Muna nazarin Ishaya sura ta ashirin da bakwai, domin ita ce ta kafa mahallin surori na gaba a cikin littafin Ishaya. Waɗannan surori na gaba suna bayyana ruwan sama na ƙarshe a matsayin hanya madaidaiciya ta Littafi Mai Tsarki. Wannan hanya, idan aka gane ta kuma aka yi amfani da ita, tana bayyana saƙon annabci wanda, idan aka karɓe shi, yake haifar da irin gogewa mai dacewa da shi.
A ranar 11 ga Satumba, 2001 waƙar da za a rera wa mutanen Allah na tsohon alkawari, wato mutanen Adventist na Rana ta Bakwai, ita ce ana ƙetare su a matsayin mutanen Allah, domin ba su fitar da ’ya’yan da Allah ya nufa gonarsa ta inabi ta haifar ba. Za a gina waƙar ne a kan dangantakar alkawari, wadda gonar inabin da Allah ya shuka take wakilta, haka kuma a kan ƙin amincewarsu da dutsen tuntuɓe a shekara ta 1863. Sun zama Laodicea a shekara ta 1856, kuma har tsawon shekara bakwai, ko “sau bakwai”, ko kwana dubu biyu da ɗari biyar da ashirin, Allah ya nemi ya shiga, amma suka rufe ƙofa a gabansa a shekara ta 1863.
Tun daga 11 ga Satumba, 2001 ana ɗaure su cikin dami-dami tun kafin a zazzage su sarai daga bakinsa a lokacin dokar Lahadi. Saƙon da ya kamata a rera wa Adventism tun daga 11 ga Satumba, 2001 shi ne saƙon Laodikiya, wanda shi ne saƙon gonar inabi mai ɗauke da dutsen tuntuɓe wanda yake murƙushe duk wanda ya ƙi “gani” da “ɗanɗana” dutse mai daraja. Alkawarin da aka yi wa Laodikiyawa a cikin nassin Ishaya shi ne cewa kowane Adventist da ya zaɓi karɓar wannan gargaɗi na ƙarshe, har yanzu yana da lokaci ya “riƙe” “ƙarfinsa” na Almasihu, “domin” su “yi sulhu da” Almasihu, gama Almasihu har yanzu yana shirye “ya yi sulhu da” su. Amma a lokacin kukar tsakar dare, gab da dokar Lahadi mai zuwa nan ba da jimawa ba, wannan dama ta ƙare har abada.
A cikin lokacin da ya fara a ranar 11 ga Satumba, 2001, Allah ya yi alkawarin cewa zai sa waɗanda “a dā ba jama’a ba ne”, waɗanda suke “tushe daga ƙasa busasshiya”, su “kafe saiwa”, su “yi fure su yi toho, su cika fuskar duniya da ’ya’ya.” Abin da yake sa tushen Yesse ya yi fure ya yi toho shi ne ruwan sama na ƙarshe, gama tushen da zai yi fure ya yi toho an ƙaddara shi ta annabci ya zama tuta da aka ɗaga sama, kuma tutar ita ce tushen Yesse.
A ranar nan kuma za a sami wani Tushen Yesse, wanda zai tsaya a matsayin tuta ga al’ummai; gare shi ne Al’ummai za su nemi; kuma hutunsa zai zama mai ɗaukaka. Ishaya 11:10.
Ruwan sama na ƙarshe ya sa tushen Yesse ya yi fure ya kuma tsiro tun daga ranar 11 ga Satumba, 2001, kuma a dokar Lahadi mai zuwa nan ba da daɗewa ba tushen zai cika dukan duniya da ’ya’ya. Dokar Lahadi a cikin Ishaya sura ta ashirin da bakwai ita ce tarihin ci gaba wanda kuma aka wakilta a surori na ɗaya zuwa na uku a cikin littafin Daniyel. Ruwan sama na ƙarshe ya fara yayyafi sa’ad da al’ummai suka yi fushi a ranar 11 ga Satumba, 2001, tare da sakin, sannan kuma nan take takaita, Musulunci na Bala’i na uku.
