Դանիելի Գիրքը — հարյուր քսանվեցերորդը

Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի քառասուներորդ համարը երկրային գազանի բողոքական եղջյուրի պատմությունը համադրում է երկրային գազանի հանրապետական եղջյուրի հետ։ Երկու եղջյուրներն էլ սկսվում են 1798 թվականին, և նրանց վկայությունը շարունակվում է մինչև Միացյալ Նահանգներում շուտով եկելիք կիրակնօրյա օրենքը։ Երկու եղջյուրներին էլ տրվել էր աստվածային երկակի վավերագիր, որը պետք է փորձեր յուրաքանչյուր եղջյուրը։ Թագավոր Ջեյմսի Աստվածաշունչը (Հին և Նոր Կտակարանները) պետք է փորձեր երկրային գազանի կրոնական եղջյուրը, իսկ Անկախության հռչակագիրը և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Սահմանադրությունը պետք է փորձեին երկրային գազանի քաղաքական եղջյուրը։ Քառասուներորդ համարը երկրային գազանի պատմությունն է, և նրա պատմական վկայությունը սկսվում է 1776 թվականին, իսկ 1798 թվականին նա սկսում է կատարել իր դերը՝ որպես աստվածաշնչյան մարգարեության վեցերորդ թագավորություն։

Հիսուսը միշտ ավարտը պատկերում է սկզբի միջոցով, և Միացյալ Նահանգների վախճանը ներկայացված է եղել նրա սկզբնական պատմության մեջ։ Միացյալ Նահանգների ավարտի ժամանակաշրջանը ներկայացված է Դանիել տասնմեկերորդ գլխի երկրորդ խոսքում, որտեղ առաջադրվում են վեց նախագահներ՝ սկսելով Ռոնալդ Ռեյգանից։ Ռեյգանը առաջին նախագահն է երկրի գազանի մարգարեական պատմության վերջին ժամանակաշրջանում։ Այդ ժամանակաշրջանը սկսվեց վախճանի ժամանակ՝ 1989 թվականին։ Սակայն երկրորդ խոսքը վերաբերում է միայն Ռեյգանին, առաջին Բուշին, Քլինթոնին, երկրորդ Բուշին, Օբամային և Թրամփին։ Այլ գծեր անհրաժեշտ են լրացնելու այն պատմությունը, որը հասնում է շուտով գալու Կիրակի օրենքին։ 1989 թվականից մինչև շուտով գալու Կիրակի օրենքը Դանիել տասնմեկերորդ գլխի երկրորդ խոսքում հատուկ գիծ է։

1798 թվականը նշանավորում է սկիզբը, իսկ կիրակնօրյա օրենքը՝ ավարտը երկրի գազանի մարգարեական պատմության՝ որպես աստվածաշնչյան մարգարեության վեցերորդ թագավորության, և 1798 թվականը նշանավորում է նրա սկիզբը։ 1776 թվականին սկսված երկու հարյուր քսան տարիները երկրի գազանի մեկ այլ մարգարեական գիծ են, որը սահմանում է մի ժամանակաշրջան, որ սկսվում է 1776 թվականին և ավարտվում 1996 թվականին, երբ 1989 թվականի արձակված գիտելիքից բխած լուրը ձևակերպվեց։ Այդ երկու հարյուր քսան տարվա ժամանակաշրջանը ցույց է տալիս Ամերիկայի ապագան, երբ սկզբում եվրոպական թագավորների պետական կառավարման համակարգից և կաթոլիկության եկեղեցական կառավարման համակարգից այն անկախությունը, որը հռչակվեց 1776 թվականին, կվերացվի շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ։ 1776-ից մինչև 1989 թվականները հատուկ գիծ են երկրի գազանի մարգարեական պատմության մեջ։

