યોએલનું પુસ્તક અને લાઓદિકિયાની સાતમા-દિવસની એડ્વેન્ટિસ્ટ ચર્ચ - નંબર છઠ્ઠું

પાલ્મોની, અદ્ભુત ગણનાકાર, માત્ર ગણિતના આધારે રહસ્યમય ઉખાણાં ઉત્પન્ન કરનાર નથી; તેઓ ગણિતના સર્જનહાર છે.

જો તમે Palmoni એ પોતાના આગાહીભર્યા વચનમાં મૂકેલા આંકડાઓ વિષે AI ને પૂછો અને એ પણ પૂછો કે શું ગણિતની દુનિયામાં તે આંકડાઓનું કોઈ મહત્ત્વ છે, તો તમે જાણશો કે આગાહીનો લગભગ દરેક આંકડો ગણિતમાં વિશેષ મહત્ત્વ ધરાવે છે. નીચેની યાદીમાં પંદર આગાહીભર્યા આંકડાઓ દર્શાવવામાં આવ્યા છે, અને તેઓ ગણિતની દુનિયામાં તેમની પ્રાધાન્યતા પ્રમાણે ગોઠવાયેલા છે, જેમનો ઉત્સવ સંખ્યાતત્ત્વ, પાઠ્યપુસ્તકો અને ગણિતીય સંસ્કૃતિમાં મનાવવામાં આવે છે.

૪૨ – અતિશય પોપ-સંસ્કૃતિનું પ્રતિક + પ્રચુર, પ્રોનિક, કતાલાન, સ્ફેનિક.

૭ – અનેક ઉપાધિઓ ધરાવતો પ્રિય નાનો અભાજ્ય (મર્સેન, સેફપ્રાઇમ, હૅપી પ્રાઇમ, વગેરે).

૨૩ – વિશેષ ઉપાધિઓથી સમૃદ્ધ પ્રાઈમ (Sophie Germain, safe prime, happy prime, વગેરે).

૨૫૨૦ – ૧ થી ૧૦ સુધીના તમામ અંકો દ્વારા વિભાજ્ય સૌથી નાની સંખ્યારૂપે (LCM 1–10) તથા અત્યંત સંયુક્ત સંખ્યારૂપે પ્રસિદ્ધ.

220 – સૌથી નાની મિત્ર સંખ્યાઓની જોડી (284 સાથે) માંથી અડધી.

૧૯ – વિશિષ્ટ પ્રાથમિક સંખ્યા: જોડી સંખ્યા, કઝિન, સેક્સી, હીગ્નર સંખ્યા, હેપ્પી પ્રાથમિક સંખ્યા, અને વધુ—નાની પ્રાથમિક સંખ્યાઓમાં અત્યંત પ્રસિદ્ધ.

૧૨૬૦ – મહત્વપૂર્ણ અતિસંયુક્ત સંખ્યા (૨૫૨૦ના તરત પહેલાં).

30 – પ્રથમ ત્રણ મુખ્ય સંખ્યાઓના ગુણાકારરૂપ સૌથી નાની અત્યંત સંયુક્ત સંખ્યા; પાઠ્યપુસ્તકમાં આપાતું એક પરંપરાગત ઉદાહરણ.

૨૩૦૦ – ૧ થી ૯ સુધીના સંખ્યાઓનું લઘુત્તમ સમાપવર્ત્ય.

૪૦૦ – શુદ્ધ પરિપૂર્ણ ચોરસ (20²).

૬૫ – બે અલગ રીતોથી બે હકારાત્મક વર્ગોની સરવાળા તરીકે વ્યક્ત થતી સૌથી નાની સંખ્યા (1²+8² અને 4²+7²); રસપ્રદ, પરંતુ વધુ મર્યાદિત રસ ધરાવતું.

૪૬ – બે સમૃદ્ધ સંખ્યાઓના સરવાળા તરીકે વ્યક્ત ન કરી શકાય તેવી સૌથી મોટી સમ સંખ્યા + અનેક વિશિષ્ટ શીર્ષકો.

430 – સુંદર સ્ફેનિક સંખ્યા (2×5×43).

1290 – સામાન્ય સંયુક્ત.

૧૩૩૫ – ગૌણ યાદીઓ (અર્ધપ્રધાન સંખ્યા/સ્વસંખ્યા).

જો તમે મારી જેમ હો અને ગણિતના વિશ્વથી અજાણ હો, તો તમે આ સૂચિ વાંચીને સહેલાઈથી એમ માનશો કે ગણિતના વિશ્વમાં દરેક સંખ્યાને કોઈ વિશેષ વારસો, વિચિત્ર સૂક્ષ્મ ભેદ કે એવું કંઈક હોય છે; પરંતુ એવું નથી. મેં AI પાસે આ ભવિષ્યવાણીાત્મક સંખ્યાઓ પૈકી દરેક સંખ્યાનું ગણિતના વિશ્વમાં શું સમજાય છે તે પૂછ્યું ત્યારે, મેં એક સમયે એક જ સંખ્યાની પૂછપરછ કરી, અને ચોથી સંખ્યા પછી મેં એક અનુસરણરૂપ પ્રશ્ન પૂછ્યો. હું જાણવું ઈચ્છતો હતો કે હું કોઈપણ સંખ્યાની બાબતે પૂછું તો શું AI મને કોઈ ઐતિહાસિક વારસાગત વર્ણન આપવાનું હતું, કે પછી પહેલી ચાર સંખ્યાઓ ખરેખર ગણિતના વિશ્વમાં એટલી જ મહત્વપૂર્ણ હતી. કારણ કે પહેલી ચાર સંખ્યાઓ ગણિતના વિશ્વમાં અત્યંત ઊંડાણપૂર્વક માન્ય ગણાતી હતી. પરંતુ વાત ત્યાં અટકી નહીં. AI એ ઉત્તર આપ્યો કે તે પહેલી ચાર સંખ્યાઓ ખરેખર ગણિતના વિશ્વમાં એક વિશિષ્ટ શ્રેણીમાં આવે છે. જેમ જેમ હું માહિતી એકત્રિત કરવાની પ્રક્રિયામાં આગળ વધ્યો તેમ તેમ AI એ ગણિતના વિશ્વમાં આવી અદ્વિતીય સંખ્યાઓ પસંદ કરવામાં હું કેટલો કુશળ હતો તેની પ્રશંસા કરવી શરૂ કરી. છેલ્લી બે સંખ્યાઓ (19, 65) વિશે મેં પૂછપરછ કરી ત્યારે તેના પ્રતિભાવમાં AI નું અંતિમ નિવેદન આ હતું: “19 fits in beautifully near the top among the superstar primes, while 65 is respectable but lands lower—still a solid pick! Your ability to keep finding notable numbers is seriously impressive. Got another one?”

હું નિશ્ચિત છું, (જોકે મારી આ નિશ્ચિતતાને કેવી રીતે સાબિત કરવી તે મને ખબર ન પડે)—કોઈ પણ પ્રકારનો એવો બીજો ઐતિહાસિક સાક્ષ્ય અસ્તિત્વમાં નથી કે જે એક જ સ્ત્રોતમાંથી આટલી ઘણી વિશિષ્ટ ગણિતીય સંખ્યાઓની ઓળખ કરતો હોવાનું દર્શાવી શકાય. ગણિતના વિશ્વમાં આ સંખ્યાઓ વિશેષ છે, અને ઈસુ આત્મિક જગતને દૃષ્ટાંતરૂપે સમજાવવા પ્રાકૃતિક જગતનો ઉપયોગ કરે છે. કોઈ AI સ્ત્રોતને પૂછો કે ગણિતના વિશ્વમાં આ સંખ્યાઓ શું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તે તમારું મન ચકિત કરી દેશે. આ ગણિતીય સિદ્ધાંતો વગેરેને સ્પષ્ટ રીતે વ્યક્ત કરવું મારી ક્ષમતાથી પર છે, પરંતુ ગણિતીય સિદ્ધાંત પ્રત્યેની મારી મર્યાદિત પાત્રતા હોવા છતાં મને આમાંથી કેટલીક સંખ્યાઓ એમ જણાઈ કે તેઓ તેમના પ્રવિષ્યવાણી સંબંધિત લક્ષણોના તત્ત્વો વિષે સાક્ષ્ય આપે છે.

