Sanduna biyun suna haɗuwa tare su zama haikali ɗaya. Arba’in da shida alama ce ta haikalin, kuma shekaru arba’in da shida ne suka raba bautar masarautar arewa da bautar masarautar kudu. Sa’ad da murƙushe Wuri Mai Tsarki da rundunar ya cika a lokacin ƙarshe a shekara ta 1798, shekaru arba’in da shida ne suka haɗa sanduna biyun su zama haikali. Daga 723 BC zuwa 677 BC, an rushe haikalin kuma aka tattake shi. A shekara ta 1798 tattakewar ta ƙare, kuma zuwa 1844, an gina haikali. A can ne za su zama al’umma ɗaya, da sarki ɗaya, kuma su daina yin zunubi har abada. Wannan ne shirin, amma tawaye na 1863 ya jinkirta shirin zuwa 2001.
Bulus ya bayyana ikilisiya a matsayin jiki, Almasihu kuma a matsayin kai, kuma Bulus yana amfani da jiki a matsayin alamar nama. A wajen Bulus, “nama” da “jiki” kalmomi ne masu musanyawa.
Gama in kuna rayuwa bisa ga jiki, za ku mutu; amma in ta wurin Ruhu kuka kashe ayyukan jiki, za ku rayu. Romawa 8:13.
Tsarin haikalin mutum ya ginu ne bisa tsarin haikalin Allah. Jiki, wanda shi ne Ikilisiya, ya yi daidai da nama a cikin haikalin mutum guda. A cikin haikalin mutum, hankali shi ne kai, jiki kuma shi ne nama.
Gama mu gaɓoɓi ne na jikinsa, na namansa, kuma na ƙasusuwansa. Saboda wannan ne namiji zai rabu da ubansa da uwarsa, ya manne wa matarsa, su biyun kuma su zama nama ɗaya. Wannan babban asiri ne: amma ina magana game da Almasihu da ikkilisiya. Afisawa 5:30–32.
Haikalin da aka ce wa Yohanna ya auna, a lokacin da bushewar ƙaho ta mala’ika ta bakwai ta nuna farkon aikin kammala asirin Allah, shi ne haikalin Allah, amma an halicci haikalin mutum bisa kamannin haikalin Allah. Alamu ne da ake iya musanya su da juna. Musa yana bisa dutsen har kwana arba’in da shida sa’ad da aka nuna masa tsarin da zai yi amfani da shi wajen gina alfarwa ta duniya. An ɗauki wannan tsari daga haikalin sama.
Almasihu shi ne haikalin sama, wanda aka bayyanar cikin jiki, kuma Shi ne yake wakiltar tsarin haikalin ɗan Adam, gama an halicci mutane cikin kamanninsa. Saboda wannan dalili, ana wakiltar tsarin haikalin ɗan Adam da kromosom arba’in da shida.
Haikalai a ma’anar annabci masu musanyawa ne da juna. Saboda haka, haikalin da aka gaya wa Yahaya ya auna ya ƙunshi ɗakuna biyu kaɗai, ba tare da filin waje ba. Ɗaki na farko yana wakiltar haikalin mutum, ikilisiya (amarya), al’umma, jiki, wato nama. Ɗaki na biyu yana wakiltar haikalin Allahntaka, ango, sarki, kai, wato tunani. Alkawarin madawwamiyar alkawari wanda aka cika domin mutum dubu ɗari da arba’in da huɗu a kwanaki na ƙarshe, an misalta shi ta wurin sanduna biyu na Ezekiyel sura ta talatin da bakwai. An misalta shi ta wurin haikalin Yahaya, wanda ya ƙunshi ɗakuna biyu. An misalta shi ta wurin takamaiman ma’anonin Bulus game da asirin Almasihu cikin mai bi, bege na ɗaukaka.
