Verse forty of Daniel chapter eleven, begins at the time of the end in 1798, when the king of the north is delivered his deadly wound at the hands of the king of the south. That history was typified by the year 246 BC, when Ptolemy brought revenge upon the northern kingdom, and also by Napoleonic France taking the pope captive in 1798. After the king of the south returns to Egypt in verse nine, then verse ten identifies that the king of the north would mount a counter-attack against the king of the south.
Դանիէլի տասնմէկերորդ գլխի քառասուներորդ համարը սկսւում է վախճանի ժամանակին՝ 1798 թուականին, երբ հարաւի թագաւորի ձեռքով հիւսիսի թագաւորին հասցւում է նրա մահաբեր վէրքը։ Այդ պատմութիւնը նախապատկերուել էր մ.թ.ա. 246 թուականով, երբ Պտղոմէոսը վրէժ լուծեց հիւսիսային թագաւորութեան վրայ, ինչպէս նաեւ 1798 թուականին, երբ Նապոլէոնեան Ֆրանսիան պապին գերեվարեց։ Այն բանից յետոյ, երբ իններորդ համարում հարաւի թագաւորը վերադառնում է Եգիպտոս, ապա տասներորդ համարը ցոյց է տալիս, որ հիւսիսի թագաւորը հարաւի թագաւորի դէմ հակայարձակում պիտի ձեռնարկէ։
So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:9, 10.
Եվ հարավի թագավորը պիտի գա իր թագավորությունը և պիտի վերադառնա իր երկիրը։ Բայց նրա որդիները պիտի գրգռվեն և պիտի հավաքեն մեծ զորքերի բազմություն. և մեկը անշուշտ պիտի գա, պիտի հեղեղի և անցնի. ապա նա պիտի վերադառնա և պիտի գրգռվի՝ մինչև իսկ իր ամրոցը։ Դանիել 11:9, 10.
Before we consider Uriah Smith’s commentary upon the history that fulfilled verse ten, we note the expression of “overflow, and pass through.” The Hebrew phrase that is translated in this fashion, is also translated in verse forty, as “overflow and pass over.” It is the same phrase in the original Hebrew. It is only found one other place in the Scriptures.
Նախքան անդրադառնանք Ուրիա Սմիթի մեկնաբանությանը այն պատմության վերաբերյալ, որով կատարվեց տասներորդ համարը, նշենք «հորդի և անցնի» արտահայտությունը։ Այսպես թարգմանված եբրայական դարձվածքը քառասուներորդ համարում նույնպես թարգմանված է որպես «հորդի և անցնի վրայով»։ Բնագիր եբրայերենում դա նույն դարձվածքն է։ Սուրբ Գրքում այն հանդիպում է միայն ևս մեկ տեղ։
And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.
Եվ նա պիտի անցնի Հուդայով. պիտի հեղեղի ու անցնի, մինչև իսկ պարանոցը պիտի հասնի, և նրա թևերի տարածվելը պիտի լցնի քո երկրի լայնությունը, ո՛վ Էմմանուէլ։ Եսայիա 8:8։
In Daniel chapter eleven, verse ten and verse forty, and then again in Isaiah chapter eight, verse eight, the identical Hebrew phrase is translated three different ways, though they represent the same meaning. The last word of the phrase, the Hebrew word “abar,” is either represented as “pass through,” in verse ten, “pass over,” in verse forty, and then as “go over,” in Isaiah. The meaning is essentially the same in each of the three references, but in Isaiah there is also another prophetic connection between the references.
Դանիելի գրքի տասնմեկերորդ գլխի տասներորդ և քառասուներորդ համարներում, ապա դարձյալ Եսայիայի գրքի ութերորդ գլխի ութերորդ համարում, նույնական եբրայական դարձվածքը թարգմանված է երեք տարբեր եղանակներով, թեև դրանք ներկայացնում են նույն իմաստը։ Դարձվածքի վերջին բառը՝ եբրայական «abar» բառը, տասներորդ համարում փոխանցված է որպես «անցնել միջով», քառասուներորդ համարում՝ որպես «անցնել վրայով», իսկ Եսայիայի մոտ՝ որպես «գնալ վրայով»։ Իմաստը, ըստ էության, նույնն է բոլոր երեք հղումներում, սակայն Եսայիայի մոտ հղումների միջև կա նաև մեկ այլ մարգարեական կապ։
The verse in Isaiah, was fulfilled when the king of Assyria conquered Judah and came to Jerusalem, but never conquered the city itself. He came up “to the neck,” but he never conquered the “head.” In the very same prophecy, Isaiah sets forth a prophetic symbol of what a “head” represents, and he identifies a “head,” as the capital of the kingdom, and the king of the kingdom is also the “head.” He provides two witnesses of the prophetic truth that a head, is a king, and a kingdom, and then cryptically identifies that if the student of prophecy will not accept and understand this truth, he will not be established. The cryptic verse is part of the very same prophecy that identifies that the king of the north would overflow and go over, but only up “to the neck.”
