In verse sixteen of Daniel eleven, the conquering of Judah and Jerusalem by Pompey in 63 BC is set forth. It represents the soon coming Sunday law in the United States in fulfillment of verse forty-one of the same chapter. The history associated with the verse identifies a civil war that is taking place when the city is captured, thus identifying the repetition of the US Civil War that is now taking place in the United States. Whether shots have been fired or not, two classes are now in a struggle for the control of the United States. When Pompey conquered Jerusalem, it identified that Jerusalem would remain under Roman authority until it was destroyed in the year 70 AD. Thus, it typified the soon coming Sunday law which marks the end of the sixth kingdom of Bible prophecy.

Դանիել տասնմեկերորդ գլխի տասնվեցերորդ համարում ներկայացված է մ.թ.ա. 63 թվականին Պոմպեոսի կողմից Հուդայի և Երուսաղեմի նվաճումը։ Այն ներկայացնում է Միացյալ Նահանգներում շուտով գալու ունեցող կիրակնօրյա օրենքը՝ նույն գլխի քառասունմեկերորդ համարի կատարմամբ։ Այդ համարի հետ կապված պատմությունը մատնանշում է մի քաղաքացիական պատերազմ, որ տեղի է ունենում քաղաքի գրավման պահին, և այսպիսով նույնականացնում է ԱՄՆ-ի Քաղաքացիական պատերազմի կրկնությունը, որն այժմ տեղի է ունենում Միացյալ Նահանգներում։ Անկախ նրանից՝ կրակոցներ արձակվել են, թե ոչ, այժմ երկու դասակարգ պայքարի մեջ են Միացյալ Նահանգների վերահսկողության համար։ Երբ Պոմպեոսը նվաճեց Երուսաղեմը, դա ցույց տվեց, որ Երուսաղեմն Ա.Դ. 70 թվականին իր կործանվելը մինչև մնալու էր հռոմեական իշխանության ներքո։ Այսպիսով, դա նախապատկերեց շուտով գալու ունեցող կիրակնօրյա օրենքը, որը նշանավորում է Աստվածաշնչյան մարգարեության վեցերորդ թագավորության ավարտը։

Pompey is the first of four Roman powers that are identified in the passage. Marc Antony, who was a Roman, is also identified, but of the four powers that are represented as Roman leaders, Antony represents Roman leadership that has rebelled and formed an alliance with Egypt against Rome. Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar and Tiberius Caesar are the four Romans that are prophetically employed to represent the four generations of the earth beast’s Republican horn.

Պոմպեոսը այն չորս հռոմեական իշխանություններից առաջինն է, որոնք նույնացվում են այս հատվածում։ Մարկոս Անտոնիոսը, որ հռոմեացի էր, նույնպես նույնացվում է, սակայն այն չորս իշխանություններից, որոնք ներկայացված են որպես հռոմեական առաջնորդներ, Անտոնիոսը ներկայացնում է հռոմեական առաջնորդություն, որ ապստամբել է և դաշինք կազմել Եգիպտոսի հետ՝ Հռոմի դեմ։ Պոմպեոսը, Հուլիոս Կեսարը, Օգոստոս Կեսարը և Տիբերիոս Կեսարը այն չորս հռոմեացիներն են, որոնք մարգարեականորեն գործածված են՝ ներկայացնելու երկրի գազանի հանրապետական եղջյուրի չորս սերունդները։

Pompey, representing the rebellion of the US Civil War in the generation of 1863, also illustrates the last generation and the current “civil war” that is now under way. Julius Caesar represents the second generation, when the United States was firmly established as the premier nation among nations, but was assassinated in 1913, when the sovereignty of the financial system was given unto the globalist banking system, and the work for a one world government began. Caesar Augustus represents the glory years of the first two world wars, when in spite of the bloodshed, the United States became the envy of the world. Then in the last generation Tiberius Caesar, known for his drunkenness and the crucifixion of Christ, represents the period that essentially began with the election of John F. Kennedy, the first Catholic president, thus identifying the generation that would bow to Rome.

Պոմպեոսը, ներկայացնելով 1863 թվականի սերնդի մեջ ԱՄՆ-ի Քաղաքացիական պատերազմի ապստամբությունը, նաև պատկերում է վերջին սերունդը և ներկայիս «քաղաքացիական պատերազմը», որն այժմ արդեն ընթանում է։ Հուլիոս Կեսարը ներկայացնում է երկրորդ սերունդը, երբ Միացյալ Նահանգները հաստատապես հաստատված էր որպես ազգերի մեջ առաջնակարգ ազգ, սակայն սպանվեց 1913 թվականին, երբ ֆինանսական համակարգի ինքնիշխանությունը տրվեց գլոբալիստական բանկային համակարգին, և մեկ համաշխարհային կառավարության համար գործը սկսվեց։ Կեսար Օգոստոսը ներկայացնում է առաջին երկու համաշխարհային պատերազմների փառքի տարիները, երբ, արյունահեղությանը հակառակ, Միացյալ Նահանգները դարձավ աշխարհի նախանձը։ Այնուհետև վերջին սերնդում Տիբերիոս Կեսարը, որ հայտնի էր իր հարբեցողությամբ և Քրիստոսի խաչելությամբ, ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանը, որ ըստ էության սկսվեց Ջոն Ֆ. Քենեդու՝ առաջին կաթոլիկ նախագահի ընտրմամբ, այսպիսով նույնացնելով այն սերունդը, որ պիտի խոնարհվեր Հռոմի առաջ։

These prophetic issues connected with Pompey are important, but we are currently focusing on the prophetic history that precedes Pompey and verse sixteen, a history that begins in the first two verses of the chapter identifying 1989, as the time of the end, and then pointing out the rich sixth President since Reagan, who stirs up the globalists, as Trump has most certainly accomplished.

