Littafin Daniyel - Na Dari da Talatin da Takwas

Aya ta arba’in na Daniyel sura ta goma sha ɗaya tana wakiltar ɗaya daga cikin ayoyi mafi zurfi a cikin Maganar Allah. Tarihunan annabci da aka wakilta a cikinta su ne inda ƙafafun da ke cikin ƙafafun wahayin Ezekiyel suke haɗuwa wuri guda. Tare da lokacin ƙarshe na motsin Milleriyawa a shekara ta 1798, da kuma lokacin ƙarshe na motsin mala’ika na uku a shekara ta 1989, an zana tarihin cikin gida da na waje na mutanen Allah na kwanakin ƙarshe. A cikin ayar akwai shelar hukunci mai gabatowa wadda ta iso tare da mala’ika na fari a shekara ta 1798, har zuwa dokar Lahadi ta aya ta arba’in da ɗaya. Saboda haka ayar tana wakiltar hukuncin bincike na ikkilisiyar Allah wanda ya fara da matattu, har zuwa hatimcewar dubu ɗari da arba’in da huɗu, da kuma Allah yana tofar da Adventism na Laodikiya daga bakinsa.

Tarihin da papanci ya karɓi mummunan raunin mutuwarsa a shekara ta 1798, har sai an warkar da wannan mummunan raunin mutuwa a aya ta arba’in da ɗaya, an wakilta shi cikin tarihin ayar. Daga aya ta arba’in da ɗaya zuwa gaba an kafa shi ne cikin mahallin hukuncin zartarwa na Allah da ke ƙaruwa, waɗanda suke farawa a wannan ayar. A wannan ma’anar annabci, aya ta arba’in ita ce ƙarshen sura ta goma sha ɗaya ta Daniyel, kuma ayoyi na ɗaya da na biyu na surar su ne farkonta. Sura ta goma sha ɗaya tana gabatar da tawayar maƙiyin Almasihu, kuma sura ta goma tana wakiltar farkon wahayin Kogin Hiddekel, yayin da sura ta goma sha biyu take wakiltar ƙarshensa. Surori na goma da na goma sha biyu suna wakiltar na farko da na ƙarshe, kuma sura ta goma sha ɗaya ita ce tawayar da take a tsakiyarsu.

Babi na goma da na goma sha biyu iri ɗaya ne, domin, ba kamar babi na goma sha ɗaya ba, suna wakiltar abin da Daniyel ya fuskanta dangane da wahayin, kuma babi na goma sha ɗaya shi ne wahayin. Babi na goma shi ne harafi na farko na baƙaƙen Ibrananci, babi na goma sha ɗaya shi ne harafi na goma sha uku mai tawaye na baƙaƙen Ibrananci, kuma babi na goma sha biyu shi ne harafi na ƙarshe na baƙaƙen. Wahayin Kogin Hiddekel shi ne “Gaskiya.”

A sura ta goma sha ɗaya, farkon yana misalta ƙarshen, gama Almasihu ba ya taɓa canjawa. Tarihin ƙarshe da aka wakilta a aya ta arba’in, shi ne lokacin gwaji na siffar dabbar. Wannan lokacin gwaji yana ƙarewa da alamar dabbar, wadda aka wakilta a aya ta arba’in da ɗaya. Saboda haka, ayoyi na ɗaya da na biyu dole ne su yi magana a kan lokacin hatimcewar dubu ɗari da arba’in da huɗu, gama wannan ɗan lokaci shi ma shi ne lokacin kafuwar siffar dabbar.

A kowane lokaci na ƙarshe, kullum akwai alamomi biyu da suke bayyana shi. A cikin motsin gyara na Musa, haihuwar Haruna ce, sannan bayan shekaru uku haihuwar Musa ta biyo baya. A cikin motsin gyara na fitowa daga Babila da sake gina haikali, sarki Dāriyus ne, sannan sarki Sairus ya biyo baya. A cikin motsin gyara na Almasihu, haihuwar Yohanna Mai Baftisma ce, sannan bayan wata shida haihuwar Almasihu ta biyo baya. A cikin motsin gyara na Millerites, mutuwar tsarin papanci a shekara ta 1798 ce, sannan mutuwar shugaban Kirista ta biyo baya a shekara ta 1799. A cikin motsin gyara na mala’ika na uku, shugaban ƙasa Reagan da shugaban ƙasa Bush na farko ne, waɗanda dukansu suka wakilci shekara ta 1989. A cikin Daniyel sura ta goma, aya ta ɗaya, muna samun an bayyana sarki Sairus.

