A Panium, wato Kaisariya Filibbi, wanda yake ayoyi goma sha uku zuwa goma sha biyar a cikin sura ta goma sha ɗaya na littafin Daniyel, wanda shi ne tarihin da ƙahonin Jamhuriyya da Furotesta suke cika asirin kasancewa na takwas wanda yake daga cikin bakwai, wanda shi ne tarihin da Hatimin Allah ake bugawa har abada a kan mutum dubu ɗari da arba’in da huɗu, da kuma tarihin isowar saƙon Kukan Tsakar Dare, Almasihu ya ba mutanensa na kwanaki na ƙarshe alkawari.
Ni ma ina ce maka, Kai ne Bitrus, kuma a kan wannan dutse zan gina Ikilisiyata; ƙofofin jahannama kuwa ba za su rinjaye ta ba. Kuma zan ba ka mabuɗan mulkin sama: kuma duk abin da za ka ɗaure a duniya za a ɗaure shi a sama: kuma duk abin da za ka kwance a duniya za a kwance shi a sama. Matiyu 16:18, 19.
Lokacin hatimcewa wanda ya fara a ranar 11 ga Satumba, 2001, sa’ad da aka rushe manyan gine-ginen Birnin New York, wanda kuma ya ƙare a dokar Lahadi mai zuwa ba da daɗewa ba, Alfa da Omega ne ya tsara shi. Sashe na ƙarshe-ƙwarai na wannan lokaci yana maimaita sashe na farko-ƙwarai na lokacin. A ranar 11 ga Satumba, 2001 Ubangiji ya ja mutanensa ya mayar da su ga tsofaffin hanyoyi, inda, a cikin wasu gaskiyoyi, suka gano “sau bakwai,” kamar yadda aka same shi a kwanakin sarki Yosiya. Sa’an nan ruwan sama na ƙarshe ya fara yayyafa, kuma aka fara aikin gwaji wanda ya haifar da rabuwa tsakanin rukuni biyu na masu sujada.
Cikin cikar Habakkuk sura ta biyu an gano jadawalai masu tsarki guda biyu, suka kuma zama alamar wannan zamani na tarihi. Haka kuma, daidai da muhimmanci, “muhawarar” Habakkuk sura ta biyu ta fara, tsakanin tsarin koyarwa na layi bisa layi, wanda shi ne tsarin ruwan sama na ƙarshe, a gāba da tsarin koyarwar Furotesta mai ridda wanda Adventism ya kasance yana ci gaba da ɗauka tun daga farkon tawaye na 1863.
Yesu ya yi alkawarin cewa zai ba mutanensa na kwanaki na ƙarshe “makullan mulkin sama,” kuma da yin haka, yana nufin sahihiyar hanyar binciken Littafi Mai Tsarki, wadda take ɗauke da muhimman makullan annabci da ake bukata domin gane, tabbatar da kuma shelar saƙon Kukar Tsakar Dare da Babbar Kira.
“Waɗanda suke tarayya da Allah suna tafiya cikin hasken Ranar Adalci. Ba sa wulakanta Mai-fansarsu ta wajen ɓata hanyarsu a gaban Allah. Haske na sama yana haskakawa a kansu. Yayin da suke kusantar ƙarshen tarihin wannan duniya, saninsu game da Almasihu, da annabce-annabcen da suka shafe shi, yana ƙaruwa ƙwarai. Suna da daraja marar iyaka a gaban Allah; gama suna cikin haɗin kai da Ɗansa. A gare su maganar Allah tana da kyau da ƙayatarwa fiye da misali. Suna ganin muhimmancinta. Ana buɗe musu gaskiya. Koyarwar zama cikin jiki tana lullube da taushin haske mai annuri. Suna ganin cewa Nassi shi ne maɓallin da ke buɗe dukan asirai, yana kuma warware dukan matsaloli. Waɗanda ba su yarda su karɓi haske su yi tafiya cikin haske ba, ba za su iya fahimtar asirin ibada ba, amma waɗanda ba su yi jinkirin ɗaukar gicciye su bi Yesu ba, za su ga haske cikin hasken Allah.” The Southern Watchman, Afrilu 4, 1905.
