Layukan ƙungiyoyin gyara su ne mabuɗin fahimtar “tsawowi bakwai” na Ru’ya ta Yohanna sura ta goma. “Tsawowi bakwai” suna wakiltar tarihin ƙarfafa saƙon mala’ika na fari daga ranar 11 ga Agusta, 1840 har zuwa Babban Baƙin Ciki a ranar 22 ga Oktoba, 1844. Sura ta goma tana ba da shaidu uku na cikin surar kanta don tabbatar da wannan fahimta.
“Yunkurin zuwan nan na shekarun 1840–44 ya kasance bayyanawa mai ɗaukaka ta ikon Allah; an kai saƙon mala’ika na fari zuwa kowane tashar aikin mishan a duniya, kuma a wasu ƙasashe an sami mafi girman sha’awar addini da aka taɓa gani a kowace ƙasa tun bayan Gyaran Addini na ƙarni na goma sha shida; amma za a fi waɗannan girma da wannan babban yunkuri mai ƙarfi a ƙarƙashin gargaɗin ƙarshe na mala’ika na uku.” The Great Controversy, 611.
An isar da saƙon mala’ika na fari zuwa duniya tun daga shekara ta 1840 zuwa gaba. Uriah Smith ya bayyana fahimtar majagaba, cikin daidaituwa da Sister White. Smith ya gane cewa mala’ika na fari ya iso a shekara ta 1798, kuma ya nuna cewa wannan ne mala’ika na fari wanda ya sauko a shekara ta 1840. Smith da majagaban kawai ba su lura da bambancin da ke tsakanin isowar saƙo da kuma ba shi iko ba. Smith ya bayyana sarai cewa lokacin da mala’ikan Ru’ya ta Yohanna sura ta goma ya sa ƙafa ɗaya a kan teku, ɗaya kuma a kan ƙasa, hakan ya bayyana saƙon da ake ɗauka zuwa duniya.
“Saboda haka, a shekara ta 1798, ƙuntatawar da aka yi game da shelar cewa ranar Almasihu ta yi kusa ta ƙare; a shekara ta 1798, lokacin ƙarshe ya fara, kuma aka cire hatimin daga ƙaramin littafin. Saboda haka, tun daga wannan lokaci, mala’ikan Wahayin Yahaya 14 ya fita yana shelanta cewa sa’ar shari’ar Allah ta zo; haka kuma tun daga wannan lokaci ne mala’ikan sura ta 10 ya tsaya a kan teku da ƙasa, ya kuma rantse cewa lokaci ba zai ƙara kasancewa ba. Ba za a iya yin wata shakka ba game da kasancewarsu ɗaya; kuma dukan hujjojin da suke tabbatar da inda ɗayan yake, daidai suke da ƙarfi a kan batun ɗayan ma. Ba lallai ne mu shiga wata muhawara a nan ba domin mu nuna cewa tsara ta yanzu tana ganin cikar waɗannan annabce-annabce biyu. A cikin wa’azin zuwan Almasihu, musamman daga 1840 zuwa 1844, ne cikarsu dalla-dalla kuma dalla-dalla ta fara. Matsayin wannan mala’ika, ƙafa ɗaya a kan teku, ɗaya kuma a kan ƙasa, yana nuna yalwar faɗin shelarsa ta cikin teku da kuma ta ƙasa. Da a ce an yi nufin wannan saƙo domin ƙasa guda kaɗai, da ya isa mala’ikan ya ɗauki matsayinsa a kan ƙasa kaɗai. Amma yana da ƙafa ɗaya a kan teku, daga abin da za mu iya fahimta cewa saƙonsa zai haye tekun, ya kuma bazu zuwa ga al’ummai daban-daban da sassa daban-daban na duniya; kuma wannan fahimta tana ƙara ƙarfi ta wurin gaskiyar cewa shelar zuwan Almasihu da aka ambata a sama ta kai ga kowace tashar mishan a duniya. Ƙarin bayani a kan wannan yana ƙarƙashin sura ta 14.” Uriah Smith, Thoughts on Daniel and the Revelation, 521.
Saboda haka, aya ta ɗaya ta sura ta goma tana bayyana 11 ga Agusta, 1840, domin a wannan lokaci ne ƙarshen da aka annabta na fifikon Daular Ottoman ya ƙare daidai da annabcin da ke cikin Ru’ya ta Yohanna tara. ’Yar’uwa White ta bayyana:
“A cikin shekara ta 1840 wani gagarumin cikar annabci ya sake tayar da hankalin jama’a sosai. Shekaru biyu kafin haka, Josiah Litch, ɗaya daga cikin fitattun masu wa’azin zuwan Almasihu na biyu, ya wallafa bayani a kan Ru’ya ta Yohanna 9, yana hasashen faɗuwar Daular Usmaniyya. Bisa ga lissafinsa, wannan iko zai rushe... a ranar 11 ga Agusta, 1840, sa’ad da za a sa ran ikon Usmaniyya a Konstantinoful ya karye. Kuma wannan, na gaskata, za a ga haka ne.”
“A daidai lokacin da aka ƙayyade, Turkiyya, ta bakin jakadunta, ta karɓi kariyar ƙasashen Turai masu kawance, kuma ta haka ta sa kanta ƙarƙashin ikon al’ummai Kiristoci. Lamarin ya cika annabcin daidai-daida. Da wannan ya zama sananne, taro masu yawa suka gamsu da daidaiton ƙa’idodin fassarar annabci da Miller da abokan aikinsa suka runguma, kuma aka ba motsin zuwan Almasihu wani gagarumin ƙarfi. Mutane masu ilimi da matsayi suka haɗa kai da Miller, a cikin wa’azi da kuma buga ra’ayoyinsa, kuma daga 1840 zuwa 1844 aikin ya bazu da sauri.” The Great Controversy, 334, 335.
Aya ta ɗaya ta sura ta goma tana nufin shekara ta 1840, kuma a aya ta goma muna ganin Yahaya cikin matsanancin baƙin ciki na rashin cikar bege a ranar 22 ga Oktoba, 1844. Yahaya ya wakilci waɗanda suka kai saƙon ƙaramin littafin zuwa ga duniya, amma sai suka fuskanci wannan matsanancin baƙin ciki na rashin cikar bege a ranar 22 ga Oktoba, 1844. Aya ta ɗaya zuwa ta goma tana wakiltar tarihin daga 1840 zuwa 1844. Wannan kuwa shaida ce ta ciki guda ɗaya a cikin sura ta goma.
Shaidan kuma shi ne Yohanna wanda ya ci ƙaramin littafin, sai ya zama mai daɗi a bakinsa, yana wakiltar karɓarsa ga saƙon 11 ga Agusta, 1840, sa’an nan kuma ya juya ya zama ɗaci a cikinsa a Babban Cizon Rai na 22 ga Oktoba, 1844.
Sai na karɓi ƙaramin littafin daga hannun mala’ikan, na cinye shi; kuma a bakina ya yi zaƙi kamar zuma: amma da na gama cin sa, cikina ya yi ɗaci. Ru’ya ta Yohanna 10:10.
Aya ta goma tana wakiltar ainihin tarihin 1840 zuwa 1844 a cikin aya guda. Wannan shi ne shaidar ciki ta biyu a cikin surar da ke nuna cewa “tsawa bakwai” suna wakiltar wannan tarihi. ’Yar’uwa White ta riga ta bayyana cewa “tsawa bakwai” suna wakiltar fayyace abubuwan da suka faru a ƙarƙashin saƙonnin mala’ika na fari da na biyu. Saƙon mala’ika na biyu ya ƙare a babban baƙin ciki, saboda haka “tsawa bakwai” suna wakiltar ainihin wannan tarihi guda. Shaidu uku na ciki don tabbatar da gaskiyar cewa tarihin daga 11 ga Agusta, 1840 har zuwa Babban Baƙin Ciki a 22 ga Oktoba, 1844 shi ne tarihin annabci da ake jaddadawa a cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma.
