સમાંતર ચેતવણીઓ - નંબર બે

“ભવિષ્યવક્તા કહે છે, ‘મેં સ્વર્ગમાંથી ઉતરતા બીજા એક દૂતને જોયો, જેને મહાન અધિકાર હતો; અને પૃથ્વી તેની મહિમાથી પ્રકાશિત થઈ ગઈ. અને તેણે પ્રબળ સ્વરે જોરથી પોકારીને કહ્યું, મહાન બાબેલ પડી ગઈ, પડી ગઈ, અને દુષ્ટાત્માઓનું નિવાસસ્થાન બની ગઈ છે’ (Revelation 18:1, 2). આ એ જ સંદેશ છે જે બીજા દૂત દ્વારા આપવામાં આવ્યો હતો. બાબેલ પડી ગઈ છે, ‘કારણ કે તેણે પોતાની વ્યભિચારના કોપના દ્રાક્ષારસથી સર્વ જાતિઓને પીવડાવ્યું છે’ (Revelation 14:8). એ દ્રાક્ષારસ શું છે?—તેના ખોટા સિદ્ધાંતો. તેણે ચોથી આજ્ઞાના શબ્બાથના સ્થાને વિશ્વને ખોટો શબ્બાથ આપ્યો છે, અને એદનમાં શેતાને હવ્વાને સૌપ્રથમ કહ્યું હતું તે અસત્ય—આત્માની સ્વાભાવિક અમરતા—તેને ફરીથી દોહરાવ્યું છે. આવા અનેક સંબંધિત ભ્રમો તેણે દૂર દૂર સુધી ફેલાવ્યા છે, ‘માનવની આજ્ઞાઓને ઉપદેશરૂપે શીખવતાં’ (Matthew 15:9).”

“જ્યારે ઈસુએ પોતાની જાહેર સેવા શરૂ કરી, ત્યારે તેણે મંદિરને તેની અપવિત્ર અપમાનજનક અપવિત્રતાથી શુદ્ધ કર્યું. અને તેની સેવા-કાર્યના અંતિમ કાર્યોથી એક મંદિરનું બીજું શુદ્ધીકરણ હતું. તે જ રીતે, જગતને ચેતવણી આપવાના અંતિમ કાર્યમાં, કલીસિયાઓને બે સ્પષ્ટ આહ્વાનો કરવામાં આવે છે. બીજા દૂતનો સંદેશ એવો છે: ‘બાબેલ પડી ગયું છે, પડી ગયું છે, તે મહાન નગર; કારણ કે તેણે પોતાની વ્યભિચારના ક્રોધના દ્રાક્ષારસથી સર્વ જાતિઓને પીવડાવ્યાં છે’ (પ્રકટીકરણ 14:8). અને ત્રીજા દૂતના સંદેશના જોરદાર પોકારમાં સ્વર્ગમાંથી એક અવાજ સાંભળવામાં આવે છે, જે કહે છે: ‘હે મારા લોકો, તેમાંથી બહાર નીકળો, જેથી તમે તેના પાપોમાં ભાગીદાર ન બનો, અને તેની આપત્તિઓમાંની કોઈ તમને ન આવે. કારણ કે તેના પાપો સ્વર્ગ સુધી પહોંચી ગયા છે, અને ઈશ્વરે તેના અપરાધોને સ્મરણમાં લીધાં છે’ (પ્રકટીકરણ 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

“તે દરમ્યાન દરેક રાષ્ટ્રમાંથી આવેલા ઉપાસકો દેવની ઉપાસના માટે સમર્પિત કરાયેલા મંદિરની શોધ કરતાં હતા. સોનાં અને મૂલ્યવાન પથ્થરોથી ઝગમગતું તે સૌંદર્ય અને વૈભવનું એક દર્શન હતું. પરંતુ યહોવા હવે તે મનોહર મહેલમાં મળવાના રહ્યા ન હતા. ઇઝરાયલે રાષ્ટ્ર તરીકે પોતાની જાતને દેવથી વિવાહવિચ્છેદ કરી લીધી હતી. જ્યારે ખ્રિસ્તે, પોતાના પૃથ્વીપરના સેવાકાર્યના લગભગ અંતે, અંતિમ વાર મંદિરના આંતરિક ભાગ તરફ નજર કરી, ત્યારે તેમણે કહ્યું, ‘જો, તમારું ઘર તમારે માટે ઉજાડ છોડવામાં આવ્યું છે.’ મથિ 23:38. આ સુધી તેમણે મંદિરને પોતાના પિતાનું ઘર કહ્યું હતું; પરંતુ જ્યારે દેવનો પુત્ર તે ભીંતોમાંથી બહાર નીકળ્યો, ત્યારે દેવની ઉપસ્થિતિ તેની મહિમા માટે બાંધવામાં આવેલા તે મંદિરથી સદાકાળ માટે પાછી ખેંચાઈ ગઈ.” પ્રેરિતોના કાર્યો, 145.

“મને દર્શાવવામાં આવ્યું કે પૃથ્વી પર જે કાર્ય ચાલી રહ્યું હતું તેમાં સમગ્ર સ્વર્ગે કેટલો રસ લીધો હતો. યેશુએ એક બળવાન અને શક્તિશાળી દૂતને નીચે ઉતરી પૃથ્વીના નિવાસીઓને તેની બીજી આવનારી હાજરી માટે તૈયાર થવાની ચેતવણી આપવા માટે આજ્ઞા આપી. મેં તે શક્તિશાળી દૂતને સ્વર્ગમાં યેશુની હાજરીમાંથી નીકળતા જોયો. તેના આગળ અતિશય તેજસ્વી અને મહિમામય પ્રકાશ જતો હતો. મને કહેવામાં આવ્યું કે તેનું મિશન પૃથ્વીને તેની મહિમાથી પ્રકાશિત કરવાનું અને મનુષ્યને ઈશ્વરના આવતા ક્રોધ વિશે ચેતવણી આપવાનું હતું. ઘણાં લોકોએ તે પ્રકાશ સ્વીકાર્યો. કેટલાક બહુ જ ગંભીર જણાતા હતા, જ્યારે બીજા આનંદિત અને પરમાનંદમાં તન્મય હતા. પ્રકાશ સર્વ પર વરસ્યો, પરંતુ કેટલાક તો માત્ર તે પ્રકાશના પ્રભાવ હેઠળ આવ્યા, અને તેને હૃદયપૂર્વક સ્વીકાર્યો નહીં. પરંતુ જેમણે તેને સ્વીકાર્યો, તેઓ સૌએ પોતાના મુખ ઉપર સ્વર્ગ તરફ ઉંચા કર્યા અને ઈશ્વરની મહિમા ગાઈ. ઘણાં મહાક્રોધથી ભરાઈ ગયા. સેવકો અને લોકો નીચ લોકો સાથે એક થયા અને તે શક્તિશાળી દૂત દ્વારા પ્રસરીત પ્રકાશનો દૃઢતાથી વિરોધ કર્યો. પરંતુ જેમણે તેને સ્વીકાર્યો તેઓ બધાં જગતમાંથી અલગ થઈ ગયા અને પરસ્પર ઘનિષ્ઠ રીતે એકતામાં બંધાઈ ગયા.

