Roma ta Kafa Wahayin — Lamba Goma Sha Ɗaya

Kamar yadda 11 ga Agusta, 1840, ya tabbatar da ƙa’idojin da Miller ya runguma, haka ma bayan 11 ga Satumba, 2001, waɗanda suke shirye su gani suka fahimta cewa ƙa’idojin annabci da Future for America ta runguma su ne ainihin hanyar Littafi Mai Tsarki ta ruwan sama na ƙarshen zamani, kamar yadda aka bayyana a cikin Ishaya sura ta ashirin da takwas. Aiwatar da layin gyarawa a kan layin gyarawa, kamar yadda aka bayyana a cikin tarihi mai tsarki, ya tabbatar da cewa 11 ga Satumba, 2001, maimaituwar 11 ga Agusta, 1840, ce.

Sun gane cewa kamar yadda mala’ika mai ƙarfi na Ru’ya ta Yohanna goma ya sauko a shekara ta 1840, haka kuma ya yi misalin saukowarsa a shekara ta 2001. Duka mala’ikun biyu sun sauko ne a lokacin da annabcin da ya shafi Musulunci ya cika. Daga nan sai wannan motsi ya girma yayin da maza da mata suka amsa ga ingancin wannan hanya. An ƙetare shugabancin Adventism na Laodiceya na Rana ta Bakwai a lokacin ƙarshe a shekara ta 1989, kuma yanzu wannan ikilisiya ta shiga cikin matakinta na ƙarshe na gwaji, yayin da Ubangiji ya fara zaɓen motsin mala’ika na uku domin ya zama masu magana a madadinsa a kwanaki na ƙarshe.

Wata babbar ƙa’ida daga cikin ƙa’idojin da aka bayar domin kwanakin ƙarshe ita ce amfani sau uku ga annabci. Musamman a wancan lokaci ne amfani sau uku ga masifun nan uku ya kasance, wanda ya tabbatar a sarari abin da ya faru a ranar 11 ga Satumba, 2001. Sa’ad da aka bincika wannan gaskiya da aminci, waɗanda a lokacin ake jagorantarsu zuwa “tsoffin hanyoyi” na Irmiya, ta wurin zukata masu neman gaskiya, cikar annabcin, tare da ingancin ƙa’idojin fassarar annabci da ƙungiyar mala’ika na uku ta ɗauka.

An ga cewa fahimtar pioniyoyi ta gaskiya game da tarihin kaiton farko na Ru’ya ta Yohanna sura ta tara tana wakiltar Musulunci. An ga cewa annabin ƙarya Muhammadu shi ne sarkin wannan tarihin. A cikin wannan tarihin Musulunci zai kai hari ga Daular Roma, kuma an fayyace salon yaƙinsu musamman a matsayin kai farmaki ba zato ba tsammani kuma cikin ɗan lokaci. A wannan ma’ana an fahimci cewa ainihin salon yaƙin Musulunci ne ya samar da tushen ilimin asalin kalmar “assassin.” A cikin wannan tarihin Musulunci zai cuci rundunonin Roma, kuma lokacin ya ƙare a ƙarƙashin layin annabcin lokaci na shekara ɗari da hamsin. Sa’ad da wannan annabcin lokaci ya ƙare a ranar 27 ga Yuli, 1449, annabcin lokaci da tarihin kaiton na biyu suka fara.

Ya fara wani annabcin lokaci na shekara ɗari uku da casa’in da ɗaya da kwanaki goma sha biyar, wanda ya ƙare a ranar 11 ga Agusta, 1840. A cikin wannan tarihin, mai mulkin da ya wakilci aikin annabci na Musulunci shi ne Ottman, wanda Mohammed ya kasance alamar sa a tarihin annoba ta fari. Babi na tara ya ce a cikin tarihin annoba ta biyu, Musulunci zai kashe rundunonin Roma. Har yanzu za su ci gaba da amfani da irin salon yaƙin nan, suna kai farmaki kwatsam ba tare da tsammani ba; amma a cikin wannan tarihin ne aka fara ƙirƙira da amfani da barkonon bindiga, saboda haka annoba ta biyu ta wakilci irin salon yaƙi da farmakin kwatsam na mai kisan gilla ke wakilta, tare kuma da haɗa abubuwan fashewa.

