Wahayin Yesu Almasihu — Lamba Goma Sha Shida

Mun kasance muna gabatar da jerin abubuwan annabci da ake gane su ta ɓoyayyen tarihin tsawar bakwai, wanda aka wakilta a cikin Wahayi surori na goma sha ɗaya zuwa goma sha uku. Har yanzu ba mu kai ga matakin ci gaban waɗannan abubuwa ba, inda za mu ɗora tarihin ƙahon Furotestanci da ƙahon Jamhuriyanci a kan juna. Haka kuma ba mu riga mun shirya tushen fahimta ba domin mu fayyace rawar Musulunci a cikin saƙon Kukan Tsakar Dare. Duk da haka, akwai wata gaskiya mai muhimmanci ƙwarai da ta haɗu da waɗannan abubuwa, wadda take bayyana abin da dole ne mutum ya yi sa’ad da ya fahimci gaskiyoyin da ake buɗe hatiminsu. Albarkar Wahayi ta haɗa da alhakin “kiyaye” waɗannan abubuwan da aka rubuta.

Jerin tarihin da ake warwarewa yana isar da ikon halittar Allah ga waɗanda za su ji, su karanta, su kuma kiyaye abubuwan da aka rubuta a cikinsa. Saboda haka, lokaci ya yi da za mu kauce daga nazarinmu na labarin annabcin ƙarshe na Ishaya, da kuma Ru’ya ta Yohanna surori goma sha ɗaya zuwa goma sha uku, domin mu kafa muhimmancin “kwana uku da rabi” da Iliya da Musa suka yi a mace a kan titi na babbar hanyar sadarwar bayanai, wadda take ratsa ta kwarin ƙasusuwan busassu matattu. Abin da za mu tantance yanzu shi ne alamar “hamada.”

A cikin talifi na ƙarshe mun gane shaidu na annabci guda huɗu game da jerin abubuwan da ɓoyayyen tarihin tsawar bakwai ya kafa. Layin surar Almasihu, layin shaidu biyu, layin surar dabbar daji da kuma layin sarkin arewa na jabu.

Rabin na biyu na jerin gwanon sarkin arewa na ƙarya ya fara ne da karɓar ikon da papanci ya yi a shekara ta 538. Sa’an nan papanci, wato sarkin arewa na ruhaniya na ƙarya, ya tattake Urushalima ta ruhaniya da kuma Isra’ila ta ruhaniya har tsawon shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin.

An gaya wa Yohanna ya auna duka Wuri Mai Tsarki da rundunar, amma an kuma gaya masa ya bar harabar waje, gama an ba Al’ummai ita har shekara dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin.

Yohanna da Luka suna ba da shaida cewa Al’ummai suna “taka” “Urushalima” “har tsawon watanni arba’in da biyu.” Yohanna ya fayyace tsawon lokacin, Luka kuwa ya nuna ƙarshen tarihin. Waɗannan shaidu biyu suna magana ne a kan tambayar da ke cikin Daniyel sura ta takwas, aya ta goma sha uku.

Tambayar game da tsawon lokacin da za a tattake Wuri Mai Tsarki da rundunar a ƙarƙashin ƙafa, tana nuna ikon hallaka guda biyu waɗanda za su aiwatar da wannan aikin tattake Urushalima, wadda a cikin littafin Daniyel aka wakilta a matsayin “Wuri Mai Tsarki” kuma haka nan “runduna.” Daidaitacciyar fahimtar asali game da wannan aya, kamar yadda J. N. Andrews ya bayyana, ita ce ayar tana nuna ikon hallaka guda biyu, waɗanda suka tattake duka Wuri Mai Tsarki da rundunar. Ikon hallaka na farko da aka bayyana a cikin ayar shi ne kafirci, na biyu kuma shi ne tsarin papanci. Kalmar “runduna,” ita ce furucin Daniyel ga abin da Yohanna ya bayyana a matsayin “masu sujada” a cikin haikali, wato a Urushalima.

Cikin cikar “sau bakwai” na Leviticus ashirin da shida, arna sun tattake Wuri Mai Tsarki da runduna har tsawon shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin, sa’an nan kuma papanci ya yi wannan aikin na ƙarin shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin. Paparoma ya tattake Urushalima har tsawon shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin bisa ga Luka da Yohanna, har sai da papancin ya sami mummunan rauninsa a shekara ta 1798. Idan aka cire shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin daga 1798, sai a kai ga 538. Idan kuma aka cire shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin daga 538, sai a kai ga 723 K.H.K., sa’ad da Assuriya, ainihin sarkin arewa a wancan lokaci, ya kai masarautar arewacin Isra’ila cikin bauta.

