Mun kasance muna la’akari da tarihin da aka wakilta a aya ta arba’in na sura ta goma sha ɗaya ta Daniyel. Yanzu muna magana ne game da layin tarihin da ke cikin ayar, wanda yake wakiltar tarihin ƙahon Furotesta na dabbar ƙasa. Muna amfani da haɗewar sanduna biyu na Ezekiyel a sura ta talatin da bakwai a matsayin maƙasudin tunani domin gane asirin Allah, ta wurin Kristi cikin haɗa allahntakarsa da mutuntakarsa sa’ad da mala’ika na uku ya iso. Layu bisa layu, saƙon asirin Allah wanda Yohanna ya bayyana cewa yana kammaluwa a lokacin busar ƙaho na bakwai, manzo Bulus ne ya aiko da shi kai tsaye zuwa ga Laodikiya. Shaidar Ezekiyel, Yohanna, da Bulus ta yi daidai da wannan asiri ɗaya na Allah wanda aka wakilta cikin saƙon Jones da Waggoner a shekara ta 1888, wanda shi ne saƙon zuwa ga Laodikiya.

Gama ina so ku sani irin babban gwagwarmayar da nake yi domin ku, da domin waɗanda suke a Laodicea, da kuma domin duk waɗanda ba su ga fuskata a jiki ba; Domin a ta’azantar da zukatansu, suna haɗuwa tare cikin ƙauna, har su kai ga dukan wadatar cikakken tabbacin fahimta, zuwa ga sanin asirin Allah, da na Uba, da na Almasihu; A cikinsa ne dukan taskokin hikima da sani suke ɓoye. Kolossiyawa 2:1–3.

Aikin kafara, wato na haɗa sanduna biyu na allahntaka da na mutuntaka, ya fara ne sa’ad da mala’ika na uku ya zo, amma Bulus yana magana ne game da cika na ƙarshe kuma cikakke na haɗuwar sanduna biyun, wadda ita ce asirin Allah. Saboda haka yana bayyana saƙon a matsayin saƙo zuwa Laodicea wanda ya fara zuwa a shekara ta 1856, sa’an nan aka maimaita shi a shekara ta 1888, sa’an nan ya sami cikakkiyar cikarsa a ranar 11 ga Satumba, 2001. Bulus yana bayyana haikalin cikin yanayi mai fuska biyu, sa’ad da ya gabatar da asirin Allah, wanda za a kammala a busawar ƙaho na bakwai. Ya raba wannan asiri zuwa kai da jiki.

Kuma shi ne shugaban jiki, wato ikkilisiya: shi ne mafari, ɗan fari daga matattu; domin a cikin kome duka yă kasance shi ne mafifici. Gama ya gamshi Uba cewa a cikinsa dukan cika su zauna; kuma, bayan ya yi sulhu ta wurin jinin giciyensa, ta wurinsa ya sāke daidaita kome zuwa ga kansa; ta wurinsa, ina nufi, ko abubuwan da suke bisa duniya, ko kuwa abubuwan da suke cikin sammai. Kuma ku, waɗanda dā kuka kasance baƙi, maƙiya kuma a cikin hankalinku ta wurin mugayen ayyuka, amma yanzu ya sāke daidaita ku A cikin jikin namansa ta wurin mutuwa, domin ya gabatar da ku tsarkaka, marasa abin zargi, marasa abin tuhuma a gabansa: In dai kun tsaya cikin bangaskiya kun kafu, kun tabbata, ba a karkatar da ku daga bege na bishara ba, wadda kuka ji, wadda kuma aka yi wa’azinta ga kowane halitta da yake ƙarƙashin sama; wadda ni Bulus aka mai da ni bawa; Wanda yanzu nake farin ciki cikin wahalolina saboda ku, kuma ina cike abin da ya rage na ƙuncin Almasihu a jikina saboda jikinsa, wato ikkilisiya: Wadda aka mai da ni bawanta, bisa ga tsarin Allah wanda aka ba ni domin ku, domin in cika maganar Allah. Kolosiyawa 1:18–25.