Waɗanda Bitrus yake wakilta, waɗanda su ne dubu ɗari da arba'in da huɗu, su ne waɗanda suka karɓi saƙon Laodikiya wanda ya iso a ranar 11 ga Satumba, 2001, wanda yanzu ake maimaita shi tun daga Yuli, 2023. Saƙon Laodikiya wanda ya iso a 1856 shi ne ƙarin sani na “lokatai bakwai,” kuma sa’ad da Almasihu ya tattara ƙasusuwan matattu wuri guda, sa’an nan kuma ya kawo su ga rai, suna sauyawa daga motsin Laodikiya na mala’ika na uku zuwa motsin Filadelfiya na dubu ɗari da arba'in da huɗu. Ana kawo wannan sauyi ne ta wurin Maganar Almasihu, gama an tsarkake su ta wurin Maganarsa, kuma Maganarsa ita ce “gaskiya,” kuma Maganarsa ita ce “mabuɗin” da ke buɗe Maganarsa.
Kuma ka rubuta wa mala’ikan ikkilisiyar da ke Filadelfiya cewa; Ga abin da Mai Tsarki yake cewa, Mai Gaskiya, mai riƙe da maɓallin Dawuda, wanda yake buɗewa kuma babu wanda zai rufe; kuma yake rufewa kuma babu wanda zai buɗe; Na san ayyukanka: ga shi, na sa a gabanka ƙofa buɗe, kuma babu wanda zai iya rufe ta: gama kana da ɗan ƙarfi kaɗan, ka kiyaye maganata, kuma ba ka yi musun sunana ba. Ru’ya ta Yohanna 3:7–8.
Hanyar “layi bisa layi” ita ce mabuɗin da Kristi ya yi wa mutanenSa na kwanaki na ƙarshe alkawari a yaƙin da ake yi a “ƙofofi”. “Ƙofa” coci ce.
Sai Yakubu ya farka daga barcinsa, ya ce, Hakika Ubangiji yana a wannan wuri; ni kuwa ban sani ba. Sai tsoro ya kama shi, ya ce, Wannan wuri mai ban tsoro ne ƙwarai! ba wani abu ba ne face gidan Allah, wannan kuwa ƙofar sama ce. Farawa 28:16, 17.
Yaƙin da ake yi a ƙofofi yana wakiltar yaƙe-yaƙen addini da suke faruwa tsakanin gaskiya da kuskure, kuma kuskuren addinin Girka shi ne ƙofar jahannama, haka kuma addinin Adventism na Laodiceya mai ridda ma ƙofa ce. Ƙofar Adventist ta Laodiceya tana wakiltar wurin da muhawarar Habakkuk take cika.
A wannan rana Ubangijin runduna zai zama kambin ɗaukaka, da rawanin kyau, ga ragowar mutanensa, kuma ruhun shari’a ga wanda yake zama domin yanke hukunci, da ƙarfi ga waɗanda suke mayar da yaƙi zuwa ƙofa. Amma su ma sun yi kuskure ta wurin ruwan inabi, kuma ta wurin abin sha mai ƙarfi sun kauce daga hanya; firist da annabi sun yi kuskure ta wurin abin sha mai ƙarfi, ruwan inabi ya cinye su, sun kauce daga hanya ta wurin abin sha mai ƙarfi; suna yin kuskure cikin wahayi, suna tuntube cikin shari’a. Gama dukan tebura sun cika da aman yi da ƙazanta, har babu wani wuri mai tsabta. Wa zai koya wa sani? wa kuma zai sa ya fahimci koyarwa? waɗanda aka yaye daga nono, aka kuma janye daga ƙirji. Gama umarni dole ne ya kasance bisa umarni, umarni bisa umarni; layi bisa layi, layi bisa layi; kaɗan a nan, kaɗan a can. Gama da leɓuna masu tangal-tangal da wani harshe dabam zai yi magana da wannan jama’a. Waɗanda ya ce musu, “Wannan ce hutu wadda za ku sa mai gajiya ya huta da ita; wannan kuma ita ce wartsakewa”; duk da haka ba su yarda su ji ba. Amma maganar Ubangiji ta kasance a gare su umarni bisa umarni, umarni bisa umarni; layi bisa layi, layi bisa layi; kaɗan a nan, kaɗan a can; domin su tafi, su fāɗi da baya, a karya su, a tarko su, a kama su. Saboda haka ku ji maganar Ubangiji, ku maza masu ba’a, masu mulkin wannan jama’a da take cikin Urushalima. Ishaya 28:5-14
Makullan mulkin sama kalmomin Nassosi ne, waɗanda Kalma ya ba mutanen Allah na kwanaki na ƙarshe.