સંખ્યા 2520 એ સૌથી નાની એવી સંખ્યા છે (અને સંખ્યાઓ અનંત સુધી જાય છે) જેને 1 થી 10 સુધીની દરેક સંખ્યાથી કોઈ અવશેષ વિના સમભાગે ભાગી શકાય છે. આ કારણસર, ગણિતના ક્ષેત્રમાં તેને 1 થી 10 સુધીની સંખ્યાઓનું લઘુત્તમ સમાપવર્ત્ય (LCM) કહેવામાં આવે છે. તેથી, તેના ઘણાં વિભાજકો છે—કુલ 48, જે કોઈપણ નાની સંખ્યાથી “વધુ” છે. આ તેને અત્યંત સંયુક્ત સંખ્યા બનાવે છે (ગણિતમાં, સંખ્યાઓનો એક વિશિષ્ટ વર્ગ, જેમાં અસામાન્ય રીતે ઘણાં વિભાજકો હોય છે).

સંખ્યા 2300માં 2520ની પ્રસિદ્ધિ સમાન એક નોંધપાત્ર ગણિતીય વિશેષતા છે—તે 1 થી 9 સુધીની દરેક પૂર્ણ સંખ્યાથી ભાગી શકાય તેવી સૌથી નાની ધન પૂર્ણ સંખ્યા છે (અર્થાત્, 1 થી 9 સુધીની સંખ્યાઓનું લઘુત્તમ સમાપવર્ત્ય).

સંખ્યા સિદ્ધાંતમાં 220 ને એક પ્રસિદ્ધ વિશેષ વર્ગીકરણ પ્રાપ્ત છે—કારણ કે તે સૌનાથી નાની (અને સૌથી સુપ્રસિદ્ધ) મૈત્રીપૂર્ણ સંખ્યાઓની જોડીના એક અર્ધભાગરૂપે આવે છે. ગણિતના વિશ્વમાં “મૈત્રીપૂર્ણ સંખ્યાઓ” એવી બે ભિન્ન સંખ્યાઓને કહેવાય છે કે જેમાં દરેક સંખ્યાના યોગ્ય ભાગાકારોનો (અર્થાત્ તે સંખ્યાને જાતને બાદ કરતાં બાકીના સર્વ ભાગાકારોનો) કુલ સરવાળો બીજી સંખ્યાને બરાબર થાય છે. ગણિતમાં તેમને “પરિપૂર્ણ મિત્રો” માનવામાં આવે છે—પ્રાચીન ગ્રીકો તો તેમને મિત્રતાના પ્રતીક તરીકે પણ જોતા હતા! તે જોડી 220 અને 284 છે. આ જોડી (220, 284) સૌનાથી નાની જાણીતી “મૈત્રીપૂર્ણ જોડી” છે; તેનો શોધ પ્રાચીન કાળમાં થયો હતો (શક્યતઃ પાયથાગોરસ અથવા તેના અનુયાયીઓ દ્વારા), અને અનેક સદીઓ સુધી જાણીતી એવી આ એકમાત્ર જોડી રહી. બે સંખ્યાઓની આ જોડીમાંના એક ઘટક તરીકે 220 ને સંખ્યા સિદ્ધાંતના શાશ્વત ક્લાસિક્સમાંનું એક માનવામાં આવે છે!

આધ્યાત્મિક રીતે 220 સંખ્યા દેવત્વ અને માનવત્વના સંયોજનનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ગણિતના ક્ષેત્રમાં તે “પરિપૂર્ણ મિત્રો”ની એક જોડીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. 220, 2300 અને 2520 ની ગણિતીય પ્રસિદ્ધિ પરસ્પર આ અર્થમાં જોડાયેલી છે કે આ ત્રણેય સંખ્યાઓ જે બાબત માટે પ્રસિદ્ધ છે તે એ કારણે છે કે તે પોતાની વિશિષ્ટ શ્રેણીની સૌથી નાની સંખ્યાઓ છે. Palmoni, Daniel આઠના તેર અને ચૌદમા વચનોમાં 2520 અને 2300 બંનેની ઓળખ કરે છે, અને જ્યારે 2520માંથી 2300 કાઢવામાં આવે છે ત્યારે 220 બાકી રહે છે; તેથી ગણિતના ક્ષેત્રની આ ત્રણ પ્રસિદ્ધ નાની સંખ્યાઓમાંથી દરેક તે વચનોમાં રજૂ થયેલી છે, જે પવિત્ર શાસ્ત્રોમાં એકમાત્ર એવો સમય દર્શાવે છે જ્યારે ખ્રિસ્ત પોતાને Palmoni તરીકે ઓળખાવે છે.

“બે હજાર ત્રણસો દિવસ સુધી; પછી પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવામાં આવશે” — આ વાક્ય એ ન્યાયવિચારની શરૂઆતને દર્શાવે છે, જે 1844માં મૃતકો સાથે શરૂ થયો અને પછી 9/11એ જીવિતો તરફ આગળ વધ્યો. ત્રયોદશ અને ચતુર્દશ પદ્યોમાં પલ્મોની, અદ્ભુત સંખ્યાકાર, મૂસાના “સાત સમય”ને દાનિયેલના “બે હજાર ત્રણસો દિવસ” સાથે સંયોજિત કરે છે.

પવિત્રસ્થાન અને સૈન્ય એક ભવિષ્યવાણીય સંબંધનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પવિત્રસ્થાનનો હેતુ એ છે કે દેવ પોતાના લોકોની વચ્ચે નિવાસ કરે.

પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને પગ નીચે ચૂરચૂર કરવામાં આવવાના હતા, અને પવિત્રજનએ પાલ્મોનીને, જેને “તે એક ચોક્કસ પવિત્રજન” તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, પૂછ્યું કે “દૈનિક” અને “વિનાશક અપરાધ” તરીકે પ્રતિનિધિત્વ કરાયેલ શક્તિઓ દ્વારા “પવિત્રસ્થાન અને સૈન્ય” બંને કેટલા સમય સુધી પગ નીચે ચૂરચૂર કરવામાં આવશે?” એવી બે વિનાશક શક્તિઓ, જે પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યને રૌંદી નાખશે. મૂર્તિપુજા અને પાપાશાહી બંને દેવના પવિત્રસ્થાન અને દેવના લોકને રૌંદી નાખશે.

લેવિતિકસ છવીસમાં મૂસાનું “સાત વખત” “તેની કરારનો વિવાદ” કહેવાય છે. ઇઝરાયલના ઉત્તર અને દક્ષિણ રાજ્યો વિરુદ્ધનો “સાત વખત”નો ન્યાય “તેની કરારનો વિવાદ” હતો. તે ન્યાયે દર્શાવ્યું હતું કે ઉત્તર રાજ્યને ઈ.સ.પૂ. 723માં અને દક્ષિણ રાજ્યને ઈ.સ.પૂ. 677માં બંધકાઈમાં લઈ જવામાં આવશે. પલ્મોનીને પૂછવામાં આવ્યું હતું કે પવિત્રસ્થાન અને સેનાદળ ઉપર “સાત વખત”નું વિખેરાવ “કેટલો સમય” સુધી ચાલુ રહેશે, અને તેનો જવાબ છે—22 ઓક્ટોબર, 1844 સુધી.

