A aya ta ɗaya ta sura ta goma, an sanar da mu cewa shekarar uku ce ta Sairus, amma a sura ta ɗaya, an sanar da mu cewa Daniyel ya rayu ne kawai, ko kuwa ya ci gaba har zuwa shekarar farko ta Sairus.

Kuma Daniyel ya ci gaba har zuwa shekara ta fari ta sarki Sairus. Daniyel 1:21.

Tsawon shekaru biyu, Kurosh ya kasance yana mulki tare da Dariyus Bamedi a zahiri; saboda haka shekara ce ta ukunsa, amma kuma ita ce shekararsa ta fari.

A shekara ta uku ta Sariki Sairus na Farisa aka bayyana wa Daniyel wani al’amari, wanda ake kira sunansa Belteshazzar; al’amarin kuwa gaskiya ne, amma ƙayyadadden lokacin yana da tsawo; kuma ya fahimci al’amarin, yana kuwa da ganewa game da wahayin. Daniyel 10:1.

A annabcin annabci an gabatar da Cyrus a farkon da kuma na ƙarshe cikin wahayoyin Daniyel. Babi na farko na littafin Daniyel, kamar yadda aka riga aka bayyana a cikin maƙaloli na baya, yana wakiltar mala’ika na fari na Ru’ya ta Yohanna babi na goma sha huɗu. Sa’ad da aka gane mala’ika na fari a cikin annabci, yana ɗauke da dukan siffofin annabci na dukan mala’iku uku na Ru’ya ta Yohanna 14. Matakai uku na bisharar madawwamiya da aka wakilta cikin mala’ika na fari su ne, “ku ji tsoron Allah,” “ku ba shi ɗaukaka,” gama “lokacin shari’arsa ya zo.”

Saboda Daniyel da samarin nan uku “sun ji tsoron Allah,” suka zaɓi su ƙi abincin Babila, su kuma ci gaba da kasancewa masu cin ganyayyaki. A gwajin gani da ya biyo baya, Daniyel da samarin nan uku “sun ɗaukaka Allah” ta wurin kyakkyawan bayyanarsu ta lafiyayyen jiki, sabanin waɗanda suka ci abincin Babila. Bayan shekara uku, “sa’ar shari’a” ta zo sa’ad da Nebukadnezzar ya gwada su, ya kuwa same su sau goma sun fi dukan masu hikimar Babila hikima.

Matakai uku na bisharar madawwami ana kuma wakilta su a cikin babi na ƙarshe na Daniyel a matsayin tsari wanda ta wurinsa ƙaruwa ta ilimi ke tsarkakewa, tana mai da fari, tana kuma gwada waɗanda ake ɗaukar alhakin hasken da aka buɗe hatiminsa a lokacin ƙarshe. A babi na farko na Daniyel kamar yadda yake a na ƙarshe, an bayyana matakai uku na mala’ika na fari, wanda ya ƙunshi dukan mala’iku ukun. Domin babi na ɗaya shi ne bisharar madawwami ta mala’ika na fari, babi na biyu na Daniyel yana wakiltar mala’ika na biyu na Ru’ya ta Yohanna goma sha huɗu, inda ake wakiltar gwajin siffar dabbar ko kuwa siffar Almasihu, kamar yadda ya kasance a gwaji na biyu cikin matakai uku na babi na ɗaya.

Domin surori na ɗaya da na biyu na littafin Daniyel suna wakiltar mala’ika na fari da na biyu na Ru’ya ta Yohanna goma sha huɗu, sura ta uku kuma da jarabawar da aka yi a filin Dura, tana wakiltar saƙon mala’ika na uku, tare da gargadinsa kada a karɓi alamar dabbar. A sura ta ɗaya ta littafin Daniyel, an ambaci shekara ta fari ta Sairus, kuma a sura ta goma, wadda ita ce wahayi na ƙarshe na Daniyel, an wakilta Sairus da shekara ta uku ta mulkinsa, amma mun san cewa wannan shekara ta uku ita ce shekara ta fari tasa, gama Daniyel bai ci gaba ba sai har zuwa shekara ta fari ta Sairus.