“શૈતાન અને તેના દૂતો પ્રકાશથી જેમને બને તેમ સર્વના મનને દૂર ખેંચવા માટે અત્યંત તત્પરતાપૂર્વક કાર્યરત હતા. જે સમૂહે તેને નકારી કાઢ્યો હતો, તેઓ અંધકારમાં છોડી દેવાયા. મેં તે દૂતને અત્યંત ગહન રસ સાથે કહેવાતા દેવજન ઉપર નજર રાખતા જોયો, જેથી સ્વર્ગીય ઉત્પત્તિવાળો સંદેશ તેમને રજૂ કરવામાં આવ્યો ત્યારે તેમણે જે સ્વભાવ વિકસાવ્યો તેનો લેખાજોખો નોંધે. અને જેમ જેમ બહુ મોટા પ્રમાણમાં તેઓ, જેઓ ઈસુ પ્રત્યે પ્રેમનો દાવો કરતા હતા, સ્વર્ગીય સંદેશથી તિરસ્કાર, ઉપહાસ અને દ્વેષ સાથે ફરી વળ્યા, તેમ એક દૂત પોતાના હાથમાં ચર્મપત્ર લઈને તે લજ્જાસ્પદ નોંધ લખતો ગયો. સમગ્ર સ્વર્ગ ધર્મક્રોધથી ભરાઈ ગયો, કારણ કે ઈસુને તેમના કહેવાતા અનુયાયીઓ દ્વારા અવગણવામાં આવ્યા હતા.”

“મેં વિશ્વાસ કરનારાઓની નિરાશા જોઈ. તેઓએ અપેક્ષિત સમયે પોતાના પ્રભુને જોયા નહિ. ભવિષ્યને ગુપ્ત રાખવું અને પોતાની પ્રજાને નિર્ણયના એક બિંદુ સુધી લાવવું—આ દેવનો હેતુ હતો. આ સમયબિંદુ વિના દેવ દ્વારા નિર્ધારિત કાર્ય પૂર્ણ થઈ શક્યું ન હોત. શૈતાન બહુ જ અનેક લોકોના મનને ભવિષ્યમાં ઘણું આગળ દોરી રહ્યો હતો. ખ્રિસ્તના પ્રગટ થવા માટે જાહેર કરાયેલ સમયગાળો મનને વર્તમાન તૈયારી માટે ગંભીરતાપૂર્વક શોધ કરવા પ્રેરિત કરવો જ જોઈએ. જ્યારે સમય વીતી ગયો, ત્યારે જેમણે દેવદૂતના પ્રકાશને સંપૂર્ણપણે સ્વીકાર્યો ન હતો, તેઓ સ્વર્ગીય સંદેશનો તિરસ્કાર કરનારાઓ સાથે જોડાઈ ગયા, અને તેમણે નિરાશ થયેલાઓ પર ઉપહાસ સાથે વળ્યાં. મેં સ્વર્ગમાં દેવદૂતોને ઈસુ સાથે વિચારવિમર્શ કરતાં જોયા. તેમણે ખ્રિસ્તના સ્વીકાર કરનાર અનુયાયીઓની સ્થિતિ નિહાળી હતી. નિર્ધારિત સમય વીતી જવાથી તેમની કસોટી થઈ અને તેઓ સાબિત થયા, અને બહુ જ અનેક લોકો તોલમાં તોલવામાં આવ્યા અને અપૂર્ણ જણાયા. તેઓ બધા જ ઊંચા સ્વરે પોતે ખ્રિસ્તી હોવાનો દાવો કરતા હતા, છતાં લગભગ દરેક બાબતમાં ખ્રિસ્તને અનુસરવામાં નિષ્ફળ ગયા. ખ્રિસ્તના સ્વીકાર કરનાર અનુયાયીઓની સ્થિતિ પર શૈતાને આનંદ મનાવ્યો. તેઓ તેના ફંદામાં હતા. તેણે બહુમતીને સીધો માર્ગ છોડવા દોરી હતી, અને તેઓ સ્વર્ગમાં કોઈ બીજા માર્ગે ચઢવાનો પ્રયત્ન કરતા હતા. દેવદૂતોએ શુદ્ધ, નિર્મળ અને પવિત્ર લોકોને સિયોનમાં પાપીઓ અને જગતપ્રેમી કપટીઓ સાથે સર્વથા ભળેલા જોયા. તેઓ ઈસુના સચ્ચા પ્રેમીઓ પર નજર રાખતા આવ્યા હતા; પરંતુ ભ્રષ્ટ લોકો પવિત્રજનો પર પ્રભાવ પાડી રહ્યા હતા.”

“જેઓનાં હૃદયો ઈસુને જોવા માટેની તીવ્ર તલપ અને અગાધ ઇચ્છાથી પ્રજ્વલિત હતા, તેઓને તેમના પોતાને કહેવાતા ભાઈઓ દ્વારા તેના આગમન વિષે બોલવાની મનાઈ કરવામાં આવી. દેવદૂતોએ સમગ્ર દૃશ્ય જોયું, અને ઈસુના પ્રગટ થવાને પ્રેમ કરનાર અવશેષ પ્રત્યે સહાનુભૂતિ દર્શાવી. પછી બીજા એક શક્તિશાળી દેવદૂતને પૃથ્વી પર ઊતરવા માટે નિયુક્ત કરવામાં આવ્યો. ઈસુએ તેના હાથમાં એક લેખ આપ્યો, અને જ્યારે તે પૃથ્વી પર આવ્યો, ત્યારે તેણે ઉચ્ચ સ્વરે પોકારીને કહ્યું, બાબેલ પતન પામી છે! પતન પામી છે! પછી મેં જોયું કે નિરાશ થયેલાઓ ફરી પ્રસન્ન દેખાવા લાગ્યા, અને પોતાના પ્રભુના પ્રગટ થવાને વિશ્વાસ અને આશાથી નિહાળતાં, તેમણે પોતાની આંખો સ્વર્ગ તરફ ઉઠાવી. પરંતુ ઘણા લોકો મૂર્ખતાસભર એવી અવસ્થામાં, જાણે નિદ્રામાં હોય તેમ, જ રહેતા જણાયા; તો પણ હું તેમના મુખમંડળ પર ઊંડા દુઃખની છાપ જોઈ શકતી હતી. નિરાશ થયેલાઓએ બાઇબલમાંથી જોયું કે તેઓ વિલંબના સમયમાં હતા, અને દર્શનના પૂર્ણ થવાને તેઓએ ધીરજપૂર્વક રાહ જોવી જ જોઈએ. જેણે તેમને 1843માં પોતાના પ્રભુની રાહ જોવાની દિશામાં દોર્યા હતા, એ જ પુરાવાએ તેમને 1844માં તેની અપેક્ષા રાખવા પ્રેર્યા. મેં જોયું કે બહુમતીમાં તે શક્તિ ન હતી, જેણે 1843માં તેમના વિશ્વાસને ચિહ્નિત કર્યો હતો. તેમની નિરાશાએ તેમના વિશ્વાસને મંદ કરી દીધો હતો. પરંતુ જ્યારે નિરાશ થયેલાઓ બીજા દેવદૂતની હાકલમાં જોડાયા, ત્યારે સ્વર્ગીય સેનાએ અત્યંત ઊંડા રસથી જોયું, અને સંદેશના પ્રભાવને નોંધ્યો. તેમણે જોયું કે જેઓ ખ્રિસ્તીઓનું નામ ધારણ કરતા હતા તેઓ નિરાશ થયેલાઓ પર ઉપહાસ અને તિરસ્કારથી વળ્યાં. જ્યારે ઠટ્ઠાખોરના હોઠોથી આ શબ્દો પડ્યા, તમે હજી ઉપર ગયા નથી! ત્યારે એક દેવદૂતે તે લખી લીધાં. દેવદૂતે કહ્યું, તેઓ ઈશ્વરની ઠટ્ઠા કરે છે.”