A ayoyi na gaba na sura ta goma, muna ganin abin da Daniyel ya fuskanta an gabatar da shi tun da wuri kafin Jibra’ilu ya kawo wahayin tarihin annabci a sura ta goma sha ɗaya. Sairus yana nuna lokacin ƙarshe, domin tun da farko Sairus, ɗan ɗan’uwan Dariyus, shi ne janar na Dariyus wanda ya kashe Belshazzar, ta haka yana nuna ƙarshen shekaru saba’in na bauta, waɗanda suka kasance alamar kamanceceniya ta shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin na bautar Isra’ila ta ruhaniya a Babila ta ruhaniya daga 538 har zuwa 1798.

Ƙarshen shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin a shekara ta 1798 ya nuna lokacin ƙarshe; haka kuma ƙarshen shekaru saba’in ya nuna “lokacin ƙarshe” ga wancan tarihin. Duka Dariyus da Sairus an wakilta su a mutuwar Belshazzar da ƙarshen mulkin Babila, gama da yake Sairus janar ne na Dariyus wanda ya kammala aikin, Sairus yana wakiltar Dariyus ne. Sa’ad da aka rantsar da George Bush na farko a ranar 20 ga Janairu, 1989, Reagan ya riga ya kasance shugaban ƙasa a cikin kwanaki goma sha tara na farko na shekara ta 1989.

Wahayin Hiddekel ya fara ne a lokacin ƙarshe, a shekara ta uku ta Sairus. Sa’ad da Jibra’ilu ya fara warware wa Daniyel tarihin annabci na sura ta goma sha ɗaya, sai ya fara komawa ga shekara ta fari ta Dariyus, domin ya tabbatar a sarari cewa wahayin tarihin annabci wanda yake gab da gabatar wa Daniyel yana farawa ne a ƙarshe na ƙarshe, a shekara ta 1989, gama dukan annabawa sun fi magana game da kwanakin ƙarshe fiye da kwanakin da suka rayu a cikinsu.

A cikin shekara ta fari ta Dāriyus, wadda ke wakiltar lokacin ƙarshe a 1989, Jibra’ilu ya “tsaya”, ta haka yana bayyana cewa a “lokacin ƙarshe”, mala’ika yana zuwa. A 1798 mala’ika na fari ya zo, kuma a 1989, mala’ika na uku ya zo. Sai da saƙon mala’ika na uku ya sami ƙarfi a 2001 ne aka fara hatimcewar mala’ika na uku, amma motsin zuwan mala’ika na uku a 1989, ana wakiltarsa da Jibra’ilu yana tsaye a lokacin ƙarshe. Jibra’ilu zai nuna wa Daniyel “abin da aka rubuta a cikin littafin gaskiya,” kuma wahayin Hiddekel yana ɗauke da alamar “Gaskiya,” wadda Jibra’ilu yake gab da bayyana.

A aya ta goma sha huɗu ta sura ta goma, tuni Jibra’ilu ya sanar da Daniyel cewa abin da yake magana a kai cikin wahayin Hiddekel shi ne “abin da zai faru da mutanen Allah a cikin kwanaki na ƙarshe.”

Aya ta biyu ta Daniyel sura ta goma sha ɗaya tana wakiltar sanin da aka buɗe a lokacin ƙarshe a shekara ta 1989, wanda kuma yake bayyana abin da “zai sami” mutanen Allah “a kwanaki na ƙarshe”.

Sairus yana nuna alama tun da farko ga sarki na biyu tun daga 1989. Shi ne sarkin Daular Mediya da Farisa, wadda take wakiltar masarautar annabcin Littafi Mai Tsarki a kwanaki na ƙarshe da ta ƙunshi ƙaho biyu, waɗanda Mediyawa da Farisawa suke wakilta. Bayan sarki na biyu na masarautar dabbar ƙasa mai ƙaho biyu a lokacin ƙarshe a shekara ta 1989, har yanzu za a sami sarakuna uku (Clinton, Bush na ƙarshe, Obama), sa’an nan kuma za a sami wani sarki wanda ya fi su duka arziki sosai. Sarakuna ukun da suka bi bayan Bush na farko, sun arzuta bayan shugabancinsu, kuma saboda kawai sun zama shugaban ƙasa. Trump, na huɗu wanda ya fi su duka arziki ƙwarai, kuma shi ne shugaban ƙasa mafi arziki da aka taɓa samu, bai sami kuɗinsa ba domin ya kasance shugaban ƙasa, amma da farko ta wurin aikinsa a zuba jari na gidaje, tun kafin ya tsaya takarar shugaban ƙasa.

