Nassin da muka yi la’akari da shi a cikin talifin da ya gabata ya ce, “babban zubowar Ruhu Mai Tsarki” na Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas, “ba zai zo ba sai muna da jama’a masu hasken fahimta, waɗanda suka san ta wurin ƙwarewa abin da yake nufi su zama ma’aikata tare da Allah.” Amma alkawarin shi ne cewa sa’ad da “muna da cikakkiyar keɓe kai, ta zuciya ɗaya ɗungum, ga hidimar Almasihu, Allah zai gane wannan gaskiya ta wurin zubowar Ruhunsa ba tare da gwargwado ba.” Tantancewar “babban zubowar” tana nuna akwai ƙaramin zubowa (mai gwargwado).
A ranar 11 ga Satumba, 2001, mala’ika mai ƙarfi na Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas ya sauko, amma “mafi yawan ɓangaren ikkilisiya” a wancan lokaci, kuma har yanzu, “ba ma’aikata tare da Allah ba ne.” Tsakanin 11 ga Satumba, 2001, da lokacin da Allah ya bayyana gaskiyar cewa a ƙarshe akwai wata ƙungiya da ta kai ga “cikakkiyar, dukan-zuciya keɓewa ga hidimar Almasihu,” ana “auna” ruwan sama na ƙarshe, ana aiwatar da shari’ar masu rai, kuma shari’a tana farawa da gidan Allah.
Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas, ta nuna muryoyi biyu, waɗanda ’Yar’uwa White ta sanar da mu cewa kiraye-kiraye biyu ne ga ikkilisiyoyi. Murya ta biyu (kira), ita ce kiran fitowa daga Babila wanda zai faru a lokacin dokar Lahadi da ke gabatowa. Murya ta farko ta iso ne a ranar 11 ga Satumba, 2001. Zubowar Ruhu Mai Tsarki da ta fara a wancan lokaci “an auna ta,” domin da fari Kristi ya wajaba ya tsarkake mutanen da daga bisani zai zuba musu Ruhu Mai Tsarki “ba tare da awo ba”, yayin da ya ɗaga su a matsayin tuta a sa’ar girgizar ƙasa mai girma. Wajibi ne a tsarkake wannan rukuni kafin murya ta biyu ta Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas ta yi sauti, gama su ne waɗanda za su shelanta wannan saƙo.
A farkon rashin cikan buri a cikin bazarar shekara ta 1844, Furotestoci suka zama Furotestoci masu ridda, kuma amintattu waɗanda a wancan lokaci suka tsinci kansu a lokacin jinkiri, suka wakilci haikalin waɗanda a da ba mutanen Allah ba ne. A ranar 11 ga Satumba, 2001, mala’ika mai ƙarfi na Ru’ya ta Yohanna sha takwas ya sauko, kuma mataki na farko a tsarkakewa da ɗaga haikalin Allah na kwanaki na ƙarshe ya fara, kuma ya fara ne da gwajin Adventism na Laodiceya. A ranar 18 ga Yuli, 2020, mataki na biyu na tsarin gwaji ya fara. A baftismar Almasihu tsarin raba Isra’ila ta dā ya fara, domin a lokacin ne Almasihu ya zaɓi almajirai na farko, waɗanda su ne tushen haikalin Kirista da yake ginawa a cikin wannan tarihin.
A farkon hidimarsa ta shekaru uku da rabi, Almasihu ya tsarkake haikalin, wanda Ya bayyana a matsayin “gidan Ubansa,” kuma a ƙarshen hidimarsa, sa’ad da ya tsarkake haikalin a karo na biyu kuma na ƙarshe, furucinsa shi ne, “an bar muku gidanku kufai.” An riga an kauce wa mutanen alkawari na dā, kuma an kafa mutanen sabon alkawarinsa a matsayin “Haikalinsa”. A lokacin dokar Lahadi, tsarin gamayya na cocin Seventh-day Adventist zai zama kufai.
