Annabi Mika yana gabatar da wata tambaya game da fahimtar hukuncin.
Na kuma ce, Ku ji, ina roƙonku, ya ku shugabannin Yakubu, da ku hakiman gidan Isra’ila; ashe, ba aikinku ba ne ku san adalci? Mika 3:1.
Amsar ita ce, ya kamata mutanen Allah su san hukunci. Ya kamata su fahimci cewa akwai lokacin da Allah zai fara hukuncinsa.
Yana cewa da babbar murya, Ku ji tsoron Allah, ku kuma ba shi ɗaukaka; domin sa’ar hukuncinsa ta zo: ku kuma yi sujada ga wanda ya halicci sama, da ƙasa, da teku, da maɓuɓɓugan ruwa. Ru’ya ta Yohanna 14:7.
Ana samun batun hukunci a ko’ina cikin Kalmar Allah, amma galibi ana kuskuren fahimtar cikakkun bayanai game da hukunci, ana kuma yin watsi da su, an binne su ƙarƙashin “gargajiya da al’adu,” waɗanda suke ɗaya daga cikin manyan kayan aikin da Shaiɗan ke amfani da su wajen ɓoye gaskiyoyin Allah.
Amma kai, don me kake hukunta ɗan’uwanka? Ko kuwa don me kake rena ɗan’uwanka? Domin dukkanmu za mu tsaya a gaban kursiyin shari’ar Almasihu. Gama an rubuta cewa, Muddin ina raye, in ji Ubangiji, kowace gwiwa za ta durƙusa mini, kowane harshe kuma zai yi ikirari ga Allah. Saboda haka, kowannenmu zai ba da lissafin kansa ga Allah. Romawa 14:10–12.
Akwai wani lokaci da aka nuna a matsayin “sa’a” wanda a cikinsa dukanmu za mu tsaya domin a yi mana shari’a. Ikilisiyar Adventist ta Ranar Bakwai ta Lawudikiya ta sani sarai cewa an fara shari’ar ne a ranar 22 ga Oktoba, 1844, sa’ad da Kristi ya kammala aikinsa a Wuri Mai Tsarki na haikalin da ke sama, amma ta ƙi ganin cewa wannan shari’ar tana gudana ne mataki-mataki cikin daki-daki ƙwarai. Ta fahimci cewa sa’ad da Kristi ya shiga Wuri Mafi Tsarki ya kuma fara shari’a a shekarar 1844, ya fara ne da waɗanda suka mutu cikin bangaskiyar Kristi. Ta fahimci cewa tsarin gudanar da shari’ar ya fara ne da Adamu, sa’an nan ya bi bayanan tarihin ’yan Adam mataki-mataki daga Adamu zuwa gaba. Ta san cewa akwai lokacin da Kristi zai daina yi wa waɗanda suka mutu shari’a, sa’an nan ya fara aikinsa na yi wa waɗanda suke da rai a lokacin shari’a. Duk da haka, “al’adu da ɗabi’u” sun makantar da ita.
“‘Wannan kuwa shi ne rai na har abada, su san Ka, Allah makaɗaici na gaskiya, da Yesu Almasihu, wanda Ka aiko.’ Yana da matuƙar muhimmanci maza da mata waɗanda suke ikirarin tsoron Allah su fahimci Littattafai Masu Tsarki. Ta wannan hanya ne ake renonsu cikin ingantacciyar koyarwa, su yi jijiya su kafu cikin gaskiya, su tabbata cikin sanin Yesu Almasihu. Amma ba za a gauraya al'adu da ɗabi'un mutane da tsarkakan gaskiyoyin wahayi ba. Ga waɗanda suke yin haka, Almasihu ya ce, ‘Kun iya ƙin dokokin Allah ƙwarai, domin ku kiyaye al'adunku.’ Kuma wannan gaskiya ne a yanzu kamar yadda yake a lokacin da Almasihu yake a duniya, aka ƙi shi aka kuma gicciye shi.
“‘Ku binciki Nassosi.’ Ku yi nazari, ku yi addu’a, ku kuma ba da gaskiya. Ku ɗauki Littafi Mai Tsarki ba tare da son zuciya ba, da zuciya mai tawali’u da son karɓar koyarwa, kuma da hankalinku a buɗe ga tasirin Ruhun Allah, ku bar ikonsa na gamsarwa ya siffanta rayuwarku da lamirinku. A yau, murya daga Kalbari tana magana da kowane rai cikin sautin jin ƙai. Bari kowa ya gane cewa begensa kaɗai shi ne ya ji, ya karɓa, ya kuma yi farin ciki cikin gaskiyar da ita ce ikon Allah domin ceton dukan waɗanda suka ba da gaskiya.” Bible Echo, 2 ga Satumba, 1895.
