઓએ તો ધાર્યું હતું કે તેઓ તેમાં પહેલાં જ પ્રવેશી ગયા હોત. ત્યાર પછી ઈસુ પોતાનો મહિમાયુક્ત જમણો હાથ ઊંચો કરીને તેમને ઉત્સાહિત કરતા, અને તેમના હાથમાંથી એક પ્રકાશ નીકળતો, જે એડવેન્ટ સમૂહ ઉપર લહેરાતો, અને તેઓ ‘હલ્લેલૂયાહ!’ કહીને પોકારી ઊઠતા. અન્ય કેટલાકે બેદરકારીપૂર્વક તેમની પાછળના પ્રકાશનો ઇનકાર કર્યો, અને કહ્યું કે તેમને આટલું દૂર સુધી દોરી લાવનાર દેવ નહોતાં. તેમની પાછળનો પ્રકાશ બુઝાઈ ગયો, અને તેમના પગ સંપૂર્ણ અંધકારમાં રહી ગયા; તેઓ ઠોકરો ખાતા ગયા, લક્ષ્યચિહ્ન અને ઈસુ બંનેને નજરમાંથી ગુમાવી બેઠા, અને માર્ગ પરથી નીચે અંધકારમય અને દુષ્ટ જગતમાં પડી ગયા.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

“મધ્યરાત્રિનો ઘોષ એટલો તર્ક દ્વારા આગળ વધ્યો ન હતો, તેમ છતાં પવિત્રશાસ્ત્રનો પુરાવો સ્પષ્ટ અને નિર્ણાયક હતો. તેની સાથે એક પ્રેરક શક્તિ સંકળાયેલી હતી, જે આત્માને હલાવી દેતીઘતી. ત્યાં કોઈ શંકા ન હતી, કોઈ પ્રશ્નોત્તરી ન હતી. જ્યારે ખ્રિસ્તે વિજયી પ્રવેશ કરીને યરુશાલેમમાં પ્રવેશ કર્યો તે પ્રસંગે, પર્વ રાખવા માટે દેશના સર્વ ભાગોમાંથી એકત્ર થયેલા લોકો ઓલિવ પર્વત તરફ ઉમટી પડ્યા; અને જ્યારે તેઓ ઈસુને સાથ આપતા જનસમૂહમાં જોડાયા, ત્યારે તેમણે તે ઘડીની પ્રેરણા ગ્રહણ કરી અને આ ઉદ્ઘોષને વધુ પ્રબળ બનાવવામાં સહભાગી થયા, ‘ધન્ય છે તે, જે પ્રભુના નામે આવે છે!’ [Matthew 21:9.] એ જ રીતે એડ્વેન્ટિસ્ટ સભાઓમાં ઉમટી પડેલા અવિશ્વાસીઓ—કેટલાક જિજ્ઞાસાથી, કેટલાક માત્ર ઉપહાસ કરવા માટે—‘જોવો, વર આવી રહ્યો છે!’ એવા સંદેશ સાથે રહેલી દૃઢપ્રતીતિ ઉપજાવનારી શક્તિને અનુભવતા હતા.” Spirit of Prophecy, volume 4, 250, 251.

“માથ્યુ 25ની દસ કન્યાઓની દૃષ્ટાંતકથા પણ એડ્વેન્ટિસ્ટ લોકોના અનુભવને દર્શાવે છે.” The Great Controversy, 393.

આ તે છે, જેઓ સ્ત્રીઓ સાથે અશુદ્ધ થયા નથી; કારણ કે તેઓ કુમાર છે. આ તે છે, જેઓ મેષશાવક જ્યાં જ્યાં જાય છે ત્યાં ત્યાં તેની પાછળ ચાલે છે. તેઓ મનુષ્યોમાંથી ઉદ્ધાર પામેલા છે, દેવ અને મેષશાવક માટે પ્રથમફળરૂપ થયા છે. પ્રકાશિત વાક્ય 14:4.

“મને ઘણીવાર દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંત તરફ સંદર્ભિત કરવામાં આવે છે, જેમાંથી પાંચ બુદ્ધિશાળી હતી, અને પાંચ મૂર્ખ. આ દૃષ્ટાંત અક્ષરશઃ પૂર્ણ થયો છે અને થશે પણ, કેમ કે તેનો વિશેષ લાગુ પડતો અર્થ આ સમય માટે છે, અને ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશની જેમ, તે પૂર્ણ થયો છે અને સમયના અંત સુધી વર્તમાન સત્ય તરીકે યથાવત્ રહેશે.” Review and Herald, August 19, 1890.

“એક જગત દુષ્ટતામાં, છેતરપિંડી અને ભ્રાંતિમાં, મૃત્યુની અતિછાયામાં પડેલું છે,—સુતેલું, સુતેલું. તેમને જાગૃત કરવા આત્માની પ્રસવવેદના કોણ અનુભવે છે? કયો સ્વર તેમની સુધી પહોંચી શકે? મારું મન ભવિષ્ય તરફ લઈ જવાયું, જ્યારે સંકેત આપવામાં આવશે. ‘જુઓ, દુલ્હો આવે છે; તેની મુલાકાત લેવા બહાર નીકળો.’ પરંતુ કેટલાક પોતાના દીવાઓને ફરીથી ભરવા માટે તેલ મેળવવામાં વિલંબ કરી ચૂક્યા હશે, અને અત્યંત મોડું થયા પછી તેઓ જાણી લેશે કે તેલ દ્વારા દર્શાવવામાં આવેલો સ્વભાવ હસ્તાંતરિત થતો નથી.” Review and Herald, February 11, 1896.

ત્યાર પછી યિરમ્યા ભવિષ્યવક્તા દ્વારા કહેલું વચન પૂર્ણ થયું, જે આ પ્રમાણે છે: “અને તેમણે ચાંદીના ત્રીસ ટુકડા લીધા, એના મૂલ્યરૂપે કે જેનું મૂલ્યાંકન કરવામાં આવ્યું હતું, જેને ઇઝરાયલની સંતાનોએ મૂલ્યવાન ગણ્યો હતો; અને જેમ પ્રભુએ મને નિયુક્ત કર્યું હતું તેમ તેમણે તે કુંભારના ખેતર માટે આપ્યા.” મત્તી 27:9, 10.

અને મેં તેમને કહ્યું, જો તમને યોગ્ય લાગે, તો મારી મજૂરી મને આપો; અને જો ન લાગે, તો રહેવા દો. તેથી તેમણે મારી મજૂરી તરીકે ચાંદીના ત્રીસ ટુકડા તોળ્યા. અને યહોવાએ મને કહ્યું, તેને કુંભારને ફેંકી દે; એ તો કેવો ઉત્તમ ભાવ, જેનો તેમણે મારા માટે અંદાજ કર્યો! તેથી મેં ચાંદીના તે ત્રીસ ટુકડા લીધા અને યહોવાના મંદિરમાં કુંભારને ફેંકી દીધા. ઝખર્યા 11:12, 13.

તે તેમને કહે છે, પરંતુ તમે મને કોણ કહો છો? ત્યારે શિમોન પીતરે ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, તમે ખ્રિસ્ત, જીવતા દેવના પુત્ર છો. મથિ 16:15, 16.

