A cikin talifi na baya mun nuna cewa Milleriyawa ba su iya ganin Roma a matsayin wani abu fiye da Roma arna da kuma Roma ta papanci ba, ko da yake sun yi bayani a kan bambance-bambancen da ke tsakanin waɗannan iko biyu. A wajen Milleriyawa, bambance-bambancen da ke tsakanin Roma arna da Roma ta papanci ba su kai su ga gane cewa Roma ta papanci ita ce mulki na biyar wanda ya biyo bayan mulki na huɗu na Roma arna ba. Bayan babban baƙin ciki na shekara ta 1844, Sister White ta bayyana iko uku na Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha biyu da ta goma sha uku a matsayin macijin da ke cikin sura ta goma sha biyu, sa’an nan kuma papanci a matsayin dabbar da ta fito daga teku a sura ta goma sha uku, wadda Amurka ta bi a bayanta a matsayin dabbar da ta fito daga ƙasa. Bayan an aza harsashin, Ubangiji ya buɗe haske a kan haɗin kai na ninki uku na macijin, da dabbar, da annabin ƙarya, wanda a cikin sura ta goma sha shida ta Ru’ya ta Yohanna yake kai duniya zuwa Armageddon.

Jerin annabcin da ake samun waɗannan alamomi a cikinsa ya fara da Ru’ya ta Yohanna 12, tare da macijin da ya nemi ya hallaka Almasihu a lokacin haihuwarsa. An ce macijin Shaiɗan ne (Ru’ya ta Yohanna 12:9); shi ne kuwa ya zuga Hirudus ya kashe Mai-ceto. Amma babban wakilin Shaiɗan a yaƙi da Almasihu da mutanensa a ƙarnuka na farko na zamanin Kiristanci shi ne Daular Roma, wadda arna ita ce addinin da ya rinjaya a cikinta. Saboda haka, yayin da macijin, a ma’ana ta farko, yake wakiltar Shaiɗan, a ma’ana ta biyu kuma alama ce ta Roma ta arna.

“A cikin sura ta 13 (aya ta 1–10) an bayyana wata dabba kuma, ‘mai kama da damisa,’ wadda macijin ya ba ‘ikonsa, da kursiyinsa, da babban iko.’ Wannan alama, kamar yadda yawancin Furotesta suka gaskata, tana wakiltar tsarin Paparoma, wanda ya gaji iko, da kursiyi, da hurumin da daular Roma ta dā ta taɓa riƙewa. Game da dabbar mai kama da damisa an ce: ‘An ba shi baki mai faɗin manyan abubuwa da saɓo.... Sai ya buɗe bakinsa cikin saɓo ga Allah, domin ya yi wa sunansa saɓo, da alfarwarsa, da waɗanda suke zaune a cikin sama. Kuma aka ba shi damar yaƙi da tsarkaka, ya ci su da yaƙi: aka kuma ba shi iko a kan dukan kabilu, da harsuna, da al’ummai.’ Wannan annabcin, wanda kusan daidai yake da bayanin ƙahon nan ƙanƙani na Daniyel 7, babu shakka yana nuni ga tsarin Paparoma.”

“‘An ba shi iko ya ci gaba har wata arba’in da biyu.’ Kuma, in ji annabin, ‘Na ga ɗaya daga cikin kawunansa kamar an ji masa rauni har mutuwa.’ Kuma kuma: ‘Wanda yake kai mutane bauta zai tafi bauta: wanda yake kashewa da takobi dole ne a kashe shi da takobi.’ Watan arba’in da biyu ɗin nan su ne daidai da ‘wani zamani, da zamani, da rabin zamani,’ shekara uku da rabi, ko kwanaki 1260, na Daniyel 7—lokacin da ikon papacy zai zalunci mutanen Allah. Wannan lokaci, kamar yadda aka bayyana a surorin da suka gabata, ya fara da fifikon papacy, A.D. 538, kuma ya ƙare a 1798. A wancan lokaci an kama shugaban cocin Roma a matsayin fursuna ta hannun rundunar Faransa, ikon papacy kuwa ya sami mummunan rauninsa na mutuwa, kuma annabcin ya cika, ‘Wanda yake kai mutane bauta zai tafi bauta.’”