508-ից մինչև 538 թվականների երեսուն տարիները ներկայացնում են մարգարեական ժամանակաշրջան՝ նախքան այն, որ 538 թվականին պապականությունը հաստատվեց որպես աստվածաշնչյան մարգարեության հինգերորդ թագավորություն։ Միացյալ Նահանգները շուտով եկելիք կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ ամբողջապես ձևավորում է գազանի պատկերը։ 538 թվականին պապականության հաստատման նախապատրաստական երեսունամյա ժամանակաշրջանը պապական գազանի պատկերի մի տարր է։ Գոյություն ուներ նախապատրաստության մի ժամանակաշրջան, որը տանում էր դեպի 1798 թվականը, երբ երկրի գազանը գահ բարձրացավ որպես աստվածաշնչյան մարգարեության վեցերորդ թագավորություն։ 1776-ից մինչև 1798 թվականների ժամանակահատվածը համընկնում է 508-ից մինչև 538 թվականների ժամանակահատվածի հետ։

Հիսուսը որևէ բանի ավարտը ներկայացնում է նրա սկզբով, ուստի 1776-ից մինչև 1798 թվականների պատմության մեջ ներկայացված մարգարեական ժամանակահատվածը, որին վկայում է 508-ից մինչև 538 թվականների մարգարեական ժամանակահատվածը, տալիս է երկու վկա։ Այդ երկու ժամանակահատվածները երկու վկա են այն փաստի, որ գոյություն ունի որոշակի մարգարեական ժամանակահատված, որը նախորդում է Աստվածաշնչյան մարգարեության մեջ ներկայացված մի թագավորության գահակալությանը։ Միասին դրանք հաստատում են, որ 1989 թվականին՝ վերջի ժամանակից մինչև կիրակնօրյա օրենքը ընկած ժամանակահատվածը համընկնում է 538-ին և 1798-ին նախորդած երկու ժամանակահատվածների հետ։

Մարգարեական պատմությունը՝ սկսած վախճանի ժամանակից՝ 1989 թվականից, մինչև Դանիել տասնմեկերորդ գլխի քառասունմեկերորդ համարի Կիրակնօրյա օրենքը, նախատիպորեն պատկերվել է 508-ից մինչև 538 թվականները ներառող երեսնամյա ժամանակահատվածով, և այն նաև նախատիպորեն պատկերվել է 1776-ից մինչև 1798 թվականները ներառող քսաներկու տարիներով։

Դանիել տասնմեկերորդ գլխի երկրորդ համարը նույնացնում է, որ երբ այս մարգարեական ժամանակաշրջանի բոլոր նախագահներից ամենահարուստը՝ Թրամփը, գա, նա «կխռովեցնի», ինչը նշանակում է «կարթնացնի» ամբողջ աշխարհը գլոբալիստների մտադրությունների նկատմամբ, որոնք այն ժամանակ փորձում են աշխարհի կառուցվածքը վերաձևել երկաստիճան համակարգի, որտեղ էլիտաները իշխում են իրենց աշխատավոր դրոնների վրա։ Այսպես կոչված «մեծ վերակազմավորումը»՝ իրենց առաջին առաջնահերթությամբ, նպատակ ունի վերացնել միջին խավը, որպեսզի էլիտաները, որոնք պատմականորեն ներկայացված են Մարի Անտուանետի նման պատմական անձանցով, մեկուսացված ու պաշտպանված լինեն այն խոնարհներից, որոնք արտադրում էին նրա նրբահամ հացերը։

Համաշխարհայինների կրոնը Նոր Դարի սպիրիտուալիզմն է, և նրանց վոուքիզմի ու Բազմազանության, Հավասարության և Ներառման փիլիսոփայությունները, զուգակցված Քննադատական ռասայական տեսության ապականված գաղափարախոսությամբ, ուղեկցված այսպես կոչված գիտությամբ՝ գլոբալ տաքացման մասին, ինչպես նաև ցեղասպանական բնակչության վերահսկմանն ուղղված նրանց գաղտնի ջանքերով, հեշտությամբ ակնհայտ դարձան, երբ Թրամփը պատմության ասպարեզ ելավ՝ ամբողջ տերությունը Հունաստանի դեմ «շարժման մեջ դնելու» համար։