Sa’an nan a aya ta ƙarshe, daidai da gaskiyar da ke da alaƙa da “tsawa bakwai”, an ba da umarni domin gabatar da saƙon, kuma cewa dole ne a maimaita ainihin tarihin nan.
Sai ya ce mini, Dole ne ka sāke yin annabci a gaban al’ummai da yawa, da al’umma-al’umma, da harsuna, da sarakuna. Ru’ya ta Yohanna 10:11.
Tsawar bakwai suna bayyana cewa farkon Adventism—wanda ya fara sa’ad da saƙon da aka buɗe hatiminsa a “lokacin ƙarshe” ya sami iko—zai zama misalin ƙarshen Adventism, sa’ad da saƙon da aka buɗe hatiminsa a 1989 zai sami iko ta wurin saukowar mala’ikan da ba na Ru’ya ta Yohanna sura ta goma ba ne, sai dai ta wurin mala’ikan Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas wanda yake saukowa. Mala’ikan Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas ya sauko a ranar 11 ga Satumba, 2001, kuma yanzu muna kusantar kammalar maimaitawar tarihin 1840 zuwa 1844.
Waɗannan lura-lura game da sura ta goma sun daɗe suna fili ga jama’a tsawon shekaru. Abin da ba a taɓa gane shi ba sai a kwanan nan shi ne cewa tare da wannan tarihi mai tsarki akwai wani tarihin mai tsarki kuma da yake ƙunshe a cikinsa. Wannan tarihin ba za a gane shi ba sai daga waɗanda suka karɓi ƙa’idar Alfa da Omega wadda take daidaita ƙarshen abu da farkon abu. Tarihin da yake ƙunshe a cikin tarihin mai tsarki yana farawa da baƙin ciki na rashin cika tsammani kuma yana ƙarewa da Babban Baƙin Ciki na Rashin Cika Tsammani. Tarihin 1843 zuwa 1844 wani layi ne na musamman na tarihi a ciki, amma dabam da tarihin 1840 zuwa 1844. Sister White da Almasihu dukansu suna magana game da wannan layin tarihi.
“Dole ne a bayyana dukan saƙonnin da aka bayar daga 1840–1844 da ƙarfi a yanzu, gama akwai mutane da yawa da suka rasa alkiblarsu. Dole ne saƙonnin su kai ga dukan ikkilisiyoyi.”
“Kristi ya ce, ‘Albarka tā tabbata ga idanunku, gama suna gani; kuma ga kunnuwanku, gama suna ji. Gama hakika ina gaya muku, annabawa da yawa da mutanen kirki sun yi marmarin ganin waɗannan abubuwan da kuke gani, amma ba su gan su ba; kuma jin waɗannan abubuwan da kuke ji, amma ba su ji su ba’ [Matt. 13:16, 17]. Albarka tā tabbata ga idanun da suka ga abubuwan da aka gani a 1843 da 1844.
“An ba da saƙon. Kuma bai kamata a yi jinkiri wajen maimaita saƙon ba, domin alamu na zamanai suna cika; aikin rufewa dole ne a yi shi. Za a yi babban aiki cikin ɗan gajeren lokaci. Ba da daɗewa ba za a ba da saƙo bisa ƙayyadadden shirin Allah wanda zai ƙaru ya zama kira mai ƙarfi. Sa’an nan Daniyel zai tsaya a matsayinsa, domin ya ba da shaidarsa.” Manuscript Releases, juzu’i na 21, 437.
“Annabawa da adalai sun yi marmarin ganin waɗancan abubuwa” da “aka gani a 1843 da 1844.” Yesu ya yi ishara ga wannan tarihin mai tsarki a cikin bisharu guda biyu, amma kowace ishara ta kasance ne a cikin mahallin daban.
Sai ya yi musu magana da abubuwa da yawa cikin misalai, yana cewa, Ga shi, wani mai shuka ya fita domin ya yi shuka; kuma yana cikin shuka, sai waɗansu iri suka fāɗi a gefen hanya, tsuntsaye kuwa suka zo suka cinye su. Waɗansu kuma suka fāɗi a wurare masu duwatsu, inda ba su da ƙasa mai yawa; nan da nan kuwa suka tsiro, domin ba su da zurfin ƙasa. Amma da rana ta fito, sai aka ƙone su; domin kuwa ba su da saiwa, suka bushe. Waɗansu kuma suka fāɗi cikin ƙayoyi; ƙayoyin kuwa suka yi girma, suka shaƙe su. Amma waɗansu suka fāɗi a ƙasa mai kyau, suka ba da amfani, waɗansu ninki ɗari, waɗansu sittin, waɗansu talatin. Mai kunnen ji, bari ya ji. Sai almajiran suka zo suka ce masa, Don me kake yi musu magana cikin misalai? Ya amsa ya ce musu, Domin an ba ku ku san asirai na mulkin sama, amma su ba a ba su ba. Gama duk wanda yake da shi, za a ƙara masa, zai kuwa yi yalwa; amma wanda ba shi da shi, ko abin da yake da shi ma za a karɓe masa. Saboda haka nake yi musu magana cikin misalai; domin suna gani, amma ba sa gani; suna ji kuma, amma ba sa ji, ba kuwa sa fahimta. A cikinsu kuwa annabcin Ishaya ya cika, wanda yake cewa, Da ji za ku ji, amma ba za ku fahimta ba; da gani za ku gani, amma ba za ku gane ba: Gama zuciyar mutanen nan ta yi nauyi, kunnuwansu kuma sun yi kasala ga ji, idanunsu kuwa sun rufe; don kada su taɓa gani da idanunsu, su ji da kunnuwansu, su fahimta da zuciyarsu, su juyo, ni kuwa in warkar da su. Amma idanunku masu albarka ne, domin suna gani; haka kuma kunnuwanku, domin suna ji. Gama hakika ina gaya muku, annabawa da yawa da masu adalci sun yi marmarin ganin abubuwan nan da kuke gani, amma ba su gan su ba; da kuma jin abubuwan nan da kuke ji, amma ba su ji su ba. Matiyu 13:3–17.
Yesu a cikin Matta, sa’ad da yake magana game da tasirin Maganar Allah, yana kuma kiran mutane su “ji,” ya bayyana cewa Laodikeyawa waɗanda suke ƙin saƙon da annabawa suka yi marmarin gani, an wakilta su ne a cikin Ishaya sura ta shida. Future for America ta sha gabatar da Ishaya shida a cikin mahallin Satumba 11, 2001, gama da harin Musulunci a wannan rana mala’ika mai ƙarfi na Ru’ya ta Yohanna goma sha takwas ya sauko, ya kuma haskaka duniya da ɗaukakarsa. Annabawa duka sun yarda da juna, kuma a aya ta uku ta Ishaya shida muna samun nuni kai tsaye ga wannan mala’ikan nan.
A shekarar da sarki Uzziya ya rasu, ni ma na ga Ubangiji yana zaune a kan kursiyin sarauta, mai ɗaukaka kuma ɗagagge, kuma gefen rigarsa ya cika haikali. A samansa serafimai suke tsaye: kowannensu yana da fuka-fukai shida; da biyu yana rufe fuskarsa, da biyu yana rufe ƙafafunsa, da biyu kuma yana tashi. Sai ɗaya ya yi kira ga ɗaya, ya ce, Mai tsarki, mai tsarki, mai tsarki, shi ne Ubangijin runduna: dukan duniya cike take da ɗaukakarsa. Ishaya 6:1–3.