Almasihu shi ne kai, wanda ya kamata ya mallaki fifiko a cikin dukan abubuwa, ikilisiyarsa kuma ita ce jiki. Tare, kai da jiki suna wakiltar haɗuwar allahntaka da ɗan’adam, kuma ana kuma bayyana wani muhimmin gaskiya. Dangantakar kai da jiki ita ce, kai ya kamata ya mallaki fifiko a kan jiki. A wajen ’yan Adam, waɗanda aka halitta cikin surar Allah, manyan iko (kai) su ne za su yi mulki a kan ƙananan iko (jiki.) Tare suke samar da halitta guda ɗaya, ko kuma a cikin harshe na haikalin da aka umarci Yohanna ya auna, suna wakiltar Wuri Mai Tsarki (ɗan’adamtaka, jiki), da Wuri Mafi Tsarki (allahntaka, kai). Yadda aka haɗa waɗannan biyu su zama “sanda guda”, ko jiki guda, shi ne aikin “sulhu.” Bulus ya ci gaba:

Ni kuwa an mai da ni bawa, bisa ga tsarin Allah da aka ba ni domin ku, domin in cika maganar Allah; wato asirin nan da aka ɓoye tun zamanai da ƙarnoni, amma yanzu an bayyanar da shi ga tsarkakansa: waɗanda Allah ya so ya sanar da su abin da yake arzikin ɗaukakar wannan asiri a cikin Al’ummai; shi kuwa ne Almasihu a cikinku, bege na ɗaukaka: Shi ne muke wa’azi game da shi, muna gargaɗin kowane mutum, muna kuma koyar da kowane mutum cikin dukan hikima; domin mu gabatar da kowane mutum cikakke cikin Almasihu Yesu: Saboda wannan ne ni ma nake wahala, ina ƙoƙari bisa ga aikinsa, wanda yake aiki a cikina da ƙarfi sosai. Kolosiyawa 1:25–29.

Cikar mutum ɗari da arba’in da huɗu, wanda yake gabatar da “kowane mutum cikakke cikin Almasihu,” shi ne “asirin Allah,” wanda yake haɗuwar allahntaka da ɗan’adamtaka, ko kuma kamar yadda Bulus ya faɗa, shi ne “Almasihu a cikin” ɗan’adamtaka “bege na ɗaukaka.” A kwanakin busawar Ƙaho na Bakwai ana cika wannan asiri. Sa’ad da Ezekiyel ya bayyana wannan haɗuwar, sai ya yi amfani da sanduna biyu, ɗaya domin mulkin arewa, ɗaya kuma domin mulkin kudu, domin ya bayyana alaƙar alama, wadda take wakiltar haikali ta wurin lambar “arba’in da shida.” Sandar alaƙar alama ta “arba’in da shida,” za a haɗa ta da alaƙar alama ta “ɗari biyu da ashirin.”

Dari biyu da ashirin alama ce ta allahntaka da aka haɗa da ɗan’adam. Daga buga Littafi Mai Tsarki na King James a shekara ta 1611, har zuwa gabatarwar farko ta saƙon Miller a 1831, sa’an nan kuma buga saƙon a 1833 a cikin Vermont Telegraph, akwai shekaru dari biyu da ashirin. Saƙon Miller ya kasance tsarawa a sarari na ƙaruwar sani da aka samo daga Littafi Mai Tsarki, sa’ad da aka buɗe hatimin littafin Daniyel a 1798. A ranar farkon, wato 1611, an buga wani takarda na allahntaka, kuma a ranar ƙarshe, wato 1831, akwai wani bugun ɗan’adam da ya ginu bisa gaskiyar allahntaka da aka buɗe hatiminta a 1798.

Waɗannan ranaku uku ba wai suna wakiltar shekaru ɗari biyu da ashirin kaɗai ba ne, amma kuma suna wakiltar tsarin kalmar Ibraniyanci “Gaskiya”, wadda ake ƙirƙira ta wajen haɗa haruffa na farko, na goma sha uku, da na ƙarshe na baƙaƙen Ibrananci domin a samar da kalmar “Gaskiya.” Bugu da ƙari, wani wallafe-wallafen allahntaka a farkon, da kuma wani wallafe-wallafen ɗan’adam a ƙarshen, yayin da 1798 ke wakiltar ƙaruwa ta ilimi wadda za ta bayyana wani rukuni na mugayen mutane waɗanda suka ƙi wannan ilimi, kuma ta haka suka wakilci harafi na goma sha uku, wanda alama ce ta tawaye. An kafa wannan alaƙar shekaru ɗari biyu da ashirin a cikin motsin mala’ika na fari, kuma motsin mala’ika na uku yana ba da shaida ta biyu.

