The sealing time of the one hundred and forty-four thousand that began on September 11, 2001, and concludes at the Sunday law in the United States, is the period where the effect of every vision is fulfilled. Some of those visions extend all the way through to the second coming of Christ, but even those that occur after the Sunday law are anchored to the period of the sealing. The sealing of the one hundred and forty-four thousand is where the everlasting covenant is perfectly fulfilled. In that period Christ writes His law upon the hearts and minds of His people for eternity. That sealing is represented by the combination of divinity with humanity, which does not sin.
Հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակը, որ սկսվեց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին և ավարտվում է Միացյալ Նահանգներում կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ, այն ժամանակաշրջանն է, երբ յուրաքանչյուր տեսիլքի ազդեցությունը կատարվում է։ Այդ տեսիլքներից ոմանք ձգվում են մինչև իսկ Քրիստոսի երկրորդ գալուստը, բայց նույնիսկ նրանք, որոնք տեղի են ունենում կիրակնօրյա օրենքից հետո, խարսխված են կնքման ժամանակաշրջանին։ Հարյուր քառասունչորս հազարի կնքումն այն է, որտեղ հավիտենական ուխտը կատարյալ կերպով իրականացվում է։ Այդ ժամանակաշրջանում Քրիստոս Իր օրենքը հավիտյան գրում է Իր ժողովրդի սրտերի և մտքերի վրա։ Այդ կնքումը ներկայացվում է աստվածայնության և մարդկայնության միավորմամբ, որը չի մեղանչում։
The symbolic link of “two hundred and twenty,” represents both restoration, and the combination of divinity with humanity. The two hundred and twenty years from the King James Bible to William Miller’s first public presentation in 1831 and the eventual publishing in the Vermont Telegraph in 1833, represents the combination of divinity with humanity. It contains the signature of “truth,” which is the Hebrew word that was created by the Wonderful Linguist that combines the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet to form the word “truth”. The two hundred and twenty years from 1611, and the King James Bible, unto 1831 and Miller’s publication of his message, reflects the Wonderful Linguist’s signature.
«Երկու հարյուր քսանի» խորհրդանշական կապը ներկայացնում է թե՛ վերականգնումը, թե՛ աստվածայնության միացումը մարդկության հետ։ Թագավոր Ջեյմսի Աստվածաշնչից մինչև Ուիլյամ Միլլերի առաջին հրապարակային ներկայացումը 1831 թվականին և այնուհետև Vermont Telegraph-ում վերջնական հրատարակումը 1833 թվականին ձգվող երկու հարյուր քսան տարիները ներկայացնում են աստվածայնության միացումը մարդկության հետ։ Այն կրում է «ճշմարտության» ստորագրությունը, որը այն եբրայերեն բառն է, որ Հրաշալի Լեզվաբանի կողմից կազմվեց՝ եբրայական այբուբենի առաջին, տասներեքերորդ և վերջին տառերը միավորելով՝ «ճշմարտություն» բառը կազմելու համար։ 1611 թվականից՝ Թագավոր Ջեյմսի Աստվածաշնչից, մինչև 1831 թվականը և Միլլերի իր պատգամի հրապարակումը ձգվող երկու հարյուր քսան տարիները արտացոլում են Հրաշալի Լեզվաբանի ստորագրությունը։
In the middle of those two dates (1611 and 1831), the time of the end in 1798, represents the unsealing of a message from the book of Daniel (the King James Bible), that produces the increase of knowledge that led to Miller’s publication in 1831. The time of the end in 1798 also marked the beginning of a testing process that produced the rebellion of the foolish virgins, who Daniel in chapter twelve identifies as the wicked. Thus 1798 represents the number thirteen, in the middle of the first and last letter, for thirteen is a symbol of rebellion. 1798 also connects with the period of preparation from 1776 unto 1798, the time of the end.
Այդ երկու թվականների (1611 և 1831) միջև ընկած ժամանակի միջնամասում 1798 թվականի վերջի ժամանակը ներկայացնում է Դանիելի գրքից (Թագավոր Ջեյմսի Աստվածաշունչ) մի պատգամի կնիքի բացվելը, որն առաջ է բերում գիտության աճը, որ հանգեցրեց Միլլերի հրատարակությանը 1831 թվականին։ 1798 թվականի վերջի ժամանակը նաև նշանավորեց մի փորձության ընթացքի սկիզբը, որն առաջ բերեց հիմար կույսերի ապստամբությունը, որոնց Դանիելը տասներկուերորդ գլխում նույնացնում է ամբարիշտների հետ։ Այսպիսով, 1798 թվականը ներկայացնում է տասներեք թիվը՝ առաջին և վերջին տառի մեջտեղում, որովհետև տասներեքը ապստամբության խորհրդանիշ է։ 1798 թվականը նաև առնչվում է 1776-ից մինչև 1798 թվականն ընկած պատրաստության ժամանակաշրջանի հետ՝ վերջի ժամանակի։
As with Miller’s link of two hundred and twenty years, 1776 is also marked by a divine publication, the Declaration of Independence, and begins a period that ends at 1798 with the publication of the Alien and Sedition Acts. The two hundred and twenty years of Miller’s symbolic link of divinity and humanity, is connected by the year 1798 with the twenty-two years of preparation from the publication of the Declaration of Independence unto the publication of the Alien and Sedition Acts of 1798. Twenty-two being a tenth of two hundred and twenty, or a tithe of two hundred and twenty; the number twenty-two, as with the number two hundred and twenty, represents the link of divinity with humanity.
