સત્ય શું છે? - ક્રમાંક ત્રણ

યોહાનના સુસમાચારમાં, છેલ્લી ભોજનવિધિ પછી અને ઈસુ ગેથસેમનેના બગીચામાં જાય ત્યાં સુધી, અધ્યાય ચૌદથી લઈને અધ્યાય સત્તરના અંત સુધી એક લાંબી વાર્તા વર્ણવાયેલ છે. આગામી લેખમાં હું આ અધ્યાયોને વિષય બનાવવાનો ઈરાદો રાખું છું. આ લેખ તે અધ્યાયોની સમજણ ઊભી કરવા માટેનો આધારમંચ છે. ખ્રિસ્તના ઇતિહાસની સુધારરેખાના દૃષ્ટિકોણથી, તે અધ્યાયોમાં ખ્રિસ્ત અને તેમના શિષ્યો વચ્ચેનો સંવાદ વિજયી પ્રવેશ પછીનો અને ક્રોસ પહેલાંનો છે. ઈસુ યેરૂશાલેમમાં પ્રવેશ્યા, પછી શિષ્યો સાથે પોતાની અંતિમ ભોજનવિધિ લીધી, ત્યારબાદ આ વર્ણન ઘટે છે, અને પછી તેઓ ગેથસેમને જાય છે; અને એ જ દિવસે મધ્યરાત્રીએ તેઓ ધરપકડ થાય છે, અને ક્રૂસીકરણ સુધી દોરી જતી સાત-પગથિયાની પ્રક્રિયાનો પ્રારંભ થાય છે. ભવિષ્યવાણીના દૃષ્ટિકોણથી, તેઓ અને શિષ્યો એક એવા ઇતિહાસમાં સ્થિત હતા, જે સાતમા મહિનાની ચળવળ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે—એક્સેટર કેમ્પ મિટિંગ પછી અને મહાન નિરાશા પહેલાં. છેલ્લી ભોજનવિધિ પછી તરત શરૂ થતી આ વાર્તામાં ઈસુ સૌપ્રથમ જે કહે છે તે આ છે:

એ જાણીને કે થોડાં જ કલાકોમાં એક મહાન નિરાશા સામે આવવાની હતી, ઈસુએ આવનાર સંકટ માટે પોતાના શિષ્યોને મજબૂત કરવા પ્રયત્ન કર્યો. સાત ગર્જનાઓ તરીકે પ્રતીકરૂપ દર્શાવવામાં આવેલી ઘટનાઓને રચતા ચાર માર્ગચિહ્નોની અંદર રહેલી ભવિષ્યવાણીની ગુપ્ત રેખા એ એવો ઇતિહાસ છે જેમાં યોહાનના સુસમાચારમાં આવેલા આ વર્ણનના ત્રણ પગલાં બન્યા હતા. સાત ગર્જનાઓની અંદર રહેલી તે ગુપ્ત રેખા પ્રથમ નિરાશાથી અંતિમ નિરાશા સુધીનો ઇતિહાસ દર્શાવે છે.

ઈસુએ તેમને “તમારા હૃદયો વ્યાકુળ ન થવા દો” એવું કહેતાં થોડા જ પહેલાં, યહૂદા ઇસ્કરિયોત ભોજનમંડળી છોડીને ત્રીજી અને અંતિમ વાર સનહેડ્રિન પાસે જવા નીકળી ગયો હતો. જ્યારે તે પોતાની ત્રીજી મુલાકાત માટે ભોજનમંડળીમાંથી નીકળ્યો, ત્યારે તેની કૃપાકાળની અવધિ બંધ થઈ ગઈ.