A shekara ta 1776, an buga takarda ta allahntaka, wato Sanarwar ’Yancin Kai, kuma shekaru ɗari biyu da ashirin bayan haka, a shekara ta 1996, an buga takarda ta ɗan’adam mai suna mujallar The Time of the End. Wannan takarda ta ɗan’adam ta samo asali ne daga ƙaruwar sani da aka samar a lokacin ƙarshe a shekara ta 1989, wadda, kamar yadda ya kasance da 1798, ta haifar da tawaye ga saƙon allahntaka da Sanarwar ’Yancin Kai take wakilta. Ƙaruwar sanin da ta zo a shekara ta 1996 ta bayyana makomar Amirka yayin da take rasa ’yanci da cin gashin kanta da ta ayyana a shekara ta 1776 a dokar Lahadi mai zuwa nan ba da daɗewa ba. Wannan yana bayar da shaida ta biyu cewa lambar ɗari biyu da ashirin tana wakiltar haɗuwar allahntaka da ɗan’adam, kuma an gabatar da wannan shaida ta biyu tare da sa hannun “Gaskiya,” kuma an wakilta ta ta wurin shaida ta farko a tarihin mala’ika na fari (na farko), da kuma shaida ta biyu a tarihin mala’ika na uku (na ƙarshe).

1776 kuma ya nuna farkon wani zamani da ya riga ainihin farkon dabbar ƙasa a matsayin mulki na shida na annabcin Littafi Mai Tsarki. A cikin wancan zamanin na shiri, sa hannun gaskiya ya sāke bayyana ta wurin 1776, yana nuna farkon Amurka, kuma 1798 yana nuna farkon Amurka a matsayin mulki na shida na annabcin Littafi Mai Tsarki. A tsakiyar wannan tarihin na farawa da ƙarshe, 1789 ya nuna harafin tsakiya yayin da yankuna goma sha uku suka tabbatar da Kundin Tsarin Mulki. Kowace daga cikin waɗannan kwanaki uku tana wakiltar “maganar” Amurka; tare da Sanarwar ’Yancin Kai a 1776, Kundin Tsarin Mulki a 1789, da Dokokin Baƙi da na Cin Mutunci a 1798. Wannan tarihin yana wakiltar shekaru ashirin da biyu, wanda shi ne zakka ko ɗaya bisa goma na ɗari biyu da ashirin, saboda haka kuma yana wakiltar alamar haɗuwar Allahntaka da ɗan’adam.

Wakilcinsa game da tarihin dabbar ƙasa ce wadda aka kwatanta tana farawa kamar ɗan rago (allahntaka), kuma tana ƙarewa kamar maciji (ɗan’adam). Shekarar 1776 ta fara da Sanarwar ’Yancin Kai wadda ke nuna allahntaka, kuma Dokokin Baƙi da na Tayar da Zaune Tsaye suna wakiltar ɗan’adam; kuma a cikin waɗannan shekaru ashirin da biyu da suka riga farkon mulkin dabbar ƙasa a matsayin mulki na shida na annabcin Littafi Mai Tsarki, an misalta sauyin daga ɗan rago zuwa maciji.

Farkon shekaru dubu biyu da ɗari biyar da ashirin na shari’a a kan masarautar kudu ta Yahuda yana da alaƙa da farkon shekaru dubu biyu da ɗari uku na Daniyel sura ta takwas, aya ta goma sha huɗu. Murƙushe haikali da runduna a Yahuda ya fara a shekara ta 677 K.H., kuma annabcin shekaru dubu biyu da ɗari uku ya fara shekaru ɗari biyu da ashirin bayan haka, wato a shekara ta 457 K.H. Sandar masarautar kudu ta Yahuda tana da alaƙa da alamar arba’in da shida da masarautar arewa, kuma tana da alaƙa kuma da shekaru dubu biyu da ɗari uku ta hanyar mahaɗin ɗari biyu da ashirin.