“Annabin ya ce, ‘Na ga wani mala’ika kuma yana saukowa daga sama, yana da iko mai girma; kuma duniya ta haskaka da ɗaukakarsa. Sai ya yi kira da ƙarfi da babbar murya, yana cewa, Babila babba ta fāɗi, ta fāɗi, kuma ta zama mazaunin aljanu’ (Ru’ya ta Yohanna 18:1, 2). Wannan shi ne saƙon da aka bayar ta wurin mala’ika na biyu. Babila ta fāɗi, ‘saboda ta sa dukan al’ummai suka sha daga ruwan inabin fushin fasikancinta’ (Ru’ya ta Yohanna 14:8). Mene ne wannan ruwan inabin?—Koyarwarta ta ƙarya. Ta ba duniya assabar ta ƙarya maimakon Assabar umarni na huɗu, kuma ta maimaita ƙaryar da Shaidan ya fara gaya wa Hauwa’u a Adnin—madawwamiyar rayuwar rai ta halitta. Kuskure iri-iri masu alaƙa da wannan ta yaɗa su ko’ina, ‘tana koyar da umarnin mutane a matsayin koyarwa’ (Matiyu 15:9).”
“Lokacin da Yesu ya fara hidimarsa ta fili, Ya tsarkake Haikali daga gurɓataccen saɓonsa mai tsarki. Daga cikin ayyukan ƙarshe na hidimarsa kuwa har da tsarkakewar Haikali ta biyu. Haka ma a cikin aikin ƙarshe domin gargaɗin duniya, ana yin kiraye-kiraye biyu bayyanannu ga ikilisiyoyi. Saƙon mala’ika na biyu shi ne, ‘Babila ta fāɗi, ta fāɗi, wannan babban birni, domin ta sa dukan al’ummai suka sha ruwan inabin fushin fasikancinta’ (Ru’ya ta Yohanna 14:8). Kuma a cikin ƙara mai ƙarfi ta saƙon mala’ika na uku an ji wata murya daga sama tana cewa, ‘Ku fito daga cikinta, ya mutanena, domin kada ku yi tarayya cikin zunubanta, kuma kada ku karɓi annobinta. Gama zunubanta sun kai har sama, kuma Allah ya tuna da mugayen ayyukanta’ (Ru’ya ta Yohanna 18:4, 5).” Review and Herald, Disamba 6, 1892.
Tsarkake haikali na farko ya yi daidai da murya ta farko ta Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas, kuma murya ta biyu ita ce babban kira mai ƙarfi da ke kiran waɗansu tumakin Allah su fito daga Babila. Ayoyi na ɗaya zuwa uku sun cika sa’ad da aka rushe manyan gine-ginen Birnin New York. Hakan ya faru ne a ranar 11 ga Satumba, 2001, kuma aka yi tsarkake haikali na farko, ko kuma kira na farko cikin kira biyu zuwa ga ikkilisiyoyi. Kira na farko ya fara ne a baftismar Kristi, sa’ad da Ruhu Mai Tsarki ya sauko daga sama, kuma gwajin Isra’ila ta dā ya fara. A ranar 11 ga Agusta, 1840, an yi tsarkake haikali na farko, ko kuma kira na farko cikin kira biyu zuwa ga ƙungiyar Millerite.
A wancan lokaci, ruwan sama na ƙarshe da kuma hatimce ɗari da dubu arba’in da huɗu suka fara, tare da alaƙa da al’amuran ƙarshe na Shari’ar Bincike. A cikin waɗannan al’amuran ƙarshe ana wakiltar aikin Almasihu a matsayin goge zunuban masu aminci daga littafin zunubai, ko kuwa goge sunayen waɗanda suke ikirarin Kiristanci daga littafin rai. Wannan zamani shi ne zamanin yayyafa ruwan sama na ƙarshe, gama Allah ba zai zubo da Ruhu Mai Tsarki ba tare da iyaka ba sai lokacin da ikilisiya ta tsarkaka. A lokacin dokar Lahadi, zubowar Ruhu Mai Tsarki zai kasance ba tare da iyaka ba.