Թրամփի հայտնվելը 2016 թվականին նշանավորում է կեղծ արթնացման (խռովում, շարժում) հայտնվելը՝ Սատանայի կողմից հորինված կեղծօրինակ, որը նախապես նախատեսված է խափանելու Մատթեոս քսանհինգի կույսերի արթնացումը։ Գլոբալիստները՝ թե՛ համաշխարհային բեմում, թե՛ Միացյալ Նահանգների ներսում, մարգարեաբար ներկայացված են որպես վիշապը։ Նրանք են տասը թագավորները, աշխարհի բանկիրները, համաշխարհային միլիարդատեր վաճառականները, մասոններն ու այլ գաղտնի ընկերությունները։

Գլոբալիստական վիշապային ուժերը նրանք են, ովքեր մասնագիտացած են «օրենսդատավարչության» մեջ (պատերազմ՝ օրենքների միջոցով), ինչպես որ Սատանան հաճախ ներկայացվում է Աստծո Խոսքի իրավական վեճերում։ Երբ Աստված նախապես զգուշացրեց Իր հավատարիմներին այն հալածանքի մասին, որ միշտ ուղեկցում է աստվածապաշտությամբ ապրողներին, Նա խոստացավ, որ նրանք երկրի դատարաններ պիտի տարվեն՝ վկայություն տալու համար։ Սատանան այլասերված դատավորների, այլասերված գլխավոր դատախազների խորհրդանիշն է, որոնք այժմ լայնորեն տարածված են այն երկրում, որ հուզման է մատնվել թրամփիզմով, և այդ այլասերված դատարաններն ու իրավաբանները միշտ աջակցում են այն կազմակերպություններին, որոնք խթանում և առաջ են բերում հեղափոխություն ու անիշխանություն՝ Սատանայի պատմության ընթացքում առկա գլխավոր խորհրդանիշներից մեկը։

Խորհրդային Միությունը վիշապի մարգարեական խորհրդանիշն էր, որովհետև, ի թիվս այլ բաների, փարավոնի աթեիզմը վիշապի գլխավոր բնութագրերից մեկն է։ Քառասուներորդ խոսքի հարավի թագավորը եբրայերեն «նեգև» բառի թագավորն է, որը նշանակում է Եգիպտոս, և խոսքում թարգմանված է որպես «հարավ»։ Փարավոնը աստվածաշնչյան խորհրդանիշն է Ֆրանսիայի աթեիզմի՝ 1798 թվականի «վերջի ժամանակի» հարավի թագավորի, և նաև Խորհրդային Միության՝ 1989 թվականի «վերջի ժամանակի» մեջ։ Երկուսն էլ վիշապային զորություններ էին, և երկուսն էլ սերում էին հեթանոսական Հռոմի վիշապային թագավորությունից։

Միացյալ Նահանգները վերջին օրերում ուխտադրուժ բողոքականության խորհրդանիշն է, և պապականությունը, շահագործելով ուխտադրուժ բողոքականության և Խորհրդային Միության վիշապի միջև եղած պայքարը, հաղթահարեց այն երեք խոչընդոտներից առաջինը, որոնք նա հաղթում է՝ երկրի գահին վերադառնալու ընթացքում։ Հաջորդ խոչընդոտը հենց ուխտադրուժ բողոքականությունն է, որը նա նվաճում է շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ։

Նախագահ Թրամփի ուժն ու իշխանությունը սկիզբ դրեցին գլոբալիզմի վտանգների վերաբերյալ արթնացմանը, որը սրվել է մինչև վիշապի և ուխտադրուժ բողոքականության միջև համաշխարհային պայքար։ Պապականությունն օգտագործում է նույն այդ երկու ուժերի՝ վիշապի և ուխտադրուժ բողոքականության միջև ընթացող պայքարը, որպեսզի ստեղծի այնպիսի միջավայր, որը թույլ կտա տապալել երկրորդ աշխարհագրական խոչընդոտը, ճիշտ այնպես, ինչպես նա տապալեց առաջին աշխարհագրական խոչընդոտը։ Ահա այստեղ է այն տրամաբանությունը, թե ինչպես Միավորված ազգերի կազմակերպության յոթերորդ թագավորությունը (որը վիշապի իշխանությունն է) այդքան արագ իր թագավորությունը հանձնում է գազանին շուտով գալիք կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ։ Այն այդպես է վարվում, որովհետև 1989 թվականից ի վեր եղել է պարտված թշնամի։