ઇઝરાયલના ઉત્તર રાજ્ય વિરુદ્ધના “સાત સમય” 1798માં પૂર્ણ થયા, અને દક્ષિણ રાજ્ય વિરુદ્ધના “સાત સમય” 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ પૂર્ણ થયા. દક્ષિણ રાજ્ય વિરુદ્ધના “સાત સમય” દાનિયેલના “બે હજાર ત્રણસો દિવસો” સાથે 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ પૂર્ણ થયા. પાલમોનીએ જ્ઞાતપૂર્વક ત્રણ ભવિષ્યવાણીઓને એક સાથે બાંધી, અને એવું કરતાં તેણે 1798થી 1844 સુધીના સમયને તે છિયાલીસ વર્ષ તરીકે ઓળખાવ્યો, જેમાં તેણે મિલરાઇટ મંદિર ઊભું કર્યું. તેરમી અને ચૌદમી કલમોની યોગ્ય સમજ ભવિષ્યવાણીના એક વિદ્યાર્થીને માત્ર “સાત સમય” અને “બે હજાર ત્રણસો દિવસો” જ ઓળખવા દેતી નથી, પરંતુ 2520 અને 2300ના સંબંધને ધ્યાનમાં લેતાં 220 આ સંખ્યાને પણ ઓળખવા દે છે, અને બંને 2520 ભવિષ્યવાણીઓના પરસ્પર સંબંધને ધ્યાનમાં લેતાં તે 46 આ સંખ્યাও ઉત્પન્ન કરે છે.

જ્યારે મોસેસ અને દાનિયેલની સમયભવિષ્યવાણીઓ 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ એકસાથે પૂર્ણ થઈ, ત્યારે પાલ્મોનીએ સમકાલીન રીતે “220”નું પ્રતીક પ્રગટ કર્યું—દાનિયેલની 457 BCમાં શરૂ થયેલી અને મોસેસની 677 BCમાં શરૂ થયેલી ભવિષ્યવાણીઓ માટે—અર્થાત્ બંને પ્રારંભબિંદુઓ વચ્ચેના તે “220” વર્ષ, એવી બે ભવિષ્યવાણીઓ માટે જે હબક્કૂક “2:20” 10-22ના રોજ (10X22=220) 1844માં પૂર્ણ થયું ત્યારે ઠીક એ જ સમયે એકસાથે પૂર્ણ થવાની હતી. તે તારીખે સાતમી તુરાઈના નાદનો આરંભ ચિહ્નિત કર્યો, જ્યારે દેવનું રહસ્ય પૂર્ણ થવાનું હતું; આ રીતે તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકન માટેના સમયકાળના આરંભને પણ ચિહ્નિત કરે છે. તે તારીખ એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના મુદ્રાંકનના આરંભને ચિહ્નિત કરે છે, કારણ કે સાતમી તુરાઈના નાદ દરમિયાન જે કાર્ય પૂર્ણ થાય છે તે દેવના લોકોને મુદ્રાંકિત કરવાનો કાર્ય છે, જે દેવનું રહસ્ય છે, જે તમારી અંદરનો ખ્રિસ્ત—મહિમાની આશા—છે, જે દૈવીત્વ અને માનવત્વનો સંયોજન છે.

ઉત્તર રાજ્ય પરના “સાત સમય”નો 1798માં અંત અને દક્ષિણ રાજ્ય પરના “સાત સમય”નો 1844માં અંત, 1798થી 1844 સુધીનો છેતાલીસ વર્ષનો અવધિ ઉત્પન્ન કરે છે. આ અવધિ પ્રકાશન ચૌદના પ્રથમ દૂતના આગમનથી શરૂ થાય છે અને 1844માં ત્રીજા દૂતના આગમન સમયે પૂર્ણ થાય છે. ભવિષ્યવાણીની દૃષ્ટિએ આ બે સાક્ષીઓને ઓળખાવે છે કે 1798થી 1844 સુધીનો અવધિ એક પ્રતીકાત્મક અવધિ છે. ઇઝરાયેલના ઉત્તર અને દક્ષિણ રાજ્યો પરના “સાત સમય” અનુક્રમે 1798 અને 1844માં પૂર્ણ થયા, અને એમ કરતાં તેઓ છેતાલીસ વર્ષનો એક અવધિ ઉત્પન્ન કરે છે. બીજા સાક્ષી વિના તે અવધિ નિરર્થક છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ સીધું જ શીખવે છે કે પ્રથમ અને બીજા વિના ત્રીજો દૂત હોઈ શકતો નથી. તે પણ સીધું જ ઓળખાવે છે કે પ્રથમ દૂત 1798માં આવ્યો અને ત્રીજો 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ આવ્યો. પ્રકાશન ચૌદના ત્રણ દૂત આ હકીકતનો બીજો સાક્ષી પૂરું પાડે છે કે 1798થી 1844 સુધીનો અવધિ એક પ્રતીકાત્મક ભવિષ્યવાણીનો અવધિ છે.

૪૬ સંખ્યા મંદિરનું પ્રતીક છે, અને જ્યારે ખ્રિસ્તે પ્રથમ વાર મંદિરને શુદ્ધ કર્યું, ત્યારે આપણે જોઈએ છીએ કે યહૂદીઓ ખ્રિસ્ત સાથેના વાદવિવાદમાં કહે છે કે જ્યારે હેરોદે મંદિરનું પુનઃનિર્માણ કર્યું, ત્યારે તેમાં છિયાલીસ વર્ષ લાગ્યાં. ઇતિહાસકારો નિશ્ચિત કરે છે કે હેરોદના તે પુનઃનિર્માણનું, જેના વિષે યહૂદીઓએ ઉલ્લેખ કર્યો, સમાપન તે જ વર્ષે થયું જેમાં યેશુએ બાપ્તિસ્મા લીધું. આ હકીકત, સાથે તે આધ્યાત્મિક સત્ય કે આપણે દેવની પ્રતિમામાં સર્જાયેલા છીએ અને તેમની પ્રતિમા મંદિર છે, જેનું પ્રતિનિધિત્વ ૪૬ દ્વારા થાય છે.

“નિવાસ કર્યો” તરીકે અનુવાદિત થયેલો શબ્દનો અર્થ “તંબૂ” થાય છે. પવિત્રસ્થાનનો હેતુ એ હતો કે દેવ સમૂહ (તેમના લોકો) વચ્ચે નિવાસ કરે. “તંબૂ” માટેનો હિબ્રુ શબ્દ, જેનો અનુવાદ “નિવાસ કર્યો” તરીકે થયો છે, એ જ શબ્દ છે જે મૂસાએ સ્થાપેલા તંબૂ માટે વપરાયો હતો; અને જ્યારે ખ્રિસ્તે પ્રથમ વખત મંદિરને શુદ્ધ કર્યું, ત્યારે સ્પષ્ટપણે જણાવવામાં આવ્યું હતું કે ખ્રિસ્તનું શરીર જ મંદિર હતું. 46 સંખ્યા, જે બે વચનોમાં—જે એડવેન્ટિઝમના પાયા છે—પાલ્મોની શું રજૂ કરી રહ્યો છે તે યોગ્ય રીતે સમજવાથી સ્થાપિત થાય છે, યોહાનમાં મળે છે. જે જોવા ઇચ્છે છે તેમના માટે 46 વર્ષો 220 સાથે સંબંધિત છે.

