સત્ય શું છે? - નંબર ચાર

1798માં મિલરાઇટ ઇતિહાસના આરંભે, દાનિયેલની પુસ્તકમાં ઉલાઈ નદીનું દર્શન ઉન્મુદ્રિત થયું, જેના પરિણામે જ્ઞાનમાં વધારો થયો અને ઉપાસકોના બે વર્ગોની પરીક્ષા થઈ તથા તેઓ પ્રગટ થયા. ઉલાઈનું દર્શન દેવના લોકોને માટેના આંતરિક સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમને પ્રકાશનના બીજા અને ત્રીજા અધ્યાયોની સાત કલિસિયાઓ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યા છે. 1798માં આરંભેલા ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસના અંતે, 12–17 ઑગસ્ટ, 1844 દરમિયાન એક્સેટર કેમ્પ મીટિંગમાં, મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશ ઉન્મુદ્રિત થયો, જ્યારે યહૂદાના કુળના સિંહે એક ગુપ્ત સત્ય પરથી પોતાનો હાથ હટાવ્યો; જેના પરિણામે જ્ઞાનમાં વધારો થયો અને ઉપાસકોના બે વર્ગોની પરીક્ષા થઈ તથા તેઓ પ્રગટ થયા.

૧૯૮૯માં, જ્યારે, દાનિયેલ અધ્યાય અગિયાર, પદ ચાલીસમાં વર્ણવ્યા પ્રમાણે, ભૂતપૂર્વ સોવિયેત યુનિયનનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા દેશો પાપાસી અને યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ દ્વારા વહી કાઢવામાં આવ્યા, ત્યારે દાનિયેલના ગ્રંથમાં હિદ્દેકેલ નદીનું દર્શન અનસીલ થયું, અને તેનાથી જ્ઞાનમાં એવો વધારો ઉપજ્યો જેણે ઉપાસકોના બે વર્ગોની કસોટી કરી અને તેમને પ્રગટ કર્યા. હિદ્દેકેલનું દર્શન દેવના લોકોના શત્રુઓનો બાહ્ય સંદેશ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જેમનું પ્રતિનિધિત્વ પ્રકાશનના ગ્રંથમાં આવેલા સાત મુદ્રાઓ દ્વારા કરવામાં આવ્યું છે. ૧૯૮૯માં આરંભ થયેલા ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસના અંતે, ૨૦૨૩ના જુલાઈ મહિનાના છેલ્લાં બે અઠવાડિયાંથી શરૂ કરીને, યહૂદાના વંશનો સિંહ મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશને અનસીલ કરવાની પ્રક્રિયા શરૂ કરી, પોતાની હથેળી એક ગુપ્ત સત્ય પરથી દૂર કરીને; અને તેનાથી જ્ઞાનમાં એવો વધારો ઉત્પન્ન થઈ રહ્યો છે, જે દેવના લોકોમાં ઉપાસકોના બે વર્ગોની કસોટી કરી રહ્યો છે અને અંતે તેમને પ્રગટ કરશે.

યોહાન અધ્યાય ચૌદની પ્રથમ કલમમાં ખ્રિસ્ત શિષ્યોને પ્રોત્સાહન આપે છે કે તેઓનાં હૃદયો વ્યાકુળ ન થાય.

થોડા જ કલાકોમાં ખ્રિસ્તની ધરપકડ કરવામાં આવી, અને થોડા સમય પછી તેમને ક્રૂસ પર ચઢાવવામાં આવ્યા, દફનાવવામાં આવ્યા અને પુનરુત્થાન પામ્યા. પિતાની પાસે આરોહણ કર્યા પછી, તેઓ પોતાના શિષ્યો પાસે પાછા આવ્યા.

સુધારાની એક રેખામાં પ્રથમ નિરાશા ત્યારે ઉદ્ભવે છે જ્યારે દેવના લોકો અગાઉ પ્રગટ કરાયેલ સત્યને ભૂલી જાય છે. શિષ્યોએ તે વાત ભૂલી દીધી હતી જે ઈસુએ તેમને ક્રોસના સંકટ સમયે તેમના ભય અને નિરાશા પ્રગટ થવાના એક અઠવાડિયા કરતાં પણ ઓછા સમય પહેલાં કહી હતી. પ્રથમ નિરાશા પછી વિલંબનો એક સમય આવે છે, જે દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતમાં વરરાજાની ગેરહાજરી દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો છે. ઈસુએ શિષ્યોને સ્પષ્ટ રીતે કહ્યું હતું કે તે પોતાના પિતાની પાસે જઈ રહ્યો હતો, પરંતુ પાછો આવશે. શિષ્યોને તેણે અગાઉથી આપેલું જ્ઞાન તેમને સંકટથી ઘેરાઈ જતાં અટકાવી શક્યું નહોતું. દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતના સંદર્ભમાં, સંકટ એ એવી સ્થિતિ છે જેમાં ચરિત્ર પ્રગટ થાય છે, પરંતુ કદી વિકસિત થતું નથી. ઈસુએ શિષ્યોને પસંદ કર્યા હતા અને નિયુક્ત કર્યા હતા, અને સંકટ પહેલાં તેણે તેમને આ જ સત્ય જણાવ્યું હતું.

તેમ છતાં, તેઓ પસંદ કરાયેલા હતા હોવા છતાં, તે તેમને આ સંકટથી આછાદિત થવાથી અટકાવી શક્યું નહીં.

પ્રકાશિતવાક્ય પુસ્તકના પ્રારંભિક વચનોમાં ઓળખાવાયેલું ઈસુ ખ્રિસ્તનું પ્રકાશન ચર્ચ માટેનું અને ત્યારબાદ વિશ્વ માટેનું અંતિમ ચેતવણીસંદેશ છે. તે પ્રકાશન કૃપાકાળના સમાપનથી થોડું પહેલાં યહૂદાના ગોત્રના સિંહ દ્વારા અનમુદ્રિત કરવામાં આવે છે, જેને પ્રકાશિતવાક્ય અધ્યાય પાંચમાં તે મુદ્રાંકિત પુસ્તક ખોલવા યોગ્ય એવા એકમાત્ર તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યો છે.