’Yan Adventist na Rana ta Bakwai na Lawudikiya sun gane cewa akwai wata takamaiman “sa’a” da ta zo, ta kuma nuna farkon shari’ar matattu a ranar 22 ga Oktoba, 1844, amma duk da haka suna ƙin gane cewa akwai lokacin da Kristi ya fara yi wa rayayyu shari’a. Kamar yadda aka nuna farkon shari’ar matattu, haka kuma an nuna shari’ar rayayyu a cikin Kalmarsa ta annabci. Bitrus ya fayyace wannan lokaci, wanda ya kira “lokutan maido da dukan abubuwa.”
Saboda haka, ku tuba, ku juyo, domin a shafe zunubanku, sa’ad da lokutan wartsakewa za su zo daga gaban Ubangiji; Shi kuma zai aiko da Yesu Almasihu, wanda aka yi muku wa’azinsa tun da farko. Ayyukan Manzanni 3:19, 20.
A lokacin shari’a ana shafe zunubai, amma sai idan mun furta laifofin da muka aikata muka kuma bar su. Idan ba mu furta waɗannan zunubai muka kuma bar su ba, ana shafe sunayenmu. A lokacin shari’a akwai littafi da ke ɗauke da sunayen waɗanda suka bayyana bangaskiyarsu ga Almasihu, da kuma wani littafi da aka rubuta kowane zunubi da muka aikata a cikinsa. Akwai kuma littafin tunawa.
Na ci gaba da dubawa har aka kafa kursiyai, Tsohon Zamanai kuma ya zauna; rigarsa fara ce kamar dusar ƙanƙara, gashin kansa kuma kamar ulu mai tsabta: kursiyinsa kamar harshen wuta ne, ƙafafun kursiyinsa kuma kamar wuta mai ci. Wani rafi na wuta ya ɓuɓɓugo, yana gudana daga gabansa: dubu sau dubu suna yi masa hidima, dubu goma sau dubu goma kuma suna tsaye a gabansa: aka zauna domin yin shari’a, aka kuma buɗe littattafai. Daniyel 7:9, 10.
A cikin littafin Ru’ya ta Yohanna, shari’ar batattu tana gudana bayan zuwan Almasihu na biyu, amma shari’ar waɗanda suka sami ceto tana gudana kafin zuwan Almasihu na biyu.
Na kuma ga matattu, ƙanana da manya, suna tsaye a gaban Allah; aka buɗe littattafai: aka kuma buɗe wani littafi, wanda shi ne littafin rai: aka yi wa matattu shari’a bisa ga abubuwan da aka rubuta a cikin littattafan, gwargwadon ayyukansu. Ru’uyar da Aka Yi wa Yohanna 20:12.
A lokacin shari’a akwai littattafai uku: littafin rai, littafin zunubai da kuma littafin tunawa.
Sa'an nan waɗanda suke tsoron Ubangiji suka riƙa yawan yin magana da juna; Ubangiji kuwa ya kasa kunne, ya ji, aka kuma rubuta littafin tunawa a gabansa domin waɗanda suke tsoron Ubangiji, waɗanda kuma suke tunani a kan sunansa. Za su kuwa zama nawa, in ji Ubangiji Mai Runduna, a ranar da zan tattara duwatsuna masu daraja; zan kuma tausaya musu, kamar yadda mutum yake tausayin ɗansa wanda yake yi masa hidima. Sa'an nan za ku sake gane bambanci tsakanin adali da mugu, tsakanin wanda yake bauta wa Allah da wanda ba ya bauta masa. Malakai 3:16–18.
Shari’ar tana rarrabe waɗanda aka ceta da waɗanda suka halaka bisa ga abin da littattafan rajista uku na sama suka ƙayyade. Malakai ya bayyana waɗanda aka ceta a matsayin waɗanda “suka ji tsoron Ubangiji.” Bitrus ya nuna wani lokaci da mutane suke da rai, kuma za su iya tuba, su kuma juyo. Domin wani rai ya tuba, dole ne ya kasance da rai. A cewar Bitrus, sa’ar yi wa masu rai shari’a ita ce “lokutan wartsakewa.” A ranar 11 ga Satumba, 2001, tsarin gudanar da shari’ar da ya fara a ranar 22 ga Oktoba, 1844, ya ƙare, kuma Shi ya fara aikinsa na yi wa masu rai shari’a. An soma wani tsarin shari’a mai gudana mataki-mataki a shekara ta 1844: tsarin da ya fara da matattu waɗanda aka rubuta sunayensu a littafin rai.
A ranar 9/11, Kristi ya miƙe domin ya fara mataki na gaba na shari’a. A shari’ar masu rai, zai kuma “yi muhawara” da mutane. Kristi ba ya yin muhawara da matattu, domin matattu ba su san kome ba, domin kamar yadda Yesu ya bayyana a tarihin Marta, Maryamu da Li’azaru, mutuwa barci ne.