A ranar 11 ga Satumba, 2001, masifar Musulunci ta uku ta bugi rundunonin ruhaniya na Roma da fashe-fashe kwatsam. Wannan abin da ya faru ya nuna farkon layuka da dama na gaskiyar annabci, amma a fili an riga an kafa shi bisa ga shaidu biyu na baya na masifa ta farko da ta biyu. Wannan abin da ya faru ya nuna sarai cewa, kamar yadda ƙarfafawar tarihin Millerite ta ranar 11 ga Agusta, 1840, lokacin da annabcin Musulunci na masifa ta biyu ya cika kuma mala’ikan Ru’ya ta Yohanna goma ya sauko, haka kuma lokacin da annabcin Musulunci na masifa ta uku ya iso, ya nuna saukowar mala’ikan Ru’ya ta Yohanna goma sha takwas a wannan rana.

A sa’an nan, waɗanda suke da niyyar gani sun ga motsin Future for America a matsayin abin da yake daidai da motsin Millerite. Musulunci na annoba ta uku ya zama muhimmin sashi na saƙon tun daga wannan lokaci zuwa gaba. Wahayi ya koyar a sarari cewa sa’ad da mala’ikan Ru’ya ta Yohanna ya sauko, ruwan sama na ƙarshen zamani zai zo.

Yayin da Zakin ƙabilar Yahuda ya fara buɗe faffadar fahimta game da ruwan sama na ƙarshe, Ya jagoranci mutanensa zuwa littafin Joel, wanda shi ne babban wurin komawa na ruwan sama na ƙarshe. A wannan lokacin wasu daga cikin waɗancan mutanen da suka shiga wannan motsi bayan 11 ga Satumba, 2001, suka yanke shawarar cewa ƙwari na Joel waɗanda suke lalatar kurangar inabin Allah, har zuwa farkawar Kukan Tsakar Dare, suna wakiltar Musulunci. Ba su iya ko kuma ba su so su ga cewa ƙwarin suna wakiltar Roma.

Haske mai ƙarfi da aka samu ta wurin gane aikace-aikacen annabci sau uku dangane da masifu uku ya ƙara musu wani goyon bayan hankali marar tsarkakewa ga da’awarsu cewa ƙwarin suna wakiltar Musulunci. Kamar yadda kullum yake kasancewa, da zarar an karɓi wata fassara ta kai-da-kai, sai a karkatar da Nassosi a ƙoƙarin tabbatar da ƙa’idar ƙarya. A cikin aikinsu na tsayawa kan ra’ayinsu, sun nuna cewa ba su fahimci ƙa’idar abin koyi da cikarsa ba.

A cikin nazarin ilimin tauhidi da na Littafi Mai Tsarki, ana amfani da kalmomin “nau’i” da “nau’in cika” don bayyana dangantaka tsakanin abubuwa biyu, inda ɗaya yake yin nuni tun da wuri ko kuma zama alamar abin da ɗayan zai kasance. Wannan ma’ana sau da yawa tana shiga ƙarƙashin manyan rukunan “inuwa” da “ainihin abu.”

Iri wani abu ne da ya faru, ko mutum, ko hukuma a cikin Tsohon Alkawari wanda yake yin nuni tun da wuri ko ba da inuwar abin da ya yi daidai da shi a Sabon Alkawari—ko wani abu da ya faru, ko mutum, ko hukuma. Yana aiki a matsayin wani abin alama da ke gabatar da abin da zai zo. Antitype kuwa shi ne cikar ko tabbatuwar irin. Shi ne ainihin gaskiyar da irin ya riga ya yi wa inuwa. Manufar “inuwa” da “ainihi” tana tafiya daidai da dangantakar da ke tsakanin iri da antitype. “Inuwar” tana wakiltar (iri), alhali kuwa “ainihi” tana wakiltar (antitype).

