For some time, we have been focusing our attention on the hidden history of Daniel 11:40, and in recent weeks, the Lord has drawn our consideration to verse 27:
Na ɗan lokaci yanzu, mun mai da hankalinmu ga ɓoyayyen tarihin Daniyel 11:40, kuma a cikin makonnin nan na baya-bayan nan, Ubangiji ya jawo dubanmu zuwa aya ta 27:
And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.
Zukatan waɗannan sarakuna biyu kuma za su karkata ga aikata mugunta, kuma za su yi maganar ƙarya a tebur ɗaya; amma ba za ta yi nasara ba: gama ƙarshen yana nan har zuwa lokacin da aka ƙayyade. Daniyel 11:27.
Initially, I was uncertain about the details—when, where, and who sat at that table, speaking lies to one another—but these questions are now under review. Over the past few Sabbaths, I made some missteps as I worked through these lines. Yet, through what I believe to be providential guidance, the alliances represented in verses 13–15, symbolized by Caesarea Philippi, began to unfold. Though some elements still require refinement, I believe the Lord has lifted His hand from these verses to reveal their meaning.
Da farko, ban tabbatar da cikakkun bayanai ba—yaushe, a ina, da kuma su waye suka zauna a wancan teburin, suna yi wa juna ƙarya—amma a yanzu ana sake nazarin waɗannan tambayoyi. A cikin ƴan Asabarorin da suka gabata, na yi wasu kuskure yayin da nake aiki ta cikin waɗannan layuka. Duk da haka, ta wurin abin da na gaskata jagoranci ne na tanadi daga Allah, ƙawancen da aka wakilta a ayoyi 13–15, waɗanda Kaisariya Filibbi ta zama alamar su, suka fara bayyana. Ko da yake har yanzu wasu sassa suna bukatar ƙarin gyara, na gaskata Ubangiji ya ɗage hannunsa daga kan waɗannan ayoyi domin ya bayyana ma’anarsu.
This understanding crystallized immediately after last Sabbath’s Zoom meeting. A week earlier, I had been struck by the intricate interplay of histories in verses 10–15. I wrote and sent a text message to a few people outlining my thoughts and asked to share them on Friday evening. I was attempting to organize the issues within those verses, convinced there was something profoundly significant. There is, but it wasn’t what I initially proposed. Despite my stumbles over the past week and a half as I grappled with this passage, I recognize a familiar providence. The Lord was unsealing a special, vital truth. Once the human element is fully exposed and set aside, the truth—opened by the Lion of the tribe of Judah—proves even more profound than I had grasped.
Wannan fahimta ta bayyana sarai nan da nan bayan taron Zoom na Asabar da ta gabata. Mako guda kafin wannan, rikitarwa da cakuduwar tarihohi a cikin ayoyi 10–15 sun burge ni ƙwarai. Na rubuta na kuma aika saƙon rubutu ga wasu kaɗan, ina fayyace tunanina, na kuma roƙi izinin in raba su a yammacin Juma’a. Ina ƙoƙarin tsara batutuwan da ke cikin waɗannan ayoyi, ina da tabbacin cewa akwai wani abu mai zurfin muhimmanci ƙwarai. Akwai kuwa, amma ba shi ne abin da na fara gabatarwa ba. Duk da tuntuɓena a cikin mako da rabi da ya wuce sa’ad da nake kokawa da wannan nassin, na gane wata sananniyar kulawar Allah. Ubangiji yana kwance hatimin wata gaskiya ta musamman, mai muhimmanci matuƙa. Da zarar an bayyana ɓangaren ɗan’adam sarai kuma aka ajiye shi gefe, sai gaskiyar—wadda Zaki na ƙabilar Yahuda ya buɗe—ta bayyana tana da zurfi fiye da yadda na fahimta da farko.