Մեկ մակարդակի վրա սա այն նույն պայքարն է, որ պապականությունն օգտագործեց 1989 թվականին Խորհրդային Միության վիշապին տապալելու համար, սակայն առաջադիմական «woke-ism»-ի ներկայիս պայքարը ուխտազանց բողոքականության «MAGA-ism»-ի դեմ նպատակ ունի պարտության մատնել ուխտազանց բողոքականությանը, ոչ թե վիշապին։ Պատերազմն ըստ էության սկսվեց 2016 թվականին, և ապա, 2020 թվականին, վիշապը, որ Սուրբ Գրքում ստության հայրն է, գողացավ ընտրությունը՝ այդպիսով քաղաքականապես «սպանելով» Թրամփին և հանրապետական «MAGA» շարժումը։ Հայտնության գրքի տասնմեկերորդ գլխում անհուն փոսից ելնող գազանը, որ աթեիզմի գազանն է, սպանեց երկու վկաներին, և նրանք մնացին փողոցում, մինչև որ կրկին կենդանացան։ Վիլյամ Միլլերի կանոնները մատնանշում են, որ մարգարեական խորհրդանիշներն ունեն մեկից ավելի կիրառում։

Քանի որ այժմ քննության ենք առնում վիշապի և հավատուրաց բողոքականության պայքարը, որը երկրի գազանին բերում է իր ավարտին, այդ երկու վկաները երկրի գազանի երկու եղջյուրներն են։ Հանրապետական եղջյուրը սպանվեց 2020 թվականին՝ այն աստվածաշնչյան զորության կողմից, որի հայրը ստության հայրն է։ Մենք այս ներկա պատմության մեջ գտնվում ենք հենց այդ պայքարի սրտում։ Դանիել տասնմեկի քառասունմեկերորդ համարում շուտով գալիք կիրակնօրյա օրենքը գործադրվում է, և ներշնչանքի համաձայն՝ հենց հավատուրաց բողոքականությունն է, որ պիտի իրականացնի այդ սատանայական գործը։

Մարդկային իրադարձությունների բարդ փոխազդեցությունը ներկայացված է այն պայքարում, որ սկսվեց 2016 թվականին։ Այդ պայքարի ներսում գործող ուժերը ճիշտ գնահատելու համար կարևոր է հստակ հասկանալ, թե ինչ են ներկայացնում այն երեք ուժերից յուրաքանչյուրը, որոնք աշխարհը տանում են դեպի Արմագեդոն, որովհետև նրանցից յուրաքանչյուրն ունի իր առանձնահատուկ մարգարեական բնութագրերը։ Հայտնության գիրքը միշտ պահպանում է վիշապի հաջորդականությունը, որին հետևում է գազանը, իսկ նրան՝ սուտ մարգարեն, ուստի մենք կսկսենք որոշել վիշապի մարգարեական բնութագրերը, ապա՝ գազանի, և վերջապես՝ ուխտադավան բողոքականության սուտ մարգարեի։

Առաջադեմ դեմոկրատները Միացյալ Նահանգների հավատուրաց բողոքականները չեն. նրանք գլոբալիզմի և վիշապի մարգարեական ներկայացուցիչներն են։ Շուտով գալու կիրակնօրյա օրենքից առաջ Հանրապետական կուսակցությունը պետք է վերադառնա իշխանության՝ մարգարեական պատումը իրականացնելու համար։ Փարավոնը՝ որպես վիշապային իշխանության խորհրդանիշ, և հեթանոսական Հռոմի վիշապային իշխանությունը Քրիստոսի ժամանակներում, ներկայացնում են երկու վկա այն բանի, որ վերջին օրերում վիշապային իշխանությունն այն իշխանությունն է, որ խրախուսում է մանկանց մահապատիժը, ինչպես դա տեղի ունեցավ Մովսեսի օրերում և Քրիստոսի ժամանակներում։