“મારું ધ્યાન ફરીથી એલિયાહના સ્વર્ગારોહણ તરફ દોરવામાં આવ્યું. તેનો ચોગો એલિશા પર પડ્યો, અને દુષ્ટ બાળકો (અથવા યુવાન લોકો) તેની પાછળ લાગ્યા, મજાક કરતા, બૂમો પાડતા, ‘ઉપર જા, તું ટકલા માથાવાળો! ઉપર જા, તું ટકલા માથાવાળો!’ તેમણે દેવની ઠઠ્ઠા ઉડાવી, અને ત્યાં જ તેમની સજા ભોગવી. તેઓએ આ તેમના માતા-પિતા પાસેથી શીખ્યું હતું. અને જેમણે સંતોના ઉપર લઈ જવાયા હોવાના વિચારની ઠઠ્ઠા ઉડાવી છે અને ઉપહાસ કર્યો છે, તેઓ દેવની આફતોનો ભોગ બનશે, અને સમજશે કે તેની સાથે ચેષ્ટા કરવી કોઈ નાની વાત નથી.”

“ઈસુએ અન્ય દૂતોને આજ્ઞા આપી કે તેઓ ઝડપી ઊડી જઈ તેમના લોકોના ઢળી પડેલા વિશ્વાસને પુનર્જીવિત અને મજબૂત કરે, અને તેમને બીજા દૂતના સંદેશ તથા સ્વર્ગમાં ટૂંક સમયમાં થનારી મહત્વપૂર્ણ ઘટનાને સમજવા માટે તૈયાર કરે. મેં જોયું કે આ દૂતો ઈસુ પાસેથી મહાન શક્તિ અને પ્રકાશ પ્રાપ્ત કરીને, બીજા દૂતને તેના કાર્યમાં સહાય કરવા માટે પોતાની નિમણૂક પૂર્ણ કરવા ઝડપી પૃથ્વી તરફ ઊડી ગયા. જ્યારે દૂતો પોકારી ઊઠ્યા ત્યારે દેવના લોકો પર મહાન પ્રકાશ પ્રગટ્યો: જુઓ, વર આવે છે; તેને મળવા બહાર નીકળો. પછી મેં જોયું કે તે નિરાશ થયેલાઓ ઊભા થયા અને બીજા દૂત સાથે સુસંગત રહી જાહેર કર્યું: જુઓ, વર આવે છે; તેને મળવા બહાર નીકળો. દૂતો પાસેથી આવેલો પ્રકાશ સર્વત્ર અંધકારને ભેદી ગયો. શૈતાન અને તેના દૂતોએ આ પ્રકાશને ફેલાતો અને તેના નિર્ધારિત પ્રભાવને ઉત્પન્ન થતો અટકાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. તેઓ દેવના દૂતો સાથે વિવાદ કરતા હતા અને તેમને કહેતા હતા કે દેવે લોકોને ભ્રમિત કર્યા છે, અને તેમના સર્વ પ્રકાશ અને શક્તિ હોવા છતાં, તેઓ લોકોને એ માનવા પ્રેરિત કરી શકશે નહીં કે ઈસુ આવવાના છે. દેવના દૂતોએ પોતાનું કાર્ય ચાલુ રાખ્યું, યद्यપિ શૈતાન માર્ગ અવરોધી દેવા અને લોકોના મનને પ્રકાશથી દૂર ખેંચવા પ્રયત્નશીલ હતો. જેઓએ આ પ્રકાશ સ્વીકાર્યો તેઓ અત્યંત આનંદિત દેખાતા હતા. તેમણે પોતાની આંખો સ્વર્ગ તરફ ઉઠાવી, અને ઈસુના પ્રગટ થવાની આતુરતાપૂર્વક રાહ જોતા હતા. કેટલાક ભારે વ્યાકુલતામાં હતા, રડી રહ્યા હતા અને પ્રાર્થના કરી રહ્યા હતા. તેમની આંખો જાણે પોતાનાં જ પર સ્થિર હતી, અને તેઓ ઉપર જોવાનું સાહસ કરતા નહોતા.”

સ્વર્ગમાંથી આવેલ એક અમૂલ્ય પ્રકાશે તેમની પાસેથી અંધકારને દૂર કર્યો, અને તેમની આંખો, જે નિરાશામાં પોતાનાં જ પર સ્થિર રહી હતી, ઉપર ઉઠાવવામાં આવી, જ્યારે કૃતજ્ઞતા અને પવિત્ર આનંદ તેમના દરેક મુખમંડળ પર પ્રગટ થવા લાગ્યા. ઈસુ અને સમગ્ર દેવદૂતીય સમૂહે તે વિશ્વાસુ, પ્રતીક્ષારત લોકોને અનુમોદનપૂર્વક નિહાળ્યા.