Verse Five through Nine
Aya ta Biyar zuwa ta Tara
Putin, as the king of the south, mirrors Ptolemy, who will triumph in the Ukraine war, fulfilling verse 11. Historically, Ptolemy IV Philopator’s victory at the Battle of Raphia fulfilled this verse, prefiguring Putin’s imminent success. Verses 5–9 outline a history that foreshadows the papacy’s 1,260-year rule (538–1798) in meticulous detail. These details have been explored repeatedly in the past, so here I will highlight one prophetic waymark fulfilled in verses 5–9 and echoed in the period from 538 to 1798.
Putin, a matsayin sarkin kudu, yana kama da Ptolemy, wanda zai yi nasara a yaƙin Ukraine, yana cika aya ta 11. A tarihi, nasarar da Ptolemy IV Philopator ya samu a Yaƙin Raphia ta cika wannan aya, tana zama alamar da ta riga ta nuna nasara ta kusa da Putin. Ayoyi 5–9 suna fayyace wani tarihi da ke inuwa ga mulkin papanci na shekaru 1,260 (538–1798) da cikakken daki-daki. An riga an yi bayani a kan waɗannan bayanai sau da dama a da, saboda haka a nan zan haskaka wata alamar annabci guda da ta cika a cikin ayoyi 5–9 kuma aka sake maimaita ta a lokacin daga 538 zuwa 1798.
This period began with a treaty between the southern Ptolemaic kingdom and the northern Seleucid kingdom, sealed when the southern king gave his daughter in marriage to the northern king. This union initiated a seven year span that ended when the southern king invaded the north, took the northern king captive to Egypt, and the captive king later died after falling from a horse.
Wannan zamani ya fara ne da wata yarjejeniya tsakanin masarautar Ptolemy ta kudu da masarautar Seleucid ta arewa, wadda aka tabbatar sa’ad da sarkin kudu ya ba da ’yarsa aure ga sarkin arewa. Wannan haɗin kai ya soma tsawon shekaru bakwai wanda ya ƙare sa’ad da sarkin kudu ya mamaye arewa, ya kama sarkin arewa ya kai shi bauta zuwa Masar, kuma daga baya sarkin da aka kama ya mutu bayan ya fāɗo daga kan doki.
A Broken Treaty
Alkawari da Aka Karya
The invasion stemmed from a broken treaty. After the seven-year period began, the northern king set aside his first wife to marry the southern princess and secure the treaty. Later, he discarded the southern wife and reinstated his original queen. This prompted the first queen to execute the southern queen and her entourage, enraging the southern queen’s family in Egypt.
Mamayar ta samo asali ne daga karya yarjejeniya. Bayan wa’adin shekaru bakwai ya fara, sarkin arewa ya ware matarsa ta fari domin ya auri gimbiya daga kudu, ya kuma tabbatar da yarjejeniyar. Daga baya kuwa, ya watsar da matar kudu ya kuma mayar da sarauniyarsa ta asali. Wannan ya sa sarauniya ta fari ta kashe sarauniyar kudu tare da tawagarta, abin da ya fusata iyalin sarauniyar kudu a Masar.
With prophetic discernment, seven years can be seen as two periods of three and a half years, as illustrated by the three and a half years before and after the cross that together represented the week that Christ confirmed the covenant. The three and a half is also recognized in the seven times curse carried out upon the northern kingdom of Israel from 723 BC unto 1798. That seven times is divided into two periods of twelve hundred and sixty, with 538 as the middle point. These illustrations of seven being divided into two periods of three and a half is not random, it is purposeful.
Da fahimtar annabci, ana iya ganin shekara bakwai a matsayin lokuta biyu na shekara uku da rabi, kamar yadda aka nuna ta cikin shekara uku da rabi kafin gicciye da kuma bayan gicciye, waɗanda tare suka wakilci makon da Almasihu ya tabbatar da alkawari. Haka kuma ana gane shekara uku da rabi cikin la’anar sau bakwai da aka aiwatar a kan masarautar arewacin Isra’ila daga 723 BC har zuwa 1798. Wannan sau bakwai ya kasu kashi biyu na dubu ɗari biyu da sittin, tare da 538 a matsayin tsakiyar ma’auni. Waɗannan misalan na bakwai da aka raba zuwa lokuta biyu na shekara uku da rabi ba bazata ba ne, amma da gangan ne.