Aikin hatimce dubu ɗari da arba’in da huɗu aikin haɗa Allahntaka da ɗan’adamtaka ne har abada. Ana cika wannan aiki ne a lokacin busar Kakaki na Bakwai. Ana wakiltar wannan haɗin, layi bisa layi, ta hanyoyi iri-iri cikin Nassosi. Aikin barata da aikin tsarkakewa su ne kalmomin tauhidi na wannan aiki. Barata aikin Almasihu ne a matsayin Madadinmu, kuma aikin tsarkakewa aikin Almasihu ne a matsayin Misalinmu. Barata tana wakiltar haƙƙinmu ga sama, kuma tsarkakewa tana wakiltar cancantarmu ga sama. Ana kawo waɗannan ayyuka biyu ga mai bi ta wurin kasancewar Ruhu Mai Tsarki. Ana wakiltar wannan aiki a matsayin rubuta dokar Allah a kan zukata da tunanin waɗanda aka karɓa cikin madawwamin alkawari.
“Tunani” yana wakiltar ɗakin da yake cikin Haikali, inda kai yake zaune. Tunani shi ne abin da ake kira halin ɗabi’a mafi ɗaukaka, sabanin jiki, wanda shi ne halin ɗabi’a mafi ƙasa. Tunani yana wakiltuwa ta wajen tunaninmu, jiki kuma yana wakiltuwa ta wajen jihohinmu.
“Mutane da yawa suna fuskantar baƙin ciki marar dole. Suna kawar da tunaninsu daga Yesu, suna kuma mai da hankali a kan kai fiye da kima. Suna girmama ƙananan ƙalubale, suna kuma yawan faɗin abubuwan da ke sa sanyin gwiwa. Suna da laifin babban zunubi na gunaguni marar dole game da tanade-tanaden ikon Allah. Gama dukan abin da muke da shi da kuma abin da muke kasancewa, muna bin Allah bashi a kansu. Ya ba mu ƙarfi da iyawa waɗanda, a wani gwargwado, suna kama da waɗanda shi kansa yake da su; kuma ya kamata mu yi aiki da himma ƙwarai domin bunƙasa waɗannan iyawa, ba domin mu faranta wa kai rai mu kuma ɗaukaka shi ba, sai dai domin mu ɗaukaka shi.”
“Kada mu bar hankulanmu su karkata daga biyayya ga Allah. Ta wurin Almasihu muna iya kuma ya kamata mu yi farin ciki, kuma mu mallaki halayen kamun kai. Ko da tunani ma dole ne a kawo su ƙarƙashin nufin Allah, sannan ji da motsin zuciya su kasance ƙarƙashin ikon hankali da addini. Ba a ba mu tunanin kirkira ba ne domin a bar shi ya yi ta yin barna, ya bi son ransa, ba tare da wani ƙoƙarin ƙuntatawa da horo ba. Idan tunani ba daidai ba ne, ji ma za su zama ba daidai ba; kuma tunani da ji tare suke gina ɗabi’ar kirki ko ta lalacewa. Sa’ad da muka yanke shawara cewa, a matsayinmu na Kiristoci, ba a buƙace mu mu danne tunaninmu da ji ba, sai mu shiga ƙarƙashin tasirin mugayen mala’iku, mu kuma gayyato kasancewarsu da ikonsu a kanmu. Idan muka mika kai ga abubuwan da muke ji, mu kuma bar tunaninmu ya bi hanyar zargi, shakka, da gunaguni, za mu kasance marasa farin ciki, rayuwarmu kuma za ta tabbatar da gazawa.” Review and Herald, Afrilu 21, 1885.
Tunani da ji daɗi a haɗe su ne suke ƙunsar ɗabi’ar ɗa’a. Ɗabi’armu ta ƙunshi ƙasa da kuma ɗabi’a mafi ɗaukaka; tunani shi ne ɗabi’a mafi ɗaukaka, kuma idan an tsarkake tunanin zuciya, za a tsarkake ji daɗinmu. Wannan kuwa haka yake domin tunani shi ne ɗabi’a mafi ɗaukaka mai iko da sarrafawa a cikin waɗannan ɗabi’u biyu da suka ƙunshi ɗan’adamtakarmu. “Ƙarfin,” da aka ƙaddara su su zama wani ɓangare na kasancewarmu, “har zuwa wani gwargwado,” “suna kama da waɗanda” Almasihu “ya mallaka,” gama an halicce mu cikin kamanninsa, kuma “ya kamata mu yi aiki da ƙwazo ƙwarai domin raya” waɗannan “ƙarfin.”