“Akwai gaskiyoyi a cikin Kalmar da, kamar jijiyoyin ma’adanin tamani, suke ɓoye a ƙarƙashin saman ƙasa. Ana gano taskar da aka ɓoye ne yayin da ake nemanta, kamar yadda mai hako ma’adinai yake neman zinariya da azurfa. Shaidar gaskiyar Kalmar Allah tana cikin Kalmar kanta. Nassi shi ne mabuɗin da yake buɗe Nassi. Ma’anar zurfi ta gaskiyoyin da ke cikin Kalmar Allah Ruhunsa ne yake bayyana wa tunaninmu.”
“Littafi Mai Tsarki shi ne babban littafin darasi ga ɗaliban makarantu na mu. Yana koyar da dukan nufin Allah game da ’ya’ya maza da ’ya’ya mata na Adamu. Shi ne ƙa’idar rayuwa, yana koya mana game da halin da dole ne mu gina domin rayuwa mai zuwa. Ba mu bukatar dusasshen hasken al’ada domin a sa Nassosi su zama masu ganewa. Daidai ne mu ɗauka cewa rana ta tsakar rana tana bukatar ƙyalƙyalin hasken tocilar duniya domin a ƙara mata ɗaukaka. Maganganun firist da malami ba a bukatarsu domin su ceci mutane daga kuskure. Waɗanda suke neman shawara ga Maganar Allah za su sami haske. A cikin Littafi Mai Tsarki an bayyana kowane aiki sarai. Kowane darasi da aka bayar mai ganewa ne. Kowane darasi yana bayyana mana Uba da Ɗa. Maganar tana da ikon sa kowa ya zama mai hikima zuwa ga ceto. A cikin Maganar an bayyana kimiyyar ceto sarai. Ku binciki Nassosi, gama su ne muryar Allah tana magana da rai.” Testimonies, juzu’i na 8, 157.
Makullan da Almasihu ya ba cocin kwanaki na ƙarshe suna da wannan iko ɗaya da suke da shi sa’ad da aka ba Bitrus su.
“Bitrus ya bayyana gaskiyar da ita ce tushen bangaskiyar ikilisiya, kuma Yesu yanzu ya girmama shi a matsayin wakilin dukan taron masu bi. Ya ce, ‘Zan ba ka makullan mulkin sama: kuma duk abin da za ka ɗaure a duniya, za a ɗaure shi a sama: kuma duk abin da za ka kwance a duniya, za a kwance shi a sama.’”
“‘Makullan mulkin sama’ su ne kalmomin Almasihu. Dukan kalmomin Nassi Mai Tsarki nasa ne, kuma an haɗa su a nan. Waɗannan kalmomi suna da ikon buɗe sama da kuma rufe ta. Suna bayyana sharuɗɗan da bisa gare su ake karɓar mutane ko a ƙi su. Haka nan aikin waɗanda suke wa’azin maganar Allah ƙamshi ne na rai zuwa rai ko na mutuwa zuwa mutuwa. Nasu aiki ne mai nauyin sakamako na har abada.” The Desire of Ages, 413.
Ikon da ake bayyanawa ta wurin kalmominsa, sa’ad da aka sanya shi a hannun mutane, yana dogara ne a kan ƙa’idodin da aka bayyana a cikin maganarsa. Mafi sauƙi watakila, kuma watakila mafi zurfi, shi ne cewa ana tabbatar da gaskiya bisa ga shaidar mutum biyu.