In the division in the week Christ confirmed the covenant the cross represents the center and in so doing it identifies Christ presenting the message in person for three and a half years, followed by His disciples presenting the message for the same period. In the seven times against the northern kingdom 538 divides the history into a period when paganism trampled down the sanctuary and host followed by papalism trampling down the sanctuary and host for the same period. In prophetic symbolism “seven” is represented with three and a half, which in turn is represented by forty-two months, three and a half days or years, twelve hundred and sixty, twenty-five twenty and a time, times and dividing of time. In context, all these figures are interchangeable.
A cikin rabuwar makon, Almasihu ya tabbatar da alkawarin; gicciye ne yake wakiltar tsakiyar, kuma ta yin haka yana nuna Almasihu yana gabatar da saƙon da kansa na tsawon shekaru uku da rabi, sannan almajiransa suka bi da gabatar da saƙon na daidai wannan lokaci. A cikin sau bakwai a kan masarautar arewa, 538 ya raba tarihin zuwa wani zamani da arna suka tattake Wuri Mai Tsarki da runduna, sannan papanci ya tattake Wuri Mai Tsarki da runduna na daidai wannan lokaci. A cikin alamar annabci, “bakwai” ana wakilta shi da uku da rabi, wanda kuma ake wakilta da watanni arba’in da biyu, kwanaki uku da rabi ko shekaru, dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin, ashirin da biyar da ashirin, da “lokaci, lokuta, da rabin lokaci.” A cikin mahallin, duk waɗannan adadi ana musanyarsu da juna.
The treaty represented between the Ptolemaic Kingdom, ruled by the descendants of Ptolemy I (a general of Alexander the Great), who controlled Egypt, and the Seleucid Empire, ruled by the descendants of Seleucus I (another of Alexander’s generals), who controlled much of the Middle East, including Syria concluded the Second Syrian War in 253 BC. The war had begun seven years before in 260 BC. Seven years after the treaty was ratified it was broken in 246 BC. Fourteen years, divided into two seven-year periods. The first half is warfare and the second half is peace. The fourteen years begin with the Second Syrian War and it ends with the Third Syrian War. This type of symmetry in history is amplified when you recognize that the history is represented in verses five through nine of chapter eleven. The treaty and its breaking are the focus of the verses and the history which fulfilled the verses.
Yarjejeniyar da aka ƙulla tsakanin Masarautar Ptolemaiyawa, wadda zuriyar Ptolemy I (ɗaya daga cikin janar-janar na Alexander Mai Girma) suka yi mulkinta, waɗanda suke iko da Masar, da kuma Daular Seleucid, wadda zuriyar Seleucus I (wani daga cikin janar-janar na Alexander) suka yi mulkinta, waɗanda suke iko da babban ɓangare na Gabas ta Tsakiya, ciki har da Suriya, ta kawo ƙarshen Yaƙin Siriya na Biyu a shekara ta 253 K.H. Yaƙin ya fara shekaru bakwai kafin wannan, a shekara ta 260 K.H. Shekaru bakwai bayan an tabbatar da yarjejeniyar, sai aka karya ta a shekara ta 246 K.H. Shekaru goma sha huɗu ne gaba ɗaya, an raba su zuwa lokuta biyu na shekaru bakwai-bakwai. Rabin farko ya kasance yaƙi, rabin na biyu kuma salama. Waɗannan shekaru goma sha huɗu sun fara da Yaƙin Siriya na Biyu, kuma sun ƙare da Yaƙin Siriya na Uku. Irin wannan daidaituwar tarihi tana ƙara bayyana sa’ad da ka gane cewa an wakilci tarihin a ayoyi na biyar zuwa tara na sura ta goma sha ɗaya. Yarjejeniyar da karya ta su ne jigon ayoyin da kuma tarihin da ya cika ayoyin.