“Me kuke yi, ’yan’uwa, a cikin babban aikin shiri? Waɗanda suke haɗa kansu da duniya suna karɓar surar duniya kuma suna shirya domin alamar dabbar. Waɗanda ba sa dogara ga kansu, waɗanda suke ƙasƙantar da kansu a gaban Allah kuma suke tsarkake rayukansu ta wurin biyayya ga gaskiya—waɗannan ne suke karɓar surar sama kuma suna shirya domin hatimin Allah a goshinsu. Sa’ad da umurnin ya fita kuma aka buga hatimin, halinsu zai kasance tsarkakakke marar aibi har abada.” Testimonies, juzu’i na 5, 216.
“Aikin Ruhu Mai Tsarki shi ne ya tabbatar wa duniya game da zunubi, da adalci, da kuma hukunci. Duniya za a iya yi mata gargaɗi ne kawai ta wurin ganin waɗanda suka gaskata gaskiya an tsarkake su ta wurin gaskiya, suna aiki bisa manyan ƙa’idodi masu tsarki, suna nunawa, a ma’ana mai girma da ɗaukaka, layin rarrabewa tsakanin waɗanda suke kiyaye umarnan Allah, da waɗanda suke tattake su a ƙarƙashin ƙafafunsu. Tsarkakewar Ruhu tana bayyana bambanci tsakanin waɗanda suke da hatimin Allah, da waɗanda suke kiyaye ranar hutawa ta ƙarya. Sa’ad da gwaji ya zo, za a nuna a sarari abin da alamar dabbar take. Ita ce kiyaye Lahadi. Waɗanda, bayan sun ji gaskiya, suka ci gaba da ɗaukar wannan rana a matsayin mai tsarki, suna ɗauke da sa hannun mutumin zunubi, wanda ya yi tunanin canja lokuta da dokoki.” Bible Training School, December 1, 1903.
Ishaya ya nuna “ranar iskar gabas,” wadda kuma ya bayyana a matsayin “iska mai ƙarfi,” wadda ake hanata (ta tsaya), a matsayin lokacin da “aunawa” ta fara.
Da gwargwado, sa’ad da ya toho, za ka yi gardama da shi: ya tsayar da iska mai tsanani tasa a ranar iskar gabas. Saboda haka ta haka za a kankare muguntar Yakubu; kuma wannan shi ne dukan amfanin kawar da zunubinsa; sa’ad da ya mai da dukan duwatsun bagaden kamar duwatsun alli da aka farfasa, asherim da gumaka kuma ba za su ƙara tsayuwa ba. Duk da haka birni mai katanga zai zama kufai, mazauni kuma za a yashe shi, a bar shi kamar jeji: a can maraƙi zai yi kiwo, a can kuma zai kwanta, ya cinye rassansa. Sa’ad da rassansa suka bushe, za a kakkarya su: mata sukan zo, su kunna su da wuta: gama shi jama’a ne marasa fahimta: saboda haka wanda ya yi su ba zai ji tausayinsu ba, wanda kuma ya siffanta su ba zai nuna musu alheri ba. Kuma zai faru a wannan rana, Ubangiji zai girgiza ya tumɓuke daga mashigar kogin har zuwa rafin Masar, kuma za a tattara ku ɗaya-ɗaya, ya ku ’ya’yan Isra’ila. Kuma zai faru a wannan rana, za a busa babban ƙaho, kuma waɗanda suka kusan hallaka a ƙasar Assuriya, da korarru a ƙasar Masar, za su zo su yi wa Ubangiji sujada a kan tsattsarkan dutse a Urushalima. Ishaya 27:6–13.
“Iskar gabas” ita ce ikon da ke nitse “jiragen Tarshish” kuma ta kawo hukunci a kan karuwar Taya. “Iskar gabas” ita ce ikon da ke sa sarakuna su firgita. “Iskar gabas” ita ce ta kawo annobar “ƙonawa” a kan Masar, wadda ta haifar da shekaru bakwai na yunwa, yayin da Yusuf da Fir’auna suka jefa dukan duniya (Masar) cikin bauta, kuma “iskar gabas” ce ta kawo “fāri” waɗanda suka cinye kome a lokacin fitowar daga Masar. Musulunci shi ne “iskar gabas.”