“Wani mugun abu mai tsanani kuma da ya taso a cikin ikkilisiya shi ne na ’yan’uwa suna kai ƙara a kotu a kan juna. An riga an tanada wadatacciyar hanya domin sasanta rikice-rikice a tsakanin masu bi. Kristi da kansa ya ba da bayyananniyar koyarwa game da yadda ya kamata a warware irin waɗannan al’amura. ‘In ɗan’uwanka ya yi maka laifi,’ in ji shawarar da Mai-ceto ya bayar, ‘je ka faɗa masa laifinsa tsakaninka da shi kaɗai: in ya saurare ka, ka sami ɗan’uwanka. Amma in bai saurare ka ba, sai ka ɗauki mutum ɗaya ko biyu tare da kai, domin a bakin shaidu biyu ko uku a tabbatar da kowace magana. Kuma in ya ƙi sauraron su, ka faɗa wa ikkilisiya: amma in ya ƙi sauraron ikkilisiya, to, ya zama a gare ka kamar arne da kuma mai karɓar haraji. Hakika ina gaya muku, Duk abin da kuka ɗaure a duniya za a ɗaure shi a sama: kuma duk abin da kuka warware a duniya za a warware shi a sama.’ Matta 18:15–18.” Ayyukan Manzanni, 304.
Aƙalla akwai shaidu uku na yanayi na ƙasa da ke ba da shaida game da lokacin da ake hatimce dubu ɗari da arba’in da huɗu a lokacin Kiran Tsakar Dare. Da yake muna tuna gaskiyar cewa, a lokacin kiran tsakar dare, ya riga ya yi latti a sami mai, muna ganin shaidar yanayin ƙasa ta taron sansani na Exeter tana ba da misali na wurin da ake hatimce mutanen Allah na kwanaki na ƙarshe, kuma muna ganin wannan gaskiya tana wakilta ta hanyar yanayin ƙasar Kaisariya Filibbi, haka kuma ta wurin shaidar yaƙin Panium, a ayoyi na goma sha uku zuwa goma sha biyar na sura ta goma sha ɗaya ta littafin Daniyel. Wataƙila akwai ɗan rashin daidaito a kira waɗannan shaidu ukun shaidu na yanayi na ƙasa, amma ina amfani da wannan kalma ne domin tabbatacce yanayin ƙasa wani ɓangare ne na muhalli a Exeter da Kaisariya Filibbi. Yesu ya sanya Bitrus cikin yanayin ƙasa na annabci da dubu ɗari da arba’in da huɗu suke tsintar kansu a ciki a kwanaki na ƙarshe. Sa’an nan kuma Ya ba da umarni.
Kuma zan ba ka makullan mulkin sama: kuma duk abin da za ka ɗaure a bisa duniya za a ɗaure shi a sama: kuma duk abin da za ka kwance a bisa duniya za a kwance shi a sama. Sa'an nan ya yi wa almajiransa umarni cewa kada su gaya wa kowa cewa shi ne Yesu Almasihu. Tun daga wannan lokaci Yesu ya fara nuna wa almajiransa yadda ya wajaba ya tafi Urushalima, ya sha wahala da yawa daga dattawa da manyan firistoci da marubuta, kuma a kashe shi, kuma a tashe shi a rana ta uku. Sa'an nan Bitrus ya ja shi gefe, ya fara tsawata masa, yana cewa, Ubangiji, Allah ya kiyaye; wannan ba zai same ka ba. Amma ya juya, ya ce wa Bitrus, Ka koma bayana, Shaiɗan: kai abin tuntuɓe ne a gare ni: gama ba ka kula da abubuwan Allah, sai dai na mutane. Matiyu 16:19–23.
Kalmar “Exeter” sunan wani birni ne a Devon, Ingila. Ana iya gano asalin kalmar zuwa Tsohon Turanci, inda aka san ta da “Exanceaster” ko “Execestre.” Ana ɗauka cewa sunan ya samo asali ne daga kalmomin Tsohon Turanci “Exe” (yana nufin Kogin Exe, wanda birnin yake a kansa) da “ceaster” (ma’ana “ganuwar Romawa” ko “birni mai katanga”). Saboda haka, “Exeter” na nufin ko dai “ganuwar da take kan Kogin Exe,” ko “birni mai katanga a bakin Kogin Exe.” Yanayin ƙasar da yake da alaƙa da zuwan da cikar Kukan Tsakar Dare a tarihin Millerite yana nuna wani wuri inda akwai ruwa, yana wakiltar zubowar Ruhu Mai Tsarki, da kuma wani matsayi inda Allah yake tashe runduna domin ta shelanta saƙon ga duniya, wanda ’Yar’uwa White ta sanar da mu ya tafi kamar “igiyar ruwa mai ƙarfi.” Igiyar ruwa mai ƙarfi ba kawai ruwan kogi ba ne, ruwa ne da aka ba shi iko sosai.