A dā, idan aka yi la’akari da yanayin zamani, shugaban ƙasar da ya fi kowa arziki a tarihin Amurka shi ne shugaban ƙasa na farko na Amurka. Kafin Donald Trump, George Washington ne shugaban ƙasar da ya fi kowa arziki a tarihin Amurka, kuma ya tara dukiyarsa kamar yadda Donald Trump ya yi, ta wajen zuba jari a harkokin gidaje. Dukansu Washington da Trump sun zo ga shugabancin ƙasa daga guraben siyasa marasa al’ada. Washington a farko jagoran soja ne kafin ya zama shugaban ƙasa, kuma Trump ɗan kasuwa ne kuma fitaccen mutum a talabijin, wanda, kamar Washington, bai taɓa samun wani gogewa a siyasa ba.

Dukkanin shugabannin ƙasashen biyu an san su da ƙaƙƙarfan halayyarsu da salon jagoranci, ko da yake sun bayyana waɗannan siffofi ta hanyoyi masu matuƙar bambanci. An san Washington da jagoranci mai juriyar zuciya, natsuwa, da amincewa da kai, tare da kasancewarsa abin haɗin kai a lokacin Yaƙin Juyin Juya Hali da kuma a farkon shekarun Jamhuriya, alhali kuwa an san Trump da salon jagoranci da gudanar da mulki mai tsayayyiyar magana da ƙarfi. Dukansu, Washington da Trump, sun kasance mutane masu jawo muhawara mai yawa, ko da yake saboda dalilai mabambanta ƙwarai. Washington, ko da yake ana girmama shi ƙwarai, ya fuskanci suka a zamaninsa kan batutuwa dabam-dabam, ciki har da ra’ayoyinsa game da bautar mutane. Shugabancin Trump ya kasance cike da muhawarori masu yawa, ciki har da amfani da “munanan tweets” a kafafen sada zumunta, matakan manufofinsa na sa Amurka a gaba, da kuma wayewarsa game da kansa.

Shugaban ƙasa na shida kuma mafi arziki zai tā da ikon dodannin duniya-guda. Sa’ad da muka ɗora tarihin aya ta biyu ta sura ta goma sha ɗaya a kan tarihin zamanan 1776, 1789, da 1798, muna samun ƙarin bayani da yake magana game da shugaban ƙasa na ƙarshe na dabbar ƙasa, gama Yesu yana kwatanta ƙarshe da farko. Lokuta biyu na farko da 1776 da 1789 suke wakilta suna ba da shaidu biyu cewa shugaban ƙasa na ƙarshe zai zama shugaban ƙasa na takwas, wanda ya fito daga cikin bakwai ɗin. Trump shi ne shugaban ƙasa na shida bayan Reagan, kuma a matsayin shugaban ƙasa na takwas, zai kasance “na cikin bakwai ɗin”. Shugaban ƙasa na ƙarshe, wato na takwas, zai yi mulki sa’ad da Amurka za ta kafa siffar “ga kuma ta” dabbar.

Shugaban ƙasar da yake mulki sa’ad da Amurka ta ƙirƙiri siffar dabbar, dole ne ya zama na takwas, wato wanda yake daga cikin bakwai ɗin nan, kamar yadda Peyton Randolph da John Hancock suka shaida. Paparoma shi ne kai na takwas wanda yake daga cikin bakwai ɗin, kuma ya karɓi mummunan rauni na annabci. Domin ya zama siffar papacy, shugaban ƙasa na takwas wanda yake daga cikin bakwai ɗin, dole ne shi ma ya kasance yana da gano na annabci na kasancewa an “ji masa rauni” ko an “kashe shi” a annabce.

Fafaroma ta karɓi mummunan rauninta mai mutuwa daga ikon maciji (Faransa), ikon maciji wanda Fafaroma ta daɗe tana fama da shi tun daga lokacin da Bulus ya nuna cewa asirin mugunta (mutumin zunubi) ya riga ya fara aiki tun a wancan lokaci. Macijin arna yana hana Fafaroma hawa karagar mulki, abin da ta yi a shekara ta 538.

Tun daga farkon mulkin papanci har zuwa hallakarsa ta ƙarshe, yana ta gwagwarmaya da ikon dodon. Siffar papanci tana bukatar cewa wannan siffar ma ta yi gwagwarmaya da ikon dodon. A Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha bakwai, papanci, wanda shi ne kai na takwas, wanda kuma yake daga cikin kawuna bakwai, a ƙarshe za a ƙone shi da wuta, kuma sarakuna goma za su ci naman jikinta. A cikin mutuwowin biyu nan (1798 da kwanaki na ƙarshe), ikon dabbar papanci ikon dodon ne yake kashewa. Domin Amurka ta kafa siffar dabbar, dole ne shugaban ƙasa na takwas shi ma ikon dodon da yake yaƙi da shi ya kashe shi, kuma sarki na shida bayan lokacin ƙarshe a 1989 shi ne sarkin da ya tayar da dukan ikokin dodon.