Motsin gyaran-gyare na annabcin Littafi Mai Tsarki suna tabbatar da cewa kowane motsin gyara yana da jigon da ya keɓanta da shi. Jigon motsin gyaran na dubu ɗari da arba’in da huɗu shi ne Musulunci. A ranar 11 ga Satumba, 2001, Musuluncin Bala’i na uku ya kai hari ga dabbar ƙasa, kuma nan da nan George W. Bush, “na biyu”, ya sanya takunkumi a kan “iskar gabas.” A cikin wannan lamari, kamar yadda ’Yar’uwa White ta rubuta, sa’ad da aka rushe manyan gine-ginen Birnin New York, an cika Ru’ya ta Yohanna 18:1–3. Waɗannan ayoyi uku suna wakiltar muryar fari cikin muryoyi biyu na Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas. Muryar ta biyu tana cikin aya ta huɗu, kuma tana bayyana kiran fitowa daga Babila, wanda yake farawa a dokar Lahadi a Amurka. Musuluncin bala’i na uku ana tsare shi ta wurin mala’iku huɗu na Ru’ya ta Yohanna sura ta bakwai, yayin da ake hatimce dubu ɗari da arba’in da huɗu.
“Ubangiji Allah Allah ne mai kishi, duk da haka yana jimre wa zunubai da laifuffukan mutanensa a wannan zamani. Da mutanen Allah sun yi tafiya cikin shawararSa, da aikin Allah ya ci gaba, da kuma saƙonnin gaskiya an kai su ga dukan mutanen da suke zaune a fuskar dukan duniya. Da mutanen Allah sun gaskata Shi kuma sun kasance masu aikata maganarsa, da sun kiyaye umarnansa, da mala’ikan bai zo yana tashi ta cikin sama da saƙon zuwa ga mala’iku huɗun nan waɗanda za su saki iskoki domin su hura bisa duniya ba, yana kira, Riƙe, riƙe iskoki huɗun kada su hura bisa duniya har sai na hatimce bayin Allah a goshinsu. Amma domin mutane masu rashin biyayya ne, marasa godiya, marasa tsarki, kamar Isra’ila ta dā, an tsawaita lokaci domin kowa ya ji saƙon ƙarshe na jinƙai da ake shelanta shi da babbar murya. An hana aikin Ubangiji ci gaba, an jinkirta lokacin hatimcewa. Mutane da yawa ba su ji gaskiyar ba. Amma Ubangiji zai ba su dama su ji kuma su tuba, kuma babban aikin Allah zai ci gaba.” Manuscript Releases, juzu’i na 15, 292.
Waɗanda aka hatimce, ana hatimce su ne kafin dokar Lahadi, gama duniya za a iya yi mata gargaɗi ne kawai, sabili da haka a kira ta ta fito daga Babila, ta wurin ganin maza da mata a cikin rikicin dokar Lahadi ɗauke da hatimin Allah. Hatimtar mutum dubu ɗari da arba’in da huɗu ta fara ne a ranar 11 ga Satumba, 2001, amma aka jinkirta lokacin hatimtar.
Dukan annabawa suna magana ne ga tsatson ƙarshe, kuma wannan nassi an yi nuni da shi kai tsaye ga tsatson ƙarshe. A cikin wannan tsatson ƙarshe mutanen Allah ba su “yi tafiya cikin shawararsa” ba, kuma saboda wannan dalili ne lokacin hatimcewa ya sami cikas kuma aka jinkirta shi. An jinkirta shi kuma aka hana shi ta dabbar da ta fito daga ramin marar ƙasa a Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha ɗaya, wadda ta kashe annabawan nan biyu. Wannan dabba a zamanin Juyin Juya Halin Faransa ita ce rashin imani da Allah, kuma ta kasance alama ta motsin rashin imani da Allah da waɗanda suka shigar da “woke-ism” suka gabatar, wanda yanzu yake fuskantar duniya, cikin tafiyar Future for America; sa’an nan Future for America ta daina yin tafiya cikin shawarar Allah, ta kuma ƙyale tasirin waɗanda suka inganta ajandarsu ta zamani ta luwadi, tare da wasu kuma da suka inganta kafa lokaci, su kawo cikas ga lokacin hatimcewa.