યહૂદાના કુળનો સિંહ “દાવીદનું મૂળ” પણ છે, અને તે “દાવીદનો પુત્ર” પણ છે, તેમજ તે દાવીદનો પ્રભુ પણ છે. યહૂદાના કુળના સિંહ દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલો સંબંધ દર્શાવે છે કે જ્યારે યહૂદાના કુળનો સિંહ કોઈ સત્યને મુદ્રિત કરે છે અથવા તેની મુદ્રા ખોલે છે, ત્યારે તે પ્રથમ ઉલ્લેખના નિયમનો ઉપયોગ કરીને એવું કરે છે, જે વસ્તુના અંતને તેની શરૂઆત દ્વારા ઓળખાવે છે, જેમ કે ઈસુ “દાવીદનું મૂળ” તરીકે પ્રતિનિધિત થાય છે. જ્યારે અંતના ‘એક’ સમયમાં કોઈ સત્યની મુદ્રા ખોલવામાં આવે છે, ત્યારે દાનિયેલ બારમા દર્શાવ્યા મુજબ શુદ્ધિકરણની એક પ્રક્રિયા આરંભિત થાય છે.

યહૂદાના વંશના સિંહ તરીકે ઈસુનું કાર્ય અનંત મહત્ત્વનું છે, પરંતુ દુષ્ટોમાંથી “કોઈપણ” તેના કાર્યને કે જે સંદેશ ખુલ્લો કરવામાં આવ્યો છે તેને સમજશે નહીં.

પરીક્ષણની પ્રક્રિયા ત્રણ પગલાંઓ દ્વારા દર્શાવવામાં આવી છે; “શુદ્ધ કરવામાં આવ્યા, શ્વેત કરવામાં આવ્યા, અને અજમાવવામાં આવ્યા.” આ ત્રણ પગલાં “શાશ્વત સુસમાચાર”નાં ત્રણ પગલાંઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પ્રથમ દૂતના સંદેશમાં આ રીતે દર્શાવવામાં આવ્યા છે: દેવનો ભય રાખો (શુદ્ધ કરવામાં આવ્યા), તેને મહિમા આપો (શ્વેત કરવામાં આવ્યા), કારણ કે તેના ન્યાયનો સમય આવી પહોંચ્યો છે (અજમાવવામાં આવ્યા). આ ત્રણ પગલાં ‘સત્ય’ છે, જેમ હિબ્રુ મૂળાક્ષરના પ્રથમ અક્ષર, તેરમા અક્ષર અને અંતિમ અક્ષર દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યા છે; અને જ્યારે આ અક્ષરોને તે ક્રમમાં સાથે લાવવામાં આવે છે, ત્યારે હિબ્રુ શબ્દ “સત્ય” રચાય છે.

આ ત્રણ પગલાં ‘માર્ગ’ છે, કેમ કે આસાફ મુજબ ભજન સંહિતા 77:13માં દેવનો માર્ગ પવિત્રસ્થાનમાં છે, જ્યાં પ્રાંગણમાં રક્ત વહાવાથી પાપી શુદ્ધ કરવામાં આવે છે. ત્યારબાદ તે રક્ત પવિત્રસ્થાનમાં લઈ જવાય છે, જે પવિત્રીકરણનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને પવિત્રીકરણ એ “શ્વેત બનાવવાની” પ્રક્રિયા છે.

ત્યારબાદ ધર્મી ઠરાવવામાં આવેલો અને પવિત્રીકૃત પાપી, પરમપવિત્ર સ્થાન દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલા ન્યાયમાં “પરીક્ષણ” થવા માટે તૈયાર કરવામાં આવે છે. ઈસુ “માર્ગ”, “સત્ય” અને “જીવન” છે. માર્ગ શરૂઆત છે, સત્ય મધ્ય છે, અને જીવન અંત છે. જો આપણે પ્રથમ પગલાં દ્વારા શુદ્ધ કરવામાં આવ્યા હોઈએ, તો આપણે માર્ગ પર છીએ, જે ધર્મી ઠરાવવામાં આવેલાઓનો પંથ છે.

બીજું પગલું એ ધર્મિકતાનું પ્રગટ થવું છે, જે તેમની સત્યતાથી પૂર્ણ થાય છે, કારણ કે તેમનું વચન સત્ય છે.

જેઓ ન્યાયી ઠરાવવામાં આવ્યા છે તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ પ્રથમ પગથિયું કરે છે, અને જેઓ પવિત્ર કરવામાં આવ્યા છે તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ બીજું પગથિયું કરે છે. પ્રથમ બે પગથિયાં તેઓને, જેઓ ન્યાયી ઠરાવવામાં આવ્યા છે અને પવિત્ર કરવામાં આવ્યા છે, ન્યાયમાં પ્રવેશ કરવા અને અનંત જીવન પ્રાપ્ત કરવા માટે તૈયાર કરે છે. ઈસુ માર્ગ, સત્ય અને જીવન છે.

યોહાનના અધ્યાય ચૌદથી લઈને અધ્યાય સત્તર સુધી ખ્રિસ્ત તેઓને છોડીને પોતાના પિતા પાસે જતાં શિષ્યોની પ્રતિક્રિયા સંબંધિત પ્રશ્નોને વારંવાર સંબોધે છે. તે પાછા આવવાનો વચન આપે છે, અને તે સમજતા હતા, (જ્યાં સુધી શિષ્યો સમજતા નહોતા), કે ટૂંક સમયમાં આવનારી સંકટમય ઘડી અત્યંત ઊંડો નિરાશાભાવ ઉત્પન્ન કરશે. આ ચાર અધ્યાયોમાં સર્વત્ર પવિત્ર આત્માની “સાંત્વનકર્તા” તરીકે ઓળખ અને વ્યાખ્યા ગૂંથાયેલ છે. યોહાનના સુસમાચારમાં પવિત્ર આત્માની “સાંત્વનકર્તા” તરીકે ચાર વખત ઓળખ કરવામાં આવી છે, અને પ્રથમ યોહાનમાં એક વખત, પરંતુ ત્યાં આ શબ્દનો અનુવાદ “વકીલ” તરીકે કરવામાં આવ્યો છે. નવા કરારમાં બીજે ક્યાંય આ શબ્દ જોવા મળતો નથી.