Gama ga wanda yake tare da dukan masu rai akwai bege: domin kare mai rai ya fi mataccen zaki. Gama masu rai sun san cewa za su mutu: amma matattu ba su san kome ba, ba kuma su da sauran lada; gama an manta da su. Haka kuma ƙaunarsu, da ƙiyayyarsu, da kishinsu, yanzu sun ƙare; ba kuma za su ƙara samun wani rabo har abada a cikin wani abu da ake yi a ƙarƙashin rana ba. Mai-Wa’azi 9:4–6.
Domin Yesu ya roƙi ’yan Adam, dole ne ’yan Adam su kasance da rai.
Ya faɗi waɗannan abubuwa; bayan haka ya ce musu, Abokinmu Li’azaru yana barci; amma zan tafi domin in tashe shi daga barci. Sai almajiransa suka ce, Ya Ubangiji, idan yana barci, zai warke. Amma Yesu yana maganar mutuwarsa ne: su kuwa sun zaci yana maganar yin barcin hutawa ne. Sai Yesu ya faɗa musu a sarari, Li’azaru ya mutu. Yahaya 11:11–14.
Bitrus ya bayyana “lokutan wartsakewa” a matsayin “sa’ar” da shari’ar masu rai take farawa, kuma a wannan lokacin ne ake aiko da Yesu, sa’ad da Ya iso kuma, sai Ya “miƙe tsaye” Ya kuma “gabatar da hujja.”
Ubangiji ya miƙe domin ya gabatar da ƙara, ya kuma tsaya domin ya hukunta jama'a. Ubangiji zai shiga shari'a da dattawan mutanensa, da sarakunansu: gama kun cinye gonar inabi; ganimar da aka ƙwace wa matalauta tana cikin gidajenku. Ishaya 3:13, 14.
Ellen White ta bayyana lokacin da Ubangiji yake “tashi,” ko kuma kamar yadda Ishaya ya faɗa, “Ubangiji ya miƙe tsaye” domin ya “gabatar da ƙara” kuma ya “yi wa jama’a shari’a.”
“Yanzu kuma ana cewa wai na bayyana cewa wata babbar igiyar ruwan teku za ta share New York? Ban taɓa faɗin wannan ba. Na ce, sa’ad da nake duban manyan gine-ginen da ake ginawa a can, hawa bisa hawa, ‘Waɗanne irin al’amura masu ban tsoro ne za su faru sa’ad da Ubangiji ya tashi ya girgiza duniya da ƙarfi ƙwarai! A lokacin ne kalmomin Ru’ya ta Yohanna 18:1–3 za su cika.’ Dukan sura ta goma sha takwas ta Ru’ya ta Yohanna gargaɗi ce game da abin da zai auko wa duniya. Amma ba ni da wani haske na musamman game da abin da zai auko wa New York, sai dai na san cewa wata rana za a rushe manyan gine-ginen da ke wurin ta hanyar juyawa da kifarwa da ikon Allah zai yi. Bisa ga hasken da aka ba ni, na san cewa halaka tana cikin duniya. Kalma ɗaya daga Ubangiji, taɓawa ɗaya ta ikonsa mai girma, sai waɗannan katafaffun gine-gine su faɗi. Al’amura za su faru waɗanda ba za mu iya tunanin yadda za su kasance masu ban tsoro ba.” Review and Herald, 5 ga Yuli, 1906.
’Yar’uwa White ta kuma bayyana cewa mala’ikan da ya sauko a sura ta goma ta Ru’ya ta Yohanna, da ƙaramin littafi a buɗe a hannunsa, ba wani ba ne face Yesu Almasihu.
“Mala’ika mai ƙarfi wanda ya koyar da Yahaya ba wani ba ne face Yesu Almasihu. Ɗora ƙafarsa ta dama a kan teku, da ta hagu a kan busasshiyar ƙasa, yana nuna rawar da yake takawa a al’amuran ƙarshe na babban rikici da Shaiɗan. Wannan matsayi yana nuna mafificin ƙarfinsa da ikonsa a kan dukan duniya.” Sharhin Littafi Mai Tsarki na ’Yan Adventist na Rana ta Bakwai, juzu’i na 7, 971.
Rawar da Yesu “yake takawa a al’amuran ƙarshe” tana wakiltar aikinsa a matsayin babban firist na sama.
Saboda haka, ya ku ’yan’uwa tsarkaka, masu tarayya cikin kiran sama, ku yi la’akari da Manzo da Babban Firist na ikirarin bangaskiyarmu, Almasihu Yesu. Ibraniyawa 3:1.