“‘Farkon wancan lokacin wahala,’ da aka ambata a nan, ba yana nufin lokacin da annobai za su fara a zubo ba ne, sai dai wani ɗan gajeren lokaci ne kafin a zubo su, a yayinda Almasihu yake cikin wuri mai tsarki. A wancan lokacin, yayinda aikin ceto yake ƙarewa, wahala za ta fara saukowa a duniya, al’ummai kuwa za su yi fushi, amma za a kame su domin kada su hana aikin mala’ika na uku. A wancan lokacin ne ‘ruwan sama na ƙarshe,’ ko wartsakewa daga gaban Ubangiji, zai zo, domin ya ba da iko ga murya mai ƙarfi ta mala’ika na uku, kuma ya shirya tsarkaka su tsaya daram a lokacin da annobai bakwai na ƙarshe za a zubo.” Early Writings, 85.
A cikin wannan nassi, ’Yar’uwa White tana fayyace cewa akwai ɗan gajeren lokaci wanda ceto yake har yanzu a buɗe. “Lokacin wahala” da take magana a kai ya bambanta da babban lokacin wahala, wanda yake farawa sa’ad da lokacin alheri ya rufe gabaki ɗaya. A cikin Adventism, ana kiran sa daidai da “ƙaramin lokacin wahala” dangane da babban lokacin wahala wanda yake farawa sa’ad da Mika’ilu ya tashi tsaye. “Ƙaramin lokacin wahala” yana wakiltar lokacin da lalacewar al’umma take farawa da dokar Lahadi mai zuwa nan ba da daɗewa ba, kuma yana ci gaba har sai lokacin alheri ya rufe.
A cikin tarihin daga 11 ga Satumba, 2001 har zuwa dokar Lahadi, an kwatanta tsarkakewa ta ƙarshe da shari’ar Adventism da cewa suna faruwa ne a lokacin “yayyafawar” ruwan sama na ƙarshen. Wannan shi ne lokacin da ruwan sama na ƙarshen, wanda shi ma shi ne “wartsakewa,” yake farawa a matsayin “yayyafawa”, amma yana ci gaba har zuwa cikakken zubowarsa a dokar Lahadi. A cikin wannan lokaci, wanda yake farawa sa’ad da Musulunci na Bala’i na uku ya fusata al’ummai, ruwan sama na ƙarshen yana fara sauka, kuma waɗansu suna gane ruwan sama na ƙarshen kuma suna karɓarsa, wasu kuwa ba sa gane ruwan sama na ƙarshen. Waɗansu suna gane cewa wani abu yana faruwa, amma ba su fahimci abin da yake ba, kuma suna shirya kansu domin su yi tsayayya da shi.
“Mutane da yawa sun kasa, ƙwarai da gaske, su karɓi ruwan sama na farko. Ba su sami dukan albarkatun da Allah ya tanada musu ta haka ba. Suna tsammanin cewa ruwan sama na ƙarshe ne zai cike gibin. Sa’ad da za a zuba mafi yalwar alheri, suna niyyar buɗe zukatansu domin su karɓe shi. Suna yin mummunan kuskure. Aikin da Allah ya fara a cikin zuciyar ɗan adam ta wurin ba da haskensa da saninsa dole ne ya ci gaba kullum. Kowane mutum dole ne ya gane nasa bukata. Dole ne a zubar da duk wani ƙazanta daga zuciya, a kuma tsarkake ta domin zaman Ruhu a cikinta. Ta wurin furtawa da barin zunubi, ta wurin addu’a ta gaske, da kuma keɓe kansu ga Allah, almajirai na farko suka shirya domin zubowar Ruhu Mai Tsarki a Ranar Fentikos. Irin wannan aiki ne kuma dole a yi yanzu, sai dai da girma fiye da wancan. A wancan lokacin, wakilin ɗan adam yana da abin da zai yi ne kawai ya roƙi albarkar, ya kuma jira Ubangiji ya kammala aikin da ya shafe shi. Allah ne ya fara aikin, kuma Shi ne zai gama aikinsa, yana mai cika mutum cikin Yesu Almasihu. Amma kada a yi sakaci da alherin da ruwan sama na farko yake wakilta. Sai waɗanda kaɗai suke rayuwa daidai da hasken da suka riga suka samu ne za su karɓi haske mafi girma. Sai dai in muna ci gaba kowace rana cikin nuna kyawawan halaye na Kiristanci masu aiki, ba za mu gane bayyanuwar Ruhu Mai Tsarki cikin ruwan sama na ƙarshe ba. Wataƙila yana sauka a kan zukata da suke kewaye da mu duka, amma ba za mu gane shi ko mu karɓe shi ba.” Testimonies to Ministers, 506, 507.