Yahaya yana nuni ne kawai ga shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin waɗanda papanci ya tattake Wuri Mai Tsarki da rundunar, amma Luka yana magana ne game da dukkan lokutan biyu na shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin waɗanda arna da papanci suka tattake Urushalima, domin ya ce, “har sai zamanan Al’ummai sun cika.” Luka ya bayyana tattakewar Urushalima a matsayin abin da ya wuce “lokaci” guda ɗaya, gama yana kiransa cikar “zamanai” na Al’ummai.

Hakika, a cikin shekara ta 1856, Adventism na Millerite ya zama Laodicea, kuma shekaru bakwai bayan haka suka ƙi gaskiyar “bakwai sau” na Littafin Firistoci ashirin da shida, saboda haka ba zai yiwu Adventism ta ga waɗannan sauƙaƙan hujjojin Littafi Mai Tsarki ba. Abin da nake ganowa shi ne cewa ɓoyayyar tarihin tsawa bakwai, wadda take nuna alamomin hanya guda uku, da wani zangon lokaci tsakanin alamar hanya ta farko da ta biyu, sa’an nan kuma wani zangon lokaci na biyu tsakanin alamar hanya ta biyu da ta uku, an wakilta a cikin layin annabci na sarkin arewa na jabu.

Wannan layin ya fara ne a 723 K.H., sa’ad da masarautar arewacin Isra’ila ta tafi cikin bautar ƙasƙanci a hannun sarkin Assuriya, sarki na ainihi daga arewa. Sa’an nan kuma a 538, an ba sarkin arewa na ruhaniya iko, sa’an nan ya tattake Urushalima ta ruhaniya har na tsawon shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin, har sai da ya sami mummunan rauni mai kashewa a 1798. Daga 723 K.H. har zuwa 538, ikokin da suka riƙe Isra’ila cikin ƙarƙashin mulki koyaushe ikoki ne na arna.

Layin Kristi yana nuna shafewar sarkin arewa na gaskiya a baftismarsa a shekara ta 27, kuma bayan kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin na annabci, aka gicciye Shi. Sa’an nan almajiransa aka ba su iko su gabatar da saƙon sarkin arewa na gaskiya, har zuwa jifan Istifanus da duwatsu a shekara ta 34. Lokaci kaɗai da Kristi bai yi tafiya da ƙafa ba a cikin dukan kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin na hidimarsa, shi ne sa’ad da ya hau ya shiga Urushalima cikin shiga ta nasara. Saboda haka ya tattake Urushalima har kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin, kamar yadda almajiransa ma suka yi bayan gicciye. Duka layukan biyu, na sarkin arewa na jabu da na Kristi, sarkin arewa na gaskiya, sun tattake Urushalima da rundunar har kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin.

Arna ta kasance jabun tsarin bauta na hidimar Wuri Mai Tsarki na duniya na Yahudawa na zahiri, kuma papanci jabun hidimar Wuri Mai Tsarki na sama ne na Yahudawa na ruhaniya. Shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin na arna sun yi daidai da kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin na Almasihu, kuma shekarun dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin na papanci sun yi daidai da kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin na almajirai.

Kowanne daga cikin layukan biyu na ƙunshe da tsarin annabci iri ɗaya na ɓoyayyen tarihin tsãwa bakwai, wanda ya fara a bayyana a bainar jama’a a watan Yuli, 2023. An aiwatar da buɗe hatimin nan, a wani ɓangare, ta wurin gane takaicin farko na motsin Millerite. Takaicinsu na farko ya shigar da wani zamani, wanda ake kira “lokacin jira” a cikin misalin budurwai goma. “Lokacin jira” ya ƙare a taron sansani na Exeter, New Hampshire, sa’ad da saƙon Kukan Tsakar Dare ya riga ya kafu sarai. Taron sansani na Exeter ya zama alamar hanya ta biyu, wadda daga nan ta shigar da wani zamani inda aka yi shelar saƙon Kukan Tsakar Dare, har zuwa isowar alamar hanya ta uku ta shari’a da takaici na ƙarshe.