Եսայիայի գրքի այդ համարը կատարվեց, երբ Ասորեստանի թագավորը նվաճեց Հուդան և եկավ Երուսաղեմ, բայց երբեք չնվաճեց հենց քաղաքը։ Նա հասավ «մինչև պարանոցը», բայց երբեք չնվաճեց «գլուխը»։ Նույն այդ մարգարեության մեջ Եսայիան ներկայացնում է մարգարեական մի խորհրդանիշ, թե ինչ է ներկայացնում «գլուխը», և նա «գլուխը» նույնացնում է որպես թագավորության մայրաքաղաք, իսկ թագավորության թագավորը նույնպես «գլուխն» է։ Նա տալիս է մարգարեական այն ճշմարտության երկու վկայություն, որ գլուխը թագավոր է և թագավորություն, ապա խորհրդավոր կերպով մատնանշում է, որ եթե մարգարեությունը ուսումնասիրողը չընդունի և չհասկանա այս ճշմարտությունը, նա չի հաստատվի։ Խորհրդավոր այդ համարը նույն այն մարգարեության մասն է, որը ցույց է տալիս, որ հյուսիսի թագավորը պիտի հորդի և անցնի, բայց միայն «մինչև պարանոցը»։
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.
Որովհետև Ասորիքի գլուխը Դամասկոսն է, և Դամասկոսի գլուխը՝ Ռեզինը. և վաթսունհինգ տարվա ընթացքում Եփրեմը պիտի ջարդվի, այնպես որ ժողովուրդ չլինի։ Եվ Եփրեմի գլուխը Սամարիան է, և Սամարիայի գլուխը՝ Ռեմալիայի որդին։ Եթե չհավատաք, հաստատ չեք հաստատվի։ Եսայիա 7:8, 9.
The “head” of the nation of Syria was its capital city “Damascus,” and the “head” of “Damascus” (the capital city) was “Rezin,” the king of Syria. Also, the “head” of the nation of Ephraim was its capital city “Samaria,” and the “head” of “Samaria” (the capital city) was “Remaliah’s son” (Pekah), the king of Samaria. In the same prophecy, in the next chapter, in verse eight, King Sennacherib of Assyria surrounded Jerusalem, and in verse eight, it identifies his surrounding of Jerusalem as coming up to the neck.
Սիրիայի ազգի «գլուխը» նրա մայրաքաղաք «Դամասկոսն» էր, իսկ «Դամասկոսի» (մայրաքաղաքի) «գլուխը» Սիրիայի թագավոր «Ռասինն» էր։ Նույնպես, Եփրեմի ազգի «գլուխը» նրա մայրաքաղաք «Սամարիան» էր, իսկ «Սամարիայի» (մայրաքաղաքի) «գլուխը» «Ռեմալիայի որդին» (Փեկահ), Սամարիայի թագավորն էր։ Նույն մարգարեության մեջ, հաջորդ գլխում, ութերորդ համարում, Ասորեստանի Սենեքերիմ թագավորը շրջապատեց Երուսաղեմը, և ութերորդ համարում նրա Երուսաղեմը շրջապատելը ներկայացվում է որպես մինչև պարանոց հասնել։
Verses seven and eight, which set forth upon two witnesses, the prophetic symbol of a “head,” representing both the king and the capital of the king’s nation is the prophecy of sixty-five years that identifies the starting point of both prophecies of twenty-five hundred and twenty years against the northern and southern kingdoms of Israel. It is therefore, a very complex verse, for it connects with verse ten, and forty, of chapter eleven of Daniel, which both also identify engagements of a northern king attacking a southern king, just as Sennacherib, a king of the north, attacked Judah, a southern king in verse eight, of Isaiah chapter eight.