“મેં મારા લખાણો એકત્ર કર્યા, અને અમે અમારી મુસાફરી પર નીકળ્યા. માર્ગમાં અમે ઓરેન્જમાં બે સભાઓ યોજી અને એનો પુરાવો મળ્યો કે ચર્ચને લાભ થયો હતો અને તે ઉત્સાહિત થઈ હતી. અમે પોતે પણ પ્રભુના આત્મા દ્વારા તાજગી પામ્યા હતા. તે રાત્રે મેં સ્વપ્ન જોયું કે હું બેટલ ક્રીકમાં હતી, દ્વાર પાસેની બાજુની કાચની બારીમાંથી બહાર જોઈ રહી હતી, અને મેં એક ટોળકીને ઘર તરફ બે-બેની કતારમાં આગળ વધતા જોયા. તેઓ કઠોર અને દૃઢનિશ્ચયી દેખાતા હતા. હું તેમને સારી રીતે ઓળખતી હતી અને તેમને આવકારવા માટે પાર્લરનું દ્વાર ખોલવા વળી, પરંતુ મને થયું કે હું ફરી એક વાર જોઉં. દૃશ્ય બદલાઈ ગયું હતું. હવે તે ટોળકીએ કેથોલિક શોભાયાત્રા જેવું રૂપ ધારણ કર્યું હતું. એકના હાથમાં ક્રોસ હતો, બીજાના હાથમાં સરકંડો હતો. અને તેઓ નજીક આવતાં, સરકંડો ધારણ કરનારાએ ઘરની ચારે તરફ એક વર્તુળ દોરીને ત્રણ વાર કહ્યું: ‘આ ઘર પ્રતિબંધિત ઠરાવવામાં આવ્યું છે. માલમત્તા જપ્ત કરવી જ પડશે. તેમણે અમારા પવિત્ર સંપ્રદાય વિરુદ્ધ વાણી ઉચ્ચારી છે.’ ભયે મને ઝપટી લીધી, અને હું ઘરના અંદરથી દોડી, ઉત્તર દ્વારેથી બહાર નીકળી, અને હું પોતાને એક ટોળકીના મધ્યમાં જોવા લાગી, જેમાંના કેટલાકને હું ઓળખતી હતી, પરંતુ વિશ્વાસઘાત થવાની ભીતિથી હું તેમની સાથે એક શબ્દ બોલવાની હિંમત પણ કરી શકી નહીં. મેં એવો એકાંત સ્થળ શોધવાનો પ્રયત્ન કર્યો જ્યાં હું, જ્યાં જ્યાં હું વળું ત્યાં ત્યાં ઉત્સુક, તપાસકુતૂહલભરી નજરોનો સામનો કર્યા વિના, રડી શકું અને પ્રાર્થના કરી શકું. હું વારંવાર કહેતી હતી: ‘કાશ, હું આ સમજી શકું હોત! જો તેઓ મને કહે કે મેં શું કહ્યું છે અથવા મેં શું કર્યું છે!’”

“જ્યારે મેં અમારી વસ્તુઓ જપ્ત થતી જોયી, ત્યારે હું ઘણો રડ્યો અને પ્રાર્થના કરી. મારા આસપાસ રહેલાં લોકોની નજરોમાંથી મારા પ્રત્યે સહાનુભૂતિ અથવા દયા વાંચવાનો મેં પ્રયત્ન કર્યો; અને કેટલાંકનાં ચહેરાઓ મેં નોંધ્યા, જેમના વિષે મેં વિચાર્યું કે જો તેઓને એવો ભય ન હોત કે અન્ય લોકો તેમને જોઈ લેશે, તો તેઓ મારી સાથે બોલતાં અને મને સાંત્વના આપતાં. મેં ભીડમાંથી છટકી નીકળવાનો એક પ્રયત્ન કર્યો, પરંતુ હું નિરીક્ષણ હેઠળ છું તે જોઈને મેં મારા ઇરાદાઓ છુપાવી દીધા. પછી હું ઊંચા સ્વરે રડવા લાગી અને કહેવા લાગી: ‘કાશ, તેઓ મને માત્ર એટલું તો કહે કે મેં શું કર્યું છે અથવા મેં શું કહ્યું છે!’ મારો પતિ, જે એ જ ઓરડામાં એક પથારી પર ઊંઘી રહ્યો હતો, તેણે મને ઊંચા સ્વરે રડતાં સાંભળી મને જગાડી. મારું તાકીયું આંસુઓથી ભીનું હતું, અને મારા મન પર દુઃખભર્યો વિષાદ છવાયેલો હતો.” Testimonies, volume 1, 577, 578.

“જ્યારે અમે રાઇટમાં હતા ત્યારે મેં નં. 11 માટેનું મારું હસ્તપ્રત પ્રકાશનના કાર્યાલયમાં મોકલી આપ્યું હતું, અને સભાઓની બહારનો લગભગ દરેક ક્ષણ હું નં. 12 માટેની સામગ્રી લખવામાં લગાવતી હતી, ત્યારે મારી સ્થિતિ સુધરી રહી હતી. રાઇટની કલીસિયા માટે પરિશ્રમ કરતાં કરતાં મારી શારીરિક તેમજ માનસિક બંને શક્તિઓ પર અત્યંત ભાર પડ્યો હતો. મને લાગતું હતું કે મને આરામની જરૂર છે, પરંતુ રાહત મેળવવાની કોઈ તક મને દેખાતી નહોતી. હું અઠવાડિયામાં અનેક વખત લોકોને સંબોધતી હતી, અને વ્યક્તિગત સાક્ષ્યોનાં ઘણા પાનાં લખતી હતી. આત્માઓનો ભાર મારા ઉપર હતો, અને હું જે જવાબદારીઓ અનુભવી રહી હતી તે એટલી મહાન હતી કે હું દર રાત્રે માત્ર થોડાક કલાકોની જ ઊંઘ મેળવી શકતી હતી.”

“આ રીતે બોલવામાં અને લખવામાં પરિશ્રમ કરતી વખતે, મને બેટલ ક્રીકથી નિરોત્સાહજનક સ્વરૂપનાં પત્રો મળ્યા. જેમ જેમ મેં તેઓને વાંચ્યાં તેમ તેમ મારા મન પર એવી અવર્ણનીય હતાશા છવાઈ ગઈ કે જે માનસિક વ્યથા સુધી પહોંચી, અને થોડાક સમય માટે મારી જીવનશક્તિઓને જાણે સ્તબ્ધ કરી નાખતી હતી. ત્રણ રાત સુધી તો હું લગભગ જરાય ઊંઘી શકી નહોતી. મારા વિચારો ઉથલપાથલ અને ગૂંચવણભર્યા હતા. મારા પતિથી અને જે સહાનુભૂતિશીલ કુટુંબ સાથે અમે રહતા હતા તેમની પાસેથી, જેટલું બની શકે તેટલું, મેં મારી લાગણીઓ છુપાવી રાખી. સવારે અને સાંજે કુટુંબ સાથે ભક્તિપ્રાર્થનામાં જોડાતી અને મારા ભારને મહાન ભારવહનકર્તા પર મૂકી દેવા પ્રયત્ન કરતી હતી, ત્યારે મારા મનનો પરિશ્રમ અને ભાર કેવો હતો તે કોઈ જાણતું નહોતું. પરંતુ મારી વિનંતિઓ તો વ્યથાથી મરડાયેલા હૃદયમાંથી નીકળતી હતી, અને અણનિયંત્રિત શોકને કારણે મારી પ્રાર્થનાઓ તૂટી પડતી અને અસંગત બની જતી. લોહી મારા મગજ તરફ ધસી આવતું, જેના કારણે ઘણી વાર હું ડગમગી જતી અને લગભગ પડી જતી. મને વારંવાર નાકમાંથી લોહી વહેતું, ખાસ કરીને જ્યારે લખવાનો પ્રયત્ન કરતી પછી. તેથી મને લખવાનું એકબાજુ રાખવું પડ્યું; છતાં મારા ઉપર રહેલા ચિંતાના અને જવાબદારીના ભારને હું દૂર ફેંકી શકતી નહોતી, કારણ કે મને ભાન હતું કે મારી પાસે અન્ય લોકો માટે સાક્ષીઓ હતી, જે હું તેમની સમક્ષ રજૂ કરવામાં અસમર્થ હતી.”