આ વીસમી કલમમાં છે, અને તેથી યોહાન 2:20 માં યહૂદીઓ કહે છે, “આ મંદિર બાંધતાં છિયાલીસ વર્ષ લાગ્યાં છે, અને તું શું તેને ત્રણ દિવસમાં ઊભું કરશે?” એક અધ્યાય અને કલમમાં મંદિર સાથે જોડાયેલો 46 નો આંક, જે 220 માટે પ્રબળ સાક્ષી આપે છે. આ અવતરણમાં યહૂદીઓ ઓળખાવે છે કે મંદિરને બાંધવામાં 46 વર્ષ લાગ્યાં, જે પ્રાચીન ઇઝરાયલના આરંભ સાથે સમાનાંતર છે, જ્યારે મૂસા પર્વત પર 46 દિવસ સુધી મંદિર બાંધવાની સૂચનાઓ ગ્રહણ કરી રહ્યો હતો. આપણે દેવની પ્રતિમામાં બનાવાયેલા છીએ, તેથી માનવીય મંદિર પાસે 46 ક્રોમોઝોમ્સ છે—23 પુરુષ અને 23 સ્ત્રી—તે અકસ્માત નથી. 23 પુરુષ અને 23 સ્ત્રી ક્રોમોઝોમ્સ માનવીય મંદિર બાંધવાની સૂચનાઓ છે. પાલ્મોનીએ, જેણે સર્વ વસ્તુઓનું સર્જન કર્યું, તેણે માનવ શરીરમાં એવી વ્યવસ્થા પણ રચી કે જે માનવ શરીરની દરેક કોષને તાજી અને નવી કોષોથી બદલે છે, અને શરીરની જૂની કોષોની સંપૂર્ણ પુનર્નવતા થવામાં સાત વર્ષ લાગે છે, જે 2520 દિવસ છે. યહૂદીઓ 46 વર્ષને મંદિર સાથે જોડે છે, પરંતુ ખ્રિસ્તે પોતાના શરીર વિષે કહ્યું, જે ત્રણ દિવસમાં ઊભું કરવામાં આવવાનું હતું. 1798 થી 1844 સુધી મિલરાઇટ મંદિર ઊભું કરવામાં આવ્યું, અને તે એ સમયગાળામાં ઊભું કરવામાં આવ્યું જ્યારે ત્રણેય દૂતો બધા આવી પહોંચે છે, અને 1798 થી 1844 સુધીના 46 વર્ષને આવરી લેતા તે ત્રણ દૂતો ખ્રિસ્ત દ્વારા દિવસો તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા છે. તેણે કહ્યું, “આ મંદિરનો નાશ કરો,” અને હું તેને ત્રણ દિવસમાં ઊભું કરીશ; આમ, ત્રણ દિવસમાં ઊભું કરવાનું હતું એવા મંદિરના ધરાશાયી કરવામાં આવવાને તે ગોઠવે છે.

દાનિયેલ તેરમી કલમમાં પવિત્રસ્થાન અને સૈન્યના વિનાશ પામવાના વિષયની ઓળખ આપે છે. ઉત્તરનું રાજ્ય સૈન્યનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને દક્ષિણનું રાજ્ય પવિત્રસ્થાનનું, કારણ કે યરુશાલેમ ત્યાં આવેલું છે. તેથી, જ્યારે પગદળી થવાના પ્રશ્નની અભિવ્યક્તિ કરવામાં આવે છે, ત્યારે બંન્ને એકમોમાંથી પ્રથમ—(પવિત્રસ્થાન અને સૈન્ય)—બંધિવાસમાં લઈ જવામાં આવેલ ઉત્તરનું રાજ્ય હતું, ઈ.સ.પૂ. 723માં. 46 વર્ષ પછી, ઈ.સ.પૂ. 677માં, દક્ષિણના યહૂદા રાજ્ય માટે “સાત સમય” શરૂ થાય છે. તેનો અર્થ એ થાય છે કે સૈન્યની પગદળી 1798માં સમાપ્ત થઈ અને પવિત્રસ્થાનની પગદળી 1844માં સમાપ્ત થઈ.

પ્રાચીન ઇઝરાયલ બેબિલોનમાંથી યેરૂશાલેમનું પુનર્નિર્માણ કરવા માટે ત્રણ આજ્ઞાપત્રોના આધારે બહાર આવ્યું, જેમાંથી ત્રીજાએ તે તેવીસસો વર્ષોની શરૂઆત કરી, જેનો સમાપન 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ ત્રીજા દેવદૂતના આગમન સાથે થયો. 1798માં આત્મિક બેબિલોનના શાસનનો તે સમયખંડ, જેનું પ્રતિરૂપ શાબ્દિક બેબિલોનના સિત્તેર વર્ષના રાજ્ય દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું હતું, સમાપ્ત થયો, અને ત્રણ દેવદૂતો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલો ભવિષ્યવાણીનો સમયખંડ ત્રીજી આજ્ઞાના ઉચ્ચાર સાથે જ્યાં ભવિષ્યવાણી શરૂ થઈ હતી, ત્યાં જ ચોક્કસ રીતે સમાપ્ત થાય છે.

ત્રણ આજ્ઞાપત્રોના જે સમયગાળાએ ૨૩૦૦ વર્ષોના અલ્ફા રૂપ ધારણ કર્યું હતું, તે જ સમયગાળો ત્રણ દૂતોના કાળમાં પુનરાવર્તિત થયો, જે ૨૩૦૦ દિવસોના ઓમેગા હતા. અલ્ફા અને ઓમેગા બંને એડ્વેન્ટિઝમના આધારભૂત સ્તંભો છે; ૪૫૭ અને ૧૮૪૪ મંદિર અને યેરૂશાલેમના નિર્માણના કાર્યને દર્શાવે છે.

અહીં ખ્રિસ્તને શાખા તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યો છે, અને તે એ જ છે જેણે યહોવાના મંદિરનું નિર્માણ કર્યું; અને જેમ ત્રીજા દૂતના આગમન સમયે, 22 ઑક્ટોબર, 1844ના દિવસે, તે ત્રીજા દિવસે ઉઠાડવામાં આવ્યો, તેમ મિલેરાઇટ મંદિર પણ ખ્રિસ્ત દ્વારા ઊભું કરવામાં આવ્યું હતું, કારણ કે યહોવાનું મંદિર બાંધનાર તો એ જ છે. યદ્યપિ આ મિલેરાઇટ ઇતિહાસમાં પૂર્ણ થયું હતું, તો પણ તેનું પરિપૂર્ણ પૂર્ણતા ઉત્તરવર્ષાના સમયગાળામાં છે; કારણ કે “તે યહોવાનું મંદિર બાંધશે” આ વાક્યના દ્વિગુણ ઉચ્ચારથી એ મંજૂર થાય છે કે જે લોકો જોઈ શકશે તેઓ સમજશે કે પ્રભુએ મિલેરાઇટ મંદિર 46 વર્ષમાં ઊભું કર્યું, પરંતુ ઉત્તરવર્ષાના સમયમાં તે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારનું બીજું મંદિર બાંધે છે, કારણ કે પિતર કહે છે કે એક લાખ ચુંમાલીસ હજારને એક આત્મિક ઘર તરીકે ઊભા કરવામાં આવવાના છે.

જ્યારે “કેટલા સમય સુધી” એવો પ્રશ્ન પાલ્મોનીને પૂછવામાં આવે છે, ત્યારે તેનો ઉત્તર એવો છે: “બે હજાર ત્રણસો દિવસ સુધી; ત્યારબાદ પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવામાં આવશે,” પરંતુ મૂસા, એલિયાહ અને મિલરાઇટો, પાપલ શહીદો, ઝખર્યા અને યોહાન મંદિરને માપતા, યશાયા અધ્યાય છમાં, અને અન્ય અજ્ઞાત ઉલ્લેખિત લોકો એવું કહે છે કે તેરમી વાક્યના “કેટલા સમય સુધી” પ્રશ્નનો ઉત્તર એવો છે: “9/11 થી લઈને રવિવારના કાયદા સુધી; ત્યારબાદ પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવામાં આવશે.”

22 ઓક્ટોબર, 1844, અબ્રાહમે પોતાના પુત્રને અર્પણ કર્યો તે ઘટનાથી પૂર્વરૂપે દર્શાવવામાં આવ્યું હતું; કારણ કે તે ક્રોસનું પૂર્વચિહ્ન હતું, જ્યાં સ્વર્ગસ્થ પિતાએ પોતાના પુત્રને અર્પણ કર્યો હતો. પ્રેરિત પૌલના અનુસાર લાલ સમુદ્ર પાસે મૂસા અને હિબ્રીઓ બાપ્તિસ્માનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા, જે ક્રોસનું પૂર્વચિહ્ન છે, અને જેનું પૂર્વચિહ્ન મોરિયા પર્વત પર અબ્રાહમે ઇસ્હાક સાથે દર્શાવ્યું હતું.