A cikin muhawarar da ta biyo bayan 11 ga Satumba, 2001, game da Joel, da kuma daidaitaccen tantance Roma ta papacy kamar yadda aka yi mata alama ta wurin ƙwari huɗu, ta haka ana zayyana halakar ci gaba-cikakke ta Adventism na Laodicea, waɗanda suka yi gardama cewa waɗannan ƙwarin Musulunci ne, ba wai kawai sun dora wani girmamawa marar tsarkakewa a kan amfani sau uku na masifu uku ba, amma kuma sun yi nuni da alamomi waɗanda suke nuni zuwa ga antitype na Roma, suka kuma yi iƙirarin cewa ainihin waɗannan alamomin suna tantance Musulunci. A yin haka, sun ba da shaida cewa ko dai ba su fahimci ainihin ƙa’idar type da antitype da gaske ba, ko kuma sun gaskata cewa karkatar da ma’anar alamomin hanya ce da ta cancanta don ba da hujjar cimma manufar.

A cikin muhawarar da ake yi a yanzu game da Roma, akwai kuma wata sabuwar shaida cewa waɗanda suke riƙe da kuskuren ra’ayi cewa “’yan fashi” na Daniyel sura ta goma sha ɗaya, aya ta goma sha huɗu, su ne Amurka, ba sa fahimtar yadda ya kamata ko dai amfani sau uku na annabci, ko kuma ƙa’idar misali da cikarsa.

Sa’ad da waɗanda suke riƙe da ra’ayin cewa “’yan fashi” su ne Amurka suke neman tabbatar da matsayinsu, suna amfani da wani salo na aikace-aikacen ninki uku na Roma uku, domin wai su tabbatar da cewa Roma ta zamani, bayyanar Roma ta uku, ita ce Amurka. Da muna dogara ga cewa ba da gangan suke yin shaidar ƙarya ba, kuma cewa abin da kawai suke nunawa shi ne wata makantar jahilci game da ƙa’idojin aikace-aikacen annabci mai ninki uku, suna ɗaukar wata siffa ta annabci daga Roma biyu na farko su yi jayayya cewa wata siffa daga tarihin Roma ce take gane Roma ta zamani.

Roma ta arna ita ce ta farko cikin cikar annabci guda uku game da Roma. A cikin Daniyel sura ta takwas, Roma ta arna ita ce ƙaramar ƙaho ta namiji. A cikin sura ta biyu, Roma ta arna ita ce mulkin siyasa. A cikin Daniyel bakwai, Roma ta arna ta rabu zuwa masarauta mai rassa goma.

Bayyanar Roma ta biyu ita ce Roma ta papacy, wadda a sura ta takwas ita ce ƙaramin ƙaho na mace, kuma wadda a sura ta biyu ita ce mulkin coci, kuma wadda a sura ta bakwai ita ce ƙahon da yake furta saɓo, yana kuma tumɓuke ƙahoni uku. Roma ta arna iko ne guda ɗaya tilo, amma Roma ta papacy iko ne mai fuska biyu, tana wakiltar cocin papacy a matsayin mai mulki a kan tsarin mulkin farar hula na tsarin siyasa da suka gabata na Roma ta arna. A shekara ta 1798, ikon papacy ya sami mummunan rauninsa na kisa, amma bai daina kasancewa coci ba; abin da kawai ya daina kasancewa shi ne dabba ta annabcin Littafi Mai Tsarki, domin an kawar da ikon farar hula da a dā take iko da shi.

Roma ta biyu ita ce Roma ta papanci, kuma ta yi aiki ne kaɗai a matsayin iko (dabba) na annabcin Littafi Mai Tsarki sa’ad da take da ikon sarrafa ƙarfin gwamnati domin aiwatar da shirye-shiryenta na saɓo. Roma ta farko iko guda ce tilo, Roma ta biyu iko ne mai ninki biyu, kuma Roma ta uku iko ne mai ninki uku. Bayyanannun siffofi uku na Roma ana tafiyar da su ne bisa ga ƙa’idoji guda ɗaya da ke mulkin kowane amfani sau uku na annabci. A ma’anar annabci akwai bala’o’i uku, Babilon uku, Roma uku, da Iliya uku. Dangane da misali da cikar misali, bayyanuwar biyu na farko na kowane irin amfani sau uku misalai ne da suke ba da inuwa ta cika ta uku, wadda ita ce cikar misali kuma ainihin jigon wannan amfani sau uku na annabci.