“મને હજી એક બીજું પત્ર પ્રાપ્ત થયું, જેમાં મને જાણ કરવામાં આવી હતી કે નં. 11નું પ્રકાશન મુલતવી રાખવું શ્રેષ્ઠ ગણવામાં આવ્યું હતું, જ્યાં સુધી હું હેલ્થ ઇન્સ્ટિટ્યૂટ વિષે મને જે દર્શાવવામાં આવ્યું હતું તે લખી ન કાઢું; કારણ કે તે કાર્યના સંચાલકોને આર્થિક સાધનોની ભારે અછત હતી અને ભાઈઓને પ્રેરિત કરવા માટે મારી સાક્ષીની અસરની તેમને જરૂર હતી. ત્યાર પછી મેં ઇન્સ્ટિટ્યૂટ વિષે મને જે દર્શાવવામાં આવ્યું હતું તેનું એક ભાગ લખ્યો; પરંતુ મગજમાં રક્તના દબાણને કારણે હું સમગ્ર વિષય રજૂ કરી શકી નહીં. જો મને વિચાર આવ્યો હોત કે નં. 12નું પ્રકાશન આટલો લાંબો સમય વિલંબિત થશે, તો હું કોઈ પણ સ્થિતિમાં નં. 11માં સમાવાયેલ વિષયનો તે ભાગ મોકલ્યો ન હોત. મેં માન્યું હતું કે થોડાં દિવસ આરામ કર્યા પછી હું ફરીથી મારું લેખન શરૂ કરી શકીશ. પરંતુ મારા મહાન શોક માટે મને જણાયું કે મારા મગજની સ્થિતિએ મારા માટે લખવું અશક્ય બનાવી દીધું હતું. સામાન્ય હોય કે વ્યક્તિગત, સાક્ષીઓ લખવાનો વિચાર ત્યજી દેવામાં આવ્યો, અને હું સતત વ્યથામાં હતી, કારણ કે હું તેમને લખી શકતી નહોતી.”

“આ પરિસ્થિતિમાં એવું નક્કી કરવામાં આવ્યું કે અમે બેટલ ક્રીક પરત ફરીએ અને રસ્તાઓ કાદવથી ભરેલા તથા ઊખડેલી હાલતમાં હોય ત્યાં સુધી ત્યાં જ રહીએ, અને હું ત્યાં નં. 12 પૂર્ણ કરું. મારા પતિ બેટલ ક્રીક ખાતે પોતાના ભાઈઓને મળવા, તેમની સાથે વાત કરવા અને જે કાર્ય દેવ તેમના માટે કરી રહ્યો હતો તેમાં તેમની સાથે આનંદ મનાવવા માટે ખૂબ જ આતુર હતા. મેં મારા લેખો એકત્ર કર્યા, અને અમે અમારી મુસાફરી માટે નીકળ્યાં. …” Testimonies, volume 1, 576, 577.

“સમગ્ર ખ્રિસ્તીજગતમાં, પ્રોટેસ્ટન્ટવાદને ભયંકર શત્રુઓનો સામનો કરવો પડતો હતો. સુધારણાના પ્રારંભિક વિજયો પસાર થયા પછી, રોમે તેના વિનાશને સિદ્ધ કરવાની આશાએ નવી શક્તિઓને એકત્રિત કરી. આ સમયે જેસ્યુઇટોના સંપ્રદાયની સ્થાપના કરવામાં આવી, જે પોપવાદના બધા જ સમર્થકોમાં સૌથી ક્રૂર, નિર્લજ્જ અને શક્તિશાળી હતો. પૃથ્વીજન્ય બંધનો અને માનવીય હિતોથી વિચ્છિન્ન, સ્વાભાવિક સ્નેહના દાવાઓ પ્રત્યે મૃત સમાન, અને વિવેક તથા અંતરાત્માને સંપૂર્ણપણે મૌન કરેલા, તેઓ પોતાની સંસ્થાના બંધન સિવાય કોઈ નિયમ કે કોઈ સંબંધને જાણતા નહોતા, અને તેની શક્તિનો વિસ્તાર કરવો એ સિવાય પોતાનું કોઈ કર્તવ્ય માનતા નહોતા. ખ્રિસ્તના સુસમાચારે તેના અનુયાયીઓને જોખમનો સામનો કરવા અને દુઃખ સહન કરવા સમર્થ બનાવ્યા હતા, જેથી તેઓ શીત, ભૂખ, પરિશ્રમ અને ગરીબીથી નિર્ભય રહી, યાતનાયંત્ર, કારાગૃહ અને દહનસ્તંભ સામે પણ સત્યના ધ્વજને ઊંચો રાખી શકે. આ શક્તિઓનો સામનો કરવા માટે, જેસ્યુઇટવાદે તેના અનુયાયીઓમાં એવો ધર્માંધ ઉન્માદ પ્રેર્યો કે જેના દ્વારા તેઓ સમાન જોખમો સહન કરી શકે અને સત્યની શક્તિ સામે પ્રપંચના સર્વ હથિયારોનો મુકાબલો કરી શકે. એવું કોઈ અપરાધ નહોતું જે કરવા તેઓ માટે અતિ મોટું હોય, એવો કોઈ પ્રપંચ નહોતો જે આચરવા માટે અતિ નીચ હોય, અને એવો કોઈ વેશાંતર નહોતો જે ધારણ કરવા માટે અતિ મુશ્કેલ હોય. સદાકાળની ગરીબી અને વિનમ્રતાની પ્રતિજ્ઞા લીધેલી હોવા છતાં, તેમનું વિચારીને નિર્ધારિત કરેલું લક્ષ્ય ધન અને સત્તા પ્રાપ્ત કરવાનો, પ્રોટેસ્ટન્ટવાદના પતન માટે પોતાને સમર્પિત કરવાનો, અને પાપલ સર્વોચ્ચતાની પુનઃસ્થાપના કરવાનો હતો.”

