A cikin makalolin baya-bayan nan muna ta yin nuni ga wasu ƴan nassosi daga Ruhun Annabci waɗanda suke nuna wani lokaci daga 11 ga Satumba, 2001 har zuwa lokacin da Mikayel zai tashi tsaye kuma lokacin jarrabawar ɗan adam ya ƙare. A cikin wannan lokacin, akwai wasu kaɗan daga misalan annabci waɗanda suke bayyana aikin ƙarshe na Almasihu a Wuri Mafi Tsarki.
Aikin Almasihu a cikin Wuri Mai Tsarki an wakilta shi a cikin wahayin Kogin Ulai na Daniel sura ta takwas, kuma Sister White ta sanar da mu cewa wahayin Kogin Ulai yanzu yana kan aiwatar da cikarsa. Aikin ƙarshe da ake kammalawa a cikin Wuri Mai Tsarki na sama, wanda yanzu yake kan aiwatar da cikarsa, an wakilta shi cikin kalmomin annabci iri-iri. An wakilta shi a matsayin, a cikin sauran wakilce-wakilcen annabci, lokacin hatimcewa, ruwan sama na ƙarshe, aikin ƙarshe na ceto, da tsarkake haikalin. Yana da muhimmanci a haɗa waɗannan kalmomi wuri guda, kuma a kuma sanya su cikin madaidaicin matsayinsu na tarihi.
“A wannan lokaci, yayinda aikin ceto yake gab da kammalawa, wahala za ta zo a kan duniya, al’ummai kuma za su yi fushi, duk da haka za a hana su wuce iyaka domin kada su hana aikin mala’ika na uku. A wannan lokaci ne ‘ruwan sama na ƙarshe,’ ko kuma wartsakewa daga gaban Ubangiji, zai zo, domin ya ba da iko ga murya mai ƙarfi ta mala’ika na uku, ya kuma shirya tsarkaka su tsaya a lokacin da annobai bakwai na ƙarshe za a zuba.” Early Writings, 85.
“Aikin mala’ika na uku” shi ne kuma “aikin ceto,” wanda yake shirya “tsarkaka su tsaya a lokacin da annobai bakwai na ƙarshe za a zubo.”
Al’ummai kuwa suka yi fushi, fushinka kuma ya zo, da kuma lokacin matattu, domin a yi musu shari’a, kuma domin ka ba wa bayinka annabawa lada, da tsarkaka, da waɗanda suke tsoron sunanka, ƙanana da manya; kuma ka hallaka waɗanda suke lalatar duniya. Ru’ya ta Yohanna 11:18.
Al’ummai suna fushi kafin ƙarewar lokacin jarrabawa (wanda shi ne lokacin da ake zubar da fushin Allah), duk da haka sa’ad da al’ummai suke fushi, ana kuma “riƙe su a karkace.” “Lokacin” da al’ummai suke fushi, yana nuna farkon aikin kammala ceto, kuma aikin kammala ceto shi ne hatimce mutanen Allah.
“Mutanen Allah na gaskiya, waɗanda suke da ruhin aikin Ubangiji da ceton rayuka a zuciyarsu, koyaushe za su dubi zunubi a cikin ainihin halinsa na zunubi. Za su kasance kullum a gefen yin mu’amala da zunubai cikin aminci da bayyananniya—waɗannan zunubai da sauƙi suke cin galaba a kan mutanen Allah. Musamman a aikin ƙarshe domin ikilisiya, a lokacin hatimcewa na dubu ɗari da arba’in da huɗu, waɗanda za su tsaya marasa aibu a gaban kursiyin Allah, za su ji da zurfi ƙwarai laifuffukan mutanen Allah masu ikirari. An bayyana wannan da ƙarfi ta wurin kwatancin annabin game da aikin ƙarshe a ƙarƙashin surar mazajen nan, kowannensu yana da makamin kisa a hannunsa. Wani mutum a cikinsu kuwa yana sanye da lilin, yana kuma da akushin tawada na marubuci a gefensa. ‘Ubangiji kuwa ya ce masa, Ka bi ta tsakiyar birnin, ta tsakiyar Urushalima, ka sa alama a goshin mutanen da suke nishi da kuka saboda dukan abubuwan ƙyama da ake yi a tsakiyarta.’” Testimonies, juzu’i na 3, 266.