સાત ગર્જનાઓના પ્રતીકની અંદરની ગુપ્ત રેખાના સંદર્ભમાં, ખ્રિસ્તનો વિજયોત્સવી પ્રવેશ મધ્યરાત્રિના ઘોષણાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યાં ઉપાસકોના બે વર્ગો પ્રગટ થાય છે. હિબ્રૂ શબ્દ “સત્ય” રચવા માટે ઉપયોગમાં લેવાતી હિબ્રૂની મધ્ય અક્ષરની માર્ગચિહ્નરૂપ સ્થિતિ હિબ્રૂ મૂળાક્ષરનો તેરમો અક્ષર છે. તેર બળવો સૂચવે છે, અને ભવિષ્યવાણીના માર્ગચિહ્ન તરીકે તે મધ્યરાત્રિના ઘોષણાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યાં મૂર્ખ કન્યાઓ બળવાના પ્રકટ સ્વરૂપને દર્શાવે છે, જેમ કે વિજયોત્સવી પ્રવેશના માર્ગચિહ્ન દરમિયાન યુદાસ પણ દર્શાવે છે.

જ્યારે યહૂદાએ રૂપિયા પરત આપ્યા, કાયાફાસ સમક્ષ અને પછી ખ્રિસ્ત સમક્ષ પોતાના દ્રોહનો સ્વીકાર કર્યો, ત્યારબાદ તે જઈને પોતાને ફાંસી આપી. જ્યારે તે ન્યાયસભા-મંડપમાંથી બહાર નીકળતો હતો, ત્યારે તેણે બૂમ પાડી—એ જ શબ્દોમાં જે મૂર્ખ કુમારિકાઓની મુશ્કેલીનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે તેઓ ઓળખે છે કે તેઓ તેલ પ્રાપ્ત કરી શક્યાં નહોતાં.

યહૂદા ખોટા મધ્યરાત્રિ-આર્તનાદના સંદેશને આ રીતે દર્શાવે છે: “મંડપમાંથી ઉતાવળે દોડી નીકળ્યો અને ઉદ્ઘોષ કર્યો, હવે બહુ મોડું થઈ ગયું છે! હવે બહુ મોડું થઈ ગયું છે!” આ સંદેશ હંમેશા ઉપાસકોના બે વર્ગોને પ્રગટ કરે છે, અને મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં જેમ સાચો મધ્યરાત્રિ-આર્તનાદનો સંદેશ પહોંચે પછી મૂર્ખ કન્યાઓ ખોટા સંદેશ સાથે આગળ વધે છે તેમ અહીં પણ થાય છે. તેથી, મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં આપણે તે ચળવળ જોીએ છીએ જેણે ત્રીજા દૂતના સંદેશને નકારી કાઢતાં અને પરમપવિત્ર સ્થાને ખ્રિસ્તને અનુસરનાર નાનકડા ઝુંડનો વિરોધ કરતાં વિલિયમ મિલરને આગેવાન તરીકે પસંદ કર્યો.

ગુપ્ત ઇતિહાસનો ત્રીજો માર્ગચિહ્ન ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે અને હિબ્રૂ મૂળાક્ષરના અંતિમ અક્ષર દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે. તે અક્ષર “તાવ” છે, અને જ્યારે તે લખવામાં આવે છે ત્યારે તેનો આકાર ક્રોસ જેવો હોય છે. ક્રોસ ન્યાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં પ્રથમ નિરાશાથી લઈને મધ્યરાત્રિના પોકાર સુધી, અથવા અક્ષરમાળાના પ્રથમ અક્ષરથી લઈને તેરમા અક્ષર સુધી, ત્યાં એક માર્ગચિહ્ન છે જે એક સમયગાળાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે; અને તે સમયગાળો દસ કન્યાઓની દૃષ્ટાંતમાં દર્શાવાયેલ “વિલંબનો સમય” તરીકે ઓળખાય છે, એવો વિલંબનો સમય જે હબક્કૂકના બીજા અધ્યાયમાં પણ છે. મધ્યરાત્રિના પોકારથી, અથવા બળવાના તેરમા અક્ષરથી લઈને મહાન નિરાશા સુધી, અક્ષરમાળાના અંતિમ અક્ષર સુધી, ત્યાં પણ એક સમયગાળો છે જેને “સાતમા મહિનાનું આંદોલન” કહેવામાં આવ્યું, એ માટે નહીં કે તે સાત મહિના ચાલ્યું હતું, પરંતુ કારણ કે મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશાએ દર્શાવ્યું હતું કે ખ્રિસ્ત યહૂદી પંચાંગના સાતમા મહિનાના દસમા દિવસે આવશે, જે પ્રાયશ્ચિત્તનો દિવસ હતો.

