Saƙon ruwan sama na ƙarshe gargaɗi ne game da kusantowar rufe lokacin jinƙai tare da kira zuwa ga shiri na kai-da-kai. Waɗannan ra’ayoyi guda biyu an wakilta su a surori na goma da na goma sha ɗaya na wahayin Ishaya, kuma an yi hakan ne a cikin mahallin saƙon Daniyel goma sha ɗaya wanda aka buɗe hatiminsa a 1989, kuma wanda ɓoyayyiyar tarihinsa ake buɗe hatiminsa a lokacin hatimcewa na mutum dubu ɗari da arba’in da huɗu, waɗanda Ishaya da ’ya’yansa suke wakilta a cikin wahayin. Waɗannan layuka biyu tare suna wakiltar gargaɗi ga Ahaz, yana wakiltar Laodiceyawa waɗanda ba su da “fahimta” game da waɗannan layuka biyu na cikin gida da na waje waɗanda suka mamaye annabcin Littafi Mai Tsarki.
Daniel 11:11 da Wahayin Yahaya 11:11 suna gabatar da wakilci iri ɗaya na ciki da na waje, inda Daniel yake wakiltar na waje, Wahayin Yahaya kuma na ciki. Waɗannan “surori da ayoyi” biyu na ciki da na waje suna haɗuwa kai tsaye da saƙonnin sura ta goma da ta goma sha ɗaya na waje da na ciki, kuma suna yin haka a cikin Ishaya 11:11.
Ishaya sura ta shida ita ce 9/11, kuma tana bayyana tsarkakewa da shafewar Ishaya a matsayin manzo a 9/11. Tun daga sura ta bakwai gaba, akwai tsarin saƙon da ya iso a 9/11. Sura ta goma tana fayyace matsayin ayoyi shida na ƙarshe na Daniyel goma sha ɗaya, gama shi ne saƙon da aka buɗe hatiminsa a lokacin ƙarshe a shekara ta 1989.
Babi na goma sha ɗaya na Ishaya yana wakiltar 9/11 da shafewar Ishaya da saƙonsa. Aya ta ɗaya tana daure da aya ta goma ta wurin “Yesse,” kuma aya ta goma tana cewa, “A ranar nan,” sai aya ta goma sha ɗaya ta ci gaba da cewa, “Kuma zai faru a ranar nan cewa Ubangiji zai sāke miƙa hannunsa a karo na biyu domin ya maido da ragowar mutanensa.”
Wannan rana ita ce shekara ta 1850.
To, wani reshe zai fito daga kututturen Yesse, kuma wani toho zai tsiro daga saiwoyinsa. Ruhun Ubangiji kuwa zai zauna a kansa, ruhun hikima da fahimta, ruhun shawara da iko, ruhun sani da tsoron Ubangiji; zai sa ya yi saurin ganewa a cikin tsoron Ubangiji. Ba zai yi shari’a bisa ga abin da idanunsa suka gani ba, ba kuwa zai tsauta bisa ga abin da kunnuwansa suka ji ba. Amma da adalci zai yi wa matalauta shari’a, da daidaito kuma zai yi hukunci domin masu tawali’u na duniya. Zai bugi duniya da sandar bakinsa, da numfashin leɓunansa kuma zai kashe mugaye. Adalci zai zama abin ɗaurin ƙugunsa, aminci kuwa abin ɗaurin kugu. Kerkeci kuma zai zauna tare da ɗan rago, damisa kuma za ta kwanta tare da ɗan akuya; ɗan maraƙi da ɗan zaki da dabbar da aka yi kitsenta tare; kuma ƙaramin yaro zai bishe su. Saniya da beyar kuma za su ci kiwo; ‘ya’yansu kuma za su kwanta tare; zaki kuwa zai ci ciyawa kamar sa. Jaririn mai shan nono kuma zai yi wasa a bakin ramin macijin asp, yaron da aka yaye nono kuma zai sa hannunsa a maɓoyar macijin cockatrice. Ba za su cuce ko su hallaka ba a dukan dutsena mai tsarki, gama duniya za ta cika da sanin Ubangiji, kamar yadda ruwaye suke rufe teku.
11:10 Kuma a wannan rana za a kasance da tushen Yesse, wanda zai tsaya a matsayin tuta ga al’ummai; zuwa gare shi ne Al’ummai za su nema: kuma hutunsa zai zama mai ɗaukaka.
11:11 Kuma zai faru a wannan rana, Ubangiji kuma zai sāke miƙa hannunsa a karo na biyu domin ya maido da ragowar mutanensa waɗanda suka ragu, daga Assuriya, da daga Masar, da daga Fataros, da daga Kush, da daga Elam, da daga Shinar, da daga Hamat, da kuma daga tsibiran teku.
