હું યોયેલના પુસ્તકના આ પરિચયમાં હવે એ બિંદુએ પહોંચ્યો છું કે જ્યાં પ્રથમ આઠ લેખોમાંથી કેટલાક મુદ્દાઓનો સંક્ષિપ્ત સાર આપવો, અને હવે જ્યારે આપણે યોયેલના પુસ્તકને વધુ સીધી રીતે હાથ ધરીએ છીએ ત્યારે તેમાંથી શું અપેક્ષા રાખવી જોઈએ તે નિર્દિષ્ટ કરવું, અને પછી સ્વાભાવિક રીતે, તેનો દાનિયેલ 11:11–16 માં દર્શાવાયેલી રાફિયા અને પાનિયમની લડાઈઓ સાથે શું સંબંધ છે?

અમે દ્રાક્ષાવાડીના ગીત પર ભાર મૂક્યો છે, કારણ કે ભવિષ્યવાણીમાં “અનુભવ”નું પ્રતિનિધિત્વ “ગીત” દ્વારા કરવામાં આવે છે. એક લાખ ચુંમાળીસ હજારના લક્ષણોમાંનું એક એ છે કે તેઓ મૂસા અને મેષશિશુનું ગીત ગાય છે, જે માત્ર યોહાનની એ રીત છે જેના દ્વારા તે યશાયાહના દ્રાક્ષાવાડીના ગીતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. દરેક મુખ્ય ભવિષ્યવક્તા પોતાનું પુસ્તક ઇઝરાયેલની બગાવત વિરુદ્ધના નિંદાપ્રકાશનોથી શરૂ કરે છે, અથવા તમે એમ કહી શકો કે દરેક મુખ્ય ભવિષ્યવક્તા પ્રથમ દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત ગાય છે. હું દાવો કરું છું કે યોયેલના પ્રથમ અધ્યાયમાં આવેલ દ્રાક્ષાવાડીનું ગીત દ્રાક્ષાવાડીના ગીત વિશેના સૌથી મહત્વપૂર્ણ પ્રકાશનોમાંનું એક છે. હું સાચો છું કે નહીં તે હું કહી શકું તેમ નથી, પરંતુ મને આ નિશ્ચય છે તેનો કારણ એ છે કે યોયેલના પુસ્તકમાં પ્રતીકાત્મક રીતે દર્શાવવામાં આવેલા ભવિષ્યવાણીય સંબંધો અનેક આરાઓ માટે એક ચાવી, અથવા કદાચ એક ધરી જેવા જણાય છે. યોયેલનું સાક્ષ્ય માત્ર અન્ય સમાનાંતર રેખાઓ સાથે જોડાતું નથી, પરંતુ એવું પણ જણાય છે કે તે એક સંદર્ભબિંદુ નિર્ધારિત કરે છે, ખાસ કરીને પ્રથમ અધ્યાયમાં દ્રાક્ષાવાડીના નાશ પામવાના પ્રતીક દ્વારા, અને ત્યારબાદના બે અધ્યાયો સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં પશુની મૂર્તિની પરીક્ષણકાળની ઓળખ પણ કરે છે અને વિશ્વ માટે પશુની મૂર્તિની પરીક્ષણકાળની પણ. અને આ બધું દ્રાક્ષાવાડીના સંદર્ભમાં જ સ્થાપિત છે, અને દ્રાક્ષાવાડી જીવંત દ્રાક્ષાવાડી નથી—જો તેને વરસાદ ન મળે.

અમે “કેટલા સમય સુધી?” ના પ્રતીક દ્વારા દર્શાવાતા ભવિષ્યવાણીક સમયગાળા પર પણ વિશેષ ભાર મૂક્યો છે. “કેટલા સમય સુધી?” વિષે અગાઉથી સ્થાપિત થયેલા આ સિદ્ધાંતની આપણને ફરી યાદ અપાવવાની જરૂરિયાત મેં અનુભવી, જેથી તે “શિખર-પથ્થર” પર ભાર મૂકી શકાય, જે હતો અને જે પાયો તથા ખૂણાનો પથ્થર પણ છે. હાલમાં જે મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશાનો અંતિમ સંપૂર્ણ વિકાસ ચાલી રહ્યો છે, તે જ “શિખર-પથ્થર” છે. તે પાયાઓના આધારે, તે શિખર-પથ્થર મિલરની રત્નમાળિકા છે, જે શરૂઆત કરતાં દસ ગણું વધુ તેજસ્વી પ્રકાશે ઝગમગી રહી છે.

દેવનાં “અદ્ભુત કાર્યો”ના આધાર પર, શિખર-પથ્થર તે સમયે પ્રગટ થાય છે જ્યારે તેમના લોકો લાઓદિકિયાના અનુભવમાંથી ફિલાડેલ્ફિયાના અનુભવમાં પરિવર્તિત થાય છે; અને એ જ સમયે તે લોકો સાતમાંથી આવેલ આઠમા બને છે, તેમજ જ્યારે તેઓ યુદ્ધરત સભાથી વિજયી સભામાં પરિવર્તિત થાય છે. આ પરિવર્તન જ શિખર-પથ્થર છે. આ પરિવર્તન ત્યારે સિદ્ધ થાય છે જ્યારે દેવનાં લોકો “શિખર-પથ્થર”નો સંદેશ સાંભળે છે અને જુએ છે, અને તે તેમની આંખોમાં અદ્ભુત થાય છે. શિખર-પથ્થરનો સંદેશ પરાકાષ્ઠા છે, કારણ કે તે પ્રતીકાત્મક “શિખર-પથ્થર” સંબંધિત સર્વ સત્યને એકત્રિત કરે છે. “સાત વખત”નો સંદેશ મિલરના આધાર-પથ્થર હતો, અને તે મિલરાઇટ શિખર-પથ્થર થવાનો હતો. પેન્ટેકોસ્ટ પેન્ટેકોસ્ટીય ઋતુનો શિખર-પથ્થર હતો, જેમ પ્રથમ અને બીજા દૂતના મિલરાઇટ આંદોલનનો શિખર-પથ્થર મધ્યરાત્રિનો પોકાર હતો.

જે ૪૬ વર્ષના અવધિ દરમિયાન ખ્રિસ્તે પ્રથમ અને દ્વિતીય દૂતોના મિલરાઇટ મંદિરનું નિર્માણ કર્યું, તેના શિખરબિંદુ અથવા શિરોમણિ તરીકે આવેલું તે અંતિમ શિલાખંડ ખ્રિસ્તના એક લાખ ચુંમાલીસ હજારના મંદિરના નિર્માણકાર્ય માટે પાયાના શિલાખંડમાં પરિવર્તિત થવાનું હતું. તે પાયાનો શિલાખંડ ૧૮૪૪માં સ્વર્ગ તરફના માર્ગને પ્રકાશિત કરવા માટેના પ્રકાશ તરીકે સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો હતો, અને આ કારણસર જગતના અંતે આવેલા દેવના લોકોએ વિશ્રામ મેળવવા માટે “જૂના માર્ગો” તરફ પાછા ફરવું જોઈએ. જો અને જ્યારે તેઓ મિલરાઇટોના અગ્રગામી ઇતિહાસ તરફ પાછા ફરે છે, ત્યારે તેઓ શોધે છે કે મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશો પાયાના ઇતિહાસનું શિખરબિંદુ હતો. મધ્યરાત્રિનો પોકાર પવિત્ર આત્માના ઉંડેલાના પ્રગટરૂપ તરીકે હતો. જ્યારે કોઈ આત્મા “જૂના માર્ગો” તરફ પાછો ફરે છે અને માર્ગના આરંભસ્થાને અથવા પાયાના બિંદુએ સ્થાપિત કરવામાં આવેલ “તેજસ્વી પ્રકાશ”ને શોધે છે, ત્યારે તે મધ્યરાત્રિના પોકારને શોધે છે, જેને યિરમિયાહ “વિશ્રામ” તરીકે ઓળખાવે છે.