Ինչպես Միլլերի երկուհարյուր քսան տարվա կապը, այնպես էլ 1776 թվականը նշանավորվում է աստվածային մի հրատարակությամբ՝ Անկախության հռչակագրով, և սկիզբ է դնում մի ժամանակաշրջանի, որն ավարտվում է 1798 թվականին՝ Alien and Sedition Acts-ի հրատարակությամբ։ Միլլերի՝ աստվածայնության և մարդկայնության խորհրդանշական կապի երկուհարյուր քսան տարիները 1798 թվականի միջոցով կապված են 1776 թվականի Անկախության հռչակագրի հրատարակումից մինչև 1798 թվականի Alien and Sedition Acts-ի հրատարակությունը ձգվող պատրաստության քսաներկու տարիների հետ։ Քսաներկուսը, լինելով երկուհարյուր քսանի մեկ տասներորդը, կամ՝ երկուհարյուր քսանի տասանորդը, քսաներկու թիվը, ինչպես և երկուհարյուր քսան թիվը, ներկայացնում է աստվածայնության կապը մարդկայնության հետ։
Miller’s two hundred and twenty years possesses the signature of truth, as does the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and the period of preparation from 1776 unto 1798 also possesses the same signature, for the middle date of 1789, marks the publication of the Constitution which was ratified by thirteen colonies.
Միլլերի երկու հարյուր քսան տարին կրում է ճշմարտության կնիքը, ինչպես նաև հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակը, և 1776-ից մինչև 1798 թվականների պատրաստության ժամանակահատվածը նույնպես կրում է նույն կնիքը, որովհետև միջին թվականը՝ 1789-ը, նշում է այն Սահմանադրության հրապարակումը, որը վավերացվել էր տասներեք գաղութների կողմից։
Miller’s link that began in 1611 and ended in 1831, which found its midpoint in 1798, is linked to the twenty-two year period of 1776 to 1798, with the midpoint of 1789. All five dates; 1611, 1776, 1789, 1798 and 1831, are represented by a work of publishing. The dates of the period of preparation contain the tithe of twenty-two years from 1776 to 1798, and that period illustrates the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, which is the time when divinity is combined with humanity. Miller’s period of two hundred and twenty years, and the twenty-two year preparation period of 1776 unto 1798, both represent the link of divinity with humanity.
Միլլերի կապը, որը սկսվեց 1611-ին և ավարտվեց 1831-ին, և որի միջնակետը գտնվում էր 1798-ին, կապված է 1776-ից 1798 թվականների քսաներկուամյա ժամանակաշրջանի հետ, որի միջնակետը 1789-ն է։ Բոլոր հինգ թվականները՝ 1611, 1776, 1789, 1798 և 1831, ներկայացված են հրատարակչական աշխատանքի միջոցով։ Պատրաստության ժամանակաշրջանի թվականները պարունակում են 1776-ից 1798 թվականների քսաներկու տարիների տասանորդը, և այդ ժամանակաշրջանը պատկերում է հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակը, որը այն ժամանակն է, երբ աստվածայնությունը միավորվում է մարդկության հետ։ Միլլերի երկուհարյուրքսանամյա ժամանակաշրջանը և 1776-ից մինչև 1798 թվականների քսաներկուամյա պատրաստության ժամանակաշրջանը երկուսն էլ ներկայացնում են աստվածայնության և մարդկության կապը։
The sealing time of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 and was marked by Islam of the third woe striking the spiritual glorious land. Twenty-two years later, on October 7, 2023, Islam of the third woe, struck again at the typical, literal glorious land. At the soon coming Sunday law the sealing of the one hundred and forty-four thousand will be completed, and Islam of the third woe, will again strike the United States.
Հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակը սկսվեց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին և նշանավորվեց երրորդ վայի իսլամի կողմից հոգևոր փառավոր երկրի հարվածմամբ։ Քսաներկու տարի անց՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, երրորդ վայի իսլամը դարձյալ հարվածեց տիպական, բառացի փառավոր երկրին։ Շուտով գալու կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ հարյուր քառասունչորս հազարի կնքումը կավարտվի, և երրորդ վայի իսլամը դարձյալ կհարվածի Միացյալ Նահանգներին։
The sealing time begins with an attack by Islam upon the earth beast, and it ends with an attack of Islam upon the earth beast. In the middle Islam of the third woe, struck the nation of Israel, which biblically is represented as Judah. Judah was the ancient literal glorious land of the Bible, and the United States is the modern spiritual glorious land.
Կնքման ժամանակը սկսվում է իսլամի կողմից երկրի գազանի վրա կատարված հարձակումով, և ավարտվում է իսլամի կողմից երկրի գազանի վրա կատարված հարձակումով։ Միջնամասում երրորդ վայի իսլամը հարվածեց Իսրայելի ազգին, որը աստվածաշնչյան իմաստով ներկայացված է որպես Հուդա։ Հուդան Աստվածաշնչի հին, բառացի փառավոր երկիրն էր, իսկ Միացյալ Նահանգները ժամանակակից, հոգևոր փառավոր երկիրն են։
The three strikes of Islam were all carried out against the glorious land. The first and last was against the modern spiritual glorious land, and the middle strike was carried out against the ancient literal glorious land. The middle waymark was an attack against the modern nation of Israel, and in the crucifixion of their Messiah literal Israel became a symbol of rebellion, as represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet.
