Musulunci na annoba ta fari da ta biyu na Wahayin Yahaya sura ta tara ya wakilci hukuncin da aka kawo a kan Roma. William Miller ya kira ƙahoni, “hukunci na musamman” waɗanda aka kawo a kan Roma, amma Miller bai iya ganin Roma ta Zamani ba, a matsayin ƙawancen ninki uku wanda yake jagorantar duniya zuwa Armageddon. Uriah Smith ya fahimci cewa ƙahonin suna wakiltar hukuncin Allah a kan Roma, kuma cewa ƙaho na biyar da na shida (annoba ta fari da ta biyu), hukunci ne a kan cocin Katolika.
“Domin bayani game da wannan ƙaho, za mu sāke ɗibo daga rubuce-rubucen Mr. Keith. Wannan marubucin ya faɗi gaskiya sa’ad da ya ce: ‘Da ƙyar ake samun irin wannan daidaitacciyar yarjejeniya a tsakanin masu fassara game da wani sashe na daban na Ru’ya ta Yohanna kamar yadda ake samu dangane da amfani da ƙaho na biyar da na shida, ko masifu ta fari da ta biyu, ga Sarakuna da Turkawa. Hakan a bayyane yake ƙwarai har da ƙyar a kasa gane shi. Maimakon aya ɗaya ko biyu su nuna kowannensu, dukan sura ta tara ta Ru’ya, a cikin rabo-rabo daidai, ta shagala da bayanin su biyun.”
“‘Daular Roma ta ragu, kamar yadda ta taso, ta wurin cin nasara; amma Sarakawa da Turkawa su ne kayan aikin da addinin ƙarya ya zama bulalar ikkilisiya mai ridda; saboda haka, maimakon ƙaho na biyar da na shida, kamar na farkon, a kira su da wannan suna kaɗai, ana kiran su kaitai.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.
Abin da Miller da Smith ba su gane ba game da ƙahonin a matsayin hukuncin Allah a kan Roma, shi ne cewa an kawo waɗannan hukunce-hukuncen ne ta wurin tilasta bautar rana. A shekara ta 321, Constantine ya kafa dokar Lahadi ta farko, kuma shekara tara bayan haka ya mayar da babban birnin daga birnin Roma zuwa birnin Constantinople, ta haka yana fara tafiyar rushewar Daular Roma. A cikin sura ta goma sha ɗaya ta Daniyel, an ƙaddara Roma arna ta yi mulki mafi girma na “wani zamani,” wanda yake wakiltar shekaru ɗari uku da sittin, daga Yaƙin Actium a shekara ta 31 K.H.K., har zuwa shekara ta 330, lokacin da Constantine ya raba mulkin zuwa Yamma da Gabas.
Zai shiga da salama har ma a kan mafi wadatattun wurare na lardin; kuma zai aikata abin da ubanninsa ba su yi ba, ko kakanninsa; zai rarraba musu ganima, da kwace, da dukiya: hakika, zai ƙulla dabarunsa a kan kagarai masu ƙarfi, har na ɗan lokaci. Daniyel 11:24.
A cikin waɗannan shekaru ɗari uku da sittin, Daular Romawa kusan ba a iya cin ta da yaƙi, amma da zarar aka mayar da babban birnin zuwa Gabas, ikon mulkin irin wannan gagarumar daula ya daina kasancewa mai yiwuwa. Konstantin ya yi ƙoƙarin ci gaba da riƙe iko ta wurin raba mulkin tsakanin ’ya’yansa maza uku, amma wannan ya ƙara hanzarta rugujewar tsohuwar daular.
Lokacin da papacy ta hau karagar mulkin duniya a cikin shekara ta 538, a Taron Orleans na uku aka zartar da dokar Lahadi. Saboda haka, a cikin shekara ta 606, Mohammed ya fara hidimarsa ta annabci, kuma a alamance ya wakilci ƙahon da zai zama abin da masu tarihin suka bayyana a matsayin “bulalar cocin da ta yi ridda.” Tarihin bala’i na farko da na biyu, wanda ya fara da hidimar Mohammed a cikin shekara ta 606, ya ƙare a ranar 22 ga Oktoba, 1844, sa’ad da ƙaho na bakwai ya busa.