“A wannan lokaci an gabatar da wata alama dabam. Annabin ya ce: ‘Na ga wata dabba kuma tana fitowa daga ƙasa; tana kuwa da ƙahoni biyu kamar na ɗan rago.’ Aya ta 11. Duka bayyanar wannan dabbar da kuma yadda ta taso suna nuna cewa al’ummar da take wakilta ba ta kama da waɗanda aka gabatar ƙarƙashin alamomin da suka gabata ba. Manyan masarautun da suka yi mulkin duniya an nuna wa annabi Daniyel su a matsayin dabbobin farauta, suna tasowa sa’ad da ‘iskoki huɗu na sama suka yi ta fafatawa a kan babban teku.’ Daniyel 7:2. A cikin Ru’ya ta Yohanna 17 mala’ika ya bayyana cewa ruwaye suna wakiltar ‘al’ummai, da taron jama’a, da ƙasashe, da harsuna.’ Ru’ya ta Yohanna 17:15. Iskoki alama ce ta rikici. Iskoki huɗu na sama suna fafatawa a kan babban teku suna wakiltar munanan abubuwan cin nasara da juyin juya hali waɗanda ta wurinsu masarautu suka kai ga iko.”

“Amma an ga dabbar mai ƙahonin kamar na ɗan rago tana ‘fitowa daga ƙasa.’ Maimakon ta hambarar da wasu ikoki domin ta kafa kanta, al’ummar da ake wakilta a nan dole ne ta taso ne a cikin yanki da ba a taɓa mamaye shi ba a dā, ta kuma bunƙasa a hankali da salama. Saboda haka, ba za ta iya tasowa a tsakiyar cunkoson al’ummai masu gwagwarmaya na Tsohon Duniya ba—wancan teku mai tashin hankali na ‘al’ummai, da taron jama’a, da ƙasashe, da harsuna.’ Dole ne a neme ta a Nahiyar Yamma.”

“Wace al’umma ce ta Sabuwar Duniya wadda a shekara ta 1798 take tasowa zuwa iko, tana ba da alƙawarin ƙarfi da girma, kuma tana jan hankalin duniya? Aiwatar da wannan alama ba ya barin wata tambaya. Al’umma guda ɗaya, kuma guda ɗaya kaɗai, ce take cika ƙayyadaddun bayanan wannan annabcin; ba shakka yana nuni ga Ƙasashen Haɗaɗɗun Amurka. Sau da dama, tunani, kusan ainihin kalmomin marubucin mai tsarki, masu jawabi da masana tarihi sun yi amfani da su ba tare da sani ba wajen bayyana tasowa da bunƙasar wannan al’umma. An ga dabbar tana ‘fitowa daga ƙasa;’ kuma, bisa ga masu fassara, kalmar da aka fassara a nan da ‘fitowa’ a zahiri tana nufin ‘girma ko tsiro kamar tsiro.’ Kuma, kamar yadda muka gani, dole ne al’ummar ta taso a yankin da ba a taɓa mamaye shi ba. Wani fitaccen marubuci, yana bayyana tasowar Ƙasashen Haɗaɗɗun Amurka, ya yi magana game da ‘asirin fitowarta daga sarari marar komai,’ kuma ya ce: ‘Kamar iri shiru muka yi girma har muka zama daula.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, shafi na 462. Wata mujallar Turai a shekara ta 1850 ta yi magana game da Ƙasashen Haɗaɗɗun Amurka a matsayin daula mai ban mamaki, wadda take ‘ɓullo wa,’ kuma ‘a tsakiyar shirun duniya kullum tana ƙara wa ikonta da ɗaukakarta.’—The Dublin Nation. Edward Everett, a cikin wani jawabi game da mahajjatan da suka kafa wannan al’umma, ya ce: ‘Shin sun nemi wani wuri keɓe, marar cutarwa saboda rashin fitowarsa fili, kuma amintacce saboda nisan da yake da shi, inda ƙaramin cocin Leyden zai more ’yancin lamiri? Dubi manyan yankuna waɗanda, ta wurin nasara ta salama, … suka ɗauki tutocin gicciye a kansu!’—Jawabin da aka gabatar a Plymouth, Massachusetts, 22 ga Disamba, 1824, shafi na 11.