“Abubuwa da yawa da aka bayyana mini suna cunkushe a raina, har ban ma san yadda zan bayyana su ba. Duk da haka ba zan iya yin shiru ba. Ubangiji yana fushi da mutanen da suka ɗauki kansu domin su mallaki ’yan’uwansu mutane, su kuma aiwatar da tsare-tsaren da Ruhu Mai Tsarki ya hukunta. Na fi mamaki fiye da yadda zan iya bayyana game da gazawarku ta gane cewa Allah bai kafa waɗannan mutanen ba. Wannan sabon tsarin al’amura ya kamata ya tayar muku da hankali, gama ba shi da amincewar sama.”
“Ba a ba zuciya ta halitta ta kawo cikin aikin Allah nata ƙazantattun, masu lalatarwa ƙa’idoji ba. Kada a ɓoye ƙa’idojin bangaskiyarmu ko kaɗan. Dole ne mutanen Allah su yi shelar saƙon mala’ika na uku. Ya kamata ya ƙaru har ya zama babban kira mai ƙarfi. Ubangiji yana da lokacin da ya ƙayyade lokacin da zai kammala aikin; amma yaushe ne wannan lokaci? Lokacin da gaskiyar da za a yi shela domin waɗannan kwanaki na ƙarshe za ta fita a matsayin shaida ga dukan al’ummai, sa’an nan ne ƙarshen zai zo. Idan ikon Shaiɗan zai iya shiga cikin haikalin Allah kansa, ya kuma juya al’amura yadda yake so, to lokacin shiri zai tsawaita.”
“Ga asirin motsin da aka yi domin a yi hamayya da mutanen da Allah ya aiko da saƙon albarka ga mutanensa. An ƙi waɗannan mutane. An rena mutanen da kuma saƙon Allah, kamar yadda hakika aka ƙi kuma aka rena Kristi kansa a zuwansa na fari. Mutanen da ke riƙe da matsayi na alhaki sun bayyana ainihin halayen da Shaidan ya nuna. Sun nemi su mallaki tunanin mutane, su sa hankalinsu da baiwarsu su kasance ƙarƙashin ikon ɗan adam. An yi ƙoƙari a sa bayin Allah su kasance ƙarƙashin ikon mutanen da ba su da sanin da hikimar Allah, ko kuma ƙwarewar rayuwa a ƙarƙashin jagorancin Ruhu Mai Tsarki. An haifi ƙa’idoji da bai kamata su taɓa ganin hasken rana ba. Ya kamata a murƙushe ɗan shegen tun daga lokacin da ya ja numfashin rayuwa na farko. Mutane masu iyaka sun yi yaƙi da Allah da gaskiya da kuma zaɓaɓɓun manzannin Ubangiji, suna yin aiki a kansu ta kowace hanya da suka yi ƙarfin halin amfani da ita. Don Allah ku yi la’akari da irin nagartar da ta fito daga hikima da tsare-tsaren waɗanda suka raina saƙonnin Allah, kuma, kamar marubuta da Farisiyawa, suka rena ainihin mutanen da Allah ya yi amfani da su domin gabatar da haske da gaskiyar da mutanensa suke bukata.” The 1888 Materials, 1525.
Lokacin hatimcewa da ya fara a ranar 11 ga Satumba, 2001, ya gamu da cikas domin an ƙyale wakilan Shaiɗan su shiga cikin “haikalin Allah sosai.” Batun da ya kamata a gani a nan shi ne cewa daga 1798 zuwa 1844, an gina haikalin Millerite, kuma a ranar 22 ga Oktoba, 1844, manzon alkawari ya zo ba zato ba tsammani zuwa haikalinsa. Paparoma ta take haikalin da rundunar har tsawon shekara dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin, kuma sa’ad da paparoma ta karɓi rauninta na mutuwa, Almasihu ya fara aikin gina haikalin Millerite, kuma alamar haikalin ita ce lamba arba’in da shida, bisa ga shaidu da dama.
A ranar 11 ga Agusta, 1840, mala’ikan Ru’ya ta Yohanna sura ta goma ya sauko, kuma hukuncin Furotesta ya fara. Wannan tarihin yana maimaituwa daidai ƙwarai, har zuwa ga kowane dalla-dallarsa.