Իսլամի երեք հարվածներն էլ ուղղված էին փառավոր երկրին։ Առաջինն ու վերջինը կատարվեցին ժամանակակից հոգևոր փառավոր երկրի դեմ, իսկ միջին հարվածը գործադրվեց հին բառացի փառավոր երկրի դեմ։ Միջին ճանապարհային նշանը հարձակում էր Իսրայելի ժամանակակից ազգի դեմ, և իրենց Մեսիայի խաչելությամբ բառացի Իսրայելն դարձավ ապստամբության խորհրդանիշ, ինչպես ներկայացված է եբրայական այբուբենի տասներեքերորդ տառով։
The preparation period from 1776 to 1798 is also connected with the two hundred and twenty years of the movement of the third angel, for, beginning in 1776 with the Declaration of Independence, until 1996, and the publication of The Time of the End magazine, is two hundred and twenty years. In the middle of that history is the time of the end in 1989, marking the rebellion of the foolish wicked virgins. Therefore, 1611, 1776, 1789, 1798, 1831, 1989, 1996, 2001, 2023 and the soon-coming Sunday law are all waymarks associated with the truth that divinity combined with humanity does not sin. Ten waymarks, two of which are twice repeated.
1776-ից մինչև 1798 թվականների պատրաստության ժամանակաշրջանը նաև կապված է երրորդ հրեշտակի շարժման երկու հարյուր քսան տարիների հետ, որովհետև 1776 թվականին՝ Անկախության հռչակագրից սկսած, մինչև 1996 թվականը և The Time of the End ամսագրի հրատարակությունը, կազմում է երկու հարյուր քսան տարի։ Այդ պատմության մեջտեղում գտնվում է 1989 թվականի ժամանակի վերջը՝ նշանավորելով անմիտ ամբարիշտ կույսերի ապստամբությունը։ Ուստի 1611, 1776, 1789, 1798, 1831, 1989, 1996, 2001, 2023 թվականները և շուտով գալու կիրակնօրյա օրենքը բոլորը սահմանաքարեր են, որոնք կապված են այն ճշմարտության հետ, որ աստվածությունը, մարդկության հետ միավորված, չի մեղանչում։ Տասը սահմանաքար, որոնցից երկուսը կրկնվում են երկու անգամ։
Ten is the number representing a test, and when you add the two repeated dates of 1776 and 1798, you have a total of twelve waymarks, representing the one hundred and forty-four thousand. The waymarks all address the testing process of the one hundred and forty-four thousand that takes place from September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law, where Christ accomplishes the work of the third angel by combining His divinity with the humanity of the one hundred and forty-four thousand who, for the rest of eternity—do not sin. Of course, this fact can only be seen by those who as Isaiah says it, choose to “see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed.”
Տասը այն թիվն է, որ ներկայացնում է փորձությունը, և երբ գումարում եք 1776 և 1798 թվականների երկու կրկնվող թվականները, ստացվում է ընդհանուր առմամբ տասներկու ճանապարհային նշան, որոնք ներկայացնում են հարյուր քառասունչորս հազարը։ Ճանապարհային նշանները բոլորն էլ վերաբերում են հարյուր քառասունչորս հազարի փորձության ընթացքին, որը տեղի է ունենում 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ից մինչև շուտով գալու ենթակա Կիրակնօրյա օրենքը, երբ Քրիստոսը կատարում է երրորդ հրեշտակի գործը՝ Իր աստվածությունը միավորելով հարյուր քառասունչորս հազարի մարդկության հետ, որոնք հավիտենության մնացած ամբողջ ընթացքում չեն մեղանչում։ Իհարկե, այս իրողությունը կարող են տեսնել միայն նրանք, ովքեր, ինչպես Եսային է ասում, ընտրում են «իրենց աչքերով տեսնել, և իրենց ականջներով լսել, և իրենց սրտով հասկանալ, և դարձի գալ, և բժշկվել»։
On October 22, 1844 the third angel arrived as Christ suddenly came to His temple to accomplish the sealing of the one hundred and forty-four thousand. A group of Millerites then followed Christ into the Most Holy Place, even though they thereafter ceased to follow the advancing light of the third angel and repeated the rebellion of the first Kadesh, and were assigned to wander in the wilderness of Laodicea until they all died.
1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ին երրորդ հրեշտակը հասավ, երբ Քրիստոսը հանկարծ եկավ Իր տաճարը՝ իրագործելու հարյուր քառասունչորս հազարի կնքումը։ Այն ժամանակ միլլերիտների մի խումբ հետևեց Քրիստոսին դեպի Ամենասուրբ Վայրը, թեև այնուհետև նրանք դադարեցին հետևել երրորդ հրեշտակի առաջընթաց լույսին, կրկնեցին առաջին Կադեսի ապստամբությունը և դատապարտվեցին թափառելու Լաոդիկիայի անապատում, մինչև որ բոլորը մեռան։
When Christ suddenly entered the Most Holy Place, the combination of divinity and humanity represented the work He was prepared to accomplish, and that work was symbolically represented by the Wonderful Linguist with two witnesses. Those witnesses were Habakkuk and John. In chapter TWO verse TWENTY, of both books, October 22, 1844 is identified. One emphasized the work of atonement (at-one-ment), that began on that date, and the other identified a temple that was to be cleansed.