Վերջին օրերը հարյուր քառասունչորս հազարի օրերն են, որոնք երգում են թե՛ Մովսեսի, թե՛ Գառան երգը, և թե՛ Մովսեսի, թե՛ Գառան պատմության մեջ վիշապի իշխանությունը փորձեց մահապատժի ենթարկել մանուկներին։ Նրանք այդպես վարվեցին, որովհետև Սատանան գիտեր, որ Տերը պատրաստվում էր վեր բարձրացնել ազատարար Մովսեսին և Փրկիչ Քրիստոսին։ Վերջին օրերին վիշապը մեծ բարկությամբ իջնում է, որովհետև գիտի, որ իր ժամանակը կարճ է, և հենց վիշապի իշխանությունն է, որ խթանում է մանկանց սպանությունը՝ փորձելով կործանել նրանց, որոնք թեկնածուներ են՝ լինելու հարյուր քառասունչորս հազարի մեջ։ Առաջադիմական, գլոբալիստ, սոցիալիստ դեմոկրատները ՉԵՆ այն «առաջնայինները», որոնք ապահովում են եռակի դաշինքը, որ տեղի է ունենում շուտով գալու Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ, որովհետև դեմոկրատները վիշապի իշխանությունն են, ոչ թե սուտ մարգարեն։

Աստծու Խոսքում ճշգրտորեն նշված են այն երեք զորություններից յուրաքանչյուրի մարգարեական հատկանիշները, որոնք աշխարհը տանում են դեպի Արմագեդոն։ Վիշապի զորությունը առաջ է մղում այնպիսի օրենքներ, որոնք խրախուսում են մանկանց սպանությունը այն ժամանակ, երբ Աստված մտադիր է կանգնեցնել մի ժողովուրդ, որին նախօրինակել են Մովսեսն ու Քրիստոսը։ Միացյալ Նահանգներում տեղի ունեցող պայքարում, որը նախորդում է և նախապատկերում է նույն պայքարը համաշխարհային ասպարեզում՝ Միացյալ Նահանգներում շուտով գալու կիրակնօրյա օրենքից հետո, լիբերալ դեմոկրատները վիշապի զորությունն են։ Վիշապը ստության հայրն է, և լիբերալ առաջադեմ գլոբալիստները հայտնի են իրենց ստախոսությամբ։

Սատանան, որ Սատանան է և վիշապը, ի սկզբանե մարդասպան էր (աբորտ), և ստախոս։ Երբ կռվարար հրեաները վիճում էին Պիղատոսի հետ, նրանք համարձակորեն հռչակեցին, թե իրենց թագավորը ոչ ոք չէ, այլ միայն Կեսարը, իսկ Կեսարը հեթանոսական Հռոմի խորհրդանիշն է, որը վիշապային զորություն է։

Ոմանք զարմանում են, թե ինչու են արդի հրեաները լիբերալ գլոբալիստներ, մինչդեռ գլոբալիստները այդպիսի ատելություն ունեն արդի հրեաների հանդեպ։ Պատճառն այն է, որ նրանք ընտրեցին հեթանոսական Հռոմի թագավորին՝ որպես իրենց միակ թագավոր։ Որքան էլ որ եբրայական ցեղում շատերը խելացի լինեն, Մեսիային՝ որպես իրենց թագավոր, մերժելու նրանց հնագույն ընտրությունը նրանց փակել է վիշապի հոտի մեջ։

Հենց Եվրոպայի թագավորներն էին, որ իրականացրին հալածանքը պապության համար, և հենց Հայտնություն տասնյոթի տասը թագավորներն են, որ պատերազմելու են Գառի դեմ, և նրանք այդ անում են՝ սպանելով Նրա հետևորդներին։