“તેમના સંઘના સભ્યો તરીકે પ્રગટ થતા તેઓ પવિત્રતાનો વેશ ધારણ કરતા, કારાગૃહો અને હોસ્પિટલોમાં મુલાકાત લેતા, બીમાર અને ગરીબોની સેવા કરતા, અને જગતનો ત્યાગ કર્યો હોવાનો દાવો કરતા, તથા સદ્કાર્ય કરતા ફરનાર ઈસુનું પવિત્ર નામ ધારણ કરતા. પરંતુ આ નિર્દોષ બાહ્ય આવરણની નીચે અતિ અપરાધપૂર્ણ અને ઘાતક હેતુઓ ઘણીવાર છુપાયેલા રહેતા. સંઘનો એક મૂળભૂત સિદ્ધાંત એવો હતો કે ધ્યેય સાધનોને ન્યાયસંગત ઠરાવે છે. આ નિયમ મુજબ, અસત્ય, ચોરી, ખોટી સાક્ષી, હત્યા—આ બધી બાબતો માત્ર ક્ષમાપાત્ર જ નહોતી, પરંતુ જ્યારે તે ચર્ચના હિતોને સેવા આપતી ત્યારે પ્રશંસનીય ગણાતી. વિવિધ ભેષોમાં જેઝ્યુઇટોએ રાજ્યના પદોમાં પ્રવેશ મેળવ્યો, રાજાઓના સલાહકાર બનવા સુધી ઉપર ચડ્યા, અને રાષ્ટ્રોની નીતિને આકાર આપી. તેઓ પોતાના માલિકો પર જાસૂસી કરવા માટે સેવકો બન્યા. તેમણે રાજકુમારો અને ઉમરાવોના પુત્રો માટે મહાવિદ્યાલયો સ્થાપ્યા, અને સામાન્ય લોકો માટે શાળાઓ; અને પ્રોટેસ્ટન્ટ માતા-પિતાનાં બાળકોને પોપીય વિધિઓના પાલનમાં ખેંચી લેવામાં આવ્યા. રોમન ઉપાસનાનો સર્વ બાહ્ય ઠાઠમાઠ અને પ્રદર્શન મનને ગૂંચવવા તથા કલ્પનાશક્તિને ચમકાવી મોહમાં પાડવા માટે કાર્યરત કરવામાં આવ્યો, અને આ રીતે જે સ્વતંત્રતા માટે પિતાઓએ શ્રમ કર્યો અને લોહી વહાવ્યું હતું, તે પુત્રો દ્વારા દગો અપાઈ. જેઝ્યુઇટો ઝડપથી સમગ્ર યુરોપમાં પ્રસરી ગયા, અને જ્યાં જ્યાં તેઓ ગયા, ત્યાં ત્યાં પોપવાદનું પુનર્જીવન અનુસર્યું.”

“તેમને વધુ સત્તા આપવા માટે, ઇન્ક્વિઝિશનને પુનઃસ્થાપિત કરતો એક પાપલ ફરમાન જારી કરવામાં આવ્યો. તેને લઈને, કેથોલિક દેશોમાં પણ, જે વ્યાપક ઘૃણા વ્યાપી હતી તેની છતાં, આ ભયંકર ન્યાયાધિકરણ ફરીથી પોપવાદી શાસકો દ્વારા સ્થાપિત કરવામાં આવ્યું, અને તેના ગુપ્ત કેદખાનાઓમાં એવા અત્યાચાર ફરી આચરવામાં આવ્યા કે જે દિવસના પ્રકાશમાં લાવવામાં પણ અતિ ભયંકર હતા. અનેક દેશોમાં, રાષ્ટ્રના સર્વોત્તમ પુષ્પ સમાન, અતિ શુદ્ધ અને મહાન, સર્વાધિક બુદ્ધિશાળી અને ઊચ્ચ શિક્ષિત, ભક્તિપૂર્ણ અને સમર્પિત ધાર્મિક સેવકો, પરિશ્રમી અને દેશભક્ત નાગરિકો, તેજસ્વી વિદ્વાનો, પ્રતિભાશાળી કલાકારો, કુશળ હસ્તકલાકારો—આવા હજારો ઉપર હજારો લોકોને મારવામાં આવ્યા અથવા તેમને અન્ય દેશોમાં ભાગવા મજબૂર કરવામાં આવ્યા.”

“આવા સાધનોનો જ રોમે સુધારાચળવળના પ્રકાશને બુઝાવી નાખવા, મનુષ્યો પાસેથી બાઇબલને દૂર ખેંચી લેવા, અને અંધકારયુગોની અજ્ઞાનતા તથા અંધશ્રદ્ધિને ફરી સ્થાપિત કરવા માટે આશ્રય લીધો હતો. પરંતુ ઈશ્વરની આશીર્વાદપૂર્ણ કૃપા અને તેમણે લૂથરના અનુગામી બનવા માટે ઊભા કરેલા તે ઉદાર પુરુષોના પરિશ્રમ દ્વારા, પ્રોટેસ્ટાન્ટવાદ પછાડી દેવાયો નહિ. તેનો બળ રાજકુમારોની કૃપા કે શસ્ત્રબળને આભારી રહેવાનું નહોતું. સૌથી નાનાં દેશો, સૌથી વિનમ્ર અને સૌથી ઓછી શક્તિશાળી જાતિઓ, તેના ગઢ બન્યાં. તે તેની વિનાશની યોજનાઓ રચતા પ્રબળ શત્રુઓની વચ્ચે આવેલું નાનું જિનીવા હતું; તે ઉત્તર સમુદ્રકાંઠે આવેલા તેના રેતાળ કિનારાઓ પરનું હોલેન્ડ હતું, જે તે સમયના સૌથી મહાન અને સમૃદ્ધ રાજ્યોમાંના એક એવા સ્પેનના અત્યાચાર સામે સંઘર્ષ કરી રહ્યું હતું; તે નિર્જન, બાંઝર સ્વીડન હતું, જેણે સુધારાચળવળ માટે વિજયો પ્રાપ્ત કર્યા.” The Great Controversy, 234, 235.

“આ અંતિમ દિવસોમાં પ્રભુનો પોતાના નામધારી લોક સાથે વિવાદ છે. આ વિવાદમાં જવાબદારીભર્યા સ્થાનોમાં રહેલા મનુષ્યો નેહેમ્યાહે અનુસરેલા માર્ગના સીધા વિપરીત માર્ગ અપનાવશે. તેઓ પોતે માત્ર શબ્બાથને અવગણશે અને તુચ્છ ગણશે એટલું જ નહીં, પરંતુ પ્રથા અને પરંપરાના કચરાની નીચે તેને દાટી નાખીને તેઓ બીજા લોકોથી પણ તેનું પાલન થવા નહીં દેવાનો પ્રયત્ન કરશે. ચર્ચોમાં અને ખુલ્લા મેદાનોમાં યોજાતી વિશાળ સભાઓમાં, સેવકો લોકો પર સપ્તાહના પ્રથમ દિવસને પાળવાની આવશ્યકતા પર ભાર મૂકાશે. સમુદ્ર અને જમીન પર આપત્તિઓ છે; અને આ આપત્તિઓ વધતી જશે, એક પછી એક વિનાશકારી દુર્ઘટનાઓ નજીક નજીક આવતી જશે; અને અંતઃકરણપૂર્વક શબ્બાથ પાળનારા નાનકડા જૂથને એવા તરીકે દર્શાવવામાં આવશે કે રવિવારની અવગણના દ્વારા તેઓ જ વિશ્વ પર ઈશ્વરના કોપને લાવી રહ્યા છે.”

“શૈતાન આ અસત્યને આગળ ધપાવે છે જેથી તે દુનિયાને બંધનમાં લઈ શકે. મનુષ્યોને ભ્રાંતિઓ સ્વીકારવા માટે બળજબરી કરવી એ તેની યોજના છે. બધી ખોટી ધાર્મિક પ્રણાલીઓના પ્રચારમાં તે સક્રિય ભાગ લે છે, અને ભ્રામક સિદ્ધાંતોને બળપૂર્વક સ્વીકારાવવામાં પોતાના પ્રયત્નોમાં તે કોઈ પણ હદે અટકવાનો નથી. ધાર્મિક ઉત્સાહના આવરણ હેઠળ, તેના આત્માના પ્રભાવથી પ્રેરિત મનુષ્યોએ પોતાના સહમાનવો માટે અતિ ક્રૂર યાતનાઓ રચી છે, અને તેમના પર અતિ ભયાનક પીડાઓ લાદી છે. શૈતાન અને તેના કર્તાઓનો આત્મા હજી પણ એ જ છે; અને ભૂતકાળનો ઇતિહાસ અમારા સમયમાં ફરી દોહરાશે.”