“જેઓએ પ્રથમ દેવદૂતના સંદેશાના પ્રકાશને અસ્વીકાર્યો અને તેનો વિરોધ કર્યો, તેઓએ બીજા સંદેશાનો પ્રકાશ ગુમાવ્યો, અને ‘જોયો, વર આવે છે’ એવા સંદેશા સાથે રહેલી શક્તિ અને મહિમાથી લાભ પામી શક્યા નહિ. ઈસુએ ભ્રુકુટી કરીને તેઓથી મોં ફેરવ્યું. તેઓએ તેને તુચ્છ ગણ્યો હતો અને અસ્વીકાર્યો હતો. જેઓએ સંદેશો સ્વીકાર્યો હતો તેઓ મહિમાના વાદળમાં આવરી લેવાયા હતા. તેઓ દેવની ઇચ્છા જાણવા રાહ જોતા, જાગતા અને પ્રાર્થના કરતા હતા. તેઓને તેને અપ્રસન્ન કરવાની ભારે ભીતિ હતી. મેં શૈતાન અને તેના દૂતોને દેવના લોકો પાસેથી આ દૈવી પ્રકાશ બંધ કરી દેવાનો પ્રયત્ન કરતાં જોયા; પરંતુ જ્યાં સુધી રાહ જોનારાઓએ આ પ્રકાશને સ્નેહથી જાળવી રાખ્યો અને પોતાની આંખો પૃથ્વીથી ઊંચી કરીને ઈસુ પર સ્થિર રાખી, ત્યાં સુધી શૈતાનને તેમને આ અમૂલ્ય પ્રકાશથી વંચિત કરવાની કોઈ શક્તિ ન હતી. સ્વર્ગ તરફથી અપાયેલ આ સંદેશે શૈતાન અને તેના દૂતોને ક્રોધિત કર્યા, અને જેઓ ઈસુને પ્રેમ કરતાં હોવાનું દાવો કરતા હતા, છતાં તેના આગમનને તુચ્છ ગણતા હતા, તેઓએ વિશ્વાસુ અને ભરોસો રાખનારા લોકોની ઉપહાસપૂર્વક નિંદા કરી અને તેમનો અપમાન કર્યો. પરંતુ એક દેવદૂતે તેઓને તેમના દાવો કરનાર ભાઈઓ તરફથી મળેલા દરેક અપમાન, દરેક અવગણના, દરેક દુર્વ્યવહારનો નોંધ કર્યો. બહુ જ ઘણાં લોકોએ ઊંચા સ્વરે પોકારી ઉઠ્યા, ‘જોયો, વર આવે છે,’ અને પોતાના તે ભાઈઓને છોડ્યા જેઓ ઈસુના પ્રગટ થવાને પ્રેમ કરતા ન હતા અને જેઓ તેમને તેના બીજા આગમન પર મન લગાવી રહેવા દેતા ન હતા. મેં ઈસુને તેના આગમનને અસ્વીકારનાર અને તુચ્છ ગણનારાઓથી પોતાનું મુખ ફેરવતાં જોયો, અને ત્યારબાદ તેણે દેવદૂતોને આજ્ઞા કરી કે તેઓ તેના લોકોને અશુદ્ધોમાંથી બહાર લઈ જાય, જેથી તેઓ અપવિત્ર ન થાય. સંદેશાઓને આજ્ઞાપાલન કરનારાઓ મુક્ત અને એકતામાં સ્થિર ઊભા રહ્યા. એક પવિત્ર અને ઉત્તમ પ્રકાશ તેમની ઉપર તેજપૂર્વક ઝળહળતો હતો. તેમણે જગતનો ત્યાગ કર્યો, તેની પરથી પોતાની સ્નેહભાવનાઓ તોડી નાંખી, અને પોતાના પૃથ્વી સંબંધિત હિતો બલિદાન કર્યા. તેમણે પોતાનો ભૂમિગત ખજાનો છોડી દીધો, અને તેમનો આતુર દૃષ્ટિ સ્વર્ગ તરફ નિર્દેશિત હતો, પોતાના પ્રિય ઉદ્ધારકને જોવા માટે અપેક્ષા રાખતા. એક પવિત્ર, પાવન આનંદ તેમના મુખમંડળ પર ઝળહળતો હતો અને અંદર રાજ્ય કરતાં શાંતિ અને આનંદની સાક્ષી આપતો હતો. ઈસુએ પોતાના દેવદૂતોને જઈને તેમને બળવાન બનાવવા આદેશ આપ્યો, કારણ કે તેમની પરીક્ષાનો સમય નજીક આવ્યો હતો. મેં જોયું કે આ રાહ જોનારા લોકો હજી એ રીતે પરીક્ષિત થયા ન હતા જેમ તેમને થવું આવશ્યક હતું. તેઓ ભૂલોથી હજી મુક્ત ન હતા. અને મેં જોયું કે પૃથ્વીના લોકોને ચેતવણી મોકલવામાં અને વારંવાર સંદેશાઓ આપવામાં દેવની કૃપા અને ભલાઈ પ્રગટ થઈ, જેથી તેઓને સમયના એક નિશ્ચિત બિંદુ સુધી લાવવામાં આવે, અને તેઓ પોતાના વિષે કાળજીપૂર્વક તપાસ કરે, જેથી તેઓ પોતાને તેવી ભૂલોથી મુક્ત કરે જે અન્યધર્મીઓ અને પોપવાદીઓ તરફથી પરંપરાગત રીતે પ્રાપ્ત થઈ છે. આ સંદેશાઓ દ્વારા દેવ પોતાના લોકોને બહાર લાવ્યો છે, જ્યાં તે તેમના માટે વધુ મહાન શક્તિથી કાર્ય કરી શકે, અને જ્યાં તેઓ તેની સર્વ આજ્ઞાઓ પાળી શકે....”

“જ્યારે યેશુની પવિત્ર સ્થાનેની સેવા સમાપ્ત થઈ, અને તે અતિપવિત્ર સ્થાને પ્રવેશ્યા, અને ઈશ્વરના ધર્મશાસ્ત્રને ધરાવતી કરારપેટી આગળ ઊભા રહ્યા, ત્યારે તેમણે ત્રીજા સંદેશા સાથે પૃથ્વી પર બીજો એક શક્તિશાળી દૂત મોકલ્યો. તેમણે દૂતના હાથે એક પત્રપટ્ટ મૂકી, અને જ્યારે તે મહિમા અને શક્તિ સાથે પૃથ્વી પર ઉતર્યો, ત્યારે તેણે એક ભયાનક ચેતવણી જાહેર કરી—મનુષ્યને ક્યારેય પહોંચાડવામાં આવેલું સૌથી ભીષણ ધમકીભર્યું સંદેશ. આ સંદેશનો હેતુ ઈશ્વરના સંતાનોને સચેત રાખવાનો હતો અને તેમના આગળ આવેલા પરીક્ષાના તથા વ્યથાના સમયને તેઓને દર્શાવવાનો હતો. દૂતે કહ્યું, તેઓ પશુ અને તેની પ્રતિમા સાથે સઘન સંઘર્ષમાં લાવવામાં આવશે. અનંત જીવન માટેની તેમની એકમાત્ર આશા અડગ રહેવામાં છે. તેમનાં પ્રાણ જોખમમાં હોવા છતાં, તેમણે સત્યને દૃઢતાથી પકડી રાખવું જ પડશે. ત્રીજો દૂત પોતાના સંદેશનો સમાપન આ શબ્દોથી કરે છે, અહીં પવિત્રોની ધીરજ છે; અહીં તેઓ છે કે જે ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ અને યેશુના વિશ્વાસને પાળે છે. જ્યારે તેણે આ શબ્દો ફરી કહ્યા, ત્યારે તેણે સ્વર્ગસ્થ પવિત્રસ્થાન તરફ સંકેત કર્યો. જે બધા આ સંદેશને સ્વીકારે છે, તેમના મન અતિપવિત્ર સ્થાને દોરવામાં આવે છે, જ્યાં યેશુ કરારપેટી આગળ ઊભા રહીને તેઓ બધા માટે પોતાની અંતિમ મધ્યસ્થતા કરે છે, જેમના માટે દયા હજુ પણ ટકી રહી છે, અને તેઓ માટે પણ જેઓએ અજ્ઞાનતાવશ ઈશ્વરના ધર્મશાસ્ત્રનો ભંગ કર્યો છે. આ પ્રાયશ્ચિત્ત ધર્મી મૃત્યુ પામેલાઓ માટે પણ કરવામાં આવે છે તેમજ ધર્મી જીવિતો માટે પણ. યેશુ તેઓ માટે પ્રાયશ્ચિત્ત કરે છે જેઓ ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ વિષેનો પ્રકાશ પ્રાપ્ત કર્યા વિના મરી ગયા, જેઓએ અજ્ઞાનતાથી પાપ કર્યું.”