Kaito na biyu ya wuce; ga shi kuma, kaito na uku yana zuwa da sauri. Sai mala’ika na bakwai ya busa ƙaho; sai kuwa aka yi manyan murya a sama, suna cewa, Mulkokin wannan duniya sun zama na Ubangijinmu, da na Almasihunsa; kuma zai yi mulki har abada abadin. Ru’ya ta Yohanna 11:14, 15.
A cikin tarihin Masifu biyu na farko, an ci Konstantinoful, babban birnin Roma ta gabas, a shekara ta 1453, kuma aka yi wa Roma ta papanci a yamma mummunar rauni mai kisa a shekara ta 1798. “Bulalar wata ikkilisiya mai ridda,” ta rushe duka Roma ta siyasa da kuma Roma ta addini. Cikakkiyar haɗin kai sau uku na Roma ta Zamani zai cika a dokar Lahadi da ke gabatowa nan ba da daɗewa ba a Amurka.
“Furotestocin Amurka za su kasance a gaba wajen miƙa hannuwansu ta ƙetaren ratar domin su riƙe hannun Ruhaniya; za su miƙa hannunsu a bisa ramin zurfi domin su haɗa hannu da ikon Roma; kuma ƙarƙashin rinjayar wannan haɗin kai mai sassa uku, wannan ƙasa za ta bi sawun Roma wajen take haƙƙoƙin lamiri.” The Great Controversy, 588.
A wancan lokaci, Musuluncin Bala’i na uku zai cika shari’ar Allah a kan Roma ta Zamani saboda tilasta bauta ta Lahadi, kamar yadda Ya yi da Roma arna da kuma Roma ta paparoma. Game da Roma arna, Ya yi amfani da ƙahoni huɗu na fari domin Ya kawo ƙarshen mulkin Roma a babban birnin Roma ta yamma zuwa shekara ta 476, gama bayan shekara ta 476, babu wani mai mulkin birnin da ya kasance daga zuriyar Romawa. Zuwa shekara ta 1453, ƙaho na biyar na Musulunci ya kawo ƙarshen mulkin Roma na gabas. Zuwa shekara ta 1798 kuma, an kawo ƙarshen mulkin paparoma a kan tsohon rabon ƙasashen Turai gida goma a cikin tarihin ƙaho na shida na Musulunci. Rushewar masarautar farar hula ta Roma, ta yamma da ta gabas duka, da kuma masarautar addinin Roma, an haifar da ita ne bayan tilasta bautar arna ta rana.
“Mutanen Ƙasar Amurka sun kasance mutane da aka yi wa tagomashi; amma sa’ad da suka taƙaita ’yancin addini, suka mika Furotestantanci, kuma suka ba da goyon baya ga Papanci, ma’aunin laifinsu zai cika, kuma za a rubuta ‘ridda ta ƙasa’ a cikin littattafan sama. Sakamakon wannan ridda kuwa zai zama halakar ƙasa.” Review and Herald, Mayu 2, 1893.
Aiwatarwa sau uku na annabci tana kafa halayen cikawar annabcin ta ƙarshe bisa ga halayen cikawa biyu na farko. A ranar 11 ga Satumba, 2001, Bala’i na uku ya iso cikin tarihi. Tun da farko ya iso ne a ranar 22 ga Oktoba, 1844, gama Bala’i na uku shi ne ƙaho na bakwai, kuma wannan ƙaho ya fara busawa a wancan lokaci. Amma kamar yadda ya faru da Isra’ila ta dā, Isra’ila ta zamani ta zaɓi tawaye, ta haka ta jawo wani zamani na yawo a cikin jeji maimakon kammala aikin. Saboda haka aka jinkirta lokacin hatimtar mala’ika na uku, har sai da ya sāke farawa a ranar 11 ga Satumba, 2001.
“Tsawon shekara arba’in ne rashin bangaskiya, gunaguni, da tawaye suka hana Isra’ila ta dā shiga ƙasar Kan’ana. Waɗannan zunubai iri ɗaya ne suka jinkirta shigar Isra’ila ta zamani cikin Kan’ana ta sama. A cikin kowane hali, alkawuran Allah ba su da laifi ko kaɗan. Rashin bangaskiya ne, son duniya, rashin keɓe kai ga Allah, da husuma a tsakanin mutanen Ubangiji masu ikirarin binsa, suka sa muka daɗe shekaru masu yawa a cikin wannan duniyar zunubi da baƙin ciki.” Selected Messages, littafi na 2, 69.