Ƙarfin da suke wani ɓangare na mafi ɗaukakar ɗabi’a, ko kuma tunanin ɗan adam, su ne ikon yin hukunci, tunawa, lamiri, kuma musamman nufi.
“Mutane da yawa suna tambaya, ‘Yaya zan miƙa kaina ga Allah?’ Kuna marmarin ba da kanku gare Shi, amma kuna da rauni cikin ƙarfin ɗabi’a, kuna cikin bautar shakka, kuma halayen rayuwarku ta zunubi suna mallakar ku. Alƙawaranku da ƙudurorinku suna kama da igiyoyi na yashi. Ba za ku iya sarrafa tunaninku ba, ko marmarinku, ko ƙaunarku. Sanin alƙawaran da kuka karya da kuma alkawuran da kuka kasa cikawa yana raunana dogararku ga gaskiyar zuciyarku, kuma yana sa ku ji cewa Allah ba zai iya karɓar ku ba; amma bai kamata ku fid da rai ba. Abin da kuke bukatar ku fahimta shi ne ainihin ƙarfin nufi. Wannan shi ne ikon mulki a cikin halin mutum, ikon yanke shawara, ko na zaɓi. Komai yana dogara ne ga yadda nufi yake aiki daidai. Allah ya ba mutane ikon zaɓi; nasu ne su yi amfani da shi. Ba za ku iya canja zuciyarku ba, ba za ku iya da kanku ku ba Allah ƙaunarta ba; amma kuna iya zaɓar ku bauta masa. Kuna iya ba Shi nufinku; sa’an nan zai yi aiki a cikinku, domin ku yi nufi, ku kuma aikata, bisa ga yardarsa mai kyau. Ta haka dukan halinku zai kasance ƙarƙashin ikon Ruhun Almasihu; ƙaunarku za ta mayar da hankali a gare Shi, tunaninku kuma zai kasance cikin jituwa da Shi.
“Muradun nagarta da tsarki daidai ne gwargwadon iyakarsu; amma idan kuka tsaya a nan, ba za su yi wani amfani ba. Da yawa za su hallaka alhali suna bege kuma suna marmarin su zama Kiristoci. Ba sa kaiwa ga matsayin mika nufinsu ga Allah. Ba sa zaɓar su zama Kiristoci yanzu.”
“Ta wurin amfani da nufi yadda ya kamata, ana iya kawo cikakken canji a rayuwarka. Ta wurin miƙa nufinka ga Almasihu, kana haɗa kanka da ikon da yake sama da dukan mulkoki da ikoki. Za ka sami ƙarfi daga sama da zai riƙe ka da ƙarfi, kuma ta haka ta wurin ci gaba da miƙa kai ga Allah za a ba ka ikon rayuwa sabuwar rayuwa, har ma rayuwar bangaskiya.” Steps to Christ, 47, 48.
Ƙarfin nufi shi ne “ikon mulki” a cikin halayyar mutum, kuma mai mulkin yana cikin ɗakin haikalin ɗan Adam wanda yake haɗe “da ikon da yake bisa dukan masarautu da ikoki.” Wurin da haɗin Allahntaka da ɗan Adam yake faruwa a cikin haikalin ɗan Adam shi ne kagara ta rai. Kowane mutum yana da kagara, kuma ko dai Almasihu ne yake zaune a cikinta, ko babban maƙiyin Almasihu.
“Sa’ad da Kristi ya mallaki kagara ta rai, wakilin ɗan’adam yakan zama ɗaya tare da shi. Kuma wanda yake ɗaya tare da Kristi, yana riƙe da haɗin kansa da shi, yana ɗora shi bisa kursiyin zuciya, kuma yana yin biyayya ga umarnansa, yana tsira daga tarkunan mugun nan. A haɗe da Kristi, yana tattarawa wa kansa alheran Kristi, kuma yana keɓe ƙarfi da ƙwarewa da iko ga Ubangiji wajen cin rayuka zuwa gare shi. Ta wurin haɗin kai da Mai Ceto yakan zama kayan aiki wanda Allah yake aiki ta wurinsa. Sa’an nan sa’ad da Shaiɗan ya zo, ya kuma yi ƙoƙarin ya mallaki rai, sai ya tarar cewa Kristi ya mai da shi mafi ƙarfi fiye da ƙaƙƙarfan mutum mai makami.” Review and Herald, December 12, 1899.