“માર્ગના આરંભે તેમની પાછળ એક તેજસ્વી પ્રકાશ સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો હતો, જેને એક દેવદૂતે મને ‘મધ્યરાત્રિનો પોકાર’ કહ્યું હતું. આ પ્રકાશ સમગ્ર માર્ગ પર ચમકતો રહ્યો અને તેમના પગલાં માટે પ્રકાશ આપતો રહ્યો, જેથી તેઓ અથડાઈ ન જાય.

“જો તેઓ પોતાની આંખો ઈસુ પર જ સ્થિર રાખતા, જે તેમની બિલકુલ આગળ રહી તેમને શહેર તરફ દોરી રહ્યા હતા, તો તેઓ સુરક્ષિત હતા. પરંતુ ટૂંક સમયમાં કેટલાક થાકી ગયા, અને કહ્યું કે શહેર તો ઘણું દૂર છે, અને તેઓએ તો આ પહેલાં જ તેમાં પ્રવેશી ગયા હોવાની અપેક્ષા રાખી હતી. ત્યારે ઈસુ પોતાનો મહિમામય જમણો હાથ ઊંચો કરીને તેમને હિંમત આપતા, અને તેમના હાથમાંથી એક પ્રકાશ નીકળતો જે એડવેન્ટ સમૂહ ઉપર લહેરાતો, અને તેઓ ‘હલ્લેલૂયાહ!’ કહી ઉલ્લાસપૂર્વક પોકારતા. બીજા કેટલાંકએ ઉતાવળમાં તેમની પાછળના પ્રકાશનો ઇનકાર કર્યો, અને કહ્યું કે તેમને આટલા દૂર સુધી દોરી લાવનાર દેવ ન હતો. તેમની પાછળનો પ્રકાશ બુઝાઈ ગયો, અને તેમના પગ સંપૂર્ણ અંધકારમાં રહી ગયા, અને તેઓ ઠોકર ખાઈ નિશાન તથા ઈસુની દૃષ્ટિ ગુમાવી બેઠા, અને માર્ગ પરથી નીચે અંધકારમય અને દુષ્ટ જગતમાં પટકાઈ ગયા.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

મિલરાઈટ ઇતિહાસનો શિખરપથ્થર એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના ઇતિહાસ માટેનો પાયાનો પથ્થર છે. 1798માં ત્રણ દૂતોના સંદેશની શરૂઆતથી લઈને રવિવારના કાયદા સમયે મંદિરના શુદ્ધિકરણની પરિપૂર્ણતામાં વિજયી મંડળી ઊભી કરવામાં આવે ત્યાં સુધીનો માર્ગ મધરાત્રીના ઘોષણાના સંદેશ દ્વારા પ્રકાશિત થાય છે; કારણ કે આ દૃષ્ટાંત એડવેન્ટવાદ વિષે છે, અને કેવી રીતે રવિવારના કાયદાની સંકટઘડીએ માનવજાત માટેનો અનુગ્રહકાળ બંધ થતો હોય ત્યારે દેવ પોતાના સ્વભાવનું સંપૂર્ણ પ્રતિબિંબ પ્રગટ કરનાર એક પ્રજાને ઊભી કરે છે.

માર્ગ પર, ઈસુ આગેવાની કરી રહ્યા છે અને પોતાના મહિમામય જમણા હાથને ઊંચો કરીને તે માર્ગને સતત પ્રકાશિત કરતા રહે છે. તેથી માર્ગની શરૂઆતમાં એક તેજસ્વી પ્રકાશ છે અને માર્ગના અંત સુધી દોરી જતો પણ એક તેજસ્વી પ્રકાશ છે. ઈસુ, અલ્ફા અને ઓમેગા તરીકે, શરૂઆત દ્વારા અંતને દર્શાવે છે; તેથી માર્ગના બન્ને છેડેનો પ્રકાશ મધરાત્રીના પોકારનો સંદેશ છે.

પ્રથમ દૂત 1798માં આવ્યો અને તેણે જાહેરાત કરી કે તેના ન્યાયનો સમય આવી પહોંચ્યો છે, “કહેતાં … તેના ન્યાયનો સમય આવી ગયો છે.” ન્યાયનો સમય 1798માં આવ્યો, અને જ્યારે તે શરૂ થયો ત્યારે ખ્રિસ્ત અને તેની નવી વહુ વચ્ચેનું લગ્ન—ફિલાદેલ્ફિયન મિલરાઈટ એડ્વેન્ટિઝમ—શરૂ થયું. ખ્રિસ્તનું લગ્ન 22 ઓક્ટોબર, 1844ના દિવસે થવાનું હતું, અને 1798થી 1844 સુધી વહુ તૈયાર કરવામાં આવી. વહુ ફિલાદેલ્ફિયન હતી, કેમ કે ખ્રિસ્તની વહુ પર કોઈ દોષારોપણ ન હતું, કારણ કે તેણે પોતાને તૈયાર કરી—તે શુદ્ધ હતી. ન્યાયની જાહેરાત એ શરૂઆતમાં, 1798માં, લગ્નની જાહેરાત છે, જે અંતે 1844માં આવી પહોંચી.

મિલરાઇટ ચળવળ માટેનો પાયાનો પ્રકાશ અને શિખરપાષાણનો પ્રકાશ એ લગ્નની જાહેરાત કરતો સંદેશ હતો—મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશ. મધ્યરાત્રિનો પોકાર પ્રથમ અને દ્વિતીય દૂતોના ઇતિહાસનો તેમજ મિલરાઇટ ઇતિહાસનો પાયો અને શિખરપાષાણ હતો, અને મિલરાઇટ ઇતિહાસનું શિખરપાષાણ એક લાખ ચુંવાલીસ હજારના ઇતિહાસનો પાયોનો પથ્થર પણ છે અને શિખરપાષાણ પણ છે. મંદિરનું નિર્માણ ત્યારે પૂર્ણ થાય છે જ્યારે શિખરપાષાણ સ્થાપિત થાય, અને તે અંતિમ “અદ્ભુત” પથ્થર સ્થાપિત કરવાની ક્રિયા જુલાઈ 2023માં શરૂ થઈ.

અન્ય વિવિધ ભવિષ્યવાણીય પૂર્ણતાઓ છે જે મળીને શિખરશિલા રચશે, પરંતુ શિખરશિલા સંદેશાના પરાકાષ્ઠાનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. પેન્ટેકોસ્ટ પેન્ટેકોસ્ટીય ઋતુના સંદેશાની શિખરશિલા હતી, જેમ 1856માં હાયરમ એડસનની કલમે આવતું “સાત વખત”નું પ્રકાશ મિલરના સંદેશાની નિર્ધારિત શિખરશિલા હતું, કારણ કે મિલરે શોધેલું પ્રથમ મૂળભૂત સત્ય “સાત વખત” જ હતું. 1856માં, શિખરશિલાના સત્યના નવા પ્રકાશને નકારવું એ લાઓદિકિયાના અરણ્યમાં મરી જવાનું પસંદ કરવા સમાન હતું, જેમ પ્રાચીન ઇઝરાયલે ચાળીસ વર્ષના ગાળામાં કર્યું હતું. આ જુલાઈ 2023ને 1856 તરીકે ઓળખાવે છે—મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં ફિલાડેલ્ફિયાથી લાઓદિકિયા તરફનું વળાંકબિંદુ, અને એકસો ચુંમાલીસ હજારના ઇતિહાસમાં લાઓદિકિયાથી ફિલાડેલ્ફિયા તરફનું ઉલટાણ. ખ્રિસ્તે 1844માં અશુદ્ધ સ્ત્રી સાથે લગ્ન કર્યા નહોતા, કારણ કે તે ફિલાડેલ્ફિયન હતી; અને તે રવિવારના કાયદા સમયે ફિલાડેલ્ફિયામાંથી એક વધૂ સાથે લગ્ન કરશે. પરંતુ પ્રથમ તેને પોતાને તૈયાર કરવી જ પડશે. શું તમે તૈયાર છો?