11:12 Kuma zai kafa tuta domin al’ummai, ya kuma tattara korarrun Isra’ila, ya kuma tara warwatsattun Yahuda daga kusurwoyi huɗu na duniya.
Kishin Efraimu ma za ta kau, kuma za a datse maƙiyan Yahuza: Efraimu ba zai yi wa Yahuza kishi ba, Yahuza kuma ba zai tsananta wa Efraimu ba. Amma za su fāɗa a kan kafaɗun Filistiyawa zuwa yamma; tare za su washe waɗanda suke gabas: za su sa hannunsu a kan Edom da Mowab; kuma ’ya’yan Ammon za su yi musu biyayya.
Ubangiji kuwa zai hallaka harshen tekun Masar ƙwata-ƙwata; kuma da iska mai ƙarfinsa zai kaɗa hannunsa a kan kogin, ya bugi shi ya rarraba shi zuwa rafuffuka bakwai, ya kuma sa mutane su haye da ƙafafunsu busassu. Kuma za a yi babban hanya domin ragowar mutanensa, waɗanda za su rage, daga Assuriya; kamar yadda ya kasance ga Isra’ila a ranar da ya fito daga ƙasar Masar. Ishaya 11:1–16.
Aya ta farko ta ce, “Kuma wani sanda zai fito daga gindin Yesse, kuma Wani Reshe zai tsiro daga saiwoyinsa: Kuma Ruhun Ubangiji zai sauka a kansa.” Wannan ƙarfi mai girma na bayyana Almasihu ya ci gaba, AMMA wannan bayyana ta fi shafi kwanakin ƙarshe fiye da kwanakin Ishaya ko ma kwanakin da Almasihu ya yi tafiya a cikin mutane.
Karatu mai zurfi yana bayyana cewa ayoyi na ɗaya zuwa na tara duka halaye ne da ke bayyana Almasihu, kuma a aya ta goma an ce, “Kuma sanda zai fito.” Babu wani yankewa a cikin gudan tunani daga aya ta ɗaya har zuwa aya ta goma. Aya ta goma tana cewa, “kuma a wannan rana,” wanda dole ne ya faru a wannan rana ɗaya da aya ta ɗaya. Dukansu aya ta goma da ta ɗaya suna bayyana “saiwar,” kuma ta haka suna ɗaure ayoyin biyu tare, layi bisa layi.
Aya ta ɗaya da ta goma tare suna cewa, “Kuma wani tsiro zai fito daga gungumen Yesse, kuma wani reshe zai yi girma daga saiwoyinsa. A wannan rana kuma za a sami tushen Yesse, wanda zai tsaya a matsayin tuta ga al’ummai; zuwa gare shi al’ummai za su nemi hanyar zuwa: kuma hutunsa zai zama mai ɗaukaka.”
“Sandar iko” alama ce ta hukuma.
Ta haifi ɗa namiji, wanda zai yi mulkin dukan al’ummai da sandar ƙarfe; aka kuwa ɗauke ɗanta zuwa wurin Allah, zuwa kuma ga kursiyinsa. Ru’ya ta Yohanna 12:5.
“Sandar mulki” alama ce ta zaɓe, rarrabewa da kuma keɓancewa.
Sai Musa ya ajiye sandunan a gaban Ubangiji a cikin alfarwar shaida. Kuma washegari, Musa ya shiga cikin alfarwar shaida; sai ga shi, sandar Haruna ta gidan Lawi ta tsiro, ta fitar da ƙwayoyin toho, ta yi furanni, ta kuma ba da ’ya’yan almond. Sai Musa ya fito da dukan sandunan daga gaban Ubangiji zuwa ga dukan ’ya’yan Isra’ila; suka duba, kowa kuwa ya ɗauki sandarsa. Sai Ubangiji ya ce wa Musa, Ka mai da sandar Haruna a gaban shaida, a ajiye ta domin ta zama alama a kan masu tawaye; ta haka za ka kawar da gunaguninsu daga gare ni gaba ɗaya, domin kada su mutu. Sai Musa ya yi haka: kamar yadda Ubangiji ya umarce shi, haka ya yi. Ƙidaya 17:7–11.
Sandar Haruna da ta toho tana bayyana wani “sanda” a zamanin ruwan sama na ƙarshe, domin ta Haruna ce kaɗai “sanda” da ta toho daga cikin “sanda” goma sha uku. Wannan tohowar alama ce ta zamanin ruwan sama na ƙarshe, lokacin da Allah zai bayyana bambanci tsakanin “sanduna” goma sha biyu masu tawaye da suke iƙirarin suna da saƙon ruwan sama na ƙarshe, kamar yadda kuma aka misalta da nuna ta wurin wuta na Iliya, wadda ta nuna bambanci tsakanin na gaskiya da na ƙarya. “Sanda” kuma alama ce ta awo da shari’a.