Allah ba ya sauyawa, kuma yana yin shari’a bisa ga hasken da ake da shi. Isra’ila ta zamani tana da haske fiye da Isra’ila ta dā, kuma an sanar da mu cewa “irin waɗannan zunubai ɗaya ne suka jinkirta shigar Isra’ila ta zamani cikin Kan’ana ta sama.” Da a ce an ɗora wa Isra’ila ta zamani alhaki ne kawai bisa ga hasken da aka ɗora wa Isra’ila ta dā, da hakan ya isa, amma sun sami haske fiye da haka. Saboda haka, in har “irin waɗannan zunubai ɗaya ne” suka sa “Isra’ila ta dā” ta yi yawo a cikin jeji na “shekaru arba’in,” to, ba kawai an kori Isra’ila ta zamani zuwa “jeji” a cikin tawaye na 1863 ba, amma babu shakka an ƙaddara musu su mutu a can. “Zunubansu” sun jinkirta aikin mala’ika na uku har zuwa yanzu.
“Mala’ikan ya ce, ‘Mala’ika na uku yana ɗaure su ne, ko kuma yana sa musu hatimi, a cikin dami-dami domin rumbun sama.’ Wannan ƙaramar ƙungiya ta yi kama da masu gajiya da damuwa, kamar waɗanda suka riga suka bi ta cikin matsananciyar gwaji da gwagwarmaya. Kuma ya bayyana kamar rana ta fito ne daga bayan gajimare ta haskaka a kan fuskokinsu, ta sa suka yi kama da masu nasara, kamar nasarorinsu sun kusa cika.” Early Writings, 88.
Irin zunuban nan ne da suka kori Isra’ila ta dā domin ta mutu a cikin jeji, suka kuma jinkirta aikin mala’ika na uku wanda ya iso a ranar 22 ga Oktoba, 1844.
“Bayan Yesu ya buɗe ƙofar Wuri Mafi Tsarki, sai aka ga hasken Asabbaci, kuma aka gwada mutanen Allah, kamar yadda aka gwada ’ya’yan Isra’ila a dā, domin a ga ko za su kiyaye dokar Allah. Na ga mala’ika na uku yana nuna sama, yana nuna wa waɗanda suka yi baƙin ciki hanyar zuwa Wuri Mafi Tsarki na haikalin sama. Yayin da suke shiga Wuri Mafi Tsarki ta wurin bangaskiya, sai su tarar da Yesu, kuma bege da farin ciki sukan sake ɓullo wa sabo. Na gan su suna waiwayen baya, suna sake duba abin da ya gabata, tun daga shelar zuwan Yesu na biyu, ta cikin abin da suka fuskanta har zuwa wucewar lokacin a shekara ta 1844. Suna ganin an bayyana dalilin baƙin cikinsu, kuma farin ciki da tabbaci suka sāke rayar da su. Mala’ika na uku ya haskaka abin da ya gabata, da na yanzu, da mai zuwa, kuma sun sani cewa lalle Allah ne ya jagorance su ta wurin nashinsa mai banmamaki.” Early Writings, 254.
Mala’ika na uku shi ne mala’ikan hatimcewa, kuma ya iso a ranar 22 ga Oktoba, 1844, amma aikinsa ya jinkirta saboda irin zunuban nan guda da suka sa tsohon Isra’ila ya mutu a cikin jejin. Jinkirin da tawaye na 1863 ya haddasa, jinkirta aikin mala’ika na uku ne, sabili da haka an hana hatimcewar ci gaba kuma an jinkirta ta fiye da shekaru ɗari.
“[Littafi Mai Ƙididdiga 32:6–15, an kawo shi.] Ubangiji Allah Allah ne mai kishi, duk da haka yana da tsawon haƙuri ga zunubai da laifofin mutanensa a cikin wannan tsara. Da mutanen Allah sun yi tafiya cikin shawararsa, da aikin Allah ya ci gaba, da an kai saƙonnin gaskiya ga dukan mutane mazauna fuskar dukan duniya. Da mutanen Allah sun gaskata shi kuma sun zama masu aikata kalmarsa, da sun kiyaye dokokinsa, da mala’ikan bai zo yana tashi ta cikin sama ba da saƙon zuwa ga mala’iku huɗun da za su saki iskoki su busa a kan duniya, yana kuka cewa, Riƙe, riƙe iskoki huɗu kada su busa a kan duniya sai na hatimce bayin Allah a goshinsu. Amma domin mutanen masu rashin biyayya ne, marasa godiya, marasa tsarki, kamar Isra’ila ta dā, an tsawaita lokaci domin kowa ya ji saƙon ƙarshe na jinƙai ana shelarsa da babbar murya. An hana aikin Ubangiji ci gaba, an jinkirta lokacin hatimci. Da yawa ba su ji gaskiya ba. Amma Ubangiji zai ba su dama su ji kuma su tuba, kuma babban aikin Allah zai ci gaba.” Manuscript Releases, juzu’i na 15, 292.