Saboda haka, Cyrus alama ce ta shekara ta farko wadda take ɗauke da shekaru uku. Shi alama ce ta saƙon mala’ika na fari. An ambaci shekarar farko ta Cyrus a aya ta ƙarshe ta wahayi na farko na Daniyel, sa’an nan kuma a sake ambatonta a aya ta farko ta wahayi na ƙarshe na Daniyel. Yana da muhimmanci mu gane alamar annabci ta Cyrus, kuma da fari muna tabbatar da cewa yana wakiltar saƙon mala’ika na fari. Ana iya tabbatar da wannan ta annabci daga gaskiyar cewa Daniyel ya bayyana shekara ta uku tasa a matsayin ta farko; amma abin da ya fi muhimmanci shi ne, an gane hakan ta wurin umarni na farko da ya shelanta.

Gwagwarmayar da Jibrilu yake yi da sarakunan Farisa a sura ta goma, tana da nasaba ne da kai Sairus zuwa ga matsayin da zai cika ya kuma shelanta na farkon dokoki uku, waɗanda za su ba Yahudawa damar komawa su sāke gina Urushalima da haikalin. Doka ta uku ce za ta nuna farkon annabcin shekaru dubu biyu da ɗari uku, wanda ya ƙare sa’ad da mala’ika na uku ya iso a ranar 22 ga Oktoba, 1844. Doka ta uku tana wakiltar mala’ika na uku, sabili da haka, doka ta farko ta Sairus tana wakiltar isowar mala’ika na farko a 1798. Sairus yana wakiltar mala’ika na farko, kuma saboda wannan dalili, a cikin littafin Daniyel shekararsa ta farko ta wakilci shekaru uku.

Saboda haka, Sairus yana wakiltar “lokacin ƙarshe,” domin a sa’ad da mala’ikan farko (Sairus) ya iso a shekara ta 1798, ne “lokacin ƙarshe” ya iso, kuma aka buɗe littafin Daniyel. Ana ganin sunan Sairus ya samo asali ne daga tsohuwar kalmar Farisanci “Kūruš,” wadda take nufin “rana,” haɗe da kalmar Elamiyawa “kursh,” mai nufin “kursiyi,” abin da yake nuna alaƙa da ikon sarauta ko mulki. Ishaya ma yana magana game da waɗannan siffofi na Sairus.

Wanda yake cewa game da Sairus, Shi ne makiyayina, kuma zai cika dukan nufina: har yana cewa wa Urushalima, Za a sāke gina ki; kuma ga haikali, Za a aza harsashinki. Haka Ubangiji yana cewa ga shafaffensa, ga Sairus, wanda na riƙe hannunsa na dama, domin in rinjayi al’ummai a gabansa; zan kuma kwance ɗamarun sarakuna, domin a buɗe ƙofofi masu fuka-fuki biyu a gabansa; kuma ba za a rufe ƙofofin ba; zan tafi a gabanka, in daidaita karkatattun wurare: zan farfasa ƙofofin tagulla, in yayyanka sandunan ƙarfe biyu. Zan kuma ba ka taskokin duhu, da boyayyun dukiyoyi na wurare ɓoyayyu, domin ka sani cewa ni, Ubangiji, wanda nake kiran ka da sunanka, ni ne Allah na Isra’ila. Saboda Yakubu bawana, da Isra’ila zaɓaɓɓena, na ma kira ka da sunanka: na sa maka suna, ko da yake ba ka san ni ba. Ni ne Ubangiji, kuma babu wani dabam; babu Allah sai ni kaɗai: na ƙarfafa ka, ko da yake ba ka san ni ba: domin su sani tun daga fitowar rana, har daga yamma, cewa babu wani sai ni. Ni ne Ubangiji, kuma babu wani dabam. Ishaya 44:28–45:6.