Ba wai kawai ’Yar’uwa White ta bayyana mala’ikan Ru’ya ta Yohanna sura ta goma a matsayin Almasihu ba, har ma ta bayyana mala’iku ukun Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha huɗu a matsayin alamomin Almasihu, domin ta nuna cewa ’yan Furotestant a tarihin ’yan Miller sun gicciye saƙonnin uku kamar yadda Yahudawa suka gicciye Almasihu.
“Mutane da yawa suna jin tsananin firgici idan suka dubi yadda Yahudawa suka ƙi karɓar Almasihu suka kuma gicciye shi; kuma yayin da suke karanta tarihin cin zarafi mai ban kunya da aka yi masa, suna tsammanin suna ƙaunarsa, kuma da ba za su musanta shi kamar yadda Bitrus ya yi ba, ko su gicciye shi kamar yadda Yahudawa suka yi ba. Amma Allah, wanda yake karanta zukatan kowa, ya gwada wannan ƙaunar Yesu da suka yi iƙirarin suna ji. Dukan sama ta zuba ido cikin matuƙar kulawa ga yadda aka karɓi saƙon mala’ika na farko. Amma mutane da yawa waɗanda suka yi iƙirarin suna ƙaunar Yesu, waɗanda kuma suka zubar da hawaye yayin da suke karanta labarin gicciye, sun yi wa bisharar zuwansa ba’a. Maimakon su karɓi saƙon da farin ciki, sun bayyana cewa ruɗi ne. Sun ƙi jinin waɗanda suke ƙaunar bayyanarsa, suka kuma kore su daga ikilisiyoyi. Waɗanda suka ƙi karɓar saƙon farko ba za su iya amfana daga na biyu ba; haka kuma ba su amfana daga kiran tsakar dare ba, wanda zai shirya su domin su shiga tare da Yesu ta wurin bangaskiya cikin Wuri Mafi Tsarki na haikalin sama. Ta wurin ƙin karɓar saƙonni biyun da suka gabata kuwa, sun duhunta fahimtarsu har ba sa iya ganin wani haske a cikin saƙon mala’ika na uku, wanda yake nuna hanyar shiga Wuri Mafi Tsarki. Na ga cewa kamar yadda Yahudawa suka gicciye Yesu, haka nan ikilisiyoyin Kirista na suna kawai suka gicciye waɗannan saƙonni, saboda haka ba su da sanin hanyar shiga Wuri Mafi Tsarki, kuma ba za su iya amfana daga roƙon ceto da Yesu yake yi a can ba. Kamar Yahudawa waɗanda suka miƙa hadayunsu marasa amfani, su ma suna miƙa addu’o’insu marasa amfani zuwa ɗakin da Yesu ya bari; Shaiɗan kuwa, yana mai jin daɗin wannan ruɗin, yana ɗaukar kamannin mai addini, yana kuma karkatar da tunanin waɗannan masu iƙirarin zama Kiristoci zuwa ga kansa, yana aiki da ikonsa, da alamominsa da abubuwan al’ajabinsa na ƙarya, domin ya ɗaure su sosai cikin tarkonsa.” Rubuce-rubucen Farko, 259–261.
Mala’ikun littafin Ru’ya ta Yohanna ba wani suke wakilta ba face Yesu Almasihu, kuma mala’ikan Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas, wanda ya sauko sa’ad da aka rushe manyan gine-ginen New York ta wurin taɓawar Allah a ranar 11 ga Satumba, 2001, shi ne Almasihu. Bitrus ya bayyana cewa sa’ad da shari’ar masu rai ta fara, a lokacin da ya kira “lokutan wartsakewa,” Allah zai aiko da Yesu. “Wartsakewar” da Bitrus ya ambata ita ce ruwan sama na ƙarshe, wanda aka bayyana cewa yana zuwa sa’ad da mala’ikan Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha takwas ya sauko.
“Ruwan sama na ƙarshe zai sauko a kan mutanen Allah. Wani mala’ika mai iko zai sauko daga sama, kuma za a haskaka dukan duniya da ɗaukakarsa.” Review and Herald, 21 ga Afrilu, 1891.
A ranar 9/11, Yesu ya miƙe domin ya girgiza duniya ƙwarai, ya fara shari’ar masu rai, kuma ya “yi gardama” da mutanensa. Yana yin wannan gardama ta wurin Kalmarsa ta annabci. Amma ko da yake ’yan cocin Adventist na Rana ta Bakwai na Lawudikiya sun san cewa tsarin shari’ar yana ci gaba ne mataki-mataki, ba su san cewa an fara yi musu shari’a sa’ad da manyan gine-ginen birnin New York suka rushe ba.