“એવા માણસો છે જેઓએ દુષ્ટતા આચરવા માટે પોતાનું મન અને ઇચ્છા સ્થિર કરી દીધાં છે; પોતાના હૃદયનાં અંધકારમય ગૂઢ ખૂણાઓમાં તેઓએ નક્કી કરી લીધું છે કે કયા અપરાધો તેઓ કરશે. આ માણસો આત્મભ્રમિત છે. તેઓએ ઈશ્વરના ધર્મસંગતતાના મહાન નિયમને નકારી કાઢ્યો છે, અને તેના સ્થાને પોતાનો જ એક ધોરણ ઊભો કર્યો છે; અને પોતાને આ ધોરણ સાથે તુલના કરીને તેઓ પોતાને પવિત્ર જાહેર કરે છે. પ્રભુ તેમને પોતાના હૃદયમાં જે છે તે પ્રગટ કરવા, અને જે સ્વામી તેમને નિયંત્રિત કરે છે તેની ભાવનાને ક્રિયામાં વ્યક્ત કરવા દેશે. તેઓ તેની વ્યવસ્થાની માગણીઓ પ્રત્યે વિશ્વાસુ રહેનારાઓ સાથે જે વર્તન કરશે તેમાં તેઓ તેની વ્યવસ્થા પ્રત્યેનો પોતાનો દ્વેષ પ્રગટ કરવા દેશે. તેઓ એ જ ધાર્મિક ઉન્માદની ભાવનાથી પ્રેરિત થશે જેણે ખ્રિસ્તને ક્રૂસ પર ચઢાવનાર ટોળાને ઉશ્કેર્યું હતું; ચર્ચ અને રાજ્ય એ જ ભ્રષ્ટ સુમેળમાં એક થઈ જશે.”

“આજની કલીસિયાએ પ્રાચીન યહૂદીઓના પગલે ચાલીને, દેવની આજ્ઞાઓને પોતાની પરંપરાઓ માટે પર મૂકી દીધી છે. તેણે વિધિને બદલી નાખી છે, અનંત કરારનો ભંગ કર્યો છે, અને હવે, જેમ ત્યારે હતું તેમ, ગર્વ, અવિશ્વાસ અને અભક્તિ તેનું પરિણામ છે. તેની સાચી સ્થિતિ મોસેસના ગીતમાંથી લેવાયેલા આ શબ્દોમાં દર્શાવવામાં આવી છે: ‘તેઓએ પોતાને ભ્રષ્ટ કર્યા છે; તેમનો કલંક તેના સંતાનોનો કલંક નથી; તેઓ વિકૃત અને કૂટિલ પેઢી છે. હે મૂર્ખ અને અબુદ્ધિ પ્રજા, શું તમે યહોવાને આવું પ્રતિફળ આપો છો? શું તે તારો પિતા નથી, જેણે તને ખરીદ્યો છે? શું તેણે તને બનાવ્યો નથી, અને સ્થાપ્યો નથી?’” Review and Herald, March 18, 1884.

“જો તમે હૃદયની હઠમાં મગ્ન રહેશો, અને ગર્વ તથા સ્વધાર્મિકતાના કારણે તમારા દોષોનો સ્વીકાર નહીં કરો, તો તમે શેતાનની પરીક્ષાઓને આધીન રહી જશો. જ્યારે પ્રભુ તમારી ભૂલો પ્રગટ કરે ત્યારે જો તમે પસ્તાવો નહીં કરો અથવા કબૂલાત નહીં કરો, તો તેમની પ્રભુવ્યવસ્થા તમને એ જ ભૂમિ પર વારંવાર પાછા લાવશે. તમને સમાન સ્વભાવની ભૂલો કરવા માટે છોડી દેવામાં આવશે; તમે સતત જ્ઞાનવિહોણા રહીશો, અને પાપને ધર્મ કહેશો, અને ધર્મને પાપ. આ અંતિમ દિવસોમાં જે અસંખ્ય છેતરપિંડી પ્રબળ થશે, તે તમને ઘેરી લેશે, અને તમે નેતાઓ બદલી નાખશો, અને એવું કર્યું છે તે પણ તમને જાણ નહીં પડે.” Review and Herald, December 16, 1890.

“પ્રારંભિક વસાહતીઓએ સ્વીકારેલો એવો નિયમ કે નાગરિક શાસનમાં મત આપવાનો કે પદ ધારણ કરવાનો અધિકાર માત્ર ચર્ચના સભ્યોને જ અપાય, તે અત્યંત ઘાતક પરિણામો તરફ દોરી ગયો. આ ઉપાય રાજ્યની શુદ્ધતા જાળવવાના સાધન તરીકે સ્વીકારવામાં આવ્યો હતો, પરંતુ તેનું પરિણામ ચર્ચના ભ્રષ્ટિકરણમાં આવ્યું. મતાધિકાર અને પદપ્રાપ્તિ માટે ધાર્મિક સ્વીકારોક્તિ શરત હોવાને કારણે, ઘણા લોકોએ, માત્ર સાંસારિક નીતિપ્રેરિત હેતુઓથી પ્રેરાઈને, હૃદયપરિવર્તન વિના ચર્ચ સાથે જોડાણ કર્યું. આ રીતે ચર્ચોમાં નોંધપાત્ર પ્રમાણમાં અપરિવર્તિત લોકોનો સમાવેશ થવા માંડ્યો; અને સેવાકાર્યમાં પણ એવા લોકો હતા જેઓ માત્ર સિદ્ધાંતની ભૂલો જ માનતા નહોતા, પરંતુ પવિત્ર આત્માની નવજીવનદાયક શક્તિથી અજાણ પણ હતા. આ રીતે ફરી એકવાર તે દુષ્પરિણામો સાબિત થયા, જે કોન્સ્ટેન્ટાઇનના દિવસોથી આજ સુધી ચર્ચના ઇતિહાસમાં વારંવાર જોવામાં આવ્યા છે—અર્થાત્ રાજ્યની સહાયથી ચર્ચને ઊભું કરવાની, અને જેમણે જાહેર કર્યું હતું કે: ‘મારું રાજ્ય આ દુનિયાનું નથી,’ તેમના સુસમાચારના સમર્થન માટે ધાર્મિકેતર સત્તાને અપીલ કરવાની ચેષ્ટાના. યોહાન 18:36. ચર્ચ અને રાજ્યનું સંયોજન, તે કેટલુંય અલ્પ પ્રમાણમાં હોય, ભલે દેખાવમાં જગતને ચર્ચની નજીક લાવતું જણાય, તથાપિ વાસ્તવમાં તો તે ચર્ચને જગતની વધુ નજીક લાવે છે.” ધ ગ્રેટ કોન્ટ્રોવર્સી, 297.