Sai aka ba ni wani sanda mai kama da sandar awo; mala’ikan kuma ya tsaya yana cewa, Ka tashi, ka auna haikalin Allah, da bagaden, da kuma waɗanda suke yin sujada a cikinsa. Ru’ya ta Yohanna 11:1.
“Sandar” yana fitowa daga kututturen Jesse, kuma “Jesse” na nufin ‘tsayawa a fito fili’ kamar alamomin hanya suke a annabcin Littafi Mai Tsarki. Farez shi ne ainihin “saiwar” Jesse, kuma Farez na nufin “karya, kutsewa ko watsewa.” Farez shi ne saiwa ko mafarin zuriyar jinin Jesse. “Saiwar Jesse” saboda haka alama ce ta alpha, wato Farez, kuma omega ita ce Jesse, mafari da kuma matuƙa. Saiwar Jesse tana farawa da watsewa (Farez) kuma tana ƙarewa a wani alamar hanya na mutum yana tsaye. Tsayuwar maza, a ma’anar annabci, alama ce ta mulki. A cikin Littafi Mai Tsarki Farez yana fara wata zuriyar jini, ba tare da wata alaƙar da ta gabace shi kafin gabatar da shi ba, kuma sunansa na nufin karya, saboda haka rubutaccen tarihin zuriyarsa da sunansa suna bayyana Farez a matsayin mafari, suna mai da Jesse matuƙa. Melkizedek kuma mutum ne na Littafi Mai Tsarki da aka bayyana a matsayin wanda ba shi da wata zuriyar da ta gabace shi, kamar yadda yake a wajen Farez. Saiwar Farez tana ƙunshe da gaskiyar cewa yana wakiltar firistancin Melkizedek, wanda Ibrahim ya ba zakka.
Tsarin Melkizedek shi ne tsarin firistoci na Almasihu.
Inda magabacinmu ya riga ya shiga saboda mu, wato Yesu, wanda aka mai da shi babban firist har abada bisa ga tsarin Melkisedek. Ibraniyawa 6:20.
Tushen Jesse shi ne firistancin Melchizedek, kuma dole ne mafari ya nuna ƙarshen. Jesse yana wakiltar rukuni na ƙarshe na firistancin Melchizedek da zai tashi tsaye, waɗanda, bisa ga Ishaya, tuta ce ga al’ummai.
“Jijjiga” na nufin ‘yanke (itatuwa); gangar jiki ko kututturen itace (kamar yadda aka sare ko kuma aka dasa),’ kuma “jijjigar” tana fitowa daga wata masarauta da aka wuce ta, kamar yadda ya faru da Nebukadnezzar a cikin Daniyel sura ta huɗu. Itace, a ma’anar annabci, masarauta ce, kuma sa’ad da masarauta ta ƙare, to an sare wannan itacen.
“Tsiron” da ke cikin wannan nassin yana fitowa ne daga kututture—ba daga reshe na sama ba. Daga wata tsohuwar mulki da kututturen yake wakilta, wani “sanda,” alamar iko, yana fitowa, kuma wannan ikon yana dogara ne a kan ko “sandar” tana ɗauke da “ƙwayoyin furanni da furanni” na saƙon ruwan sama na ƙarshe. Wannan iko yana samo asali ne daga wata mulki da ta gabata, wadda aka sare ta.
“saiwar” ita ce “saiwar Yesse,” kuma “sandar” da take fitowa daga “kututturen” tana fitowa ne daga “kututturen” wanda saiwoyinsa su ne saiwar Yesse. Sandar da take haifar da iko tana fitowa daga kututturen, amma Reshen yana fitowa daga saiwar—kuma saiwar ita ce tuta. Saiwar ita ce mafari, kuma ƙarshe kuwa shi ne reshen.
Kalmar “reshen” tana nufin mai tsaro ko alamar hanya. Ishaya yana sanar da mu cewa Reshen yana zuwa a lokacin dokar Lahadi.
Kuma a wannan rana mata bakwai za su kama mutum ɗaya, suna cewa, Za mu ci gurasarmu da kanmu, mu kuma sa tufafinmu da kanmu: sai dai kawai a kira mu da sunanka, domin a kawar mana da abin kunya. A wannan rana reshen Ubangiji zai zama kyakkyawa da ɗaukaka, kuma amfanin ƙasa zai zama mafifici da kyan gani ga waɗanda suka tsira daga Isra’ila. Kuma zai kasance, wanda aka bari a Sihiyona, da wanda ya ragu a Urushalima, za a kira shi mai tsarki, wato kowane mutum da aka rubuta a cikin masu rai a Urushalima: sa’ad da Ubangiji zai wanke ƙazantar ’ya’yan mata na Sihiyona, ya kuma tsarkake jinin Urushalima daga tsakiyarta ta wurin ruhun shari’a, da kuma ta wurin ruhun ƙonawa. Ishaya 4:1–4.