હે નાનકડા ઝુંડ, ભય ન કર; કારણ કે તમને રાજ્ય આપવું તમારા પિતાને પ્રસન્ન કરે છે. લૂક 12:32.

૨૨ ઑક્ટોબર, ૧૮૪૪ના દિવસે, પ્રભુએ તે વધૂ સાથે વિવાહ કર્યો જેને તેણે ત્રીજા દૂતના ઇતિહાસમાં, અને ત્રીજો દૂત જે સર્વનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે તેમાં, પોતાની પાછળ ચાલવા માટે તૈયાર કરી હતી; પરંતુ ૧૮૬૩ સુધીમાં ત્રીજા દૂતનો ઇતિહાસ લાઉદિકેયાના અરણ્ય તરફ વાળી દેવામાં આવ્યો. ૧૮૪૪થી ૧૮૬૩ સુધીનો ઇતિહાસ ત્રીજા દૂતના સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને આ રીતે એક લાખ ચુમાલીસ હજારના મુદ્રાંકનના સમયગાળામાં મૂર્ખ કન્યાઓનું એક દૃષ્ટાંત પ્રદાન કરે છે. કન્યાઓ ગહું અને નિંદણ છે, જેઓ દૂતો દ્વારા પ્રતીકરૂપ બનાવાયેલા સંદેશાઓથી અલગ પાડવામાં આવી રહ્યાં છે—કારણ કે અલગ પાડવાનું કાર્ય તો દૂતો જ કરે છે.

“પછી મેં ત્રીજા દૂતને જોયો. મારી સાથે રહેલા દૂતે કહ્યું, ‘ભયજનક છે તેનું કાર્ય. વિસ્મયકારક છે તેનો અભિપ્રાય. તે જ તે દૂત છે, જે ઘઉંને જંગલી ઘાસમાંથી અલગ પાડવાનો છે, અને સ્વર્ગીય ભંડાર માટે ઘઉં પર મુદ્રા મારવાની, અથવા તેને બાંધવાની છે. આ બાબતો સંપૂર્ણ મનને, સંપૂર્ણ ધ્યાનને આવરી લેવી જોઈએ.’” Early Writings, 119.

પ્રકાશન ચૌદના ત્રણ દૂતોના સંદેશાઓ અંતિમ વરસાદનો સંદેશ છે, જે બે વર્ગોને અલગ પાડે છે અને બાંધે છે.

“યોહાન સમક્ષ કલીસિયાનાં અનુભવમાં ઊંડા અને હૃદયસ્પર્શી રસવાળા દૃશ્યો ખુલ્લા કરવામાં આવ્યા. તેણે દેવપ્રજાની સ્થિતિ, જોખમો, સંઘર્ષો અને અંતિમ મુક્તિ જોયાં. તે પૃથ્વીના પાકને પરિપક્વ કરવા માટેના અંતિમ સંદેશાઓનું વર્ણન કરે છે—કિંવા તો સ્વર્ગીય ભંડાર માટે પૂળાં તરીકે, અથવા વિનાશની આગ માટે ભેગા કરાયેલા ગાંઠિયાં તરીકે. તેને અતિ મહત્ત્વના વિષયો પ્રગટ કરવામાં આવ્યા, વિશેષ કરીને અંતિમ કલીસિયા માટે, જેથી જે લોકો ભૂલમાંથી સત્ય તરફ વળવાના હતા તેઓને તેમના સમક્ષ રહેલા જોખમો અને સંઘર્ષો વિષે શિક્ષિત કરવામાં આવે. પૃથ્વી પર જે આવવાનું છે તેના વિષે કોઈને અંધકારમાં રહેવાની જરૂર નથી.” The Great Controversy, 341.

આ પેઢીમાં જે “સત્યના શબ્દો” છે, તે જ “અંતિમ સંદેશાઓ છે, જે લણણીને પક્વ કરવા માટેના છે,” અને જે બે વર્ગોને અલગ પાડે છે. એ કાર્ય મિલરના સ્વપ્નના “ધૂળનો બ્રશ ધરાવતા માણસ”નું કાર્ય પણ છે.

“‘જેના હાથમાં તેની સુપડી છે, અને તે પોતાનું ખળું સારી રીતે સાફ કરશે, અને પોતાના ગહુંને કોઠારમાં ભેગું કરશે.’ મથિ 3:12. આ શુદ્ધિકરણના સમયોમાંનો એક સમય હતો. સત્યના શબ્દો દ્વારા ભૂંસી ગહુંથી અલગ કરવામાં આવી રહી હતી. ઠપકો સ્વીકારવા માટે તેઓ અતિ નિરર્થક ગર્વ અને આત્મધાર્મિકતાથી ભરેલા હતા, અને નમ્ર જીવન સ્વીકારવા માટે જગતપ્રેમમાં અતિ આસક્ત હોવાથી, ઘણાએ ઈસુથી મોઢું ફેરવી લીધું. આજે પણ ઘણા એ જ કાર્ય કરી રહ્યા છે. જેમ કફરનહૂમના સભાસ્થાનમાં તે શિષ્યોની પરીક્ષા થઈ હતી, તેમ આજે આત્માઓની પરીક્ષા થાય છે. જ્યારે સત્ય હૃદય સુધી પહોંચાડવામાં આવે છે, ત્યારે તેઓ જુએ છે કે તેમનું જીવન દેવની ઇચ્છા અનુસાર નથી. તેઓ પોતાના અંદર સંપૂર્ણ પરિવર્તનની આવશ્યકતા જુએ છે; પરંતુ આત્મનિષેધના કાર્યને હાથ ધરવા તેઓ તૈયાર નથી. તેથી જ્યારે તેમના પાપો પ્રગટ થાય છે, ત્યારે તેઓ ક્રોધિત થાય છે. તેઓ મન દુઃખી કરીને દૂર ચાલ્યા જાય છે, જેમ શિષ્યો ઈસુને છોડીને બબડતા જતા રહ્યા હતા, ‘આ વચન કઠિન છે; તેને કોણ સાંભળી શકે?’” ધ ડિઝાયર ઑફ એજિઝ, 392.

1844ની મહાન નિરાશાથી શરૂઆત કરતાં, 1863 સુધીના સીમાચિહ્નો અને ઘટનાઓ 9/11થી રવિવારના કાયદા સુધીના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તમે પૂછો છો, 1844 9/11 કેમ છે?

સિસ્ટર વ્હાઇટના લેખો સ્પષ્ટ દર્શાવે છે કે ત્રીજો દેવદૂત 22 ઑક્ટોબર, 1844ના રોજ આવ્યો હતો, પરંતુ 1888માં પણ આવ્યો, જે 9/11નું પ્રતિકરૂપ દર્શાવે છે. પરંતુ તેનાથી પણ વધુ મહત્વની વાત એ છે કે બધા પ્રબોધકો 9/11ના યથાર્થ ઇતિહાસને સંડે કાયદા સુધી અલગથી નિર્દિષ્ટ કરે છે; તેથી તે માત્ર બે અથવા ત્રણની સાક્ષી નથી, પરંતુ દેવના વચનના દરેક સાક્ષીની સંયુક્ત સાક્ષી છે કે 9/11થી સંડે કાયદા સુધીનો સમયગાળો એ અવધિ છે જેમાં “દરેક દર્શનનો પ્રભાવ” પૂર્ણ થાય છે.