This aligns with the papal domination from 538 to 1798. Near the end of that era, Napoleon Bonaparte entered a treaty with the Vatican. Citing the Vatican’s breach of the 1797 Treaty of Tolentino, Napoleon sent General Berthier in 1798 to take the pope captive. The pope died in France in 1799. This 1,260-year period is detailed in verses 31–39.
Wannan ya yi daidai da mamayar papacy daga 538 zuwa 1798. A kusan ƙarshen wannan zamani, Napoleon Bonaparte ya kulla yarjejeniya da Vatican. Da yake ambaton karya Yarjejeniyar Tolentino ta 1797 da Vatican ta yi, Napoleon ya aike da Janar Berthier a 1798 domin ya kama paparoma ya mai da shi bawa. Paparoman ya mutu a Faransa a 1799. An yi bayani dalla-dalla game da wannan zamani na shekaru 1,260 a ayoyi 31–39.
The history of verses 5–9 parallels that of verses 31–39, providing two witnesses within Daniel 11. Both lines share identical prophetic waymarks, revealing the dynamics between the kings of the south and north. Each period is symbolized by three and a half years, concluding with the southern king prevailing, capturing the northern king, and taking him to the southern land, where both northern kings die. In both cases, as the text states, the southern king returns with spoil:
Tarihin ayoyi 5–9 ya yi daidai da na ayoyi 31–39, yana bayar da shaidu biyu a cikin Daniyel 11. Dukkanin layukan biyu suna da alamomin annabci iri ɗaya, suna bayyana yadda hulɗar take tsakanin sarakunan kudu da na arewa. Kowanne zamani an wakilta shi da shekaru uku da rabi, yana ƙarewa da sarkin kudu ya yi nasara, ya kama sarkin arewa, ya kai shi ƙasar kudu, inda duka sarakunan arewa suka mutu. A cikin duka biyun, kamar yadda rubutun ya bayyana, sarkin kudu ya komo da ganima:
And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:8.
Kuma zai kuma kai gumakansu bauta zuwa Masar, tare da sarakunansu, da tare da kayayyakinsu masu daraja na azurfa da na zinariya; kuma zai daɗe fiye da sarkin arewa. Daniel 11:8.
For Ptolemy, this was treasure previously looted by the northern king; for Napoleon, it was the Vatican’s riches plundered and taken to France. These two lines of witness indicate that the northern king’s death is symbolized by falling from a horse. In Revelation 17, the woman riding the beast represents the Catholic Church:
Ga Batlamyus, wannan dukiya ce da sarkin arewa ya taɓa washewa a dā; ga Napoleon kuma, arzikin Vatican ne aka kwashe da ganima aka kai Faransa. Waɗannan layuka biyu na shaida suna nuna cewa mutuwar sarkin arewa an yi mata alama da faɗuwa daga kan doki. A cikin Ru’ya ta Yohanna 17, matar da take hawan dabbar tana wakiltar Cocin Katolika:
So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:3.
Saboda haka ya ɗauke ni cikin Ruhu zuwa cikin jeji; sai na ga wata mace tana zaune bisa wata dabba mai launin mulufi, cike da sunayen saɓo, tana da kawuna bakwai da ƙaho goma. Ru’ya ta Yohanna 17:3.
The beast she rides is the United Nations. Revelation 17 describes her restoration to power after the deadly wound of 1798. As the eighth kingdom, she resumes her reign, symbolized by riding the beast:
Dabbar da take hawa ita ce Majalisar Ɗinkin Duniya. Ru’ya ta Yohanna 17 ta bayyana maido da ita ga iko bayan mummunan raunin mutuwa na shekara ta 1798. A matsayin mulki na takwas, ta ci gaba da sarautarta kuma ta sāke ɗaukar mulki, abin da aka wakilta ta wurin hawanta dabbar:
And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.