જૂના કરારમાં એક હિબ્રુ શબ્દ છે, જેનો અનુવાદ ઉપદેશક 4:1 માં અને વિલાપગીત 1:9 તથા 1:16 માં “આશ્વાસક” તરીકે કરવામાં આવ્યો છે. આ ત્રણેય સંદર્ભો દર્શાવે છે કે પીડકોએ દેવના લોકોને પીડિત કર્યા છે, અને તેઓ જે દુઃખ તથા નિરાશાની સ્થિતિમાં પોતાને પામે છે તેમાં તેમને આધાર આપવા માટે કોઈ આશ્વાસક નથી.

પવિત્ર આત્માને “આશ્વાસક” તરીકે ઓળખાવવાનું તે પ્રસંગમાં મૂકવામાં આવ્યું છે જેમાં ઈસુ શિષ્યોને માત્ર થોડા જ કલાકો આગળ પડેલા મહાન નિરાશા માટે તૈયાર કરવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યા છે. તે સંદર્ભમાં તેઓ ભારપૂર્વક જણાવે છે કે તેમની ગેરહાજરીમાં પણ પવિત્ર આત્મા તેમને આશ્વાસન આપવા માટે હાજર રહેશે. પવિત્ર આત્માને આશ્વાસકના સંદર્ભમાં ઓળખાવતા, ઈસુ તે કાર્યના લક્ષણોને નિર્ધારિત કરે છે, જેને આશ્વાસક પૂર્ણ કરશે.

ઈસુએ પોતાના પ્રસ્થાન અને પુનરાગમન વિશે વારંવાર કરેલા ઉલ્લેખો આ વિષયને જ તે અવતરણના મુખ્ય વિષયના દૃષ્ટિકોણે સૂચિના સર્વોચ્ચ સ્થાને મૂકે છે.

યોહાન 14:2–4, 18, 19, 28; 16:5–7, 10, 28; 17:11–13 એવી કલમો છે, જે દસ કુંવારિકાઓના દૃષ્ટાંતમાં દર્શાવેલ વિલંબના સમયને સીધા સંબોધે છે. અગાઉની કલમો સાથે નીચેનો અવતરણ પણ સમાવેશ થાય છે, જે પુનરાવર્તન દ્વારા વિલંબના સમય પર ભાર મૂકે છે, કારણ કે “પ્રભુ એવી બાબતોનું પુનરાવર્તન કરતા નથી, જેઓનું કોઈ વિશેષ મહત્વ ન હોય.”

અધ્યાય ચૌદથી અધ્યાય સત્તર સુધીની ઓછામાં ઓછી એકવીસ કલમો તે સમયગાળાની ઓળખ આપે છે, જેમાં શિષ્યોને ખ્રિસ્તના પાછા ફરવા માટે રાહ જોવાની જરૂર હતી. તે સમયગાળો ખ્રિસ્તના મૃત્યુથી શરૂ થવાનો હતો અને પિતાની પાસેથી તેમના પરત આવવા સુધી ચાલુ રહેવાનો હતો. તેમના પરત આવવાની જે રાહ તેઓએ જોવાની હતી, તે દસ કન્યાઓના દૃષ્ટાંતમાં દર્શાવવામાં આવેલા વિલંબના સમયનું પ્રતીક છે. એમ્માઉસના શિષ્યો વિષે લૂકાના વર્ણન મુજબ, ક્રૂસનું નિરાશાજનક અનુભવ ભવિષ્યવાણીરૂપે તે વિલંબના સમયના આરંભનું પ્રતિરુપ દર્શાવે છે, જે પ્રથમ નિરાશા પછી આવે છે.

બાઇબલના પ્રથમ પુસ્તકના પ્રથમ ખંડમાં આપણે સર્જનકથન શોધીએ છીએ અને સ્વર્ગીય ત્રિમૂર્તિના ત્રણ વ્યક્તિઓને ઓળખીએ છીએ. બાઇબલના અંતિમ પુસ્તકના પ્રથમ ખંડમાં આપણે સ્વર્ગીય ત્રિમૂર્તિના ત્રણ વ્યક્તિઓને શોધીએ છીએ. જે ચાર અધ્યાયો પર આપણે વિચારણા કરી રહ્યા છીએ, તેમાં આપણે સ્વર્ગીય ત્રિમૂર્તિના ત્રણ વ્યક્તિઓને શોધીએ છીએ. આ હકીકતને ઓળખવાથી આપણે યોહાનના ચાર અધ્યાયોને ઉત્પત્તિ અધ્યાય 1, વચન 1 થી અધ્યાય 2, વચન 3 સુધીની ભવિષ્યવાણીય રેખા પર અને પ્રકાશિતવાક્ય અધ્યાય 1, વચનો 1 થી 11 પર આરોપિત કરી શકીએ છીએ.

આ અવતરણમાં ઈસુ થોમસને કહે છે કે જો કોઈએ ઈસુને જોયા હોય, તો તેણે પિતાને જોયા છે. આ અવતરણ એ પણ દર્શાવે છે કે ખ્રિસ્ત જ તે છે જેણે પોતાની હાજરી દ્વારા શિષ્યોને સાંત્વના આપી; પરંતુ જ્યારે તે પ્રસ્થાન કરશે, ત્યારે તે “બીજા” “સાંત્વનકર્તા”ને મોકલશે. પવિત્ર આત્મા સાંત્વનકર્તા છે, પરંતુ ખ્રિસ્ત પણ સાંત્વનકર્તા હતા.

થોમસ એ એડ્વેન્ટિઝમમાં આવેલા એવા લોકોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે સ્વર્ગીય ત્રિમૂર્તિના પરસ્પર સંબંધની સાક્ષીને સ્વીકારવા ઇનકાર કરે છે, આ હકીકત હોવા છતાં કે તેમણે સંભવતઃ તે સત્યને સમર્થન આપતી સાક્ષીઓ વારંવાર વાંચી હશે.

જો આપણે યેશુને જોયા હોય, તો આપણે પિતાને જોયા છે. યેશુ “સાંત્વનકર્તા” છે અને પવિત્ર આત્મા “બીજો સાંત્વનકર્તા” છે. જો આપણે યેશુને જોયા હોય, તો આપણે પિતાને જોયા છે અને આપણે સાંત્વનકર્તાને પણ જોયા છે. બાઇબલમાં “સાંત્વનકર્તા” શબ્દ પાંચ વખત વપરાયો છે, અને આ બધાં પ્રયોગો પ્રેરિત યોહાન દ્વારા થયેલા છે. પાંચમા ઉલ્લેખમાં આ શબ્દનો અનુવાદ “વકીલ” તરીકે કરવામાં આવ્યો છે.