Յոթերորդ և ութերորդ համարները, որոնք երկու վկաների վրա ներկայացնում են «գլուխ» մարգարեական խորհրդանիշը՝ ներկայացնելով թե՛ թագավորին և թե՛ այդ թագավորի ազգի մայրաքաղաքը, այն վաթսունհինգ տարիների մարգարեությունն են, որը նույնացնում է Իսրայելի հյուսիսային և հարավային թագավորությունների դեմ ուղղված երկու հազար հինգ հարյուր քսան տարիների երկու մարգարեությունների սկզբնակետը։ Հետևաբար, սա չափազանց բարդ համար է, որովհետև այն կապված է Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի տասներորդ և քառասուներորդ համարների հետ, որոնք երկուսն էլ ևս նույնացնում են հյուսիսային մի թագավորի և հարավային մի թագավորի միջև տեղի ունեցող բախումները, ճիշտ այնպես, ինչպես Սենեքերիմը՝ հյուսիսի մի թագավոր, հարձակվեց Հուդայի՝ հարավային մի թագավորության վրա, Եսայիա ութերորդ գլխի ութերորդ համարում։
The key that connects these engagements of northern and southern kings together is the “head,” and the “overflowing and passing over.” When the king of the north retaliates against the king of the south in verse ten, of chapter eleven, he wins the battle, but he leaves the “head,” for he “comes, and overflows, and passes through” “to” the king of the south’s “fortress.” The history of verse ten represents the northern king’s victory over the southern king, but he does not enter into Egypt (the fortress), the capital—the “head.”
Բանալին, որը միմյանց է կապում հյուսիսի և հարավի թագավորների այս բախումները, «գլուխն» է, և «հեղեղվելն ու անցնելը»։ Երբ տասնմեկերորդ գլխի տասներորդ համարում հյուսիսի թագավորը հակահարված է հասցնում հարավի թագավորին, նա հաղթում է պատերազմում, բայց թողնում է «գլուխը», որովհետև «գալիս է, հեղեղվում և անցնում է» մինչև հարավի թագավորի «ամրոցը»։ Տասներորդ համարի պատմությունը ներկայացնում է հյուսիսային թագավորի հաղթանակը հարավային թագավորի նկատմամբ, սակայն նա չի մտնում Եգիպտոս (ամրոցը), մայրաքաղաքը՝ «գլուխը»։
When the southern king previously defeated the northern king in verses seven and eight, he “entered into the fortress of the king of the north, and” “prevailed and” “carried captives” back to “Egypt.” In the king of the north’s retaliatory victory, he did not enter into Egypt, thus typifying that when the Soviet Union was swept away in 1989, Russia, its capital—its head was left standing. “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” It is Russia, represented as the king of the south in verses eleven and twelve, that wins the battle of the borderland, which in antiquity was Raphia, and today is Ukraine.
Երբ յոթերորդ և ութերորդ համարներում հարավի թագավորը նախկինում հաղթեց հյուսիսի թագավորին, նա «մտավ հյուսիսի թագավորի ամրոցը, և» «հաղթեց, և» «գերիներ տարավ» հետ՝ «Եգիպտոս»։ Հյուսիսի թագավորի պատասխան հաղթանակի ժամանակ նա չմտավ Եգիպտոս, որով կերպավորվում է այն, որ երբ Խորհրդային Միությունը 1989 թվականին swept away եղավ, Ռուսաստանը՝ նրա մայրաքաղաքը, նրա գլուխը, կանգուն մնաց։ «Եթե չհավատաք, անկասկած չեք հաստատվի»։ Սահմանամերձ երկրի ճակատամարտում, որը հնում Ռափիա էր, իսկ այսօր՝ Ուկրաինան, հաղթանակողը Ռուսաստանն է, որ ներկայացված է որպես հարավի թագավոր տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ համարներում։
“‘VERSE 10. But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress.’
«10-րդ համար. Սակայն նրա որդիները պիտի գրգռվեն և պիտի համախմբեն մեծ զորքերի բազմություն, և մեկը, անկասկած, պիտի գա, հորդի և անցնի. ապա նա պիտի վերադառնա և պիտի գրգռվի՝ մինչև իսկ իր ամրոցը»։
“The first part of this verse speaks of sons, in the plural; the last part, of one, in the singular. The sons of Seleucus Callinicus were Seleucus Ceraunus and Antiochus Magnus. These both entered with zeal upon the work of vindicating and avenging the cause of their father and their country. The elder of these, Seleucus, first took the throne. He assembled a great multitude to recover his father’s dominions; but being a weak and pusillanimous prince, both in body and estate, destitute of money, and unable to keep his army in obedience, he was poisoned by two of his generals after an inglorious reign of two or three years. His more capable brother, Antiochus Magnus, was thereupon proclaimed king, who, taking charge of the army, retook Seleucia and recovered Syria, making himself master of some places by treaty, and of others by force of arms. A truce followed, wherein both sides treated for peace, yet prepared for war; after which Antiochus returned and overcame in battle Nicolas, the Egyptian general, and had thoughts of invading Egypt itself. Here is the ‘one’ who should certainly overflow and pass through.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 253.