Ronald Reagan ɗan Furotesta ne mai ridda, amma George Bush na farko kuwa, cikakken ɗan tutar tsarin duniya ne. Ɗaya daga cikin shahararrun maganganunsa shi ne inda ya yi ƙarya da cewa, a ranar 18 ga Agusta, 1988, “Kuma ni ne wanda ba zai ƙara haraji ba. Abokin takarata yanzu ya ce zai ƙara su ne a matsayin mafita ta ƙarshe, ko kuma mafita ta uku. Amma idan ɗan siyasa ya yi magana haka, ka san cewa wannan mafita ce da zai koma gare ta. Abokin takarata bai kawar da yiwuwar ƙara haraji ba. Amma ni zan kawar da ita. Kuma Majalisa za ta matsa mini in ƙara haraji, ni kuma zan ce a’a. Za su matsa, ni kuma zan ce a’a, za su kuma sake matsawa, kuma abin da zan iya faɗa musu kawai shi ne: ku karanta leɓunana: babu sabon haraji.”

Baya ga waccan ƙaryar da aka yi a bainar jama’a, wadda take ɗaya daga cikin halayen wakilin ikon macijin, shahararriyar maganarsa ita ce wadda ya furta a zaman haɗin gwiwa na Majalisar Dokoki a ranar 11 ga Satumba, 1990, inda ya ce, “Yanzu, za mu iya ganin wata sabuwar duniya tana bayyana a gani. Duniya wadda a cikinta akwai tabbatacciyar damar wani sabon tsarin duniya. A cikin kalaman Winston Churchill, ‘tsarin duniya’ ne wanda a cikinsa ‘ka’idojin adalci da wasa na gaskiya … suke kāre masu rauni daga masu ƙarfi …’ Duniya inda Majalisar Ɗinkin Duniya, wadda aka kuɓutar daga tsayawar daka ta yaƙin cacar-baka, take shirin cika hangen nesa na tarihi na waɗanda suka kafa ta.” Bush babba ɗan ra’ayin duniya ɗaya ne, ko da yake ya bayyana kansa a matsayin ɗan jam’iyyar Republican.

Bill Clinton shi ne shugaban ƙasa na farko da ya gudanar da bikin rantsar da shi a Lincoln Memorial, abin da ke nufin ya juya wa Lincoln baya ya fuskanci obelisk na abin tunawa ga Washington, wani obelisk da cikinsa yake cike da alamomin Freemasonry. Duka obelisk ɗin da kuma alamomin Freemasonry ɗin da ya zaɓa ya fuskanta sa’ad da ya yi rantsuwar mubaya’arsa ga Kundin Tsarin Mulki ta ƙarya, ba wai kawai sun nuna cewa ya juya wa alamar adawa da bauta ta Lincoln Memorial baya ba ne, amma matsayin tarihin da Clinton ya zaɓa ya kuma dace da jawabin karɓuwarsa, inda ya yabi wani farfesa wanda ya yi karatu a ƙarƙashinsa a Jami’ar Jesuit da ya halarta.

Wancan farfesa, Carroll Quigley, ya rubuta littafin nan: Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time, wanda aka buga a shekara ta 1966, kuma ana fahimtarsa daidai kuma a ko’ina a matsayin mai wakiltar “Littafi Mai Tsarki na ra’ayoyin masu neman tsarin duniya guda.” Kamar yadda Alƙur’ani yake ga Musulunci, kuma kamar yadda Morals and Dogma of the Ancient and Accepted Scottish Rite of Freemasonry, wanda Albert Pike ya rubuta, kuma aka buga a shekara ta 1871, ake ɗauka a matsayin mafi cikar bayani na koyarwar ɓoye ta Freemasonry; ko kuma kamar yadda The Book of Mormon yake ga Latter Day Saints, haka littafin Quigley yake matsayin Littafi Mai Tsarki na falsafar masu neman tsarin duniya guda. Da yawa za su san idan Clinton ya yabi Muhammadu na Alƙur’ani, ko kuwa idan ya yabi Joseph Smith na The Book of Mormon, kuma wasu za su san ko wanene Albert Pike, amma kaɗan ne suka san cewa yabon da Clinton ya yi wa Quigley ya yi daidai da ajandarsa ta neman tsarin duniya guda, da kuma ƙin amincewarsa da ƙa’idodin da Ibrahim Lincoln yake wakilta.