“ઈસુએ અતિપવિત્ર સ્થાનનું દ્વાર ખોલ્યા પછી, શનિવારનો પ્રકાશ જોવા મળ્યો, અને ઈશ્વરના લોકોને પરીક્ષિત અને સાબિત થવાનું હતું, જેમ ઈશ્વરે પ્રાચીન સમયમાં ઇઝરાયેલના સંતાનોને પરીક્ષ્યા હતા, જેથી જાણે કે તેઓ તેની વ્યવસ્થા પાળશે કે નહીં. મેં ત્રીજા દૂતને ઉપર તરફ સંકેત કરતાં જોયો, જે નિરાશ થયેલાઓને સ્વર્ગસ્થ પવિત્રસ્થાનના અતિપવિત્ર સ્થાન સુધીનો માર્ગ બતાવી રહ્યો હતો. તેઓ વિશ્વાસ દ્વારા ઈસુને અનુસરીને અતિપવિત્ર સ્થાને પ્રવેશ્યા. ફરીથી તેમણે ઈસુને પામ્યા, અને આનંદ તથા આશા ફરી નવી થઈ ઊઠ્યાં. મેં તેમને પાછું વળી ભૂતકાળની સમીક્ષા કરતાં જોયા—ઈસુના બીજા આગમનની ઘોષણાથી માંડીને, તેમની યાત્રાઓમાંથી પસાર થતાં, 1844માં સમય વીતી જવા સુધી. તેઓ પોતાની નિરાશાનું સ્પષ્ટીકરણ જોયે છે, અને આનંદ તથા નિશ્ચિતતા ફરી તેમને પ્રેરિત કરે છે. ત્રીજા દૂતે ભૂતકાળ, વર્તમાન અને ભવિષ્યને પ્રકાશિત કર્યું છે, અને તેઓ જાણે છે કે ઈશ્વરે ખરેખર પોતાની રહસ્યમય પ્રભુવ્યવસ્થા દ્વારા તેમનું નેતૃત્વ કર્યું છે.”

“મને એવું દર્શાવવામાં આવ્યું કે અવશેષ લોકોએ ઈસુનો અનુસરણ કરતાં અતિપવિત્ર સ્થાનમાં પ્રવેશ કર્યો, અને કરારના પાત્રને તથા કૃપાસનને નિહાળ્યાં, અને તેમની મહિમાથી મોહિત થઈ ગયા. ઈસુએ કરારના પાત્રનું ઢાંકણ ઊંચક્યું, અને જોવો! પથ્થરની પટ્ટિકાઓ, જેમા દસ આજ્ઞાઓ લખેલી હતી. તેઓ એ જીવંત દૈવી વાણીઓને અનુસરીને વાંચે છે; પરંતુ જ્યારે તેઓ જુએ છે કે ચોથી આજ્ઞા તે દસ પવિત્ર વિધિઓમાં જીવંત રૂપે સ્થિત છે, અને તેના પર બાકી ની નવની સરખામણીએ વધુ તેજસ્વી પ્રકાશ ચમકે છે, અને તેની આજુબાજુ સર્વત્ર મહિમાનો પ્રભામંડળ છે, ત્યારે તેઓ કંપારી સાથે પાછળ હટી જાય છે. તેમને ત્યાં એવું કશું જ જોવા મળતું નથી જે તેમને સૂચવે કે શબ્બાથ રદ કરવામાં આવ્યો છે, અથવા સપ્તાહના પ્રથમ દિવસે બદલી મૂકવામાં આવ્યો છે. તે તેમ જ વાંચાય છે જેમ પર્વત ઉપર દેવના મુખેથી ગંભીર અને ભયાવહ મહિમામાં ઉચ્ચારવામાં આવ્યો હતો, જ્યારે વીજળીઓ ચમકી રહી હતી અને ગર્જનાઓ ગૂંજી રહી હતી, અને જ્યારે તે તેમના પોતાના પવિત્ર આંગળીથી પથ્થરની પટ્ટિકાઓ પર લખવામાં આવ્યો હતો. છ દિવસ તું પરિશ્રમ કરજે અને તારું સર્વ કાર્ય કરજે; પરંતુ સાતમો દિવસ યહોવા તારાં દેવનો શબ્બાથ છે. તેઓ દસ આજ્ઞાઓની રાખેલી કાળજીને નિહાળી અચંબિત થઈ જાય છે. તેઓ જુએ છે કે તેઓ યહોવાના અતિસમીપ સ્થપાયેલા છે, તેમની પવિત્રતાથી આછાદિત અને સુરક્ષિત રાખવામાં આવેલા છે. તેઓ જુએ છે કે તેઓ દશવિધિના ચોથા આદેશને પગતળે તોડી રહ્યા હતા, અને યહોવાએ પવિત્ર ઠેરવેલા દિવસના સ્થાને જાતિધર્મીઓ અને પાપીસ્ટો દ્વારા પરંપરાગત રીતે સોંપવામાં આવેલ એક દિવસનું પાલન કરતા આવ્યા હતા. તેઓ દેવ સમક્ષ નમ્ર બને છે, અને પોતાના ભૂતકાળના અપરાધો ઉપર શોક કરે છે.”

“હું ધૂપને ધૂપદાનમાં ધૂમ્રરૂપે ઉઠતી જોયી, જ્યારે ઈસુ તેમની સ્વીકારોક્તિઓ અને પ્રાર્થનાઓ પોતાના પિતા સમક્ષ અર્પણ કરતા હતા. અને જેમ જેમ તે ઉપર ચઢતી ગઈ, તેમ એક તેજસ્વી પ્રકાશ ઈસુ પર અને કૃપા-આસન પર સ્થિર થયો; અને તેઓ, જેઓ ગંભીરતાપૂર્વક પ્રાર્થના કરતા હતા અને આથી વ્યથિત હતા કે તેમણે પોતાને દેવના નિયમના ઉલ્લંઘનકારક તરીકે શોધી કાઢ્યા હતા, તેઓ આશીર્વાદિત થયા, અને તેમના મુખમંડળો આશા અને આનંદથી પ્રજ્વલિત થઈ ઊઠ્યા. તેઓ ત્રીજા દૂતના કાર્યમાં જોડાયા, અને પોતાના સ્વરો ઊંચા કરીને તે ગંભીર ચેતવણીની ઘોષણા કરી. પરંતુ આરંભે થોડાં જ લોકોએ તે સંદેશ સ્વીકાર્યો; છતાં તેઓ ઊર્જાપૂર્વક તે ચેતવણીની ઘોષણા કરતા રહ્યા. ત્યારબાદ મેં જોયું કે ઘણા લોકોએ ત્રીજા દૂતના સંદેશને સ્વીકાર્યો, અને જેમણે પ્રથમ તે ચેતવણીની ઘોષણા કરી હતી તેમના સાથે પોતાના સ્વરો મિલાવ્યા, અને તેની પવિત્ર કરાયેલ વિશ્રામ-દિનનું પાલન કરીને તેઓએ દેવને ઉચ્ચસ્થાને સ્થાપ્યો અને તેની મહિમા વધારી.”