ત્રીજા દૂતના આગમન અને સમાપ્તિનો ઇતિહાસ 1844 થી 1863 સુધીનો હતો અને તે 9/11 થી રવિવારના કાયદા સુધીના સમયગાળામાં દેવના અદ્ભુત કાર્યકાળનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. એ જ ઇતિહાસ 1840 થી 1844 દ્વારા પણ પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને તે રેખામાં 1840 આલ્ફા છે અને 1844 ઓમેગા છે. 1844 થી 1863 ની રેખામાં 1844 આલ્ફા છે અને 1863 ઓમેગા છે. 1844 બંને—આલ્ફા અને ઓમેગા—છે.

ક્રોસ 1844 સાથે સુસંગત થાય છે, અને આલ્ફા અને ઓમેગાએ ક્રોસ પર પોતાનું લોહી વહાવ્યું. 9/11 (1840) થી આપણે પ્રકાશન અધ્યાય દસને એવી ઐતિહાસિક રજૂઆત કરતાં જોયે છીએ, જેની શરૂઆત 1840માં યોહાન દ્વારા નાનાં પુસ્તકને ખાવાથી થાય છે અને પછી 1844માં તેના પેટમાં થયેલી નિરાશા સુધી પહોંચે છે. ખાવું શરૂઆતને સૂચવે છે; પેટ અંતને ચિહ્નિત કરે છે. અધ્યાય દસનો અંતિમ શ્લોક એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના ઇતિહાસમાં આ જ ઇતિહાસના પુનરાવર્તનને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે.

અને મેં દૂતના હાથમાંથી તે નાનું પુસ્તક લીધું અને તેને ખાઈ લીધું; અને તે મારા મોઢામાં મધ જેટલું મીઠું હતું; અને જ્યારથી મેં તેને ખાધું, ત્યારથી મારું પેટ કડવું થયું. અને તેણે મને કહ્યું, તારે ફરીથી ઘણા લોકો, અને જાતિઓ, અને ભાષાઓ, અને રાજાઓ સમક્ષ ભવિષ્યવાણી કરવી જ જોઈએ. પ્રકટીકરણ 10:10, 11.

પ્રકાશન અધ્યાય દસ અને હબક્કૂક અધ્યાય બે એવા બે અધ્યાયોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે 1840 થી 1844 ની ભવિષ્યવાણીય અવધિ માટે સાક્ષી પૂરું પાડે છે. 1844 થી 1863 નો ઇતિહાસ નિરાશાના એક માર્ગચિહ્નથી આરંભે છે, જેના પછી વિખેરાવ આવે છે અને ત્યારબાદ એકત્રિકરણ થાય છે. તે અવધિમાં હબક્કૂકની બે ફલકોનો ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસ ત્યારે પૂર્ણ થાય છે, જ્યારે બીજી ફલક 1849 માં મુદ્રિત થઈ અને 1850 માં વિદેશોમાં પ્રકાશિત થઈ. હબક્કૂકની ફલકોની અવધિ મે 1842 થી હતી, જ્યારે 1843 નો ચાર્ટ પ્રકાશિત થયો હતો, અને તે ભવિષ્યવાણીય અવધિ જ્યાંથી શરૂ થઈ હતી ત્યાં જ, હબક્કૂકની બે ફલકોમાંની એકના પ્રકાશન સાથે, સમાપ્ત થઈ. 1843 નો ચાર્ટ આલ્ફા છે અને 1850 નો ચાર્ટ ઓમેગા છે.

1856માં હીરામ એડસને લેખોની એક શ્રેણી લખી, જેમાં વિલિયમ મિલરની “સાત વખત” વિષયક સમજણને એક નવા સ્તરે પહોંચાડવામાં આવી. એડસનનું કાર્ય મિલરના કાર્યનું ઓમેગા હતું, કારણ કે તેણે મિલરના પાયાના સત્યને એક શિખરપથ્થરની સ્થિતિ સુધી ઉન્નત કર્યું, જે દેવના લોકોને સામર્થ્યવાન બનાવવાનું નિર્ધારિત હતું. “સાત વખત” વિષે મિલરને મળેલો પ્રકાશ આલ્ફા હતો અને “સાત વખત” વિષે એડસનને મળેલો પ્રકાશ ઓમેગા હતો.

૧૮૬૩માં આ ચળવળ કળીશિયામાં રૂપાંતરિત થઈ, જે અંતે પોતાના જ શરીરમાંથી એક ચળવળને જન્મ આપશે; જેમ મિલેરાઈટો પ્રોટેસ્ટન્ટોમાંથી આવ્યા હતા, અને જેમ શિષ્યો યહૂદી ધર્મમાંથી ખ્રિસ્તી ધર્મમાં બહાર આવ્યા હતા, તેમજ જેમ યહોશુઆ અને કાલેબ પૂર્વ વચનબંધના લોકોમાંથી આવ્યા હતા, જેઓ જંગલમાં મરવા માટે નિયત હતા.

એક જ ઇતિહાસમાં, (1844 થી 1863) પૃથ્વીના પશુનું રિપબ્લિકન શિંગડું એક સમાનાન્તર સંઘર્ષમાંથી પસાર થઈ રહ્યું છે, જે અંતે ગૃહયુદ્ધમાં ફાટી નીકળે છે; અને બધા ઇતિહાસકારો સહમત છે કે તેનું મધ્યબિંદુ 1863માં Lincolnની Emancipation Proclamation સાથે આવ્યું. Lincoln પ્રથમ રિપબ્લિકન પ્રમુખનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમણે તે સમય સુધીના ઇતિહાસના સૌથી ખરાબ ડેમોક્રેટિક પ્રમુખ પછી પ્રમુખપદની શપથ લીધી. બાદમાં તેમની હત્યા કરવામાં આવી. આ તમામ ભવિષ્યવાણીય લક્ષણો અને અન્ય પણ અંતિમ રિપબ્લિકન પ્રમુખ સાથે પુનરાવર્તિત થાય છે.

1844 થી 1863 સુધીના સમયગાળામાં વિખેરાવ અને એકત્રિકરણ બંને સામેલ હતા. 1863 રવિવારના કાયદાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; તેથી 1844 માં થયેલો વિખેરાવ જ 1863 સુધીનો એકમાત્ર વિખેરાવ છે, જ્યારે લાઓદીકિયાના સાતમા-દિવસના એડ્વેન્ટિસ્ટો લાઓદીકિયાના અરણ્ય તરફ વિખેરાયા હતા. 1844 એ એક વિખેરાવ ઉત્પન્ન કર્યો અને 1863 એ પણ એક વિખેરાવ ઉત્પન્ન કર્યો; આ રીતે તે આ હકીકતનું સાક્ષ્ય આપે છે કે આ ઇતિહાસ એક ઓળખાયેલ પ્રબોધકીય પ્રતીક છે, કારણ કે તે 1844 માં અલ્ફા વિખેરાવથી શરૂ થાય છે અને 1863 માં ઓમેગા વિખેરાવથી સમાપ્ત થાય છે. પ્રથમ વિખેરાવ 18 જુલાઈ, 2020 ના દિવસે આવ્યો હતો, અને અંતિમ ઓમેગા વિખેરાવ રવિવારના કાયદા સમયે પૂર્ણ થાય છે.