“જે લોકો પવિત્ર શાસ્ત્રોમાંથી કંઈ કાઢે છે અથવા તેમાં કંઈ ઉમેરે છે તેમના પર પ્રભુએ શાપ ઉચ્ચાર્યો છે. મહાન ‘હું છું’ એ નિર્ધારિત કર્યું છે કે વિશ્વાસ અને સિદ્ધાંતનો ધોરણ શું હશે, અને તેણે બાઇબલને ઘરઘરનું પુસ્તક થવા માટે નિર્ધારિત કરી છે. જે કલીશિયા દેવના વચનને મજબૂતીથી પકડી રાખે છે તે રોમથી અસમાધેય રીતે અલગ રહે છે. પ્રોટેસ્ટન્ટો એક સમયે આ મહાન ધર્મત્યાગી કલીશિયાથી આ રીતે અલગ હતા, પરંતુ તેઓ તેની વધુ નજીક આવ્યા છે, અને હજી પણ રોમની કલીશિયા સાથે સમાધાનના માર્ગ પર છે. રોમ કદી બદલાતી નથી. તેના સિદ્ધાંતો જરાય બદલાયા નથી. તેણે પોતાની અને પ્રોટેસ્ટન્ટો વચ્ચેનો ભેદ જરાય ઓછો કર્યો નથી; આગળ વધવાનું બધું કાર્ય તેમણે જ કર્યું છે. પરંતુ આ આજના પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ વિશે શું સાબિત કરે છે? બાઇબલના સત્યનો અસ્વીકાર જ મનુષ્યોને અવિશ્વાસવાદ તરફ નજીક લાવે છે. જે કલીશિયા પીઠ ફરી જાય છે તે પોતાની અને પાપાસત્તા વચ્ચેનું અંતર ઓછું કરે છે.”

“લૂથર, ક્રાન્મર, રિડલી, હૂપર, અને સત્યના હિતાર્થે શહીદ થયેલા હજારો મહાન પુરુષો જેવા આત્માઓ જ સાચા પ્રોટેસ્ટન્ટો છે. તેઓ સત્યના વિશ્વાસુ પ્રહરીઓ તરીકે ઊભા રહ્યા, અને જાહેર કરતાં રહ્યા કે પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ રોમનવાદ સાથે કોઈપણ પ્રકારના સંયોગ માટે અસમર્થ છે, પરંતુ પાપાશાહીના સિદ્ધાંતોમાંથી એટલો જ દૂર અને વિભક્ત રહેવાનો છે જેટલો પૂર્વ પશ્ચિમથી છે. સત્યના આવા સમર્થકો ‘પાપના મનુષ્ય’ સાથે એટલા જ અસંગત હતા જેટલા ખ્રિસ્ત અને તેના પ્રેરિતો. અગાઉના યુગોમાં ધર્મીઓએ અનુભવ્યું હતું કે રોમ સાથે જોડાણ કરવું અશક્ય છે, અને ભલે આ ભ્રમની પ્રણાલી પ્રત્યેનો તેમનો વિરોધ સંપત્તિ અને જીવનના જોખમે જાળવવો પડ્યો હોય, તેમ છતાં તેઓએ પોતાના વિભક્ત રહેવાનું અડગપણે જાળવી રાખવાનો સાહસ કર્યો, અને પુરુષાર્થપૂર્વક સત્ય માટે સંઘર્ષ કર્યો. બાઈબલનું સત્ય તેમને ધન, માન, કે જીવન કરતાં પણ વધુ પ્રિય હતું. તેઓ અંધશ્રદ્ધા અને કપટપૂર્ણ કૂટતર્કોના ઢગલા નીચે સત્યને દટાયેલું જોવાનું સહન કરી શકતા નહોતા. તેમણે પોતાના હાથે દેવના વચનને લીધું, અને લોકો સમક્ષ સત્યનો ધ્વજ ઊંચો કર્યો, અને બાઈબલના પરિશ્રમપૂર્વકના અનુસંધાન દ્વારા દેવે તેમને જે પ્રગટ કર્યું હતું તે નિર્ભયતાપૂર્વક જાહેર કર્યું. દેવ પ્રત્યેની પોતાની વિશ્વાસુતાને લીધે તેઓ અત્યંત ક્રૂર મરણો મર્યા, પરંતુ પોતાના રક્ત દ્વારા તેમણે અમારા માટે એવી સ્વતંત્રતાઓ અને વિશેષાધિકારો પ્રાપ્ત કર્યા કે જેઓમાંથી ઘણા, પોતાને પ્રોટેસ્ટન્ટ કહેતાં હોવા છતાં, દુષ્ટતાની શક્તિને સહેલાઈથી સોંપી રહ્યા છે. પરંતુ શું આપણે આ એટલા મોંઘા મૂલ્યે મેળવેલા વિશેષાધિકારોનો ત્યાગ કરી દઈએ? શું આપણે સ્વર્ગના દેવનો અપમાન કરીએ, અને તેણે અમને રોમન જાંજરમાંથી મુક્ત કર્યા પછી ફરીથી આ ખ્રિસ્તવિરોધી શક્તિની ગુલામીમાં પોતાને સોંપી દઈએ? શું આપણે આપણી ધાર્મિક સ્વતંત્રતા, આપણી પોતાની અંતરાત્માના આદેશો અનુસાર દેવની ઉપાસના કરવાનો અધિકાર, હસ્તાક્ષર કરીને છોડીને આપણી પતનશીલતા સાબિત કરીએ?”

લૂથરનો તે સ્વર, જે પર્વતો અને ખીણોમાં પ્રતિધ્વનિત થયો હતો, જેણે યૂરોપને ભૂકંપની માફક ધ્રુજાવી દીધું હતું, તેણે ઈસુના ઉન્નત પ્રેરિતોની એક સેના ઊભી કરી; અને તેઓ જે સત્યના સમર્થક હતા તેને લાકડાના ઢગલાઓથી, યાતનાઓથી, કારાગૃહોથી કે મૃત્યુથી મૌન કરાવી શકાયું નહોતું; અને હજુ પણ શહીદોની તે ઉન્નત સેના પોતાના સ્વરો દ્વારા અમને કહે છે કે રોમની સત્તા અંતિમ દિવસોની આગાહી કરાયેલ ધર્મત્યાગ છે, તે અધર્મનું રહસ્ય છે, જેને પૌલે પોતાના જ દિવસોમાં કાર્યરત થતું શરૂ થયેલું જોયું હતું. રોમન કેથોલિક ધર્મ ઝડપથી પોતાનું પ્રભુત્વ વિસ્તારી રહ્યો છે. પોપશાહી વૃદ્ધિ પામી રહી છે, અને જેમણે સત્ય સાંભળવાથી પોતાના કાન ફરી વાળ્યા છે તેઓ તેની ભ્રામક કથાઓ સાંભળી રહ્યા છે. પાપલ ચેપલો, પાપલ કોલેજો, સાધ્વીઓના આશ્રમો અને મઠો વધતા જાય છે, અને પ્રોટેસ્ટન્ટ જગત જાણે નિંદ્રાધીન છે. પ્રોટેસ્ટન્ટો તે ભેદચિહ્ન ગુમાવી રહ્યા છે, જેણે તેમને વિશ્વથી અલગ ઠેરવ્યા હતા, અને તેઓ પોતાને તથા રોમની સત્તા વચ્ચેનું અંતર ઘટાડતા જાય છે. તેમણે સત્ય સાંભળવાથી પોતાના કાન ફરી વાળ્યા છે; ઈશ્વરે તેમના માર્ગ પર જે પ્રકાશ પાથર્યો હતો તેને સ્વીકારવા તેઓ અનિચ્છુક રહ્યા છે, અને તેથી તેઓ અંધકારમાં જઈ રહ્યા છે. રોમવાદીઓ તથા તેમનો સાથ આપનારા લોકો તરફથી ભૂતકાળ જેવી ક્રૂર સતામણીનું પુનર્જીવન થશે એવી કલ્પનાને તેઓ તિરસ્કારપૂર્વક ઉલ્લેખે છે. તેઓ આ હકીકતને સ્વીકારતા નથી કે ઈશ્વરનું વચન આવા પુનર્જીવનની સંપૂર્ણ આગાહી કરે છે, અને તેઓ માનવા તૈયાર નથી કે અંતિમ દિવસોમાં ઈશ્વરના લોકો સતામણી સહન કરશે, જોતાં કે બાઇબલ કહે છે, ‘અજગર તે સ્ત્રી પર ક્રોધિત થયો, અને તેની સંતાનશેષ વિરુદ્ધ યુદ્ધ કરવા ગયો, જે ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળે છે અને ઈસુ ખ્રિસ્તની સાક્ષી ધરાવે છે.’