“Mutum ɗaya” wanda matan bakwai suka kama shi shi ne shugaban cocin Roma, wanda ya zama na takwas daga cikin bakwai a lokacin dokar Lahadi, yana kwaikwayon rayuka 8 da suke cikin jirgin. A lokacin dokar Lahadi, “a ranar nan” “reshen Ubangiji zai zama kyakkyawa da ɗaukaka” “sa’ad da Ubangiji zai wanke ƙazantar ’ya’yan mata na Sihiyona, ya kuma tsarkake jinin Urushalima daga cikinta ta wurin ruhun hukunci, da kuma ta wurin ruhun ƙonawa.” Wannan tsarkakewa ta wurin ruhun hukunci da ruhun ƙonawa ana cika ta ne ta hannun Manzon Alkawari a Malachi uku a lokacin dokar Lahadi. “Kyakkyawan reshen” shi ne mutum dubu ɗari da arba’in da huɗu, waɗanda ba su fito daga kututture ba, sai dai daga tushen Jesse, wanda shi ne tuta.
Ikonsu ana wakilta ta wurin sandar da ta fito daga wani reshe na mulkin da ya fāɗi. Mulkin Filadelfiya ya fāɗi daga 1856 har zuwa 1863, kuma ikon da aka kafa a cikin wancan mulkin da ya fāɗi za a sāke kafawa a dokar Lahadi. Sa’ad da aka ɗaga reshen da yake tuta, motsin Laodikiya na dubu ɗari da arba’in da huɗu yana sauyawa zuwa motsin Filadelfiya na dubu ɗari da arba’in da huɗu. A lokacin ne kuma ikon ko sandar da ta fito daga mulkin Millerite ko na Filadelfiya ana wakiltarsa da maɓalli da aka ɗora wa Eliyakim a cikin Ishaya 22:22.
Kuma zan ɗora mabuɗin gidan Dawuda a bisa kafadarsa; haka zai buɗe, ba kuwa wanda zai rufe; zai kuma rufe, ba kuwa wanda zai buɗe. Ishaya 22:22.
Ayat ɗin yana nuna 22 ga Oktoba, 1844, kuma yana bayyana Eliyakim a matsayin wanda yake karɓar “maɓalli.” A cikin ayoyi biyu da suka gabata, an ƙwace ikon Laodikiya daga hannun Shebna, aka ba shi Eliyakim. A lokacin dokar Lahadi, ikon da aka taɓa ba mutanen alkawari zaɓaɓɓu ana ƙwace shi daga masarautar Adventism na Rana ta Bakwai na Laodikiya, a ba da shi ga masarautar motsin Filadelfiya na dubu ɗari da arba’in da huɗu—wadda ita ce masarautar ɗaukaka.
Ya ce musu, Amma ku fa, wa kuke cewa ni ne? Sai Siman Bitrus ya amsa ya ce, Kai ne Almasihu, Ɗan Allah mai rai. Sai Yesu ya amsa ya ce masa, Mai albarka ne kai, Siman Barjona; gama jiki da jini ba su bayyana maka wannan ba, sai dai Ubana wanda yake cikin sama. Ni kuma ina ce maka, kai ne Bitrus, kuma a kan wannan dutse zan gina ikkilisiyata; kofofin jahannama kuwa ba za su rinjaye ta ba. Kuma zan ba ka makullan mulkin sama: kuma duk abin da ka ɗaure a duniya za a ɗaure shi a sama; kuma duk abin da ka kwance a duniya za a kwance shi a sama. Matiyu 16:16–19.
Sandar iko, wanda aka wakilta a matsayin maɓalli da aka ba Bitrus, an ɗora shi a kafadar Eliyakim a cikin Ishaya 22:22. Bitrus yana wakiltar reshen dubu ɗari da arba’in da huɗu waɗanda suke shiga alkawari da Almasihu jim kaɗan kafin dokar Lahadi. A cikin wannan nassi Bitrus yana a Kaisariya Filibbi, wato Panium na ayoyi goma sha uku zuwa goma sha biyar na Daniyel goma sha ɗaya. An canja sunansa, yana wakiltar dangantakar alkawari, kuma sunan Bitrus, sa’ad da aka kusance shi ta hanyar ninka matsayoyin lambobi na kowane harafi, yana daidaita da 144,000. Ikon, ko sanda, ko maɓallin da aka ɗora wa Eliyakim sa’ad da aka jefa Shebna cikin fili kamar ƙwallo, shi ne “sandan” da yake fitowa daga kututturen Adventisancin Milleriyawa na Filadelfiya wanda aka sare daga 1856 zuwa 1863.