An kame al’ummai domin kada su hana hatimcewar dubu ɗari da arba’in da huɗu. A cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta bakwai, al’ummai masu fushi waɗanda ake riƙe da su ana wakilta su a matsayin iskoki huɗu da ake riƙe da su a cikin wannan lokaci guda ɗaya, kuma an ayyana wannan lokaci a sarari a matsayin wani ɗan lokaci.
“Shaiɗan yanzu yana amfani da kowace dabara a wannan lokacin na sa hatimi domin ya hana tunanin mutanen Allah karɓar gaskiyar wannan zamani, kuma ya sa su yi rawa. Na ga wani rufi da Allah yake shimfiɗawa bisa mutanensa domin ya kāre su a lokacin wahala; kuma kowane rai da ya kafu a kan gaskiya, mai tsarkin zuciya kuma, za a rufe shi da rufin Maɗaukaki.”
“Shaidan ya san wannan, kuma yana aiki da babban ƙarfi domin ya sa tunanin mutane da yawa gwargwadon iyawarsa ya kasance cikin jujjuyawa da rashin tabbaci game da gaskiya. …”
“Na ga cewa Shaiɗan yana aiki ta waɗannan hanyoyi domin ya ɗauke hankalin mutanen Allah, ya ruɗe su, ya kuma janye su, a daidai wannan lokacin hatimcewa. Na ga waɗansu da ba su tsaya da ƙarfi domin gaskiyar wannan zamani ba. Gwiwowinsu suna rawa, ƙafafunsu kuma suna zamewa, domin ba a dasa su da ƙarfi a kan gaskiya ba, kuma ba za a iya shimfiɗa musu murfin Allah Maɗaukaki a kansu ba, matuƙar suna cikin wannan rawar jiki.”
“Shaiɗan yana ƙoƙarin yin amfani da dukkan dabarunsa don riƙe su a inda suke, har sai an gama hatimcewa, har sai an shimfiɗa rufin nan a kan mutanen Allah, su kuma su kasance sun rage ba tare da mafaka daga zafin fushin Allah ba, cikin annoba bakwai na ƙarshe. Allah ya fara shimfiɗa wannan rufi a kan mutanensa, kuma ba da daɗewa ba za a shimfiɗa shi a kan duk waɗanda za su sami mafaka a ranar kisan. Allah zai yi aiki da iko domin mutanensa; kuma za a kuma bar Shaiɗan ya yi aiki.” Early Writings, 43, 44.
’Yar’uwa White ta rubuta waɗannan kalmomi a shekara ta 1851, shekaru biyar kafin mutanen Allah su shiga cikin yanayin Laodicea, kuma su jinkirta aikin hatimta ta wurin ƙin karɓar ƙarin hasken “sau bakwai.” Wannan hasken da ya ƙaru zai ƙara kuma ya kammala aikin Allah na rufe mutanensa kafin annobai bakwai na ƙarshe. A maimakon haka, mutanen Allah suka tayar da hankali, aka kuma hukunta su da yawo a jejin Laodicea, kamar yadda tawayen Isra’ila na dā da yawonsu a jeji suka wakilta. Nawa ne daga cikin ’yan tawaye na Isra’ila na dā suka shiga Ƙasar Alkawari? Wane nassi ne a cikin Littafi Mai Tsarki, ko Ruhun Annabci, da ya nuna wani daga cikin mutanen Laodicea da za a cece su? Amsar ita ce, “Babu ko ɗaya!” gama mutumin Laodicea ya ɓace kamar dai waɗanda daga Isra’ila na dā da suka mutu a jeji.
Sanya hatimin ga dubu ɗari da arba’in da huɗu lokaci ne, kuma yana farawa ne sa’ad da mala’iku huɗu suka riƙe iskoki huɗu, wanda kuma shi ne lokacin da al’ummai suka fusata, amma duk da haka aka takaita su. A lokacin sanya hatimin, Allah yana shirya mutanensa su tsaya a lokacin annoba bakwai na ƙarshe, kuma ana wakiltar wannan shiri da shimfiɗa “rufewa” a kan mutanensa, kuma haka nan ana wakilta shi da kammala aikin ceto da kuma kammala aikin mala’ika na uku. Shirin da ake wakilta da dukan waɗannan misalai yana dogara ne a kan karɓar “gaskiyar wannan lokaci.”