Վիշապային իշխանության մարգարեական հատկանիշները նույնացնում են, որ նրանք են նրանք, ովքեր գործնականորեն իրականացնում են մանուկների և վերջին օրերի քրիստոնյաների սպանությունը, ինչպես ներկայացված է խաչի մոտ և հեթանոսական Հռոմի պատմության մեջ Կոլիզեյում։ Մութ դարերում հենց վիշապ-արքաներն էին, որ Հռոմի պապականության համար արյունահեղ կոտորածներն իրականացնելու նպատակով գործածեցին Ինկվիզիցիան։ Նրանք են նրանք, ովքեր սպանում են մանուկներին, և նրանք գերազանցապես սուտասաններ են։ Ադոլֆ Հիտլերը ժամանակակից խորհրդանիշն է զանգվածային մարդասպանի, ինչպես նաև՝ ստախոսի։ Հիտլերը սոցիալ-դեմոկրատ էր։

Առաջադիմական լիբերալները հետևում են Ադոլֆ Հիտլերի հետքերին, որը Գերմանիայի Ազգային-սոցիալիստական բանվորական կուսակցության առաջնորդն էր, ընդհանուր առմամբ հայտնի որպես Նացիստական կուսակցություն։ Նրա առաջնորդության ներքո Նացիստական կուսակցությունը հաստատեց ամբողջատիրական վարչակարգ և պատասխանատու եղավ բազմաթիվ ոճրագործությունների համար, ներառյալ Հոլոքոստը։ Հիտլերի կուսակցությունը հաճախ կապվում է ծայրահեղ ազգայնականության, ռասիզմի, հակասեմիտիզմի և ավտորիտարիզմի հետ։ Յոզեֆ Գեբելսը, որը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում նացիստական Գերմանիայում քարոզչության նախարարն էր, հայտարարել է. «Եթե բավական մեծ սուտ ասես և շարունակ կրկնես այն, մարդիկ ի վերջո կհավատան դրան»։

Մեր օրերում առաջադիմական լիբերալ դեմոկրատների կողմից տարածվող մի սովորական սուտ այն է, թե ժամանակակից դարաշրջանում հենց Հանրապետական կուսակցության պահպանողական աջ թևն էր, որ նախատիպավորվում էր Հիտլերի ժամանակաշրջանի նացիստներով։ Նրանց կեղծ պատմական պատումը ճիշտ է մատնանշում Հիտլերի կուսակցությունը որպես իր ժամանակի ծայրահեղ աջ կուսակցություն, սակայն նրանք միշտ շրջանցում են այն ճշմարտությունը, որ Հիտլերը ծայրահեղ աջ էր միայն կոմունիստների նկատմամբ հարաբերությամբ, որոնք նրա ձախակողմյան թշնամիներն էին իր քաղաքական սկզբնական պայքարներում։ Քաղաքական սպեկտրում Հանրապետականներն, անշուշտ, Միացյալ Նահանգներում դեմոկրատներից ավելի աջ են, սակայն Հիտլերի նացիստական Գերմանիայի յուրաքանչյուր այլ բնութագիր ներկայացնում է Դեմոկրատական կուսակցության մարգարեական հատկանիշները։

Աստվածաշունչը ցույց է տալիս, որ դուք նրանց պիտի ճանաչեք նրանց պտուղներով, և ոչ թե քաղաքական սպեկտրի աջ կամ ձախ կողմի սահող չափանիշով։ Հիտլերի պատմության ծայրահեղ ազգայնականությունը չի բնորոշում MAGA շարժման հայրենասիրությունը։ Հիտլերի ծայրահեղ ազգայնականությունը բնորոշվում էր նրա կողմից գերագույն ռասայի նույնականացմամբ, և այն մատնանշում է գլոբալիստների ջանքերը՝ Միացյալ Նահանգների ներսում և աշխարհում երկաստիճան դասակարգային համակարգ հաստատելու համար։ Իսկ գլոբալիստները, անշուշտ, իրենց այդ համակարգի վերին աստիճանում են տեսնում՝ ինչպես դա ներկայացված էր Հիտլերի գերագույն ռասայով։

Ստելու, վերագրելու և մեղադրելու արվեստը վիշապի բնութագրական հատկանիշն է, և այդ հնարքի դասական օրինակն այն է, որ ուրիշին մեղադրես այն գործողությունների կամ դիրքորոշումների համար, որոնք իրականում ինքդ ես պաշտպանում և իրականացնում։ Սա Ամերիկայում և այսօր աշխարհում ամենօրյա երևույթ է, և սատանայի հատկություններից մեկն է, որովհետև նա «եղբայրների չարախոսն» է։