Երբ Քրիստոսը հանկարծ մտավ Ամենասուրբ Տեղը, աստվածության և մարդկության միությունը ներկայացնում էր այն գործը, որին Նա պատրաստ էր իրագործելու, և այդ գործը խորհրդանշորեն ներկայացված էր Հրաշալի Լեզվաբանի կողմից՝ երկու վկաներով։ Այդ վկաները Ամբակումն ու Հովհաննեսն էին։ Երկու գրքերի էլ ԵՐԿՐՈՐԴ գլխի ՔՍԱՆԵՐՈՐԴ համարում նույնացվում է 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ը։ Մեկը շեշտում էր քավության (մեկության՝ at-one-ment) գործը, որ սկսվեց այդ օրը, իսկ մյուսը մատնանշում էր մի տաճար, որը պետք է մաքրվեր։
The temple He suddenly came to is represented by the temple which had been trampled down by the daily (paganism) and the abomination of desolation (papalism) powers. The temple also represented Christ, who is the temple that was destroyed and then raised up in three days. It also represented the temple of the Millerites that was erected in forty-six years from 1798 unto 1844. It also represented the human temple, which is organized by the forty-six chromosomes and defines and governs a human body’s genetic makeup. It is not an accident that every cell in the human body is fully replaced every twenty-five hundred and twenty days.
Տաճարը, ուր Նա հանկարծ եկավ, ներկայացված է այն տաճարով, որը ոտնակոխ էր արվել ամենօրյա (հեթանոսություն) և ամայացման պղծության (պապականություն) զորությունների կողմից։ Տաճարը նաև ներկայացնում էր Քրիստոսին, որ այն տաճարն է, որը քանդվեց և ապա երեք օրում կանգնեցվեց։ Այն նաև ներկայացնում էր միլլերականների տաճարը, որը կանգնեցվեց քառասունվեց տարիների ընթացքում՝ 1798-ից մինչև 1844։ Այն նաև ներկայացնում էր մարդկային տաճարը, որը կազմավորվում է քառասունվեց քրոմոսոմներով և սահմանում ու կարգավորում է մարդկային մարմնի գենետիկական կառուցվածքը։ Պատահական չէ, որ մարդկային մարմնի յուրաքանչյուր բջիջ ամբողջովին փոխարինվում է յուրաքանչյուր երկու հազար հինգ հարյուր քսան օրը մեկ։
In all these divine illustrations of the temple, that represent Christ’s work of combining divinity with humanity, divinity always precedes humanity. 1611 precedes 1831. 1776 precedes 1798. 1776 precedes 1996. 2001 precedes 2023. The Millerites followed Christ into the Most Holy Place. In the beginning God created man.
Տաճարի մասին այս բոլոր աստվածային պատկերացումներում, որոնք ներկայացնում են Քրիստոսի գործը՝ աստվածությունը մարդկության հետ միավորելու, աստվածությունը միշտ նախորդում է մարդկությանը։ 1611-ը նախորդում է 1831-ին։ 1776-ը նախորդում է 1798-ին։ 1776-ը նախորդում է 1996-ին։ 2001-ը նախորդում է 2023-ին։ Միլլերի հետևորդները հետևեցին Քրիստոսին դեպի Սրբությունների Սուրբը։ Սկզբում Աստված ստեղծեց մարդուն։
We will now return to our consideration of the three waymarks of 1776, 1789 and 1798, which represent the period of preparation that typifies the sealing time. The first period represented by 1776, the Declaration of Independence, and the period of the two Continental Congresses; and the second period represented by 1789, the Constitution, and the period of the Articles of Confederation unto 1798.
Այժմ կվերադառնանք 1776, 1789 և 1798 թվականների այն երեք նշանակետերի քննությանը, որոնք ներկայացնում են պատրաստության այն ժամանակաշրջանը, որ նախատիպում է կնքման ժամանակը։ Առաջին ժամանակաշրջանը, որը ներկայացված է 1776 թվականով՝ Անկախության հռչակագրով և երկու Մայրցամաքային կոնգրեսների ժամանակաշրջանով, և երկրորդ ժամանակաշրջանը, որը ներկայացված է 1789 թվականով՝ Սահմանադրությամբ և Համադաշնության հոդվածների ժամանակաշրջանով մինչև 1798 թվականը։
The secret of the image of the beasts, which is the truth that the eighth head is of the seven heads, is identified in both periods. It is also identified in the third waymark of that history, but that waymark is addressing the eighth, being of the seven, as fulfilled by the papacy. The first two periods represent the fulfillment of the eighth being of the seven within the United States.
Գազանների պատկերի գաղտնիքը, այսինքն՝ այն ճշմարտությունը, որ ութերորդ գլուխը յոթ գլուխներից է, նույնացվում է երկու ժամանակաշրջաններում էլ։ Այն նույնացվում է նաև այդ պատմության երրորդ ճանապարհանշանի մեջ, սակայն այդ ճանապարհանշանը ութերորդի՝ յոթից լինելու հարցը ներկայացնում է որպես պապականության միջոցով կատարված։ Առաջին երկու ժամանակաշրջանները ներկայացնում են ութերորդի՝ յոթից լինելու կատարման իրողությունը Միացյալ Նահանգների ներսում։
The United States consists of two horns, one is associated with a man and the other with a woman. The man is the political power, it is the Republican horn. The woman is the religious power, it is the Protestant horn. Therefore, the period represented by 1776, and the Declaration of Independence, is representing the Protestant horn, for divinity always precedes humanity. The period represented by 1789, and the Constitution, is representing the Republican horn.