“તે સમય આવી રહ્યો છે જ્યારે આપણે અલગ પાડવામાં આવીશું અને ચારે તરફ વિખેરાઈ જઈશું, અને આપણામાંના દરેકને સમાન અમૂલ્ય વિશ્વાસ ધરાવતા લોકોની સંગતિના સદભાગ્ય વિના ઊભા રહેવું પડશે; અને જો ઈશ્વર તમારી બાજુમાં ન હોય, અને તમને ખબર ન હોય કે તે તમને દોરી રહ્યો છે અને માર્ગદર્શન આપી રહ્યો છે, તો તમે કેવી રીતે ઊભા રહી શકશો?” Review and Herald, March 25, 1890.

દેવ માત્ર “તમારી બાજુમાં” ઊભા રહે, એટલું પૂરતું નથી; તમને એ પણ “જાણવું આવશ્યક છે કે તે તમને દોરી રહ્યો છે અને માર્ગદર્શન આપી રહ્યો છે.” આ સત્ય ભવિષ્યવાણીનો એક વિષય છે, જે “તમે યહોવાને ઓળખશો” એવા સમયના આધાર પર રચાયેલ વિવિધ વાક્યાંશોમાં પ્રતિનિધિત થાય છે.

અને તમે પરિપૂર્ણ પ્રમાણમાં ખાશો અને તૃપ્ત થશો, અને તમારા દેવ યહોવાના નામની સ્તુતિ કરશો, જેણે તમારા માટે અદ્ભુત રીતે વર્તન કર્યું છે; અને મારી પ્રજા કદી લજ્જિત થશે નહિ. અને તમે જાણશો કે હું ઇઝરાયેલની મધ્યમાં છું, અને હું યહોવા તમારો દેવ છું, અને બીજો કોઈ નથી; અને મારી પ્રજા કદી લજ્જિત થશે નહિ. … આમ તમે જાણશો કે હું યહોવા તમારો દેવ છું, સિયોનમાં, મારા પવિત્ર પર્વત પર નિવાસ કરનાર; ત્યારે યરુશાલેમ પવિત્ર થશે, અને પછીથી કોઈ અજાણ્યા લોકો તેના માંથી ફરી કદી પસાર નહિ થાય. યોએલ 2:26, 27, 3:17.

જ્યારે યેરૂશાલેમ પવિત્ર હોય છે, ત્યારે તે વિજયી કલીસિયા છે, કારણ કે સંઘર્ષરત કલીસિયાની વ્યાખ્યા ઘઉં અને કંટકિયાંથી બનેલી કલીસિયા તરીકે થાય છે; અને જ્યારે “હવે પછી” “યેરૂશાલેમ” માંથી “કોઈ અજાણ્યો પસાર નહિ થાય,” ત્યારે દેવના લોકો “જાણી લેશે” “કે તે નેતૃત્વ આપી રહ્યો છે અને માર્ગદર્શન કરી રહ્યો છે.” તેઓ જાણે છે, કારણ કે તેઓ એવા છે જેઓએ “સાત વખત” ની પ્રાર્થના પૂર્ણ કરી છે, જેમાં આ સ્વીકાર પણ સમાવેશ થાય છે કે લાઓદિકીયા તરીકે દેવ તમારું નેતૃત્વ કરતો ન હતો; પરંતુ જ્યારે તમે ફિલાદેલ્ફિયા બનશો ત્યારે તમે “જાણી લેશો” “કે તે નેતૃત્વ આપી રહ્યો છે અને માર્ગદર્શન કરી રહ્યો છે” અને કે દેવ “ઇઝરાયેલના મધ્યમાં” છે.

એપ્રિલ 19 ની અલ્ફા વિખેરાવ (નિરાશા) અને ઓક્ટોબર 22 ની ઓમેગા વિખેરાવ (નિરાશા) ઓક્ટોબર 22 ની મહાન નિરાશા પછીના પ્રથમ અધિકૃત પ્રકાશન દ્વારા ચિહ્નિત થાય છે. પ્રકાશન મિલરાઈટ ઇતિહાસમાં અને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસમાં એક ભવિષ્યવાણીય ચિહ્નક છે; તેથી, 1844 પછી સત્તાવાર રીતે પ્રથમ જે પ્રકાશિત થયું તે તે ઇતિહાસનું એક માર્ગચિહ્ન છે, અને તે માર્ગચિહ્ન એક વિખેરાવને ઓળખાવે છે.

1847—બિખેરાયેલો અવશેષ

‘નાના ઝુંડ’ને એક વાણી.

“નીચેના લેખો The Day-Dawn માટે લખવામાં આવ્યા હતા, જે O. R. L. Crosier દ્વારા Canandaigua, New Yorkમાં પ્રકાશિત કરવામાં આવતું હતું. પરંતુ કારણ કે તે પત્રિકા હાલમાં પ્રકાશિત થતી નથી, અને તે ફરીથી પ્રકાશિત થશે કે નહીં તે પણ અમને જાણીતું નથી, તેથી Maineમાંના અમારામાંથી કેટલાંકને એવું શ્રેષ્ઠ લાગ્યું કે આ સ્વરૂપમાં તેઓ પ્રગટ કરવામાં આવે. હું ‘little flock’નું ધ્યાન એ બાબતો તરફ દોરવા ઇચ્છું છું, જે ખૂબ જ ટૂંક સમયમાં આ પૃથ્વી પર બનવાની છે....”

વાચકે ધ્યાન આપ્યું હશે કે શ્રીમતી ઈ. જી. વ્હાઇટની કલમમાંથી નીકળેલી ત્રણ સંદેશાવાહિકાઓ A Word to the ‘Little Flock’ માં સમાવવામાં આવી હતી....

“શ્રીમતી વ્હાઇટનો બીજો સંદેશ, જે પૃષ્ઠ 14–18 પર જોવા મળે છે, ‘To the Remnant Scattered Abroad’ શીર્ષક હેઠળ તેમની પ્રથમ દર્શનનો વર્ણન છે. આ 20 ડિસેમ્બર, 1845ના રોજ ઇનોક જેકબ્સને વ્યક્તિગત પત્ર તરીકે લખવામાં આવ્યું હતું, અને પ્રથમ વખત પ્રાપ્તકર્તા દ્વારા 24 જાન્યુઆરી, 1846ના The Day-Star માં પ્રકાશિત થયું હતું. ત્યારબાદ 6 એપ્રિલ, 1846ના રોજ, જેમ્સ વ્હાઇટ અને H. S. Gurney દ્વારા તે બ્રોડસાઇડ સ્વરૂપે પુનઃમુદ્રિત કરવામાં આવ્યું હતું. ‘A Word to the “Little Flock”’ માં જે રીતે આ નિવેદન પ્રગટ થાય છે, તેમાં અલ્પ સંપાદકીય ફેરફારો અને ઉમેરાયેલા શાસ્ત્રસંદર્ભોના અપવાદ સિવાય, તે પ્રથમ વખત છપાયેલી દર્શનની સંપૂર્ણ નોંધ સાથે સમાન છે.” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.

1844 એક દેવદૂતના આગમન અને એક નિરાશાનું ચિહ્ન મૂકે છે. 1845માં પ્રથમ દર્શન લખવામાં આવે છે અને તે 1846માં પ્રકાશિત થાય છે. પ્રથમ દર્શન “વિદેશવિસ્તારમાં છૂટાછવાયા રહેલા અવશેષ” માટે છે. મને શંકા છે કે અવિવાહિત કિશોરી ભવિષ્યવક્ત્રીને, જ્યારે તેણે પોતાનું પ્રથમ દર્શન લખ્યું, ત્યારે ખબર હતી કે “અવશેષ”નું એક ભવિષ્યવાણીય લક્ષણ એ છે કે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનાં લક્ષણોમાંથી એક રૂપે, ભવિષ્યવાણીય આવશ્યકતાના કારણે, અવશેષને “વિદેશવિસ્તારમાં છૂટાછવાયા” હોવું જરૂરી બનવાનું હતું. 1846માં વ્હાઇટ દંપતિનું લગ્ન થયું, જેથી એલેનનું છેલ્લું નામ વ્હાઇટ બની ગયું. એ જ વર્ષમાં વ્હાઇટ દંપતીએ સાતમા-દિવસના શબ્બાથનું પાલન કરવાનું શરૂ કર્યું. 1846માં કરારને પૂર્ણરૂપે નિશ્ચિત થયેલો ગણવામાં આવે છે; 1844માં શરૂ થયેલું ભવિષ્યવાણીય લગ્ન 1846માં પરિપૂર્ણ થયું, અને 1847માં પ્રથમ સત્તાવાર પ્રકાશન છાપવામાં આવ્યું અને ટપાલ દ્વારા મોકલવામાં આવ્યું.