જો કોઈ મનુષ્ય પાપ કરે, તો આપણી પાસે આશ્વાસક છે—ધર્મી ઈસુ ખ્રિસ્ત. વકીલ તે છે જે પાપીના પક્ષે મધ્યસ્થતા કરે છે. પૌલ ઈસુના કાર્યને આપણા વકીલ તરીકે ઓળખાવે છે.

ઈસુ પાપીના પક્ષે વકીલ છે, જેમાં આ પણ સમાવેશ થાય છે કે તેઓ આશ્વાસક છે. એ જ અધ્યાયમાં પૌલે અગાઉ દર્શાવ્યું હતું કે પવિત્ર આત્મા પણ અમારી તરફથી વિનંતિ કરે છે.

ઈસુ અને પવિત્ર આત્મા બંનેને સાંત્વનકર્તા તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યા છે, અને તેથી તેઓ બંને અમારા માટે મધ્યસ્થતા કરનાર વકીલ છે. સ્વર્ગીય ત્રિત્વની ત્રણેય વ્યક્તિઓ યોહાનના જે અનુચ્છેદનું આપણે વિચારણ કરી રહ્યા છીએ તેમાં પ્રતિનિધિત્વ પામે છે, અને જ્યારે તેને બાઇબલના પ્રથમ પુસ્તકની પ્રથમ સાક્ષી તથા બાઇબલના અંતિમ પુસ્તકની પ્રથમ સાક્ષી સાથે એકત્ર કરવામાં આવે છે, ત્યારે દેવત્વની ત્રણેય વ્યક્તિઓના પરસ્પર સંબંધ અને કાર્ય વિષેનો પ્રકાશ વધુ પ્રભાસિત થાય છે.

સ્વર્ગીય ત્રિત્વના કાર્ય અને પરસ્પર સંબંધના ઉમેરાયેલા પ્રકાશથી પણ પરે, આ અંશમાં સ્વર્ગીય ત્રિત્વની ઓળખ એ બાબતની સાક્ષી આપે છે કે આ ચાર અધ્યાયો એ સંદેશ સાથે સુસંગત રાખવાના છે, જેને હવે યહૂદાના કુળના સિંહ દ્વારા અનમુદ્રિત કરવામાં આવી રહ્યું છે.

એમ્માઉસના શિષ્યોની કથામાંનો સાક્ષ્ય ત્રણ એવી સાક્ષીઓને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે દર્શાવે છે કે ક્રોસ પછી આવેલો નિરાશાનો અને વિલંબનો સમય પ્રથમ નિરાશા પછી આવેલા નિરાશા અને વિલંબના સમયનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. બીજી એક સાક્ષી પણ છે, જે સમર્થન આપે છે કે યોહાનના ચાર અધ્યાયોમાં પ્રતિનિધિત્વ પામેલો ઇતિહાસ પ્રથમ નિરાશાની પરિસ્થિતિઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

સૃષ્ટિની કથાનો અંતિમ શ્લોક—જે દેવના વચનમાં ઉલ્લેખિત પ્રથમ સત્ય છે—ત્રણ શબ્દોથી સમાપ્ત થાય છે, અને એ ત્રણેય શબ્દોમાંનો દરેક શબ્દ “સત્ય” શબ્દ રચતા ત્રણ અક્ષરોમાંના એકથી શરૂ થાય છે, અને તે પણ યોગ્ય ક્રમમાં. ઉત્પત્તિમાં સૃષ્ટિની કથા “આદિમાં” શબ્દોથી શરૂ થાય છે અને “દેવે સર્જ્યું અને બનાવ્યું” એવા ત્રણ શબ્દોથી સમાપ્ત થાય છે.

તે ત્રણ શબ્દોના પ્રથમ અક્ષરો એકત્ર કરવામાં આવે ત્યારે “સત્ય” શબ્દ રચાય છે. સર્જનકથાનો આરંભ “આરંભ”થી થાય છે અને તેનો અંત પ્રતીકાત્મક રીતે આલ્ફા અને ઓમેગાને પ્રતિનિધિત્વ કરતાં અક્ષરો દ્વારા દર્શાવાતા શબ્દ સાથે થાય છે. એ જ રીતે, બાઇબલના છેલ્લાં ગ્રંથના પ્રારંભિક અનુચ્છેદમાં ઈસુની બે વખત આલ્ફા અને ઓમેગા, આરંભ અને અંત, પ્રથમ અને છેલ્લાં તરીકે ઓળખ કરવામાં આવે છે. આલ્ફા અને ઓમેગાને પ્રતિનિધિત્વ કરતાં તે ત્રણ અક્ષરો હજી એક સાક્ષી પૂરો પાડે છે કે યોહાનમાંનો તે અનુચ્છેદ ઉત્પત્તિના આરંભમાં આવેલી ભવિષ્યવાણીની પંક્તિ અને પ્રકાશનના આરંભમાં આવેલી ભવિષ્યવાણીની પંક્તિ સાથે જોડવામાં આવવો જોઈએ. આ સાક્ષ્ય સહાયકના કાર્યના વર્ણનમાં ઓળખાય છે. સહાયકનું કાર્ય એ જ ત્રણ હિબ્રૂ અક્ષરો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતું ત્રિ-ચરણીય કાર્ય છે. આલ્ફા અને ઓમેગાની મુદ્રા અમને આ ચાર અધ્યાયોને ઈસુ ખ્રિસ્તના પ્રકાશનના તે સંદેશાના સંદર્ભમાં મૂકવાની મંજૂરી આપે છે, જે પરીક્ષાકાળ સમાપ્ત થાય તેના થોડા પહેલાં ઉઘાડવામાં આવે છે.