A ranar 11 ga Satumba, 2001 mala’ika na uku ya sāke isowa, kuma lokacin hatimta, wanda aka jinkirta tun daga tawaye na 1863, ya sāke farawa. Wannan shi ne isowar Musulunci na Kaiton nan na uku, wanda kuma shi ne ƙaho na bakwai da ke nuna farkon lokacin hatimta. Lokacin hatimta ya fara da isowar mala’ika na uku a ranar 22 ga Oktoba, 1844, lokacin da ƙaho na bakwai ya fara busawa, amma an hana wannan ƙaho kuma aka jinkirta shi.
Sai mala’ikan nan da na gani yana tsaye a kan teku da kan ƙasa ya ɗaga hannunsa zuwa sama, ya kuma rantse da Mai rai har abada abadin, wanda ya halicci sama, da abin da yake cikinta, da ƙasa, da abin da yake cikinta, da teku, da abin da yake cikinsa, cewa lokaci ba zai ƙara kasancewa ba. Amma a kwanakin muryar mala’ika na bakwai, sa’ad da zai fara busawa, asirin Allah zai cika, kamar yadda ya shelanta wa bayinsa annabawa. Ru’ya ta Yohanna 10:5–7.
“Muryar” mala’ika na bakwai, ita ce muryar mala’ikan Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas, wanda ya sauko a lokacin da aka rushe manyan gine-ginen Birnin New York.
Bayan waɗannan abubuwa kuma na ga wani mala’ika yana saukowa daga sama, yana da iko mai girma; ƙasa kuwa ta haskaka da ɗaukakarsa. Sai ya yi kira da ƙarfi da babbar murya, yana cewa, Babila babba ta fāɗi, ta fāɗi, ta zama mazaunin aljanu, da mafakar kowane ruhi mai ƙazanta, da kejin kowane tsuntsu marar tsarki mai ƙyama. Gama dukan al’ummai sun sha daga ruwan inabin fushin fasikancinta, sarakunan duniya kuma sun yi fasikanci da ita, ’yan kasuwar duniya kuwa sun wadata ta hanyar yalwar jin daɗinta. Ru’ya ta Yohanna 18:1–3.
“Muryar” mala’ikan nan mai ƙarfi wanda ya sauko, tana umartar mala’ikun su riƙe iskoki huɗu, waɗanda aka wakilta a matsayin “doki mai fushi” da yake neman kuɓucewa ya kawo mutuwa da hallaka a tafarkinsa.
“Mala’ikun Allah suna aikata umarninsa, suna riƙe iskoki huɗu na duniya, domin iskoki kada su busa a bisa ƙasa, ko a kan teku, ko a kan kowane itace, har sai an sa wa bayin Allah hatimi a goshinsu. Ana ganin mala’ikan nan mai ƙarfi yana hawa daga gabas (ko fitowar rana). Wannan mala’ika, mafi girma a cikin mala’iku, yana da hatimin Allah mai rai a hannunsa, ko na Shi wanda shi kaɗai ne zai iya ba da rai, wanda zai iya rubuta a goshi alama ko rubutu, ga waɗanda za a ba rashin mutuwa, rai madawwami. Muryar wannan mala’ika mafi ɗaukaka ce take da ikon umurta mala’iku huɗu su tsare iskoki huɗu har sai an kammala wannan aiki, kuma har sai ya bayar da umarnin a sake su.” Testimonies to Ministers, 445.
Mala’ikan da yake umartar mala’iku huɗu su riƙe iskoki, shi ne mala’ikan da ke cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas wanda yake haskaka duniya da ɗaukakarsa, kuma “babbar muryarsa” ita ce muryar mala’ika na bakwai.