Sairus ya kasance alamar Kristi, domin shi ne “shafaffe” na Ubangiji kuma an kira shi “makiyayi” na Allah, wanda yake gina Urushalima kuma yake aza harsashin haikali. Shi ne wanda yake da alaƙa da buɗe ƙofofin da aka rufe, kamar yadda Kristi ne wanda yake buɗewa ba kuwa wani mutum ya rufe ba, kuma yake rufewa ba kuwa wani mutum ya buɗe ba. Kuma an ba Sairus “dukiyoyin duhu, da ɓoyayyun arzikai na wuraren asiri.” Sairus yana cika alamu masu muhimmanci da dama a kan layin ƙungiyoyin gyara.

Yana nuna lokacin ƙarshe, lokacin da mala’ika na fari ya iso, lokacin da aka buɗe littafin Daniyel kuma sa’an nan ake samun ƙaruwar sani da ta fito daga “taskokin duhu, da ɓoyayyun dukiyoyi na wurare asirai.” Waɗannan “taskokin duhu, da ɓoyayyun dukiyoyi na wurare asirai,” su ne suke zama “tushen” da ake “gina,” da kuma “haikalin” da za a “aza”. Almasihu, wanda aka yi masa alama ta wurin Sairus, shi ne “shafaffe” na Ubangiji, kamar yadda aka shafe Almasihu a baftismarsa. Saboda haka, Sairus ba kawai isowar mala’ika na fari ba ne, shi ma mala’ika na biyu ne wanda yake ba mala’ika na fari iko sa’ad da yake saukowa, kamar yadda Ruhu Mai Tsarki ya sauko lokacin da aka shafe Almasihu. A ranar 22 ga Oktoba, 1844, Almasihu ya buɗe ƙofar ko “gate” zuwa Wuri Mafi Tsarki, wadda ƙofa ce da aka rufe. Sairus kuma yana nuna isowar mala’ika na uku.

Sairus shi ne mala’ika na fari, kuma mala’ika na fari yana ɗauke da dukan muhimman abubuwan da suke cikin mala’iku ukun gaba ɗaya. Sairus shi ne lokacin ƙarshe a shekara ta 1798, sa’ad da mala’ika na fari ya iso. Sairus yana wakiltar Agusta 11, 1840 sa’ad da saƙon mala’ika na fari ya sami ƙarfi (aka shafe shi). Yana wakiltar aikin aza harsashi, kamar yadda aka wakilta ta wajen fitar da jadawalin 1843 a watan Mayu na 1842. Yana wakiltar ginin haikali, kamar yadda aka raba rukuni biyu a baƙin cikin farko a ranar 19 ga Afrilu, 1844, kuma yana wakiltar rabuwa ta biyu a babban baƙin ciki na ranar 22 ga Oktoba, 1844.

Dukan alamomin tarihi na motsin gyara na Milleriyawa Kuresh ne ya kasance alamar su, saboda haka waɗannan alamomin tarihi suna kuma zama alamomin tarihi na motsin mutanen ɗari da arba’in da huɗu. Motsin Milleriyawa alamomin da Almasihu ya bayyana cewa za su riga tarihin Milleriyawa ne suka gabace shi.

“Annabci ba kawai yana faɗin yadda da kuma manufar zuwan Almasihu ba ne, amma yana gabatar da alamomi waɗanda ta wurinsu mutane za su san sa’ad da ya kusato. Yesu ya ce: ‘Za a kuwa ga alamu a rana, da wata, da taurari.’ Luka 21:25. ‘Za a duhuntar da rana, wata kuma ba za ta ba da haskenta ba, taurarin sama kuma za su fāɗo, kuma za a girgiza ikokin da suke cikin sammai. Sa’an nan kuma za su ga Ɗan Mutum yana zuwa cikin gajimare da iko mai girma da ɗaukaka.’ Markus 13:24–26. Mai bayyana wahayi ya kwatanta farkon alamomin da za su riga zuwan na biyu haka: ‘Aka yi babbar girgizar ƙasa; rana kuma ta yi baƙi kamar tsumman gashi, wata kuma ta zama kamar jini.’ Ru’ya ta Yohanna 6:12.”

“An shaida waɗannan alamu kafin farkon ƙarni na goma sha tara. Cikin cikar wannan annabci kuwa, a shekara ta 1755, aka sami mafi muni girgizar ƙasa da aka taɓa rubutawa a tarihi.” The Great Controversy, 304.