Պոմպեոսի հետ կապված այս մարգարեական հարցերը կարևոր են, սակայն ներկայումս մեր ուշադրությունը կենտրոնացած է այն մարգարեական պատմության վրա, որը նախորդում է Պոմպեոսին և տասնվեցերորդ համարին՝ մի պատմություն, որ սկսվում է գլխի առաջին երկու համարներում՝ 1989 թվականը նույնացնելով որպես վերջի ժամանակ, և ապա մատնանշելով Ռեյգանից ի վեր վեցերորդ հարուստ Նախագահին, որը գրգռում է գլոբալիստներին, ինչպես որ Թրամփը, անկասկած, իրականացրել է։

Trump is typified by the fourth ruler following Cyrus, named Xerxes, the rich Persian king, who is also known as Ahasuerus in the story of Esther. In the verses, the next king to follow Xerxes is Alexander the Great in verse three. Historically there were eight rulers between Xerxes and Alexander the Great. From Trump, to the one world government represented by Alexander the Great, ten kings are represented; Trump being the first and Alexander being the last.

Թրամփը նախակերպված է Կյուրոսից հետո եկող չորրորդ իշխանի՝ հարուստ պարսից թագավոր Քսերքսեսի միջոցով, որը Եսթերի պատմության մեջ հայտնի է նաև Ասուերոս անունով։ Տվյալ համարներում Քսերքսեսից հետո եկող հաջորդ թագավորը երրորդ համարում Ալեքսանդր Մակեդոնացին է։ Պատմականորեն Քսերքսեսի և Ալեքսանդր Մակեդոնացու միջև եղել են ութ իշխաններ։ Թրամփից մինչև Ալեքսանդր Մակեդոնացով ներկայացված մեկ համաշխարհային կառավարությունը ներկայացված են տասը թագավորներ. Թրամփը՝ որպես առաջինը, և Ալեքսանդրը՝ որպես վերջինը։

The prophetic lines identify that all the kings of the earth will commit fornication with the papacy at the end of the world, and those kings are represented as “ten kings”. Ahab, who was the head of a tenfold kingdom, and who was married to Jezebel represents the fact that even though all ten kings commit fornication with the papacy, there is one primary king that is the first to do so. The first time the papacy was given the throne of the earth the primary king was Clovis, king of the Franks (France) in 496 AD. This agrees with the papacy giving France the title of firstborn of the Catholic church, and eldest daughter of the Catholic church.

Մարգարեական տողերը ցույց են տալիս, որ աշխարհի վախճանին երկրի բոլոր թագավորները պոռնկություն պիտի գործեն պապության հետ, և այդ թագավորները ներկայացված են որպես «տասը թագավորներ»։ Աքաաբը, որ տասնաբաժան թագավորության գլուխն էր և որն ամուսնացած էր Հեզաբելի հետ, ներկայացնում է այն փաստը, որ թեև բոլոր տասը թագավորները պոռնկություն են գործում պապության հետ, կա մեկ գլխավոր թագավոր, որն առաջինն է այդ անում։ Առաջին անգամ, երբ պապությանը տրվեց երկրի գահը, այդ գլխավոր թագավորը Քլովիսն էր՝ ֆրանկների (Ֆրանսիա) թագավորը, մ.թ. 496 թվականին։ Սա համահունչ է այն բանին, որ պապությունը Ֆրանսիային տվել է կաթոլիկ եկեղեցու անդրանիկի և կաթոլիկ եկեղեցու ավագ դստեր տիտղոսը։

The prophetic work accomplished by France in placing Rome on the throne of the civilized world, typifies the prophetic work of the United States. The Sunday law of Bible prophecy begins in the United States, and then every nation on earth follows that example. Line after prophetic line, identify that the premier king of the ten kings, that first and foremost commits fornication with the man of sin in the last days, is the United States. Though no kings are represented between Xerxes the first rich king and Alexander the Great the last king in verses two and three, history identifies ten kings. The number ten represents a test, and it also represents a confederacy.

Ֆրանսիայի կողմից իրականացված այն մարգարեական գործը, որով Հռոմը դրվեց քաղաքակիրթ աշխարհի գահի վրա, նախատիպում է Միացյալ Նահանգների մարգարեական գործը։ Աստվածաշնչյան մարգարեության կիրակնօրյա օրենքը սկսվում է Միացյալ Նահանգներում, և ապա երկրի յուրաքանչյուր ազգ հետևում է այդ օրինակին։ Մարգարեական գիծ առ մարգարեական գիծ ցույց են տալիս, որ տասը թագավորների գլխավոր թագավորը, այն առաջին և առաջավորը, որ վերջին օրերում պոռնկություն է գործում մեղքի մարդու հետ, Միացյալ Նահանգներն է։ Թեև երկրորդ և երրորդ համարներում ոչ մի թագավոր ներկայացված չէ Քսերքսեսի՝ առաջին հարուստ թագավորի, և Ալեքսանդր Մեծի՝ վերջին թագավորի, միջև, պատմությունը մատնանշում է տասը թագավորների։ Տասը թիվը ներկայացնում է փորձություն, և այն նաև ներկայացնում է դաշնակցություն։

The test that the world is confronted with is the setting up of a worldwide system, represented as the image of the beast. That test begins in the United States at the soon coming Sunday law and ends when every nation on the globe follows that example. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning, so even though no kings are listed between the rich king and Alexander in verses two and three, history identifies a testing process which begins with the richest president, who was rich from his business endeavors not because he produced wealth by participating in a corrupted political system.