Hakika, shamuwa a sararin sama ta san ƙayyadaddun lokutanta; kurciya, da garara, da tsattsewa kuwa suna kiyaye lokacin zuwansu; amma mutanena ba su san hukuncin Ubangiji ba. Ta yaya kuke cewa, Mu masu hikima ne, kuma dokar Ubangiji tana tare da mu? Ga shi, lalle a banza ya yi ta; alƙalamin marubuta a banza yake. Masu hikima sun sha kunya, sun firgita, an kuma kama su: ga shi, sun ƙi maganar Ubangiji; wace hikima ce kuwa gare su? Irmiya 8:7–9.
Sa’ad da Kristi ya miƙe domin yin roƙo a ranar 9/11, ya kira mutanensa da su nemi “hanyoyin dā” na Irmiya.
“Maƙiyi yana neman karkatar da hankulan ’yan’uwanmu maza da mata daga aikin shirya wata al’umma da za ta tsaya daram a waɗannan kwanaki na ƙarshe. An tsara hujjojinsa na yaudara ne domin su kawar da hankula daga haɗurra da wajibai na wannan sa’a. Suna ɗaukar hasken da Almasihu ya zo daga sama don ya ba Yohanna domin mutanensa a matsayin abu mai ƙarancin daraja. Suna koyar da cewa al’amuran da ke daf da faruwa a gabanmu ba su da isasshen muhimmancin da zai sa a ba su kulawa ta musamman. Suna mayar da gaskiyar da ta samo asali daga sama marar tasiri, suna kuma ƙwace wa mutanen Allah gogewarsu ta dā, suna ba su kimiyyar ƙarya a maimakonta. ‘Haka Ubangiji ya ce: Ku tsaya a hanyoyi, ku duba, ku yi tambayar tsofaffin hanyoyi, inda hanya mai kyau take, ku bi ta.’ [Irmiya 6:16.]
“Kada kowa ya nemi rushe harsasan imaninmu,—harsasan da aka aza a farkon aikinmu, ta wurin nazarin Kalmar cikin addu’a da kuma ta wurin wahayi. A kan waɗannan harsasai ne muka shafe fiye da shekaru hamsin muna gini. Mutane na iya zaton cewa sun gano wata sabuwar hanya, cewa za su iya aza harsashi mafi ƙarfi fiye da wanda aka aza; amma wannan babbar yaudara ce. ‘Ba wanda zai iya aza wani harsashi dabam da wanda aka aza.’ [1 Korintiyawa 3:11.] A dā, mutane da yawa sun yi yunƙurin gina sabon imani, da kafa sabbin ƙa’idoji; amma har yaushe gininsu ya tsaya? Ba da daɗewa ba ya rushe; domin ba a kafa shi a kan Dutsen ba.” Testimonies, juzu’i na 8, 296, 297.
Ƙin da ikilisiyar Adventist ta Ranar Bakwai ta Laodikiya ta yi na komawa ga gaskiyoyin da aka kafa a tarihin mabiyan Miller ya fitar da su daga “hanyar” Allah, kuma sun zaɓi wata sabuwar hanya wadda alkawuran banza na “gargajiya da al’adu” suke tallafawa.
Ku yi ta kai da komo a titunan Urushalima, ku duba yanzu, ku gane, ku bincika a faɗaɗɗun filayenta, ko za ku sami mutum, ko akwai wani mai aikata adalci, mai neman gaskiya; ni kuwa zan gafarta wa birnin. Kuma ko da yake suna cewa, Ubangiji yana raye; lalle rantsuwar ƙarya suke yi. Ya Ubangiji, ashe idanunka ba a kan gaskiya suke ba? Ka buge su, amma ba su yi baƙin ciki ba; ka cinye su, amma sun ƙi karɓar gyara: sun taurare fuskokinsu fiye da dutse; sun ƙi komowa. Saboda haka na ce, Lalle waɗannan matalauta ne; wawaye ne: gama ba su san tafarkin Ubangiji ba, ba kuma su san hukuncin Allahnsu ba. Zan je wurin manyan mutane, in yi magana da su; gama sun san tafarkin Ubangiji, da hukuncin Allahnsu: amma waɗannan gaba ɗaya sun karya karkiyar, sun kuma tsinke igiyoyin ɗaurin. Irmiya 5:1–5.
Za a ɗora wa ’yan Adventist na Rana ta Bakwai alhakin ƙin gane tsarin gudanar da shari’a kamar yadda aka bayyana shi a cikin kalmar annabci ta Allah. Ellen White ta bayyana a sarari cewa waɗanda aka yi wa hatimi a sura ta bakwai ta Ru’uyar da Aka Yi wa Yohanna su ne waɗanda aka yi wa hatimi a sura ta tara ta Ezekiyel.
“Wannan yi wa bayin Allah hatimi shi ne ainihin wanda aka nuna wa Ezekiyel a cikin wahayi.” Shaidu ga Masu Hidima, 445.
A Ezekiyel sura ta tara, Urushalima tana wakiltar Ikilisiyar Adventist ta Ranar Bakwai.