યોહાનના ચૌદમા અધ્યાયથી લઈને અઢારમા અધ્યાય સુધીના વર્ણનનો સંદર્ભ એવા સમયગાળામાં આરંભે છે, જે મિલરાઈટ ઇતિહાસના સાતમા માસના આંદોલનનું પ્રતીકરૂપ છે. યોહાનના સુસમાચારમાં આ વર્ણનનો ભાર શિષ્યોને ક્રોસના આવનારા સંકટ (અક્ષર ‘Tav’) માટે તૈયાર કરવાનો છે. તેથી ખ્રિસ્ત દર્શાવે છે કે તેમના મૃત્યુથી લઈને તેઓ પોતાના પિતા પાસે આરોહણ કરે અને પાછા આવે ત્યાં સુધીનો સમય તેમના શિષ્યો માટે દુઃખ, અનિશ્ચિતતા અને નિરાશાનો સમયગાળો હશે. સુધારક રેખાઓની સાક્ષીમાં પ્રતિનિધિત થયેલી તમામ પ્રથમ નિરાશાઓના ભવિષ્યવાણીય લક્ષણોની જેમ, આ નિરાશામાં પણ એવી સ્થિતિનો સમાવેશ થાય છે, જે અગાઉ પ્રગટ કરાયેલ એક મહત્વપૂર્ણ સત્યની અવગણનાથી ઉત્પન્ન થાય છે. ક્રોસ પર ખ્રિસ્તનું મૃત્યુ એક મહત્વપૂર્ણ સત્ય હતું અને છે, અને તેમણે શિષ્યોને સીધેસીધું કહ્યું હતું કે તેમને ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં આવશે અને તેઓ પુનરુત્થિત થશે; પરંતુ સંકટ એટલું મહાન, એટલું જબરજસ્ત હતું કે તેઓએ જે યાદ રાખવું જોઈએ હતું તે તેઓ ભૂલી ગયા.

અમે ધ્યાનમાં લઈ રહેલા યોહાનના ચાર અધ્યાયોની સમગ્ર કથાનો ભાર એ હતો કે ઈસુ પોતાના શિષ્યોને તે નિરાશાના સમય માટે તૈયાર કરી રહ્યા હતા, જેનો તેઓ અનુભવ ઈસુની મધરાત્રીની ધરપકડથી શરૂ કરીને, તેઓ પોતાના પિતાની પાસે આરોહણ કરીને પાછા ફર્યા ત્યાં સુધી કરવાના હતા. યોહાનના આ ચાર અધ્યાયોમાં, તે સમયગાળો જ્યારે ખ્રિસ્ત શિષ્યોની પાસેથી દૂર હતા, તે વિલંબનો સમય દર્શાવે છે. ઐતિહાસિક રીતે, આ સમયગાળો, જેને હું વિલંબનો સમય તરીકે ઓળખાવી રહ્યો છું, તે ક્રૂસના સંકટ પછી આવ્યો હતો. અમે વિચારવા તૈયાર થઈ રહેલા આ ચાર અધ્યાયોમાં, તેઓ ભવિષ્યવાણીરૂપે તે વિલંબના સમયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પ્રથમ નિરાશાથી શરૂ થાય છે, ક્રૂસની મહાન નિરાશા પછીથી નહીં.