A cikin jawabin, Clinton ya ce: “Sa’ad da nake matashi, na ji kiran John Kennedy zuwa ɗan ƙasa nagari. Sa’an nan kuma, a matsayina na ɗalibi a Georgetown, na ji an ƙara fayyace wannan kira ta bakin wani farfesa mai suna Carroll Quigley, wanda ya gaya mana cewa Amurka ita ce ƙasa mafi girma a tarihin duniya domin mutanenmu kullum sun yi imani da abubuwa biyu: cewa gobe za ta iya fi yau kyau, kuma cewa kowannenmu yana da alhakin ɗabi’a na kansa ya tabbatar da haka.” Ra’ayin Carroll Quigley game da yadda za a “sake mai da Amurka babba”, shi ne Amurka ta mika ikon mulkinta na ƙasa ga Majalisar Ɗinkin Duniya. Clinton ɗan Democrat ne, mai ra’ayin duniya-ɗaya, wakilin macijin.

“Kamar uba, kamar ɗa”, George Bush na ƙarshe, ɗan duniya ne, kuma kamar yadda ubansa ya kasance, ɗan duniya ne wanda yake ikirarin kasancewa ɗan jam’iyyar Republican. Ɗan itace ba ya faɗuwa da nisa da itacensa. Littafi Mai Tsarki ya tayar da tambaya mai ma’ana, “Mutum biyu za su iya tafiya tare, sai fa in sun yi jituwa?” Abin da mutum yake bukata kawai shi ne ya bi diddigin ayyuka masu yawa da Bush na ƙarshe ya gudanar tare da Bill da Hillary Clinton domin ya ga da wa Bush na ƙarshe ya yi jituwa.

Barack Hussein Obama ya yi wani furuci game da sauya Amurka gaba ɗaya a lokacin wani gangamin yaƙin neman zaɓe jim kaɗan kafin a zaɓe shi Shugaban Ƙasa. A ranar 30 ga Oktoba, 2008, a Columbia, Missouri, Obama ya ce: “Mun rage kwanaki biyar kacal kafin mu sauya Tarayyar Amurka gaba ɗaya.” Wannan furuci wani ɓangare ne na saƙon Obama mafi faɗi na “bege da canji,” wanda ya kasance muhimmin jigo na yaƙin neman zaɓensa na shugabancin ƙasa na 2008, yana jaddada jajircewarsa ga manyan gyare-gyaren manufofi da kuma wata sabuwar alkibla ta daban ga ƙasar. Alkiblar da ya karkatar da ƙasar zuwa gare ta ita ce manufofin dodon na duniya-ɗaya: masu adawa da fararen fata, masu goyon bayan zubar da ciki, masu adawa da makamashin carbon, masu adawa da Amurka amma masu goyon bayan duniya-ɗaya, Bambance-bambance, Daidaito, Haɗawa, tarihin ƙarya na Ka’idar Tsattsaurar Fahimtar Kabilanci, da dai sauransu ba ƙarewa. Obama ba kawai mai shirya al’umma ba ne; ya kasance kuma har yanzu wakili ne na ajandar duniya-ɗaya ta ikon dodon.

Sai dai Trump, ba kamar ɗan siyasa na zamani na yau da kullum ba, ya cika alkawura fiye da sauran shugabanni bakwai duka a tsawon lokacin da ya fara daga 1989, idan aka haɗa su wuri guda. Ya jajirce wajen sake mai da Amurka babba, kuma a cikin ƙoƙarinsa na yin haka, ya tunzura ikon-ikon masu kishin tsarin duniya da ke mulki, ba a cikin Amurka kaɗai ba, amma a cikin dukan duniya.

Joe Biden ba shi da ko wata hujja kwata-kwata da ta nuna cewa shi wani abu ne dabam face wani ɗan duniya-ɗaya.

Dabbarar Katolika ya yi dogon yaƙi mai jan lokaci da ikonin maciji, kuma shugaban ƙasa wanda yake mulki sa’ad da Amurka za ta kafa siffar papanci, bisa ga larurar annabci, zai kasance cikin fafatawa da ikonin maciji. Babu wani daga cikin shugabannin ƙasa masu rai, in ban da Donald Trump, da zai yi yaƙi da ikonin maciji; gama ‘yan Democrat a fili masu kishin duniya ne (macizai), kuma George Bush na ƙarshe ya kasance, kamar yadda mahaifinsa ya kasance (ɗan Republican a furuci, amma a zahiri macijin mai kishin duniya ne), domin Yesu kullum yana kwatanta na ƙarshe da na farko.

Za mu ci gaba da wannan nazarin a talifi na gaba.