Ana haskaka duniya da ɗaukakarsa sa’ad da mala’ikan Ru’ya ta Yohanna goma sha takwas ya sauko, kuma Ishaya ya ba da wani muhimmin maɓalli lokacin da ya sanar da mu cewa wahayinsa na Wuri Mai Tsarki ya faru ne a shekarar da Sarki Uzziya ya mutu. Sarki Uzziya ya yi yunƙurin yin aikin firist a cikin haikali. Firistoci tamanin da babban firist suka hana shi yin haka har sai da Ubangiji ya buge shi da kuturta a goshinsa. Ya karɓi alamar dabbar saboda yunƙurinsa na haɗa ikon gwamnatinsa da ikon ikilisiya. Bai mutu nan da nan ba; an cire shi daga karagar mulki, aka maye gurbinsa, kuma a cikin wani ɗan lokaci daga baya ya mutu a ranar 11 ga Satumba, 2001. Ikilisiyar Adventist tana mutuwa a hankali kamar yadda ikilisiyar Yahudawa ta yi a zamanin Almasihu. Amma a ranar 11 ga Satumba, 2001, Adventism, wadda tuni ta ƙi saƙon ayoyi shida na ƙarshe na Daniyel goma sha ɗaya, ta zo ga ƙarshe a matsayin ƙahon Furotesta na Amurka, kuma waɗanda Ishaya yake wakilta aka kira su a sa’an nan su kai saƙon da muryar farko ta Ru’ya ta Yohanna goma sha takwas take wakilta.
Sai Azariya firist ya shiga bayansa, tare da firistocin Ubangiji tamanin, jarumai maza. Suka tsaya wa Sarki Uziya tsayin daka, suka ce masa, “Ba naka ba ne, Uziya, ka ƙone turare ga Ubangiji, sai dai na firistoci, ’ya’yan Haruna, waɗanda aka tsarkake domin su ƙone turare. Ka fita daga Wuri Mai Tsarki; gama ka yi laifi; ba kuwa zai zama don darajarka daga wurin Ubangiji Allah ba.” Sai Uziya ya husata, yana riƙe da maƙera a hannunsa domin ya ƙone turare. Yana cikin husatarsa kuwa ga firistocin, sai kuturta ta bayyana a goshinsa a gaban firistocin, a cikin Haikalin Ubangiji, kusa da bagaden turare. Azariya babban firist kuwa, tare da dukan firistocin, suka dube shi, sai ga shi kuturu ne a goshinsa; suka kore shi daga can. I, shi kansa ma ya yi hanzari ya fita, domin Ubangiji ya buge shi. Sarki Uziya kuwa ya kasance kuturu har ranar mutuwarsa, ya zauna a gida dabam, domin shi kuturu ne; gama an raba shi da Haikalin Ubangiji. Yotam ɗansa kuwa shi ne yake kula da gidan sarki, yana shari’anta mutanen ƙasar. 2 Tarihi 26:17–21.
Yana da muhimmanci a gane cewa an cire ƙahon Furotesta daga cocin Seventh-day Adventist a ranar 11 ga Satumba, 2001, domin akwai muhimman sassa uku na farko game da buɗe saƙon Wahayin Yahaya a kwanaki na ƙarshe. Na farko shi ne tarihin da ya yi daidai na ƙahon Republicanism da ƙahon Furotestantism. Wani sashe kuma da dole ne a gane shi ne muhimmancin ikilisiyoyi bakwai, kuma ba shakka na uku shi ne “tsawa bakwai.” Waɗannan abubuwa uku na annabci ne suke ƙunshe da saƙon da ake buɗewa, kuma wajibi ne a gane cewa kamar yadda aka ratsa cocin Yahudawa a zamanin Almasihu, haka ma ana ratsa Adventism a cikin “kwanaki na ƙarshe.”
Ishaya ya ba da kansa don ya kai saƙo ga zaɓaɓɓun mutanen Allah marasa aminci a zamaninsa, kuma Yesu ya yi amfani da waɗannan kalmomi guda ɗaya don ya fuskanci wannan yanayi iri ɗaya a zamaninsa. Ana wucewa da mutanen alkawari zaɓaɓɓu, kuma suna ƙi su “ji” domin a warkar da su.
Sai ya ce, Je ka gaya wa wannan jama'a, Lalle za ku ji, amma ba za ku fahimta ba; lalle kuma za ku gani, amma ba za ku gane ba. Ka mai da zuciyar wannan jama'a mai tauri, ka nauyanta kunnuwansu, ka rufe idanunsu; don kada su gani da idanunsu, su ji da kunnuwansu, su fahimta da zukatansu, su tuba, a warkar da su. Ishaya 6:9, 10.
Aikin da Ishaya ya ɗauka shi ne aikin da Yohanna da Ezekiyel suka ɗauka sa’ad da suka ci ƙaramin littafin. Suna ɗauke da saƙon tsawatawa zuwa ga zaɓaɓɓen mutanen alkawari waɗanda suke cikin shirin a tofar da su daga bakin Ubangiji. Lokaci na biyu da Yesu ya yi nuni ga tarihin da annabawa da masu adalci suka yi marmarin gani, Luka ne ya rubuta shi.
Ke kuma ke, Kafarnahum, wadda aka ɗaukaka har sama, za a jefar da ke ƙasa zuwa jahannama. Wanda yake sauraron ku, ni yake sauraro; kuma wanda yake ƙin ku, ni yake ƙi; kuma wanda yake ƙina, yana ƙin Wanda ya aiko ni. Sai waɗannan saba’in suka komo da farin ciki, suna cewa, Ya Ubangiji, har aljanu ma suna yi mana biyayya cikin sunanka. Sai ya ce musu, Na ga Shaidan yana fāɗowa daga sama kamar walƙiya. Ga shi, na ba ku iko ku tattake macizai da kunamai, da kuma a kan dukan ikon maƙiyi; kuma babu abin da zai cuce ku ko kaɗan. Duk da haka, kada ku yi farin ciki saboda ruhohi suna yi muku biyayya; amma ku fi yin farin ciki domin an rubuta sunayenku a sama. A wannan sa’a Yesu ya yi farin ciki cikin ruhu, ya ce, Ina gode maka, Ya Uba, Ubangijin sama da ƙasa, domin ka ɓoye waɗannan abubuwa daga masu hikima da masu basira, kuma ka bayyana su ga jarirai: haka ne, Ya Uba; gama haka ya yi kyau a gabanka. Dukan abubuwa an miƙa mini daga wurin Ubana: kuma babu wanda ya san ko Ɗan wane ne, sai Uban; kuma ko Uban wane ne, sai Ɗan, da wanda Ɗan yake so ya bayyana masa shi. Sai ya juya wajen almajiransa, ya ce a ɓoye, Masu albarka ne idanun da suke ganin abubuwan da kuke gani: Gama ina gaya muku, annabawa da sarakuna da yawa sun yi marmarin ganin abubuwan da kuke gani, amma ba su gani ba; da kuma jin abubuwan da kuke ji, amma ba su ji ba. Luka 10:15–24.
Har wa yau, ma’anar albarka da ake dangantawa da waɗanda suke da gatan ganin abin da masu adalci suka yi marmarin gani, tana game da mutanen alkawari zaɓaɓɓu waɗanda ake wucewa a barsu, kuma ba sa son “ji.” Sister White ta yi nuni da hukuncin la’ana na Kristi a kan Kafarnahum, wanda alama ce ta ƙin babban haske, kuma ta jaddada Adventism ta wurin saka tsawatarwar a kan Adventism a cikin [brackets.]