Kuma macen da ka gani ita ce babban birni nan, wanda yake mulki bisa sarakunan duniya. Ru’ya ta Yohanna 17:18.
The deadly wound of 1798 was prefigured in verses 5–9 when the northern king fell from a horse and died. These two lines in Daniel 11 run parallel to verses 41–45. The Sunday law in the USA, marked in verse 41, begins the papacy’s final ride on the beast—a period reflected in these two lines. When Ellen White notes that “much of the history” fulfilled in Daniel 11 “will be repeated,” verses 5–9 and 31–39 align with verses 41–45.
An yi nuni tun da farko ga mummunan raunin shekara ta 1798 a ayoyi 5–9 sa’ad da sarkin arewa ya fāɗo daga kan doki ya mutu. Waɗannan layuka biyu a cikin Daniyel 11 suna tafiya kafada da kafada da ayoyi 41–45. Dokar Lahadi a Amurka, wadda aka yi wa alama a aya ta 41, tana fara tafiyar ƙarshe ta papacy a kan dabbar—wani zamani da aka bayyana a cikin waɗannan layuka biyu. Sa’ad da Ellen White ta lura cewa “yawancin tarihin” da ya cika a cikin Daniyel 11 “za a maimaita shi,” ayoyi 5–9 da 31–39 suna daidaituwa da ayoyi 41–45.
Only Verse Forty
Aya ta Arba’in kaɗai
From verse 31 to 45, only verse 40 stands outside the prophetic period of three and a half days. It represents a unique history within the final third of Daniel’s 45 verses. In verse 16, the history of pagan Imperial Rome unfolds through four rulers—Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar, and Tiberius Caesar. Augustus’s victory at the Battle of Actium in 31 BC began Imperial Rome’s 360-year rule, fulfilling the “time” in verse 24:
Daga aya ta 31 zuwa ta 45, aya ta 40 kaɗai ce take waje da lokacin annabci na kwanaki uku da rabi. Tana wakiltar wani tarihi na musamman a cikin kashi na ƙarshe na ayoyi 45 na Daniyel. A aya ta 16, tarihin Roma ta Daular arna ya bayyana ta wurin masu mulki huɗu—Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar, da Tiberius Caesar. Nasarar Augustus a Yaƙin Actium a shekara ta 31 K.H. ta fara mulkin Roma ta Daula na shekaru 360, tana cika “lokaci” da aka ambata a aya ta 24:
He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.
Zai shiga cikin salama har zuwa mafi yalwar wurare na lardin; kuma zai yi abin da ubanninsa ba su taɓa yi ba, ko ubannin ubanninsa; zai rarraba musu ganima, da kwace, da dukiya: i, zai ƙulla shirye-shiryensa a kan kagarai masu ƙarfi, har na ɗan lokaci. Daniel 11:24.
After Actium, Rome made Egypt a province in 30 BC. Three hundred and sixty years later, in 330, Constantine moved the empire’s capital from Rome to Constantinople. This “time” aligns prophetically with the 1,260 years of papal rule and the 7 years of verses 5–9.
Bayan Actium, Roma ta mai da Masar lardi a shekara ta 30 K.H. Shekaru dari uku da sittin bayan haka, a shekara ta 330, Constantine ya sauya babban birnin daular daga Roma zuwa Constantinople. Wannan “lokaci” ya yi daidai, ta fuskar annabci, da shekaru 1,260 na mulkin papacy da kuma shekaru 7 na ayoyi 5–9.
From verse 16, pagan Imperial Rome dominates until verse 30, encompassing the Maccabees’ league with Rome and the line of Christ. Yet, verses 16–30 align with verses 31–39 and 41–45. Thus, in the last 30 verses of Daniel 11, a consistent prophetic line emerges—except for verse 40, where the “time of the end” is marked in 1798 and 1989.