સાત ગર્જનાઓ ચાર નિશ્ચિત માર્ગચિહ્નો (સમયના બિંદુઓ) અને ત્રણ નિશ્ચિત સમયગાળાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે તેની મહિમાથી પૃથ્વીને પ્રકાશિત કરનાર એક દૂતના અવતરણના માર્ગચિહ્નથી આરંભે છે. તે માર્ગચિહ્ન સમયનો એક બિંદુ હતું. બીજું માર્ગચિહ્ન (સમયનો બિંદુ) પ્રથમ નિરાશા છે, જે વિલંબના સમયગાળાને પ્રવેશ અપાવે છે. વિલંબનો સમય ત્રીજા માર્ગચિહ્ન (સમયના બિંદુ) સુધી લઈ જાય છે, જ્યાં એક સત્ય અનમુદ્રિત થાય છે અને તે એક આંદોલન ઉત્પન્ન કરે છે. તે આંદોલન ચોથા માર્ગચિહ્ને (સમયના બિંદુએ), જે ન્યાય તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યું છે, પૂર્ણ થાય છે. આ ચાર માર્ગચિહ્નો અને ત્રણ સમયગાળાઓમાંથી દરેક એક ગર્જનાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, અને આમ કુલ સાત ગર્જનાઓ થાય છે. તેઓ ચાર-ત્રણના સંયોજનનું પણ પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

અગાઉના લેખોમાં અમે ઓળખ્યું છે કે સાત ચર્ચો, સાત મુહરો અને સાત તૂરીઓ અંગેની અગ્રગામી સમજણ ‘ચાર-ત્રણના સંયોજન’ને સ્વીકારે છે. પ્રથમ ચાર ચર્ચો, મુહરો અને તૂરીઓ, અંતિમ ત્રણ ચર્ચો, મુહરો અને તૂરીઓથી ભિન્ન છે. સાત ગર્જનાઓ ચાર માર્ગચિહ્નોને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, પરંતુ તે ચાર માર્ગચિહ્નોની અંદર સમયના ત્રણ અવધિઓ આવેલાં છે. ‘ચાર અને ત્રણ’નું દૈવી સંયોજન, જે પ્રકાશનના ગ્રંથમાં ત્રણ સાક્ષીઓ (ચર્ચો, મુહરો અને તૂરીઓ) પર સ્થાપિત છે, અને તે સાક્ષીઓ પ્રકાશનના ગ્રંથની સાત ગર્જનાઓના ‘ચાર અને ત્રણ’ સંયોજનની માન્યતાની સાક્ષી આપે છે.

તથાપિ, સાત ગર્જનાઓ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામેલી ઇતિહાસની રેખાની અંદર ભવિષ્યવાણીની બીજી એક ગુપ્ત અને વિશિષ્ટ રેખા સમાયેલ છે, જેમાં એવા ત્રણ ચિહ્નબિંદુઓ છે, જે સાત ગર્જનાઓ તરીકે દર્શાવવામાં આવેલા પ્રતીકથી ભિન્ન છે. તેથી, જ્યારે અમે હવે ઉદ્ઘાટિત થતી આ ગુપ્ત ઇતિહાસ સાથે સાત ગર્જનાઓના ભવિષ્યવાણીય સંબંધનો વિચાર કરીએ છીએ, ત્યારે અમને જણાય છે કે સાત ગર્જનાઓ ચાર ચિહ્નબિંદુઓ (સમયના બિંદુઓ) રજૂ કરે છે અને ગુપ્ત ઇતિહાસ ત્રણ ચિહ્નબિંદુઓ (સમયના બિંદુઓ) રજૂ કરે છે. કલીસિયાઓ, મુદ્રાઓ, તુરહીઓ અને ગર્જનાઓની માફક, આ ગુપ્ત ઇતિહાસ ત્રણ ચિહ્નબિંદુઓ રજૂ કરે છે, જે સાત ગર્જનાઓના ચાર ચિહ્નબિંદુઓ સાથે જોડાયેલા છે. આ ગુપ્ત ઇતિહાસમાં પણ ત્રણ-ચારનું સંયોજન રહેલું છે.

સાત ગર્જનાઓમાં અંતર્નિહિત રહેલા ગુપ્ત ઇતિહાસમાં ત્રણ અલગ અલગ માર્ગચિહ્નો છે, અને તે દરેક એક ‘સમયબિંદુ’ છે; અને આ ત્રણ માર્ગચિહ્નોમાં પ્રથમ અને અંતિમ નિરાશાને દર્શાવે છે. પ્રથમ અને દ્વિતીય માર્ગચિહ્ન વચ્ચે એક નિર્ધારિત ‘સમયગાળો’ છે, અને દ્વિતીય તથા તૃતીય સમયબિંદુ વચ્ચે પણ એક નિર્ધારિત ‘સમયગાળો’ છે. “નિરાશા” શબ્દનો વિકાસ ચૂકાયેલા નિયુક્ત સમયની કલ્પનામાંથી થયો છે અને તેની વ્યાખ્યા સાથે સમયબિંદુ પરનો ભાર જોડાયેલો છે. મધ્યરાત્રિ પણ એક ચોક્કસ સમય છે. આ ગુપ્ત ઇતિહાસ ત્રણ સમયબિંદુઓ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જે બે સમયગાળાઓથી અલગ પાડવામાં આવ્યા છે; વિલંબનો સમય અને સાતમા મહિનાનું આંદોલન.

છુપાયેલા ઇતિહાસનો પ્રથમ માર્ગચિહ્ન એક નિરાશાને ઓળખાવે છે, અને અંતિમ માર્ગચિહ્ન પણ એક નિરાશાને જ ઓળખાવે છે. તેથી, પ્રથમ નિરાશાથી લઈને અંતિમ નિરાશા સુધી ભવિષ્યવાણીની એક છુપાયેલી રેખા છે, જે તમામ સુધારણા-રેખાઓની જેમ તે જ ત્રણ પગલાં ધરાવે છે. તેમાં Alpha અને Omega ની છાપ પણ છે, કારણ કે “truth” રચતા ત્રણ અક્ષરો તે ત્રણ માર્ગચિહ્નોને અનુરૂપ છે, જેની શરૂઆત અને અંત નિરાશા સાથે થાય છે. સાત ગર્જનાઓની અંદર રહેલો તે છુપાયેલો ઇતિહાસ એ સત્ય છે, જેને યહૂદાના કુળનો સિંહ હાલમાં મુદ્રામુક્ત કરી રહ્યો છે.