“A cikin waɗanda suke bayyana kansu a matsayin ’ya’yan Allah, an nuna ƙarancin haƙuri ƙwarai, an faɗi kalmomi masu ɗaci da yawa, an furta yawan la’ana a kan waɗanda ba sa cikin bangaskiyarmu. Da yawa sun ɗauki waɗanda suke na sauran ikklisiyoyi a matsayin manyan masu zunubi, alhali Ubangiji ba haka yake kallonsu ba. Waɗanda suke kallon mambobin sauran ikklisiyoyi haka, suna bukatar su ƙasƙantar da kansu a ƙarƙashin hannun Allah mai iko. Waɗanda suke yanke wa hukunci wataƙila sun sami ɗan kaɗan ne kawai na haske, kaɗan ne daga dama da gata. Da a ce sun sami hasken da mambobin ikklisiyoyinmu da yawa suka samu, da sun yi gaba da nisa fiye da haka, kuma da sun fi wakiltar bangaskiyarsu ga duniya da kyau. Game da waɗanda suke taƙama da haskensu, amma duk da haka suka kasa tafiya cikinsa, Almasihu ya ce, ‘Amma ina gaya muku, zai fi sauƙi ga Tayirus da Sidon a ranar shari’a fiye da ku. Kai kuwa, Kafarnahum [Seventh-day Adventists, waɗanda suka sami babban haske], wadda aka ɗaukaka har zuwa sama [ta fuskar gata], za a saukar da ke zuwa jahannama: gama da a ce mu’ujizai masu girma, waɗanda aka yi a cikinki, an yi su a Saduma, da ta kasance har wa yau. Amma ina gaya muku, zai fi sauƙi ga ƙasar Saduma a ranar shari’a fiye da ke.’ A wannan lokaci Yesu ya amsa ya ce, ‘Ina gode maka, ya Uba, Ubangijin sama da ƙasa, domin ka ɓoye waɗannan abubuwa daga masu hikima da masu basira [a ganinsu na kansu], ka kuma bayyana su ga jarirai.’”
“‘Yanzu kuwa, domin kun aikata dukan waɗannan ayyuka, in ji Ubangiji, ni kuma na yi muku magana, ina tashi da sassafe ina magana, amma ba ku saurara ba; na kuma kira ku, amma ba ku amsa ba; saboda haka zan yi wa wannan gida, wanda ake kira da sunana, wanda kuke dogara gare shi, da kuma wurin da na ba ku da ubanninku, kamar yadda na yi wa Shilo. Zan kuma kore ku daga gabana, kamar yadda na kori dukan ’yan’uwanku, wato dukan zuriyar Ifraimu.” Review and Herald, August 1, 1893.
“Ayyuka masu ƙarfi” da aka yi a cikin Adventism su ne ayyukan da adalai da annabawa suka yi marmarin su gani kuma su ji. Waɗannan ayyuka masu ƙarfi an wakilta su a cikin tarihin 1843 da 1844 sa’ad da aka yi shelar saƙon Kukan Tsakar Dare. Adventism ta ƙi tarihinta, musamman ma tarihin 1843 da 1844. Tarihi ne da ya fara kuma ya ƙare da babban abin takaici, kuma haka kuma tarihi ne da aka nufa ya shiryar da su zuwa ga sabuwar ƙasa.
“An sa haske mai ƙyalli a bayansu a farkon hanyar, wanda wani mala’ika ya gaya mini shi ne ‘kiran tsakar dare.’ Wannan haske ya yi ta haskawa duk tsawon hanyar, yana ba da haske ga ƙafafunsu, domin kada su yi tuntuɓe.
“Idan suka ci gaba da dubansu a kan Yesu, wanda yake a gabansu kaɗan, yana jagorantarsu zuwa birnin, suna cikin aminci. Amma ba da daɗewa ba waɗansu suka gaji, suka ce birnin yana da nisa ƙwarai, alhali kuwa sun yi tsammanin da tuni sun riga sun shiga cikinsa. Sai Yesu ya ƙarfafa su ta wurin ɗaga hannunsa na dama mai ɗaukaka, kuma daga hannunsa wani haske ya fito wanda ya yi ta kaɗawa a bisa rundunar masu jiran zuwansa, sai suka yi ihu, ‘Alleluia!’ Waɗansu kuma cikin ganganci suka yi musun hasken da yake a bayansu, suka ce ba Allah ba ne ya bishe su har wannan nisan. Hasken da yake a bayansu ya mutu, ya bar ƙafafunsu cikin cikakkiyar duhu, suka yi tuntuɓe, suka rasa ganin alamar da kuma Yesu, suka fāɗi daga hanya suka gangara cikin duniya mai duhu da mugunta da take ƙasa.” Early Writings, 15.
Abin da Zakin ƙabilar Yahuda yake warwarewa yanzu shi ne tarihin 1843 da 1844. “Tsawuka bakwai” suna wakiltar 1840 zuwa 1844, amma wannan zamani yana ƙunshe da tarihi na musamman ƙwarai wanda aka yi masa alama tun farkon tarihin alkawari. Kowanne daga cikin motsin gyara yana daidai da juna, yana ɗauke da alamomin hanya iri ɗaya. Da a ce sun bambanta da juna, da Shaidan ya ƙirƙiri wata dabara ta kai hari dabam ga kowanne motsin gyara, amma bai taɓa yin haka ba.
“Amma Shaiɗan bai kasance zaune ba tare da aiki ba. Yanzu ya yi yunƙurin abin da ya taɓa yi a cikin kowane irin motsi na gyara—wato, ya ruɗi mutane ya kuma hallaka su ta wajen ɗora musu na bogi a maimakon aikin gaskiya. Kamar yadda akwai almasihai na ƙarya a ƙarni na fari na cocin Kirista, haka kuma aka taso annabawan ƙarya a ƙarni na sha shida.” The Great Controversy, 186.
Muhimmin batu a cikin wannan nassi dangane da saƙon gaba ɗaya da muke rabawa shi ne cewa, sa’ad da Adventism ya daina riƙe mayafin Protestantism kuma aka ƙwace masa shi gaba ɗaya a ranar 11 ga Satumba, 2001, har yanzu suna nacewa cewa su ne ragowar motsi da ke shelanta babban kukan mala’ika na uku. Duk da haka, su ne na jabu. Idan ba ka gane wane motsi ne yanzu yake ɗauke da ƙahon Protestantism ba, to kusan ba zai yiwu a fahimci daidaiton da ke tsakanin ƙahoni biyun a cikin Amurka ba.
Ana wakiltar tarihin 1843 da 1844 a cikin kowane motsi na gyara, kuma yanzu za mu yi amfani da farkon Isra’ila ta dā a matsayin zaɓaɓɓun mutanen Allah da kuma ƙarshen Isra’ila a matsayin zaɓaɓɓun mutanen Allah domin mu kwatanta irin wannan game da Isra’ila ta zamani, tare da mai da hankali ga 1843 da 1844 kamar yadda ake wakilta a cikin kowace layi ta motsin gyara.
Musa ya yi annabci cewa Ubangiji zai taso da wani annabi kamarsa, kuma wannan annabin shi ne Yesu. Luka a cikin Ayyukan Manzanni ya tabbatar da cewa Yesu ya cika annabcin Musa.
Ubangiji Allahnka zai tashe maka wani Annabi daga tsakiyarka, daga cikin ’yan’uwanka, kamarsa; shi za ku saurara wa. Kubawar Shari’a 18:15.
Yesu shi ne annabin da ya kamata mu saurara gare shi.