Ruwan sama na ƙarshe yana sauka yanzu, kuma akwai waɗanda suke gane shi sabili da haka suke karɓarsa, kuma akwai waɗanda ba sa gane shi, sabili da haka ba sa karɓarsa. Dole ne a gane ruwan sama na ƙarshe domin a karɓe shi. Ruwan sama na ƙarshe ba kawai wani ƙwarewa ne kaɗai ba; ƙwarewa ce da saƙo ke haifarwa, amma saƙon ba zai iya samu karɓuwa ba sai an yi amfani da daidaitacciyar hanyar tsari wajen kafawa wannan saƙo. In ba tare da gane tsarin hanyar da ke kafa saƙon ruwan sama na ƙarshe ba, kusan ba zai yiwu ba a fahimci darussan annabci da aka wakilta a cikin tashi da faɗuwar mulkoki kamar yadda aka gabatar a cikin littattafan Daniyel da Ru’ya ta Yohanna.
Tutar da aka ɗaga wa duniya Ishaya ya bayyana ta da “saiwar Yesse”, kuma a babi na ashirin da bakwai waɗanda suka “fito daga Yakubu” sukan “kafe saiwa.” Waɗanda suke “saiwar Yesse” an kuma bayyana su a can a matsayin “Isra’ila,” kuma su ne waɗanda da fari suke yin furanni da toho, sa’an nan daga baya su cika duniya da ’ya’ya. Dokokin halitta ba sa saba wa dokokin annabci, gama Mai-Ba-da-Shari’a guda ne ya samar da halitta da annabci duka. Kafin tsiro ya ba da ’ya’ya, dole ne da fari ya farka daga yanayin barci kamar yadda toho ke nuna, sa’an nan kuma furanni su biyo baya. Isra’ila ta ruhaniya, wadda ita ce “saiwar Yesse,” tana karɓar zubowar ruwan sama a hankali mataki-mataki. Yana farawa da “yayyafawa” sannan ya ƙaru har ya zama cikakken zubowa sa’ad da duniya ta cika da ’ya’yan da tuta ta gabatar.
A cikin Ishaya sura ta ashirin da bakwai, an wakilta farkon yayyafawar ruwan sama a matsayin yana faruwa sa’ad da tohon “ya tsiro.” Sa’ad da ya fara “ya tsiro,” an bayyana ruwan saman a matsayin ana zub da shi “da ma’auni.” “Da ma’auni, sa’ad da ya tsiro.” A ranar 11 ga Satumba, 2001, yayyafawar ruwan sama na ƙarshe ta fara zubewa “da ma’auni,” gama a wancan lokaci alkama da zawan, ko masu hikima da wawaye, har yanzu a gauraye suke tare.
“Babban zubowar Ruhun Allah, wanda yake haskaka dukan duniya da ɗaukakarsa, ba zai zo ba sai mun kasance da mutane masu haske, waɗanda suka sani ta wurin kwarewa abin da yake nufi a zama ma’aikata tare da Allah. Sa’ad da muka sami cikakkiyar keɓe kai, da dukan zuciya, ga hidimar Almasihu, Allah zai tabbatar da wannan gaskiya ta wurin zubowar Ruhunsa ba tare da awo ba; amma wannan ba zai faru ba muddin mafi yawan ɓangaren ikilisiya ba ma’aikata ba ne tare da Allah. Allah ba zai iya zubo Ruhunsa ba sa’ad da son kai da biyan bukatun kai suke bayyana a sarari haka; sa’ad da irin ruhin da yake mulki, wanda, in da za a sa shi cikin kalmomi, zai furta amsar nan ta Kayinu,—‘Ni ne mai tsaron ɗan’uwana?’ Idan gaskiyar wannan lokaci, idan alamomin da suke ƙaruwa a ko’ina, waɗanda suke shaida cewa ƙarshen dukan abubuwa ya kusa, ba su isa su tashe kuzarin da yake barci na waɗanda suke da’awar sun san gaskiya ba, to duhu da ya yi daidai gwargwadon hasken da yake ta haskawa zai cim ma waɗannan rayuka. Babu ko kaɗan kamannin uzuri ga halin ko-in-kula nasu da za su iya gabatar wa Allah a babban ranar lissafi na ƙarshe. Ba za a sami wani dalili da za a bayar ba game da dalilin da ya sa ba su rayu, ba su yi tafiya, ba su kuma yi aiki cikin hasken tsattsarkan gaskiyar maganar Allah ba, ta haka kuma su bayyana wa duniya mai duhun zunubi, ta wurin halinsu, da tausayinsu, da ƙwazonsu, cewa ba za a iya musanta iko da hakikanin bishara ba.” Review and Herald, July 21, 1896.