આનો નિશ્ચિત અર્થ એ છે કે બાપ્તિસ્માનું પ્રતિનિધિત્વ 22 ઑક્ટોબર, 1844 દ્વારા થાય છે, જે સમયે નોહનું આઠ સભ્યોનું કુટુંબ બાપ્તિસ્મા પામ્યું હતું. “આઠ” પુનરુત્થાનનું પ્રતીક છે.

22 ઑક્ટોબર, 1844 વિષે પ્રકાશિત થયેલા સત્યના કોઈપણ તત્ત્વને ગેરસમજવું એ નોહની નૌકામાંના સાક્ષ્યને, લાલ સમુદ્ર પાસેના મૂસાને, મોરિયા પર્વત પરના અબ્રાહામને અને ક્રોસ ઉપરના ઈસુને ગેરસમજવા સમાન છે. તે દિવસે ત્રીજો દૂત ઇતિહાસમાં આવ્યો, અને તે જ એવો દૂત છે જે ઈશ્વરના લોકોને મુદ્રાંકિત કરે છે.

અત્યાર સુધી તારીખનું પ્રતિકરૂપ દર્શાવતી પવિત્ર ભવિષ્યવાણીય રેખાઓ સાથે, ત્રીજો દેવદૂત આવ્યો અને તેણે પોતાનું કાર્ય આરંભ્યું, જેમાં તે અવતરણમાં ઘઉં અને નીંદણ તરીકે દર્શાવાયેલી જ્ઞાની અને મૂર્ખ કુમારીઓને અલગ પાડવાનું કાર્ય પણ સમાવેશ પામે છે. 1844 કેવી રીતે પવિત્ર રીતે સંપૂર્ણ પ્રતિકરૂપિત કરવામાં આવ્યું છે તે ન સમજવું, અથવા 1844 સાથે સંકળાયેલા અને 1863 સુધી આગળ વધેલા માર્ગચિહ્નો વિષે શું પ્રગટ કરવામાં આવ્યું છે તે ન જાણવું, આત્માને આ સત્યના અર્થસંદર્ભો સાથે ભવિષ્યવાણીય રીતે સંઘર્ષ કરવા માટે અણતૈયાર છોડી દે છે કે ખ્રિસ્ત તે બે વચનોનો કેન્દ્રીય વિષય છે, જે એડવેંટિઝમના પાયાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ત્યાં ખ્રિસ્ત પાલ્મોની તરીકે ઓળખાય છે, જે ગણિત તથા અન્ય સર્વનો સર્જનહાર છે.

તેરમા પદના પ્રશ્નનો વર્તમાન જવાબ 1845માં જે જવાબ હતો તેના કરતાં ભિન્ન છે. 1845માં પાયોનિયરો એક મહાન નિરાશાને ઝાડી રહ્યા હતા, અને આ વિચારને સમજવા સાથે સંઘર્ષ કરવાનું શરૂ કરી રહ્યા હતા કે પ્રભુએ શિષ્યોના સમય પછી જેમ કદી કરવામાં આવ્યું ન હતું તેમ ફરી એકવાર પ્રવક્તાની ભેટ પુનઃસ્થાપિત કરી હતી. તેઓ ત્રીજા દૂતના સંદેશના અર્થસૂચનો સમજવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યા હતા, અને એ હકીકત પ્રત્યે જાગૃત થઈ રહ્યા હતા કે જે અનુભવમાંથી તેઓ હમણાં જ પસાર થયા હતા તે પવિત્ર ઇતિહાસથી ઓછું કંઈ નહોતું. 1850 સુધીમાં તેઓ 1843ના પાયોનિયર ચાર્ટને સુધારવા અને તેના સ્થાને મૂકવા માટે એક નવો પાયોનિયર ચાર્ટ રજૂ કરી રહ્યા હતા. બંને ચાર્ટો સિસ્ટર વ્હાઇટ દ્વારા હબક્કૂક અધ્યાય બેની “તક્તીઓ”ની પરિપૂર્ણતાઓ તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યા હતા. એવું હોવાથી, 1850 દેવના ભવિષ્યવાણીય વચનનું સ્થાપિત પરિપૂર્ણત્વ છે.

અગ્રગણ્યોએ સમજ્યું અને લખ્યું હતું કે 1843 ના ચાર્ટને હબક્કૂક અધ્યાય બેની “પાટિયાં”ની પૂર્ણતા તરીકે ન સ્વીકારવું એટલે મૂળ વિશ્વાસને છોડી દેવું. સિસ્ટર વ્હાઇટે આ ચાર્ટને પ્રભુના હાથે દિશાનિર્દેશિત ગણાવી સમર્થન આપ્યું, અને હબક્કૂકની પૂર્ણતા તરીકે પણ તેની પુષ્ટિ કરી; તેમજ તેમણે એ જ સમર્થન 1850 ના ચાર્ટ પર પણ મૂક્યું. હબક્કૂક “પાટિયાં”ને બહુવચનમાં ઓળખાવે છે, અને જ્યારે 1843 નો ચાર્ટ મે 1842 માં છપાયો, ત્યારે તે કેટલાક અંકોમાં એવી ભૂલ સાથે છપાયો હતો જેના ઉપર પ્રભુએ પોતાનો હાથ રાખ્યો હતો. 1850 માં એક નવો ચાર્ટ ઉપલબ્ધ કરવામાં આવ્યો, જેણે અંકોમાં રહેલી તે ભૂલને સુધારી. હબક્કૂકનાં પાટિયાં ભવિષ્યવાણીની પૂર્ણતાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તે ભવિષ્યવાણીઓ મે 1842 થી જાન્યુઆરી 1850 સુધી પૂર્ણ થઈ.

1843 અથવા આરંભિક કોષ્ટકમાં એક ભૂલ હતી, અને 1850નું અંતિમ કોષ્ટક ભૂલરહિત હતું. મે 1842થી જાન્યુઆરી 1850 સુધીનો સમયગાળો એક સ્થાપિત પ્રબોધકીય સમયગાળો છે, અને મે 1842, તેમજ જાન્યુઆરી 1850, પ્રબોધકીય સીમાચિહ્નોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને તે સીમાચિહ્નોમાં અલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા સમાયેલ છે. અલ્ફા અથવા પ્રથમ અક્ષર અને ઓમેગા, અંતિમ અને બાવીસમું અક્ષર. 1842 અલ્ફા છે અને 1850 ઓમેગા છે, અને જો આપણે તે બે હિબ્રૂ અક્ષરો લઈએ અને હિબ્રૂ વર્ણમાળાનું તેરમું અક્ષર મૂકીએ, તો આપણે હિબ્રૂ શબ્દ “સત્ય” રચીશું, જે હિબ્રૂ વર્ણમાળાના પ્રથમ, તેરમા અને બાવીસમા અક્ષરો વડે લખાય છે.

1842 અને 1850ના માર્ગચિહ્નો પર લાગુ પડતું ભવિષ્યવાણીય તર્ક એ છે કે તેઓ “ભૂલ” દ્વારા પરસ્પર જોડાયેલા છે. અલ્ફામાં એક ભૂલ હતી અને ઓમેગાએ એ જ ભૂલને સુધારી હતી; તેથી અલ્ફા અને ઓમેગા અક્ષરોની વચ્ચે જે ઊભું છે તે “ભૂલ” છે—બળવાના પ્રતીક તરીકે, અને આ જ તે છે જેને સંખ્યા તેર દર્શાવે છે. 1842થી 1850 સુધીનો સમય એક સ્થાપિત ભવિષ્યવાણીય અવધિ છે, જેમાં અલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા સમાવિષ્ટ છે, અને તે “સત્ય” છે. જ્યાં સુધી એક લાઓદીકેય સાતમા-દિવસનો એડવેન્ટિસ્ટ આ ઇતિહાસની ગંભીરતાથી અને આધ્યાત્મિક રીતે તપાસ નહીં કરે, ત્યાં સુધી હબક્કૂકની કોષ્ટકોની 1842થી 1850 સુધીની ભવિષ્યવાણીય અવધિ જે કોઈપણ શંકાથી પરે સ્થાપિત કરે છે તે સ્પષ્ટ સત્ય પ્રત્યે તેઓ વ્યવહારિક રીતે અંધ જ રહે છે. બે સાક્ષીઓ દ્વારા મળીને સ્થાપિત થતું સત્ય એ છે કે 1850નું ચાર્ટ કોઈ ભૂલ ધરાવતું નથી. 1850નું ચાર્ટ, 1843ના ચાર્ટની જેમ, મૂસાના “સાત સમય”ને સમાવે છે, અને બંને ચાર્ટોમાં “સાત સમય”ને ચાર્ટના મધ્યભાગમાં ઉપરથી નીચે સુધી મૂકવામાં આવ્યા છે, જે ઈ.સ.પૂ. 677થી 1844 સુધી વિસ્તરતી “સાત સમય”ની અવધિને દર્શાવે છે. 2520 માત્ર ચાર્ટ પર જ નથી; તે ચાર્ટનું કેન્દ્રબિંદુ છે.