Gama lalle Musa ya ce wa ubanninmu, Ubangiji Allahnku zai taso muku wani annabi daga cikin ’yan’uwanku, kamarsa ni; shi ne za ku saurara masa cikin dukan abin da zai faɗa muku. Kuma zai zama, duk ran da ba zai saurari wannan annabi ba, za a hallaka shi daga cikin mutanen. Hakika kuma, dukan annabawa tun daga Sama’ila da waɗanda suka biyo bayansa, duk waɗanda suka yi magana, su ma sun riga sun yi annabci game da waɗannan kwanaki. Ku ’ya’yan annabawa ne, kuma na alkawarin da Allah ya yi da ubanninmu, yana cewa wa Ibrahim, Kuma a cikin zuriyarka ne za a albarkaci dukan dangogin duniya. Gare ku da fari Allah, bayan ya ta da Ɗansa Yesu, ya aiko shi domin ya albarkace ku, ta wurin juyar da kowannenku daga mugayen ayyukansa. Ayyukan Manzanni 3:22–26.
Layin gyaran Kristi yana farawa ne a lokacin ƙarshe, kamar yadda dukkan layukan gyara suke. “Lokacin ƙarshe” a kwanakin Kristi shi ne haihuwarsa. Nassi ya bayyana cewa a haihuwarsa an sami ƙaruwa cikin sani, daidai da ma’anar “lokacin ƙarshe” a littafin Daniyel. Ko makiyaya ne, ko masu hikima daga gabas, ko Hirudus mai fushi, ko Anna da Simiyon a cikin haikali, an sami ƙaruwa cikin sani sa’ad da aka haife shi. A wannan lokacin ne aka kauce wa shugabancin ikilisiyar Yahudawa. Sakin ya kasance a hankali-a-hankali, amma ya fara ne da ƙin amincewarsu da saƙon da aka buɗe a lokacin ƙarshe.
“Mutane ba su san wannan ba, amma wannan labari ya cika sama da farin ciki. Da sha’awa mafi zurfi kuma mafi taushi, tsarkakan halittu daga duniyar haske suna ja zuwa duniya. Dukan duniya ta fi haske sabili da kasancewarsa. A bisa tuddai na Baitalami an tattaru taron mala’iku marasa adadi. Suna jiran alama domin su shelanta wannan bushara mai daɗi ga duniya. Da shugabannin Isra’ila sun kasance masu aminci ga abin da aka damƙa musu, da sun iya tarayya cikin farin cikin sanar da haihuwar Yesu. Amma yanzu an ƙetare su.” The Desire of Ages, 47.
An kauce wa shugabancin Adventism a shekara ta 1989 sa’ad da aka cika Daniyel 11 aya ta 40. “Lokacin ƙarshe” a cikin tarihin Musa, wanda ya kasance alamar Yesu, shi ne haihuwarsa, inda iyalinsa kuma daga baya ’yar Fir’auna suka sami ƙarin sani game da jaririn Musa. Sunansa, ba shakka, yana nufin “an ceci daga cikin ruwa,” kuma Yesu yana nufin “Jehobah yana ceton.”
Bayan “lokacin ƙarshe” dukan layukan gyara suna nuna wani matsayi inda ilimin da aka ƙara a wannan tarihin na musamman ake tsara shi ya zama saƙo wanda za a iya ɗaukaka a matsayin shaida ga wannan ƙarni, waɗanda za a ɗora wa alhakin hasken da aka buɗe hatiminsa a lokacin ƙarshe.
Yahaya Mai Baftisma ya ba saƙon Almasihu tsari na hukuma, kuma an ba saƙon Musa tsari na hukuma a cikin shekara ta arba’in na rayuwarsa, sa’ad da ya yi ƙoƙarin kuɓutar da Isra’ila daga Masar da ƙarfinsa na kansa. Saƙon kuɓutarwa daga Masar yanzu ya shiga cikin tarihin da aka rubuta a fili.
Shekaru arba’in bayan haka, saƙon Musa ya sami ƙarfi a wurin ƙurmin da ke ƙonewa, kuma ya kasance tare da alamu biyu na allahntakar Allah kamar yadda aka wakilta ta wurin sandar da ta koma maciji da kuma hannun kuturta da Musa ya fito da shi daga ƙirjinsa. Saƙon Yesu ya sami ƙarfi a baftismarsa, wadda ta kasance tare da alamu biyu na allahntaka, muryar Uba da kuma Ruhu Mai Tsarki. Alamar hanya ta gaba a cikin tarihin nan biyu tana wakiltar babban baƙin-ciki na farko, lokacin jinkiri, zuwan mala’ika na biyu ko kuma 1843.
An misalta gazawar da ta bayyana a cikin zuri’ar Musa ta wurin matarsa sa’ad da mala’ikan ya sauko domin ya kashe Musa saboda bai yi wa ɗansa kaciya ba. Cikin tsoro Zipporah ta aikata wannan ibada a kan ɗansu da kanta. Musa ya manta ya yi wa ɗansa kaciya! Ainihin alamar alkawarin da aka ba Ibrahim ce Musa ya manta da ita. Uba Ibrahim ya riga ya gabatar da annabcin bautar Ibraniyawa da kuma kuɓutarsu a cikin Masar da daga Masar, kuma annabcinsa ya kamata ya cika dalla-dalla ta wurin Musa, amma Musa ya manta ya yi wa ɗansa kaciya. A wannan lokacin Musa ya mayar da Zipporah ta zauna tare da mahaifinta har bayan kuɓutarwar. Ta zauna a Midiyan har sai da Musa ya bishe ’ya’yan Isra’ila ta cikin ruwan Bahar Maliya, wanda manzo Bulus ya sanar da mu yana wakiltar baftisma, wato ainihin ibadar da ta maye gurbin kaciya. Kada ku rasa wannan batu. Isowar alamar hanya mai wakiltar mala’ika na biyu a cikin tarihin Musa, alamar hanyar da take haifar da rashin cikar bege na farko a wannan tarihin, ƙin yarda ne da ka’ida ta farko ta dangantakar alkawarin Ibrahim da Allah.
Babban abin baƙin ciki na farko a cikin zuriyar al’amuran Kristi shi ne mutuwar Lazarus, wadda Marta da Maryamu suka tabbata ba za ta faru ba da Yesu bai jinkirta ba har sai da Lazarus ya riga ya yi kwana huɗu a mace. Abin baƙin cikin da Yesu ya bari abokinsa na kusa, Lazarus, ya mutu ya kuma ruɓe a cikin kabari, ya yi girma ƙwarai, ba ga ’yan’uwa mata biyu kaɗai ba, har ma da almajiran. Duk da haka, tashin Lazarus daga matattu ya zama hatimin dukan hidimar Kristi.
“A jinkirin da Kristi ya yi na zuwa wurin Lazarus, yana da manufar jinƙai ga waɗanda ba su karɓe Shi ba. Ya dakata, domin ta wurin tayar da Lazarus daga matattu Ya ba mutanensa masu taurin kai, marasa bangaskiya, wata ƙarin shaida cewa lalle ne Shi ne ‘tashin matattu, da rai.’ Ba ya so ya daina dukan bege game da mutanen nan, talakawa, tumakin da suka ɓata na gidan Isra’ila. Zuciyarsa tana karyewa saboda rashin tubansu. Cikin jinƙansa Ya ƙuduri niyyar ba su wata ƙarin shaida cewa Shi ne Mai Maidowa, Wanda Shi kaɗai zai iya fito da rai da rashin mutuwa zuwa ga haske. Wannan zai zama shaida wadda firistoci ba za su iya karkata ma’anarta ba. Wannan ne dalilin jinkirinsa na zuwa Betanya. Wannan mu’ujiza mafi girma, wato tayar da Lazarus, za ta sa hatimin Allah a kan aikinsa da kuma a kan da’awarsa ta allahntaka.” The Desire of Ages, 529.