હું શા માટે સૂચવી રહ્યો છું કે અંતિમ નિરાશા, જેના માટે ખ્રિસ્ત પોતાના શિષ્યોને તૈયાર કરી રહ્યો હતો, તે ખ્રિસ્તની સુધારણા-રેખામાં આવેલી પ્રથમ નિરાશા—લાઝરસના મરણ—નું પ્રતિકરૂપ હતી? આ પ્રશ્નનો નિરાકરણ આવશ્યક છે, તે પહેલાં કે અમે યોહાનના આ ચાર અધ્યાયોમાં આવેલી કથાને તે પ્રકાશમાં જોઈ શકીએ, જે સાત ગર્જનાઓના ગુપ્ત ઇતિહાસ સાથે સંબંધિત રીતે હવે ઉન્મુદ્રિત થઈ રહેલા સત્યોને સમર્થન આપે છે.

ખ્રિસ્તના ઇતિહાસમાં, લાઝરસના મરણ અને પુનરુત્થાન વચ્ચેનો સમયગાળો વિલંબના સમય સાથે મેળ ખાય છે. ત્યારબાદ ખ્રિસ્ત પોતાના વિજયી પ્રવેશ માટે યેરૂશાલેમ જાય છે. યોહાન ચૌદમાં ખ્રિસ્ત પોતાના શિષ્યો સાથે એવા ઇતિહાસના સંદર્ભમાં વાત કરે છે, જે સાતમા મહિનાના આંદોલનનો હતો—એવું આંદોલન, જે ત્યારે શરૂ થયું જ્યારે વિલંબનો સમય પહેલેથી જ પૂર્ણ થઈ ચૂક્યો હતો, એટલે મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશાના આગમન સમયે, જેણે સાતમા મહિનાના આંદોલનની શરૂઆત કરી.

હિબ્રુ શબ્દ “truth” કેવી રીતે સાત ગર્જનાઓના પ્રતીકાત્મક ઇતિહાસમાંથી અનમુદ્રિત કરવામાં આવેલ છુપાયેલા ઇતિહાસની ઓળખને સમર્થન આપે છે તે સમજવા માટે, યોહાનના અધ્યાય ચૌદથી અધ્યાય સત્તર સુધી ખ્રિસ્ત તે સમયે પોતાના શિષ્યોને જે સંદેશ આપી રહ્યા હતા તેનું સાવધાનીપૂર્વક વિશ્લેષણ જરૂરી છે. મહાન નિરાશાના waymark નો ઉપયોગ પ્રથમ નિરાશાના waymark ને સમજાવવા માટે કેવી રીતે કરવામાં આવે છે તેનું એક ઉદાહરણ એમ્માઉસ જવાના માર્ગ પરના શિષ્યોના અનુભવમાં ઓળખી શકાય છે.

મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં વિલંબનો સમય જેનાથી સમાપ્ત થયો, તે 1843ની અગાઉ નિષ્ફળ ઠરેલી આગાહીની સુધારણા હતી. સેમ્યુઅલ સ્નોએ મહાન નિરાશા સાથે સમાપ્ત થયેલા સાતમા મહિનાના આંદોલનને પ્રારંભ કરાવતો સંદેશ વિકસાવવામાં જે કાર્ય કર્યું, તેનો ઐતિહાસિક અનુસરણ કરી શકાય છે, જો સેમ્યુઅલ સ્નોના સમજણમાં થયેલી વૃદ્ધિને તેમના પ્રકાશિત લેખન અને એક્સેટર કેમ્પ મિટિંગ સુધી પહોંચાડતી તેમની જાહેર રજૂઆતો દ્વારા અનુસરવામાં આવે. પ્રેરિત ટિપ્પણી આ વિકાસને, સ્નોના અંતિમ સંદેશના માત્ર ઐતિહાસિક વિકાસથી ભિન્ન રીતે અભિગમે છે. સિસ્ટર વ્હાઇટ અમને જાણ કરે છે કે જ્યારે પ્રભુએ હબક્કૂકની 1843ની ચાર્ટ પરનાં આંકડાઓમાં રહેલી એક ભૂલ પરથી પોતાનો હાથ દૂર કર્યો, ત્યારે તે સંદેશ ઓળખવામાં આવ્યો.