Alamomin da suka sanar da Zuwan na Biyu sun fara kaɗan kafin 1798, a cikin 1755. Shekarar 1798 ita ce ƙarshen bautar Isra’ila ta ruhaniya a Babila ta ruhaniya, wadda ’Yar’uwa White ta koyar cewa an yi mata alama ta misali ta hanyar zahirin bautar Isra’ila ta zahiri a Babila ta zahiri, wadda ta ƙare a ƙarshen shekaru saba’in na bautar, sa’ad da Cyrus ya shiga ta ƙofofin da aka buɗe ya kuma ci Babila da ƙarfi, ya kashe Belshazzar.

“A yau ikkilisiyar Allah tana da ’yanci ta ci gaba har zuwa cikawa da shirin Allah na ceton jinsin ’yan Adam da ya ɓace. Tsawon ƙarnuka masu yawa mutanen Allah sun sha takurawa ga ’yancinsu. An hana wa’azin bishara cikin tsarkinta, kuma an ɗora mafi tsananin hukunci a kan waɗanda suka kuskura suka yi rashin biyayya ga umarnin mutane. Sakamakon haka, babban gonar inabin ɗabi’a ta Ubangiji ta kusan zama babu mai kula da ita gaba ɗaya. An hana mutane hasken maganar Allah. Duhun kuskure da camfi ya yi barazanar shafe sanin addini na gaskiya. Ikkilisiyar Allah a duniya ta kasance hakika cikin bautar kama a wannan dogon lokaci na tsanantawa marar sassauci, kamar yadda ’ya’yan Isra’ila suka kasance cikin bautar kama a Babila a lokacin zaman bauta.” Prophets and Kings, 714.

Ƙarshen shekara saba’in a Babila ya kasance alama ta 1798, kuma akwai alamu da suka riga 1798, waɗanda suka sanar da cewa dawowar Almasihu ta yi kusa.

“Bayyanar rundunar Sairus a gaban katangar Babila ta kasance ga Yahudawa alama cewa cetonsu daga kangin bauta yana gabatowa. Fiye da ƙarni ɗaya kafin haihuwar Sairus, Ruhun Wahayi ya ambace shi da suna, ya kuma sa aka rubuta ainihin aikin da zai yi wajen ƙwace birnin Babila ba zato ba tsammani, da kuma shirya hanya domin sako ’ya’yan talala.” Annabawa da Sarakuna, 551.

Kurus ma ya kasance alama ta abubuwan da suka gabaci 1798. Masana tarihi suna da ɗan ruɗani game da mulkin Darius da Kurus, amma Maganar Allah a sarari take. Daular Mediya da Farisa ta biyo bayan Daular Babila, kuma sarkin farko na Mediya da Farisa shi ne Darius, ko da yake ɗan’uwansa Kurus ne shugaban rundunar da ya ƙwace Babila, a daren liyafa ta ƙarshe ta Belshazzar. Kurus da Darius dukansu alamu ne na lokacin ƙarshen bautar shekaru saba’in, wadda ke wakiltar lokacin ƙarshe a 1798, kuma wadda kuma take zama alama ta lokacin ƙarshe a 1989.

Lokacin ƙarshe a tarihin Musa an yi masa alama da haihuwar Haruna da Musa, da tazarar shekaru uku a tsakaninsu. Wannan tarihin ya misalta tarihin Almasihu cikin cikakkiyar hanya, kuma lokacin ƙarshe a cikin wannan tarihin an yi masa alama da haihuwar Yohanna, sannan bayan watanni shida haihuwar ɗan uwansa Yesu. Lokacin ƙarshe yana da alamomi biyu na hanya, kuma Darius da Cyrus dukansu suna nuna ƙarshen bauta ta shekaru saba’in, wadda ta misalta ƙarshen bautar shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin. Mummunan rauninka na dabbar papanci a shekara ta 1798, shekara ta gaba ta biyo bayansa da mutuwar wanda ya hau kanta kuma ya yi mulki a bisa wannan dabba. A shekara ta 1989 Reagan da Bush na farko, dukansu shugabanni ne.