“Kuma irin wakilci mai girma aka bayar a cikin Ru’ya ta Yohanna 7 domin mu yi tunani a kansa, domin ta’aziyarmu da ƙarfafawarmu! An ba mala’iku huɗu umarni su yi wani aiki a kan duniya. Amma Akwai Ɗaya wanda ya sayi duniya ta wurin ba da Kansa domin fansarta, yana da waɗansu kaɗan da Ya zaɓa. Su wane ne? Waɗanda suke kiyaye dukan umarnan Allah, kuma suke da bangaskiyar Yesu.
An jawo hankalin Yohanna zuwa wani hangen dabam: “Sai na ga wani mala’ika kuma yana hauhawa daga gabas, yana da hatimin Allah mai rai” (Ru’ya ta Yohanna 7:2). Wane ne wannan? Mala’ikan alkawari ne. Ya zo daga fitowar rana. Shi ne Hasken safiya daga sama. Shi ne Hasken duniya. “A cikinsa rai yake; kuma ran nan shi ne hasken mutane” (Yohanna 1:4). Wannan ne Wanda Ishaya ya bayyana: “Gama an haifa mana Yaro, an ba mu Ɗa: mulki kuma zai kasance a kafaɗarsa; za a kuma kira sunansa Abin Al’ajabi, Mai Ba da Shawara, Allah Maɗaukaki, Uba Madawwami, Sarkin Salama” (Ishaya 9:6). Ya yi kira, kamar Wanda yake da fifiko bisa rundunonin mala’iku a sama “waɗanda aka ba su ikon su cutar da ƙasa, da teku, yana cewa, ‘Kada ku cutar da ƙasa, ko teku, ko itatuwa, sai mun sa wa bayin Allahnmu hatimi a goshinsu’” (Ru’ya ta Yohanna 7:2, 3).
“A nan ne allahntaka da mutuntaka suka haɗu. An ba mala’iku huɗu umarni su tsare iskoki huɗu su riƙe su har sai sun karɓi kiransa. Ku karanta dukan surar. Kiran nan, ‘Kada ku cutar,’ Mai Maidowa ne ya furta shi, Mai Fansa.”
“An nufe a takaita shari’a da fushi na ɗan ƙanƙanen lokaci kaɗai har sai an yi wani aiki na musamman. An jinkirta saƙon, saƙon ƙarshe na gargaɗi da jinƙai, a cikin yin aikinsa saboda son kuɗi na son kai, son sauƙi na son kai, da rashin cancantar mutum ga yin aikin da ya kamata a yi. Mala’ikan da zai haskaka duniya da ɗaukakarsa ya jira kayan aikin ɗan adam waɗanda ta wurinsu hasken sama zai haska, kuma ta haka ne su yi haɗin gwiwa wajen ba da saƙon wanda zai ƙayyade makomar duniya, cikin tsarkakakkiyar muhimmancinsa mai tsanani da girma.” Manuscript Releases, juzu’i na 15, 222.
Mala’ika na uku, wanda shi ne Almasihu, shi ne kuma mala’ikan hatimi wanda ya zo a ranar 22 ga Oktoba, 1844, amma saboda rashin biyayyar mutanen Allah, aikinsa na hatimce mutum dubu ɗari da arba’in da huɗu ya jinkirta har zuwa 11 ga Satumba, 2001. Sa’an nan Musulunci na Masifa ta uku ya rushe manyan gine-ginen New York, sai aikin hatimcewa ya fara. A wannan lokaci al’ummai suka “yi fushi, amma aka riƙe su cikin takawa.” Murya ta fari ta Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas, ita ce muryar da take umartar mala’iku huɗu su riƙe, yayin da ake hatimce mutanen Allah.
Yesu kullum yana kwatanta ƙarshe da farko, kuma a ranar 26 ga Fabrairu, 1993, Musulunci na Bakin Ciki na uku ya tarwatsa bam ɗin mota a garejin ajiye motoci na ƙarƙashin ƙasa na Hasumiyar Arewa ta Cibiyar Kasuwanci ta Duniya. Fashewar ta jawo mummunar ɓarna ga ginin, ta kashe mutane shida kuma ta jikkata fiye da wasu dubu guda. Ko da yake harin bai rushe hasumiyoyin ba, ya kasance babban aikin ta’addanci a ƙasar Amurka kuma ya kasance alamar abin da zai faru a ranar 11 ga Satumba, 2001.