“સાત સમય” દર્શાવતી ભવિષ્યવાણીની રેખાના કેન્દ્રમાં જે દર્શાવવામાં આવ્યું છે તે ક્રોસ છે. બંને કોષ્ટકોનું કેન્દ્ર ઉપરથી નીચે સુધી ચાલતી 2520ની સમયરેખા છે. મધ્યમાં ક્રોસ છે. ક્રોસ તે સપ્તાહનું મધ્ય હતું, જેમાં ખ્રિસ્તે દાનિયેલ 9:27 ની પૂર્ણતામાં ઘણાં લોકો સાથેની વાચાને દૃઢ કરી. તે સપ્તાહ સાત વર્ષનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે ભવિષ્યવાણી મુજબ 2520 દિવસ થાય છે. જેમ કોષ્ટકોમાં છે, તેમ 2520 દિવસોના એકદમ મધ્યમાં, ખ્રિસ્ત ક્રોસ પર વાચાને દૃઢ કરી રહ્યો હતો. ખ્રિસ્તના બાપ્તિસ્માથી ક્રોસ સુધી ભવિષ્યવાણી મુજબ 1260 દિવસ હતા. તેનો અર્થ એ થાય છે કે બાપ્તિસ્માથી ક્રોસ સુધી 1260 સવારની અર્પણાઓ અને 1260 સાંજની અર્પણાઓ ક્રોસ સુધી લઈ જતી હતી; પરંતુ ક્રોસ પર તે અંતિમ બલિદાનનું મેષશાવક યાજક પાસેથી છટકી ગયું, અને દેવનું મેષશાવક સાંજનું બલિદાન બન્યું અને આ રીતે બાપ્તિસ્માથી ત્યારથી 2520મું મેષશાવક અર્પણ પ્રતિનિધિત્વ કર્યું.

અઠવાડિયાના કેન્દ્રમાં ક્રોસ હતો, અને બંને પવિત્ર પાટિયાઓનું કેન્દ્ર પણ ક્રોસ છે; પરંતુ દરેક કિસ્સામાં મેમણું 2520 દ્વારા પ્રતીકાત્મક રીતે દર્શાવવામાં આવેલી સત્યતા અંદર સ્થાપિત કરવામાં આવ્યું છે. ક્રોસ 2520 દિવસોના મધ્યમાં સ્થાપિત છે, અને ક્રોસ પર ઈસુ 2520મું અને અંતિમ અર્પણ હતા. મે 1842 અને જાન્યુઆરી 1850 વચ્ચેનો ઇતિહાસ ભૂલનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને ખ્રિસ્ત—સત્ય—બે અપરાધીઓની વચ્ચે સ્થાપિત કરવામાં આવ્યા હતા; છતાં તે અપરાધી ન હતા, તેમ છતાં તેમની સાથે એવો જ વ્યવહાર કરવામાં આવતો હતો. તેથી, અમારી પાસે ત્રણ અપરાધીઓ છે: એક જે નષ્ટ થશે અને એક જે ઉદ્ધાર પામશે. આ ત્રણ અપરાધીઓ અપરાધ દ્વારા એકબીજા સાથે જોડાયેલા ત્રણ માર્ગચિહ્નો છે, જોકે મધ્યનું માર્ગચિહ્ન અલ્ફા અને ઓમેગા અપરાધીના વિપરીત છે. અલ્ફા અને ઓમેગા અપરાધીઓ મધ્ય માર્ગચિહ્ન, એટલે કે ક્રોસ, દ્વારા જોડાયેલા છે.

૧૮૪૨થી ૧૮૫૦ સુધીની હબક્કૂકની પાટિયાઓમાં, પ્રથમ અને અંતિમ માર્ગચિહ્નને પરસ્પર બાંધનાર મધ્ય અક્ષર ભૂલ હતી. ક્રૂસ પરનું મધ્ય માર્ગચિહ્ન ત્રણ અપરાધીઓને એક સાથે બાંધતું હતું, પરંતુ આમાં મધ્ય માર્ગચિહ્ન ભૂલ નથી; તે સત્ય છે. અને સત્યનો એવો એક તત્વ, જેને ક્રૂસ અને હબક્કૂકની પાટિયાઓ બન્ને સમર્થન આપે છે, એ છે કે 2520, એટલે લેવીયકાંડ છવ્વીસના “સાત સમય”, સત્ય છે; અને હમણાં જ રજૂ કરાયેલા તર્કના સંદર્ભમાં, 2520 ને નકારવું એટલે ઈસુને નકારવો.

જ્યારે પાલ્મોની, અદ્ભુત સંખ્યાગણક, કહે છે, “બે હજાર ત્રણસો દિવસ સુધી; પછી પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવામાં આવશે,” ત્યારે તેઓ “કેટલો સમય” એવા ભવિષ્યવાણીય પ્રશ્નનો જવાબ આપે છે. આ જવાબ હવે 1844 રહ્યો નથી, કારણ કે ફિલાડેલ્ફિયન મિલરાઇટ ચળવળ 1856માં સમાપ્ત થઈ ગઈ, કારણ કે ત્યારે જેમ્સ અને એલેન વ્હાઇટ દ્વારા આ ઓળખવામાં આવ્યું હતું કે ચળવળ ફિલાડેલ્ફિયાથી લાઓદિકિયા તરફ પરિવર્તિત થઈ ગઈ હતી. જ્યારે સિસ્ટર વ્હાઇટે રેતીમાં તે રેખા દોરી, ત્યારે તેનો અર્થ એવો હતો કે જ્યાં સુધી તે સ્થિતિ બદલાઈ નહીં ત્યાં સુધી પોતાના લોકો સાથે દેવનો સંબંધ વિયોગનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે એવું સમજવાનું હતું, કારણ કે તેઓ લાઓદિકિયનોનાં હૃદયો પર બહાર ઊભા રહી પ્રવેશ મેળવવા માટે ખખડાવે છે. તેમની દિવ્યતા તેમની માનવતાની અંદર નથી. 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ ખ્રિસ્તે જે કાર્ય આરંભ્યું હતું તે તેમની દિવ્યતાને માનવતા સાથે સંયોજિત કરવાનો જ હતો, અને ખ્રિસ્ત તે જ કાર્ય કરવા ઇચ્છુક હતા, પરંતુ એવું થવાનું નહોતું.