Ishaya ashirin da bakwai ya bayyana tarihin farkon zubowar ruwan sama na ƙarshen zamani, sa’ad da saiwar ta toho daga busasshiyar ƙasa, sannan ya ci gaba har zuwa lokacin da duniya ta cika da ’ya’ya. Babi na nuna cewa, “gwargwado, sa’ad da take toho, za ka yi muhawara da ita.” Sa’ad da ake auna ruwan sama na ƙarshen zamani a matsayin “yayyafi”, ’Yar’uwa White ta bayyana cewa ruwan sama na ƙarshen zamani, “yana iya sauka a kan zukata a ko’ina kewaye da mu, amma ba za mu gane shi ba ko kuma mu karɓe shi ba.”
Ta yin haka, tana bayyana wata ikkilisiya ce da ta gaurayu da waɗanda suke gane da kuma waɗanda ba sa gane saukar ruwan sama. A sakin layin da ya gabata ta bayyana cewa sa’ad da Allah ya zubo ruwan sama na ƙarshe ba tare da awo ba, wannan yana nuna lokacin da ba za a ƙara samun gaurayawar budurwai masu hikima da marasa hikima ba, ta wajen cewa, “Sa’ad da muka sami cikakkiyar, ɗaukacin-keɓewa ta zuciya ga hidimar Almasihu, Allah zai tabbatar da wannan gaskiyar ta wurin zubowar Ruhunsa ba tare da awo ba; amma wannan ba zai kasance ba muddin mafi yawan ɓangaren ikkilisiya ba ma’aikata tare da Allah ba ne.”
An wakilci mafi girman ɓangaren ikilisiya, ko rinjayen ikilisiya, a cikin Matiyu ashirin da biyar a matsayin budurwai marasa hikima, domin bisa ga Littafi Mai Tsarki “da yawa” ake kira amma “kaɗan” ake zaɓa. Ana raba masu hikima da marasa hikima ta wurin tanadin Allah a cikin rikicin tsakar dare, wanda yake gabatar da dokar Lahadi mai zuwa ba da daɗewa ba. Wannan rabuwa tana samar da wani jama’a waɗanda za su iya karɓar cikakken zubowar Ruhu a cikin ruwan sama na ƙarshe kuma su zama “al’ummar da aka haifa a rana ɗaya”. Sa’an nan tushen Yesse zai ɗaukaka a matsayin tuta, ya cika duniya da ’ya’ya.
Ishaya ashirin da bakwai ya bayyana cewa sa’ad da aka fara zubo ruwan sama na ƙarshe “a gwargwado”, a ranar 11 ga Satumba, 2001, “za ka yi muhawara da shi.” “A gwargwado, sa’ad da yake toho, za ka yi muhawara da shi.” Abin da ya faru a ranar 11 ga Satumba, 2001 ya nan take zama abin muhawara a duniya da cikin ikilisiya. Har zuwa wannan rana—fiye da shekaru ashirin bayan haka—har yanzu akwai gardama a kan danganta waɗannan abubuwan da wani aikin Musulunci, maimakon wani nau’i na makircin masu neman mulkin duniya. Muhawarar da ta haɗu da isowar yayyafin ruwan sama na ƙarshe ta fara ne a ranar 11 ga Satumba, 2001, amma muhawarorin da ake ci gaba da yi a duniya ba su ne “muhawarar” da aka bayyana a cikin Maganar annabcin Allah ba. Muhawarar tana game da tsinkaye irin wanda yake biye.