Daga aya ta 16, Roma ta Daular arna tana mamaye har zuwa aya ta 30, tana ƙunshe da ƙawancen Makabiyawa da Roma da kuma zuriyar Almasihu. Duk da haka, ayoyi 16–30 sun yi daidai da ayoyi 31–39 da 41–45. Saboda haka, a cikin ayoyi 30 na ƙarshe na Daniyel 11, wani daidaitaccen layin annabci yana bayyana—sai dai a aya ta 40, inda aka nuna “lokacin ƙarshe” a shekarun 1798 da 1989.
With minor exceptions in verses 2 and 3—where the final of eight presidents transitions to control the ten kings of the United Nations—the first two verses align with verse 40, representing the Sunday law and the shift from the sixth to the seventh and eighth kingdoms. Verses 3 and 4 align with verse 45 and Daniel 12:1, depicting the rise and fall of the Grecian kingdom, paralleling the papacy’s establishment and demise in verses 41 through Daniel 12:1. Both the woman and the beast she rides end with no help, framing the beginning and end of Daniel 11 outside verse 40’s history. Alexander the Great symbolizes the United Nations, fornicating with the whore of Tyre (the king of the north from verse 41 onward), who is both the beast and the dragon.
Da ƙananan keɓancewa a ayoyi na 2 da 3—inda na ƙarshe cikin shugabanni takwas yake sauyawa zuwa ikon mallakar sarakuna goma na Majalisar Ɗinkin Duniya—ayoyi biyu na farko suna daidaita da aya ta 40, suna wakiltar dokar Lahadi da sauyawar daga mulki na shida zuwa na bakwai da na takwas. Ayoyi na 3 da 4 suna daidaita da aya ta 45 da Daniyel 12:1, suna bayyana tashi da faɗuwar mulkin Girka, daidai da kafuwa da rushewar papanci a ayoyi na 41 har zuwa Daniyel 12:1. Duk matar da dabbar da take hawa suna ƙarewa ba tare da taimako ba, suna tsara farkon da ƙarshen Daniyel 11 a wajen tarihin aya ta 40. Aleksanda Mai Girma yana alamta Majalisar Ɗinkin Duniya, yana yin fasikanci da karuwar Taya (sarkin arewa daga aya ta 41 zuwa gaba), wadda ita ce dabbar kuma dodon.
Verses Nine and Ten
Aya ta Tara da ta Goma
Verses 5–9 conclude at the time of the end in 1798, while verse 10 marks 1989. Thus, the span between verses 9 and 10—from 1798 to 1989—represents the revealed portion of verse 40, initiating its hidden history. To clarify: nearly every verse in Daniel 11 reflects the papacy’s rule from 538 to 1798. Verse 40 covers 1798 to the Sunday law in the USA. Verses 6–9 typify the papal era, while verse 10 foreshadows the USSR’s collapse in 1989. Therefore, verses 11–15 span from 1989 to the Sunday law, as represented in verses 16, 31, and 41.
Ayoyi 5–9 sun ƙare ne a lokacin ƙarshe a shekara ta 1798, alhali aya ta 10 tana nuna shekara ta 1989. Saboda haka, tazara da ke tsakanin ayoyi 9 da 10—daga 1798 zuwa 1989—tana wakiltar ɓangaren da aka bayyana na aya ta 40, tana fara tarihinta na ɓoye. Don ƙarin fayyacewa: kusan kowace aya a cikin Daniyel 11 tana nuna mulkin papanci daga 538 zuwa 1798. Aya ta 40 ta ƙunshi lokaci daga 1798 har zuwa dokar Lahadi a Amurka. Ayoyi 6–9 suna zama nau’i na zamanin papanci, alhali aya ta 10 tana nuna tun da wuri rushewar Tarayyar Soviet a 1989. Saboda haka, ayoyi 11–15 sun shafi lokaci daga 1989 zuwa dokar Lahadi, kamar yadda aka wakilta a ayoyi 16, 31, da 41.