હમણાં જ રજૂ કરાયેલો ઇતિહાસ, અન્ય બાબતો સાથે, 18 જુલાઈ, 2020ના અનુભવનું વર્ણન કરે છે; છતાં હું ઇચ્છું છું કે તમે જે મુદ્દા પર વિચાર કરો તે એ છે કે એક્સેટર કેમ્પ મીટિંગમાં સેમ્યુઅલ સ્નો દ્વારા આપવામાં આવેલ મધરાત્રીના પોકારના સંદેશ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતી જે સમજણ છે, તે સ્નોના ઐતિહાસિક કાર્ય દ્વારા નહીં, પરંતુ પ્રભુના હાથની ક્રિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. તેમના હાથે એક ભૂલ ઢાંકી રાખી હતી, અને જ્યારે તેમણે પોતાનો હાથ હટાવ્યો ત્યારે મિલરાઇટો પોતાની નિરાશાને સમજવા સમર્થ બન્યા, અને એ પણ સમજવા સમર્થ બન્યા કે તેઓ તે સમયગાળામાં રહ્યા હતા જેને વિલંબના સમય તરીકે પ્રતિનિધિત્વ કરવામાં આવ્યો હતો.

તેમનો હાથ દૂર કરવો એ એમ્માઉસના માર્ગ પર રહેલા શિષ્યોના અનુભવનો એક અગત્યનો તત્વ છે. તે ‘વિલંબના સમય’ તરીકે ઓળખાતા અવધિના અંતનું પ્રતીકરૂપ દર્શાવે છે અને મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતી સમજણ સાથે પૂર્ણ થાય છે. તેમ છતાં, એમ્માઉસનું આ દૃષ્ટાંત ક્રોસ પછી થયું હતું, જે લાઝરસના મરણની પ્રથમ નિરાશાને નહીં, પરંતુ મહાન નિરાશાને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

આ અવતરણમાં આવેલો “આંખો” શબ્દ આંખના વાસ્તવિક અંગ કરતાં વધુ દર્શનને સૂચવે છે. “રોકી રાખવામાં આવેલ” શબ્દનો અર્થ શક્તિ થાય છે. શિષ્યો ક્રોસના દર્શનને સમજી શક્યા નહોતા, કારણ કે ખ્રિસ્તે ક્રોસના ભવિષ્યવાણીરૂપ દર્શનને જોવાની તેમની ક્ષમતાને ઢાંકી દીધી હતી. ખ્રિસ્તનો હાથ તેમની શક્તિનું પ્રતીક છે. ઈસુએ ઓળખેલ ઉદાસીનતા તેમની મહાન નિરાશાને દર્શાવતી હતી. નિરાશ થયેલા શિષ્યો દ્વારા વધુ ચર્ચા થયા પછી, ખ્રિસ્ત બોલવા લાગ્યા.

ઈસુએ બાઈબલના અર્થઘટનની “ઇતિહાસવાદી” પદ્ધતિનો ઉપયોગ કરીને શિષ્યોને શિક્ષણ આપ્યું, જેમાં મૂસા સમયથી આગળ વધતી ભવિષ્યવાણીની રેખાઓને પવિત્ર ઇતિહાસમાં લઈ જઈને ક્રૂસના ઇતિહાસની ઓળખ કરવામાં આવી. ઈસુએ ભૂતકાળના ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસની રેખાઓનો ઉપયોગ કર્યો, જે જૂના માર્ગો અને “line upon line” ની પદ્ધતિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેથી નિરાશ થયેલા શિષ્યોને શિક્ષિત કરી શકે. જ્યારે તેમણે એમ દર્શાવ્યું કે તેઓ તેમના વિના આગળ પ્રવાસ કરવા જઈ રહ્યા છે, ત્યારે તેમણે તેમને અંદર આવી તેમની સાથે રોકાવા માટે આગ્રહપૂર્વક વિનંતી કરી. તેઓ રોકાવાના સમયમાં હતા, અને ખ્રિસ્ત તેમની આંખો પરથી પોતાનો હાથ દૂર કરવા જ રહ્યા હતા. જ્યારે તેમનો હાથ દૂર કરવામાં આવશે ત્યારે રોકાવાનો સમય સમાપ્ત થશે, અને જેમ તેઓ અંધકારમાંથી પાછા યરુશાલેમ અને અગિયાર શિષ્યો તરફ દોડી ગયા, તેમ તેમણે મધરાત્રિની પોકારના સંદેશના પ્રસારની ઝડપનું પ્રતીકીકરણ કર્યું.