Միացյալ Նահանգները բաղկացած են երկու եղջյուրներից. մեկը կապված է տղամարդու, իսկ մյուսը՝ կնոջ հետ։ Տղամարդը քաղաքական իշխանությունն է. դա Հանրապետական եղջյուրն է։ Կինը կրոնական իշխանությունն է. դա Բողոքական եղջյուրն է։ Ուստի 1776-ով ներկայացված ժամանակաշրջանը, և Անկախության հռչակագիրը, ներկայացնում են Բողոքական եղջյուրը, որովհետև աստվածայնությունը միշտ նախորդում է մարդկայնությանը։ 1789-ով ներկայացված ժամանակաշրջանը, և Սահմանադրությունը, ներկայացնում են Հանրապետական եղջյուրը։
In 2020, both horns were slain by modern satanic atheistic dragon powers. The true Protestant horn was slain on July 18, 2020, and the Republican horn was slain afterwards on November 3, 2020. In 2023, the two witnesses stood up, and the world which had been rejoicing over their dead bodies, began to fear.
2020 թվականին երկու եղջյուրներն էլ սպանվեցին ժամանակակից սատանայական աթեիստական վիշապային ուժերի կողմից։ Ճշմարիտ բողոքական եղջյուրը սպանվեց 2020 թվականի հուլիսի 18-ին, իսկ Հանրապետական եղջյուրը՝ դրանից հետո՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 3-ին։ 2023 թվականին երկու վկաները ոտքի կանգնեցին, և աշխարհը, որը ցնծացել էր նրանց դիակների վրա, սկսեց վախենալ։
In 2023, the final work of the sealing of the one hundred and forty-four thousand began in the final generation of earth’s history. Divinity is now being combined with humanity for eternity, as the faithful of the last days reproduce for eternity—the image of Christ.
2023 թվականին երկրի պատմության վերջին սերնդի մեջ սկսվեց հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման վերջնական գործը։ Այժմ Աստվածությունը միավորվում է մարդկության հետ հավիտենության համար, քանի որ վերջին օրերի հավատարիմները հավիտենության համար վերարտադրում են Քրիստոսի պատկերը։
In 2023, the final work of combining the apostate Church with the apostate State in the nation of the earth beast began. The structure of power represented by the papacy, consisting of an apostate Church ruling over an apostate State was then being set up, and reproducing the image of the beast.
2023 թվականին երկրի գազանի ազգում սկսվեց ուխտադրուժ Եկեղեցին ուխտադրուժ Պետության հետ միավորելու վերջնական գործը։ Այդ ժամանակ հաստատվում էր իշխանության այն կառուցվածքը, որ ներկայացվում է պապականությամբ՝ բաղկացած ուխտադրուժ Եկեղեցուց, որը իշխում է ուխտադրուժ Պետության վրա, և վերարտադրում էր գազանի պատկերը։
The great test for those who have been called is the test of seeing the formation of the image of the beast, as represented by the “voices, lightnings, thunders” and the coming “earthquake.” The sealing time is the period where every vision finds its perfect effect (fulfillment). In the period of preparation from 1776 unto 1798, that typifies the sealing time, there were wheels within wheels, which is part of the vision which Ezekiel saw when he looked into the Most Holy Place, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. Those wheels, Sister White identifies as the “complex interplay of human events.” The period of preparation from 1776 to 1798 contained some of those “complex interplays of human events,” that should be noted.
Կանչվածների համար մեծ փորձությունն է գազանի պատկերի կազմավորման տեսության փորձությունը, ինչպես այն ներկայացված է «ձայներով, փայլատակումներով, որոտներով» և գալիք «երկրաշարժով»։ Կնքման ժամանակը այն ժամանակաշրջանն է, երբ յուրաքանչյուր տեսիլք գտնում է իր կատարյալ ազդեցությունը (կատարումը)։ 1776-ից մինչև 1798 թվականների նախապատրաստության ժամանակաշրջանում, որը նախատիպում է կնքման ժամանակը, կային անիվներ անիվների մեջ, ինչը այն տեսիլքի մի մասն է, որ Եզեկիելը տեսավ, երբ նա նայեց Ամենասուրբ Տեղի մեջ՝ հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակ։ Այդ անիվները Քույր Ուայթը բնորոշում է որպես «մարդկային իրադարձությունների բարդ փոխազդեցություն»։ 1776-ից մինչև 1798 թվականների նախապատրաստության ժամանակաշրջանը պարունակում էր այդ «մարդկային իրադարձությունների բարդ փոխազդեցություններից» մի քանիսը, որոնք պետք է նկատի առնվեն։
One is associated with the truth that Revolutionary France typified the United States. Both nations place the papacy on the throne of the earth, and both take her down. Both nations dedicate their military and economic power to accomplish that work. Both nations suddenly remove their established religions to become Catholic. Both nations suffer an “earthquake” that overthrows their established governments. Both nations histories are tied together with 1789, for in 1789, the French Revolution began and the US Constitution took effect.
Մեկը կապված է այն ճշմարտության հետ, որ Հեղափոխական Ֆրանսիան նախակերպարեց Միացյալ Նահանգները։ Երկու ազգերն էլ պապականությունը դնում են երկրի գահի վրա, և երկուսն էլ նրան իջեցնում են այնտեղից։ Երկու ազգերն էլ իրենց ռազմական և տնտեսական զորությունը նվիրում են այդ գործն իրականացնելու համար։ Երկու ազգերն էլ հանկարծ հեռացնում են իրենց հաստատված կրոնները՝ կաթոլիկ դառնալու համար։ Երկու ազգերն էլ կրում են մի «երկրաշարժ», որը տապալում է իրենց հաստատված կառավարությունները։ Երկու ազգերի պատմությունները կապված են 1789 թվականի հետ, որովհետև 1789 թվականին սկսվեց Ֆրանսիական հեղափոխությունը, և ուժի մեջ մտավ ԱՄՆ Սահմանադրությունը։
The French Revolution lasted ten years. Napoleon Bonaparte rose to power during the latter stages of the French Revolution. He became a prominent military leader and played a key role in the French government following his successful coup on November 9, 1799, which led to him becoming the First Consul of the French Republic.