Alamomi guda uku su ne baƙin cikin farko, saƙon Kukan Tsakar Dare, da baƙin cikin ƙarshe. Waɗannan alamomi guda uku sun yi daidai da kalmar Ibrananci “gaskiya” wadda take wakiltar harafi na farko, na goma sha uku, da na ƙarshe na haruffan Ibrananci. Kasancewar na farko da na ƙarshe duka baƙin ciki ne, wannan yana wakiltar hatimin Alfa da Omega.

Babu wakilci kai tsaye na kwanaki dubu ɗari biyu da sittin a cikin tarihin Millerite, duk da haka tarihin Millerite shi ne tarihin motsi na farko, sabili da haka yana zama nau’i na motsi na ƙarshe. Tarihin cizon yatsa na farko a cikin motsi na ƙarshe ya fara ne a ranar 18 ga Yuli, 2020, kuma an kwatanta shi a cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha ɗaya. A cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha ɗaya, an kashe shaidu biyu, abin da ke nuna cizon yatsa na farko a cikin motsi na ƙarshe, wanda motsi na farko ya kasance nau’insa.

A cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha ɗaya, ɓacin rai ya kawo wani zamani na kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin, wanda gawawwakin su suka kasance a kan titi, ta haka yana nuna lokacin jinkirin da ke cikin misalin. A lokacin tashinsu daga matattu an ɗaga su sama a matsayin tuta a daidai wannan sa’a da shari’ar dokar Lahadi. Tarihin shaidun biyu ya ƙunshi wani zamani na alama na kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin.

Cikakkun bayanai game da motsin mala’ika na uku a cikin ɓoyayyar tarihin tsawarori bakwai suna ba da ƙarin takamaimai fiye da sauran layuka masu tafiya a layi ɗaya, amma layin mala’ika na uku, layin sarkin arewa na gaskiya, da layin sarkin arewa na jabu, dukansu suna ɗauke da halaye iri ɗaya na annabci: mafarin farawa, sai kuma wani lokaci da ya kai zuwa tsakiyar matsayi, wanda kuma wani lokaci ke biye da shi har ya kai ga shari’a a ƙarshen matsayi.

Kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin muhimmin ɓangare ne na ɓoyayyen tarihin tsawar bakwai. Kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin an wakilta su a matsayin “jeji” a cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha biyu.

Ikkilisiya ta gudu zuwa cikin jeji domin ta tsira daga murƙushewar ikon paparoma na shekara dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin. Aya ta goma sha huɗu ta ba da wata shaidar kuma.

Ikkilisiya ta guje wa tsanantawar macijin da kuma ta papacy na tsawon shekaru dubu ɗari biyu da sittin, sabili da haka “jeji” alama ce ta kwanaki dubu ɗari biyu da sittin. Wannan adadi ya bayyana kai tsaye sau bakwai a cikin littattafan Daniyel da Ru’ya ta Yohanna, amma an wakilta shi ta wasu hanyoyi da dama a cikin Nassosi. A kowane hali, yana wakiltar “sau bakwai” na Lawiyawa ashirin da shida.

Ko bautar gumaka ce tana tattake tsattsarkan wuri da rundunar daga shekara ta 723 K.H. zuwa shekara ta 538, ko kuma papanci ne yana tattake Urushalima ta ruhaniya da masu sujada da ke cikinta, wannan misali ne na watsewar mutanen Allah, wadda ta faru sakamakon karya alkawarin “Asabbatan ƙasar” da mutanen Allah suka yi, kamar yadda aka wakilta a Littafin Lawiyawa surori na ashirin da biyar da ashirin da shida. A sura ta ashirin da shida ana kiranta rigimar alkawarin Allah.

Tawayen da aka yi wa alkawarin Allah ya jawo wa mutanen Allah bautar da warwatsewar da aka wakilta a matsayin “rigimar alkawarina.” Rashin fahimtar hukuncin nan, wanda Daniyel ya kira “la’ana” da “rantsuwa” ta Musa, wanda kuma ake kira “rigimar alkawarina,” yana makantar da mutum ga ganin zurfin ma’anar aikin Almasihu kamar yadda aka wakilta a sura ta tara ta littafin Daniyel. Daidaitacciyar tantancewa game da mutanen Allah waɗanda suke cikin makantar Laodikiya a cikin rubuce-rubucen Ellen White ita ce, ba za su iya “yin tunani daga sanadi, zuwa sakamako” ba. Kana iya ikirarin fahimtar shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin na Zamanin Duhu, amma in ba ka san “sanadin” wannan tattakewar ba, kai makaho ne.