અમે યોહાનમાં જે અવતરણ પર વિચારણા કરી રહ્યા છીએ, તેનું પ્રસ્તાવન પૂર્વવર્તી અધ્યાયમાં અંતિમ ભોજન સાથે થાય છે, જે આ ચાર અધ્યાયોના સંદેશને ખાવાનો છે તે બાબત પર ભાર મૂકે છે. તે ચાર અધ્યાય ગેથસેમની તરફના પ્રવાસ સાથે સમાપ્ત થાય છે. આ વર્ણન ભોજનથી લઈને ક્રૂશના સંકટનો પ્રારંભ થાય ત્યાં સુધીની ગતિમાં બને છે. પ્રતીકાત્મિક ભવિષ્યવાણીની દૃષ્ટિએ, આ ચાર અધ્યાયોની પરિસ્થિતિ ન્યાય પહેલાં ખાવાનો હોય એવો અંતિમ સંદેશ નિર્ધારિત કરે છે. જે સંદેશ ન્યાયના સમાપન તરફ દોરી જાય છે, તે જ સંદેશ પ્રકાશનના પુસ્તકમાં ન્યાય પૂર્ણ થાય તેનાં અતિ પહેલાં ઉન્મુદ્રિત થાય છે.

શિષ્યો અને ઈસુ પ્રવચનાત્મક ઇતિહાસના એવા બિંદુએ છે જ્યાં તેમને વિલંબના સમય વિશે જાણ કરવામાં આવી રહી છે. મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં પ્રભુએ મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશની સમજણ ઉત્પન્ન થાય તે માટે પોતાનો હાથ હટાવ્યો, પરંતુ જે સમજણથી સેમ્યુઅલ સ્નોનો સંદેશ ઉત્પન્ન થયો, તે જ સમજણે મિલરાઇટોને એ બાબતથી પણ અવગત કર્યાં કે તેઓ દસ કન્યાઓના વિલંબના સમયમાં હતા. શિષ્યોએ હમણાં જ અંતિમ ભોજન લીધું હતું, અને જ્યારે તેઓ તે સંદેશને અંતરમાં ગ્રહણ કરી રહ્યા હતા ત્યારે ખ્રિસ્તે યોહાનના ચાર અધ્યાયોમાં વિલંબનો સમય સમજાવ્યો.

સેમ્યુઅલ સ્નોની સમજણને લેખોની એક શ્રેણી તરીકે દસ્તાવેજીકૃત કરી શકાય છે, જેણે આગળ વધીને અંતિમ સમજણનું સ્વરૂપ ધારણ કર્યું, જે “મિડનાઇટ ક્રાય” સંદેશ તરીકે પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. જેમ તેમ તેમનો સંદેશ વિકસિત થતો ગયો, તેમ તેમ તેમણે કેમ્પ મિટિંગોની એક શ્રેણીમાં પણ આ સંદેશ રજૂ કર્યો. કેમ્પ મિટિંગો સુધી દોરી જનાર લેખોની આ શ્રેણીએ અંતે તેમને એક્સેટર કેમ્પ મિટિંગ સુધી પહોંચાડ્યા, જે છ દિવસ ચાલ્યું હતું. ભવિષ્યવાણીના દૃષ્ટિકોણથી “મિડનાઇટ ક્રાય”નો સંદેશ સમયગાળાની અવધિ દરમિયાન ક્રમશઃ વિકસિત થાય છે. યોહાનના ચાર અધ્યાયો એ ભવિષ્યવાણીય ઇતિહાસમાં સ્થાન પામે છે, જ્યાં આ સંદેશ વિકસિત થઈ રહ્યો છે.

યોહાનના ચાર અધ્યાયોમાં પવિત્ર આત્માનું કાર્ય ત્રણ પગથિયાં તરીકે નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યું છે: પાપ, ધાર્મિકતા અને ન્યાય વિષે દોષારોપણ. આ ત્રણ પગથિયાં સાત ગર્જનાઓમાં અંતર્નિહિત રહેલા ગુપ્ત ઇતિહાસના ત્રણ માર્ગચિહ્નો પણ છે.

મિલરાઇટ ઇતિહાસમાં, મધ્યરાત્રિના ક્રંદન સમયે વિલંબના સમયનો અંત લાવવા ઈસુ પાછા ફર્યા નહોતા. તેમણે પોતાનો હાથ દૂર કર્યો અને પવિત્ર આત્મા ઢોળ્યો, અથવા મોકલ્યો. સાંત્વનકર્તા તરીકે રજૂ થયેલો પવિત્ર આત્મા, નિરાશાને દૂર કરવા આવ્યો. જે લોકો પસંદ કરવામાં આવ્યા હતા, પરંતુ નિષ્ફળ થયેલી ભવિષ્યવાણીની નિરાશાથી મૂંઝાઈ ગયા હતા, તેમને સાંત્વના આપવા માટે તે આવ્યો.

અમે અગાઉ દર્શાવ્યું છે કે પ્રેરિત યોહાન, યહેઝ્કેલ અને યિરમિયા—ત્રણે પણ મુખમાં મધ જેવી મીઠી એવી નાની પુસ્તક ખાવતા દર્શાવવામાં આવ્યા છે. આ ત્રણ પ્રોફેટો વચ્ચે એક હેતુપૂર્વકનો ભેદ છે, જે ઘણી વાર નજરચૂકી જાય છે.

એઝીકિએલનો ઉપયોગ તે લોકોનું દૃષ્ટાંત આપવા માટે થયો છે જેમણે નાનકડું પુસ્તક ખાધું, અને જેમને દેવની ધર્મત્યાગી કલીસિયાને લઈ જવા માટે એક સંદેશ આપવામાં આવ્યો છે. એઝીકિએલ દર્શાવે છે કે જે પુસ્તક ખવાય છે તે પછી પૂર્ણ થનારા કાર્યને ઓળખાવે છે. તે દેવના પૂર્વે પસંદ કરાયેલા લોકોને આપવામાં આવેલ સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેનો સંદેશ એ છે જે પૂર્વે પસંદ કરાયેલા લોકોને અગ્નિ માટે નિર્ધારિત પૂળાઓમાં બાંધે છે. યોહાનના ચાર અધ્યાયોમાં ઈસુ એઝીકિએલના કાર્યનો હેતુ ઓળખાવે છે.

યહેજ્કેલનું કાર્ય, જે ત્યારે શરૂ થયું જ્યારે તેણે પુસ્તક ખાધું, તે એવા સંદેશાની રજૂઆતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જે નકારવામાં આવશે; પરંતુ આ નકાર એનું સાક્ષ્ય છે કે તેઓ દેવને દ્વેષ કરે છે અને તેમણે પોતાના પરીક્ષાકાળના સમયનો પ્યાલો સંપૂર્ણપણે ભરી દીધો છે.