Bulrus ya bayyana kansa a matsayin bawan hidimar tattalin Allah, sa’an nan ya ayyana tattalin da yake bawa hidima gare shi a matsayin asirin Allah, wato Almasihu cikinku, bege na ɗaukaka. Ya kuma ƙara yin magana a kan wannan gaskiya sa’ad da yake rubutu ga Timoti.

Ba tare da wata gardama ba, asirin ibada kuwa mai girma ne: Allah ya bayyana cikin jiki, aka tabbatar da shi cikin Ruhu, mala’iku suka gan shi, aka yi wa’azinsa ga al’ummai, aka gaskata da shi cikin duniya, aka karɓe shi zuwa cikin ɗaukaka. 1 Timothawus 3:16.

A nan Bulus yana cewa asirin ibada shi ne Allah ya bayyana cikin jiki. Allah shi ne Kai, jiki kuwa shi ne gangar jiki. Asirin ibada shi ne Almasihu a cikin mai bi, haɗuwar allahntaka da ɗan’adamtaka ce. Bulus kuma ya yi amfani da misalin aure kamar yadda Hosiya ya yi.

Gama mu ‘ya’yan jikinsa ne, na namansa, da na ƙasusuwansa. Saboda wannan ne mutum zai rabu da ubansa da uwarsa, ya manne wa matarsa, su biyun kuwa su zama nama ɗaya. Wannan babban asiri ne: amma ni ina magana ne game da Almasihu da Ikilisiya. Afisawa 5:30–32.

A cikin sura ta talatin da bakwai, sa’ad da Ezekiyel ya bayyana alkawarin kwanakin ƙarshe, wato sabonta alkawari da waɗanda aka bayyana a matsayin dubu ɗari da arba’in da huɗu, ya kawo misali na haɗewar sanduna biyu. Waɗannan sanduna biyu, layi bisa layi, sun ƙunshi misalin aure na Hoseya da Bulus. Sa’ad da aka haɗa su tare, ba za su ƙara zama al’umma biyu ba, sai dai al’umma ɗaya, har abada.

Zan mai da su al’umma ɗaya a cikin ƙasar, a kan duwatsun Isra’ila; sarki guda kuma zai zama sarki a kansu duka. Ba za su ƙara zama al’ummai biyu ba, ba kuma za a ƙara raba su zuwa masarautu biyu ba ko kaɗan. Ba kuma za su ƙara ƙazantar da kansu da gumakansu ba, ko da abubuwan banƙyama nasu, ko da wani daga cikin laifofinsu; amma zan cece su daga dukan wuraren zamansu, inda suka yi zunubi, in tsarkake su; ta haka za su zama jama’ata, ni kuwa zan zama Allahnsu. Ezekiyel 37:22, 23.

Haɗewar da ke cikin Ezekiyel tana nuna lokacin da ba su ƙara rarrabuwa ba, kuma ba su ƙara yin zunubi ba, sa’ad da aka tsarkake su, kuma Allah shi kaɗai ne Allahnsu, kuma suna da sarki guda ɗaya kaɗai. A ranar 22 ga Oktoba, Manzon Alkawari ya zo haikalin nan da nan domin ya “tsarkake” mutanensa. Ya zo ne domin ya karɓi mulki, waɗanda mutanensa, bisa ga Bitrus, a wancan lokacin za su zama mulkin firistoci da sarakuna. A wannan ranar kuma ango ya zo wurin aure, wanda shi ne asirin da Bulus da Hosiya suka bayyana, wanda ke wakiltar haɗuwar allahntaka da ɗan’adam. Yohanna ya nuna cewa wannan asiri, wanda Bulus ya bayyana a matsayin “Almasihu a cikinku, bege na ɗaukaka,” za a kammala shi a kwanakin busawar mala’ika na bakwai.