Ֆրանսիական հեղափոխությունը տևեց տասը տարի։ Նապոլեոն Բոնապարտը իշխանության եկավ Ֆրանսիական հեղափոխության վերջին փուլերում։ Նա դարձավ նշանավոր ռազմական առաջնորդ և կարևոր դեր կատարեց Ֆրանսիայի կառավարությունում՝ 1799 թվականի նոյեմբերի 9-ին իր հաջողված պետական հեղաշրջումից հետո, ինչը հանգեցրեց նրան, որ նա դարձավ Ֆրանսիական Հանրապետության առաջին հյուպատոսը։
In the second period of the preparation period of 1776 to 1798, the man who was the eighth (not in sequence), that was of the seven, was John Hancock. He was one of the eight presidents in the second period represented by 1789 (the year of the French Revolution). He was the only one of those eight presidents, who had also presided as president in the first period, represented by 1776. In this prophetic sense he was the eighth, that was of the seven.
1776-ից մինչև 1798 թվականներն ընդգրկող նախապատրաստության ժամանակաշրջանի երկրորդ փուլում այն մարդը, որ ութերորդն էր (ոչ թե հաջորդականությամբ), և որ յոթից էր, Ջոն Հենքոքն էր։ Նա երկրորդ ժամանակահատվածի ութ նախագահներից մեկն էր, որը ներկայացված է 1789 թվականով (Ֆրանսիական հեղափոխության տարեթիվը)։ Այդ ութ նախագահներից նա միակն էր, որ առաջին ժամանակահատվածում ևս՝ 1776-ով ներկայացված շրջանում, նախագահել էր որպես նախագահ։ Այս մարգարեական իմաստով նա ութերորդն էր, որ յոթից էր։
He is the signature of the human period, for the first period represents the divine, and he is therefore the signature that ties both periods together (the divine and the human). His signature is the most well-known signature in human history, and it represented more than his wonderful penmanship.
Նա մարդկային ժամանակաշրջանի ստորագրությունն է, որովհետև առաջին ժամանակաշրջանը ներկայացնում է աստվածայինը, և, հետևաբար, նա այն ստորագրությունն է, որ կապում է երկու ժամանակաշրջանները միասին (աստվածայինն ու մարդկայինը)։ Նրա ստորագրությունը մարդկության պատմության մեջ ամենահայտնի ստորագրությունն է, և այն ներկայացնում էր ավելին, քան պարզապես նրա հրաշալի ձեռագիրը։
John Hancock’s signature on the Declaration of Independence is the most famous signature in history. His large and flamboyant signature has become iconic, symbolizing American independence and the defiance of the American colonies against British rule. Hancock, who was President of the Continental Congress at the time the Declaration was signed in 1776, reportedly signed his name prominently to ensure that King George III could read it without his spectacles, symbolizing his boldness and commitment to the cause of independence.
Անկախության հռչակագրի վրա Ջոն Հենքոքի ստորագրությունը պատմության մեջ ամենահայտնի ստորագրությունն է։ Նրա մեծ ու ցուցադրական ստորագրությունը դարձել է խորհրդանշական՝ մարմնավորելով ամերիկյան անկախությունը և բրիտանական իշխանության դեմ ամերիկյան գաղութների դիմադրությունը։ Հենքոքը, որը 1776 թվականին՝ Հռչակագրի ստորագրման պահին, Մայրցամաքային կոնգրեսի նախագահն էր, ըստ տեղեկությունների, իր անունը ակնառու կերպով ստորագրեց, որպեսզի Գեորգ III թագավորը կարողանա այն կարդալ առանց իր ակնոցի, ինչով խորհրդանշվում էին նրա համարձակությունն ու անկախության գործին նվիրվածությունը։
Hancock was one of the eight presidents from the period represented by 1789, but he was of the seven men who were presidents in the period represented by 1776. He was the president when the Declaration of Independence was signed. Hancock ties the two periods together with his human signature, and he is located in both the first history and the second history. The first history represents the divine and the second represent the human, and the signature that ties the two histories together is the signature of the Wonderful Linguist that employed a human instrument to combine the divine period represented by 1776, with the human period represented by 1789.
Հենքոքը 1789-ով ներկայացված ժամանակաշրջանի ութ նախագահներից մեկն էր, սակայն նա այն յոթ մարդկանցից էր, որոնք նախագահ էին 1776-ով ներկայացված ժամանակաշրջանում։ Նա նախագահն էր, երբ ստորագրվեց Անկախության հռչակագիրը։ Հենքոքը իր մարդկային ստորագրությամբ կապում է այդ երկու ժամանակաշրջանները միմյանց, և նա տեղակայված է թե՛ առաջին պատմության, թե՛ երկրորդ պատմության մեջ։ Առաջին պատմությունը ներկայացնում է աստվածայինը, իսկ երկրորդը ներկայացնում է մարդկայինը, և այն ստորագրությունը, որ կապում է այդ երկու պատմությունները միմյանց, այն Հրաշալի Լեզվաբանի ստորագրությունն է, որն օգտագործեց մարդկային գործիք՝ 1776-ով ներկայացված աստվածային ժամանակաշրջանը 1789-ով ներկայացված մարդկային ժամանակաշրջանի հետ միավորելու համար։
There is only one other signature in the history of the world that competes with the Hancock’s signature in terms of recognition, and it is also a signature associated with 1789, and the French Revolution. The signature contains the same type of boldness that Hancock intended to convey, and it is found in the history of France.