Verse 40 is divided into two parts. The first, from 1798 to 1989, begins and ends with a “time of the end.” The second half begins in 1989, where the first half concludes. Verses 1 and 2 identify a sequence of presidents starting in 1989, aligning with the second part of verse 40. Verse 11 marks the onset of the Ukraine war in 2014, while verse 12 highlights the consequences the victorious king of the south brings upon himself. Verse 13 nears fulfillment, but here we note that verse 11 falls within the second part of verse 40—post-1989, yet pre-Sunday law (verse 41).
Aya ta 40 ta kasu kashi biyu. Na farko, daga 1798 zuwa 1989, ya fara kuma ya ƙare da “lokacin ƙarshe.” Rabin na biyu ya fara ne a 1989, inda rabin na farko ya ƙare. Aya ta 1 da ta 2 sun bayyana jerin shugabannin ƙasa da suka fara a 1989, suna daidaita da kashi na biyu na aya ta 40. Aya ta 11 tana nuna farkon yaƙin Ukraine a 2014, alhali kuwa aya ta 12 tana haskaka sakamakon da sarkin kudu mai nasara ya jawo wa kansa. Aya ta 13 tana gab da cika, amma a nan muna lura cewa aya ta 11 tana faɗowa ne a cikin kashi na biyu na aya ta 40—bayan 1989, amma kafin dokar Lahadi (aya ta 41).
Verses 13–15 point to the Battle of Panium in 200 BC, the year pagan Rome began exerting influence over human affairs, tied to that battle. Occurring well before Pompey’s entry into Jerusalem in verse 16, it provides historical evidence identifying verse 41 as the Sunday law in the USA.
Ayoyi na 13–15 suna nuni ga Yaƙin Panium a shekara ta 200 BC, shekarar da Roma arna ta fara yin tasiri a kan al’amuran ’yan Adam, a alaƙance da wannan yaƙi. Da yake wannan ya faru tun kafin shigar Pompey cikin Urushalima a aya ta 16, hakan yana ba da hujjar tarihi da ke tantance aya ta 41 a matsayin dokar Lahadi a Amurka.
Every prophetic line and its historical fulfillment in Daniel 11 lies either within verse 40’s history (1798 to the Sunday law) or from verse 41 to Daniel 12:1. Of the 45 verses, verses 1, 2, 7–15, and 40—totaling twelve—apply to verse 40’s timeline when layered line upon line. Verse 40 splits into two segments at 1989. Verses 1, 2, and 10–15 align with its second half. Verses 1 and 2 trace the line of presidents in the earth beast’s history, while verses 10–15 depict three proxy wars orchestrated by the king of the north (the papal power) from 1989 to the Sunday law. The three proxy wars begin with the United States, identified in verse 40 as “chariots, ships and horsemen.”
Kowane layin annabci da cikar sa a tarihi a cikin Daniyel 11 yana faɗowa ne ko dai a cikin tarihin aya ta 40 (1798 zuwa dokar Lahadi) ko kuma daga aya ta 41 zuwa Daniyel 12:1. Daga cikin ayoyi 45 ɗin, ayoyi 1, 2, 7–15, da 40—jimilla goma sha biyu—suna aiki ga jadawalin lokaci na aya ta 40 idan aka shimfiɗa layi a kan layi. Aya ta 40 ta kasu kashi biyu a 1989. Ayoyi 1, 2, da 10–15 sun daidaita da rabinta na biyu. Ayoyi 1 da 2 suna bibiyar layin shugabannin ƙasa a tarihin dabbar duniya, yayin da ayoyi 10–15 suke nuna yaƙe-yaƙen wakilci guda uku da sarkin arewa (ikon papanci) ya shirya daga 1989 zuwa dokar Lahadi. Waɗannan yaƙe-yaƙen wakilci guda uku sun fara ne da Amurka, wadda aka bayyana a aya ta 40 a matsayin “kekunan yaƙi, jiragen ruwa da mahayan dawakai.”
We will continue in the next article.
Za mu ci gaba a talifi na gaba.