“જેઓએ ત્રીજો સંદેશ સ્વીકાર્યો હતો, તેમાંના ઘણાંને પહેલાના બે સંદેશોમાં અનુભવ ન હતો. શેતાન આ વાત સમજતો હતો, અને તેમને પાડી નાખવા માટે તેની દુષ્ટ નજર તેમના પર હતી; પરંતુ ત્રીજો દૂત તેમને પરમપવિત્ર સ્થાને દોરતો હતો, અને જેમને અગાઉના સંદેશોમાં અનુભવ હતો તેઓ તેમને સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનનો માર્ગ બતાવતા હતા. ઘણાંએ દૂતોનાં સંદેશાઓમાં સત્યની સંપૂર્ણ કડી જોઈ, અને આનંદપૂર્વક તેને સ્વીકારી. તેમણે તે સંદેશાઓને તેમના ક્રમ પ્રમાણે અપનાવ્યા, અને વિશ્વાસ દ્વારા ઈસુને અનુસરી સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનમાં પ્રવેશ્યા. આ સંદેશાઓ મને દેહને સ્થિર રાખનાર લંગર તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા. અને જેમ જેમ વ્યક્તિઓ તેમને સ્વીકારે છે અને સમજે છે, તેમ તેઓ શેતાનની અનેક ભ્રમણાઓ સામે રક્ષિત રહે છે.”

“1844 ની મહાન નિરાશા પછી, શરીરની વિશ્વાસને અસ્થીર કરવા માટે શૈતાન અને તેના દૂતો ફાંસા ગોઠવવામાં ખૂબ જ વ્યસ્ત હતા. તે એવા વ્યક્તિઓના મન પર અસર કરતો હતો જેઓને આ બાબતોમાં વ્યક્તિગત અનુભવ હતો. તેઓમાં નમ્રતાનું એક દેખાવ હતું. તેમણે પ્રથમ અને દ્વિતीय સંદેશાઓ બદલી નાખ્યા અને તેમની પૂર્ણતાને ભવિષ્ય તરફ દર્શાવી, જ્યારે અન્યોએ બહુ પાછળના ભૂતકાળ તરફ સૂચન કરીને જાહેર કર્યું કે તે ત્યાં જ પૂર્ણ થઈ ચૂક્યાં હતા. આ વ્યક્તિઓ અજાણ લોકોનેના મનને દૂર ખેંચી રહ્યા હતા અને તેમની વિશ્વાસને અસ્થીર કરી રહ્યા હતા. કેટલાક બાઇબલનું અનુસંધાન કરતા હતા, જેથી શરીરથી સ્વતંત્ર, પોતાની જ એક વિશ્વાસરચના ઊભી કરી શકે. આ બધામાં શૈતાન હર્ષિત હતો; કારણ કે તેને ખબર હતી કે જે લોકો લંગરથી છૂટા પડી જાય, તેઓને તે વિવિધ ભ્રમોથી પ્રભાવિત કરી શકે અને સિદ્ધાંતના પવનો દ્વારા અહીંથી ત્યાં હંકારી શકે. ઘણાં, જેઓ પ્રથમ અને દ્વિતીય સંદેશાઓમાં આગળ હતા, તેમણે તેમને નકારી કાઢ્યા, અને સમગ્ર શરીરમાં વિભાજન અને વિખેરાણ ફેલાઈ ગયું. પછી મેં Wm. Miller ને જોયા. તેઓ ગૂંચવાયેલા દેખાતા હતા, અને પોતાના લોકોથી થનાર શોક તથા વ્યથાથી નમેલા હતા. તેમણે 1844 માં એકતાબદ્ધ અને પ્રેમાળ રહેલી મંડળીને એકબીજા પ્રત્યેનો પ્રેમ ગુમાવતા અને એકબીજાના વિરોધમાં ઊભી થતી જોઈ. તેમણે તેમને ઠંડી, પછાત અને પતિત અવસ્થામાં પાછાં પડતાં જોયા. શોકે તેમની શક્તિ ક્ષીણ કરી નાખી. મેં આગેવાન પુરુષોને Wm. Miller ઉપર નજર રાખતા અને આ ભય રાખતા જોયા કે કદાચ તેઓ ત્રીજા દૂતનો સંદેશ અને ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ સ્વીકારી લેશે. અને જ્યારે તેઓ સ્વર્ગમાંથી આવતા પ્રકાશ તરફ ઝુકતા, ત્યારે આ પુરુષો તેમનું મન તેમાંથી દૂર ખેંચી લેવા માટે કોઈ યોજના ગોઠવતા. મેં જોયું કે તેમના મનને અંધકારમાં રાખવા અને તેમનો પ્રભાવ તેમની વચ્ચે જ જાળવી રાખવા માટે માનવીય પ્રભાવનો ઉપયોગ કરવામાં આવતો હતો. અંતે Wm. Miller એ સ્વર્ગમાંથી આવતા પ્રકાશ વિરુદ્ધ પોતાનો અવાજ ઉઠાવ્યો. તેઓ એ સંદેશ સ્વીકારવામાં નિષ્ફળ રહ્યા, જે તેમની નિરાશાનું પૂર્ણ સમજૂતી આપત, અને ભૂતકાળ પર એવો પ્રકાશ અને મહિમા પ્રગટ કરત, જે તેમની ક્ષીણ થયેલી શક્તિઓને પુનર્જીવિત કરત, તેમની આશાને તેજસ્વી બનાવત, અને તેમને ઈશ્વરને મહિમા આપવા દોરી જત. પરંતુ તેઓ દૈવી જ્ઞાનને બદલે માનવીય જ્ઞાન તરફ વળ્યા; અને પોતાના સ્વામીના કાર્યમાં કરેલા કઠિન પરિશ્રમ તથા વૃદ્ધાવસ્થાથી તૂટેલા હોવાથી, તેઓ એટલા જવાબદાર ન હતા જેટલા તેઓ, જેમણે તેમને સત્યથી દૂર રાખ્યા. તેઓ જ જવાબદાર છે, અને પાપ તેમના પર જ રહે છે. જો Wm. Miller ત્રીજા સંદેશનો પ્રકાશ જોઈ શક્યા હોત, તો તેમની દ્રષ્ટિએ અંધકારમય અને રહસ્યમય લાગતી અનેક બાબતો સમજાઈ ગઈ હોત. તેમના ભાઈઓએ તેમના માટે એવો ઊંડો પ્રેમ અને રસ દર્શાવ્યો હતો કે તેમને લાગ્યું કે તેઓ પોતાને તેમની પાસેથી અલગ કરી શકતા નથી. તેમનું હૃદય સત્ય તરફ ઝુકતું હતું; પરંતુ ત્યારબાદ તેઓ પોતાના ભાઈઓ તરફ જોતા. તેઓ તેનો વિરોધ કરતા. શું તેઓ પોતાને તેમની પાસેથી અલગ કરી શકે, જેઓએ ઈસુના આગમનની જાહેરાતમાં તેમની સાથે બાજુબાજુ અને ખભેખભા મિલાવીને ઉભા રહ્યા હતા? તેમણે વિચાર્યું કે તેઓ નિશ્ચિતપણે તેમને ભ્રમિત માર્ગે દોરી નહીં જાય.”

“દેવે તેને શેતાનની સત્તા હેઠળ આવવા દીધો, અને મૃત્યુને તેના ઉપર પ્રભુત્વ કરવા દીધું. જેઓ તેને સતત દેવથી દૂર ખેંચતા હતા, તેમની પાસેથી દૂર રાખીને તેણે તેને કબરમાં છુપાવ્યો. વચનભૂમિમાં પ્રવેશવાનો હતો તે જ સમયે મૂસાએ ભૂલ કરી. એ જ રીતે, મેં જોયું કે Wm. Miller પણ સ્વર્ગીય કાનાનમાં પ્રવેશવાનો હતો તે પહેલાં જ, પોતાના પ્રભાવને સત્યના વિરુદ્ધ જવા દેવામાં ભૂલ કર્યો. બીજાઓએ તેને આ તરફ દોર્યો. તેનો હિસાબ બીજાઓએ આપવાનો છે. પરંતુ દેવના આ સેવકની અમૂલ્ય ધૂળ પર દૂતોએ નજર રાખી છે, અને અંતિમ તુરાઈના નાદે તે બહાર આવશે.”