Փորձությունը, որի առջև կանգնած է աշխարհը, համաշխարհային մի համակարգի հաստատումն է, որը ներկայացված է որպես գազանի պատկերը։ Այդ փորձությունը սկսվում է Միացյալ Նահանգներում շուտով գալու կիրակնօրյա օրենքով և ավարտվում է այն ժամանակ, երբ երկրագնդի վրա գտնվող յուրաքանչյուր ազգ հետևում է այդ օրինակին։ Հիսուսը միշտ որևէ բանի վախճանը պատկերում է նրա սկզբով, ուստի, թեև երկրորդ և երրորդ համարներում հարուստ թագավորի և Ալեքսանդրի միջև որևէ թագավորներ չեն հիշատակվում, պատմությունը բացահայտում է փորձության մի ընթացք, որը սկսվում է ամենահարուստ նախագահի հետ, որը հարուստ էր իր գործարար ձեռնարկումների շնորհիվ, և ոչ թե այն պատճառով, որ հարստություն էր կուտակել՝ մասնակցելով ապականված քաղաքական համակարգին։

The name America is derived from the Latin version of the name “Amerigo,” which comes from the Italian explorer Amerigo Vespucci, who was an explorer and navigator who made several voyages to the New World in the late 15th and early 16th centuries. Overall, Vespucci’s explorations were made possible through the financial backing, capital investments, of sponsors and patrons who saw potential opportunities for profit, expansion, and prestige in the exploration of the New World. The name “America” is a symbol of the endeavor to produce profits.

«Ամերիկա» անունը ծագում է «Amerigo» անվան լատիներեն ձևից, որն իր հերթին գալիս է իտալացի հետախույզ Ամերիգո Վեսպուչիի անունից, որը հետախույզ և նավավար էր ու մի քանի ճանապարհորդություններ է կատարել դեպի Նոր աշխարհ՝ XV դարի վերջում և XVI դարի սկզբում։ Ընդհանուր առմամբ, Վեսպուչիի հետազոտությունները հնարավոր դարձան այն հովանավորների և մեկենասների ֆինանսական աջակցության, կապիտալ ներդրումների շնորհիվ, որոնք Նոր աշխարհի հետազոտության մեջ տեսնում էին շահույթի, ընդարձակման և հեղինակության հնարավորություններ։ «Ամերիկա» անունը շահույթ ստեղծելու ձգտման խորհրդանիշ է։

Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning, and the beginning of the ten kings that represent the bridge from the two-horned kingdom of Medo-Persia to the one world government represented by Alexander the Great, begins with the rich king, who is president of the kingdom typified by France and Ahab, who will also become the head represented by Alexander the Great, when the entire world is confronted with the economics associated with the power of the United States, as it forces the entire world to bow to the Catholic church, if they wish to be able to buy and sell.

Հիսուսը միշտ որևէ բանի վախճանը պատկերում է նրա սկզբով, և այն տասը թագավորների սկզբնավորությունը, որոնք ներկայացնում են Մարա-Պարսկաստանի երկեղջյուր թագավորությունից մինչև Ալեքսանդր Մակեդոնացով ներկայացված համաշխարհային մեկ կառավարության անցումը, սկսվում է հարուստ թագավորով, որը այն թագավորության նախագահն է, որ կերպարայնացվում է Ֆրանսիայով և Աքաաբով, և որը նույնպես պիտի դառնա այն գլուխը, որ ներկայացված է Ալեքսանդր Մակեդոնացով, երբ ամբողջ աշխարհը բախվի Միացյալ Նահանգների զորության հետ կապված տնտեսական պայմաններին, մինչ այն ամբողջ աշխարհին հարկադրի խոնարհվել Կաթոլիկ եկեղեցու առաջ, եթե նրանք կամենան կարողանալ գնել և վաճառել։

The seventh kingdom in Revelation chapter seventeen, is the ten kings, and one of the ten king’s prophetic characteristics, is that they only continue a “short space,” before they agree to give their seventh kingdom unto the whore of Babylon, that only holds together for “one hour”. The prophetic reason they accept that agreement is because they are drunk with the wine of Babylon. Historically Alexander the Great only ruled for a short space, for his life ended as quickly as his kingdom was established, for he drank himself to death, thus symbolizing the short space and drunkenness of the ten kings of the United Nations. As soon as Alexander the Great stood up he was broken, and his kingdom was given to the four winds, identifying the following struggle to re-establish his former kingdom.