Bitrus yana karɓar ikon jama’ar alkawarin Allah a lokacin rarrabe alkama da ciyawa marar amfani, gama alkamar za a ɗaga ta a matsayin hadayar gurasa mai kaɗawa ta Fentikos. Ciyawa marar amfani ce ake fara rarrabewa, kamar yadda yisti a cikin gurasan kaɗawa na Fentikos yake wakiltuwa ana kawar da shi ta wurin aikin gasa. Ikon sanda ko maɓalli yana fitowa daga kututturen mulkin da ya faɗi, kuma reshen da yake tutar alama yana fitowa daga saiwar Yesse, shi ne kuma saiwar Yesse, domin Yesu yana kwatanta ƙarshen abu da farkon abu. Saiwar ita ce farko, reshen kuma ƙarshe. Wannan amfani na annabci ba zai yiwu Yahudawan masu gardama na zamanin Kristi ko na yau su fahimce shi ba, gama shi ne babban ƙa’idar tsarin aikin ruwan sama na ƙarshen zamani, kuma ana kuma wakilta shi a matsayin maɓallin gidan Dawuda. Maɓallin yana buɗe ƙofar gidan Dawuda wadda aka rufe. Maɓallin yana buɗe ƙofa zuwa Wuri Mai Tsarki na sama, wato gidan Dawuda. Alfa na 22 ga Oktoba, 1844, yana maimaituwa a omega na dokar Lahadi.
Dawuda, ɗan Yesse, ya rubuta wani asiri mai zurfi wanda ya kawo ƙarshen duk wata ƙarin gardama da Yahudawa masu jayayya a zamanin Almasihu suka yi, ta haka kuma ya nuna ƙarshen shaidarsa ga Yahudawa.
Zabura ta Dawuda. Ubangiji ya ce wa Ubangijina, Ka zauna a hannun damana, har sai na mai da maƙiyanka matashin ƙafafunka. Ubangiji zai aiko da sandar ƙarfinka daga Sihiyona: ka yi mulki a tsakiyar maƙiyanka. Mutanenka za su ba da kansu da son rai a ranar ikonka, cikin kyawawan tsarkin nan tun daga mahaifar safiya: kana da raɓar ƙuruciyarka. Ubangiji ya rantse, ba kuwa zai tuba ba, Kai firist ne har abada bisa ga tsarin Malkisadik. Zabura 110:1–4.
Palmoni ya ƙaddara ya sanya wannan nassi cikin Zabura 110, wanda, ba shakka, wata lamba ce a duniyar lissafi da ake gane ta a matsayin lamba ta musamman. Rabin “220” da kuma sau goma na “11” za su sa rai ya sa ran cewa lambar “110” tana ɗauke da wata muhimmiyar ma’ana, kuma haka yake—kamar yadda nassin kansa ma yake. Waƙa ce ta Dawuda, kuma Dawuda alama ce ta dubu ɗari da arba’in da huɗu, saboda haka aya ce daga waƙar gonar inabi, wadda ita ce waƙar Musa da Ɗan Ragon. Tana bayyana lokacin da ake ƙetare tsoffin manoman gonar inabin, a kuma ba da gonar inabin ga dubu ɗari da arba’in da huɗu. Sa’ad da hakan ya faru, wannan ne “ranar ikonka” mai daidaituwa da ikon Fentikos a ƙolin lokacin Fentikos.
Mutanen Allah za su kasance “masu son rai” a ranar da suka fito daga “mahaifar safiya,” tare da “raɓar ƙuruciyarka.” Sabuwar haihuwa misali ce ta tuba da rai. An ɗauko mutum ɗari da arba'in da huɗu daga mahaifa a cikin Yuli na shekara ta 2023, kuma an haife su da raɓar ƙuruciyarsu, gama an haife su cikin saƙon Kukan Tsakar Dare, wanda shi ma ya faru tare da Milleriyawa a farkon lokaci, wato a “ƙuruciyarsu.” Ita ce wannan raɓa ɗaya, domin maimaituwar tarihin alpha ce a cikin tarihin omega. A cikin “ranar” “ƙarfafuwarsu,” sa’ad da aka kore Shebna “daga” “matsayinsa, kuma daga” “halinsa” aka jawo shi “ƙasa,” Eliyakim, mutum ɗari da arba'in da huɗu ana mai da su firistocin omega, gama an yi su bisa ga tsarin Melkizadek, domin mutum ɗari da arba'in da huɗu ba za su ɗanɗani mutuwa ba, ko kuma kamar yadda yake da Melkizadek, su firistoci ne har abada.