Game da Roma, siffofin Romawa biyu na farko sun bayyana cewa duka Roma ta arna da kuma Roma ta papacy sun ba mai mulkinsu taken Pontifex Maximus. Saboda haka, taken mai mulkin Roma ta zamani zai kasance Pontifex Maximus, taken da ba a taɓa jingina wa wani shugaban ƙasar Amurka ba. Romawa biyu na farko za su yi nasara a kan shingayen ƙasa guda uku domin su kafa ikon mulki a kan kursiyin takamaiman zamanin tarihinsu. Babu wata shaida da ke nuna cewa Amurka ta yi nasara a kan shingayen ƙasa guda uku kafin shekara ta 1798.

Rome ta farko biyu suna da wani takamaiman lokaci da aka bayyana wanda a cikinsa za su yi mulki mafi girma. A aya ta ashirin da huɗu na Daniyel goma sha ɗaya, an bayyana arna-arnan Rome tana mulki har tsawon “lokaci,” wato shekaru ɗari uku da sittin, abin da ta yi daga Yaƙin Actium a shekara ta 31 BC, har zuwa shekara ta 330 AD. Akai-akai ana bayyana papal Rome a matsayin mai mulki na shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin bayan an kawar da ƙahonin uku, daga 538 har zuwa 1798. A cikin Ishaya sura ta ashirin da uku, an bayyana Amurka a matsayin mai mulki na shekaru saba’in na alama, kamar kwanakin sarki ɗaya, amma ba ta taɓa kawar da cikas uku na ƙasa ba kafin mulkinta na shekaru saba’in na alama.

An wakilci Roma ta zamani a matsayin wadda ta rinjayi cikas uku na ƙasa—sarkin kudu, ƙasa mai ɗaukaka, da Masar—a cikin Daniyel sura ta goma sha ɗaya, ayoyi arba’in zuwa arba’in da biyu; kuma sa’ad da aka ci waɗannan cikas uku aka kuma kawo su ƙarƙashin biyayyar Roma, sai su zama gamayyar uku ta macijin, dabbar, da annabin ƙarya. Yohanna kuma ya sanar da mu cewa an warkar da raunin mutuwar dabbar papanci, sannan kuma ta yi mulki na watanni arba’in da biyu na alama.

Dabbar da take mulki na tsawon watanni arba’in da biyu na alama bayan an warkar da mugun rauninta ita ce ikon Roma.

Arna, wato Roma ta farko, ta yi mulki mafi girma na tsawon shekaru dari uku da sittin, cikin cikar annabcin Daniyel sura ta goma sha ɗaya, aya ta ashirin da huɗu, kuma ta yi haka ne bayan ta kawar da manyan cikas uku na ƙasa, cikin cikar annabcin Daniyel sura ta takwas, aya ta tara.

Roma ta Paparoma ta biyu ta yi mulki da cikakken iko na shekara dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin, cikar ayoyin Nassi da dama, kuma ta aikata haka ne bayan ta kawar da cikas uku na ƙasa, cikar Daniyel sura ta bakwai, ayoyi takwas da ashirin.

Roma ta zamani ta rinjayi sarkin kudu a aya ta arba’in na Daniyel goma sha ɗaya, sa’an nan kuma a aya ta arba’in da ɗaya ta rinjayi ƙasa mai ɗaukaka, sannan a aya ta arba’in da biyu ta rinjayi Masar. Roma ta zamani ita ce sarkin arewa na Daniyel sura ta goma sha ɗaya.

Arna, Roma ta farko, iko ne mai tsanantawa; kuma ta papacy, Roma ta biyu, iko ne mai tsanantawa, sabili da haka Roma ta zamani za ta zama iko mai tsanantawa.

Amurka za ta shiga cikin tsanantawa ta uku da Roma ta zamani za ta aiwatar, amma wannan ba ya nuna cewa Amurka ce ikon papanci; sai dai kawai yana bayyana wata siffa ta dangantakar Amurka da ikon papanci a kwanaki na ƙarshe.

Waɗanda suke son yin gardama cewa Amurka ita ce “’yan fashin mutanenka” a kwanaki na ƙarshe suna amfani da ninkakken aiwatarwa na Romawa uku domin su kuskure wajen gane Amurka. Gurɓatacciyar hanyar da suke amfani da ita a cikin tsarin ninkakken aiwatarwa ta dogara ne a kan gano wata sifa ta Romawa biyun farko, sannan su nace cewa wata sifa ta annabci ta Roma ce, ba kuma Roma kanta ba, ita ce Roma ta uku.