Waɗanda ba za su “tsaya da ƙarfi saboda gaskiyar wannan lokaci” ba, su ne waɗanda suke “rawar jiki,” domin hankalinsu bai mayar da hankali ga “gaskiyar wannan lokaci” ba. Ta rubuta cewa ta “ga waɗansu da ba su tsaye da ƙarfi saboda gaskiyar wannan lokaci ba. Gwiwowinsu suna rawar jiki, ƙafafunsu kuma suna zamewa, domin ba a kafa su da ƙarfi bisa gaskiya ba, kuma ba za a iya ja musu rufin Maɗaukakin Allah a kansu ba alhali suna cikin irin wannan rawar jiki.”
“Gaskiyar yanzu” ita ce take ba da “rufi,” kuma “rufi” ɗin kuma ana kuma wakilta shi a matsayin “hatimin Allah.” “Hatimin Allah” an yi masa kamanci da jinin da ya rufe ƙofofin Ibraniyawa, wanda ya ba mala’ikan hallakarwa damar ƙetare gidajen da ƙofarsu ta kasance “a rufe” da jinin. “Rufi” shi ne “hatimtawa,” kuma “hatimtawa” ana cika ta ne ta wurin “gaskiyar yanzu.”
Ka tsarkake su ta wurin gaskiyarka: maganarka ita ce gaskiya. Yohanna 17:17.
Kowane motsin gyara yana da nasa jigo na musamman, kuma jigon motsin gyaran na mutum dubu ɗari da arba’in da huɗu shi ne “Musulunci na Bala’i na uku”. “Gaskiyar wannan zamani” a kwanaki na ƙarshe ita ce Musulunci na Bala’i na uku.
“Littattafan Nassi suna ci gaba da buɗewa ga mutanen Allah. A koyaushe akwai, kuma a koyaushe za a kasance da wata gaskiya da ta shafi kowane zamani ta hanya ta musamman.” Review and Herald, June 29, 1886.
Wannan “saƙon” gaskiya ta yanzu ne yake hatimce mutanen Allah a kwanaki na ƙarshe, kuma ana wakilta lokacin hatimcewar da fara sa’ad da ake riƙe iskokin huɗu. Al’ummai suka yi fushi a ranar 11 ga Satumba, 2001, kuma a wannan lokaci ne hatimcewar dubu ɗari da arba’in da huɗu ta fara, yayin da ruwan sama na ƙarshe, wanda yake “saƙo” ne, ya fara bayyana ba tare da rufewa ba.
“An buɗe wa Yohanna al’amura masu zurfi da ban sha’awa ƙwarai game da abin da ikkilisiya za ta fuskanta. Ya ga matsayin mutanen Allah, da hatsarorinsu, da gwagwarmayarsu, da cetonsu na ƙarshe. Ya rubuta saƙonnin ƙarshe waɗanda za su balaga girbin duniya, ko dai a matsayin dami domin rumbun sama, ko kuma a matsayin ɗaurin itace domin wutar hallaka. An bayyana masa batutuwa masu matuƙar muhimmanci, musamman domin ikkilisiya ta ƙarshe, domin a koyar da waɗanda za su juya daga kuskure zuwa gaskiya game da hatsarori da gwagwarmayar da ke gabansu. Babu wanda ya wajaba ya kasance cikin duhu game da abin da ke zuwa bisa duniya.” The Great Controversy, 341.
Sa’ad da al’ummai suka fusata, an kuma riƙe su a lokaci guda, sai “ruwan sama na ƙarshe” ya fara sauka; kuma ruwan sama na ƙarshe shi ne saƙon “gaskiyar yanzu” wanda yake hatimce mutanen Allah.