Katangar rai shi ne zuciya da tunanin ɗan Adam. Alkawarin sabon alkawari yana bayyana manyan alkawura uku na farko ga mai bi. An yi masa alkawarin zai sami ƙasa da zai zauna a cikinta, kamar yadda Aljannar Adnin ta kasance ga Adamu da Hauwa’u, wadda kuma ta wakilci ƙasar alƙawari a cikin alkawarinsa da tsohuwar Isra’ila, wadda kuma ta wakilci ƙasar ruhaniya mai ɗaukaka ga Isra’ila ta ruhaniya; kuma dukansu ukun suna ba da shaida, layi bisa layi, game da alkawarin sabuwar duniya, ga waɗanda suka yi nasara kamar yadda Shi ya yi nasara.
Sa’ad da Adamu da Hauwa’u suka yi zunubi, an “warwatsa” su daga Aljannar Iden na “lokatai bakwai”, kuma bayan shekaru dubbai bakwai ne ake sabunta duniya, a kuma maido da Aljannar Iden. Warwatsar Isra’ila ta dā na “lokatai bakwai,” an yi mata alama ta wurin warwatsar Adamu da Hauwa’u. Alkawarin yana yi wa mazauni a ƙasa alkawari, kuma wannan shi ne alkawarin Iden da aka maido. Take Wurin Tsarki da rundunar ƙasa yana wakiltar ci gaban tsanantar zunubi a cikin iyalin ’yan Adam wanda ya fara da zunubin Adamu.
Wa’adodi biyu na alkawarin kuwa su ne cewa masu aminci za su karɓi sabon jiki da kuma sabon tunani, wato tunanin Almasihu. Jiki shi ne nama, ƙananan halin ɗan adam, kuma dangane da Almasihu shi ne ikilisiya. Tunani kuwa shi ne mafi girman hali; shi ne abin da Sister White ta bayyana a matsayin “kagarar rai.” Bulus ya koyar a sarari cewa muna karɓar tunanin Almasihu a daidai lokacin da muka amince da abin da bishara take buƙata, wato sa’ad da aka barata mu. Haka kuma ya koyar cewa ba ma karɓar sabon jiki mai ɗaukaka sai a zuwan na biyu.
Ga shi, ina nuna muku wani asiri; ba dukanmu ne za mu yi barci ba, amma dukanmu za a canja mu, cikin ɗan lokaci ƙanƙani, cikin ƙiftawar ido, a ƙarar busa ta ƙarshe: gama ƙaho zai yi sauti, matattu kuma za a tashe su marasa ruɓewa, mu kuwa za a canja mu. Gama wannan mai ruɓewa dole ne ya sa rashin ruɓewa, wannan mai mutuwa kuma dole ne ya sa rashin mutuwa. To, sa’ad da wannan mai ruɓewa ya sa rashin ruɓewa, wannan mai mutuwa kuma ya sa rashin mutuwa, sa’an nan za a cika maganar da aka rubuta cewa, An haɗiye mutuwa da nasara. Ya mutuwa, ina harbinki yake? Ya kabari, ina nasararki take? Harbin mutuwa kuwa zunubi ne; ƙarfin zunubi kuma shari’a ce. 1 Korintiyawa 15:51–56.
Wata koyarwa, wadda Yahaya ya ce tana nuna cewa waɗanda suka gaskata irin waɗannan koyarwar yaudara maƙiyan Almasihu ne, tana jayayya cewa Almasihu bai taɓa karɓar jiki mai kasancewa ƙarƙashin sakamakon zunubi da ya fara shafar ’yan Adam tun daga zunubin Adamu ba.