Հայտնության տասնյոթերորդ գլխի յոթերորդ թագավորությունը տասը թագավորներն են, և տասը թագավորներից մեկ մարգարեական բնութագիրն այն է, որ նրանք մնում են միայն «կարճ ժամանակ», նախքան կհամաձայնվեն իրենց յոթերորդ թագավորությունը տալ Բաբելոնի պոռնիկին, որը պահպանվում է միայն «մեկ ժամ»։ Մարգարեական պատճառը, թե ինչու նրանք ընդունում են այդ համաձայնությունը, այն է, որ նրանք հարբած են Բաբելոնի գինուց։ Պատմականորեն Ալեքսանդր Մակեդոնացին նույնպես իշխեց միայն կարճ ժամանակ, որովհետև նրա կյանքն ավարտվեց նույնքան արագ, որքան հաստատվեց նրա թագավորությունը, քանզի նա իրեն խմելով մահացրեց՝ այսպիսով խորհրդանշելով Միավորված ազգերի կազմակերպության տասը թագավորների կարճ ժամանակն ու հարբեցողությունը։ Հենց որ Ալեքսանդր Մակեդոնացին կանգնեց, նա կոտրվեց, և նրա թագավորությունը տրվեց չորս հողմերին՝ ցույց տալով նրա նախկին թագավորությունը վերահաստատելու հաջորդող պայքարը։

Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

Եվ ես էլ՝ Մար Դարեհի առաջին տարում, կանգնեցի՝ նրան հաստատելու և զորացնելու համար։ Եվ հիմա քեզ ճշմարտությունը պիտի ցույց տամ։ Ահա, Պարսկաստանում դեռ երեք թագավոր պիտի ելնեն, և չորրորդը բոլորից առավել հարուստ պիտի լինի. և իր զորությամբ՝ իր հարստության միջոցով, նա բոլորին պիտի շարժի Յունաստանի թագավորության դեմ։ Եվ մի հզոր թագավոր պիտի ելնի, որ մեծ իշխանությամբ պիտի տիրի և պիտի անի ըստ իր կամքի։ Եվ երբ նա ելնի, նրա թագավորությունը պիտի կոտրվի և պիտի բաժանվի դեպի երկնքի չորս քամիները, բայց ոչ իր սերնդին, և ոչ էլ ըստ այն իշխանության, որով նա տիրեց. որովհետև նրա թագավորությունը պիտի արմատախիլ արվի և տրվի ուրիշներին՝ նրանցից բացի։ Դանիել 11:1–4։

Alexander’s kingdom fell apart as quickly as it came together, for it represents the last days, in which prophecy is identified as happening rapidly.

Ալեքսանդրի թագավորությունը քայքայվեց նույնքան արագ, որքան կազմավորվեց, որովհետև այն ներկայացնում է վերջին օրերը, որոնցում մարգարեությունը բնորոշվում է որպես արագորեն կատարվող։

“The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.” Testimonies, volume 9, 11.

«Չարի ուժերը միավորում են իրենց զորքերը և համախմբվում։ Նրանք զորանում են վերջին մեծ ճգնաժամի համար։ Շուտով մեծ փոփոխություններ պիտի տեղի ունենան մեր աշխարհում, և վերջնական շարժումները սրընթաց պիտի լինեն»։ Վկայություններ, հատոր 9, 11։

The third woe of Islam is established upon the prophetic characteristics of the first and second woes. In the first woe there was a period which began with the arrival of Mohammed and continued until the next period, which is identified as “five months” or one hundred and fifty years, in which Islam would “hurt” the armies of Rome. The end of the one-hundred and fifty year time prophecy simultaneously marks the beginning of the three hundred and ninety-one year and fifteen-day prophecy, in which Islam of the second Woe, would then “kill” the armies of Rome.

Իսլամի երրորդ վայը հաստատվում է առաջին և երկրորդ վայերի մարգարեական բնութագրերի վրա։ Առաջին վայի մեջ կար մի ժամանակաշրջան, որը սկսվեց Մուհամմեդի հայտնությամբ և շարունակվեց մինչև հաջորդ ժամանակաշրջանը, որը նույնացվում է որպես «հինգ ամիս» կամ հարյուր հիսուն տարի, որի ընթացքում իսլամը պիտի «վնասեր» Հռոմի զորքերին։ Հարյուր հիսուն տարվա ժամանակային մարգարեության ավարտը միաժամանակ նշանավորում է երեք հարյուր իննսունմեկ տարվա և տասնհինգ օրվա մարգարեության սկիզբը, որի ընթացքում երկրորդ վայի իսլամը այնուհետև պիտի «սպաներ» Հռոմի զորքերին։

September 11, 2001 marked the arrival of the period represented by Mohammed of the first woe, which includes October 7, 2023 as marking the beginning of the period when Islam would “hurt” the “armies of Rome” in the ancient literal “Glorious Land” which is a proxy for the United States, and since October 7, 2023 the attacks by Islam against the army of Rome, is approaching two hundred at the writing of this article on February 17, 2024.

2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ը նշանավորեց այն ժամանակաշրջանի գալուստը, որը ներկայացված է առաջին վայ-ի Մուհամմադով, և որի մեջ 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ը նշում է այն ժամանակաշրջանի սկիզբը, երբ իսլամը պիտի «վնասեր» «Հռոմի զորքերին» հին բառացի «Փառավոր երկրում», որը Միացյալ Նահանգների խորհրդանշական փոխանորդն է, և 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ից ի վեր իսլամի կողմից Հռոմի զորքի դեմ կատարվող հարձակումների թիվը, այս հոդվածը գրելու պահին՝ 2024 թվականի փետրվարի 17-ին, մոտենում է երկու հարյուրի։

At the soon-coming Sunday law the United States is “killed” as the sixth kingdom of Bible prophecy, which parallels the three hundred and ninety-one years and fifteen days of Islamic attacks that killed the former armies of Rome, as the warfare of their third great jihad intensifies. When Michael stands up, human probation closes, and the four winds are fully released during the seven last plagues.

Շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ Միացյալ Նահանգները «սպանվում է»՝ որպես աստվածաշնչյան մարգարեության վեցերորդ թագավորություն, ինչը զուգահեռում է իսլամական հարձակումների այն երեք հարյուր իննսունմեկ տարիներին և տասնհինգ օրերին, որոնք սպանեցին Հռոմի նախկին բանակները, մինչ նրանց երրորդ մեծ ջիհադի պատերազմը սաստկանում է։ Երբ Միքայելը կանգնում է, մարդկային փորձաշրջանն ավարտվում է, և չորս հողմերը լիովին արձակվում են յոթ վերջին պատուհասների ժամանակ։

“I saw that the anger of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead were separate and distinct, one following the other, also that Michael had not stood up, and that the time of trouble, such as never was, had not yet commenced. The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished His work in the sanctuary, He will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out.

«Ես տեսա, որ ազգերի բարկությունը, Աստծու ցասումը և մեռելներին դատելու ժամանակը առանձին և տարբեր էին՝ մեկը մյուսին հաջորդելով, ինչպես նաև՝ որ Միքայելը դեռ չէր կանգնել, և որ նեղության այն ժամանակը, որի նման երբեք չի եղել, դեռ չէր սկսվել։ Ազգերն այժմ բարկանում են, բայց երբ մեր Քահանայապետը ավարտի Իր գործը սրբարանում, Նա կկանգնի, կհագնի վրեժխնդրության հանդերձները, և ապա վերջին յոթ պատուհասները կթափվեն։»

“I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

«Ես տեսա, որ չորս հրեշտակները պիտի բռնեն չորս քամիները, մինչև Հիսուսի գործը սրբարանում ավարտվի, և ապա պիտի գան յոթ վերջին պատուհասները»։ Early Writings, 36.

The “four winds” are represented as “an angry horse, seeking to break loose and bring death and destruction in its path,” by Sister White and they are fully released when probation closes. They were portrayed as being released in the second woe as “four angels”, not four winds.

Քույր Ուայթը «չորս քամիները» ներկայացնում է որպես «զայրացած ձի, որ ձգտում է պոկվել և իր ճանապարհին մահ ու կործանում բերել», և դրանք լիովին արձակվում են, երբ փորձության ժամանակը փակվում է։ Երկրորդ վայ-ի ժամանակ դրանք ներկայացված էին որպես «չորս հրեշտակներ», և ոչ թե չորս քամիներ։

Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.

Ասելով այն վեցերորդ հրեշտակին, որ փողն ուներ. Արձակիր այն չորս հրեշտակներին, որ կապուած են Եփրատէս մեծ գետի մէջ։ Եվ արձակուեցին այն չորս հրեշտակները, որոնք պատրաստուած էին մէկ ժամուայ, և օրուայ, և ամսուայ, և տարուայ համար, որպէսզի սպանեն մարդկանց երրորդ մասը։ Յայտնութիւն 9:14, 15.

The “four winds”, or the “four angels”, are both symbols of Islam as determined by the context where the symbol is employed. When Alexander the Great stood up, his kingdom, which represents the seventh kingdom, that is one third of the threefold kingdom of the dragon, the beast and the false prophet; “when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven.” When human probation closes the four winds, or the four angels are released, and they break his kingdom, for his kingdom “shall be broken.” Those ten kings and their partners, the globalist merchants, will then stand afar off and lament and cry.

«Չորս քամիները» կամ «չորս հրեշտակները» երկուսն էլ իսլամի խորհրդանիշներ են, ինչպես որոշվում է այն համատեքստով, որտեղ այդ խորհրդանիշը կիրառվում է։ Երբ Մակեդոնացի Ալեքսանդրը ոտքի կանգնեց, նրա թագավորությունը, որը ներկայացնում է յոթերորդ թագավորությունը, այսինքն՝ վիշապի, գազանի և սուտ մարգարեի եռակի թագավորության մեկ երրորդը, «երբ նա կանգնի, նրա թագավորությունը պիտի կոտրվի և պիտի բաժանվի դեպի երկնքի չորս քամիները»։ Երբ մարդկային փորձության ժամանակը փակվի, չորս քամիները կամ չորս հրեշտակները պիտի արձակվեն, և նրանք պիտի կոտրեն նրա թագավորությունը, որովհետև նրա թագավորությունը «պիտի կոտրվի»։ Այդ տասը թագավորներն ու նրանց գործընկերները՝ գլոբալիստ վաճառականները, այն ժամանակ պիտի կանգնեն հեռվում և ողբան ու աղաղակեն։

For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.

Ահա թագավորները համախմբվել էին, միասին անցան։ Տեսան այն և զարմացան, խռովվեցին ու շտապով հեռացան։ Այնտեղ երկյուղ բռնեց նրանց, և ցավ՝ ինչպես երկունք կրող կնոջ։ Դու արեւելյան հողմով կործանում ես Թարսիսի նավերը։ Սաղմոսներ 48:4–7.

The economic structure of the ten kings is broken by the “east wind” of Islam.

Տասը թագավորների տնտեսական կառուցվածքը կործանվում է իսլամի «արևելյան քամուց»։

Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. Ezekiel 27: 26, 27.