“‘Kuma yana da ƙahoni biyu kamar ɗan rago.’ Ƙahonin masu kama da na ɗan rago suna nuna ƙuruciya, rashin laifi, da taushin hali, suna kuma daidai wakiltar halin Amurka sa’ad da aka gabatar da ita ga annabin a matsayin mai ‘tasowa’ a shekara ta 1798. Daga cikin ’yan gudun hijirar Kirista waɗanda suka fara tserewa zuwa Amurka suna neman mafaka daga zaluncin sarauta da rashin haƙurin firistoci, akwai da yawa da suka ƙudura su kafa gwamnati a bisa faffadan tushen ’yancin jama’a da na addini. Ra’ayoyinsu suka sami gurbi a cikin Sanarwar ’Yancin Kai, wadda ta bayyana wannan babbar gaskiya cewa ‘an halicci dukan mutane daidai’ kuma an ba su haƙƙin da ba za a iya ƙwacewa ba na ‘rayuwa, ’yanci, da neman farin ciki.’ Kuma Kundin Tsarin Mulki ya tabbatar wa mutane haƙƙin mulkin kansu, ta wurin tanadar cewa wakilai da aka zaɓa ta ƙuri’ar jama’a su kafa dokoki kuma su gudanar da su. An kuma ba da ’yancin bangaskiyar addini, kowane mutum yana da izinin bauta wa Allah bisa ga umarnin lamirinsa. Tsarin jamhuriya da Furotestantanci suka zama muhimman ƙa’idojin al’ummar ƙasar. Waɗannan ƙa’idoji su ne sirrin ƙarfinta da wadata. Masu shan zalunci da waɗanda aka tattake a ko’ina cikin ƙasashen Kiristendom sun mai da hankalinsu zuwa wannan ƙasa da sha’awa da bege. Miliyoyi sun nemi gabar tekunta, kuma Amurka ta tashi zuwa matsayi a cikin ƙasashe mafiya ƙarfi na duniya.

“Amma dabbar mai ƙahoni kamar na rago ‘ta yi magana kamar maciji. Kuma tana aiwatar da dukan ikon dabbar farko a gabansa, tana sa duniya da mazauna cikinta su yi wa dabbar farko sujada, wadda aka warkar da mugun rauninta; … tana faɗa wa mazauna duniya su ƙera wa dabbar siffa, wadda ta sami rauni ta wajen takobi, amma ta rayu.’ Ru’ya ta Yohanna 13:11–14.” The Great Controversy, 438–441.

Sashen ya nuna cewa surori na goma sha biyu da goma sha uku suna bayyana macijin, dabbar, da annabin ƙarya, wato waɗannan iko uku a cikin Ru’ya ta Yohanna goma sha shida waɗanda suke kai duniya zuwa Armageddon. Waɗannan iko uku kowannensu yana da surori na musamman nasa da suke rufe tarihin annabci iri ɗaya. Ayoyi shida na ƙarshe na Daniyel goma sha ɗaya sun fara da kalmomin nan, “Kuma a lokacin ƙarshen,” wanda shi ne 1798. Sa’an nan waɗannan ayoyi shida suna bayyana motsi na ƙarshe na tsarin Paparoma har sai a aya ta ɗaya ta Daniyel goma sha biyu Mika’ilu ya tashi, jarrabawar ɗan adam ta ƙare, kuma hakan ya shigar da annoba bakwai na ƙarshe. A aya ta arba’in da huɗu na sura ta goma sha ɗaya, saƙon wannan sa’a wanda yake fusata tsarin Paparoma kuma yake fara zubar da jini mai yawa da ke faruwa daf da rufe jarrabawar ɗan adam, an wakilta shi a matsayin “labarai daga gabas da daga arewa.”

Saƙon gabas da arewa yana wakiltar saƙon gargaɗi na ƙarshe, gama ana shelanta shi ne nan da nan kafin Mika’ilu ya tashi tsaye. Shi ne saƙon mala’ika na uku da ake shelantawa a lokacin zubowar Ruhu Mai Tsarki. Daniyel ya wakilci saƙon a matsayin abu mai fuska biyu. Saƙon “arewa” da yake ɓata wa papanci rai shi ne saƙon da yake bayyana “sarkin arewa” a matsayin ikon papanci, kuma saƙon “gabas” kuwa shi ne saƙon ’ya’yan gabas, wato Musulunci. Tabbas, yana kuma da wasu muhimman ma’anoni, amma gabas alama ce ta Musulunci kuma magabcin Almasihu kwaikwayon ƙarya ne na Sarkin Arewa na gaskiya. Saƙon mala’ika na uku, wanda yake yin gargaɗi game da karɓar alamar sarkin arewa (alamar dabbar), yana kuma yin gargaɗi cewa Musulunci zai kai hari a daidai lokacin da kofin mugunta ya cika ga Amurka, kuma Amurka tana cika kofinta na mugunta ne a dokar Lahadi.