A cikin “ranar ikonsa” Ubangiji zai aiko da “sandar ƙarfinsa daga Sihiyona.” An ɗora ikon mulkokinsa biyu—na alheri (baratarwa) da na ɗaukaka (tsarkakewa)—a kan waɗanda suke sanye da kambinsa na ɗaukaka, gama suna wakiltar mulkinsa. An aike su daga Sihiyona, domin ma’anar Sihiyona tana wakiltar tuta ta dubu ɗari da arba’in da huɗu.
Sa’ad da Farisiyawa suka taru wuri guda, Yesu ya tambaye su, yana cewa, Me kuke gani game da Almasihu? ɗan wa ne shi? Suka ce masa, Ɗan Dawuda.
Ya ce musu, To, yaya Dawuda cikin Ruhu yake kiransa Ubangiji, yana cewa, Ubangiji ya ce wa Ubangijina, Ka zauna a hannun damana, har sai na maida maƙiyanka matattakalar ƙafafunka? In kuwa Dawuda yana kiransa Ubangiji, yaya zai zama ɗansa?
Kuma ba wanda ya iya ba shi amsa ko da kalma guda; haka kuma, daga wannan rana ba wanda ya ƙara yin ƙarfin halin yi masa wata tambaya. Matiyu 24:41–46.
Dangantakar annabcin Dawuda da Almasihu ta fuskar alpha da omega—farko da ƙarshe—ita ce ƙa’ida ta farko ta hanyar “layi bisa layi,” kuma wannan ƙa’ida ba Yahudawan masu gardama suka iya fahimta ba, kamar yadda Bawan Allah na kwanaki na ƙarshe na Laodicea mai bi na bakwai ba zai iya gane cewa tarihin Milleriyawa a lokacin saƙon Kukan Tsakar Dare shi ne inda raɓar sama ta zubo a lokacin samartakar Adventism ba. “Raɓar” samartakarka tana bisa mutum dubu ɗari da arba’in da huɗu, kuma ta fara yayyafawa a 9/11, kuma dokar Lahadi ita ce “ranar iko,” sa’ad da ake shafe ragowar a matsayin firistoci bisa tsarin Melkizedek.
Daga cikin kututturen Adventis na Rana ta Bakwai na Laodiceya (coci mai gwagwarmaya) ne reshen yake fitowa (coci mai nasara), yayin da daga tushen Jesse kuwa, dubu ɗari da arba’in da huɗu—su ne reshen ’ya’ya masu ɗaukaka da aka ɗaga sama a matsayin hadayar kaɗawa a ranar ikonsa.
Za mu ci gaba da waɗannan tunane-tunane a cikin talifi na gaba.
“Misalai Babi na Ɗaya Dole ne a aiwatar da shawarwari game da ƙarshen duniya a hanyar da za ta ba su cikar da ta fi bayyana, ga waɗannan kwanakin ƙarshe. Yanayi na mugunta da suka yi rinjaye a zamanin Nuhu sun sake bayyana a cikin wannan zamani. Kowane irin zunubi da mugunta ana aiwatar da su ba tare da tsangwama ba. Tsananin muguntar da ta cika duniya a wancan zamani, ta kawo kururuwa daga wata duniya da aka gurɓata zuwa ga Allah, kuma ba da daɗewa ba ta jawo hukuncinsa a kan duniya ta wurin rigyawar ruwa. Irin wannan yanayi na tashin hankali da mugunta ne ya kawo duniya daga zamanin Nuhu ta zama abin hallaka ta wurin rigyawar ruwa; kuma a cikin kwanaki na ƙarshe za a sami irin wannan tashin hankali da mugunta da gaggawar yin zunubi da zai jawo wa duniya marar tuba hukunci ta wurin wuta. Wahayin da Nuhu ya yi wa mutanen zamaninsa game da abin da zai auku a kan su ta fuskar duniya, da kuma shawarwarin da ya yi musu su tuba, Allah bai ɗauki su a matsayin tatsuniya ba. Yayin da Nuhu yake yi wa mutanen zamaninsa wa’azi da gargadi da addu’a, Ruhun Allah yana ƙoƙarin jawo hankalinsu daga zunubi zuwa ga Allah, domin su sami ceto a lokacin da yaƙin fushinsa zai zubo a kansu. Domin Allah ya yi amfani da Nuhu a matsayin bakinsa ga mutanen wannan ƙarni marasa imani; domin ta wurin Nuhu ya ba su shawarwari game da hatsarin da suke ciki. Ya bayyana wa Nuhu muguntar mutanen zamaninsa, kuma ya umurce