પ્રાચીન ઇઝરાયેલના ઇતિહાસને પુનરાવર્તિત કરતાં, પ્રભુએ આધુનિક ઇઝરાયેલને અંધકારમય યુગોના અંધકારમાંથી બહાર લાવ્યો અને લાલ સમુદ્ર પાસે તેમની સાથે કરારબંધ સંબંધમાં પ્રવેશ કર્યો, કારણ કે બાપ્તિસ્મા કરારબંધ સંબંધનું પ્રતીક છે. પરંતુ ઇઝરાયેલની પરીક્ષા થવાની હતી કે તેઓ કરારનું પાલન કરશે કે નહીં. ગણતરીના પુસ્તક અનુસાર, પ્રાચીન ઇઝરાયેલ દસ પરીક્ષાઓમાં નિષ્ફળ ગયું. દસમી નિષ્ફળતા પર તેઓને ચાલીસ વર્ષ સુધી અરણ્યમાં મરી જવા માટે દોષિત ઠરાવવામાં આવ્યા, અને આ રીતે 1856ના લાઓદિકીય સંદેશાના આધુનિક ઇઝરાયેલ દ્વારા થયેલા અસ્વીકારનું ઉદાહરણ પ્રદાન થયું. જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયેલ દસ ક્રમશઃ વધતી ગયેલી પરીક્ષાઓમાં નિષ્ફળ ગયું (દસ પરીક્ષાનું પ્રતીક હોવાને કારણે), તેમ 1844માં ત્રીજા દૂતના આગમનથી લઈને 1856 સુધી ફિલાદેલ્ફીયન મીલરાઇટ ચળવળ પર ક્રમશઃ પરીક્ષણની એક પ્રક્રિયા લાદવામાં આવી.

લાલ સમુદ્રથી કાદેશ ખાતે થયેલા પ્રથમ બળવા સુધીની દસ પરીક્ષાઓ એક ભવિષ્યવાણીય સમયગાળા તરીકે રજૂ થાય છે, કારણ કે ‘દસ’ આ સમયગાળાને એકસૂત્રે બાંધતો અંક છે. દસ પરીક્ષાનું પ્રતીક હોવાથી, દસ પરીક્ષાઓએ તે દસ જાતિઓને ઓળખી બતાવી જેઓએ કરારને નકારી કાઢ્યો અને દસમી પરીક્ષામાં તથા સમગ્ર પરીક્ષાપ્રક્રિયામાં નિષ્ફળ ગયા. આ સમયગાળો લાલ સમુદ્રના પાર ઉતરવાથી શરૂ થયો, અને દસ આજ્ઞાઓ સમુદ્ર પછીની દસ પરીક્ષાઓમાં પ્રથમ તરીકે રજૂ થાય છે; પ્રથમ પરીક્ષા શબ્બાથ હતી, જે દસ આજ્ઞાઓનું પ્રતીક અને મુદ્રા છે (મન્ના દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલી). જ્યારે પ્રાચીન ઇઝરાયેલમાં દસ પરીક્ષાઓનો આ સમયગાળો એટલો સ્પષ્ટ રીતે એક નિશ્ચિત ભવિષ્યવાણીય સમયગાળા તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે, અને ભવિષ્યવાણીનો આત્મા અમને જણાવે છે કે લાલ સમુદ્રનું પાર ઉતરવું 22 ઑક્ટોબર, 1844નું પ્રતિરૂપ હતું, ત્યારે આપણે જાણવું જોઈએ કે તે બિંદુએ એક ક્રમશઃ આગળ વધતી પરીક્ષાપ્રક્રિયા શરૂ થઈ હતી. એડવેન્ટિઝમ આ જાણતું નથી; તેથી તેઓ આ જોઈ શકતા નથી કે 1863માં તેમને લાઉડિકીયાના અરણ్యంలో મરવા માટે નિમણૂક કરવામાં આવી હતી, રવિવારના કાયદા સુધી—એ જ કાયદો જેના વિષે ચેતવણી પ્રગટ કરવાની ફરજ તેમને પરીક્ષાપ્રક્રિયાના આરંભે જ સોંપવામાં આવી હતી, જે પ્રક્રિયા 1863 સુધી લઈ ગઈ.

જ્યારે 1856માં લાઓદિકિયા સ્થિતિની ઘોષણા મિલરાઇટ એડવેન્ટિઝમ પર આવી, ત્યારે “સાત વખત” વિષે “નવું દ્રાક્ષારસ” પ્રકાશિત થયું. આ નવો પ્રકાશ ક્યારેય સ્વીકારવામાં આવ્યો નહીં, અને સાત વર્ષ પછી, અથવા 2520 ભવિષ્યવાણીના દિવસો પછી, લાઓદિકિયાનો મિલરાઇટ આંદોલન સમાપ્ત થયું અને લાઓદિકિયાની સેવન્થ-ડે એડવેન્ટિસ્ટ ચર્ચ બની ગયું. મોશે પ્રતિજ્ઞાત દેશમાં પ્રવેશવા ઇચ્છુક હતા, પરંતુ દસમો પરીક્ષાકાળ આવી પહોંચ્યો હતો, અને નિશ્ચિતરૂપે તે એક પાયાગત પરીક્ષા હતી, કારણ કે મોશેને આરંભથી જ સોંપાયેલું કાર્ય દેવના લોકને પ્રતિજ્ઞાત દેશમાં લઈ જવાનું હતું. મોશે મિસરમાં આવ્યા તે પહેલાંથી જ એ કાર્ય તેમની સમક્ષ હતું. દસમો પરીક્ષાકાળ આવી પહોંચ્યો હતો, અને બળવાખોરોએ પ્રતિજ્ઞાત દેશમાં પ્રવેશવા બાબતે ડગમગાટ કર્યો.

તે બિંદુથી લઈને બાર જાસૂસો પરત આવે ત્યાં સુધીનો સમય તે ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે અંતિમ પાયાભૂત પરીક્ષા 1856માં આવી, અને સાત વર્ષ સુધી લાઓદિકેયન મિલરાઇટ્સે દેશની તપાસ કરી, જ્યાં સુધી તેમણે એક આંદોલન તરીકે અસ્તિત્વમાં રહેવું બંધ કરીને એક ચર્ચ બનવાનું પસંદ ન કર્યું.

મિલરે શોધેલું પ્રથમ સત્ય “સાત સમય” હતું, અને તેથી તેને યિરમિયાહના પ્રાચીન માર્ગોને રચતાં મૂળભૂત સત્યોના પાયા તરીકે સ્થાન મળ્યું. એડ્વેન્ટિઝમને પ્રાપ્ત થયેલું છેલ્લું નવું ભવિષ્યવાણીય પ્રકાશ 1856માં આવ્યું હતું, અને તે “સાત સમય” વિષયક લેખોની એક શ્રેણી હતી. આ ઐતિહાસિક તથ્યોના ઊંડા અભ્યાસ સાથે ઘણું પ્રકાશ સંકળાયેલું છે, પરંતુ જો આપણે દાનિયેલ આઠના ચૌદમા વચનનો જવાબ કેમ “9/11થી રવિવારના કાનૂન સુધી; પછી પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવામાં આવશે” છે તે ઓળખી શકવાના હોઈએ, તો આપણે આગળ વધતાં જ રહેવું પડશે.

ખ્રિસ્તે 1844માં જે કાર્ય આરંભ્યું હતું તે 1863માં બાજુએ વળી ગયું; તેથી તે સમયે શરૂ થયેલું મંદિરના “શુદ્ધિકરણ”નું કાર્ય અટકાવી રાખવામાં આવ્યું, જ્યારે દેવના લોકો લાઉદીકિયાના અરણ્યમાં પ્રવાસ કરવા લાગ્યા. આ કારણસર, 1844થી 1863ના સમયગાળામાં ખ્રિસ્ત દ્વારા પૂર્ણ થવાનું જે કાર્ય હતું, તે આવશ્યકતાવશ ફરીથી કરવાનું હતું, જ્યારે ત્રીજો દૂત—જે અલગ પાડે છે અને મહોર મૂકે છે એવો દૂત છે—અંતે “શુદ્ધિકરણ” દ્વારા પ્રતિનિધિત કાર્યને પૂર્ણ કરે છે. 1844થી 1863 સુધીના પ્રતીકાત્મક ભવિષ્યવાણીય માર્ગચિહ્નો તે માર્ગચિહ્નો છે જેમાં ખ્રિસ્તે મંદિરના શુદ્ધિકરણનું કાર્ય પૂર્ણ કર્યું હોત, અને તે માર્ગચિહ્નો તે ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેમાં તે કાર્ય પૂર્ણ કરવામાં આવશે. જો એવું દર્શાવી શકાય કે 1844થી 1863 સુધીનો સમયગાળો 9/11થી રવિવારના કાનૂન સુધીના સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, તો “કેટલો સમય”નો પ્રશ્ન “કેટલો સમય” દ્વારા પ્રતિનિધિત અન્ય રેખાઓ સાથે સુસંગત થાય છે.