Sairus yana nuna alamomin da suke sanar da zuwan lokacin ƙarshe, kuma yana nuna lokacin ƙarshe. Yana nuna ƙaruwa na ilimi, da ƙarfafa saƙon fari sa’ad da wani mala’ika ya sauko, kuma yana nuna aikin da sai a lokacin ake ɗauka a kafa harsashi, aikin gina haikalin, da zuwan mala’ika na uku sa’ad da Manzon Alkawari ya zo wa haikalinsa nan da nan.

A shekara ta uku ta Sairus, sarkin Farisa, an bayyana wani al’amari ga Daniyel, wanda ake kira Belteshazzar; al’amarin kuwa gaskiya ne, amma ƙayyadadden lokacin ya yi tsawo; kuma ya fahimci al’amarin, yana da ganewa game da wahayin. A waɗannan kwanaki ni, Daniyel, ina cikin makoki har makonni uku cif. Ban ci abinci mai daɗi ba, nama ko ruwan inabi kuwa bai shiga bakina ba, ban kuma shafa wa kaina mai kwata-kwata ba, har sai da cikakkun makonni uku suka cika. Kuma a rana ta ashirin da huɗu ga watan fari, ina bakin babban kogin, wanda ake kira Hiddekel. Daniyel 10:1–4.

Alamomin Sairus da Belteshazzar suna wakiltar takamaiman tarihin annabci a kwanaki na ƙarshe. Alamar Belteshazzar tana sanar da mu cewa mutanen da ake wakilta su ne dubu ɗari da arba’in da huɗu, waɗanda su ne tsara ta ƙarshe ta mutanen alkawari. An sa su cikin tarihin annabci da Sairus yake wakilta, wanda yake wakiltar tarihin da ya riga 1798, da 1989, da 11 ga Satumba, 2001, gama Sairus yana wakiltar dukan waɗannan alamomin lokaci. Haka kuma yana wakiltar baƙin cikin rashin cika tsammani na 18 ga Yuli, 2020, har ma da dokar Lahadi mai zuwa nan ba da daɗewa ba a Amurka. Mabuɗin tantance inda aka ɗora wahayi na ƙarshe na Daniyel a annabce ana tantance shi ne ta wurin abin da Daniyel ya sani.

A aya ta farko, Daniyel (Belteshazzar) yana da fahimtar duka “abin” da kuma “wahayin”. “Abin,” shi ne kalmar Ibrananci “dabar,” wadda take nufin “kalma”, kuma Jibra’ilu yana amfani da ita don wakiltar wahayin “chazon” na shekaru dubu biyu da ɗari biyar da ashirin (“sau bakwai”). “Wahayin” da ke cikin aya ta farko, wanda Daniyel ya fahimta, shi ne wahayin “mareh” na shekaru dubu biyu da ɗari uku. Mutanen alkawarin Allah na kwanaki na ƙarshe ba su fahimci “sau bakwai” ba a lokacin ƙarshe a shekara ta 1989. Ba su fahimci “sau bakwai” ba sai bayan Satumba 11, 2001, saboda haka dole ne Daniyel ya kasance a zamanin motsin gyaran annabci wanda Sairus yake wakilta bayan Satumba 11, 2001, gama Daniyel, wanda yake wakiltar motsin annabci na ƙarshe, yana fahimtar duka “abin,” da kuma “wahayin”.

An bayyana Daniyel yana cikin wani lokaci na kwanaki ashirin da ɗaya na makoki. “A cikin waɗannan kwanaki” na makoki ne Daniyel ya fahimci “abu,” kuma ya kuma sami fahimta game da “wahayin.” An bayyana wa Daniyel gaskiyar da “abin” yake wakilta a cikin kwanakin makoki. Ana wakiltar mutanen Allah a matsayin masu “makoki” a cikin layukan gyara kafin Kukan Tsakar Dare. Ana wakiltar makokin ta wurin yadda Martha da Maryamu suka yi makoki domin Li’azaru, jim kaɗan kafin Shigowar Cikin Nasara. An misalta hakan da karayar zuciya bayan rashin cikar bege na farko a tarihin ’yan Miller, kamar yadda Irmiya ya bayyana.