“A nan mun ga cewa ikilisiya—wuri mai tsarki na Ubangiji—ita ce ta fara shan bugun fushin Allah. Dattawan, waɗanda Allah ya ba su babban haske kuma suka kasance masu tsaron al’amuran ruhaniya na jama’a, sun ci amanar da aka ɗora musu. Sun ɗauki matsayar cewa ba ma buƙatar sa ran mu’ujizai da bayyanar ikon Allah a sarari kamar yadda ya kasance a zamanin dā ba. Zamani ya canja. Waɗannan kalmomi suna ƙarfafa rashin bangaskiyarsu, suna kuma cewa: Ubangiji ba zai yi alheri ba, ba kuwa zai yi mugunta ba. Yana da jinƙai sosai har ba zai zartar da hukunci a kan mutanensa ba. Saboda haka, ‘Salama da aminci’ ita ce shelar mutanen da ba za su taɓa sake ɗaga muryarsu kamar ƙaho domin su nuna wa mutanen Allah laifofinsu da gidan Yakubu zunubansu ba. Waɗannan karnuka bebaye da suka ƙi yin haushi su ne suke shan ramuwar gayya ta adalci daga Allah wanda aka ɓata wa rai. Maza, budurwai, da ƙananan yara duk suna halaka tare.” Shaidu, juzu’i na 5, 211.
A ranar 11 ga Satumba, 2001, aka fara shari’ar rayayyu. Ta fara ne da masu ikirarin kasancewa mutanen Allah, kuma ta ci gaba daga shugabanni zuwa sauran mambobin ikilisiya. Idan an kammala shari’ar ikilisiyar Allah, sai a ci gaba da gudanar da shari’ar a kan waɗanda ba sa cikin masu ikirarin kasancewa mutanen Allah.
Domin lokaci ya yi da dole ne a fara hukunci a gidan Allah: idan kuwa da mu aka fara, yaya ƙarshen waɗanda ba sa yi wa bisharar Allah biyayya zai kasance? 1 Bitrus 4:17.
“Bishara” da ba a yi mata biyayya ita ce “bishara ta har abada” wadda mala’ika na farko a Wahayin Yahaya sura ta goma sha huɗu yake shelantawa, wanda ba kawai yake shelanta “sa’ar” hukuncin Allah ba, har ma yana kiran mutane su “ji tsoron Allah.” Waɗanda suke tsoron Allah da aka ambata a littafin Malakai su ne aka rubuta sunayensu a littafin tunawa.
Yana cewa da babbar murya, Ku ji tsoron Allah, ku kuma ba shi ɗaukaka; domin sa’ar hukuncinsa ta zo: ku kuma yi sujada ga wanda ya halicci sama, da ƙasa, da teku, da maɓuɓɓugan ruwa. Ru’ya ta Yohanna 14:7.
Tsarin gudanar da shari’a yana farawa da mutanen alkawarin Allah, kuma a shekara ta 1844 Ubangiji ya tsallake mutanen alkawarin na dā, ya kuma ƙulla alkawari da ƙungiyar Millerite. An tsallake Furotestocin wancan zamanin sa’ad da Ubangiji ya zaɓi sababbin mutanen alkawari, kamar yadda Ya yi da waɗanda suka fito daga Masar ta Bahar Maliya a tarihin Musa, Joshuwa da Kaleb. An nuna wannan tsari ɗaya a ƙarshen Isra’ila, lokacin da Allah ya saki Isra’ila ta dā, ya kuma ƙulla alkawari da sabuwar amaryarsa—ikilisiyar Kirista. Wannan ikilisiya ta shiga bauta a cikin duhun mulkin Paparoma na tsawon shekaru 1,260, kamar yadda shekaru 430 da Isra’ila ta dā ta yi cikin duhu a Masar suka nuna a alamance. Sa’ad da ikilisiyar Kirista ta fito daga duhun mulkin Paparoma a shekara ta 1798, mambobinta a lokacin Kiristocin Furotesta ne. Bayan haka aka jarraba su, aka kuma tsallake su a shekara ta 1844, kamar yadda aka yi wa waɗanda suka mutu a jeji kafin shiga Ƙasar Alkawari, haka kuma kamar Yahudawan da aka sake su sa’ad da Kristi ya auri amaryarsa ta Kirista. A lokacin 9/11, an maimaita tsarin jarrabawa na zamanin Musa, da na zamanin Kristi, da na 1844.
Yesu Almasihu ɗaya ne jiya, da yau, da har abada. Ibraniyawa 13:8.