Kuma duk ruhun da bai shaida cewa Yesu Almasihu ya zo cikin jiki ba, ba daga Allah yake ba; kuma wannan shi ne ruhun magabcin Almasihu, wanda kuka ji cewa zai zo; kuma tun yanzu ma yana nan a duniya. 1 Yohanna 4:3.
Giyãr Babila (magabcin Almasihu) wanda yake koyar da “Zaman Tsarkin Haihuwa”, yana da’awar cewa an mai da Maryamu cikakkiya, kamar yadda Adamu da Hauwa’u suke kafin zunubi, domin haihuwar Yesu ta kasance bisa ga ɗaukar ciki na allahntaka (Ruhu Mai Tsarki), tare da cikakkiyar ɗan’adamci (Maryamu.) Ƙarya koyarwar Zaman Tsarkin Haihuwa ba ta magana ne game da lokacin da aka ɗauki Yesu cikin cikin Maryamu ba, sai dai yadda aka ɗauki Maryamu cikin cikawa irin ta Adamu da Hauwa’u. Nuna cewa jikin da Almasihu ya ɗauka a kan kansa sa’ad da ya zo domin ya fanshi mutum jiki ne marar zunubi, wanda bai ƙunshi tasirin gado ba, koyarwa ce ta magabcin Almasihu.
Gama masu-yaudara da yawa sun shiga cikin duniya, waɗanda ba sa furta cewa Yesu Almasihu ya zo cikin jiki. Wannan mai-yaudara ne, kuma maƙiyin Almasihu ne. 2 Yohanna 1:7.
Sa’ad da aka ta da Almasihu daga matattu, wahayi ya nuna da kulawa cewa a lokacin yana da jiki mai ɗaukaka. Tashinsa daga matattu ya wakilci tashin masu adalci a Zuwan na Biyu, kuma a can ne muke karɓar alkawarin alkawari na sabon jiki.
“Lokaci ya yi da Almasihu zai hau zuwa ga kursiyin Ubansa. A matsayin Mai nasara na allahntaka yana dab da komawa tare da ganimar nasara zuwa cikin fadar sama. Kafin mutuwarsa ya bayyana wa Ubansa cewa, ‘Na gama aikin da Ka ba Ni in yi.’ Yohanna 17:4. Bayan tashinsa daga matattu ya ɗan jima a duniya na ɗan lokaci, domin almajiransa su saba da shi cikin jikinsa na tashinsa da ɗaukaka. Yanzu ya shirya domin rabuwa. Ya tabbatar da gaskiyar cewa shi Mai Ceto ne mai rai. Almajiransa ba sa bukatar su ƙara danganta shi da kabari. Za su iya yin tunaninsa a matsayin wanda aka ɗaukaka a gaban sararin samaniya na sama.” The Desire of Ages, 829.
Alkawarin alkawari na ƙasar da za a zauna a cikinta yana cika ne a sabuwar ƙasa da aka sabunta, sa’ad da aka mai da Adnin kamar yadda yake, kuma “lokuta bakwai” (shekaru dubu bakwai) na warwatsuwar ’yan Adam na Adamu na farko suka ƙare. Alkawarin alkawari na sabon jiki mai ɗaukaka kuwa ana ba da shi ne a Zuwa ta Biyu, cikin kiftawar ido.
“Labarin Baitalami batu ne marar ƙarewa. A cikinsa ne aka ɓoye ‘zurfin arziki na hikima da sani na Allah.’ Romawa 11:33. Muna al’ajabi ga hadayar Mai Ceto wajen musanya kursiyin sama da komin dabbobi, da kuma tarayya da mala’iku masu sujada da dabbobin garke a rumfa. Girman kai da dogaro da kai na mutum suna samun tsawatawa a gabansa. Duk da haka, wannan farkon banmamaki ne kawai na ƙasƙantar da kansa. Da ya kasance kusan wulaƙanci marar iyaka ga Ɗan Allah ya ɗauki halin mutum, ko da a sa’ad da Adamu yake tsaye cikin rashin laifinsa a Adnin. Amma Yesu ya karɓi ɗabi’ar mutum ne a lokacin da jinsin mutane ya raunana ta shekaru dubu huɗu na zunubi. Kamar kowane ɗan Adamu, Ya karɓi sakamakon yadda babbar dokar gādo ta yi aiki. Abin da waɗannan sakamako suka kasance ana nuna shi a cikin tarihin kakanninsa na duniya. Ya zo da irin wannan gādo domin ya yi tarayya da baƙin cikinmu da gwaje-gwajenmu, kuma ya ba mu misalin rayuwa marar zunubi.” The Desire of Ages, 48.