એઝિકિએલનું કાર્ય પૂર્વ કરારના પ્રજાજનો વિરુદ્ધ સાક્ષીરૂપ હતું, જેમ ખ્રિસ્ત વાદવિવાદી યહૂદીઓ સામે હતા; અને તેથી એઝિકિએલનો સંદેશ અંતિમ ચેતવણીનો સંદેશ છે, જે પૂર્વ કરારના પ્રજાજનોને નીંદણરૂપે એક ગાંઠ તરીકે બાંધે છે, વિનાશની આગ માટે નિર્ધારિત.

નાનાં પુસ્તકના ભક્ષણ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામતું કાર્ય ત્યારે આરંભે છે જ્યારે શક્તિશાળી દેવદૂત પોતાના હાથમાં નાનું પુસ્તક લઈને ઊતરે છે. પ્રથમ દેવદૂતના ઇતિહાસમાં આ 11 ઑગસ્ટ, 1840ના દિવસે બન્યું હતું, અને ત્રીજા દેવદૂતના ઇતિહાસમાં આ 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે બન્યું હતું. આ બંને તારીખો ક્રમશઃ બીજા શોકના ઇસ્લામ અથવા ત્રીજા શોકના ઇસ્લામ સાથે સંકળાયેલી ભવિષ્યવાણીઓની પરિપૂર્ણતાઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. તેથી જ યશાયા બાવીસમા અધ્યાયમાં, જ્યારે તે ફિલાદેલ્ફિયનો અને લાઉદિકિયાઓ માટે દર્શનની ખીણમાં આવેલા સંકટનું વર્ણન કરે છે, ત્યારે તે ઓળખાવે છે કે લાઉદિકિયાઓ—જેઓ 1840માં પ્રોટેસ્ટન્ટિઝમના પસંદ કરાયેલા લોકો હતા અને 2001માં એડવેન્ટિઝમના પસંદ કરાયેલા લોકો હતા—તેઓ “તીરંદાજો દ્વારા બંધાયા હતા.” બાઇબલની ભવિષ્યવાણીમાં તીરંદાજો ઇસ્લામ છે, અને જ્યારે ઇસ્લામનું દર્શન 1840માં અને 2001માં પૂર્ણ થયું, ત્યારે પૂર્વના પસંદ કરાયેલા લોકોએ એઝીકિયલ દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામનારાઓ દ્વારા રજૂ કરવામાં આવેલી ઇસ્લામની ભવિષ્યવાણીનો અસ્વીકાર કર્યો. ત્યાં અને ત્યારે તેઓ નકામા ઘઉં તરીકે બંધાઈ ગયા. એઝીકિયલનું કાર્ય “તેમના પાપ” પર આવરતું “આવરણ” દૂર કરવાનું હતું, જેને ઈસુએ દેવ પ્રત્યેના દ્વેષ તરીકે પ્રતિનિધિત્વ આપ્યું છે.

યિરમિયા તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેમણે તે પુસ્તક ખાધું હતું જ્યારે પૃથ્વીને તેની મહિમાથી પ્રકાશિત કરનાર પરાક્રમી દેવદૂત ઉતર્યો; પરંતુ જેમણે 1843ની નિષ્ફળ આગાહીના નિરાશાનો અનુભવ કર્યો. યિરમિયા ભવિષ્યવાણીય દૃષ્ટિએ વિચાર કરે છે કે શું ઈશ્વરે અસત્ય કહ્યું હતું. તે સંદર્ભ યિરમિયાને હબક્કૂક બે સાથે જોડે છે.

યોહાનનો ઉપયોગ તેમના પ્રતીક તરીકે કરવામાં આવ્યો હતો જેમણે મધુરતા અને કડવી નિરાશાનો અનુભવ કર્યો હતો; આ પ્રતીક 11 ઑગસ્ટ, 1840 થી 22 ઑક્ટોબર, 1844 સુધીના સમગ્ર ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

હઝકિયેલ તે ભવિષ્યવાણીય સંદેશ રજૂ કરવાની કાર્યને પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જે પૂર્વના પસંદ કરાયેલા લોકોને બાંધી મૂકે છે; આ કાર્ય ત્યારે આરંભાયું હતું જ્યારે દૂત 11 ઓગસ્ટ, 1840 અને 11 સપ્ટેમ્બર, 2001ના દિવસે અવતર્યો હતો.

યિરમિયાહ 11 ઑગસ્ટ, 1840 થી મધ્યરાત્રિના પોકાર પહેલાં સુધીના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

યિરમિયા આપણા વર્તમાન ઇતિહાસ અને સંદેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. વર્તમાન સંદેશ મધ્યરાત્રિના પોકારનો સંદેશ છે, જે ક્રમે ક્રમે વિકસાવવામાં આવી રહ્યો છે તે સમયે, જ્યારે ઈશ્વરના લોકો—યિરમિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત—“ક્રોધ”થી “ભરાયા” છે, એમ વિચારીને કે તેમની “વેદના” “સદાકાળ” માટે રહેશે અને તેમનો “ઘાવ અસાધ્ય” છે—એવો ઘાવ જે ક્યારેય સાજો થવાનો નહોતો. તેઓ “ઉપહાસ કરનારાઓની સભા”થી અલગ થઈ ગયા છે. જ્યારે તેમણે પ્રથમવાર પુસ્તક ખાધું હતું અને તે તેમના “હૃદયના આનંદ”નું કારણ બન્યું હતું, તેવી રીતે હવે તેઓ વધુ “આનંદિત” થતા નથી.

પરંતુ તેવી સ્થિતિમાં રહેલાઓ માટે પણ સલાહ છે. “જો તું પાછો ફરે” અને “જો તું તુચ્છમાંથી મૂલ્યવાનને અલગ કાઢે,” તો પછી દેવ તેઓ તરફ પાછા ફરશે. આ વિભાગમાં હિબ્રુ ભાષામાં “હું તને ફરી પાછો લાવીશ” નો અર્થ એવો થાય છે કે, જો તેઓ તેની તરફ પાછા ફરે, તો દેવ તેઓ તરફ પાછા ફરશે.