Wahayi sura ta goma sha uku, tun daga aya ta goma sha ɗaya zuwa gaba, yana bayyana wannan tarihi na annabci ɗaya tilo, kuma shi ma yana farawa ne a lokacin ƙarshe a shekara ta 1798.

“Wace al’umma ta Sabuwar Duniya ce a shekara ta 1798 take tasowa zuwa ga iko, tana ba da alƙawarin ƙarfi da girma, kuma tana jawo hankalin duniya? Aiwatar da alamar nan ba ya barin wani tambaya. Al’umma guda ɗaya, kuma ita kaɗai, ce ta cika ƙayyadaddun bayanan wannan annabci; ba tare da kuskure ba yana nuni ga Ƙasar Tarayyar Amirka.” The Great Controversy, 440.

An rufe tarihin annabci ɗaya a cikin Ru’ya ta Yohanna sura goma sha uku aya ta goma sha ɗaya zuwa ta goma sha takwas, kamar yadda aka rufe shi a cikin Daniyel sura goma sha ɗaya aya ta arba’in zuwa ta arba’in da biyar. Kamar yadda yake da ayoyin da ke cikin Daniyel, labarin game da rawar da Amurka take takawa yana ƙarewa da rufe ƙofar jinƙai sa’ad da Amurka ta tilasta wa duniya ta karɓi alamar dabbar. Sa’an nan kuma, kamar yadda yake a Daniyel sura goma sha ɗaya, ana gabatar da saƙon wannan sa’a a cikin sura ta goma sha huɗu. Tsari iri ɗaya ne sarai a cikin waɗannan wurare biyu, ban da cewa ayoyin Daniyel suna bayyana ayyukan papanci, alhali kuwa Ru’ya ta Yohanna sura goma sha uku tana fayyace rawar da Amurka take takawa. Da waɗannan layuka biyu, mun ga cewa Ru’ya ta Yohanna sura goma sha bakwai tana rufe tarihin nan ɗaya, amma tana jaddada rawar macijin, wanda aka wakilta a matsayin sarakuna goma, waɗanda su ne Majalisar Ɗinkin Duniya. Surori uku da aka yi la’akari da su, layi bisa layi, suna bayyana rawar macijin, da dabbar, da annabin ƙarya, waɗanda a cikin sura ta goma sha shida suke kai duniya zuwa Armageddon; saboda haka yana da muhimmanci cewa Yohanna ya sanar da mu cewa, lokacin da sura ta goma sha bakwai ta fara, ɗaya daga cikin mala’ikun da suka zuba annobai bakwai na ƙarshe ne ya zo ya faɗa wa Yohanna game da hukuncin karuwar Roma.

Sai ɗaya daga cikin mala’iku bakwai waɗanda suke da kwanoni bakwai ya zo ya yi magana da ni, yana cewa mini, Zo nan; zan nuna maka hukuncin babbar karuwa wadda take zaune a kan ruwaye masu yawa; wadda sarakunan duniya suka yi fasikanci da ita, kuma mazaunan duniya sun bugu da ruwan inabin fasikancinta. Ru’ya ta Yohanna 17:1, 2.

A wurin Milleriyawa magana ta shafi Roma ta arna da kuma Roma ta papanci, amma a ƙarshen zamani magana ta shafi haɗin kai na ninki uku. Kamar yadda, a cikin ganewarta game da waɗannan iko uku a surori na goma sha biyu da na goma sha uku, ta fito sarai ta bayyana matar da ke cikin sura ta goma sha bakwai a matsayin papanci.

“An kwatanta matar [Babila] ta Ru’ya ta Yohanna 17 da cewa ‘ta sa tufafin shunayya da jajaye, an kuma ƙawata ta da zinariya da duwatsu masu daraja da lu’ulu’u, tana riƙe da kofin zinariya a hannunta cike da abubuwan ƙyama da ƙazanta: … kuma a goshinta akwai suna a rubuce, “Asiri, Babila Babba, uwar karuwai.”’ Annabin ya ce: ‘Na ga matar tana buguwa da jinin tsarkaka, da kuma jinin shahidan Yesu.’ An kuma ƙara bayyana cewa Babila ita ce ‘wancan babban birni, mai mulkin sarakunan duniya.’ Ru’ya ta Yohanna 17:4–6, 18. Ikon da ya yi ta riƙe mulkin kama-karya a kan sarakunan Kiristendam na ƙarnuka masu yawa shi ne Roma.” The Great Controversy, 382.

To, yaushe ne tarihin annabci da aka wakilta a babi na goma sha bakwai ya fara?