A cikin Nassosi, “iskar gabas” ce take nutsar da jiragen Tarshish, ta kuma rushe wannan babban birni Taya, ta sa sarakuna da ’yan kasuwa su yi kuka sau uku, suna cewa, “kaiton, kaiton” (wayyo, wayyo). Amma a cikin nassin Ishaya da muke dubawa, ranar “iskar gabas” ita ce ranar da Allah “ya dakatar da iska mai ƙarfinsa.” A cikin wannan nassi, an tsare “iskar gabas” domin kada ta hana aikin mala’ika na uku; aikin da ake cika shi a lokacin ruwan ƙarshen zamani. A cikin wannan nassi, batun “iskar gabas” da aka tsare yana bayyana ruwan ƙarshen zamani, aikin mala’ika na uku, da kuma tattaro sauran ’ya’yan Allah daga Babila. A cikin wannan lokacin, mala’iku huɗu suna riƙe da iskoki huɗu, a lokacin hatimtar dubu ɗari da arba’in da huɗu.
Bayan waɗannan abubuwa na ga mala’iku huɗu tsaye a kusurwoyi huɗu na duniya, suna riƙe da iskoki huɗu na duniya, domin kada iska ta busa a kan duniya, ko a kan teku, ko a kan wani itace. Sai na ga wani mala’ika dabam yana haurowa daga gabas, yana da hatimin Allah mai rai; kuma ya yi kira da babbar murya ga mala’iku huɗun nan, waɗanda aka ba su izinin su cuci duniya da teku, yana cewa, Kada ku cuci duniya, ko teku, ko itatuwa, sai mun yi wa bayin Allahnmu hatimi a goshinsu. Ru’ya ta Yohanna 7:1–3.
Tsayar da “iskar gabas,” daƙile “al’ummai masu fushi,” da kuma riƙe “iskoki huɗu” duk suna faruwa ne a lokacin ruwan sama na ƙarshen lokaci, domin a wannan lokacin ne ake sa hatimin Allah a kan mutanensa. Iskoki huɗu waɗanda mala’iku huɗu suke riƙewa alama ce ta Musulunci.
“Mala’iku suna riƙe da iskoki huɗu, waɗanda aka misalta da doki mai fushi yana ƙoƙarin kubcewa ya yi ta gudu a kan fuskar dukan duniya, yana ɗauke da hallaka da mutuwa a tafarkinsa.
“Shin za mu yi barci a kan iyakar duniyar madawwamiya? Shin za mu kasance marasa kuzari, masu sanyi, kuma matattu? Kai, da ma a cikin ikilisiyoyinmu muna da Ruhu da numfashin Allah da aka hura cikin mutanensa, domin su tsaya a ƙafafunsu su rayu. Muna bukatar mu ga cewa hanya ƙunci ce, ƙofa kuma matsattsiya ce. Amma sa’ad da muka bi ta cikin ƙofa matsattsiya, faɗinta ba shi da iyaka.” Manuscript Releases, juzu’i na 20, 217.
Za mu ƙara yin la’akari da waɗannan gaskiyoyi a cikin talifi na gaba, domin “a zamanin waɗannan sarakuna”, waɗanda mulki na takwas na annabcin Littafi Mai Tsarki yake wakilta, wanda “yana daga cikin” mulkoki bakwai, Allah ne yake kafa mulki madawwami.
Kuma a kwanakin waɗannan sarakuna ne Allah na sama zai kafa mulki, wanda ba za a taɓa hallaka shi ba; kuma ba za a bar mulkin ga waɗansu mutane ba, amma zai murƙushe ya kuma cinye dukan waɗannan mulkoki, shi kuwa zai dawwama har abada. Domin kamar yadda ka ga an sassare dutsen daga dutse ba da hannu ba, kuma ya ragargaza ƙarfen, tagulla, lãka, azurfa, da zinariya; Allah Mai girma ya sanar da sarki abin da zai faru nan gaba: mafarkin kuwa tabbatacce ne, fassararsa kuma amintacciya ce. Daniyel 2:44, 45.