“Aikin da ake yi a Battle Creek yana bin irin wannan tsari ne. Shugabannin da ke cikin sanitariyum sun gauraya kansu da marasa bangaskiya, suna shigar da su cikin shawarwarinsu, fiye ko ƙasa da haka, amma kamar suna aiki ne idanunsu a rufe. Sun rasa basirar ganewa su ga abin da zai auko mana a kowane lokaci. Akwai ruhun fid da rai, na yaƙi da zubar da jini, kuma wannan ruhu zai ƙaru har zuwa ainihin ƙarshen zamani. Da zarar an sa wa mutanen Allah hatimi a goshinsu—ba wani hatimi ko alama ba ne da za a iya gani, sai dai kafuwa cikin gaskiya, a bangaren fahimta da kuma a bangaren ruhaniya, har ba za a iya jijjiga su ba—da zarar an sa wa mutanen Allah hatimi kuma aka shirya su domin girgizawar, zai zo. Hakika ma, ya riga ya fara. Hukunce-hukuncen Allah yanzu suna bisa ƙasar, domin su ba mu gargaɗi, domin mu san abin da ke zuwa.” Manuscript Releases, juzu’i na 10, 252.
“Hatimin” shi ne “kafuwa da tabbatuwa cikin gaskiya.” A cikin mahallin lokacin hatimcewa ta rubuta cewa, “Akwai ruhun matsananciyar damuwa, na yaƙi da zubar da jini, kuma wannan ruhu zai ƙaru har zuwa ainihin ƙarshen lokaci.” Sa’ad da al’ummai suka yi fushi, za a riƙe su a ƙuntace, amma “yaƙi da zubar da jini,” waɗanda aka wakilta a matsayin iskoki huɗu, “za su ƙaru har zuwa ainihin ƙarshen lokaci.” Musulunci na Bala’i na uku yana ta ƙara tsananta yaƙinsa a hankali har zuwa ainihin ƙarshen lokaci, kuma fahimtar annabci game da Musulunci a matsayin “jigo” cikin gyaran dubu ɗari da arba’in da huɗu, ita ma tana ƙaruwa a lokaci guda a cikin wannan zamanin ɗaya. Wannan ƙaruwa a hankali zuwa matsayi mafi tsanani da Musulunci ya kawo tana tafiya a layi ɗaya da zubowar ruwan sama na ƙarshe a daidai wannan lokacin, gama ruwan sama na ƙarshe “saƙo” ne.
“Shafaffun da suke tsaye a gaban Ubangijin dukan duniya suna da matsayin da aka taɓa ba Shaiɗan a matsayin kerubin mai rufewa. Ta wurin tsarkakan halittu da suke kewaye da kursiyinsa, Ubangiji yana ci gaba da sadarwa a kowane lokaci da mazaunan duniya. Mai na zinariya yana wakiltar alherin da Allah yake ci gaba da ciyar da fitilun masu bi da shi, domin kada su yi kaɗawa su mutu. Da ba don ana zubo wannan tsattsarkan mai daga sama cikin saƙonnin Ruhun Allah ba, da mugayen ikonai sun mallaki mutane gaba ɗaya.”
“Ana wulakanta Allah sa’ad da ba mu karɓi saƙonnin da yake aiko mana ba. Ta haka ne muke ƙin karɓar man zinariya wanda zai zuba a cikin rayukanmu domin a isar da shi ga waɗanda suke cikin duhu. Sa’ad da kiran zai zo, ‘Ga shi, ango yana zuwa; ku fito ku tarye shi,’ waɗanda ba su karɓi tsattsarkan man ba, waɗanda ba su riƙe alherin Almasihu a cikin zukatansu ba, za su gane, kamar budurwai marasa hikima, cewa ba su shirya su sadu da Ubangijinsu ba. Ba su da ikon samun man a cikin kansu, kuma rayuwarsu ta lalace. Amma idan an roƙi Ruhu Mai Tsarki na Allah, idan muka roƙa da ƙarfi, kamar yadda Musa ya yi, ‘Ka nuna mini ɗaukakarka,’ ƙaunar Allah za a zubar da ita a cikin zukatanmu. Ta wurin bututun zinariya, man zinariya za a isar mana. ‘Ba da ƙarfi ba, ba da iko ba, sai dai ta Ruhuna, in ji Ubangijin Runduna.’ Ta wurin karɓar haskoki masu haske na Ranar Adalci, ’ya’yan Allah suna haskakawa kamar fitilu a cikin duniya.” Review and Herald, July 20, 1897.