Sai ya ɗauke ni cikin ruhu zuwa jejin hamada; sai na ga wata mace zaune a kan dabba mai launin ja ƙurmus, cike da sunayen saɓo ga Allah, tana da kawuna bakwai da ƙahoni goma. Matar kuwa tana sanye da shunayya da jan launi, kuma an ƙawata ta da zinariya da duwatsu masu daraja da lu’ulu’u, tana riƙe a hannunta ƙoƙo na zinariya cike da abubuwan banƙyama da ƙazantar fasikancinta. Kuma a goshinta an rubuta suna cewa, ASIRI, BABILAN BABBA, UWAR KARUWAI DA ABUBUWAN BANƘYAMA NA DUNIYA. Sai na ga matar ta bugu da jinin tsarkaka, da jinin shahidan Yesu; da na gan ta, sai na yi mamaki ƙwarai da gaske. Ru’ya ta Yohanna 17:3–6.

Domin Yahaya ya ga matar, an ɗauke shi ta annabci zuwa hamada, wadda Yahaya da kansa ya riga ya bayyana a sura ta goma sha biyu dangane da shaidu biyu a matsayin shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin na mulkin papacy.

Sai matar ta gudu zuwa cikin jeji, inda take da wani wuri da Allah ya riga ya shirya mata, domin a ciyar da ita a can har kwana dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin.... Aka kuma bai wa matar fikafikai biyu na babban gaggafa, domin ta tashi zuwa cikin jeji, zuwa wurinta, inda ake ciyar da ita har lokaci ɗaya, da lokuta, da rabin lokaci, daga fuskar macijin. Ru’ya ta Yohanna 12:6, 14.

An ɗauki Yohanna ta hanyar annabci zuwa lokacin jejin, amma aya ta uku da waɗanda suka biyo baya sun fayyace ainihin inda a cikin shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin aka kai Yohanna, gama matar ta riga ta bugu da jinin tsanantawa, kuma tuni ta riga ta zama “uwar karuwai.” An kai Yohanna zuwa ƙarshen lokacin jejin, gama matar ta riga ta sha daga jinin tsanantawa, kuma ikklisiyoyin Furotesta sun riga sun koma cikin garkenta suna kuma zama ’ya’yanta, domin an bayyana ta a wancan zamani a matsayin “uwar karuwai.” Tuni tana da ’ya’ya mata. Shaidar Yohanna a sura ta goma sha bakwai ta fara ne a shekara ta 1798, kamar yadda wannan tarihin annabci ɗaya ya fara, wanda ya wakilci dabbar nan a Daniyel goma sha ɗaya da annabin ƙarya a Ru’ya ta Yohanna goma sha uku.

Kamar yadda yake da sauran layuka biyu, sa’ad da babi na goma sha bakwai ya ƙare, sai babi na goma sha takwas ya bayyana saƙon wannan sa’a. Layukan annabci guda uku ne, ɗaya domin kowace haɗin kai mai ninki uku. Dukkansu an misalta su a kan tsari ɗaya na tarihi, wanda ya fara a 1798 yana kuma ci gaba har zuwa rufe lokacin alheri, kuma dukkansu uku suna jaddada saƙon gargaɗi na ƙarshe.

Allunan Habakkuk suna magana game da batun Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha bakwai da cikakken bayani fiye da haka, saboda haka yanzu zan koma kai tsaye ga asirin da aka wakilta a cikin surar da ta gabatar da masarautu takwas na annabcin Littafi Mai Tsarki.

Ga kuma hankalin da yake da hikima. Kawuna bakwai ɗin nan duwatsu bakwai ne, waɗanda matar take zaune a kansu. Ga kuma sarakuna bakwai: biyar sun faɗi, ɗaya yana nan, ɗayan kuma bai riga ya zo ba; kuma sa’ad da ya zo, dole ne ya daɗe kaɗan. Dabbar kuwa wadda ta kasance, kuma ba ta nan, ita ce ta takwas, kuma tana daga cikin bakwai ɗin, kuma tana tafiya zuwa hallaka. Ru’ya ta Yohanna 17:9–11.

Daniyel ya gaya wa Nebukadnezzar, “Kai ne wannan kan zinariya.”

Kuma a duk inda ’ya’yan mutane suke zaune, ya ba da namun dajin jeji da tsuntsayen sama a hannunka, ya kuma mai da kai mai mulki a kansu duka. Kai ne wannan kan na zinariya. Daniyel 2:38.