Tabbatarwar Almasihu ga alkawarin tana da alaƙa kai tsaye da “gardamar alkawarinsa.” Tsawon lokacin “la’anar” ya kai shekara dubu biyu da ɗari biyar da ashirin, kuma tsawon lokacin da Almasihu ya tabbatar da wannan alkawari ɗin shi ne kwanaki dubu biyu da ɗari biyar da ashirin. Daidai da kalmar Ibrananci “gaskiya,” wadda take ba da tsari ga tarihin ɓoye na tsawa bakwai, makon annabci wanda Almasihu zai tabbatar da alkawarinsa ya ƙunshi alamomi uku waɗanda haruffa na farko, na goma sha uku, da na ƙarshe na baƙaƙen Ibrananci suke wakilta.

Alamar farko na makon ita ce baftismarsa, alamar ta biyu kuwa ita ce gicciye, ta ƙarshe kuma ita ce mutuwar Istifanas. Ƙin yarda a ga “sau bakwai” na Lawiyawa ashirin da shida, kamar yadda mala’ikun sama suka ja-goranci William Miller ya ga “sau bakwai,” yana kawar da ikon ganin cikakkiyar annabcin nan inda Almasihu ya zubar da jininsa ya kuma tabbatar da alkawarin nan da mutanensa na dā na zahiri suka ƙi. Kowane mutum da za a ceci a ƙarshe zai kasance yana da fahimta ta ɓangare kaɗai kuma marar cika game da “gaskiya.” Amma ba a ceton kowa da gangan ya ƙi ganin “gaskiya.” Hanya guda ce kaɗai zuwa ga Uba, kuma ita ce ta wurin Yesu, Yesu kuma shi ne “gaskiya.”

Wannan fahimta ce mai amfani a yi zurfin tunani a kanta, gama tana magana ne game da alkawarin Littafin Lawiyawa surori ashirin da biyar da ashirin da shida. An kawo “la’anar” nan ta “sau bakwai” a kan tsohuwar Isra’ila ta zahiri ne saboda rashin yarda da suka yi su aiwatar da ƙa’idodin barin ƙasa ta huta, da kuma cika umarnan Jubilee. Zunubin ƙyale abu ne. An kawo la’anar a kansu saboda sun ƙyale aikin da aka umarce su su yi, maimakon domin sun karya wata doka kai tsaye, kamar kada ka kashe ko kada ka yi sata. Sun dai yi biris ne kawai da ƙa’idodin da suka danganci barin ƙasa ta huta. ’Yan Adventist waɗanda kawai ba su karɓar “sau bakwai” ɗin nan ba (wanda mala’iku suka jagoranci William Miller ya gano), saboda kowane irin dalili marar tsarkakewa, kawai ba su taɓa ɗaukar lokaci su binciki gaskiyar da gaske ba, kuma suna aikata irin wannan tawaye na ƙyale abu ta wajen watsi da wannan bayanin alkawari ɗin da tsohuwar Isra’ila ta zahiri ta yi watsi da shi. Mafari yana kwatanta ƙarshe.

Kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin da ke cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha biyu, waɗanda aka bayyana a matsayin “jeji,” alama ce ta “lokatai bakwai.” Duk kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin na hidimar Almasihu, da kuma kwanaki dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin na hidimar almajiran, suna wakiltar dukan makon da ake tabbatar da alkawarin. Haka kuma duk shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin da arna suka tattake mutanen Allah, da kuma shekaru dubu ɗaya da ɗari biyu da sittin da tsarin papanci ya tattake mutanen Allah, suna wakiltar cikakkun “lokatai bakwai” na la’anar Musa.

A cikin Ru’ya ta Yohanna sura ta goma sha ɗaya, bayan kwanaki dubu ɗari biyu da sittin, ana mai da ƙasusuwan matattu zuwa rai domin su shiga cikin alkawari a matsayin dubu ɗari da arba’in da huɗu. Amma domin su cika wannan dangantakar alkawari, wajibi ne su cika sharuɗɗan alkawarin, kamar yadda Daniyel ya yi a sura ta tara. Sharuɗɗan alkawarin “sau bakwai” suna ƙunshe da takamaiman umarni ga waɗanda suka tsinci kansu a ƙasar maƙiyi. Sa’ad da waɗanda suka farka ga hakikanin cewa an warwatsa su suka yi marmarin komawa ga Ubangiji, Littafin Firistoci sura ta ashirin da shida yana ba da umarni game da yadda za su koma.