જો તેઓ દેવની નજીક આવશે, તો તે તેમની નજીક આવશે. જો તેઓ આ વાતો કરશે, તો તેઓ પ્રભુની “આગળ ઊભા રહેશે” અને તેઓ દેવનું “મુખ” થશે. આગળ તે યિરમિયા (અમને) ઉપદેશ આપે છે કે તે પોતાની પ્રજાને “દુષ્ટો” માટે “કાંસ્યની ઘેરબંધ ભીંત” બનાવશે, અને ત્યારબાદ “ભયંકર” લોકો યિરમિયા દ્વારા પ્રતિનિધિત થયેલાઓ સામે યુદ્ધ લાવશે. “દુષ્ટો” દાનિયેલ દ્વારા મથિની મૂર્ખ કુમારીઓનું પ્રતિનિધિત્વ છે. “ભયંકર” રવિવારના કાયદાના સંકટ દરમિયાન આધુનિક બાબેલના ત્રિ-ગુણ સંઘનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.

ત્રણેય પ્રબોધકોની સાક્ષીઓ બધાં એક જ ઇતિહાસને સંબોધે છે, પરંતુ તેઓ એ જ ઇતિહાસના ત્રણ ભિન્ન પાસાંઓને સંબોધે છે. યર્મિયા તેઓનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓએ પ્રથમ નિરાશાનો હમણાં જ અનુભવ કર્યો છે, પરંતુ હજી સુધી મધ્યરાત્રિના પોકારના માર્ગચિહ્ન સુધી પહોંચ્યાં નથી. 18 જુલાઈ, 2020 થી આપણે અહીં રહ્યા છીએ. પ્રશ્ન એ છે કે શું આપણે પાછા ફરશું. જો આપણે તેમ કરીએ, તો બિલકુલ એ જ સમયે જ્યારે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ અજગર તરીકે “બોલે” છે, ત્યારે આપણે પ્રભુ માટે “બોલીશું.”

યિરમિયા જે ઇતિહાસનું ચિત્રણ કરી રહ્યો છે, તે આપણો વર્તમાન ઇતિહાસ છે, અને એ જ ઇતિહાસ છે જે સાત ગર્જનાઓની અંદર રહેલા ત્રણ ગુપ્ત માર્ગચિહ્નો દ્વારા પ્રતિનિધિત્વ પામે છે. તે એ ઇતિહાસ પણ છે જેમાં યોહાનનો અવતરણ ભવિષ્યવાણીરૂપે સ્થાપિત કરવામાં આવ્યો છે, કારણ કે યોહાનના ચાર અધ્યાયોમાં ભાર પવિત્ર આત્માના તે કાર્ય પર છે, જે યિરમિયાને શાંતિ આપે છે—જે પૂછપરછ કરી રહ્યો છે કે તેણે કોઈ જૂઠ પર વિશ્વાસ તો નથી કર્યો, અને જે સંદેશ એટલો મીઠો લાગ્યો હતો, તે ખરેખર નિષ્ફળ જળ તો નહોતો.

આથી યિરમિયા 11 સપ્ટેમ્બર, 2001થી આગળ 18 જુલાઈ, 2020 સુધીના ઇતિહાસનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે, જ્યારે ત્યારબાદ પ્રતિનિધિત થયેલા સાડા ત્રણ સાંકેતિક દિવસો પછી વિલંબનો સમય શરૂ થયો. જ્યારે હું “સાંકેતિક” કહું છું, ત્યારે હું સમયની આગાહીનો ઉલ્લેખ કરતો નથી. હું એવું કહી રહ્યો છું કે 18 જુલાઈ, 2020 એ સમય હતો જ્યારે બે સાક્ષીઓ—બાઇબલ અને ભવિષ્યવાણીનો આત્મા—હત્યા કરવામાં આવ્યા, અને તેમના મૃતદેહોને પ્રકાશન અગિયારમા સાડા ત્રણ દિવસ સુધી રસ્તા પર પડ્યા રહેવા દેવામાં આવ્યા.

યિરમિયાહની સ્થિતિ દ્વારા રજૂ થતી સાક્ષી નિરાશા પછી, પરંતુ મધ્યરાત્રિના પોકાર પહેલાં સ્થિત છે. મધ્યરાત્રિના પોકારના સંદેશનો સ્વર બની શકે તે પહેલાં યિરમિયાહને પાછા ફરવાની જરૂર હતી. આજની અમારી સ્થિતિ પણ આવી જ છે. અમે વિચારણા હેઠળ લેતાં યોહાનના તે ચાર અધ્યાયોની ઐતિહાસિક પૃષ્ઠભૂમિ પણ આ જ છે, અને સાત ગર્જનાઓની અંદર રહેલી ગુપ્ત ઇતિહાસ દ્વારા પ્રતિનિધિત થતો ઇતિહાસ પણ આ જ છે.

જો આપણે યોહાનની ચાર અધ્યાયોની સાક્ષીમાં “Comforter” સાથે સંકળાયેલ પ્રકાશને ધ્યાનમાં લઈએ, તો આપણે આ કથનને 18 જુલાઈ, 2020, નિરાશા અને વિલંબના સમય, અનમુદ્રિત કરાયેલ મધ્યરાત્રિની પોકારના સંદેશ, અને આવનારા રવિવારના કાયદાના ન્યાય વિશે છે એમ ઓળખવા માટે પર્યાપ્ત પુરાવો મેળવીએ છીએ. આ અધ્યાયો ગુપ્ત ઇતિહાસની ભવિષ્યવાણીય રચના ઉપર નિર્માણ કરી રહ્યા છે.

જો આવનાર ટૂંક સમયમાં ઊભી થનારી સંકટઘડીમાં આપણે ઈશ્વરના મુખ સમાન થવાના હોઈએ, તો હાલ આપણું કાર્ય “નીચમાંથી અમૂલ્યને અલગ કાઢવાનું” છે; અથવા યાકૂબ એ જ કાર્યને આ રીતે ઓળખાવે છે: “હે પાપીઓ, તમારા હાથ શુદ્ધ કરો; અને હે દ્વિચિત્તવાળા, તમારા હૃદયો પવિત્ર કરો. દુઃખિત થાઓ, શોક કરો, અને રડો; તમારું હાસ્ય શોકમાં ફેરવાઈ જાય, અને તમારો આનંદ ભારમાં. પ્રભુની દૃષ્ટિમાં તમારી જાતને નમ્ર કરો, તો તે તમને બહુ જ નજીકના ભવિષ્યમાં એક ધ્વજરૂપે ઊંચા ઉઠાવશે.”

આગામી લેખમાં અમે આ ચાર અધ્યાયોના અમારા વિચારવિમર્શને પૂર્ણતા સુધી લઈ જઈશું.