Ana misalta hatimin dubu ɗari da arba’in da huɗu na Allah a cikin tarihin shekarun 1843 da 1844, domin an sanar da mu cewa Li’azaru ne ya jagoranci Almasihu zuwa Urushalima a shigarsa ta nasara. Tarihin wannan shiga ta nasara shi ne tarihin da Sister White ta yi amfani da shi domin misalta Kukan Tsakar Dare na 1843 da 1844. Rashin fahimta ne game da cewa Almasihu yana da ikon ta da matattu ta wurin ikon halittar Allah. Maryamu da Elizabet sun furta cewa sun san Yesu yana da ikon ta da Li’azaru a ƙarar ƙaho na ƙarshe, amma ba su iya ganin cewa lalle yana da ikon tayar da shi a wannan lokacin nan take ba. Suna cikin musun gaskiyar da ya zo domin ya nuna a baftismarsa da mutuwarsa, farkon da ƙarshen hidimarsa ta mutum mai tsawon shekara uku da rabi. Ba su iya gani ba sai da aka cire dutsen daga kabarin, kamar yadda daga baya za a cire hannunsa daga kuskure a wasu lambobi a kan jadawalin 1843.
Musa, bayan ya sallami Zipporah daga fuskantar gwagwarmayar da ke tafe da Fir’auna, ɗan’uwansa babba Haruna ya tarye shi, sai waɗannan manzanni biyu suka nufi Masar suna wakiltar saƙon mala’ika na biyu. Kafin a saukar da kowace annoba a kan Masar, Musa ya gargaɗi Fir’auna cewa idan bai bar Isra’ila, ɗan farin Allah ba, ya fita ya yi sujada ba, to Allah zai kashe ɗan farin Masar.
Sai Ubangiji ya ce wa Musa, Sa’ad da za ka tafi ka koma Masar, ka tabbata ka yi dukan waɗancan abubuwan al’ajabi a gaban Fir’auna, waɗanda na sa a hannunka; amma zan taurare zuciyarsa, domin ba zai bar mutanen su tafi ba. Kuma za ka ce wa Fir’auna, Ga abin da Ubangiji ya ce, Isra’ila ɗana ne, ɗan farina ma na fari: Kuma ina gaya maka, Ka bar ɗana ya tafi, domin ya bauta mini: kuma in ka ƙi ka bar shi ya tafi, ga shi, zan kashe ɗanka, wato ɗan farinka na fari. Fitowa 4:21–23.
Kukan Tsakar Dare hasashe ne cewa a nan gaba za a cika shi.
“A cikin kuɓutar Isra’ila daga Masar, an sāke ba da umarni game da keɓe ɗan fari. Yayinda ’ya’yan Isra’ila suke cikin bautar Masarawa, Ubangiji ya umurci Musa ya je wurin Fir’auna, sarkin Masar, ya ce, ‘Ga abin da Ubangiji ya ce, Isra’ila ɗana ne, ɗan farina ma: kuma ina ce maka, Ka sallami ɗana, domin ya bauta mini: kuma in ka ƙi ka sallame shi, ga shi, zan kashe ɗanka, wato ɗan farinka.’ Fitowa 4:22, 23.”
“Musa ya isar da saƙonsa; amma amsar sarki mai girman kai ita ce, ‘Wane ne Ubangiji, da zan yi biyayya ga muryarsa in bar Isra’ila su tafi? Ban san Ubangiji ba, kuma ba zan bar Isra’ila su tafi ba.’ Fitowa 5:2. Ubangiji ya yi wa mutanensa aiki ta wurin alamu da abubuwan al’ajabi, yana aiko da hukunci masu ban tsoro a kan Fir’auna. Daga baya aka umarci mala’ikan hallaka ya kashe ɗan fari na mutum da na dabba a cikin Masarawa. Domin a tsare Isra’ilawa, aka umarce su su shafa jinin ɗan rago da aka yanka a kan madogaran ƙofofinsu. Dole ne a yi wa kowane gida alama, domin sa’ad da mala’ikan ya zo cikin aikinsa na mutuwa, ya ƙetare gidajen Isra’ilawa.” The Desire of Ages, 51.
Saƙon Kukan Tsakar Dare zuwa ga Fir’auna yana bayyana mutuwar ɗan fari a matsayin amsa ga tawaye na Fir’auna. Da zarar an sanya saƙon cikin rubuce, an kawo annobai a kan Masar, waɗanda suke wakiltar ikon Kukan Tsakar Dare a lokacin bazarar shekara ta 1844. Saƙon Kukan Tsakar Dare ya ratsa ƙasar baki ɗaya kamar babban igiyar ruwa a lokacin bazarar shekara ta 1844. Annoban suka ratsa ko’ina cikin Masar, kuma sa’ad da mutuwar ɗan fari da aka yi alkawari ta iso, aka ji kuka a tsakar dare a duk faɗin Masar.
Sai Musa ya ce, “Ga abin da Ubangiji ya ce, Da wajen tsakar dare zan fita a tsakiyar ƙasar Masar; kuma dukan ɗan fari a ƙasar Masar za su mutu, daga ɗan farin Fir’auna wanda yake zaune a kan kursiyinsa har zuwa ɗan farin baiwar da take bayan niƙa; har ma da dukan ɗan farin dabbobi. Kuma za a yi babban kuka a dukan ƙasar Masar, irin wanda ba a taɓa yin kamarsa ba, kuma ba za a ƙara yin kamarsa ba.” Fitowa 11:4–6.
Shigar Almasihu cikin Urushalima cikin ɗaukaka ya kai ga gicciyen Kalbari, kuma almajiran Almasihu da sauran mabiyansa suka fuskanci Babban Cizon Rai.
“Bacin ranmu bai kai na almajiran ba. Sa’ad da Ɗan mutum ya shiga Urushalima cikin nasara, sun sa rai cewa za a naɗa Shi sarki. Jama’a suka yi ta tururuwa daga dukan yankin kewaye, suna kuma kira: ‘Hosanna ga Ɗan Dawuda.’ Kuma sa’ad da firistoci da dattawa suka roƙi Yesu ya tsawatar wa taron su yi shiru, sai Ya bayyana cewa idan su suka yi shiru, har duwatsu ma za su yi kuka, gama dole ne annabci ya cika. Duk da haka, cikin ’yan kwanaki kaɗan, waɗannan almajirai ɗin nan suka ga ƙaunataccen Maigidansu, wanda suka gaskata zai yi mulki a kan kursiyin Dawuda, an shimfiɗa Shi a kan muguwar gicciye a sama da Farisiyawa masu ba’a da izgili. Manyan bege-bege nasu sun rushe, duhun mutuwa kuma ya lulluɓe su.” Testimonies, volume 1, 57, 58.
Babban baƙin cikin almajiran da kuma na Millerites shi ma an wakilta shi da Ibraniyawa da suka makale tsakanin rundunar Fir’auna da Bahar Maliya.
“Hasken da ya taru daga zamanai da suka shuɗe yana haskakawa a kanmu. An kiyaye tarihin mantuwar Isra’ila domin ya zama mana haske. A wannan zamani Allah ya sa hannunsa ya tattara wa kansa mutane daga kowace al’umma, da kabila, da harshe. A cikin motsin zuwan Almasihu Ya yi aiki domin gādonsa, kamar yadda Ya yi wa Isra’ilawa sa’ad da Ya jagorance su daga Masar. A cikin babban abin takaici na shekara ta 1844, an gwada bangaskiyar mutanensa kamar yadda aka gwada ta Ibraniyawa a Bahar Maliya.” Testimonies, juzu’i na 8, 115, 116.