Kalmar nan “pine away” a cikin Nassosi tana nufin narkewa, lalacewa, da ƙonewa har ƙarshe. Pine away yana nufin rushewa har ya zama matattun ƙasusuwan busassu. Kuma wannan umarni yana bayyana mutuwa, gama yana wakiltar waɗanda suka farka ga yanayinsu kamar suna “a cikin ƙasar maƙiyanku.”

A ranar 18 ga Yuli, 2020, abin takaici na fari a cikin motsin mala’ika na uku ya faru. Dukan sauran abubuwan takaici na fari a cikin tsattsarkan layukan gyaran annabci sun kasance abin kwatanta shi. Ezekiyel sura ta talatin da bakwai ta bayyana mutanen Allah a kwanaki na ƙarshe a matsayin waɗanda aka tarwatsa, aka lalatar, aka kuma ƙone har suka zama kawai kwarin ƙasusuwan matattu busassu. Suna cikin ƙasar maƙiyi, wadda ita ce ƙasar mutuwa. A cikin Ru’ya ta Yohanna goma sha ɗaya, an kashe shaidu biyu, aka bar su a kan titi. Dukan annabawa sun yi daidai da juna. Saboda haka Musa yana magana da waɗanda suka mutu a kan titin da yake ratsawa ta cikin kwarin Ezekiyel. A cikin yanayin takaicinsu ana ba su umarni ta wurin Irmiya.

An sanar da Irmiya cewa idan yana son ya yi magana a madadin Allah, dole ne ya komo, kuma a yin haka dole ne ya raba mai daraja da marar amfani. Yanayin mahallin nassin ya bayyana cewa marasa amfani su ne waɗanda bai kamata ya komo wurinsu ba. Sa’ad da aka wakilta shi a cikin nassin yana cikin yanayin baƙin cikinsa, ya bayyana cewa shi kaɗai ne.

Irmiya bai zauna a cikin “majalisar masu ba’a” ba, gama ya zauna shi kaɗai. Bai kamata ya koma wurin miyagu ba, waɗanda su ne majalisar masu ba’a. A cikin 1863, Adventism ya fara komawarsa zuwa ga “majalisar masu ba’a” sa’ad da ya koma ga tsarin Littafi Mai Tsarki na ’ya’yan Babila domin ya ƙi “sau bakwai” na Musa. Amma Irmiya yana magana ne, a sarari mafi musamman, game da kwanaki na ƙarshe fiye da tarihin Millerite. Sa’ad da waɗanda suke cikin kwarin ƙasusuwan matattu suka farka ga gaskiyar cewa suna cikin ƙasar maƙiya, ba za su taɓa komawa ga waɗanda suka yi murna a kan mutuwarsu a kan titi ba. Wannan rukuni na iya komawa wurin Irmiya, amma shi ba zai iya komawa gare su ba.

Amma idan za su komo, dole ne su kuma cika umarnan da Musa ya bayar waɗanda suke da alaƙa kai tsaye da “sau bakwai.” Waɗanda suke matattu a kan titi a cikin Ru’ya ta Yohanna sura goma sha ɗaya, matattu ne na kwana uku da rabi, wanda a annabce shi ne “hamada.”

Saboda wannan ne tashin farko na matattu ake cika shi ta wurin saƙo wanda yake sa ƙasusuwan su haɗu su zama jiki ɗaya, amma har yanzu ba su da rai. Sai saƙon iskokin huɗu, wato saƙon hatimi, ne yake mai da su runduna mai ƙarfi. Saƙon farko da yake tattaro su wuri guda yana fitowa ne daga “murya.”

Muryar tana fitowa daga jeji, wanda alama ce ta watsewar “lokuta bakwai.” Wannan murya tana cikin jejin, gama an kuma kai Ezekiyel zuwa kwarin ƙasusuwan matattu. Yana ba da shaida ne daga cikin kwarin kansa, ba daga nesa ba.

Kwarin shi ne jeji na kwana uku da rabi. Alkawarin muryar shi ne an gafarta muguntar Urushalima, kuma yaƙinta ya ƙare. Wannan alkawari yana wakiltar hatimce mutum ɗari da dubu arba’in da huɗu da ake cika shi a kwanaki na ƙarshe. Amma gafartar muguntarta tana da alaƙa da karɓarta “ninki biyu” saboda dukan zunubanta. Maganin da Musa ya bayar yana buƙatar furci ba na muguntarsu kaɗai ba, amma har da muguntar kakanninsu. Idan za su cika wannan umarni, za a gafarta muguntarsu.

Za mu ci gaba da waɗannan gaskiyoyi a talifi na gaba.