Amma a cikin kwanakin muryar mala’ika na bakwai, sa’ad da zai fara yin ƙaho, asirin Allah zai cika, kamar yadda ya bayyana wa bayinsa annabawa. Wahayin Yahaya 10:7.

Mala’ika na bakwai shi ne annoba ta uku, wadda ta iso a ranar 11 ga Satumba, 2001. Mala’ika na bakwai ya fara yin ƙara sa’ad da mala’ika na uku ya iso a tarihin shekara ta 1844, har zuwa gaba, amma tawaye na 1863 ya hana aikin kammaluwa. Mala’ika na uku ya iso kuma ƙahon na bakwai ya sāke fara yin ƙara a ranar 11 ga Satumba, 2001, kuma a wannan karon “asirin Allah” za a “kammala.” Wannan “asiri” shi ne haɗewar allahntaka da ɗan’adamci, wanda yake haifar da mutum dubu ɗari da arba’in da huɗu, waɗanda kuma daga nan sukan zama tuta da rundunar Allah. Saboda wannan dalili, sura ta talatin da bakwai ta Ezekiyel ta fara da an ɗauki Ezekiyel zuwa kwarin ƙasusuwan matattu busassu. Waɗannan ƙasusuwan suna wakiltar Adventism na Laodikiya a ranar 11 ga Satumba, 2001, kuma saboda wannan dalili Bulus yake aika bishararsa ta asirin Allah ga Laodikiyawa.

Gama ina so ku sani irin babban gwagwarmayar da nake yi saboda ku, da saboda waɗanda suke a Lawodikiya, da kuma saboda dukan waɗanda ba su ga fuskata cikin jiki ba; domin a ta’azantar da zukatansu, suna kasancewa a haɗe cikin ƙauna, kuma su kai ga dukan wadatar cikakken tabbacin fahimta, zuwa ga sanin asirin Allah, da na Uba, da na Almasihu; wanda a cikinsa ne dukan taskokin hikima da sani suke ɓoye. Kolossiyawa 2:1–3.

Wannan ma shi ne bayanin da Sister White ta danganta da matattun ƙasusuwan busassu na Ezekiel.

“Amma ba wannan misalin ƙasusuwan busassu kaɗai ne yake shafar duniya ba, har ma da waɗanda aka albarkace su da babban haske; gama su ma suna kama da ƙasusuwan kwari. Suna da siffar mutane, tsarin jiki; amma ba su da rai na ruhaniya. Amma misalin bai bar ƙasusuwan busassun kawai an haɗa su su zama siffofin mutane ba; domin bai isa a ce ga daidaituwar gaɓoɓi da halittu ba. Numfashin rai dole ne ya rayar da jikkunan, domin su tsaya daidai, su kuma kutsa cikin aiki. Waɗannan ƙasusuwan suna wakiltar gidan Isra’ila, ikkilisiyar Allah, kuma bege na ikkilisiya shi ne rayayyen tasirin Ruhu Mai Tsarki. Ubangiji dole ne ya hura a kan ƙasusuwan busassun, domin su rayu.”

“Ruhun Allah, tare da ikonSa mai rayarwa, dole ne ya kasance cikin kowane wakilin ɗan’adam, domin kowace tsoka da jijiyar ruhaniya su kasance cikin aiki. In ba tare da Ruhu Mai Tsarki ba, in ba tare da numfashin Allah ba, akwai kasalar lamiri da rasa rai na ruhaniya. Da yawa waɗanda ba su da rai na ruhaniya sunayensu suna cikin littattafan rajistar ikkilisiya, amma ba a rubuta su cikin littafin rai na Ɗan Ragon ba. Suna iya haɗuwa da ikkilisiya, amma ba su haɗu da Ubangiji ba. Suna iya zama masu himma wajen cika wani tsari na ayyuka, kuma a ɗauke su a matsayin rayayyun mutane; amma da yawa suna cikin waɗanda suke da ‘suna cewa kana da rai, alhali kuwa ka mutu.’”