Ellen White kuma ta bayyana wannan ƙa’ida:
“Aikin Allah a duniya yana nuna, daga zamani zuwa zamani, kamanceceniya mai ɗaukar hankali a kowane babban aikin kawo gyara ko yunƙurin addini. Ƙa’idodin da Allah yake bi wajen mu’amala da mutane iri ɗaya ne a koyaushe. Muhimman yunƙuran zamanin nan suna da kwatankwacinsu a cikin waɗanda aka yi a baya, kuma abubuwan da ikilisiya ta fuskanta a zamanan da suka gabata suna ɗauke da darussa masu matuƙar amfani ga zamaninmu.” Babban Rikici, 343.
Lokaci na farko da Almasihu ya ƙulla alkawari da wata zaɓaɓɓiyar al’umma shi ne lokacin kuɓutarwa a Bahar Maliya. Ya yi haka ne domin cika annabcin Ibrahim, wanda ya bayyana zaman bautar mutanen Allah a Masar, zaman bautar da ke zama alamar zaman bautar Isra’ila ta ruhaniya a Zamanin Duhu na mulkin Fafaroma. Zaman bauta a Masar bai zama alamar zaman bautar Zamanin Duhu kawai ba, har ma ya zama alamar zaman bautar Isra’ila ta dā a Babila.
“Lallai, ikilisiyar Allah a duniya ta kasance cikin zaman talala a wannan dogon lokaci na tsanantawa marar sassauci, kamar yadda aka riƙe ’ya’yan Isra’ila a zaman talala a Babila a lokacin zaman gudun hijira.” Annabawa da Sarakuna, 714.
Zaman bauta a Masar, wanda ya kasance cikar annabcin Ibrahim, ya kuma nuna cewa al’ummar da mutanen Allah suka zauna a cikinta a lokacin bautar ita ma za a yi mata hukunci.
Sai ya ce wa Abram, Ka sani lallai cewa zuriyarka za su zama baƙi a wata ƙasa wadda ba tasu ba, za su kuma bauta wa mutanen ƙasar; waɗannan kuwa za su wahalar da su shekara ɗari huɗu; Ni kuma zan hukunta al’ummar da za su bauta wa: bayan haka kuma za su fita da dukiya mai yawa. Farawa 15:13, 14.
Sa’ad da zaɓaɓɓiyar al’umma ta fita daga Masar, Masar ta gamu da hukuncinta a cikin ruwan Jan Teku. Bayan shekaru saba’in na zaman talala a Babila, daular Midiya da Farisa ta hambarar da Babila. Sa’ad da mabiya Furotesta na Zamanin Duhu suka fito daga lokacin tsanantawar Paparoma, Janar Berthier na Napoleon ya kama Paparoma a matsayin ɗan talala, kuma magabcin Almasihu ya mutu a gudun hijira shekara ɗaya bayan haka.
Ba kome ba ne irin gargajiya ko al’adar da mutum ya fake da ita domin yin biris da saƙon da ke bayyana sa’ar shari’ar Allah; ikilisiya da gwamnati duka suna ƙarƙashin tsarin gudanar da shari’a. A ranar 11 ga Satumba, 2001, shari’ar masu rai ta fara, kuma ikilisiyar Adventist ta Rana ta Bakwai ta Laodikiya ta shiga lokacin shari’arta, yayin da Kristi ya miƙe domin ya girgiza duniya da matuƙar tsanani, ya kuma roƙi ikilisiyarsa ta koma ga hanyoyin dā. Wannan ikilisiya ita ce tsohuwar jama’ar alkawari wadda ake tsallakewa, waɗanda kuwa suka zaɓi komawa ga hanyoyin dā don amsa roƙon Kristi za a yi musu shari’a daga bisani. Shekarar 2020 ita ce iyakar da ta raba shari’ar tsohuwar jama’ar alkawari da ta sabuwar jama’ar alkawari. Ƙasar da aka fara kafa tsohuwar jama’ar alkawari a cikinta ita ma ta kasance ƙarƙashin wannan tsarin gudanar da shari’a ɗin dai. Shari’ar wannan ƙasa ta fara a shekarar 1861 tare da Yaƙin Basasa.
A ranar 11 ga Satumba, ɓangare na farko daga cikin ɓangarori biyu da suka haɗu suka zama ƙahon tsarin jamhuriya na dabbar da ta fito daga ƙasa a littafin Ru’uyar da Aka Yi wa Yohanna ya fara fuskantar hukunci tare da cocin Adventist ta Ranar Bakwai ta Lawudikiya. Wannan ɓangare na ƙahon tsarin jamhuriya shi ne jam’iyyar Democrat, wadda ita ma ta kai ƙarshenta a shekarar 2020 tare da zaɓen Joe Biden da aka sace.