Քո թիավարողները քեզ մեծ ջրերի մեջ են տարել. արևելյան քամին կոտրել է քեզ ծովերի մեջտեղում։ Քո հարստությունները, քո շուկաները, քո ապրանքները, քո նավաստիներն ու քո ղեկավարները, քո ճեղքեր լցնողները և քո առևտրով զբաղվողները, և քո բոլոր պատերազմական մարդիկ, որ քո մեջ են, և քո ամբողջ բազմությունը, որ քո մեջտեղում է, պիտի ընկնեն ծովերի մեջտեղը՝ քո կործանման օրը։ Եզեկիել 27։26, 27.

The “east wind” of Islam breaks the ten kings’ kingdom in “the day of their ruin,” as represented by Alexander the Great’s kingdom being “broken” and given to the four winds. Much of the history that has taken place in the eleventh of Daniel will be repeated as chapter eleven reaches its final fulfillment. Determining where to rightly divide those histories is the prophetic work of those who are called to be students of prophecy. The last six verses of Daniel eleven conclude at the close of human probation, when Michael stands up. When Alexander the Great’s kingdom is divided to the four winds, it represents the close of probation, and identifies that the following prophetic history from verse five onward is to be considered as a new prophetic line.

Իսլամի «արևելյան քամին» «նրանց կործանման օրը» փշրում է տասը թագավորների թագավորությունը, ինչպես որ Ալեքսանդր Մակեդոնացու թագավորությունը ներկայացված է որպես «փշրված» և տրված չորս քամիներին։ Այն պատմության զգալի մասը, որ տեղի է ունեցել Դանիելի տասնմեկերորդ գլխում, պիտի կրկնվի, երբ տասնմեկերորդ գլուխը հասնի իր վերջնական կատարմանը։ Որոշելը, թե որտեղ է պետք այդ պատմությունները ճշմարիտ կերպով բաժանել, մարգարեական գործն է նրանց, ովքեր կոչված են լինելու մարգարեության աշակերտներ։ Դանիել տասնմեկի վերջին վեց համարները եզրափակվում են մարդկային փորձաշրջանի ավարտին, երբ Միքայելը կանգնում է։ Երբ Ալեքսանդր Մակեդոնացու թագավորությունը բաժանվում է չորս քամիներին, դա ներկայացնում է փորձաշրջանի ավարտը և ցույց է տալիս, որ հինգերորդ համարից սկսվող հաջորդ մարգարեական պատմությունը պետք է դիտարկվի որպես նոր մարգարեական գիծ։

Verse five unto verse sixteen identifies the history of 538 unto the soon coming Sunday law. Verses five through nine, represent the history of the twelve hundred and sixty years of papal rule that began in the year 538 and concluded at the time of the end in 1798. Verse ten identifies the history that typifies verse forty, when the papacy swept away the Soviet Union at the time of the end in 1989. Verses eleven and twelve identify the current proxy war in the Ukraine, which Putin and Russia are going to win, but the aftermath of Putin’s victory will parallel “the battle of Nineveh,” and “the fall of Chosroes,” which was the “key that opened the bottomless pit” which released Islam in the history of the first woe.

Հինգերորդ համարից մինչև տասնվեցերորդ համարը ներկայացվում է 538 թվականից մինչև շուտով եկող Կիրակնօրյա օրենքի պատմությունը։ Հինգերորդից մինչև իններորդ համարները ներկայացնում են պապական իշխանության հազար երկու հարյուր վաթսուն տարիների պատմությունը, որը սկսվեց 538 թվականին և ավարտվեց վախճանի ժամանակ՝ 1798 թվականին։ Տասներորդ համարը մատնանշում է այն պատմությունը, որը նախատիպում է քառասուներորդ համարը, երբ պապականությունը վախճանի ժամանակ՝ 1989 թվականին, ավերեց Խորհրդային Միությունը։ Տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ համարները մատնանշում են Ուկրաինայում ընթացող ներկայիս պատվիրակային պատերազմը, որը Պուտինը և Ռուսաստանը պիտի հաղթեն, սակայն Պուտինի հաղթանակի հետևանքները զուգահեռելու են «Նինվեի ճակատամարտին» և «Խոսրովի անկմանը», որը «բանալին էր, որ բացեց անդունդը» և առաջին վայի պատմության մեջ ազատ արձակեց իսլամը։

In the aftermath of Putin’s short-lived triumph, the United States, in verses thirteen to fifteen, will win the proxy war, that is the conclusion of the proxy war that had been engaged in from World War Two. The passage identifies three battles, the first battle concluded in 1989, in fulfillment of verses ten and forty, the second being the current war in the Ukraine, represents verses eleven and twelve, and the third proxy war, representing the final victory of the United States, is represented in verse thirteen through fifteen.

Պուտինի կարճատև հաղթանակի հետևանքով Միացյալ Նահանգները, տասներեքից մինչև տասնհինգ համարներում, կհաղթի վստահված պատերազմում․ այսինքն՝ դա կլինի այն վստահված պատերազմի ավարտը, որը շարունակվել էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից ի վեր։ Հատվածը նույնացնում է երեք ճակատամարտ․ առաջին ճակատամարտն ավարտվեց 1989 թվականին՝ տասը և քառասուն համարների կատարման մեջ, երկրորդը՝ ներկայիս պատերազմը Ուկրաինայում, ներկայացնում է տասնմեկ և տասներկու համարները, իսկ երրորդ վստահված պատերազմը, որը ներկայացնում է Միացյալ Նահանգների վերջնական հաղթանակը, արտահայտված է տասներեքից մինչև տասնհինգ համարներում։

What needs to be recognized with these four periods represented from verse five to verse fifteen, is that the last two periods, which represent the current war in the Ukraine, and then the retaliation of the United States, occur in the time of the sealing. Verse sixteen identifies the soon coming Sunday law in the United States. Verses five through ten represent the history of 538 through to both the time of the end in 1798, and then on to the time of the end in 1989. The two battles of the final proxy war, represented in verses eleven to fifteen, are therefore fulfilled in the period where Ezekiel chapter twelve identifies that the effect of every vision is fulfilled.