shi ya gina jirgi bisa ga tsarin da ya ba shi, domin ceton kansa da kuma ceton mutanen idan za su saurara ga gargadin da Allah ya yi musu ta bakinsa. Nuhu ya yi biyayya ga umarnin Allah. Ba wai kawai ya gaya wa mutanen zamaninsa cewa Allah zai rigyaya ruwa a duniya ba, amma ya kuma nuna bangaskiyarsa da ayyukansa ta wajen gina jirgi domin ceton kansa da iyalinsa, kuma domin mutanen da za su yi imani su kuma shiga cikinsa su sami ceto. Ta haka ne ayyukansa suka yi daidai da bangaskiyarsa. Lallai zamanin nan yana ba da misalin yanayin duniya kafin hallaka ta wurin rigyawar ruwa. Mutanen zamanin Nuhu suna yi wa Nuhu ba’a. Masu da’awar masu hikima na zamanin nan, ta wurin ilimi da falsafar ƙarya, sun yi ƙoƙarin nuna cewa ba shi yiwuwa duniya ta hallaka ta wurin rigyawar ruwa, domin tun daga halitta dokokin yanayi ba su canja ba. Mutanen zamanin Nuhu ba su yi imani da saƙon Allah ta bakin bawansa ba. Sun yi wa Nuhu ba’a; suka yi ba’a ga gargadinsa da shawarwarsa. Hanok ya yi wa’azi game da zuwan Almasihu na biyu zuwa duniya domin ya yi hukunci ga kowa da kowa. Ya kuma yi wa’azi game da hallakar da za ta zo wa duniya ta wurin rigyawar ruwa. Amma mutanen zamaninsa ba su kula da waɗannan al’amura ba. Sun ƙi amincewa da Nuhu game da abin da ya yi wa’azi. Kafin hallakar duniya ta wurin rigyawar ruwa, Allah ya aika mutumin adali, Hanok, kuma ya yi wa’azi ga mutanen, domin su tuba su juyo ga Allah, kada rikicin halinsu ya kira su ga hukuncin Allah. Hanok da Nuhu ba su taƙaita wa’azinsu ga maza ba. Matansu sun sanar da mata; yayinda maza, tare da matansu da ’ya’yansu, suka taimaka wa Nuhu wajen gina jirgin.”
“1 ga Afrilu, 1850 Zuwa ga ‘Ƙaramin Garke.’”
“’Yan’uwa Masoya.—Ubangiji ya ba ni wahayi, a ranar 26 ga Janairu, wanda zan ba da labarinsa. Na ga cewa wasu daga cikin mutanen Allah sun kasance a suma da kasala; sun kuma kasance kamar rabin farke ne kawai, ba su kuma gane lokacin da muke rayuwa a cikinsa yanzu ba; kuma cewa ‘mutumin’ nan mai ‘gogar ƙura’ ya riga ya shiga, kuma cewa wasu suna cikin haɗarin a share su su tafi. Na roƙi Yesu ya cece su, ya ƙyale su na ɗan ƙarin lokaci, ya kuma bar su su ga mummunar haɗarinsu, domin su shirya kafin ya kasance har abada ya yi latti ƙwarai. Mala’ikan ya ce, ‘Halaka na zuwa kamar wata guguwa mai ƙarfi ƙwarai.’ Na roƙi mala’ikan ya ji tausayinsu ya cece waɗanda suke son wannan duniya, kuma suke manne da dukiyoyinsu, ba su kuma yarda su rabu da su ba, su miƙa su hadaya domin a gaggauta tafiyar manzannin a kan hanyarsu su ciyar da tumakin da suke jin yunwa, waɗanda suke hallaka saboda rashin abincin ruhaniya.”
“Yayin da nake kallon matalautan rayuka suna mutuwa domin rashin gaskiyar wannan zamani, kuma waɗansu da suke ikirarin gaskata gaskiyar suna barinsu su mutu, ta wurin riƙe hanyoyin da ake bukata domin ciyar da aikin Allah gaba, wannan gani ya yi mini zafi ƙwarai, sai na roƙi mala’ikan ya kawar da shi daga gare ni. Na ga cewa sa’ad da manufar Allah ta nemi wani ɓangare na dukiyarsu, kamar saurayin nan da ya zo wurin Yesu, [Matthew 19:16–22.] sai suka juya suna baƙin ciki; kuma ba da daɗewa ba annobar da take malalowa za ta ratsa ta share dukan dukiyoyinsu gaba ɗaya, sa’an nan kuma zai yi latti ƙwarai a miƙa kayan duniya hadaya, a kuma tara taska a sama.”