An sami kalmominka, sai na cinye su; kalmominka kuwa suka zama mini farin ciki da murna ta zuciyata: gama an kira ni da sunanka, ya Ubangiji Allah Maɗaukakin Runduna. Ban zauna cikin taron masu ba’a ba, ban kuma yi murna tare da su ba; na zauna ni kaɗai saboda hannunka: gama ka cika ni da fushi. Don me ciwona yake dawwamamme, raunina kuma marar waraka, wanda ya ƙi samun warkewa? Za ka zama mini kamar maƙaryaci ne ƙwarai, kamar ruwaye masu ƙarewa? Irmiya 15:16–18.

Irmiya bai “yi murna” ba, abin da ’yan ƙasar Sodom da Masar suka yi a cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha ɗaya, a kan mutuwar shaidu biyun. “Rashin yin murna” yana nufin yin makoki. Makokin Belteshazzar yana bayyana makokin da yake da alaƙa da mutuwar shaidu biyun. A ranar 18 ga Yuli, 2020, da 3 ga Nuwamba, 2020, an kashe shaidu biyun na ƙahon Furotesta na gaskiya da ƙahonnin Republican na dabbar ƙasa a titunan Sodom da Masar, inda kuma aka gicciye Ubangijinmu. Sa’ad da aka gicciye Ubangijinmu, almajiransa suka fara yin makoki. An wakilci waɗannan shaidu biyu a cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha ɗaya a matsayin Musa da Iliya.

Akwai nassoshi biyar zuwa ga Almasihu a matsayin Mika’ilu a cikin Nassosi, uku a cikin littafin Daniyel, ɗaya a cikin littafin Yahuda, kuma wata a cikin littafin Ru’ya ta Yohanna. A sura ta goma, wadda muke dubawa yanzu, an ambaci Mika’ilu sau biyu, a aya ta goma sha uku da ta ashirin da ɗaya, sa’an nan kuma a sake a sura ta goma sha biyu, aya ta ɗaya. An bayyana shi a Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha biyu, aya ta bakwai. A cikin Yahuda, an bayyana Mika’ilu a matsayin mai ta da Musa, wanda a cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha ɗaya, yana ɗaya daga cikin shaidun da suke matattu a kan titi.

Saboda haka zan tunatar da ku, ko da yake kun taɓa sanin wannan, cewa Ubangiji, bayan ya ceci mutanen daga ƙasar Masar, daga baya ya hallaka waɗanda ba su ba da gaskiya ba. Kuma mala’ikun da ba su kiyaye matsayinsu na farko ba, amma suka bar mazauninsu na kansu, ya tsare su cikin sarƙoƙi madawwama a ƙarƙashin duhu har zuwa shari’ar babbar rana. Kamar yadda Sodom da Gomorrha, da biranen da suke kewaye da su haka ma, da suka ba da kansu ga fasikanci, suna bin baƙin nama, aka sa su a matsayin misali, suna shan azabar ramuwar wutar madawwamiya. Haka kuma waɗannan mafarkai ƙazamai suna ƙazantar da jiki, suna raina iko, suna kuma zagin masu ɗaukaka. Duk da haka Mika’ilu shugaban mala’iku, sa’ad da yake gardama da Iblis ya yi muhawara game da jikin Musa, bai yi ƙarfin hali ya kawo masa zargi na zagi ba, sai dai ya ce, Ubangiji ya tsauta maka. Yahuza 5–9.

A cikin littafin Yahuza, a cikin mahallin Sodom da kuma Masar, wadda ke wakiltar babban birnin da aka kashe Musa da Iliya a cikinsa a Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha ɗaya; Almasihu, wanda aka wakilta da Mika’ilu, ya ta da jikin Musa. Musa da Iliya sun kasance matattu na kwanaki uku da rabi na alama a Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha ɗaya, kuma kwanakin makoki saboda Belteshazzar suna ƙarewa sa’ad da Mika’ilu ya sauko daga sama. Layi bisa layi, Daniyel sura ta goma ayoyi na ɗaya zuwa na huɗu, suna bayyana lokacin makoki wanda yake ƙarewa sa’ad da Mika’ilu ya ta da shaidu biyu.