“Sai dai in ba da gaske an juya rai zuwa ga Allah ba; sai dai idan numfashin rai na Allah ya rayar da rai zuwa rai ta ruhaniya; sai dai idan waɗanda ke ikirarin gaskiya suna motsuwa ne ta ƙa’idar da aka haifa daga sama, ba a haife su daga iri marar ruɓewa ba, wanda yake rayayye kuma yana dawwama har abada. Sai dai idan sun dogara ga adalcin Almasihu a matsayin mafakarsu kaɗai; sai dai idan suna kwaikwayon halinsa, suna aiki cikin ruhunsa, tsirara ne suke, ba su sanye da rigar adalcinsa ba. Sau da yawa ana ɗaukar matattu a matsayin masu rai; gama waɗanda suke aikata abin da suke kira ceto bisa ga nasu tunani, ba su da Allah yana aiki a cikinsu domin su yi nufi kuma su aikata bisa ga yardarsa mai kyau.”

“Wannan rukuni yana samun cikakkiyar wakilci ta wurin kwarin ƙasusuwan busassu da Ezekiyel ya gani cikin wahayi.” Review and Herald, January 17, 1893.

An fara gabatar da saƙon Laodikiya ga Adventisanci a shekara ta 1856, a dai shekarar da Ubangiji ya buɗe ƙarin haske mai ci gaba na “sau bakwai” na Littafin Firistoci sura ta ashirin da shida. Saƙon na 1856, wanda ya ƙunshi saƙon cikin gida mai kiran tuba, da kuma saƙon annabci na waje, an ƙi shi a shekara ta 1863. Saƙon Laodikiya na asirin “Almasihu a cikinku, bege na ɗaukaka”, an maimaita shi a shekara ta 1888 ta bakin Dattafa Jones da Waggoner, kuma Sister White ta kuma bayyana wannan saƙon a matsayin saƙon zuwa Laodikiya.

Sashe bisa sashe, Ezekiyel sura ta talatin da bakwai ta fara ne da Ezekiyel ana ɗauke shi a ruhaniya zuwa 11 ga Satumba, 2001, inda aka ba shi hangen Laodicean Adventism, waɗanda suke matattu cikin zunubai da laifuffuka. An gaya masa ya ba da saƙonnin annabci guda biyu mabambanta. Na fari yana haifar da haɗuwa tare, amma jikunansu har yanzu matattu ne. Annabcin na biyu yana kira ga saƙon “iskoki huɗu” ya hura rai cikin ƙasusuwan. Saƙon iskoki huɗu shi ne saƙon hatimtawar mutum dubu ɗari da arba’in da huɗu, wanda yake bayyana mala’iku huɗu suna riƙe da iskoki huɗu. Sister White ta bayyana waɗannan iskoki huɗu a matsayin “doki mai fushi”, mai neman kuɓucewa, gama ana hana shi. Dokin fushin na Musulunci yana neman kuɓucewa ya kawo mutuwa da hallaka a tafarkinsa, kamar yadda ya yi a ranar 11 ga Satumba, 2001, kuma za a sake sakinsa a dokar Lahadi mai zuwa nan ba da daɗewa ba.

Wannan saƙo yana mai da gawawwakin zuwa runduna guda ɗaya mai haɗin kai wadda take tsaye a ƙafafunta. Ana ɗaga wannan runduna mai haɗin kai ta tsaya a ƙafafunta ne a matsayin amsa ga saƙon mala’ika na bakwai, gama a cikin kwanakin busawar mala’ika na bakwai, asirin auren dubu ɗari da arba’in da huɗu da Almasihu zai cika.

Sa’an nan aka nuna wa Ezekiyel haɗuwar sanduna biyu waɗanda suka zama al’umma ɗaya. Waɗannan sanduna biyu su ne mulkin arewacin Isra’ila da mulkin kudancin Yahuda, waɗanda aka haɗa su tare su zama al’umma ɗaya a ƙarshen zamaninsu na warwatsewar juna na shekaru dubu biyu da ɗari biyar da ashirin. Ƙarshensu na bai ɗaya yana haifar da haikali na ruhaniya, wanda shekaru arba’in da shida suke wakilta a farkon da kuma a ƙarshen zamanan warwatsewar juna.

Za mu ci gaba da wannan nazarin a cikin talifi na gaba.