મે, 1850

“પ્રિય વાચક—આ સમીક્ષામાં મારો હેતુ પવિત્ર સત્યના પ્રકાશ દ્વારા ભૂલને પ્રગટ કરવાનો રહ્યો છે....”

“વિખેરાયેલા ઝુંડ સમક્ષ આ નાનું કાર્ય રજૂ કરતાં, મેં આ બાબતમાં તેમના પ્રત્યે મારું કર્તવ્ય પૂર્ણ કર્યું છે, અને ઈશ્વર પોતાની આશીર્વાદની વધારો કરે. આમેન.” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.

જેમ્સ વ્હાઇટનું આ પ્રકાશન સૂચવે છે કે તેમના શ્રોતાઓ હજુ પણ વિખરાયેલો ઝુંડ હતા, પરંતુ તે સાતમા દિવસના શબ્બાથનું સમર્થન પણ છે. આ મિલરાઇટ એડવેંટિઝમમાં શબ્બાથ અને ત્રીજા દૂત વિષયક સમજણના સંદર્ભમાં, તેના આરંભિક અવસ્થામાં રહેલો ત્રીજા દૂતનો સંદેશ છે. તે જ વર્ષે આ પ્રકાશિત થયું હતું જેમાં 1850નું ચાર્ટ પ્રકાશિત થયું હતું, અને બંને મળીને આવનારા સન્ડે કાયદાના સંકટ માટે પ્રભુની સેનાને ઊભી કરવાની ઘટનાને પ્રતિનિધિત્વ આપે છે. યેશુ હંમેશાં અંતને શરૂઆત દ્વારા દર્શાવે છે, અને જેઓએ 1844માં 1843નું ચાર્ટ ઉપયોગમાં લઈને સંદેશ રજૂ કર્યો હતો, તેઓ તેઓનું પ્રતીક હતા જેઓ 1850નું ચાર્ટ ઉપયોગમાં લઈને સંદેશ રજૂ કરશે. હબક્કૂકના બે કોષ્ટકોના સમયગાળાના આરંભમાં, લોકો હબક્કૂકના કોષ્ટક સાથે સંયુક્ત રીતે તે ઘડીનો સંદેશ પ્રગટ કરી રહ્યા હતા, અને 1850માં જેમ્સ વ્હાઇટ 1850ના ચાર્ટ સાથે ત્રીજા દૂતનો સંદેશ રજૂ કરી રહ્યા છે. આ ચાર્ટ ભાઈ નિકોલ્સ દ્વારા 1849ના સમયગાળામાં તૈયાર કરવામાં આવ્યું હતું, તે સમયગાળામાં જ્યારે જેમ્સ અને એલેન વ્હાઇટ ભાઈ નિકોલ્સ સાથે રહેતા હતા. જેમ્સ વ્હાઇટ 1850ના ચાર્ટની તૈયારી સાથે સીધા જોડાયેલા હતા, અને તે જ વર્ષે તેમણે ત્રીજા દૂતનો સંદેશ પ્રગટ કરવાનું શરૂ કર્યું.

“23 સપ્ટેમ્બર, [1850]ના રોજ પ્રભુએ મને બતાવ્યું કે તેમણે પોતાની પ્રજાના અવશેષને પુનઃપ્રાપ્ત કરવા માટે બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો છે, અને આ એકત્રિકરણના સમયમાં પ્રયત્નો દ્વિગણિત કરવા આવશ્યક છે. વિખેરવાના સમયમાં ઇઝરાયેલને માર પડ્યો હતો અને તે ચીરી નાખવામાં આવ્યું હતું; પરંતુ હવે એકત્રિકરણના સમયમાં દેવ પોતાની પ્રજાને સાજી કરશે અને તેમના ઘાવો બાંધી આપશે. વિખેરવાના સમયમાં સત્ય ફેલાવવા માટે કરાયેલા પ્રયત્નોનો બહુ ઓછો પ્રભાવ થયો હતો, ઘણું ઓછું અથવા કાંઈ જ સિદ્ધ થયું હતું; પરંતુ એકત્રિકરણના સમયમાં, જ્યારે દેવ પોતાની પ્રજાને એકત્ર કરવા પોતાનો હાથ ધરી ચૂક્યા છે, ત્યારે સત્ય ફેલાવવાના પ્રયત્નો તેમના નિર્ધારિત પરિણામ લાવશે. બધાંએ કાર્યમાં એકતાથી જોડાયેલા અને ઉત્સાહી હોવું જોઈએ. મેં જોયું કે હવે એકત્રિકરણના સમયમાં આપણું માર્ગદર્શન કરવા માટે કોઈએ વિખેરવાના સમયના ઉદાહરણોનો ઉલ્લેખ કરવો તે શરમની વાત હતી; કારણ કે જો દેવ હવે આપણા માટે તે સમયે જેટલું જ કરે, તો ઇઝરાયેલ ક્યારેય એકત્ર ન થાય. સત્યનો પ્રચાર કરાય એટલું જ જરૂરી છે કે તે એક પત્રમાં પ્રકાશિત પણ કરવામાં આવે.” Review and Herald, November 1, 1850.

“પ્રભુએ ‘પોતાના પ્રજાના અવશેષને ફરી પ્રાપ્ત કરવા બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો હતો’ એવું જે મંતવ્ય પૃષ્ઠ 74 પર દર્શાવવામાં આવ્યું છે, તે માત્ર ખ્રિસ્તની રાહ જોનારાઓમાં એક સમયે રહેલા એકતા અને બળને જ સૂચવે છે, તેમજ આ હકીકતને કે તેમણે ફરી પોતાની પ્રજાને એકત્રિત કરવાની અને ઊભી કરવાની શરૂઆત કરી હતી.” Early Writings, 86.

અર્લી રાઇટિંગ્સમાં સિસટર વ્હાઇટ રિવ્યૂ એન્ડ હેરાલ્ડમાંથી લેવાયેલા અવતરણ પર ટિપ્પણી કરે છે, તેની સંદર્ભમાં કે જ્યારે તેણીએ ભવિષ્યવક્તા યશાયાહના શબ્દોનો ઉપયોગ કરીને કહ્યું હતું, “પ્રભુએ મને બતાવ્યું કે તેણે પોતાના પ્રજાના અવશેષને પાછા મેળવનાં માટે બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો હતો.” તેણે 1850માં પોતાનો હાથ લંબાવ્યો. જ્યારે તેણે 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ તે પ્રજાને પરમપવિત્ર સ્થાને એકત્ર કરી, ત્યારે તે 677 ઈ.પૂ.થી 22 ઓક્ટોબર, 1844 સુધીના વિખેરાઈ જવાના સમયના અંતે હતું. શાબ્દિક યહૂદા, જે શાબ્દિક મહિમામય દેશમાં નિવાસ કરતા હતા, તેઓ 677 ઈ.પૂ.માં લેવિટિકસ છવ્વીસના “સાત વખત” અનુસાર 2520 વર્ષ સુધી વિખેરાયેલા રહ્યા. 2520 વર્ષોના અંતે આત્મિક ઇઝરાયલને 22 ઓક્ટોબર, 1844ના રોજ એકત્ર કરવામાં આવ્યું, અને તેઓ તરત જ વિખેરાઈ ગયા; અને તે વિખેરાવ ત્યારે પૂર્ણ થયો જ્યારે પ્રભુએ બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો. તે અવતરણમાં તેણે તેમને બીજી વાર બે બાબતો પૂર્ણ કરવા માટે એકત્ર કર્યા: “પોતાના લોકોને બાંધી આપવા” અને પોતાના લોકોને “ઊભા કરવા.”