Yana da muhimmanci a gane cewa, sa’ad da Almasihu ya shiga Urushalima, wahayin wannan sa’a ya haifar da ɓarkewar yabo, abin da Farisiyawa suka nemi a dakatar. Jigon wannan ƙungiyar yabo shi ne ambaton Yesu a matsayin ɗan Dawuda, ainihin alamar da Almasihu ya yi amfani da ita domin nuna ƙarshen mu’amalolinsa na baki da Yahudawan masu gardama. Abin da ya fi ɓata wa Yahudawa rai kuwa shi ne gane cewa, sa’ad da suke kiran Yesu Ɗan Dawuda, a zahiri suna nuni ne, ta hanyar ishara, ga shigowar nasara ta Sarki Dawuda cikin Urushalima.
A cikin tarihin aikin Dawuda na kawo akwatin alkawari zuwa Urushalima, ƙarfafuwar saƙon ta sami wakilci a cikin ƙarfafuwar Dawuda.
Sai Dawuda ya ci gaba, ya kuma ƙara girma; Ubangiji Allah na rundunoni kuwa yana tare da shi. 2 Sama’ila 5:10.
Bayan haka Dawuda ya ƙudura ya kawo akwatin alkawari zuwa Urushalima. A cikin kawo akwatin alkawarin zuwa birnin Dawuda, za a sami abin takaici, kamar yadda yake a kowane layin gyara. Uzza, wanda sunansa yana nufin ƙarfi, yana sane sarai cewa ba a ba shi izinin taɓa akwatin alkawarin ba, duk da haka ya yi haka. Ainihin abin da ya kai akwatin alkawarin cikin bauta tun da farko shi ne rashin biyayya ga bayyanaɗɗen nufin Ubangiji, da kuma ɗaukan kai game da ikon da ke da alaƙa da akwatin Allah. Duk da haka Uzza, mutum mai ƙarfi na Dawuda, ya yi rashin biyayya, kamar yadda Musa ya yi rashin biyayya ga umarnin kaciya. Aka bugi Uzza har ya mutu, kuma akwatin alkawarin ya zauna a wajen Urushalima har sai da Dawuda ya fahimci cewa ana albarkace waɗanda suke kula da wurin da akwatin alkawarin ya kasance bayan mutuwar Uzza. Sai Dawuda ya sāke tashi ya kawo akwatin alkawarin cikin Urushalima. Yayin da Dawuda yake rawa yana shiga Urushalima, matarsa ta ga tsiraicinsa kuma ta yi matuƙar baƙin ciki.
Layi uku na motsin gyaran hali waɗanda dukansu suke magana ne game da 1843 da 1844, lokacin da adalai da annabawa suka yi marmarin gani da ji. Siffofin zuwan mala’ika na biyu, waɗanda ta haka suke nuna lokacin jinkiri da baƙin ciki, dukansu suna da sauƙin ganewa. Gaskiya masu zurfi sun bayyana cewa wannan baƙin cikin bai kasance kawai rashin fahimta daga ɓangaren Musa ba, ko Uzza ko Marta da Maryamu, amma baƙin ciki ne da yake da alaƙa da ƙin karɓar wani muhimmin ƙa’ida ta asali da take haɗe da ainihin tarihin da aka cika wannan baƙin ciki a cikinsa. Ga Musa, alamar kaciya ce; ga Uzza, ɗaukan kai ne game da umarnan Allah da suka shafi akwatin alkawari; ga Marta da Maryamu, rashin bangaskiya ne ga ikon halittawa na Almasihu na tayar da matattu.
Ga Musa, ainihin jigon hidimarsa shi ne kafa dangantakar alkawari da zaɓaɓɓen jama’a, amma Musa ya manta da alamar wannan alkawari. Ga Uzza, abin ya shafi ainihin ƙa’idar tsarkin shari’ar Allah, wadda aka bayyana a cikin akwatin alkawari. Ga Marta da Maryamu, abin ya shafi ainihin cibiyar hidimar Almasihu, wadda ta fara da baftismarsa, ta kuma ƙare da mutuwarsa, da kabarinsa, da tashinsa daga matattu, kamar yadda aka misalta tun a farkon hidimarsa. Babban cikas na farko na 1843 ya faru ne sakamakon kuskure a wasu daga cikin lambobin da ke kan jadawalin, wanda ya kasance cikar annabcin Habakkuk. Kuskuren ya shafi mafi muhimmiyar ƙa’ida ta motsin Miller—ƙa’idar rana ɗaya domin shekara guda.
“Tsãwoyi bakwai” suna wakiltar motsin Zuwan Almasihu na 1840 zuwa 1844, amma a cikin wannan motsi akwai tarihin 1843 zuwa 1844 wanda ya fara kuma ya ƙare da baƙin ciki, ta haka yana ɗora hatimin Alfa da Omega a kan wannan tarihi. Kuma wannan tarihin shi ne ainihin tarihin da Yesu da Ellen White suka nuna a matsayin tsattsarkan tarihi wanda masu adalci suka daɗe suna marmarin gani.
Waɗannan layuka huɗu; Musa, Dawuda, Almasihu da Millerites suna koyar da cewa sa’ad da aka maimaita misalin budurwai goma a ƙarshen duniya, za a sami ba da iko, ba ga saƙon mala’ika na biyu ba, sai dai ga saƙon mala’ika na uku, wanda rashin cika bege zai biyo baya, wanda kuma ya fara lokacin jinkiri.
Sa’ad da mala’ika na fari ya sauko a ranar 11 ga Agusta, 1840, ya tabbatar da babban ƙa’idar annabci ta Millerites, kuma baƙin cikin farko nasu zai kasance a sarari yana da alaƙa da wannan ƙa’ida. Sa’ad da wannan baƙin ciki da lokacin jinkiri suka ƙare a Kiran Tsakar Dare, wannan saƙo ma zai kasance yana da alaƙa da ƙa’idar rana ɗaya ga shekara ɗaya, haka kuma tantancewar cewa Almasihu zai zo a ranar 22 ga Oktoba, 1844. Dukan alamomin hanya huɗu na shekarun 1840 zuwa 1844 suna da alaƙa da ƙa’idar rana ɗaya ga shekara ɗaya.
An sa Yahudawa su zama ma’adanan Dokar Allah, kuma batun da aka wakilta a zuriyar Musa shi ne Dokar Allah da ƙa’idoji. A tarihin Dawuda kuma, Dokar Allah ce ta sake kasancewa batun. A tarihin Almasihu ma, Dokar Allah ce, gama ba tare da zubar da jini ba babu gafarar zunubin da Dokar Allah ta bayyana wa mai zunubi. Amma an sa Adventism ya zama ma’adanan ba Dokar Allah kaɗai ba har ma da Kalmar annabci.
Saboda haka, jigon da ke cikin layin tarihin Millerite shi ne ƙa’idodin annabcin Allah. A ƙarshen Adventism, al’amarin zai sāke komawa ga ƙa’idodin fassarar annabci, amma tun daga 1844 ba za a ƙara amfani da lokacin annabci ba. Ƙa’idodin da suke a ƙarshe sun ginu ne a kan Alpha da Omega suna kwatanta ƙarshen daga farkon.
Sa’ad da fifikon Daular Usmaniyya ya ƙare a cikar annabi ta masifa ta biyu, yana wakiltar aikin annabci na Musulunci, annabcin shekara ɗari uku da casa’in da ɗaya da kwanaki goma sha biyar na Ru’ya ta Yohanna 9:15 ya cika, kuma “ƙa’idar cewa yini ɗaya yana wakiltar shekara ɗaya,” wadda ita ce ainihin zuciyar aikin Miller, ta tabbata.
Sa’ad da Musulunci ya kai hari a ranar 11 ga Satumba, 2001, zuwan annoba ta uku cikin cikar Ru’ya ta Yohanna 8:13 ya cika, kuma ka’idar da ta kasance ainihin zuciyar aikin Future for America ta tabbata; wato wannan ka’ida, a taƙaice, ita ce maimaituwar tarihi. An tabbatar da annabcin ƙaho na annoba da ke wakiltar Musulunci sa’ad da mala’ikan Ru’ya ta Yohanna goma a shekara ta 1840 da kuma mala’ikan Ru’ya ta Yohanna goma sha takwas a shekara ta 2001 suka cika. Tarihi ya maimaitu. Abin da za a sa ran zai biyo baya shi ne rashin cika tsammani.