Այն, ինչ անհրաժեշտ է ճանաչել հինգերորդ համարից մինչև տասնհինգերորդ համարը ներկայացված այս չորս ժամանակաշրջանների առնչությամբ, այն է, որ վերջին երկու ժամանակաշրջանները, որոնք ներկայացնում են ներկայիս պատերազմը Ուկրաինայում, ապա՝ Միացյալ Նահանգների պատասխան հարվածը, տեղի են ունենում կնքման ժամանակում։ Տասնվեցերորդ համարը մատնանշում է Միացյալ Նահանգներում շուտով գալիք կիրակնօրյա օրենքը։ Հինգերորդ համարից մինչև տասներորդ համարը ներկայացնում են 538 թվականից սկսվող պատմությունը՝ մինչև թե՛ վախճանի ժամանակը՝ 1798 թվականին, և ապա մինչև վախճանի ժամանակը՝ 1989 թվականին։ Վերջնական պատվիրակված պատերազմի երկու ճակատամարտերը, որոնք ներկայացված են տասնմեկերորդից մինչև տասնհինգերորդ համարներում, հետևաբար կատարվում են այն ժամանակաշրջանում, որի մասին Եզեկիել տասներկուերորդ գլուխը հայտնում է, որ յուրաքանչյուր տեսիլքի հետևանքը կատարվում է։

Those visions were represented to Ezekiel as “wheels within wheels”, which Sister White identifies as the “complicated interplay of human events.” The history of the war in the Ukraine, Putin’s victory, and then his demise, followed by the victory of the United States, is one of the most complex revelations of line upon line in God’s Word.

Այդ տեսիլքները Եզեկիելին ներկայացվեցին որպես «անիվներ անիվների մեջ», որոնք Քույր Ուայթը նույնացնում է «մարդկային իրադարձությունների բարդ փոխազդեցության» հետ։ Ուկրաինայի պատերազմի պատմությունը, Պուտինի հաղթանակը, ապա նրա անկումը, որին կհետևի Միացյալ Նահանգների հաղթանակը, Աստծո Խոսքի մեջ տող առ տող հայտնված ամենաբարդ հայտնություններից մեկն է։

Commenting upon Ezekiel’s “wheels within wheels,” Sister White says that when Ezekiel first saw those wheels it appeared as confusion, but Ezekiel ultimately recognized perfect order in the wheels, which are the “complicated interplay of human events”. In order to rightly divide the history represented in verses eleven to fifteen, the relationship between the Catholic church and Nazi Germany must be understood, for the Nazi leaders in the Ukraine are the proxies for that relationship.

Մեկնաբանելով Եզեկիելի «անիվները անիվների մեջ» տեսիլքը՝ Քույր Ուայթը ասում է, որ երբ Եզեկիելը նախ առաջին անգամ տեսավ այդ անիվները, դա նրան խառնաշփոթ թվաց, բայց ի վերջո Եզեկիելը ճանաչեց կատարյալ կարգը այդ անիվներում, որոնք «մարդկային իրադարձությունների բարդ փոխազդեցությունն» են։ Որպեսզի տասնմեկից տասնհինգ համարներում ներկայացված պատմությունը ճիշտ բաժանվի, հարկ է հասկանալ Կաթոլիկ եկեղեցու և նացիստական Գերմանիայի միջև եղած հարաբերությունը, որովհետև Ուկրաինայում նացիստական առաջնորդները այդ հարաբերության ներկայացուցիչներն են։

It is also necessary to understand the role of the apparition of the so-called virgin Mary at Fatima, Portugal in 1918, including the three secrets that the so-called virgin Mary left with the three children from that history. The premise of those three messages, which describe a struggle between the Catholic church and atheistic Russia, and the Second World War, is part of the Fatima message that is represented in the war in the Ukraine.

Անհրաժեշտ է նաև հասկանալ Պորտուգալիայի Ֆաթիմայում 1918 թվականին այսպես կոչված կույս Մարիամի երևման դերը, ներառյալ այն երեք գաղտնիքները, որ այսպես կոչված կույս Մարիամը թողեց այդ պատմության երեք երեխաներին։ Այդ երեք պատգամների նախադրույթը, որոնք նկարագրում են պայքար Կաթոլիկ եկեղեցու և աթեիստական Ռուսաստանի միջև, ինչպես նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը, Ֆաթիմայի պատգամի մի մասն է, որ արտահայտված է Ուկրաինայի պատերազմում։

The French Revolution, and its prophetic relationship to the Catholic church, and ultimately Napoleon Bonaparte, who represents Putin, is also one of the “wheels” that are represented in the war in the Ukraine. The French Revolution’s prophetic relationship to the United States is also represented in the history, for just as Putin is represented by Napoleon as France was going down, the former actor Ronald Reagan, as the head of the armies of Catholicism in the battle of 1989, typifies the former actor Zelenskyy as Ukraine is going down. In the wheels that intersect and connect in these verses, the final straw for the Democrat politicians in the United States, that have been and are promoting Zelenskyy, will be exposed by Putin when he prevails.