Հիտլերի Գերմանիան, որը մեր ժամանակների առաջադիմական գլոբալիստների մարգարեական զուգահեռն է, ուներ նպատակաուղղված քարոզչական մեքենա, ինչպես այսօր ունեն առաջադիմական լիբերալները, և հենց այնտեղ է, որ նացիստական Գերմանիայի քարոզչության նախարար Յոզեֆ Գեբելսի կողմից բնորոշված մեծ սուտերի կրկնությունը այսօր կրկնվում է համակարգչային ալգորիթմների մաթեմատիկական ճշգրտությամբ՝ ամբողջ երկրագնդով մեկ հաղորդակցության զանազան միջոցների միջոցով։ (CNN, MSNBC, BBC, NPR, Google, Facebook և այլն, և այլն)

Ռայխստագի հրդեհը նշանակալի իրադարձություն էր Գերմանիայի պատմության մեջ՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին նախորդող ժամանակաշրջանում։ Այն տալիս է դասական նկարագրություն այն ստերի, որոնց միջոցով առաջադեմ լիբերալ գլոբալիստները գործում են՝ իրենց փորձերում հաստատելու մեկաշխարհային կառավարություն։ Դա տեղի ունեցավ 1933 թվականի փետրվարի 27-ի գիշերը, երբ Բեռլինում գտնվող Ռայխստագի շենքը, որտեղ տեղակայված էր գերմանական խորհրդարանը (զուգահեռ՝ 2020 թվականի հունվարի 6-ի ԱՄՆ Կապիտոլիումի շենքերին), հրկիզվեց։

Հրդեհը վերագրվեց հրկիզման, և դա պատրվակ հանդիսացավ, որպեսզի նացիստական կառավարությունը՝ Ադոլֆ Հիտլերի և Հերման Գյորինգի ղեկավարությամբ, առաջ մղեր Ռայխստագի հրդեհի մասին հրամանագիրը։ Այս հրամանագիրը, որ ստորագրվել էր Գերմանիայի նախագահ Պաուլ ֆոն Հինդենբուրգի կողմից, կասեցրեց քաղաքացիական ազատությունները և թույլ տվեց քաղաքական ընդդիմախոսների ձերբակալությունն ու կալանավորումը։ Դա նշանակալի քայլ էր նացիստական իշխանության համախմբման և Գերմանիայում ժողովրդավարական հաստատությունների քայքայման գործում։

Այդ հրդեհը, որը, ինչպես ամենաազնիվ պատմաբանների մեծամասնությունն է ընդունում, կազմակերպվեց Հիտլերի մարդկանց կողմից, նախապատկերեց 2020 թվականի հունվարի 6-ի իրադարձությունները և այնուհետև հաջորդած սահմանադրական իրավունքների կործանումը այն անձանց, որոնք չէին իրականացնում ոչինչ, որ ամբողջովին թույլատրված չլիներ Սահմանադրության մեջ ամրագրված սկզբունքներով, հատկապես երբ դա համեմատվում է «Black Life Matters» և «Antifa» շարժումների կողմից առաջ բերված անարխիայի և ավերածության հետ, շարժումներ, որոնք առաջադեմ լիբերալները գովաբանում և աջակցում են։ Հունվարի 6-ը վիշապի պտուղն է, և այն նախապատկերվեց Հիտլերի Գերմանիայի նացիստների կողմից։

Միացյալ Նահանգներում սոցիալիստ դեմոկրատները շարունակաբար նույնացնում են Թրամփին Հիտլերի խորհրդանիշի հետ, որովհետև այն սկզբունքը, որով նրանք գործում են, այն է, թե եթե բավականաչափ մեծ սուտ ասես և այն անդադար կրկնես քո մեդիա-քարոզչական մեքենայի միջոցով, ապա Մարի Անտուանետի ճորտերը վերջիվերջո կհավատան դրան։

Այս ուսումնասիրությունը կշարունակենք հաջորդ հոդվածում։