ઈસુએ તેમનાં પ્રબોધકીય દર્શનની સમજણને ધારણ કરીને રાખેલો પોતાનો હાથ હટાવી લીધો, અને તેમણે એવું કરતાં જ તેઓએ તેમને ઓળખી લીધા. ઈસુએ તેઓ સુધી મધરાત્રીના પોકારનો સંદેશ લાવ્યો હતો, અને તેઓએ ભોજન કરતાં કરતાં તેને ગ્રહણ કર્યો, કારણ કે દરેક સંદેશ ભક્ષણ કરવો જ પડે છે. તેઓ તરત જ “દેશભરમાં ભરતીની વિશાળ લહેરની માફક” અગિયાર શિષ્યોને જણાવવા દોડી ગયા.

એમ્માઉસના માર્ગ પરના શિષ્યો સાથે જેમ થયું હતું તેમ, યેશુ પોતાના મૃત્યુ અને પુનરુત્થાનના ઇતિહાસને સમજાવવા માટે બાઇબલના ભૂતકાળના પવિત્ર ઇતિહાસોના આધારે સંદેશ રજૂ કરે છે, અને તેમણે તે તેમને ભોજન કરવાની એક દૃષ્ટાંતરૂપ ક્રિયા દ્વારા કર્યું. દેવના લોકોએ આ સંદેશ ભોજન કરવો જ જોઈએ. તેમની અનિશ્ચિતતા અને શોકની વચ્ચે, યેશુ ભૂતકાળના પવિત્ર ઇતિહાસોને પંક્તિ પર પંક્તિ એકત્ર કરીને આધારિત વર્તમાન સત્યના સંદેશ માટે તેમની સમજ ખોલીને, પોતાના મૃત્યુથી લઈ પોતાના પુનરુત્થાન, સ્વર્ગારોહણ અને પુનરાગમન સુધી ચાલેલા વિલંબના સમયને અંતે પહોંચાડે છે.

અતેએવ, એમ્માઉસ તરફના માર્ગ પરના તે બે શિષ્યો (જે મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશથી જોડાયેલ અને શક્તિશાળી બનેલા બીજા દેવદૂતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે) ક્રોસ પછી આવેલ વિલંબના સમયને મધ્યરાત્રિના પોકાર પહેલાં આવેલ વિલંબના સમય તરીકે ઓળખે છે. તેથી, તે શિષ્યોની નિરાશા પ્રભુવાણીય રેખામાં આવેલી પ્રથમ નિરાશાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, મહાન નિરાશાનું નહીં.

ત્યાર પછી એમ્માઉસની વાર્તા નિરાશ થયેલા અગિયાર શિષ્યો સાથે ફરી રજૂ થાય છે. ઈસુ તેઓને જોડાય છે, “ઐતિહાસિકતા”ની પદ્ધતિ દ્વારા ભવિષ્યવાણીના વચનની પૂર્ણતા વિષે તેઓને ઉપદેશ આપે છે, અને પછી ભોજન કરતાં કરતાં તેમની સમજને ખુલ્લી કરે છે. વાર્તાનો આરંભ જ વાર્તાના અંતને ઓળખાવે છે. ત્યાર પછી ઈસુ આ હકીકત માટે ત્રીજો સાક્ષી સ્થાપિત કરે છે કે ક્રૂસની નિરાશાને ભવિષ્યવાણી મુજબ પ્રથમ નિરાશા પર લાગુ કરી શકાય છે. તેઓ તેમને કહે છે કે ઉપરથી શક્તિ પ્રાપ્ત ન થાય ત્યાં સુધી યરુશાલેમમાં જ રોકાયેલા રહે; આ રીતે તેઓ ઈતિહાસની રચનાનો ત્રીજો સાક્ષી પ્રદાન કરે છે.