Za mu ci gaba da wannan nazari a talifi na gaba.

“Uban ya zaɓi Musa da Iliya su zama manzanninsa ga Almasihu, su kuma ɗaukaka shi da hasken Sama, su yi tarayya da shi game da azabar da ke zuwa a kansa, domin sun rayu a duniya a matsayin mutane; sun ɗanɗana baƙin cikin ɗan Adam da wahala, kuma suna iya tausaya wa gwajin da Yesu ya sha a rayuwarsa ta duniya. Iliya, a matsayinsa na annabi ga Isra’ila, ya wakilci Almasihu, kuma aikinsa ya kasance, a wani gwargwado, mai kama da na Mai-ceto. Kuma Musa, a matsayin jagoran Isra’ila, ya tsaya a madadin Almasihu, yana tarayya da shi yana kuma bin umarninsa; saboda haka, waɗannan biyun, daga cikin dukan rundunonin da suka taru kewaye da kursiyin Allah, su ne suka fi dacewa su yi hidima ga Ɗan Allah.”

“Sa’ad da Musa, cike da fushi saboda rashin bangaskiyar ’ya’yan Isra’ila, ya bugi dutsen cikin hasala ya ba su ruwan da suka roƙa, sai ya ɗauki ɗaukaka ga kansa; domin tunaninsa ya shagaltu ƙwarai da rashin godiyar Isra’ila da taurin kansu, har ya kāsa girmama Allah da ɗaukaka sunansa wajen aikata abin da Ya umarce shi ya yi. Nufin Maɗaukaki ne ya kasance yakan kai ’ya’yan Isra’ila cikin matsattsun wurare sau da yawa, sa’an nan kuma, a cikin tsananin buƙatarsu, ya ceci su da ikonsa, domin su gane kulawarsa ta musamman a kansu, su kuma ɗaukaka sunansa. Amma Musa, da ya miƙa kai ga dabi’un zuciyarsa na halitta, ya mayar wa kansa girman da ya kamata ga Allah, ya faɗa ƙarƙashin ikon Shaidan, aka kuma hana shi shiga ƙasar alkawari. Da Musa ya tsaya daram, da Ubangiji ya kai shi ƙasar alkawari, sa’an nan kuma ya ɗaukake shi zuwa Sama ba tare da ya ga mutuwa ba.”

“Da yake haka ne, Musa ya ratsa ta mutuwa, amma Ɗan Allah ya sauko daga Sama ya tashe shi kafin jikinsa ya ga ruɓewa. Ko da yake Shaiɗan ya yi gardama da Mika’ilu game da jikin Musa, ya kuma yi da’awar cewa ganima ce tasa ta halal, bai iya rinjayar Ɗan Allah ba; aka ɗauki Musa, tare da jiki da aka tashe shi kuma aka ɗaukaka, zuwa harabobin Sama, kuma a yanzu yana ɗaya daga cikin su biyun masu daraja, waɗanda Uba ya ba umurni su yi wa Ɗansa hidima.”

“Da yake sun bari barci ya rinjaye su ƙwarai, almajiran sun rasa jin tattaunawar da ta gudana tsakanin saƙonnin Sama da Mai-fansa mai ɗaukaka. Amma da suka yi farfaɗowa ba zato daga barci mai nauyi, suka kuma ga wahayin ɗaukaka a gabansu, sai suka cika da murna mai tsanani da kuma tsoro mai daraja. Yayin da suke duban sifar mai haske ta Ubangijinsu ƙaunatacce, sai aka tilasta musu su rufe idanunsu da hannuwansu, domin in ba haka ba ba za su iya jure ɗaukakar da ba za a iya misalta ta ba wadda ta lulluɓe jikinsa, kuma wadda take fitar da haskoki kamar na rana. Na ɗan lokaci kaɗan almajiran suka ga Ubangijinsu a ɗaukake kuma a ɗaga shi a gabansu, kuma ana girmama shi ta hannun waɗannan halittu masu haske waɗanda suka gane su a matsayin zaɓaɓɓun Allah.” Ruhun Annabci, juzu’i na 2, 329, 330.