Աշխարհի պատմության մեջ կա միայն մեկ այլ ստորագրություն, որ ճանաչելիությամբ մրցում է Հենքոքի ստորագրության հետ, և այն ևս կապված է 1789 թվականի և Ֆրանսիական հեղափոխության հետ։ Այդ ստորագրությունը կրում է նույնպիսի համարձակության արտահայտությունը, որ Հենքոքը նպատակ ուներ փոխանցել, և այն հանդիպում է Ֆրանսիայի պատմության մեջ։
In terms of global recognition and symbolic significance, the signature of Napoleon Bonaparte has a status that compares to John Hancock’s, albeit in a different historical and cultural context. Napoleon, a prominent military and political leader of France, left a significant mark on European and global history, especially during the Napoleonic Wars. His signature, often characterized by its bold and distinctive style, came to symbolize his powerful influence and the sweeping changes he brought to Europe, including legal reforms known as the Napoleonic Code.
Համաշխարհային ճանաչման և խորհրդանշական նշանակության առումով Նապոլեոն Բոնապարտի ստորագրությունն ունի այնպիսի կարգավիճակ, որը համեմատելի է Ջոն Հենքոքի ստորագրության հետ, թեև այլ պատմական և մշակութային համատեքստում։ Նապոլեոնը, Ֆրանսիայի ականավոր ռազմական և քաղաքական առաջնորդը, նշանակալի հետք թողեց եվրոպական և համաշխարհային պատմության մեջ, հատկապես Նապոլեոնյան պատերազմների ընթացքում։ Նրա ստորագրությունը, որը հաճախ բնութագրվում էր իր համարձակ և առանձնահատուկ ոճով, դարձավ նրա հզոր ազդեցության և Եվրոպայում իր բերած համապարփակ փոփոխությունների խորհրդանիշը, ներառյալ իրավական բարեփոխումները, որոնք հայտնի են Նապոլեոնյան օրենսգիրք անունով։
Like Hancock’s signature, which symbolizes defiance against British rule and the quest for American independence, Napoleon’s signature represents a different kind of boldness and ambition—the reshaping of European political boundaries and the promotion of French revolutionary ideals. Both signatures are emblematic of their respective historical figures’ roles in shaping the destinies of their nations and the broader implications of their actions on world history.
Ինչպես Հենկոկի ստորագրությունը, որը խորհրդանշում է բրիտանական իշխանության դեմ անհնազանդությունն ու ամերիկյան անկախության ձգտումը, այնպես էլ Նապոլեոնի ստորագրությունը ներկայացնում է համարձակության և փառասիրության մի այլ տեսակ՝ եվրոպական քաղաքական սահմանների վերաձևավորումն ու ֆրանսիական հեղափոխական իդեալների առաջմղումը։ Երկու ստորագրություններն էլ խորհրդանշական են իրենց համապատասխան պատմական անձանց դերի համար՝ իրենց ազգերի ճակատագրերի կերտման մեջ, ինչպես նաև նրանց գործողությունների՝ համաշխարհային պատմության վրա ունեցած առավել լայն հետևանքների առումով։
When Ezekiel saw the wheels within the wheels, representing the complex interplay of human events during the history of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, one of those wheels had been typified by a wheel in 1789, when the Constitution of the United States, the beast with a Republican horn and a Protestant horn, intersected with France the beast with the horn of Egypt and the horn of Sodom.
Երբ Եզեկիելը տեսավ անիվները անիվների մեջ, որոնք խորհրդանշում էին մարդկային իրադարձությունների բարդ փոխազդեցությունը հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակի պատմության ընթացքում, այդ անիվներից մեկը նախապատկերացվել էր 1789 թվականի մի անիվով, երբ Միացյալ Նահանգների Սահմանադրությունը՝ գազանը Հանրապետական եղջյուրով և Բողոքական եղջյուրով, հատվեց Ֆրանսիայի հետ՝ գազանի, որն ուներ Եգիպտոսի եղջյուրը և Սոդոմի եղջյուրը։
From 1789, onward to 1799, France was convulsed with an “earthquake” that originated with the beast of atheism that came from the bottomless pit. In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, 1789 represents the period beginning on July 18, 2020, when the beast of atheism overthrew and slew the horn of true Protestantism, and then on November 3, 2020 the beast of atheism also overthrew and slew the horn of Republicanism. The wheel of 1789 represents the wheel of 2020, as represented by July 18 (divinity), and November 3, 2020 (humanity).