Tun daga shekarar 2020, an fara shari’ar rayayyu a kan kashi na biyu na ƙahon Republican, wanda jam’iyyar Republican take wakilta. Haka kuma, an fara shari’ar a kan waɗanda a dā suke da alaƙa da cocin Adventist ta Ranar Bakwai ta Lawodikiya. Shari’ar da aka kammala wa jam’iyyar Democratic a shekarar 2020 ta haifar da rarrabuwa zuwa ɓangarori da dama a cikin jam’iyyar Democratic, rarrabuwar da ba ta gushe ba yayin da tsarin shari’ar ke ci gaba. Jam’iyyar Democratic a yanzu ita ce jam’iyyar ja (’yan gurguzu) da kore (masu ra’ayin siyasar Musulunci). Tsarin shari’ar jam’iyyar Republican ya kai ƙarshe a ranar 3 ga Nuwamba, 2026, shekaru ɗari biyu da hamsin bayan shekarar 1776. Kamar yadda ya faru da jam’iyyar Democratic, jam’iyyar Republican a yanzu ta rarrabu ta kuma tarwatse dindindin, kamar yadda jam’iyyar Democratic ta rushe ta kuma tarwatse a shekarar 2020.
A shekarar 2020, an rufe ƙofa ga matakin farko na duka ƙahonin biyu na dabbar da ta fito daga ƙasa a Ru’uyar Yohanna sura ta goma sha uku, wato ƙahon Jamhuriya da na Furotesta. A ranar 3 ga Nuwamba, 2026, an rufe ƙofa ga mataki na biyu na ƙahon Jamhuriya, kuma ƙofa tana gab da rufewa ga jama’ar sabon alkawari, wato mataki na biyu na ƙahon Furotesta na dabbar da ta fito daga ƙasa. Sa’ad da wannan ƙofa ta rufe, daga nan za a rufe ƙofar lokacin gwaji ga dabbar da take ɗauke da waɗannan ƙahoni biyu. An nuna misalin ƙofofi biyu da suka rage su rufe a shari’ar rayayyu a tarihin farko na zaɓaɓɓiyar jama’ar alkawari, wadda take ƙarƙashin annabcin Ibrahim game da zaɓaɓɓiyar jama’a. Kristi koyaushe yana amfani da farko a matsayin misalin ƙarshe. Sa’ad da Ibraniyawa suka shafa jinin a ginshiƙan ƙofofi a Idin Ƙetarewa na farko, wannan ƙofa ta wakilci ƙofa ta gaba a tarihinmu. Sa’ad da Fir’auna ya mutu a cikin ruwan Bahar Maliya, ƙofa ta biyu a wancan tarihi ta zama misalin ƙofar da za a rufe ga ƙasar Tarayyar Amurka a lokacin dokar Lahadi da ke gabatowa nan ba da jimawa ba.
Mutanen Allah suna ƙarƙashin hukuncin Kalmar Allah saboda rashin fahimtar hukuncin Allah, kuma waɗanda suke wajen ikilisiyar Allah suna ƙarƙashin wannan hukunci. Mutanen Allah za su ci jarrabawar ƙarshe ko su faɗi ta bisa ga ko sun koma ga tsofaffin hanyoyin da aka nuna a cikin Kalmar Allah ta annabci. Ibraniyawa a lokacin Idin Ƙetarewa na farko suna wakiltar rufaffiyar ƙofa ta biyu ga ƙahon Furotesta na dabbar ƙasa, kuma Masar wadda ta kai ƙarshenta a Bahar Maliya tana wakiltar dabbar ƙasa da ke cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha uku. ’Yan ƙasar Tarayyar Amurka su ma suna ƙarƙashin hukunci saboda sun ƙi tsofaffin hanyoyinsu masu tsarki.
Dangane da ƙasar Amurka, tsofaffin hanyoyin da za su yanke mata hukunci a lokacin shari’a su ne takardu biyu masu tsarki, wato Sanarwar ’Yancin Kai da Kundin Tsarin Mulki. A lokacin dokar Lahadi da ke gab da zuwa, wannan ƙasa za ta ƙi ƙa’idodin da waɗannan takardu biyu masu tsarki suke wakilta, waɗanda suka yi daidai da shaidu biyu masu tsarki da Littafi Mai Tsarki da Ruhun Annabci suke wakilta, waɗanda za su yanke wa ƙahon Furotesta hukunci.
Kasancewa cikin yanayin da “gargajiya da al’adu” suke hana wani rai fahimtar abin da ƙwallayen wutar Nashville suke wakilta da kuma dalilin haka ba kawai yana rufe ƙofa ga ƙahon Furotesta na Tarayyar Jihohin Amurka ba ne, har ma yana nuna isowar lokacin da zai kai ga hukuncin da za a zartar a kan Tarayyar Jihohin Amurka, sa’ad da, kamar yadda Ellen White ta rubuta, “halakar ƙasa takan biyo bayan riddar ƙasa.”
Za mu ci gaba da tattauna waɗannan batutuwa a talifi na gaba.