“‘Sai suka tashi da sassafe da safe, suka fita zuwa jejin Tekowa; kuma sa’ad da suke fita, Yehoshafat ya tsaya ya ce, Ku saurare ni, ya Yahuza, da ku mazauna Urushalima; ku gaskata ga Ubangiji Allahnku, sa’an nan za a tabbatar da ku; ku gaskata annabawansa, sa’an nan za ku ci nasara. 2 Tarihi 20:20.’”

“Ku gaskata ga Ubangiji Allahnku, sa’an nan za a tabbatar da ku; ku gaskata annabawansa, sa’an nan za ku ci nasara.”

“Ishaya 8:20. ‘Zu ga shari’a da kuma ga shaida; idan ba su yi magana bisa ga wannan kalma ba, domin babu haske a cikinsu.’”

“An gabatar wa mutanen Allah nassosi biyu a nan: sharuɗɗa biyu na nasara. Dokar da Jehobah da kansa ya faɗa, da ruhun annabci, su ne tushen hikima guda biyu domin shiryar da mutanensa cikin kowace irin ƙwarewa. Kubawar Shari’a 4:6. ‘Gama wannan ita ce hikimarku da fahimtarku a gaban al’ummai, waɗanda za su ce, Lalle wannan babbar al’umma mutane ne masu hikima da fahimta.’”

“Dokar Allah da Ruhun Annabci suna tafiya kafada da kafada domin su jagoranta su kuma shawarci ikilisiya, kuma duk lokacin da ikilisiya ta fahimci wannan ta wurin yin biyayya ga dokarsa, akan aiko da ruhun annabci domin ya jagorance ta cikin tafarkin gaskiya.

“Ru’ya ta Yohanna 12:17. ‘Sai macijin ya fusata da matar, ya tafi ya yi yaƙi da ragowar zuriyarta, waɗanda suke kiyaye umarnan Allah, kuma suke da shaidar Yesu Almasihu.’ Wannan annabcin yana nuna a sarari cewa ikkilisiyar ragowa za ta amince da Allah a cikin shari’arsa kuma za ta kasance da baiwar annabci. Biyayya ga shari’ar Allah, da ruhun annabci, a kowane lokaci sun bambanta mutanen Allah na gaskiya, kuma yawanci ana ba da gwajin ne bisa ga bayyanuwar da ake da ita a yanzu.”

“A zamanin Irmiya mutanen ba su yi wata shakka game da saƙon Musa, Iliya, ko Elisha ba, amma sun yi shakka game da saƙon da Allah ya aiko ta wurin Irmiya, suka kuma ware shi a gefe har ƙarfinsa da ikonsa suka lalace, ba kuma wani magani sai Allah ya tafi da su bauta.”

“Haka ma a zamanin Almasihu mutane sun fahimci cewa saƙon Irmiya gaskiya ne, kuma suka rinjayi kansu su gaskata cewa da sun rayu a zamanin kakanninsu da sun karɓi saƙonsa, alhali kuwa a lokaci guda suna ƙin saƙon Almasihu, wanda dukan annabawa suka rubuta game da shi.

“Yayin da saƙon mala’ika na uku ya taso a duniya, wanda zai bayyana dokar Allah ga ikkilisiya cikin cikkarta da ikonta, an kuma maido da baiwar annabci nan take. Wannan baiwa ta taka muhimmiyar rawa ƙwarai a cikin bunƙasa da ci gaba da ɗaukar wannan saƙo gaba.

“Sa’ad da bambance-bambancen ra’ayi suka taso game da fassarorin Nassosi da hanyoyin aiki, waɗanda aka shirya su tayar da hankalin masu bi ga saƙon su rasa tabbas cikin bangaskiyarsu, kuma su kai ga rarrabuwar kai cikin aikin, ruhun annabci ya kasance kullum yana ba da haske a kan yanayin. Ya kasance kullum yana kawo haɗin kai na tunani da jituwa ta aiki ga taron masu bi. A cikin kowace matsala da ta taso a yayin bunƙasar saƙon da ci gaban aikin, waɗanda suka tsaya daram a gefen dokar Allah da hasken Ruhun annabci sun yi nasara, kuma aikin ya bunƙasa a hannuwansu.” Loma Linda Messages, 34.