Sa’ad da mutum ya cika sharuddan bishara, a nan take kuma a wannan lokacin ne yake karɓar sabon tunani, har ma tunanin Almasihu, amma jiki, ko kuwa abin da Bulus ma yake kira nama, ana canja shi ne a Zuwa ta Biyu. Ƙananan halin ɗan adam, wanda ya ƙunshi ji-da-ji, ba a kawar da shi a tuba ba. Waɗannan ji-da-jin, waɗanda suke sashe guda na halin ɗabi’a, suna nan har zuwa Zuwa ta Biyu. Waɗannan ji-da-jin suna wakiltar tsarin motsin rai, waɗanda suke da alaƙa da tsarin sinadaran hormones. Suna kuma wakiltar azanci da suke da alaƙa da tsarin jijiyoyi. Dukan abubuwan da suke cikin ƙananan halin ɗan adam da ake ɗauka a matsayin ji-da-ji, an raba su zuwa manyan rukuni biyu na asali. Wani irin ji shi ne karkace-karcacen da muka gada daga kakanninmu, sauran kuma su ne karkace-karcacen da aka ƙulla ta wurin maimaitaccen aikatawa, waɗanda muka haɓaka ta wurin zaɓenmu na kanmu.
Wasu halaye na gado kawai wani ɓangare ne na tsarin halittar ɗan Adam, kuma wasu nau’o’in halayen gado kuwa suna karkata ga aikata mugunta. Irin jihohin zuciya da aka raya su ne waɗanda muke kafawa ta wurin zaɓinmu na kanmu, amma halayen gado ana watsar da su ne ta “babbar dokar gado.”
Yesu “ya karɓi ɗan’adamntaka sa’ad da jinsin mutane ya raunana ta wurin shekaru dubu huɗu na zunubi. Kamar kowane ɗa na Adamu, Ya karɓi sakamakon aikin babbar dokar gado. Mene ne waɗannan sakamako, an nuna shi cikin tarihin kakanninsa na duniya. Ya zo da irin wannan gado domin ya yi tarayya da baƙin cikinmu da jarabobinmu, kuma ya ba mu misalin rayuwa marar zunubi.” Tare da sakamakon shekaru dubu huɗu na aikin babbar dokar gado, Yesu kullum ya riƙe waɗannan halaye a ƙarƙashin ikonsa ta wurin aiwatar da nufinsa, kuma bai taɓa ko sau ɗaya shiga cikin renon wani irin ji na zunubi ba.
Da Yesu ya karɓi jikin mutum kamar yadda Adamu da Hauwa’u suke kafin su yi zunubi, ba tare da Ya karɓi sakamakon raunana yanayin ɗan Adam da ya faru cikin shekaru sama da dubu huɗu na lalacewa ba, da bai bayar da Misali ba na yadda kowane ɗan Allah zai iya yin nasara a kan zunubi.
Za mu ci gaba da wannan nazari a talifi na gaba.
“Mutane da yawa suna kallon wannan rikici tsakanin Almasihu da Shaidan kamar ba shi da wata muhimmiyar dangantaka ta musamman da rayuwarsu; kuma a gare su ba ya da wani babban jan hankali. Amma a cikin filin kowane zuciyar ɗan adam ne ake maimaita wannan gardama. Ba taɓa faruwa mutum ya bar sahun mugunta zuwa ga bautar Allah ba sai ya gamu da hare-haren Shaidan. Jarabobin da Almasihu ya yi tsayayya da su su ne waɗanda muke ganin yana da matuƙar wuya mu iya jurewa. An matsa masa da su a kan gwargwado mafi girma ƙwarai, daidai da yadda halinsa ya fi namu daraja. Da mummunan nauyin zunuban duniya a kansa, Almasihu ya jure gwaji game da sha’awa, game da son duniya, da kuma game da son nuna kai wanda yake kaiwa ga ganganci. Waɗannan su ne jarabobin da suka rinjayi Adamu da Hauwa’u, kuma waɗanda sukan rinjaye mu da sauƙi ƙwarai.”