Suna tantance dokar Lahadi ta farko a tarihin Constantine a shekara ta 321 A.D., sa’an nan kuma dokar Lahadi ta Roma ta Paparoma a shekara ta 538 A.D., domin su yi iƙirarin cewa dokar Lahadi mai zuwa nan ba da daɗewa ba a Amurka tana bayyana Amurka a matsayin Roma ta zamani; kuma suna kuma gauraya wannan gurɓatacciyar aikace-aikacensu ta wajen danganta gargaɗin Yesu na gudu sa’ad da “abin ƙyama na hallaka” da Daniyel ya faɗa game da shi ya bayyana, da dokar Lahadi. “Abin ƙyama na hallaka” da Yesu ya yi magana a kai yana nuni ga dokoki biyu na Lahadi a kwanakin ƙarshe, amma alama ce ta annabci mai matuƙar bambanci domin gargaɗi ne na gudu, ba gargaɗin guje wa alamar dabbar ba. Gurɓatacciyar fahimtarsu ma ba ta ko yi la’akari da cewa akwai takamaiman dokoki biyu na Lahadi a kwanakin ƙarshe ba.

“Abin ƙyama na lalacewa, wanda annabi Daniyel ya faɗa a kansa,” alama ce da Yesu ya ba mutanensa wadda ta nuna musu lokacin da ya kamata su gudu daga hallakar Urushalima mai zuwa, sa’ad da Roma arna ta kewaye, sannan daga baya ta lalatar da Wuri Mai Tsarki da birnin daga shekara ta 66 zuwa shekara ta 70 A.H.

Yayin da shekarar 538 take gabatowa, Kiristocin wancan zamani sun gane cewa an gurɓata ikkilisiya ta hanyar yin sulhu da addinin arna, kuma bisa ga gargaɗin Almasihu, tare da hasken da aka bayar ta wurin shaidar manzo Bulus a Biyu Tasalonikawa sura ta biyu, suka gudu zuwa cikin jejin annabci na shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin.

Sasantawar da aka yi tsakanin arna da ikilisiya shi ne alamar gargaɗi da ta sa Kiristocin wancan zamani suka rabu da Roma ta papacy, amma ya kamata a lura cewa hasken da Bulus ya ƙara wa gargaɗin Yesu na gudu, shi ne wannan nassi ɗin da William Miller ya fahimta cewa “na yau da kullum” a cikin littafin Daniyel yana wakiltar Roma ta arna. Dangantakar annabci tsakanin Roma ta arna tana hanawa, sa’an nan kuma tana kaucewa domin Roma ta papacy ta hau karagar mulki, gaskiya ce da dole ne a fahimta, domin sakamakon rashin gane wannan dangantakar annabci zai kawo ruɗu mai ƙarfi a kan waɗanda ba su ƙaunaci wannan gaskiyar ba. Sister White ta yi magana game da wannan tarihi ɗaya:

An ba da misalin dangantakar annabci tsakanin Amurka da papacy a kwanakin ƙarshe, kuma an ƙarfafa ta, ta wurin yadda Bulus ya bayyana dangantakar da ke tsakanin Roma ta arna da Roma ta papacy har zuwa shekara ta 538 AD. A cikin amfani sau uku na Roma, Roma ta arna ta cika kalmomin Yesu da suka ayyana ƙazamar hallaka a matsayin alamar gudu, kuma Roma ta papacy ma ta cika kalmomin Yesu. Sister White ta bayyana wani ƙarin cikar kalmomin Almasihu.

Ga Kiristocin zamanin Almasihu, wannan gargadi ya bayyana lokacin da za su tsere daga Urushalima. A ƙarni na biyar da na shida, gargadin ga Kiristocin ya sa su gudu zuwa cikin jeji.

Yesu kullum yana bayyana ƙarshen wani abu ta wurin farkon abin, gama Shi ne Alfa da Omega. An gane gargaɗin abin ƙyama na hallaka a cikin tarihin Roma ta Paparoma sa’ad da aka gane ikon Paparoma yana tsaye a wuri mai tsarki.