Tarihin Millerite cikar misalin budurwai goma ne, kuma sa’ad da aka kai dubu ɗari da arba’in da huɗu zuwa ƙarshen lokacin hatimci, za su maimaita muhimman alamomin hanya da aka bayyana a farkon lokacin hatimcin, har ila yau da tarihin taron zangon Exeter. Wani mala’ika zai sauko da saƙon gwaji wanda wajibi ne a ci. Wannan saƙon zai kai ga tubalan tushe, kuma zai fuskantar da rukunai biyu da “sau bakwai,” na Littafin Firistoci ashirin da shida. Zai ƙunshi Wahayin Yesu Almasihu, wanda Bitrus ya wakilta a matsayin karɓar cewa an shafe Yesu a matsayin Almasihu, sa’ad da alamar allahntaka ta sauko cikin siffar kurciya, tana wakiltar 11 ga Satumba, 2001. Zai ƙunshi fahimtar cewa Yesu Ɗan Allah ne na allahntaka, kuma haka kuma cewa ta wurin Yesu ya ɗauki jikin ɗan Adam na faɗuwa a kan zatinsa na allahntaka, Shi ma Ɗan mutum ne.
Waɗannan gaskiyoyi za su haifar da rukuni biyu na masu sujada, kamar yadda suka yi bayan 11 ga Satumba, 2001. An wakilci waɗannan rukuni biyu a taron zangon Exeter, gama a wannan taron zango an kafa wani tanti daga wata ƙungiya daga Watertown, waɗanda suka ƙi saƙon Kukan Tsakar Dare kamar yadda aka gabatar ta bakin Samuel Snow. Suka gudanar da tarurrukan ƙarya da suka kasance masu tsananin hayaniya da motsin rai har shugabannin tarurrukan Snow suka je wurinsu suka sanar da su su kwantar da hankali. A taron zangon an bayyana rukuni biyu, kuma dukkansu suna iƙirarin cewa suna da alaƙa da ruwa, amma ɗaya na jabu ne kuma yana wakiltar wawaye waɗanda ba su da mai. Ƙungiyar da ke cikin tantin Exeter ita ce rundunar da ta kasance birni, wadda kuma ta kasance kagara, gama suna ba da alamar matattun ƙasusuwan busassu na Ezekiyel waɗanda ake tā da su su zama runduna mai girma ta wurin saƙon Kukan Tsakar Dare.
A cikin tarihin da aka bayyana waɗannan rukuni biyu, Bitrus ya wakilci duka rukunan biyu. Furcinsa da ya nuna Yesu a matsayin Almasihu, Ɗan Allah, an haifar da shi ne ta wurin wahayi na Ruhu Mai Tsarki, gama Almasihu ya faɗa masa sarai cewa, “Jiki da jini ba su bayyana maka wannan ba, sai dai Ubana wanda yake cikin sama.” Sa’an nan da Yesu ya sanar da almajiran game da gicciye, Bitrus, yana rasa tasirin Ruhu Mai Tsarki a wannan lokacin, ya kama Almasihu, “ya fara tsawata masa, yana cewa, Allah ya kiyaye, Ubangiji: wannan ba zai same ka ba. Amma ya juya, ya ce wa Bitrus, Ka koma bayana, Shaidan: kai abin tuntuɓe ne a gare ni: gama ba ka kula da abubuwan Allah ba, sai dai na mutane.”
Fashewar motsin zuciyar Bitrus ya yi daidai da ibadar motsin rai da take faruwa a cikin tantin Watertown sa’ad da Samuel Snow yake gabatar da saƙon Kukan Tsakar Dare. A wannan matakin Bitrus yana wakiltar waɗanda suke ’yan takara don kasancewa cikin mutum dubu ɗari da arba’in da huɗu. Waɗannan ’yan takarar suna wakiltar wani rukuni da yake da mai, wato Ruhu Mai Tsarki, kuma shi ne saƙon kuma shi ne hali; wani rukuni kuma ba shi da mai. A yanayin Kaisariya Filibbi, Kristi ya fara bayyana “cewa dole ne ya tafi Urushalima, ya sha wahala abubuwa masu yawa daga dattawa da manyan firistoci da marubuta, kuma a kashe shi, kuma a tashe shi a rana ta uku.”