Daniyel kuma ya gaya wa Nebukadnezzar cewa, “Kai, ya sarki, sarki ne na sarakuna.”

Kai, ya sarki, kai ne sarkin sarakuna; gama Allah na sama ya ba ka mulki, iko, ƙarfi, da ɗaukaka. Daniyel 2:37.

Nebukadnezzar shi ne “kai,” kuma shi sarki ne, kuma shi sarkin sarakuna ne domin ya wakilci na farko cikin mulkokin da aka wakilta a cikin wannan siffa. Nebukadnezzar shi ne sarkin da zinariya ta wakilta, kuma sauran mulkoki da sarakuna za su sami wakilci ta wurin sauran ƙarafa da ke cikin siffar, amma Nebukadnezzar ne na farko, sabili da haka shi ne sarkin sarakunan. Wani mataki kuma wanda ba za mu yi magana a kansa a yanzu ba shi ne, mulkin Babila yana wakiltar mulkin da yake neman ya kwaikwayi Almasihu ta hanyar yaudara, shi kuwa ne ainihin Sarkin sarakuna.

A farkon shaidar Ishaya game da annabce-annabcen shekaru dubu biyu da ɗari biyar da ashirin (sau bakwai na Littafin Firistoci sura ta ashirin da shida), Ishaya ya bayyana sarakuna a matsayin kawuna.

Gama shugaban Siriya shi ne Damaskus, shugaban kuwa Damaskus shi ne Rezin; cikin shekara sittin da biyar kuma za a ragargaza Ifraimu, har ba za ta ƙara zama jama’a ba. Shugaban Ifraimu kuwa shi ne Samariya, shugaban kuwa Samariya shi ne ɗan Remaliya. In ba za ku ba da gaskiya ba, lalle ba za a tabbatar da ku ba. Ishaya 7:7, 8.

Ishaya dai kawai yana shimfiɗa mafarin wa’adin shekaru dubu biyu da ɗari biyar da ashirin, guda biyu, a kan masarautar arewa ta Samariya da kuma masarautar kudu ta Yahuda; kuma a cikin yin haka ya haɗa da shaidu biyu cewa babban birnin al’umma shi ne kanta, kuma sarki shi ne kan babban birnin. “Kai” sarki ne kuma masarauta. A cikin Wahayi an ɗauki wannan layin annabci iri ɗaya kamar yadda yake a cikin Daniyel.

Saboda haka, sa’ad da aka kai Yohanna zuwa shekara ta 1798 kuma aka gabatar masa da asirin da ke nuna cewa akwai “kawuna” bakwai, yana gane cewa akwai masarautu bakwai. Sa’an nan kuma aka gaya masa cewa biyar daga cikin kawunan ko masarautun sun riga sun fāɗi. A shekara ta 1798, masarauta ta biyar ta annabcin Littafi Mai Tsarki ta fāɗi ne a daidai lokacin da ta sami mummunan rauni wanda daga baya za a warkar da shi.

Yahaya, wanda yake tsaye a cikin tarihin lokacin ƙarshe a shekara ta 1798, an kuma gaya masa cewa ɗaya daga cikin kawunan “yana nan.” Mulki na shida na annabcin Littafi Mai Tsarki ya fara ne a shekara ta 1798, saboda haka sa’ad da aka kai Yahaya cikin annabci zuwa 1798, mulkin da yake nan a wancan lokacin shi ne Amurka, kuma an ƙara sanar da shi cewa mulki na bakwai yana nan gaba har yanzu idan aka kwatanta da 1798, gama bai riga ya zo ba. Mulki na bakwai wanda har yanzu yana nan gaba idan aka kwatanta da 1798, shi ne Majalisar Ɗinkin Duniya, wadda ake wakilta ta da sarakuna goma, kuma su ne batun Ru’ya ta Yohanna sura goma sha bakwai. Amma akwai kuma na takwas, wanda yake daga cikin bakwai ɗin. Roma kullum tana fitowa a matsayin ta takwas kuma tana daga cikin bakwai ɗin.

Akwai abubuwa da yawa da za a faɗa game da abin da ke cikin sura ta goma sha bakwai, amma mu dai kawai muna tantance masarautu takwas na annabcin Littafi Mai Tsarki da aka wakilta a cikin sura ta goma sha bakwai domin mu ga yadda fahimtar Millerite game da masarautu huɗu ta dace da masarautu takwas na Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha bakwai.

Za mu tattauna wannan a maƙala ta gaba.