Ruwan sama na ƙarshen zamani yana fara “yayyafawa”, kuma a ƙarshe yana ƙaruwa har ya zama cikakken zubowar albarka. An bayyana “yayyafawar” ruwan sama na ƙarshen zamani a matsayin ruwan sama da ake “aunawa”, kuma cikakken zubowar albarkar kuwa shi ne sa’ad da aka zubo shi “ba tare da awo ba”. ‘Yar’uwa White ta bayyana a sarari wani lokaci da ruwan sama na ƙarshen zamani yake saukowa, wasu kuma suna karɓarsa, wasu kuma ba sa karɓa. A wannan lokacin ana “auna” ruwan saman, ko kuwa yana “yayyafawa”.
Wasu mutane za su gane cewa wani abu yana faruwa, amma hakan zai tsoratar da su ne kawai.
“Za a sami bayyanawa mai banmamaki ta ikon Allah a cikin ikkilisiyoyi; amma ba za ta yi aiki a kan waɗanda ba su ƙasƙantar da kansu a gaban Ubangiji ba, suka kuma buɗe ƙofar zuciyarsu ta wurin furtawa da tuba. A cikin bayyanawar waccan iko wadda take haskaka duniya da ɗaukakar Allah, abin da za su gani kawai wani abu ne da, cikin makantarsu, suke ɗauka mai hatsari ne, wani abu da zai tayar musu da tsoro, kuma za su ƙarfafa kansu domin su yi tsayayya da shi. Domin Ubangiji ba ya aiki bisa ga abin da suke tsammani da kuma manufa ko tsarinsu ba, za su yi gaba da aikin. “Me ya sa,” in ji su, “ba za mu san Ruhun Allah ba, alhali mun daɗe muna cikin aikin nan shekaru masu yawa?” Domin ba su amsa ga gargadin da roƙe-roƙen saƙonnin Allah ba, sai dai suka ci gaba da faɗi da nacewa, “Ni mai arziki ne, an ƙara mini kaya, kuma ba ni da bukatar kome.”” Maranatha, 219
“Mutane da yawa sun kasa, a gwargwado mai yawa, karɓar ruwan sama na fari. Ba su sami dukan albarkatun da Allah ya tanada musu ta haka ba. Suna sa ran cewa ruwan sama na ƙarshe ne zai cike wannan gibi. Sa’ad da za a ba da mafi yalwar arzikin alheri, suna niyyar buɗe zukatansu domin su karɓe shi. Suna yin kuskure mai ban tsoro. Aikin da Allah ya fara a cikin zuciyar mutum ta wajen ba da haskensa da saninsa dole ne ya ci gaba koyaushe. Kowane mutum dole ne ya gane bukatarsa ta kansa. Dole ne a zubar da duk wani ƙazanta daga zuciya, a kuma tsarkake ta domin zaman Ruhu a cikinta. Ta wurin furci da barin zunubi ne, ta wurin addu’a mai zafi da keɓe kansu ga Allah ne, almajiran farko suka shirya domin zubowar Ruhu Mai Tsarki a Ranar Fentikos. Wannan aikin dai, sai dai a mataki mafi girma, dole ne a yi shi yanzu. A lokacin, wakilin ɗan’adam sai kawai ya roƙi albarkar, ya kuma jira Ubangiji ya kammala aikin da ya shafe shi. Allah ne ya fara aikin, kuma shi ne zai kammala aikinsa, yana mai sa mutum ya zama cikakke cikin Yesu Almasihu. Amma kada a yi ko sakaci kaɗan game da alherin da ruwan sama na fari yake wakilta. Waɗanda kaɗai suke rayuwa bisa ga hasken da suka riga suka samu ne za su karɓi haske mafi girma. Sai dai idan muna ci gaba kullum cikin bayyana kyawawan halaye masu aiki na Kiristanci, ba za mu gane bayyanuwar Ruhu Mai Tsarki a cikin ruwan sama na ƙarshe ba. Yana iya kasancewa yana sauka a kan zukata duk kewaye da mu, amma ba za mu gane shi ko mu karɓe shi ba.” Testimonies to Ministers, 506, 507.