Baƙin cikin almajiran sa’ad da waɗannan al’amura suka cika a zahiri a kan gicciye shi ne tarihin da ’Yar’uwa White ta yi amfani da shi domin kwatanta baƙin cikin ranar 22 ga Oktoba, 1844, da kuma baƙin cikin Ibraniyawa a haye Tekun Bahar Maliya, sa’ad da rundunar Fir’auna take matsowa a kansu, ruwan tekun kuma yana gabansu. Dukan waɗannan shaidu suna bayyana dokar Lahadi mai zuwa nan ba da jimawa ba, kuma wahayin ayoyi goma sha uku zuwa goma sha biyar na Daniyel goma sha ɗaya yana ba da shaidar abubuwan da suke kaiwa ga wannan dokar Lahadi. A yin haka kuma suna wakiltar “ɓangaren annabcin Daniyel da ya shafi kwanakin ƙarshe.”
Za mu ci gaba da wannan nazari a maƙala ta gaba.
“Bincike mai zurfi game da siffofi da cikar siffofinsu ya kai ga lura cewa gicciye Almasihu ya faru ne a daidai ranar cikin zagayowar bukukuwan shekara da aka ba Isra’ila wadda ake yanka ɗan ragon Idin Ƙetarewa. Ashe, tsarkake Wuri Mai Tsarki wanda aka misalta a Ranar Kafara—wadda take faɗowa a rana ta goma ga wata na bakwai—ba zai kuma faru a daidai ranar cikin shekara da ake bikin ta a cikin misalin ba? (dubi The Great Controversy, 399). Wannan, bisa ga sahihin lissafin lokaci na Musa, zai zama 22 ga Oktoba. A farkon watan Agusta, 1844, a wani taron sansani a Exeter, New Hampshire, an gabatar da wannan ra’ayi kuma aka amince da shi a matsayin ranar cikar annabcin kwanaki 2300. Misalin budurwai goma a Matiyu 25:1–13 ya ɗauki muhimmanci na musamman—jinkirin ango, jira da barcin waɗanda suke jiran aure, kiran tsakar dare, rufe ƙofa, da sauransu. Saƙon cewa Almasihu yana zuwa a ranar 22 ga Oktoba ya zama sananne da suna ‘kiran tsakar dare.’ ‘An yi shelar “kiran tsakar dare,”’ in ji Ellen White, ‘ta dubban masu bi.’ Ta ƙara da cewa:
“‘Kamar igiyar ruwa mai ƙarfi, motsin [na watan bakwai] ya mamaye ƙasar. Daga birni zuwa birni, daga ƙauye zuwa ƙauye, har ma zuwa wurare masu nisa na karkara ya shiga, har sai mutanen Allah masu jira suka tashi gaba ɗaya.—The Great Controversy, 400.’
“Gudun saƙon yaɗuwarsa an bayyana shi ta marubutan da L. E. Froom ya kawo:
“‘Bates ya bar rubutaccen shaida cewa saƙon Exeter “ya yi ta shawagi kamar a kan fikafikan iska.” Maza da mata suka yi gaggawa ta jirgin ƙasa da ta ruwa, ta keken dakon fasinja da kan doki, ɗauke da ɗaurin littattafai da takardu, suna rarraba su “da yalwa kamar ganyen damina.” White ya ce, “Aikin da ke gabanmu shi ne mu yi sauri zuwa kowane sashe na wancan fage mai faɗi, mu busa ƙararrawa, mu tashe masu barci.” Kuma Wellcome ya ƙara da cewa wannan motsi ya ɓarke kamar ruwayen madatsar ruwa da aka sake. Gonakin hatsi da suka nuna an bar su a tsaye ba tare da an girbe su ba, kuma cikakkun dankalin turawa an bar su a ƙasa ba tare da an tone su ba. Zuwan Ubangiji ya yi kusa. Yanzu babu lokaci domin irin waɗannan al’amuran duniya.—The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. IV, sh. 816.