Baƙin cikin zai shigar da lokacin jinkiri. Baƙin cikin zai karya guiwar waɗanda suka shiga aikin, ya kuma watsar da su. Za a cika wannan baƙin cikin ta wurin watsi da wata muhimmiyar ƙa’ida ta annabci, hakika babbar ƙa’idar annabci da aka kafa tun farkon Adventism. Ƙarfafawar ranar 11 ga Satumba, 2001 tana da alaƙa da Musulunci, kuma baƙin cikin ranar 18 ga Yuli, 2020 ya shafi Musulunci. An sanar da mu cewa abin da ya ba Samuel Snow da wasu daga baya damar gane ranar 22 ga Oktoba, 1844 shi ne Ubangiji ya ɗauke hannunsa daga kuskuren da yake cikin wasu lambobi a jadawalin 1843. Sa’an nan Snow da Millerites suka ga cewa shaidar da ta sa suka yi hasashen shekara ta 1843 domin cikar annabcin shekaru dubu biyu da ɗari uku, ita ce a lokacin aka gane cewa ita ce wannan shaidar ɗaya tilo da ta ba su damar tantance ranar 22 ga Oktoba, 1844.
“Yesu da dukan rundunar sama suka dubi waɗanda, cikin ɗanɗanon bege, suka daɗe suna ɗokin ganin Shi wanda rayukansu suke ƙauna, da tausayi da ƙauna. Mala’iku kuwa suna shawagi a kewaye da su, domin su ƙarfafa su a lokacin gwajinsu. Waɗanda suka ƙyale karɓar saƙon samaniya kuwa aka bar su cikin duhu, fushin Allah kuma ya huru a kansu, domin ba su yarda su karɓi hasken da Ya aiko musu daga sama ba. Waɗancan amintattu da suka yi baƙin ciki saboda cika tsammani, waɗanda ba su iya fahimtar dalilin da ya sa Ubangijinsu bai zo ba, ba a bar su cikin duhu ba. An sāke kai su ga Littattafansu Masu Tsarki domin su bincika lokutan annabci. An ɗauke hannun Ubangiji daga kan lambobin, aka kuma bayyana kuskuren. Suka ga cewa lokutan annabci sun kai har zuwa 1844, kuma irin wannan hujjar da suka gabatar don nuna cewa lokutan annabci sun ƙare a 1843 ce ta tabbatar da cewa za su ƙare a 1844. Haske daga Maganar Allah ya haskaka matsayinsu, suka kuma gano lokacin jinkiri—‘Ko da wahayin ya jinkirta, sai ka jira shi.’ Cikin ƙaunarsu ga zuwan Kristi nan da nan, sun yi watsi da jinkirin wahayin, wanda aka ƙaddara ya bayyana ainihin masu jira na gaskiya. Suka sāke samun wani takamaiman lokaci. Duk da haka na ga cewa da yawa daga cikinsu ba za su iya ɗagowa sama da tsananin baƙin cikin da ya same su ba, domin su mallaki irin wancan himma da ƙwazo da suka alamta bangaskiyarsu a 1843.” Early Writings, 236, 237.
Ya kamata mu yi tsammani cewa shaidar da ta kai ga hasashen cewa Musulunci zai kai hari ga Ƙasar Amirka a ranar 18 ga Yuli, 2020, za ta tabbatar da cewa a dokar Lahadi mai zuwa nan ba da jimawa ba, Musulunci ne hukuncin da za a kawo a kan Ƙasar Amirka, ba tare da abin lokaci ya ƙara kasancewa a haɗe da wannan abin da zai faru ba.
Manyan alamomin hanya guda huɗu a tarihin daga 1840 har zuwa 1844. Kowane alamar hanya yana da alaƙa da aiwatar da babbar ƙa’idar Miller—wato ƙa’idar cewa rana ɗaya tana wakiltar shekara guda.
Manyan alamomi huɗu na farko a tarihin shekara ta 2001, har zuwa dokar Lahadi. Satumba 11, 2001 ya kasance Musulunci ne. Hasashen da ya kasa cika na Yuli 18, 2020 ya kasance game da Musulunci. Kowane alamar hanya tana da alaƙa da aiwatar da ƙa’ida ta farko ta Future for America—maimaituwar tarihi. “Tsawa bakwai” suna wakiltar abubuwan da za su faru a nan gaba waɗanda za a bayyana bisa tsarinsu. Ta farkon cikin alamomin huɗun ita ce Satumba 11, 2001, wadda ta nuna harin da Musulunci ya kai wa Amurka cikin cikar masifa ta uku. Alamar hanya ta ƙarshe, wadda ke wakiltar dokar Lahadi a cikin tarihinmu, dole ne ta kasance game da Musulunci domin Alpha da Omega kullum yana bayyana ƙarshe daga farko, kuma Alpha da Omega shi ne Wanda ya rufe “tsawa bakwai” saboda wannan tarihi ɗin kansa. Musulunci zai kai hari ga Amurka a dokar Lahadi.
Wannan yana ɗaya daga cikin manyan muhimman abubuwa uku na buɗewar hatimin tsãwa bakwai da ake ci gaba da bayyana yanzu. Da zarar Musa ya shelanta saƙon da yake wakiltar Kukan Tsakar Dare a cikin jerin tarihinsa, motsi na ƙarshe suka kasance masu sauri. Annoba goma masu hallakarwa ta hanyar iko na allahntaka, har sai annabcin ɗan fari ya cika, abin da ya haifar da kuka a Tsakar Dare a Masar. Da zarar Almasihu ya shiga Urushalima, matakai masu sauri zuwa gicciye suka fara. Sa’ad da aka shelanta saƙon, babu komawa baya. Daga taron sansani na Exeter a ranar 12 ga Agusta, 1844, cikin ƙasa da watanni biyu bayan haka, annabcin ya cika.
Sai maganar Ubangiji ta zo mini, tana cewa, Ɗan mutum, mene ne wannan karin magana da kuke yi a cikin ƙasar Isra’ila, kuna cewa, Kwanaki suna ja, kowane wahayi kuwa yana ƙarewa a banza? Saboda haka ka faɗa musu, Ga abin da Ubangiji Allah yana cewa; Zan sa wannan karin magana ta daina, ba kuwa za su ƙara yin amfani da ita a matsayin karin magana a Isra’ila ba; amma ka ce musu, Kwanaki sun kusa, haka kuma cikar kowane wahayi. Gama ba za a ƙara samun wani wahayi na banza ko wani duba na lallashi a cikin gidan Isra’ila ba. Gama ni ne Ubangiji: zan yi magana, maganar da kuwa zan faɗa za ta cika; ba za a ƙara jinkirta ta ba: gama a cikin kwanakinku, ya ku gidan tawaye, zan faɗi magana, in kuwa aikata ta, in ji Ubangiji Allah. Sai kuma maganar Ubangiji ta sāke zuwa mini, tana cewa, Ɗan mutum, duba, mutanen gidan Isra’ila suna cewa, Wahayin da yake gani na kwanaki masu yawa ne masu zuwa, yana kuma yin annabci ne game da lokuta masu nisa. Saboda haka ka ce musu, Ga abin da Ubangiji Allah yana cewa; Ba za a ƙara jinkirta ko ɗaya daga cikin maganganuna ba, amma maganar da na faɗa za a aikata ta, in ji Ubangiji Allah. Ezekiyel 12:21–28.