“પોપાશાહી માનવ સ્વભાવનો ધર્મ છે, અને માનવજાતિનો મોટો સમૂહ એવી શિક્ષાને પ્રેમ કરે છે કે જે તેમને પાપ કરવાનું મંજૂર કરે, અને તેમ છતાં તેના પરિણામોથી તેમને મુક્ત રાખે. લોકોને ધર્મનું કોઈક સ્વરૂપ તો જોઈએ જ, અને આ ધર્મ, જે માનવીય ઉપાયથી ઘડાયેલો છે, છતાં દૈવી અધિકારનો દાવો કરે છે, શારીરિક મનને અનુકૂળ પડે છે. જે મનુષ્યો પોતાને જ્ઞાનવાન અને બુદ્ધિશાળી માને છે તેઓ ધર્મિકતાના માપદંડ, દશ આજ્ઞાઓથી, ગર્વપૂર્વક દૂર વળી જાય છે, અને ઈશ્વરના માર્ગોની તપાસ કરવી તેમની પ્રતિષ્ઠા સાથે સુસંગત છે એવું તેઓ માનતા નથી. તેથી તેઓ ખોટા માર્ગોમાં, નિષિદ્ધ પંથોમાં પ્રવેશે છે, અને પોપના ઢાંચા મુજબ, યેશુ ખ્રિસ્તના ઢાંચા મુજબ નહીં, સ્વયંપર્યાપ્ત અને સ્વઅહંકારથી ફૂલેલા બને છે. તેઓને એવો ધર્મનો આકાર જોઈએ છે જેમાં આધ્યાત્મિકતા અને આત્મનિષેધની સૌથી ઓછી આવશ્યકતા હોય; અને કારણ કે અપરિશુદ્ધ માનવીય જ્ઞાન તેમને પોપાશાહીને ઘૃણા કરવાનું શીખવશે નહીં, તેઓ સ્વભાવતઃ તેની વ્યવસ્થાઓ અને શિક્ષાઓ તરફ આકર્ષાય છે. તેઓ પ્રભુના માર્ગોમાં ચાલવા માંગતા નથી. તેઓ પોતાને એટલા વધુ પ્રકાશિત માને છે કે તેઓ તેની વાણીના બુદ્ધિપૂર્ણ જ્ઞાન સાથે પ્રાર્થનાપૂર્વક અને નમ્રતાથી ઈશ્વરને શોધે નહીં. પ્રભુના માર્ગોને જાણવા પ્રત્યે ઉદાસીન હોવાથી, તેમના મન ભ્રમો માટે સંપૂર્ણપણે ખુલ્લા રહે છે, અસત્યને સ્વીકારવા અને માનવા માટે પૂર્ણ તૈયાર રહે છે. તેઓ સૌથી અવિવેકી, સૌથી વિસંગત ખોટોને પણ સત્ય તરીકે તેમના આગળ રજૂ કરવામાં આવે તે સ્વીકારવા તૈયાર હોય છે.

“છલકપટમાં શેતાનની શ્રેષ્ઠ કૃતિ પોપતંત્ર છે; અને જ્યારે આ દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે મહાન બૌદ્ધિક અંધકારનો એક યુગ રોમવાદ માટે અનુકૂળ હતો, ત્યારે આ પણ દર્શાવવામાં આવશે કે મહાન બૌદ્ધિક પ્રકાશનો એક યુગ પણ તેની સત્તા માટે અનુકૂળ છે; કારણ કે મનુષ્યોના મન પોતાનાં શ્રેષ્ઠત્વ પર કેન્દ્રિત થઈ જાય છે, અને તેઓ પોતાની જાણમાં દેવને રાખવા ઇચ્છતા નથી. રોમ અચૂકતાનો દાવો કરે છે, અને પ્રોટેસ્ટન્ટો પણ એ જ માર્ગ પર ચાલી રહ્યા છે. તેઓ સત્યની શોધ કરવા અને પ્રકાશથી વધુ મહાન પ્રકાશ તરફ આગળ વધવા ઇચ્છતા નથી. તેઓ પોતાના ચારે તરફ પૂર્વગ્રહની દીવાલ બાંધી લે છે, અને છેતરાવા તથા બીજાઓને છેતરવા માટે તૈયાર જણાય છે.

“પરંતુ યદ્યપિ મંડળીઓનો વલણ નિરોત્સાહજનક છે, તોય નિરુત્સાહ થવાની કોઈ જરૂર નથી; કારણ કે દેવ પાસે એવી પ્રજા છે જે તેની સત્ય પ્રત્યે પોતાની વિશ્વાસુતા જાળવી રાખશે, જે બાઇબલને, અને માત્ર બાઇબલને જ, પોતાના વિશ્વાસ અને સિદ્ધાંતનો નિયમ બનાવશે, જે ધોરણને ઊંચું કરશે અને તે ધ્વજને ઊંચે ધારણ રાખશે જેના ઉપર આ લખાયેલું છે, “દેવની આજ્ઞાઓ અને ઈસુનો વિશ્વાસ.” તેઓ શુદ્ધ સુવાર્તાને મૂલ્યવાન ગણશે અને બાઇબલને પોતાના વિશ્વાસ અને સિદ્ધાંતનો પાયો બનાવશે.

“આવો સમય આવ્યો છે, જ્યારે મનુષ્યો સેનાઓના યહોવાના કાયદાને ત્યજી રહ્યા છે; ત્યારે દાવીદની પ્રાર્થના લાગુ પડે છે,—‘હે યહોવા, હવે તારે કાર્ય કરવાનો સમય થયો છે; કારણ કે તેઓએ તારો કાયદો નિષ્ફળ કર્યો છે.’ આપણે એવા સમય તરફ આવી રહ્યા છીએ, જ્યારે લગભગ સર્વત્ર ઈશ્વરના કાયદા પર ઉપહાસનો ભાર ઢોળવામાં આવશે, અને ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળનાર તેની પ્રજા કઠોરપણે પરીક્ષિત થશે; પરંતુ શું તેઓ યહોવાના કાયદા પ્રત્યેનો પોતાનો આદર ગુમાવી દેશે, માત્ર એટલા માટે કે બીજા લોકો તેની બાંધકામી માંગણીઓ જોઈ અને સમજી શકતા નથી? ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળનાર પ્રજાએ, દાવીદની જેમ, મનુષ્યો જેટલા પ્રમાણમાં તેને ત્યજી દે અને તેના પર અનાદર અને તિરસ્કાર ઢોળે, એટલા જ પ્રમાણમાં ઈશ્વરના કાયદાનો આદર રાખવો જોઈએ.” Signs of the Times, February 19, 1894.