“પછી મેં ત્રીજા દૂતને જોયો. મારી સાથેના દૂતે કહ્યું, ‘ભયપ્રદ છે તેનો વચન, ભયાનક છે તેનું કાર્ય. તે એવો દૂત છે જે ઘઉંને નીંદણમાંથી અલગ પાડવાનો છે, અને સ્વર્ગીય ભંડારમાં માટે ઘઉંને મુહરબદ્ધ અથવા બાંધી રાખવાનો છે.’ આ બાબતો સમગ્ર મનને, સમગ્ર ધ્યાનને આવરી લેવી જોઈએ. ફરી મને બતાવવામાં આવ્યું કે જે લોકો માને છે કે આપણે કરુણાનો છેલ્લો સંદેશ પ્રાપ્ત કરી રહ્યા છીએ, તેઓએ તેઓથી અલગ રહેવાની આવશ્યકતા છે, જે દૈનિક નવા ભ્રમને સ્વીકારી રહ્યા છે અથવા આત્મસાત કરી રહ્યા છે. મેં જોયું કે ન તો યુવાનોએ ન તો વૃદ્ધોએ તેઓની સભાઓમાં હાજરી આપવી જોઈએ, જેઓ ભ્રમ અને અંધકારમાં છે. દૂતે કહ્યું, ‘મનને નિર્ફળ બાબતો પર નિવાસ કરવાનું બંધ કરવા દો.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

ઈ.સ. 1850માં આરંભ થયેલ બીજું એકત્રિકરણ દેવના લોકોને સીલ કરવાનું (બાંધવાનું) પ્રતીકરૂપ હતું, જ્યારે તેઓ ધ્વજચિહ્ન તરીકે “ઊંચા ઉઠાવવામાં” આવે છે. ઈ.સ. 1850 એ તે સમયને ઓળખાવે છે જ્યારે પ્રભુ એક લાખ ચુંમાલીસ હજારને એકત્ર કરે છે. આગાહીગત આવશ્યકતા મુજબ, એકત્ર કરવામાં આવે તે પહેલાં તેઓ વિખેરાયેલા હોવા જ જોઈએ. તેથી, પ્રકાશન 11:11 ના “સાડા ત્રણ દિવસ,” જે 1260 નું પ્રતીક છે, જે 2520નું અડધું છે, અને જે 18 જુલાઈ, 2020 પછી થયેલ વિખેરાવને દર્શાવે છે. પ્રકાશન 11:11 તેઓના બીજા એકત્રિકરણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેઓ એક લાખ ચુંમાલીસ હજાર થવાના છે, અને તે ધ્વજચિહ્નનું પણ, જે જાતિઓ સમક્ષ ઊંચું ઉઠાવવામાં આવે છે, જેમ યશાયા 11:11 માં દર્શાવવામાં આવ્યું છે!

અને તે દિવસે યિશાઈનું એક મૂળ પ્રજાઓ માટે ધ્વજરૂપે ઉભું રહેશે; જાતિજનોએ તેની શોધ કરશે; અને તેનું વિશ્રામ મહિમામય થશે.

અને તે દિવસે એવું થશે કે યહોવા પોતાના લોકોના જે અવશેષ રહી ગયા હશે તેઓને પાછા મેળવવા માટે બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવશે—અશ્શૂરથી, અને મિસરથી, અને પથ્રોસથી, અને કૂશથી, અને એલામથી, અને શિનારથી, અને હમાથથી, અને સમુદ્રના દ્વીપોથી.

અને તે જાતિઓ માટે ધ્વજ ઊભો કરશે, અને ઇઝરાયલના તિરસ્કૃતોને એકત્ર કરશે, અને પૃથ્વીના ચારેય ખૂણાઓમાંથી યહૂદાના વિખેરાયેલા લોકોને ભેગા કરશે. યશાયા 11:10, 11, 12.

1850માં પ્રભુએ બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો જેથી હબક્કૂકની બે તકતીઓ દ્વારા દર્શાવાયેલ મધ્યરાત્રિની પોકારના સંદેશ સાથે સંયુક્ત રીતે ત્રીજા દૂતના સંદેશને રજૂ કરતા લોકોને એકત્રિત કરે. જુલાઈ 2023માં પ્રભુએ બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો જેથી હબક્કૂકની બે તકતીઓ દ્વારા દર્શાવાયેલ મધ્યરાત્રિની પોકારના સંદેશ સાથે સંયુક્ત રીતે ત્રીજા દૂતના સંદેશને રજૂ કરતા લોકોને એકત્રિત કરે. 1850 અને જુલાઈ 2023 બંને, યશાયા અધ્યાય 11ના પદ 11માં જણાવ્યા મુજબ, “તેમના લોકોના અવશેષ”ના એકત્રીકરણની ઓળખ આપે છે. પદ 11, પદ 10 અને 12ની વચ્ચે આવેલું છે, અને તે બંને પદો વિશ્વ સમક્ષ ધ્વજ ઊંચો ઉઠાડવાની ઓળખ આપે છે.

આ ત્રણેય વચનો ધ્વજચિહ્નની ઓળખ આપે છે, યદ્યપિ મધ્યનો વચન તેમને “અવશેષ” તરીકે ઓળખાવે છે. ત્યાં તે અવશેષને બીજી વાર એકત્ર કરવામાં આવે છે, અને તેઓ જે વંશોમાંથી એકત્ર કરવામાં આવે છે તેમની સંખ્યા આઠ છે. “8” માત્ર નોહની નૌકામાં રહેલાં તેઓને જ સૂચવે છે, જેઓ મૃત્યુ જોયા વિના જૂના જગતમાંથી નવા જગતમાં ગયા, એટલું જ નહીં, પરંતુ “8” તેઓને પણ સૂચવે છે જેઓ સાતમાંથી આઠમી કલીશિયા છે. પ્રકાશિતવાક્ય 11:11 ના બે સાક્ષીઓ તેઓ છે જેઓનું પુનરુત્થાન થયું છે. “8” સંખ્યા પુનરુત્થાનનું પ્રતીક છે, એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારનું પ્રતીક છે, બાપ્તિસ્માનું પ્રતીક છે, અને તેઓનું પ્રતીક છે જેઓ લાઓદિકિયાથી ફિલાદેલ્ફિયા સુધી સંક્રમણ કરે છે અને રાષ્ટ્રો માટે યશાયાહનું ધ્વજચિહ્ન બને છે. પ્રભુ 1850 થી 1865 દરમિયાન બીજી વાર પોતાનો હાથ લંબાવે છે, અને ફરીથી જુલાઈ 2023 માં.

૨૦૨૩માં સાત સમય અંગે નવી પ્રકાશના પ્રકટ થઈ, જેમ ૧૮૫૬માં થઈ હતી. ૧૮૫૬થી ૧૮૬૩નો સમયગાળો તે એક લાખ ચુમ્માલીસ હજારના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે પ્રભુ પોતાના અવશેષ લોકોને સૈન્યરૂપે ઊભા કરે છે.