“Sa’an nan na ga Mai-fansa mai ɗaukaka, kyakkyawa kuma abin ƙauna, cewa ya bar masarautun ɗaukaka, ya zo wannan duniya mai duhu da kaɗaici, domin ya ba da rayuwarsa mai tamani ya mutu, mai adalci saboda marasa adalci. Ya jure ba’a da bulala masu tsanani, ya kuma sa rawanin ƙaya da aka saƙa; ya yi gumi manyan digo na jini a cikin gonar; alhali nauyin zunuban dukan duniya yana a kansa. Mala’ikan ya tambaya, ‘Saboda mene ne?’ Kai, na gani na kuma sani cewa dominmu ne; saboda zunubanmu ya sha wahala dukan wannan, domin ta wurin jininsa mai tamani ya fanshe mu ga Allah.
“Sa’an nan kuma aka sake nuna mini waɗanda ba su yarda su rabu da dukiyar wannan duniya domin ceton rayukan da suke hallaka ba, ta wajen aika musu da gaskiya, alhali Yesu yana tsaye a gaban Uba, yana roƙo da jininsa, da wahalolinsa, da mutuwarsa saboda su; kuma alhali manzannin Allah suna jira, a shirye suke su kai musu gaskiyar ceto domin a sa musu hatimin Allah mai rai. Ya kasance da wuya ga waɗansu da suke ikirarin sun gaskata gaskiyar wannan zamani, su yi ko ɗan abin kaɗan kamar su miƙa wa manzannin kuɗin Allah kansa, wanda ya ara musu domin su zama masu kula da shi.”
“Sa’an nan kuma aka sake nuna mini Yesu mai shan wahala, hadayarsa da ƙaunarsa masu zurfi ƙwarai, har ya ba da ransa domin su; sa’an nan kuma rayuwar waɗanda suka yi ikirarin su ne mabiyansa, waɗanda suke da dukiyar wannan duniya, kuma suka ɗauka cewa babban abu ne ƙwarai su taimaka wa aikin ceto. Mala’ikan ya ce, ‘Irin waɗannan za su iya shiga sama?’ Wani mala’ika ya amsa, ‘A’a, ba har abada ba, ba har abada ba, ba har abada ba. Waɗanda ba su da sha’awa ga aikin Allah a duniya, ba za su taɓa iya rera waƙar ƙauna mai fansa a sama ba.’”
“Na ga cewa aikin gaggawa da Allah yake yi a duniya ba da daɗewa ba za a gajarta shi cikin adalci, kuma dole ne manzanni masu sauri su yi hanzari a tafiyarsu domin su nemo garken da ya watse. Wani mala’ika ya ce, ‘Duka manzanni ne? A’a, a’a, manzannin Allah suna da saƙo.’”
“Na ga cewa an hana aikin Allah ci gaba, an kuma zubar masa da mutunci ta wurin tafiyar wasu waɗanda ba su da wani saƙo daga Allah. Irin waɗannan za su ba da lissafi ga Allah game da kowace dala da suka kashe wajen tafiya zuwa inda ba aikinsu ba ne su je; gama wannan kuɗi zai iya taimaka wa aikin Allah, kuma saboda rashinsa, rayuka sun yi yunwa har suka mutu saboda ƙarancin abinci na ruhaniya, wanda da zai iya kasancewa an ba su ta wurin manzannin Allah da aka kira aka kuma zaɓa, da a ce suna da abin yi.”
“Girgizar mai ƙarfi ta riga ta fara, kuma za ta ci gaba, kuma za a girgiza a fid da dukan waɗanda ba su yarda su kama gaskiya da ƙarfi ba, su tsaya kai-da-fata ba tare da ja da baya ba domin gaskiya, su kuma yi hadaya domin Allah da aikinsa. Mala’ikan ya ce, ‘Kuna tsammani za a tilasta wa wani ya yi hadaya? A’a, a’a. Dole ne ta zama hadaya ta yardar rai. Za a buƙaci komai domin a sayi gonar.’—Na yi kuka ga Allah ya ji tausayin mutanensa, waɗansu daga cikinsu kuwa sun kasance suna suma suna mutuwa.”
“Na ga cewa waɗanda suke da ƙarfi su yi aiki da hannuwansu, su kuma taimaka wajen ɗorewar aikin, suna da alhakin wannan ƙarfi nasu, kamar yadda waɗansu kuma suke da alhakin dukiyarsu.
“Sa’an nan na ga cewa shari’un Allah Maɗaukaki suna nan da nan zuwa. Na roƙi mala’ikan ya yi wa mutane magana cikin harshensa. Sai ya ce, ‘Dukan tsawa da walƙiya na Dutsen Sinai ba za su motsa waɗanda ba za su motsu da bayyanannun gaskiyar maganar Allah ba; haka kuma saƙon mala’ika ba zai tashe su ba.’” Review and Herald, Afrilu 1, 1850.