“A wani lokaci, sa’ad da nake a Birnin New York, a lokacin dare aka kira ni in ga gine-gine suna tashi bene a kan bene suna nufin sama. An ba da tabbacin cewa waɗannan gine-ginen ba sa kamuwa da wuta, kuma an gina su ne domin ɗaukaka masu su da kuma maginansu. Ƙara tsayi kuma ƙara tsayi waɗannan gine-ginen suka yi, kuma a cikinsu aka yi amfani da kayan gini mafi tsada. Waɗanda waɗannan gine-ginen suke nasu ba su tambayar kansu cewa: ‘Ta yaya za mu fi kyau mu ɗaukaka Allah?’ Ubangiji ba ya cikin tunaninsu.
“Na yi tunani: ‘Kash, da ma waɗanda suke haka suna zuba dukiyarsu za su iya ganin tafarkinsu kamar yadda Allah yake ganinsa! Suna tara manyan gine-gine masu ƙawa, amma a gaban Mai Mulkin sararin duniya, irin hikimarsu da shirye-shiryensu wauta ce ƙwarai. Ba sa bincike da dukan ƙarfin zuciya da tunani yadda za su ɗaukaka Allah. Sun rasa hangen wannan, wato farilla ta farko ta mutum.’”
Yayin da ake gina waɗannan manyan gine-gine masu ɗaukaka, masu su suka yi farin ciki da girman kai na kwaɗayi, domin suna da kuɗin da za su yi amfani da shi wajen biyan son zuciyarsu da kuma tayar da kishi a zukatan maƙwabtansu. Yawancin kuɗin da suka zuba ta haka an same shi ne ta hanyar zalunci, ta hanyar murƙushe talakawa. Sun manta cewa a sama ana ajiye lissafin kowace ma’amala ta kasuwanci; kowace yarjejeniya ta rashin adalci, kowanne aikin zamba, a can ake rubuta su. Lokaci yana zuwa da cikin zambarsu da girman kansu mutane za su kai wani matsayi da Ubangiji ba zai ƙyale su su wuce ba, kuma za su koyi cewa akwai iyaka ga jimirin Yahweh.
“Abin da ya biyo baya da aka nuna mini kuwa shi ne firgicin gobara. Mutane suka dubi dogayen gine-ginen nan da ake tsammanin ba sa kamuwa da wuta, suka ce: “Suna da cikakkiyar tsaro.” Amma waɗannan gine-gine suka ƙone ƙurmus kamar an yi su ne da kwalta. Motocin kashe gobara ba su iya yin kome ba domin su dakatar da hallakarwar. Masu kashe gobarar kuwa ba su iya sarrafa motocin ba.” Testimonies, juzu’i na 9, 12, 13.
Ikilisiyar Adventist nan da nan bayan 11 ga Satumba, 2001 ta nemi ɓoye irin waɗannan sassa daga duniya. Ta yaya wannan ba zai kasance game da Birnin New York ba, da kuma manyan gine-gine masu tsayin gaske waɗanda motocin kashe gobara ba su iya dakatar da gobarar da ta biyo baya ba? Ta yaya sashe irin wannan daga cikin rubuce-rubucen da ikilisiyar Adventist ke ikirarin cewa annabiya ce ta rubuta ba za a yi shelar sa daga saman rufin gidaje ba bayan irin wannan cikawa kamar wancan?
Zuwan yayyafar ruwan sama na ƙarshen zamani, wanda yake nuna zuwan “muhawarar” annabci, yana kuma bayyana tawaye na ƙarshe na Adventism, domin a nan ne suke cikakkiyar ƙin karɓar bayyanannun kalmomi masu sauƙi na wadda suke ayyana a matsayin annabiya ga ragowar.
“Shaiɗan yana... ta matsawa koyaushe da abin ƙirƙira—domin ya kau da mutane daga gaskiya. Ruɗi na ƙarshe-ƙarshe na Shaiɗan zai zama ya mai da shaidar Ruhun Allah marar tasiri. ‘Inda babu wahayi, jama’a sukan hallaka’ (Misalai 29:18). Shaiɗan zai yi aiki da dabarar basira, ta hanyoyi dabam-dabam kuma ta wurin wakilai mabambanta, domin ya girgiza dogaro na ragowar mutanen Allah ga shaidar gaskiya.”
“Za a hura wata ƙiyayya ga Shaidun wadda take ta shaidan ce. Ayyukan Shaiɗan za su kasance domin su girgiza bangaskiyar ikkilisiyoyi gare su, saboda wannan dalili: Shaiɗan ba zai iya samun hanya mai bayyana haka ba domin ya shigar da ruɗunsa ya kuma ɗaure rayuka cikin yaudarorinsa ba idan an kula da gargaɗai da tsawatarwa da shawarwarin Ruhun Allah.” Selected Messages, littafi na 1, 48.