Ֆրանսիական հեղափոխությունը, և նրա մարգարեական առնչությունը Կաթոլիկ եկեղեցու, և ի վերջո Նապոլեոն Բոնապարտի հետ, որը ներկայացնում է Պուտինին, նույնպես այն «անիվներից» մեկն է, որոնք ներկայացված են Ուկրաինայի պատերազմի մեջ։ Ֆրանսիական հեղափոխության մարգարեական առնչությունը Միացյալ Նահանգների հետ նույնպես ներկայացված է պատմության մեջ, որովհետև ինչպես Պուտինը ներկայացված է Նապոլեոնի միջոցով, երբ Ֆրանսիան կործանման էր ընթանում, այնպես էլ նախկին դերասան Ռոնալդ Ռեյգանը, որպես կաթոլիկության բանակների գլուխը 1989 թվականի ճակատամարտում, նախատիպում է նախկին դերասան Զելենսկիին, մինչ Ուկրաինան կործանման է ընթանում։ Այս համարներում միմյանց հատվող և միմյանց կապող անիվների մեջ Միացյալ Նահանգների դեմոկրատ քաղաքական գործիչների համար վերջին կաթիլը, որոնք եղել և այժմ էլ առաջ են մղում Զելենսկիին, Պուտինի կողմից կբացահայտվի, երբ նա հաղթանակ տանի։

We will continue this study in the next article.

Մենք այս ուսումնասիրությունը կշարունակենք հաջորդ հոդվածում։

“Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.

«Քեբար գետի ափերին Եզեկիելը տեսավ մի մրրիկ, որ կարծես գալիս էր հյուսիսից, «մի մեծ ամպ, և ինքն իր մեջ պարուրվող կրակ, և նրա շուրջը պայծառություն էր, և նրա միջից՝ սաթի գույնի պես մի բան»։ Միմյանց հատվող բազմաթիվ անիվներ շարժվում էին չորս կենդանի էակների կողմից։ Այս ամենից շատ վեր «կար աթոռի նմանություն, ինչպես շափյուղա քարի տեսք. և աթոռի նմանության վրա վերևում մարդու տեսքի պես մի նմանություն կար»։ «Եվ քերովբեների մեջ, նրանց թևերի տակ, մարդու ձեռքի ձև երևաց»։ Եզեկիել 1։4, 26; 10։8։ Անիվներն իրենց կառուցվածքով այնքան բարդ էին, որ առաջին հայացքից թվում էին խառնաշփոթության մեջ. բայց նրանք շարժվում էին կատարյալ ներդաշնակությամբ։ Երկնային էակները, որոնք հաստատվում և առաջնորդվում էին քերովբեների թևերի տակ եղող ձեռքով, շարժման էին դնում այդ անիվները. նրանց վերևում, շափյուղյա աթոռի վրա, Հավիտենականն էր. և աթոռի շուրջը ծիածանն էր՝ աստվածային ողորմության խորհրդանիշը։»

As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.

«Ինչպես անիվների նմանվող բարդությունները գտնվում էին քերովբեների թևերի տակ եղող ձեռքի առաջնորդության ներքո, այնպես էլ մարդկային իրադարձությունների բարդ ընթացքը գտնվում է աստվածային վերահսկողության ներքո։ Ազգերի կռվի և խռովության մեջ Քերովբեների վերևում նստողը դեռևս առաջնորդում է երկրի գործերը։»

“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

«Ազգերի պատմությունը, որոնք մեկը մյուսի հետևից զբաղեցրել են իրենց համար սահմանված ժամանակն ու տեղը՝ անգիտակցաբար վկայելով այն ճշմարտության մասին, որի իմաստը իրենք իսկ չէին ճանաչում, խոսում է մեզ հետ։ Այսօրվա յուրաքանչյուր ազգի և յուրաքանչյուր անհատի Աստված նշանակել է տեղ Իր մեծ ծրագրում։ Այսօր մարդիկ և ազգերը չափվում են այն Մեկի ձեռքի կապարճով, Ով երբեք չի սխալվում։ Բոլորը, իրենց իսկ ընտրությամբ, որոշում են իրենց ճակատագիրը, և Աստված ամեն ինչ կառավարում է Իր նպատակների իրագործման համար։»

“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.” Education, 178.

«Այն պատմությունը, որ մեծ «ԵՍ ԵՄ»-ը նշանավորել է Իր խոսքի մեջ՝ մարգարեական շղթայում օղակ առ օղակ իրար միացնելով՝ անցյալի հավիտենությունից մինչև ապագայի հավիտենություն, հայտնում է մեզ, թե այսօր որտեղ ենք գտնվում դարերի ընթացքի մեջ, և ինչ կարելի է ակնկալել գալիք ժամանակում։ Այն ամենը, ինչ մարգարեությունը կանխագուշակել էր որպես կատարվելիք մինչև ներկա ժամանակը, արձանագրվել է պատմության էջերի վրա, և մենք կարող ենք վստահ լինել, որ այն ամենը, ինչ դեռ պիտի գա, կկատարվի իր կարգով»։ Education, 178.