એમ્માઉસના માર્ગ પરના શિષ્યોનું દૃષ્ટાંત એક એવી રાહ જોવાની અવધિને ઓળખાવે છે, જે તેમની મૃત્યુથી શરૂ થઈને તેઓ પુનરુત્થિત થયા અને પોતાના પિતા પાસે આરોહણ કર્યા ત્યાં સુધી ચાલી. એમ્માઉસના શિષ્યો માટે રાહ જોવાની આ અવધિ ત્યારે પૂર્ણ થઈ, જ્યારે ભૂતકાળની પવિત્ર ઇતિહાસોની રેખાઓને એકત્ર લાવવાની પદ્ધતિ દ્વારા, રેખા પર રેખા, ક્રોસની ઘટનાઓનો સંદેશ સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો. ત્યારબાદ શિષ્યોએ તે સંદેશને તેઓ જેટલી શક્ય તેટલી ઝડપથી લઈ ગયા. પછી ઈસુ અગિયાર શિષ્યો સાથે મળે છે; ફરી એક વાર ભોજન કરવાનું ઉલ્લેખિત થાય છે, સંદેશને સાબિત કરવા માટે રેખા પર રેખાની પદ્ધતિ વપરાય છે, અને એમ્માઉસના શિષ્યોની જેમ તેઓ પછી તેમની સમજણ ખોલે છે અને વિદાય લે છે. પરંતુ તે પહેલાં તેઓ યેરૂશાલેમમાં રાહ જોવાની તે ઇતિહાસને ઓળખાવે છે, જ્યાં સુધી પેન્ટેકોસ્ટના દિવસે પવિત્ર આત્માના આગમન સાથે રાહ જોવાની અવધિ પૂર્ણ ન થાય.

જ્યારે ઈસુએ પોતાના શિષ્યોને યરુશાલેમમાં થોભી રહેવા કહ્યું, ત્યારે તે એમ્માઉસ તરફ જતી માર્ગની વાર્તાનો અંત હતો. વાર્તાની શરૂઆત નિરાશાને દર્શાવતી હતી, ત્યારબાદ થોભી રહેવાનો એક સમય આવ્યો, અને ત્યારપછી સત્યના એક પ્રકટીકરણ દ્વારા મધરાત્રીના પુકારના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ થયું. સત્યનું તે પ્રકટીકરણ ત્યારે પૂર્ણ થયું, જ્યારે ખ્રિસ્તે પોતાનો તે હાથ દૂર કર્યો, જેના કારણે શિષ્યોની આંખો “રોકાઈ” રાખવામાં આવી હતી. આ વાર્તાની શરૂઆત છે, અને વાર્તાનો મધ્યભાગ એ જ વાર્તામાં ફરી પુનરાવર્તિત થાય છે, જ્યારે ખ્રિસ્તે પોતાને પ્રગટ કરીને અને પોતાના વચન વિષે તેમની સમજ ખોલીને અગિયાર શિષ્યોમાંથી નિરાશા દૂર કરી. ત્યારબાદ એ જ ભવિષ્યવાણીય રચનાનો એક અંતિમ સાક્ષ્ય આવે છે, જે મહાન નિરાશાથી નહીં પરંતુ પ્રથમ નિરાશાથી શરૂ થાય છે.