Lokacin hatimcewa ya fara ne a ranar 11 ga Satumba, 2001, amma ya ƙunshi gargaɗi tun shekaru takwas kafin wannan. Harin Musulunci a kan Isra’ila a ranar 7 ga Oktoba, 2023, gargaɗi ne na ƙarshen lokacin hatimcewa. An riga an tabbatar da halayen annabci na Bala’i na uku tare da halayen annabci na Bala’o’i biyu na farko. A cikin ayoyin buɗewa na sura ta tara ta Ru’ya ta Yohanna, an kwatanta hatimcewar dubu ɗari da arba’in da huɗu.
Za mu yi la’akari da wannan batu a maƙala ta gaba.
“In irin waɗannan al’amura za su auku, irin waɗannan manyan hukunta a kan duniya mai laifi, ina ne mafakar mutanen Allah za ta kasance? Ta yaya za a kiyaye su har fushin ya shuɗe? Yahaya ya ga abubuwan halitta—girgizar ƙasa, hadari, da rikicin siyasa—an wakilta su kamar ana riƙe da su ne ta wurin mala’iku huɗu. Waɗannan iskoki suna ƙarƙashin iko har sai Allah ya ba da umarni a sake su. A nan ne amincin ikkilisiyar Allah yake. Mala’ikun Allah suna aikata nufinsa, suna hana iskokin duniya, domin iskokin kada su busa a kan ƙasa, ko a kan teku, ko a kan wani itace, sai an sa wa bayin Allah hatimi a goshinsu. An ga mala’ika mai ƙarfi yana hawa daga gabas (ko fitowar rana). Wannan mafi ƙarfi cikin mala’iku yana da hatimin Allah mai rai a hannunsa, wato na Shi kaɗai wanda zai iya ba da rai, wanda kuma zai iya rubuta a goshin mutane alama ko rubutun da waɗanda aka ba su rashin mutuwa, rai na har abada, za su karɓa. Muryar wannan mala’ika mafi ɗaukaka ce take da ikon umurce mala’iku huɗu su tsare iskoki huɗun har sai an kammala wannan aiki, har kuma sai shi ya ba da umarnin a sake su.”
“Waɗanda suka yi nasara a kan duniya, da jiki, da shaidan, su ne zaɓaɓɓu waɗanda za su karɓi hatimin Allah mai rai. Waɗanda hannuwansu ba su da tsabta, waɗanda zukatansu ba su da tsarki, ba za su sami hatimin Allah mai rai ba. Waɗanda suke shirya yin zunubi kuma suke aikata shi, za a ƙetare su. Sai dai waɗanda, a yanayinsu a gaban Allah, suke cika matsayin masu tuba da furta zunubansu a cikin babbar Ranar Kafara ta alama-cikawa, su ne za a gane su kuma a yi musu alama a matsayin waɗanda suka cancanci kāriyar Allah. Sunayen waɗanda suke dubawa, suna jira, kuma suna tsaro da bayyanar Mai Cetonsu—da ƙwazo da marmari fiye da masu jiran safiya—za a lissafta su tare da waɗanda aka hatimce. Waɗanda kuwa, alhali dukkan hasken gaskiya yana haskakawa a kan rayukansu, ya kamata su kasance da ayyuka masu dacewa da bangaskiyar da suke furtawa, amma zunubi yana ruɗarsu, suna kafa gumaka a cikin zukatansu, suna lalatar da rayukansu a gaban Allah, kuma suna ƙazantar da waɗanda suka haɗa kai da su cikin zunubi, za a shafe sunayensu daga littafin rai, a kuma bar su cikin duhun tsakiyar dare, ba su da mai a cikin kwanonsu tare da fitilunsu. ‘Amma a gare ku masu tsoron sunana, Rana ta Adalci za ta fito da waraka a fikafikanta.’”
“Wannan hatimtar bayin Allah ita ce wadda aka nuna wa Ezekiyel cikin wahayi. Yohanna kuma ya kasance mai shaida ga wannan wahayi mafi ban tsoro. Ya ga teku da raƙuman ruwa suna ruri, zukatan mutane kuma suna kasawa saboda tsoro. Ya ga ƙasa tana motsi, duwatsu kuma ana jefar da su cikin tsakiyar teku (abin da ke faruwa a zahiri), ruwanta yana ruri yana kuma hargitsewa, duwatsu kuma suna girgiza saboda kumburinta. An nuna masa annobai, cututtuka, yunwa, da mutuwa suna aiwatar da mummunar aikinsu.” Testimonies to Ministers, 445.