A cikin wannan sakin layi ta bayyana cewa akwai wani lokaci da “za a ba da mafi yalwar cikar alheri,” ta haka kuma tana nuna wani lokaci ne da ake zubo ruwan sama na ƙarshe ba tare da iyaka ba. Dangane da wannan gaskiyar, ta bayyana cewa waɗanda kaɗai suke rayuwa daidai da hasken da suke da shi ne za su karɓi haske mafi girma. A cikin wannan ƙa’ida, a bayyane yake cewa hasken (wanda shi ne gaskiya ta yanzu) yana ƙaruwa a hankali sannu a hankali. A cikin jimla ta ƙarshe ta bayyana wani lokaci da ruwan sama na ƙarshe yake sauka, kuma wasu suna gane shi suna kuma karɓarsa, yayin da waɗansu kuma ba sa yi. Idan ba ka gane saƙon ba, wanda shi ne ruwan sama na ƙarshe, ba za ka karɓe shi ba.
“Kada mu jira ruwan sama na ƙarshe. Yana zuwa a kan dukan waɗanda za su gane kuma su karɓi raɓa da ruwan zubowar alheri waɗanda suke saukowa a kanmu. Sa’ad da muka tattara gutsattsarin haske, sa’ad da muka daraja tabbatattun jinƙan Allah, wanda yake son mu dogara gare Shi, sa’an nan kowace alkawari za ta cika. [An yi ƙaulin Ishaya 61:11.] Dukan duniya za ta cika da ɗaukakar Allah.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, juzu’i na 7, 984.
A lokacin da ake tsare al’ummai masu fushi, ruwan sama na ƙarshe yana fara a “auna” shi. Lokacin da “za a ba da mafi yalwar cikar alheri,” wannan yana nuna lokacin da aka zubo ruwan sama na ƙarshe ba tare da awo ba.
A lokacin da al’ummai suke fushi, duk da haka ana riƙe su a kange, ruwan sama na ƙarshe yana fara saukowa, amma ana “auna” shi domin a wannan lokaci ikilisiya a gauraye take da alkama da ciyawa marar amfani. Shi ne ruwan sama da ke kai alkama da ciyawa marar amfani ga cikakken balaga, kuma ruwan sama na ƙarshe shi ne saƙon gaskiyar yanzu wanda ko dai ana gane shi a kuma karɓe shi, ko kuwa ba haka ba. Dukan waɗannan muhimman ma’anoni na annabci an bayyana su sarai cikin Nassosi. A ranar 11 ga Satumba, 2001, ruwan sama na ƙarshe ya fara “yayyafawa”, kuma yana ƙaruwa a hankali mataki-mataki har sai saƙon Kiran Tsakar Dare ya iso, kuma budurwai masu hikima da marasa hikima su rabu har abada.
Sa’an nan ana ɗaga masu hikima kamar tuta domin su kira sauran garken Allah su fito daga Babila, sa’an nan kuma ake zubo ruwan sama na ƙarshe ba tare da ƙima ba, yana kuma ci gaba da sauka har sai Mika’ilu ya tashi tsaye, kuma lokacin gwajin ɗan adam ya ƙare.
“Na ga cewa mala’iku huɗu za su riƙe iskoki huɗu har sai aikin Yesu ya cika a cikin Wuri Mai Tsarki, sa’an nan annobai bakwai na ƙarshe za su zo.” Early Writings, 36.
Tsarewar iskoki huɗu yana wakiltar ikon tanadin Allah a kan hukuncin da ke ƙaruwa, waɗanda yake bari su faru a kwanaki na ƙarshe. Mala’iku huɗu suna riƙe da iskoki huɗu a lokacin hatimtar dubu ɗari da arba’in da huɗu, amma a cikin wancan lokaci akwai “ruhun matsananciyar buƙata, na yaƙi da zubar da jini, kuma wannan ruhu zai ƙaru.” Sa’ad da na ƙarshe daga cikin ’ya’yan Allah suka sami hatimi, Mika’ilu zai tashi tsaye, kuma za a saki iskoki huɗu gaba ɗaya, sa’an nan Annobai Bakwai na Ƙarshe za su iso.