“A matsayin mai shaida da idonta da kuma mai shiga cikin wannan motsi, Ellen White ta bayyana halin aikin da ke ƙaruwa cikin sauri:”
“‘Masu bi sun ga an kawar da shakkarsu da rudaninsu, kuma bege da ƙarfin zuciya suka raya zukatansu. Aikin ya kuɓuta daga waɗannan matsananciyar halaye waɗanda a kullum ake bayyanawa sa’ad da akwai ɗumamar motsin mutum ba tare da ikon sarrafawar Kalma da Ruhun Allah ba…. Ya ɗauke da siffofin da ke nuna aikin Allah a kowane zamani. An sami kaɗan daga cikin farin ciki na murna mai cike da zafin ɗoki, sai dai a maimakonsa zurfin binciken zuciya, furcin zunubi, da kuma watsi da duniya. Shiryawa domin saduwa da Ubangiji shi ne nauyin rayuka masu tsananin azaba….
“‘Daga cikin dukan manyan ƙungiyoyin addini tun zamanin manzanni, babu wanda ya fi wannan na kaka ta shekara ta 1844 kuɓuta daga ajizancin ɗan adam da dabarun Shaiɗan. Har yanzu ma, bayan shudewar shekaru masu yawa [1888], dukan waɗanda suka yi tarayya a cikin wannan motsi kuma suka tsaya da ƙarfi a kan dandamalin gaskiya har yanzu suna jin tsattsarkan tasirin wancan aikin mai albarka kuma suna ba da shaida cewa daga Allah yake.—Ibid., 400, 401.’”
“Duk da shaidun wani aiki da yake mamaye ƙasar yana kuma jawo dubbai su shiga cikin tarayyar zuwan Almasihu na Biyu, tare da kusan ministoci ɗari biyu daga coci-coci dabam-dabam suna haɗuwa wajen yaɗa saƙon, [Duba C. M. Maxwell, Tell it to the world, shaf. 19, 20.] duk da haka coci-cocin Furotesta gaba ɗaya sun ƙi yarda da shi, suka kuma yi amfani da kowace hanya da take cikin ikon su domin hana bangaskiyar zuwan Kristi nan ba da daɗewa ba ta bazu. Ba wanda ya yi ƙarfin halin ambatar bege na zuwan Yesu nan ba da daɗewa ba a cikin hidimar coci, amma ga waɗanda suke jiran aukuwar wannan al’amari, lamarin ya kasance dabam ƙwarai.”
“Ellen White ta bayyana yadda abin ya kasance:
“‘Kowane lokaci ya kasance kamar mai daraja ne ƙwarai da gaske, kuma mai muhimmanci matuƙa a gare ni. Na ji cewa muna yin aiki ne domin madawwami, kuma cewa marasa kula da marasa sha’awa suna cikin haɗari mafi girma. Bangaskiyata ba ta da wani duhu, kuma na karɓi alkawura masu daraja na Yesu a kaina….
“‘Da himmatuwar binciken zukata da ikirari cikin tawali’u muka iso, cikin addu’a, ga lokacin da ake tsammani. Kowace safiya muna jin cewa aikinmu na farko shi ne mu tabbatar da hujjar cewa rayuwarmu tana daidai a gaban Allah. Mun gane cewa idan ba ma ci gaba cikin tsarki, tabbas za mu ja da baya. Ƙaunarmu da kulawarmu ga juna suka ƙaru; mun yi addu’a sosai tare da juna da kuma domin juna.
“‘Mun taru a cikin gonakin itatuwa da kurmin bishiyoyi domin mu yi tarayya da Allah kuma mu miƙa roƙe-roƙenmu gare Shi, muna jin kasancewarsa a sarari fiye da dā sa’ad da ayyukansa na halitta suka kewaye mu. Farin cikin ceto ya fi zama dole a gare mu fiye da abincinmu da abin shanmu. Idan gizagizai suka duhunta tunaninmu, ba mu yi ƙarfin halin hutawa ko barci ba sai an kore su ta wurin sanin cewa Ubangiji ya karɓe mu.—Life Sketches of James White and Ellen G. White (1880), 188, 189.” Arthur White, The Ellen White Biography, juzu’i na 1, 51, 52.