An rubuta wannan gargadi a wurin Matiyu, Markus da Luka, kuma kowace magana tana da ɗan bambancin kalmomi. Matiyu ya ce, “Saboda haka sa’ad da kuka ga abin banƙyama mai jawo hallaka, wanda annabi Daniyel ya faɗa, yana tsaye a wuri mai tsarki,” kuma Markus ya ce, “sa’ad da kuka ga abin banƙyama mai jawo hallaka, wanda annabi Daniyel ya faɗa, yana tsaye inda bai kamata ya tsaya ba.” Luka ya ce, “sa’ad da kuka ga an kewaye Urushalima da rundunoni, sai ku sani cewa hallakarta ta yi kusa. Sa’an nan waɗanda suke a Yahudiya su gudu zuwa duwatsu.”

Dukkan shaidodi ukun nan suna aiki tare. Ina da wani takamaiman amfani. Ambaton da Luka ya yi game da kewaye Urushalima da rundunoni ya bayyana gargaɗin cewa sa’ad da arna Roma ta fara kewaye Urushalima a shekara ta 66 A.D., Kiristocin da har yanzu suke cikin Urushalima su gudu nan da nan. Ambaton da Matiyu ya yi na “wuri mai tsarki” ya yi daidai da abin da Bulus ya nuna a game da “mutumin zunubi” wanda “yana zaune a cikin haikalin Allah, yana nuna kansa kamar shi Allah ne,” ta haka yana wakiltar cikar na papacy game da “abin banƙyama na kufai.” Markus ya nuna abin banƙyama na kufai yana tsaye a inda bai kamata ya tsaya ba, kuma wannan ya yi daidai da gargaɗin gudu da aka ba Adventism a kwanakin ƙarshe. Gargaɗi biyu daga cikin waɗannan suna haɗe da umurnin cewa duk wanda ya karanta gargaɗin ya kamata ya fahimta, kuma dukkansu suna magana ne game da wata alama da za ta sanar da Kiristocin zamanin su su gudu.

Aikace-aikacen ƙarya na aikace-aikace sau uku da waɗanda suke ikirarin cewa “’yan fashin mutanenka” su ne Amurka suka karkatar da ma’anarsa, yana nuna cewa sa’ad da “abin ƙyama mai kawo hallaka” ya cika a dokar Lahadi a cikin Amurka, to, dokar Lahadin da aka tilasta a lokacin tana bayyana Amurka a matsayin Roma ta Zamani, domin Roma ta arna da kuma Roma ta papanci dukansu sun taɓa tilasta dokar Lahadi a dā.

Matsalar da ke cikin waccan gurbatacciyar aikace-aikacen ita ce, dokar Lahadi ta Roma ta arna ta faru ne a shekara ta 321 AD, amma cikar “abin ƙyama na hallaka” na Roma ta arna ya cika ne a shekara ta 66 AD, shekaru 255 kafin dokar Lahadi ta shekara ta 321 AD. Haka nan ma, sulhun da ya haifar da “mutumin zunubi” ya riga ya fara faruwa tun a zamanin Bulus, wanda ya ce, “asirin mugunta ya riga yana aiki,” duk da haka dokar Lahadi ta papanci ta zo fiye da ƙarni huɗu daga baya. Shaidu biyu na farko a cikin aikace-aikace uku na annabci suna tabbatar da siffofin cika ta uku ta kwanaki na ƙarshe. “Abin ƙyama na hallaka” a kwanaki na ƙarshe, bisa ga shaidu biyu na tarihi, da kuma rubuce-rubuce uku na Littafi Mai Tsarki na kalmomin Kristi, yana wakiltar gargaɗi ne na gudu, ba aiwatar da dokar Lahadi ba.

A cikin maƙala ta gaba za mu fayyace dalilin da ya sa wannan amfani ba daidai ba ne a cikin mahallin ƙa’idojin da aka kafa masu alaƙa da amfani sau uku na annabci, da kuma dalilin da ya sa tantance dokar Lahadi a cikin mahallin gargadin da Kristi ya bayar karkatarwa ce ga tarihin annabci.