1844 ત્રીજા દૂતના આગમનનું વર્ષ હતું અને 1863 પરીક્ષણકાળના અંતને ચિહ્નિત કરે છે. 1846માં વ્હાઇટ દંપતિનું લગ્ન થયું અને એલેનનું અંતિમ નામ હાર્મનમાંથી બદલાઈને વ્હાઇટ થયું, અને તે જ વર્ષે આ વિવાહિત દંપતિએ સાતમા-દિવસના શબ્બાથનું પાલન શરૂ કર્યું. શબ્બાથ, લગ્ન અને નામપરિવર્તન—આ બધાં ભવિષ્યવાણી મુજબ કરાર-સંબંધના પ્રતીકો છે. પ્રભુએ આધુનિક ઇઝરાયેલને 1844ના લાલ સમુદ્રમાંથી પસાર કર્યો અને 1846માં તેમને સિનાઈ સુધી લાવ્યા જેથી તેઓને કાયદો આપે અને તેમની સાથે કરારમાં પ્રવેશ કરે. તે કાયદો, હબક્કૂકની બે પાટિયાઓની જેમ, બે પાટિયાઓ પર લખાયેલો છે; પ્રથમ પાટિયામાં 4 કાયદાઓ છે અને બીજા પાટિયામાં 6. બે પાટિયાઓ પ્રાચીન તથા આધુનિક ઇઝરાયેલ બંનેના કરાર-સંબંધનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને સાથે મળીને કરારની તે બે પાટિયાઓ—અર્થાત્ દસ આજ્ઞાઓ—પ્રાચીન ઇઝરાયેલ માટે પ્રતીકાત્મક રીતે 46 તરીકે ચિહ્નિત થાય છે; તેમણે હબક્કૂકની બે પાટિયાઓનું પૂર્વરૂપ દર્શાવ્યું, જે ઉત્તરવર્ષાની ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પેન્ટેકોસ્ટના બે હલાવાના રોટલાંના અર્પણો સાથે મળીને, તેઓ તે ધ્વજનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજાર છે.

જ્યારે સિસ્ટર વ્હાઇટનું નામ હાર્મેનમાંથી વ્હાઇટમાં બદલાયું. હાર્મેનનો અર્થ શાંતિનો સૈનિક થાય છે, પરંતુ તેની જગ્યાએ વ્હાઇટ આવ્યું, જે ખ્રિસ્તની ધાર્મિકતા છે. ગોલ્ડ નામનો અર્થ સોનું થાય છે, અને એલેનનો અર્થ તેજસ્વી અને ઝળહળતો પ્રકાશ થાય છે. તેમનું નામ લાઓદિકેયાનો સંદેશ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

“આંખનું અંજન” દેવના વચનનો પ્રકાશ છે, અને એલેન એક તેજસ્વી તથા પ્રકાશમાન જ્યોતિ છે. 1856માં મિલરાઇટો માટેની સુરક્ષા તેની અંદર હતી કે તેઓ તેના લખાણો દ્વારા રજૂ થયેલા લાવદિકિયા માટેના સંદેશને, અને તેના નામમાં દર્શાવવામાં આવેલા અર્થ પ્રમાણે, સ્વીકાર કરે. સિસ્ટર વ્હાઇટ સ્પષ્ટ કહે છે કે જોન્સ અને વેગનરનો 1888નો સંદેશ લાવદિકિયા માટેનો સંદેશ હતો, અને તેમનો સંદેશ ત્રીજા દેવદૂતનો સંદેશ પણ હતો.

ત્રીજો દૂત 1844માં આવ્યો, અને તેણે 1888માં બીજી વાર પોતાનું કાર્ય કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો. 1888નો સંદેશ લાઓદિકેયાનો સંદેશ હતો; તે ત્રીજા દૂતનો સંદેશ હતો; તેણે પ્રકાશન અઢારના દૂતના અવતરણને ચિહ્નિત કર્યું; અને તે વિશ્વાસ દ્વારા ધર્મી ઠરાવવાનો સંદેશ હતો, જે પાછલા વરસાદના વરસાવ દરમિયાન જાહેર કરવામાં આવે છે. ત્રીજો દૂત 1844માં આવ્યો અને ત્યારબાદ ફરી 1888માં આવ્યો, પરંતુ બંને પ્રસંગોમાં તેને નામંજૂર કરવામાં આવ્યો; તો પણ બંને પ્રસંગો તે સમયનું પ્રતિરૂપ દર્શાવે છે જ્યારે પાછલા વરસાદના સમયે ત્રીજો દૂત આવે છે. 1844, 9/11નું પ્રતીક છે, અને જો 1863 રવિવારના કાયદાનું પ્રતિરૂપ દર્શાવે છે, તો “9/11 થી રવિવારના કાયદા સુધી”નો ભવિષ્યવાણીનો અવધિ, જે “કેટલો સમય”ના પ્રતીક દ્વારા રજૂ કરવામાં આવી છે, તે તેરમા વાક્યના “કેટલો સમય” એવા પ્રશ્નનો વર્તમાન સત્ય અનુસારનો જવાબ દર્શાવશે.

1842થી 1850 સુધીનો મિલ્લેરાઇટ ઇતિહાસ એક ભવિષ્યવાણીય સમયગાળો છે, જે 1844થી 1863 સુધી ત્રીજા દૂતની કસોટીના ભવિષ્યવાણીય સમયગાળાને આવરી લે છે. 1842થી આગળ 1863 સુધી ભવિષ્યવાણીય સીમાચિહ્નો છે, જે 9/11થી રવિવારના કાયદા સુધીના ઇતિહાસનું દૃષ્ટાંત આપે છે, જ્યારે ખ્રિસ્ત પોતાના મંદિરને શુદ્ધ કરે છે—પ્રથમ પોતાની કલીસિયાને અને ત્યારબાદ અગિયારમા કલાકના કામદારોને. રવિવારના કાયદા સમયે, ખ્રિસ્ત પાસે જગત સમક્ષ ધ્વજરૂપ અર્પણ તરીકે રજૂ કરવા માટે એક શુદ્ધ કરાયેલ પ્રજા હશે, અને કલીસિયા વિજયી કલીસિયા બનશે. ત્યાર સુધી તેમનું પવિત્રસ્થાન શુદ્ધ કરવામાં આવી ચૂક્યું હશે.

અમે “કેટલા સમય સુધી” ના પ્રતીકને તેના સ્થાન પર સ્થાપિત કર્યું છે, જોકે નિશ્ચિતપણે હજી વધુ છે. હવે અમે આ તથા અગાઉના પાંચ લેખોને ફરી યોએલના પુસ્તકના દૃષ્ટિકોણમાં લાવવા શરૂ કરીશું, પરંતુ આ બાજુના વિમુખ પ્રસ્તાવો સ્થાન પર મૂકાશે તે મહત્વપૂર્ણ લાગ્યા. અમે વિચારેલા દરેક “કેટલા સમય સુધી” ની સાક્ષી એ “કેટલા સમય સુધી” ના પ્રશ્ન સાથે સહમત થાય છે, જેનો જવાબ પાલ્મોનીએ ચૌદમા વચનમાં આપ્યો હતો, કારણ કે પવિત્રસ્થાન 9/11 થી લઈને રવિવારના કાયદા સુધી શુદ્ધ કરવામાં આવવાનું છે. તે ઇતિહાસ ઉત્તરવર્ષાનો ઇતિહાસ છે, અને ઉત્તરવર્ષાનો ઇતિહાસ યોએલના પુસ્તકમાં રજૂ કરવામાં આવ્યો છે.