A cikin “sa’ar babbar girgizar ƙasa” ta Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha ɗaya, wato “lokutan ƙunci” na Daniyel sura ta tara, sa’ad da aka gama titi da katanga, wannan ne lokacin da “al’ummai za su yi fushi.” A cikin wannan zangon lokaci ne za a zubo ruwan sama na ƙarshe bisa “gwargwado.” Ishaya ya bayyana lokacin da ake auna ruwan sama na ƙarshe, kuma ya alama wannan lokaci a matsayin “ranar iskar gabas.” “Ranar iskar gabas” ita ce 11 ga Satumba, 2001.
Za mu ci gaba da yin la’akari da “gwargwadon” ruwan sama na ƙarshe a talifi na gaba, amma ya kamata a tuna cewa jauhari na mafarkin Miller, wanda aka wakilta a kan tsattsarkan allunan Habakkuk a matsayin Kaito uku na Musulunci, zai haskaka sau goma fiye da yadda ya yi a kwanaki na ƙarshe fiye da lokacin da Miller ya fara tattara shi.
“A wani lokaci, sa’ad da nake a Birnin New York, a cikin dare an kira ni in ga gine-gine suna tashi bene a kan bene zuwa sama. An tabbatar da cewa waɗannan gine-ginen ba sa kamuwa da wuta, kuma an gina su ne domin ɗaukaka masu su da masu gina su. Gine-ginen nan suka ci gaba da tashi, suna ƙara tsawo har yanzu, kuma a cikinsu aka yi amfani da kayan da suka fi tsada. Waɗanda waɗannan gine-gine suke nasu ba su tambayi kansu suna cewa ba: ‘Ta yaya za mu fi kyau mu ɗaukaka Allah?’ Ubangiji ba ya cikin tunaninsu.”
“Na yi tunani: ‘Kaiton, da ma waɗanda suke zuba dukiyarsu ta wannan hanya za su iya ganin tafarkinsu kamar yadda Allah yake ganinsa! Suna tara manyan gine-gine masu ƙayatarwa, amma irin hikimarsu ta shirye-shirye da ƙulle-ƙullensu wauta ce ƙwarai a gaban Mahukuncin sararin samaniya. Ba sa yin nazari da dukan ƙarfin zuciya da na hankali domin su gane yadda za su ɗaukaka Allah. Sun rasa ganin wannan, wato aikin farko na mutum.’”
“Yayinda waɗannan manya-manyan gine-gine suke tashi, masu su suka yi farin ciki da girman kai na buri, domin suna da kuɗin da za su yi amfani da shi wajen gamsar da son kai da kuma tayar da kishin maƙwabtansu. Yawancin kuɗin da suka haka suka zuba an same shi ne ta hanyar danniya, ta hanyar murƙushe talakawa. Sun manta cewa a sama ana riƙe lissafin kowace mu’amalar kasuwanci; kowane ciniki marar adalci, kowane aikin zamba, ana rubuta shi a can. Lokaci yana zuwa da cikin zambarsu da raininsu mutane za su kai wani matsayi da Ubangiji ba zai yarda su wuce ba, kuma za su koyi cewa haƙurin Jehobah yana da iyaka.”
“Abin da ya biyo baya da ya bayyana a gabana shi ne tashin hankali na gobara. Mutane suka dubi dogayen gine-ginen nan da ake tsammani ba sa kama da wuta, suka ce: ‘Suna cikin cikakken aminci.’ Amma waɗannan gine-ginen suka ƙone ƙurmus kamar an yi su da kwalta. Motocin kashe gobara ba su iya yin kome don dakatar da hallakarwar ba. Ma’aikatan kashe gobarar kuma ba su iya sarrafa injinan ba.”
“An umurce ni cewa sa’ad da lokacin Ubangiji ya yi, idan ba a sami wani canji a cikin zukatan mutane masu girman kai da buri na ɗaukaka ba, mutane za su gane cewa hannun da ya kasance mai ƙarfi wajen ceto zai kasance mai ƙarfi wajen hallaka. Babu wani iko na duniya da zai iya hana hannun Allah. Babu wani kayan gini da za a iya amfani da shi wajen gina gine-gine da zai kāre su daga hallaka sa’ad da lokacin da Allah Ya ƙayyade ya yi na aiko da azaba a kan mutane saboda raininsu ga dokarsa da kuma son zuciyarsu ta neman ɗaukaka.” Testimonies, juzu’i na 9, 12, 13.