“મેં એક સમૂહ જોયો, જે સચેત રીતે રક્ષિત અને દૃઢતાથી ઉભો હતો, અને જે લોકો શરીરના સ્થાપિત વિશ્વાસને અસ્થિર કરવા ઇચ્છતા હતા તેમને કોઈ માન્યતા આપતો ન હતો. ઈશ્વરે તેમની ઉપર પ્રસન્નતા સાથે દૃષ્ટિ કરી. મને ત્રણ પગથિયાં બતાવવામાં આવ્યા—એક, બે અને ત્રણ—પ્રથમ, દ્વિતીય અને તૃતીય દૂતોના સંદેશાઓ. દૂતે કહ્યું, અફસોસ તેને, જે આ સંદેશાઓમાંનો કોઈ એક ખંડ ખસેડશે, અથવા એક પીન પણ હલાવશે. આ સંદેશાઓની સચ્ચી સમજ અતિમહત્વપૂર્ણ છે. આત્માઓનું ભાગ્ય તેઓને જે રીતે સ્વીકારવામાં આવે છે તેના ઉપર નિર્ભર છે. હું ફરીથી આ સંદેશાઓમાંથી પસાર કરાઈ, અને મેં જોયું કે ઈશ્વરના લોકોએ પોતાનો અનુભવ કેટલો મોંઘા મૂલ્યે મેળવ્યો હતો. તે ઘણાં દુઃખ અને કઠોર સંઘર્ષ દ્વારા પ્રાપ્ત થયો હતો. પગથિયે પગથિયે ઈશ્વરે તેમને આગળ લાવ્યા હતા, જ્યાં સુધી તેમણે તેમને એક મજબૂત, અચળ મંચ ઉપર સ્થિર કર્યા ન હતા. ત્યાર પછી મેં કેટલાંક વ્યક્તિઓને જોયા કે જેમ જેમ તેઓ મંચની નજીક આવ્યા, તેમ તેના ઉપર પગ મૂકતા પહેલાં તેમણે તેની પાયાની તપાસ કરી. કેટલાકે આનંદ સાથે તરત જ તેના ઉપર પગ મૂક્યો. બીજાઓએ મંચના પાયાના નિર્માણમાં ખામીઓ શોધવી શરૂ કરી. તેઓ ઇચ્છતા હતા કે તેમાં સુધારા કરવામાં આવે, અને ત્યારે મંચ વધુ પરિપૂર્ણ બને અને લોકો ઘણાં વધુ સુખી થાય. કેટલાક મંચ પરથી ઉતરી ગયા અને તેની તપાસ કરી, અને પછી તેમાં ખામીઓ કાઢી, જાહેર કરતાં કે તે ખોટી રીતે બાંધવામાં આવ્યો હતો. મેં જોયું કે લગભગ બધા જ મંચ ઉપર દૃઢ ઊભા રહ્યા, અને જે બીજા ઉતરી ગયા હતા તેમને તેમની ફરિયાદો બંધ કરવા પ્રોત્સાહિત કર્યા, કારણ કે ઈશ્વર મુખ્ય નિર્માતા હતા, અને તેઓ તેમના વિરુદ્ધ લડી રહ્યા હતા. તેઓએ ઈશ્વરના અદ્ભુત કાર્યનું વર્ણન કર્યું, જેમણે તેમને તે દૃઢ મંચ સુધી દોરી આવ્યા હતા, અને એકતામાં લગભગ બધાએ પોતાની આંખો સ્વર્ગ તરફ ઊંચી કરી અને ઊંચા સ્વરે ઈશ્વરને મહિમા આપી. આથી ફરિયાદ કરનારા અને મંચ છોડીને ગયેલાં કેટલાંક લોકો પ્રભાવિત થયા, અને તેઓ ફરીથી વિનમ્ર મુખાકૃતિ સાથે મંચ ઉપર ચઢ્યા.”

“મારું ધ્યાન ખ્રિસ્તના પ્રથમ આગમનની જાહેરાત તરફ ફરી દોરવામાં આવ્યું. ઈસુના આગમન માટે માર્ગ તૈયાર કરવા યોહાનને એલિયાહની આત્મા અને શક્તિમાં મોકલવામાં આવ્યો હતો. જેમણે યોહાનની સાક્ષી અસ્વીકારી, તેઓને ઈસુના ઉપદેશોથી કોઈ લાભ થયો નહીં. તેમના પ્રથમ આગમનની જાહેરાત સામે તેમનો વિરોધ તેમને એવી સ્થિતિમાં મૂકી ગયો કે તેઓ તેના મસીહા હોવાના અત્યંત શક્તિશાળી પુરાવાઓને સહેલાઈથી સ્વીકારી શક્યા નહીં. શૈતાને યોહાનનો સંદેશ અસ્વીકાર કરનારાઓને વધુ આગળ વધારી, ઈસુનો પણ અસ્વીકાર કરવા અને તેને ક્રૂસ પર ચઢાવા દોર્યા. આમ કરતાં, તેમણે પોતાને એવી સ્થિતિમાં મૂકી દીધા કે તેઓ પેન્ટેકોસ્ટના દિવસે મળનાર તે આશીર્વાદ મેળવી શક્યા નહીં, જે તેમને સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનમાં પ્રવેશવાનો માર્ગ શીખવાડત. મંદિરનો પડદો ફાટ્યો તે દર્શાવતું હતું કે યહૂદી બલિદાનો અને વિધિઓ હવે આગળ સ્વીકારવામાં આવશે નહીં. મહાન બલિદાન અર્પણ કરવામાં આવ્યું હતું અને સ્વીકારવામાં આવ્યું હતું, અને પેન્ટેકોસ્ટના દિવસે ઉતરેલો પવિત્ર આત્મા શિષ્યોના મનને પૃથ્વી પરના પવિત્રસ્થાનથી સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાન તરફ દોરી ગયો, જ્યાં ઈસુ પોતાના જ લોહી દ્વારા પ્રવેશ્યો હતો અને પોતાના શિષ્યો પર પોતાના પ્રાયશ્ચિત્તના લાભો વરસાવ્યા હતા. યહૂદીઓ સંપૂર્ણ ભ્રમમાં અને પરિપૂર્ણ અંધકારમાં છોડી દેવાયા. ઉદ્ધારની યોજનાને લઈને તેમને જે થોડોક પ્રકાશ મળી શક્યો હોત તે બધો તેમણે ગુમાવ્યો, અને તેઓ હજી પણ પોતાના નિષ્ફળ બલિદાનો અને અર્પણો પર ભરોસો રાખતા રહ્યા. પવિત્રસ્થાનમાં ખ્રિસ્તની મધ્યસ્થતાથી તેમને કોઈ લાભ થઈ શક્યો નહીં. સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાને પૃથ્વી પરના પવિત્રસ્થાનનું સ્થાન લીધું હતું, તોય તેમને સ્વર્ગ તરફના માર્ગની કોઈ જાણ નહોતી.”