“દેવનાં સ્વીકાર કરનાર સંતાનોમાં કેટલો ઓછો ધીરજનો પ્રકટાવ થયો છે, કેટલાં કડવા શબ્દો બોલાયા છે, અને આપણા વિશ્વાસના ન હોય એવા લોકો વિરુદ્ધ કેટલું ધિક્કાર ઉચ્ચારાયું છે. ઘણી લોકોએ અન્ય ચર્ચોના લોકો પર મહાપાપી તરીકે દૃષ્ટિ કરી છે, જ્યારે પ્રભુ તેઓને આ રીતે જોતાં નથી. જેઓ અન્ય ચર્ચોના સભ્યોને આ રીતે જુએ છે, તેઓએ દેવના પ્રબળ હસ્ત હેઠળ પોતાને નમ્ર કરવા જરૂર છે. જેઓને તેઓ દોષિત ઠરાવે છે, તેમણે કદાચ ખૂબ જ ઓછો પ્રકાશ, ઓછી તકો અને ઓછાં વિશેષાધિકારો મેળવ્યાં હોય. જો તેમને એ પ્રકાશ મળ્યો હોત જે અમારી ચર્ચોના ઘણા સભ્યોને મળ્યો છે, તો તેઓ કદાચ ઘણાં વધુ પ્રમાણમાં આગળ વધ્યા હોત અને જગત સમક્ષ પોતાના વિશ્વાસનું વધુ ઉત્તમ પ્રતિનિધિત્વ કર્યું હોત. જેઓ પોતાના પ્રકાશનો ગર્વ કરે છે, અને છતાં તેમાં ચાલવામાં નિષ્ફળ જાય છે, તેમનાં વિષે ખ્રિસ્ત કહે છે, ‘પણ હું તમને કહું છું, ન્યાયદિનમાં તમારાથી કરતાં તૂર અને સિદોનની દશા વધુ સહનયોગ્ય રહેશે. અને હે કફરનહૂમ [સેવન્થ-ડે એડ્વેન્ટિસ્ટો, જેઓને મહાન પ્રકાશ મળ્યો છે], જે સ્વર્ગ સુધી ઊંચું કરવામાં આવ્યું છે [વિશેષાધિકારની દૃષ્ટિએ], તું અધોલોક સુધી નીચે પાડી દેવામાં આવશે: કારણ કે જો તારામાં જે પરાક્રમી કાર્ય કરવામાં આવ્યા છે, તે સદોમમાં કરવામાં આવ્યા હોત, તો તે આજે સુધી ટક્યું હોત. પરંતુ હું તમને કહું છું કે ન્યાયદિનમાં તારાથી કરતાં સદોમના દેશની દશા વધુ સહનયોગ્ય રહેશે.’ તે સમયે ઈસુએ ઉત્તર આપ્યો અને કહ્યું, ‘હે પિતા, સ્વર્ગ અને પૃથ્વીના પ્રભુ, હું તારો આભાર માનું છું, કારણ કે તું આ વાતો જ્ઞાની અને સમજુઓથી [તેમના પોતાના અંદાજ મુજબ] ગુપ્ત રાખી છે, અને બાલકોને પ્રગટ કરી છે.’”

“‘અને હવે, કારણ કે તમે આ બધાં કાર્યો કર્યા છે, યહોવા કહે છે, અને હું વહેલી સવારથી ઊઠીને તમને બોલતો રહ્યો, પણ તમે સાંભળ્યું નહિ; અને મેં તમને બોલાવ્યા, પણ તમે ઉત્તર આપ્યો નહિ; તેથી આ ઘરને, જે મારા નામે કહેવાય છે, જેમાં તમે વિશ્વાસ રાખો છો, અને આ સ્થાનને, જે મેં તમને અને તમારા પિતૃઓને આપ્યું છે, હું શિલોહને જે કર્યું છે તે જ કરીશ. અને જેમ મેં તમારા બધાં ભાઈઓને, એટલે કે એફ્રાઇમના સમગ્ર વંશને, કાઢી મૂક્યા છે, તેમ હું તમને પણ મારી નજર સમક્ષથી કાઢી મૂકીશ.’”

“પ્રભુએ આપણા વચ્ચે અતિ મહત્ત્વપૂર્ણ સંસ્થાઓ સ્થાપી છે, અને તેમનું સંચાલન જેમ દુન્યવી સંસ્થાઓનું થાય છે તેમ નહીં, પરંતુ દેવના ક્રમ અનુસાર થવું જોઈએ. તેમનું સંચાલન તેની મહિમા પર એકમાત્ર દૃષ્ટિ રાખીને થવું જોઈએ, જેથી દરેક રીતે નાશ પામતી આત્માઓનો ઉદ્ધાર થઈ શકે. દેવના લોકો સુધી આત્માના સાક્ષ્યો આવ્યા છે, છતાં ઘણા લોકોએ તાડના, ચેતવણીઓ અને સલાહો પ્રત્યે ધ્યાન આપ્યું નથી.”

“‘હે મૂર્ખ અને બુદ્ધિહીન પ્રજા, હવે આ સાંભળો; જેમને આંખો છે, છતાં જોઈ શકતા નથી; જેમને કાન છે, છતાં સાંભળી શકતા નથી: યહોવા કહે છે, શું તમે મારો ભય રાખતા નથી? શું તમે મારી હાજરીમાં કંપતા નથી, મેં જ સમુદ્રની સીમા માટે રેતીને સદાકાળની મર્યાદા તરીકે ઠરાવી છે, જેથી તે તેને ઓળંગી ન શકે; અને તેની તરંગો ઉછળે તોય તેઓ પ્રબળ થઈ શકતા નથી; તેઓ ગર્જના કરે તોય તેને વટાવી શકતા નથી? પરંતુ આ પ્રજાનું હૃદય હઠીલા વિમુખપણું અને બગાવતથી ભરેલું છે; તેઓ વિમુખ થયા છે અને દૂર ચાલ્યા ગયા છે. તેઓ પોતાના હૃદયમાં પણ એવું નથી કહેતા કે, હવે આવો, આપણે યહોવા આપણા દેવનો ભય માનીએ, જે પોતાની ઋતુએ પ્રારંભિક અને અંતિમ બન્ને વરસાદ આપે છે; જે અમારા માટે કાપણીના નિર્ધારિત અઠવાડિયા સાચવી રાખે છે. તમારી અધીર્મતાઓએ આ વસ્તુઓને દૂર હાંકી દીધી છે, અને તમારા પાપોએ સારા વસ્તુઓને તમારાથી અટકાવી રાખી છે.... તેઓ ન્યાય કરતા નથી—અનાથના કેસનો ન્યાય પણ નથી કરતા—તોય તેઓ સમૃદ્ધ થાય છે; અને ગરીબોના હક્કનો તેઓ ન્યાય કરતા નથી. યહોવા કહે છે, શું હું આ બાબતો માટે દંડ ન કરું? શું મારી આત્મા આવી જાતિ ઉપર પ્રતિશોધ ન લે?’”

“શું પ્રભુને એમ કહેવા માટે મજબૂર થવું પડશે કે, ‘તું આ પ્રજાજન માટે પ્રાર્થના ન કર, અને તેમના માટે ન તો રોદન ઊંચું કર અને ન તો પ્રાર્થના કર, અને મારા સમક્ષ તેમની તરફથી વિનંતિ પણ ન કર: કારણ કે હું તારી સાંભળવાનો નથી’? ‘આથી વરસાત અટકાવી દેવામાં આવ્યા છે, અને પાછલો વરસાદ થયો નથી.... શું તું આ સમયથી મને પોકારીને નહિ કહે, હે મારા પિતા, તું મારી યુવાનીનો માર્ગદર્શક છે?’” Review and Herald, August 1, 1893.