1789 թվականից մինչև 1799 թվականը Ֆրանսիան ցնցվում էր «երկրաշարժով», որը ծագում էր աթեիզմի գազանից, որ ելնում էր անդունդից։ Հարյուր քառասունչորս հազարի կնիքման ժամանակում 1789 թվականը ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանը, որ սկսվում է 2020 թվականի հուլիսի 18-ին, երբ աթեիզմի գազանը տապալեց և սպանեց ճշմարիտ բողոքականության եղջյուրը, իսկ ապա 2020 թվականի նոյեմբերի 3-ին աթեիզմի գազանը նաև տապալեց և սպանեց Հանրապետականության եղջյուրը։ 1789 թվականի անիվը ներկայացնում է 2020 թվականի անիվը, ինչպես ներկայացված է 2020 թվականի հուլիսի 18-ով (աստվածություն) և 2020 թվականի նոյեմբերի 3-ով (մարդկություն)։
God’s signature, as represented by humanity, is found in the world’s two most famous signatures, that are both tied to 1789, and both represent the powers who place and remove the papacy from the throne of the earth. 1789, as the middle of the three waymarks that represent God’s signature of truth, possesses the signature of “thirteen” colonies and the “rebellion” of the French Revolution.
Աստծու ստորագրությունը, ինչպես ներկայացված է մարդկության միջոցով, գտնվում է աշխարհի երկու ամենահայտնի ստորագրություններում, որոնք երկուսն էլ կապված են 1789 թվականի հետ և երկուսն էլ ներկայացնում են այն իշխանություններին, որոնք պապականությունը երկրային գահին են բարձրացնում և այնտեղից հեռացնում։ 1789 թվականը, որպես այն երեք սահմանաքարերի միջինը, որոնք ներկայացնում են ճշմարտության վրա Աստծու ստորագրությունը, կրում է «տասներեք» գաղութների և Ֆրանսիական հեղափոխության «ապստամբության» ստորագրությունը։
1789, unto 1799, represents the history of the French Revolution, and the number ten represents a test. 1789 is the first letter of “truth”, and 1799 represents the last letter of the period in France. The middle period was marked by the execution of the king of France in 1793, as the citizens rebelled against his arrogant kingly rule.
1789-ից մինչև 1799 թվականները ներկայացնում են Ֆրանսիական հեղափոխության պատմությունը, իսկ տաս թիվը ներկայացնում է փորձություն։ 1789-ը «ճշմարտության» առաջին տառն է, և 1799-ը ներկայացնում է Ֆրանսիայում այդ ժամանակաշրջանի վերջին տառը։ Միջին շրջանը նշանավորվեց 1793 թվականին Ֆրանսիայի թագավորի մահապատժով, երբ քաղաքացիները ապստամբեցին նրա գոռոզ թագավորական իշխանության դեմ։
“The gospel of peace which France had rejected was to be only too surely rooted out, and terrible would be the results. On the 21st of January, 1793, two hundred and fifty-eight years from the very day that fully committed France to the persecution of the Reformers, another procession, with a far different purpose, passed through the streets of Paris.” The Great Controversy, 230.
«Խաղաղության ավետարանը, որ Ֆրանսիան մերժել էր, պիտի առավել քան անշուշտ արմատախիլ արվեր, և արդյունքները սարսափելի պիտի լինեին։ 1793 թվականի հունվարի 21-ին, հենց այն օրից երկու հարյուր հիսունութ տարի անց, երբ Ֆրանսիան լիովին հանձնառվեց Բարեփոխիչների հալածանքին, մի այլ թափոր՝ բոլորովին այլ նպատակի համար, անցավ Փարիզի փողոցներով»։ The Great Controversy, 230.
1789 marked the rebellion of the thirteenth letter for the two horned beast of the United States, and the first letter for the two-horned beast of France. France’s middle letter was 1793, when the king of France had his head removed, and Napoleon represented the last letter when he took control of the government in 1799. The signature of “truth” in the history of the overthrow of France, represented by 1789, 1793, and 1799 is a prophetic wheel that is tied together with the prophetic wheel of 1776, 1789, and 1798.
1789 թվականը նշանավորեց Միացյալ Նահանգների երկեղջյուր գազանի համար տասներեքերորդ տառի ապստամբությունը, և Ֆրանսիայի երկեղջյուր գազանի համար՝ առաջին տառը։ Ֆրանսիայի միջին տառը 1793 թվականն էր, երբ Ֆրանսիայի թագավորի գլուխը կտրեցին, իսկ Նապոլեոնը ներկայացրեց վերջին տառը, երբ 1799 թվականին իր ձեռքը վերցրեց կառավարության վերահսկողությունը։ «Ճշմարտության» ստորագրությունը Ֆրանսիայի կործանման պատմության մեջ, որը ներկայացված է 1789, 1793 և 1799 թվականներով, մարգարեական անիվ է, որ միավորված է 1776, 1789 և 1798 թվականների մարգարեական անիվի հետ։
Both histories contain the two most famous signatures in human history, thus tying the divine signature of “truth” together with two human signatures. Both wheels are connected with the thirteenth letter in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is the period from the slaying of the two witnesses in 2020, until they stood up in 2023, which is marked by October 7, 2023.
Երկու պատմություններն էլ պարունակում են մարդկության պատմության մեջ երկու ամենահայտնի ստորագրությունները՝ այդպիսով «ճշմարտության» աստվածային ստորագրությունը միացնելով երկու մարդկային ստորագրությունների հետ։ Երկու անիվներն էլ կապված են տասներեքերորդ տառի հետ՝ հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակահատվածում, որը ձգվում է 2020 թվականին երկու վկաների սպանությունից մինչև նրանց ոտքի կանգնելը 2023 թվականին, ինչը նշանավորվում է 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ով։
We will continue our study in the next article.
Մենք կշարունակենք մեր ուսումնասիրությունը հաջորդ հոդվածում։