એમાઉસથી પેન્ટેકોસ્ટ સુધીનો ઇતિહાસ પ્રથમ નિરાશા, વિલંબનો સમય અને મધરાત્રીના ક્રંદનના ત્રણ સાક્ષીઓ પ્રદાન કરે છે, છતાં આ ત્રણેય સાક્ષીઓમાંની દરેકની શરૂઆતમાં જે વેમાર્ક રૂપે દેખાતી વાસ્તવિક નિરાશા છે, તે હકીકતમાં પ્રથમ નહિ પરંતુ બીજી નિરાશા હતી. મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં મહાન નિરાશા જે વેમાર્ક છે તેનો ઉપયોગ મિલરાઇટ ઇતિહાસની પ્રથમ નિરાશાને દર્શાવવા માટે કરવામાં આવે છે—આ બાબતને ઓળખવું, જ્હોનના તે ચાર અધ્યાયોમાં મળતી વાર્તાને સમજવા માટે આવશ્યક છે, જે અંતિમ ભોજન સમયે થયેલા ભોજન અને ગેથસમનીના બગીચામાં મધરાત્રીએ થયેલી ધરપકડ વચ્ચે આવે છે. એ નોંધવું યોગ્ય છે કે જ્યારે ઈસુ અગિયાર શિષ્યોને પ્રગટ થયા અને તેમની સાથે ભોજન કર્યું, ત્યારે તેમણે પૂછ્યું, “તમે શા માટે વ્યાકુળ છો? અને તમારા હૃદયોમાં વિચારો શા માટે ઉદ્ભવે છે?”

યોહાનના પુસ્તકમાં છેલ્લું ભોજન લીધા બાદ જ, જે ઉતારો આપણે વિચારવા જઈ રહ્યા છીએ તે ખ્રિસ્તના આ શબ્દોથી શરૂ થાય છે કે, “તમારા હૃદયો વ્યાકુળ ન થાય.” પાંચ જ દિવસોમાં તેઓ એ જ આજ્ઞા ભૂલી ગયા હતા. યોહાનના સુસમાચારમાં અધ્યાય ચૌદથી અધ્યાય સત્તર સુધીનો વિભાગ 18 જુલાઈ, 2020 ની પ્રથમ નિરાશાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે વિલંબના સમયને આરંભે છે, અને તે સમય અંતે ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકટીકરણ સુધી દોરી જાય છે, જે કૃપાકાળ બંધ થાય તે પહેલાં જ ઉદ્ઘાટિત થાય છે, અને મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તે સંદેશ સમયના એવા અવધિને આરંભે છે, જે સાતમા મહિનાની ચળવળ દ્વારા પ્રતિરૂપિત કરવામાં આવી છે અને રાત્રિના ગાઢ અંધકારમાં એમ્માઉસના શિષ્યોની યેરૂશાલેમ તરફની દોડ દ્વારા પણ પ્રતિરૂપિત કરવામાં આવી છે. તે ઇતિહાસ જ તે ત્રણ હિબ્રૂ અક્ષરો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વિત થાય છે, જેઓનો ઉપયોગ ખ્રિસ્તે પોતાને “સત્ય” તરીકે રજૂ કરવા માટે કર્યો હતો.

યોહાનના આ ચાર અધ્યાયોના વર્ણનમાં જ આપણે માત્ર પવિત્ર આત્માના કાર્યને એ જ વચનના તે જ પગલાં તરીકે ઓળખવામાં આવતું જોયે છીએ એટલું જ નહીં, પરંતુ ત્યાં એ દાવાઓને સમર્થન આપવા માટેનું શ્રેષ્ઠ પુરાવું પણ મળે છે, જે હવે કરવામાં આવી રહ્યા છે—કે મિડનાઇટ ક્રાયના સંદેશની અંતિમ પરિપૂર્તિ હવે બારમી ઑગસ્ટથી સત્તરમી સુધીના એક્સેટર કેમ્પ મીટિંગમાં ક્રમશઃ રજૂ કરવામાં આવી રહી છે. જ્યારે આ સંદેશની અંતે રાહ જોતા પવિત્રજનો દ્વારા ઓળખ થશે, ત્યારે જેમ તે દૂતગણ “છેલ્લા દિવસો”નો અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ મરણાસન્ન જગત સુધી લઈ જશે, તેમ વિશ્વ સન્ડે કાનૂનના સંકટમાં ફેંકાઈ જશે.