યશાયા 11:11, પ્રકાશિતવાક્ય 11:11 સાથે સંપૂર્ણ રીતે સુસંગત છે, અને તે દાનિયેલ 11:11 સાથે પણ સંપૂર્ણ રીતે સુસંગત છે. યશાયા અને યોહાન આંતરિક ઇતિહાસનું ચિત્રણ કરી રહ્યા છે, જ્યારે દાનિયેલ બાહ્ય ઇતિહાસનું ચિત્રણ કરે છે. દાનિયેલની 11:11 ની બાહ્ય રેખા, યોહાનની 11:11 ની આંતરિક રેખા સાથે સમાનાન્તર ચાલે છે, અને યશાયા 11:11 તે આંતરિક રેખાના ધ્વજને પ્રસ્તુત કરે છે, જે ઈશ્વરના બીજા ટોળાને બાહ્ય રેખામાંથી બહાર બોલાવે છે. પાલમોનીએ આ પાઠખંડોને એક સુંદર ગૂંથણીમાં બાંધી દીધા છે, જે સર્વ વસ્તુઓના સર્જનહાર એવા એકમાત્ર દ્વારા જ સિદ્ધ થઈ શક્યું હોત.

આ બાબતોને આપણે આગામી લેખમાં આગળ ચાલુ રાખીશું.

કૃત્રિમ માહિતી સાથે સંવાદ:

શું ગણિતજગત “11” સંખ્યામાં કોઈ મહત્ત્વ શોધે છે?

હા, 11 સંખ્યામાં સચ્ચા ગણિતીય રસ અને મહત્ત્વના અનેક પાસાં છે (માત્ર તે એક અવિભાજ્ય સંખ્યા છે એટલું જ નહીં). અહીં તે મુખ્ય પાસાં રજૂ કરેલા છે, જેઓને ગણિતજ્ઞો અને ગણિતપ્રેમીઓ વારંવાર વિશેષ રીતે ઉજાગર કરે છે:

11 પાંચમી અવಿಭાજ્ય સંખ્યા છે, સૌથી નાની બે અંકની અવಿಭાજ્ય સંખ્યા છે, અને આધાર 10 માં પાલિન્ડ્રોમ હોય તેવી પ્રથમ અવಿಭાજ્ય સંખ્યા છે. “11” સૌથી નાની રેપ્યુનિટ છે (એવી સંખ્યા, જે પુનરાવર્તિત એકકોથી બનેલી હોય અને અવಿಭાજ્ય હોય). બે અંકની અવಿಭાજ્ય સંખ્યાઓમાં એ એકમાત્ર એવી છે જેમાં બંને અંકો સમાન છે. 11, 22, 33, 44 વગેરે. આ માત્ર “11” માટે જ કાર્ય કરે છે. “11” મર્સેન અવಿಭાજ્ય સંખ્યાના ઘાતાંક તરીકે આવે છે. 1/11 = 0.090909… ના દશાંશ વિસ્તરણમાં આવર્તનો સમયગાળો માત્ર 2 છે, પરંતુ 1/11 બીજી રીતે પણ પ્રસિદ્ધ છે: 11, 101, 1009, 10007, 100003, વગેરે જેવી અવಿಭાજ્ય સંખ્યાઓની શ્રેણી અંકગણિત શ્રેણીમાં અવಿಭાજ્ય સંખ્યાઓ અંગેની ચર્ચાઓમાં પ્રગટ થાય છે. ક્રમ 22 ધરાવતો ડાયહેડ્રલ સમૂહ (નિયમિત 11-ભુજના સમમિતીઓ) વિશેષ નોંધપાત્ર છે, કારણ કે “11” સૌથી નાની એવી અવಿಭાજ્ય સંખ્યા છે, જેના માટે ડાયહેડ્રલ સમૂહમાં સમૂહ સિદ્ધાંતમાં રસપ્રદ ગણાતી અ-અબેલિયન, કેન્દ્ર-શૂન્ય રચના જોવા મળે છે. સિદ્ધાંતાત્મક ભૌતિકશાસ્ત્રમાં (સ્ટ્રિંગ થિયરી / M-થિયરી), બ્રહ્માંડનું મોડેલ ઘણી વાર 11 અવકાશ-કાલ પરિમાણોમાં બનાવવામાં આવે છે, અને તે ક્ષેત્રમાં કાર્ય કરતા ભૌતિકશાસ્ત્રીઓ અને ગણિતજ્ઞો 11 ની ઉપસ્થિતિ અંગે વારંવાર નોંધ કરે છે. “11” સમ અંકો ધરાવતી એકમાત્ર પાલિન્ડ્રોમિક અવಿಭાજ્ય સંખ્યા છે (સમ સંખ્યામાં અંકો ધરાવતી 2 થી મોટી બધી અન્ય સંખ્યાઓ 11 થી ભાગે છે અને તેથી સંયુક્ત હોય છે). આ મનોરંજક સંખ્યા-સિદ્ધાંતમાં એક પ્રમેય છે.

સારાંશ:

જ્યારે “11” ને π, e, અથવા સુવર્ણ અનુપાત જેટલો અતિપ્રસિદ્ધ દરજ્જો મળેલો નથી, ત્યારે પણ તે અનેક પરિઘટનાઓમાં સૌથી નાનું અથવા પ્રથમ ઉદાહરણ તરીકે વારંવાર પ્રગટ થાય છે (પ્રથમ રેપયુનિટ અભાજ્ય સંખ્યા, સમ અંકો ધરાવતી એકમાત્ર પાલિન્ડ્રોમિક અભાજ્ય સંખ્યા, અનેક પુરાવાઓ અને પ્રતિઉદાહરણોમાં પ્રારંભિક પ્રગટતા, M-theory માં 11 પરિમાણો, વગેરે). તેથી હા—ગણિતજગત 11 ને મહત્ત્વપૂર્ણ સંખ્યા તરીકે માને છે.

“જેણે વચનને પ્રેરિત કર્યું હતું, તે જ વચનનો સચ્ચો અર્થવ્યાખ્યાતા હતો. ખ્રિસ્તે પોતાના શ્રોતાઓનું ધ્યાન પ્રકૃતિના સરળ નિયમો તરફ અને તેઓ દરરોજ જોતા તથા હાથમાં લેતા પરિચિત પદાર્થો તરફ દોરી જઈને પોતાની શિક્ષાઓને દૃષ્ટાંતરૂપે સ્પષ્ટ કરી. આ રીતે તેણે તેમના મનને કુદરતીમાંથી આધ્યાત્મિક તરફ દોર્યા. ઘણા લોકો તરત જ તેની દૃષ્ટાંતોનો અર્થ સમજી શક્યા નહિ; પરંતુ જેમ જેમ તેઓ દિવસે દિવસે તે પદાર્થોના સંપર્કમાં આવ્યા, જેઓ સાથે મહાન શિક્ષકે આધ્યાત્મિક સત્યોને જોડ્યા હતા, તેમ તેમ કેટલાંકએ તે દિવ્ય સત્યના પાઠોને ઓળખ્યા, જેનો પ્રભાવ તેમના મન પર પાડવાનો તેણે પ્રયત્ન કર્યો હતો; અને તેઓ તેની મિશનની સત્યતાથી ખાતરી પામ્યા અને સુસમાચારમાં પરિવર્તિત થયા.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

“આ રીતે પ્રાકૃતિક રાજ્યમાંથી આત્મિક રાજ્ય તરફ દોરી જતાં, ખ્રિસ્તના દૃષ્ટાંતો એ સત્યની એ સાંકળની કડીઓ છે, જે મનુષ્યને દેવ સાથે અને પૃથ્વીને સ્વર્ગ સાથે એકતામાં બાંધે છે.” Christ’s Object Lessons, 17.