Daurewar annabci na duka alkama da zawan ta fara ne a ranar 11 ga Satumba, 2001, tare da tawaye ga Ruhun Annabci, wanda ya nuna cikar wani tawaye mai ci gaba da ya fara ne da adawa da Littafi Mai Tsarki a shekara ta 1863.
“Mu a matsayin al’umma muna furtawa cewa muna da gaskiya fiye da kowace irin al’umma a doron ƙasa. Saboda haka rayuwarmu da halinmu ya kamata su kasance cikin jituwa da irin wannan bangaskiya. Ranar tana gab da auka mana sa’ad da za a daure masu adalci kamar hatsi mai daraja cikin dami domin ma’ajiyar sama, alhali kuwa miyagu, kamar zizaniya, ake tattara su domin wutocin babbar rana ta ƙarshe. Amma alkama da zizaniya ‘suna girma tare har zuwa girbi.’” Testimonies, juzu’i na 5, 100.
Ta yaya Adventism zai yi watsi da nassi mai zuwa, wanda ya bayyana sarai cewa sa’ad da waɗannan gine-gine suka rushe, Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas, aya ta ɗaya zuwa ta uku, za ta cika?
“Yanzu kuwa an zo da maganar da na furta cewa za a shafe New York da wani katon igiyar ruwa? Wannan ban taɓa faɗa ba. Na faɗa ne cewa, sa’ad da nake duban manyan gine-ginen da ake ginawa a can, bene a kan bene, ‘Wane irin munanan al’amura ne za su faru sa’ad da Ubangiji zai tashi ya girgiza duniya ƙwarai! Sa’an nan kalmomin Ru’ya ta Yohanna 18:1–3 za su cika.’ Dukan sura ta goma sha takwas na Ru’ya ta Yohanna gargaɗi ne game da abin da yake zuwa a kan duniya. Amma ba a ba ni wani haske na musamman game da abin da yake zuwa a kan New York ba, sai dai na sani cewa wata rana manyan gine-ginen da suke can za a rushe su ta wurin jujjuyawa da kife-kifen ikon Allah. Daga hasken da aka ba ni, na sani cewa hallaka tana cikin duniya. Kalma guda daga Ubangiji, taɓawa guda kuma daga ikonsa mai ƙarfi, kuma waɗannan manyan gine-gine za su rushe. Al’amura za su faru masu ban tsoro irin wanda ba za mu iya misaltawa ba.” Review and Herald, 5 ga Yuli, 1906.
Batun da muke dubawa a nan ba shi ne ko an cika waɗannan ayoyin a ranar 11 ga Satumba, 2001 ba, domin lalle ne an cika su; amma batun da muke neman mu fuskanta shi ne “muhawarar” da za ta fara a wancan lokaci. Muhawarar kuwa ta shafi ingantacciyar ko gurɓatacciyar hanya ta fahimta. Cocin Adventist ta fara watsi da dokoki goma sha huɗu na fassarar annabci na William Miller a shekara ta 1863, kuma sun ci gaba har zuwa matsayin da ake ciki yanzu inda ba za ka iya sayen littafin nazarin Littafi Mai Tsarki da malaman tauhidin Adventist suka rubuta ba face wanda malaman tauhidin Furotesta masu ridda da na Roman Katolika suke yawan amincewa da shi. Daga 1863 zuwa 2001, har ma zuwa yau, hanyar fahimta da dokokin fassarar annabci na William Miller suka wakilta tun farko an ajiye ta gefe domin hanyar Roman Katolika da Furotesta masu ridda. “Muhawarar” annabci da ta fara sa’ad da aka cika Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas, ayoyi na ɗaya zuwa uku, ta shafi hanya ta gaskiya ko ta ƙarya.
Za mu ci gaba da nazarin “muhawarar” babi na ashirin da bakwai na Ishaya a talifi na gaba.
“Ya kamata mu san da kanmu abin da ke ƙunshe da Kiristanci, abin da yake gaskiya, abin da shi ne bangaskiyar da muka karɓa, waɗanne ne ƙa’idodin Littafi Mai Tsarki—ƙa’idodin da aka ba mu daga mafi girman iko.” The 1888 Materials, 403.