“Shaiɗan ya nuna zunubin Adamu a matsayin hujjar cewa dokar Allah marar adalci ce, kuma ba za a iya yi mata biyayya ba. Cikin mutuntakarmu, Almasihu zai fanshi gazawar Adamu. Amma sa’ad da mai jaraba ya kai wa Adamu hari, babu ko ɗaya daga cikin sakamakon zunubi a kansa. Ya tsaya cikin ƙarfin cikakkiyar namantaka, yana da cikakken ƙarfi na tunani da na jiki. An kewaye shi da ɗaukakar Adnin, kuma yana cikin tarayya ta yau da kullum da halittun sama. Ba haka yake da Yesu ba sa’ad da Ya shiga jeji domin Ya yi gaba da gaba da Shaiɗan. Tsawon shekaru dubu huɗu, jinsin mutane yana ta raguwa cikin ƙarfin jiki, cikin ikon tunani, da cikin ƙimar ɗabi’a; kuma Almasihu ya ɗauki rashin ƙarfafan raunanan mutuntakar ɗan Adam da ta lalace a kansa. Ta haka kaɗai ne zai iya kuɓutar da mutum daga mafi ƙasƙancin zurfafa na ƙasƙancinsa.”
“Mutane da yawa suna da’awar cewa ba zai yiwu Almasihu ya sha kaye ta wurin jaraba ba. To, da ba za a iya sa shi a matsayin Adamu ba; da ba zai iya samun nasarar da Adamu ya gaza samu ba. In muna da, ta kowace fuska, gwagwarmaya mafi tsanani fiye da wadda Almasihu ya yi, to, da ba zai iya taimakonmu ba. Amma Mai-cetonmu ya ɗauki ɗan’adamci, tare da dukan nauye-nauyensa. Ya ɗauki halin mutum, tare da yiwuwar mika kai ga jaraba. Ba mu da abin da za mu jure wanda shi bai jure ba.
“Tare da Almasihu, kamar yadda ya kasance ga ma’aurata masu tsarki a Adnin, sha’awar ci ita ce tushen babban gwaji na farko. Daidai a inda lalacewa ta fara, dole ne aikin fansarmu ya fara. Kamar yadda ta wurin biyan bukatar sha’awar ci Adamu ya fāɗi, haka ma ta wurin ƙin bin sha’awar ci ne Almasihu zai yi nasara. ‘Da ya yi azumi kwana arba’in da dare arba’in, daga baya sai ya ji yunwa. Da mai gwaji ya zo wurinsa, ya ce, In kai Ɗan Allah ne, ka umarci waɗannan duwatsu su zama gurasa. Amma ya amsa ya ce, A rubuce yake cewa, Ba da gurasa kaɗai mutum zai rayu ba, amma da kowace kalma da take fitowa daga bakin Allah.’”
“Tun daga zamanin Adamu har zuwa na Almasihu, son zuciya ya ƙara ƙarfin sha’awoyi da mugayen marmari, har suka kusan mallakar mutum ba tare da iyaka ba. Saboda haka mutane suka lalace, suka kamu da cututtuka, kuma a nasu ƙarfin kansu ba zai yiwu su yi nasara a kansu ba. A madadin mutum, Almasihu ya yi nasara ta wurin jure gwaji mafi tsanani. Dominmu ne Ya nuna kamun kai mafi ƙarfi fiye da yunwa ko mutuwa. Kuma a cikin wannan nasara ta farko akwai sauran muhimman batutuwa da suke shiga cikin dukan gwagwarmayarmu da ikon duhu.” The Desire of Ages, 117.