ઘણા લોકો ઈસુને નકારી કાઢવામાં અને તેને ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં યહૂદીઓએ જે માર્ગ અપનાવ્યો હતો, તેને ભયભીત થઈને જુએ છે. અને જ્યારે તેઓ તેની લજ્જાસ્પદ દુર્વ્યવહારનો ઇતિહાસ વાંચે છે, ત્યારે તેઓ માને છે કે તેઓ ખ્રિસ્તને પ્રેમ કરે છે, અને પિતર જેવી રીતે તેને ન નકાર્યા હોત, કે યહૂદીઓ જેવી રીતે તેને ક્રૂસ પર ન ચઢાવ્યો હોત. પરંતુ ઈશ્વર, જેમણે પોતાના પુત્ર પ્રત્યે તેઓએ દર્શાવેલી તેમની કથિત સહાનુભૂતિને નિહાળી છે, તેમણે તેમની કસોટી કરી છે, અને તેઓએ ઈસુ માટે જે પ્રેમનો દાવો કર્યો હતો, તે પ્રેમને પરીક્ષામાં મૂક્યો છે.

“સમગ્ર સ્વર્ગે આ સંદેશના સ્વીકારને અતિ ઊંડા રસપૂર્વક નિહાળ્યો. પરંતુ ઘણા એવા, જેઓ યેસુને પ્રેમ કરે છે એવો દાવો કરે છે, અને જેઓ ક્રોસની વાર્તા વાંચતાં આંસુ વહાવે છે, તેઓ આ સંદેશને આનંદથી સ્વીકારવાને બદલે ક્રોધિત થાય છે, અને યેસુના આગમનના સુસમાચારનો ઉપહાસ કરે છે, અને તેને ભ્રમણા જાહેર કરે છે. જેઓ તેમના પ્રગટ થવાને પ્રેમ કરતા હતા, તેઓ સાથે તેઓ સહભાગિતા રાખવા ઇચ્છતા નહોતા, પરંતુ તેઓનો દ્વેષ કરતા હતા, અને તેમને ચર્ચોમાંથી બહાર કાઢી મૂક્યા. જેમણે પ્રથમ સંદેશને નકાર્યો હતો, તેઓ બીજા સંદેશથી લાભાન્વિત થઈ શક્યા નહોતા, અને મધ્યરાત્રિના પોકારથી પણ લાભાન્વિત થયા નહોતા, જે તેમને વિશ્વાસ દ્વારા યેસુ સાથે સ્વર્ગીય પવિત્રસ્થાનના પરમપવિત્ર સ્થાનમાં પ્રવેશ કરવા માટે તૈયાર કરવાનો હતો. અને અગાઉના બે સંદેશાઓને નકારી નાખવાથી, તેઓ ત્રીજા દેવદૂતના સંદેશમાં કોઈ પ્રકાશ જોઈ શકતા નથી, જે પરમપવિત્ર સ્થાનમાં જવાનો માર્ગ દર્શાવે છે. મેં જોયું કે નામધારી ચર્ચોએ, જેમ યહૂદીઓએ યેસુને ક્રૂસ ઉપર ચઢાવ્યો, તેમ આ સંદેશાઓને પણ ક્રૂસ ઉપર ચઢાવ્યા છે; અને તેથી તેઓને સ્વર્ગમાં થયેલ ગતિ વિશે, અથવા પરમપવિત્ર સ્થાનમાં જવાના માર્ગ વિશે કોઈ જ્ઞાન નથી, અને ત્યાં યેસુની મધ્યસ્થતાથી તેઓ લાભાન્વિત થઈ શકતા નથી. જેમ યહૂદીઓએ પોતાના નિષ્ફળ બલિદાન અર્પણ કર્યા હતા, તેમ તેઓ પણ યેસુએ છોડીને ગયેલા વિભાગમાં પોતાની નિષ્ફળ પ્રાર્થનાઓ અર્પણ કરે છે; અને ખ્રિસ્તના દાવો કરનાર અનુયાયીઓની આ ભ્રમણાથી પ્રસન્ન થયેલો શેતાન તેમને પોતાના ફાંસામાં વધુ મજબૂત રીતે જકડી લે છે, અને ધાર્મિક સ્વરૂપ ધારણ કરે છે, અને આ નામમાત્રના ખ્રિસ્તીઓના મનને પોતાની તરફ દોરી જાય છે, અને પોતાની શક્તિ, પોતાના ચિહ્નો અને ખોટા અદ્ભુતો દ્વારા કાર્ય કરે છે. કેટલાકને તે એક રીતે ભ્રમિત કરે છે અને કેટલાકને બીજી રીતે. વિવિધ મનોભાવો પર અસર કરવા માટે તેની પાસે ભિન્ન ભ્રમણાઓ તૈયાર છે. કેટલાક એક ભ્રમણા તરફ ભયથી જુએ છે, જ્યારે બીજીને તેઓ સહેલાઈથી સ્વીકારી લે છે. શેતાન કેટલાકને આત્મવાદ દ્વારા ભ્રમિત કરે છે. તે પ્રકાશના દેવદૂત સ્વરૂપે પણ આવે છે, અને સમગ્ર દેશમાં પોતાનો પ્રભાવ ફેલાવે છે. મેં સર્વત્ર ખોટી પુનર્જાગૃતિઓ જોયી. ચર્ચો ઉલ્લાસિત થઈ ઊઠી હતી, અને એમ માનતી હતી કે દેવ તેમના માટે અદ્ભુત રીતે કાર્ય કરી રહ્યા છે, જ્યારે તે તો બીજો જ આત્મા હતો. તે ઓસરી જશે અને જગતને તથા ચર્ચને પહેલાં કરતાં વધુ ખરાબ સ્થિતિમાં મૂકી જશે.”

“મેં જોયું કે નામધારી એડવેન્ટિસ્ટોમાં અને પતિત ચર્ચોમાં પણ ઈશ્વરના નિષ્ઠાવાન સંતાનો હતા; અને મહામારીઓ ઢોળવામાં આવે તે પહેલાં, સેવકો અને લોકો હજી આ ચર્ચોમાંથી બહાર બોલાવવામાં આવશે, અને તેઓ આનંદપૂર્વક સત્યને સ્વીકારશે. શૈતાન આ જાણે છે, અને ત્રીજા દૂતના ઊંચા પોકાર પહેલાં, આ ધાર્મિક સમુદાયોમાં એક ઉશ્કેરણા ઊભી કરે છે, જેથી જેઓએ સત્યનો ઇનકાર કર્યો છે તેઓ એવું માને કે ઈશ્વર તેમની સાથે છે. તે નિષ્ઠાવાન લોકોને ભ્રમિત કરવાની અને તેમને એવું માનવા દોરવાની આશા રાખે છે કે ઈશ્વર હજી પણ ચર્ચો માટે કાર્ય કરી રહ્યો છે. પરંતુ પ્રકાશ પ્રગટશે, અને દરેક નિષ્ઠાવાન વ્યક્તિ પતિત ચર્ચોને છોડી દેશે અને અવશેષોની સાથે પોતાનું સ્થાન લેશે.” Spiritual Gifts, volume 1, 151–172.