«Այս համարի առաջին մասը խոսում է որդիների մասին՝ հոգնակի թվով, իսկ վերջին մասը՝ մեկի մասին՝ եզակի թվով։ Սելևկոս Կալլինիկոսի որդիներն էին Սելևկոս Կերավնոսը և Անտիոքոս Մագնուսը։ Սրանք երկուսն էլ նախանձախնդրությամբ ձեռնամուխ եղան իրենց հոր և իրենց երկրի գործը արդարացնելու և վրեժխնդիր լինելու գործին։ Նրանցից ավագը՝ Սելևկոսը, նախ գահ բարձրացավ։ Նա մի մեծ բազմություն հավաքեց՝ իր հոր տիրույթները վերականգնելու համար, բայց լինելով տկար և երկչոտ իշխան՝ թե՛ մարմնով, թե՛ կարողությամբ, զուրկ դրամից և անկարող իր բանակը հնազանդության մեջ պահելու, անփառունակ երկու կամ երեք տարվա թագավորությունից հետո թունավորվեց իր երկու զորապետների կողմից։ Այնուհետև նրա ավելի ընդունակ եղբայրը՝ Անտիոքոս Մագնուսը, հռչակվեց թագավոր, և նա, ստանձնելով բանակի հրամանատարությունը, վերստացավ Սելևկիան և վերահաստատեց Սիրիայի վրա իր իշխանությունը՝ որոշ վայրեր իրեն ենթարկելով դաշնագրով, իսկ ուրիշները՝ զենքի ուժով։ Դրան հետևեց զինադադար, որի ընթացքում երկու կողմերն էլ խաղաղության շուրջ բանակցում էին, սակայն պատրաստվում էին պատերազմի. որից հետո Անտիոքոսը վերադարձավ և ճակատամարտում հաղթեց եգիպտացի զորավար Նիկոլասին և մտադրեց ներխուժել հենց Եգիպտոսը։ Ահա այն «մեկը», որ անշուշտ պիտի հեղեղի և անցնի»։ Ուրիա Սմիթ, Daniel and the Revelation, 253։
The collapse of the Soviet Union in 1989, marked the “time of the end,” and the two sons in the verse, represent the two waymarks of Reagan and Bush the first. Since the “time of the end,” in 1798, which is where verse forty of Daniel eleven began, the whore of Rome has been forgotten, for she, as Jezebel, remains behind in Samaria, while her husband Ahab addresses Elijah at Mount Carmel. She was in hiding, but secretly pulling the strings, as she was in World War One and World War Two. Her husband is her proxy army against the king of the south. When she retaliated in 1989, she, as the king of the north, brought chariots, ships and horsemen.
Խորհրդային Միության փլուզումը 1989 թվականին նշանավորեց «վերջի ժամանակը», և համարում հիշատակված երկու որդիները ներկայացնում են Ռեյգանի և առաջին Բուշի երկու ճանապարհանշանները։ Քանի որ «վերջի ժամանակից»՝ 1798 թվականից, որտեղից սկսվեց Դանիել տասնմեկի քառասուներորդ համարը, Հռոմի պոռնիկը մոռացության է մատնվել, որովհետև նա, իբրև Հեզաբել, մնում է Սամարիայում, մինչդեռ նրա ամուսին Աքաբը Եղիային դիմում է Կարմեղոս լեռան վրա։ Նա թաքնված էր, սակայն գաղտնապես շարժում էր թելերը, ինչպես Առաջին համաշխարհային պատերազմի և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Նրա ամուսինը նրա փոխանորդ բանակն է հարավի թագավորի դեմ։ Երբ նա 1989 թվականին հակահարված տվեց, նա, իբրև հյուսիսի թագավոր, բերեց կառքեր, նավեր և հեծյալներ։
And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.
Եվ վերջի ժամանակ հարավի թագավորը պիտի հարձակի նրա վրա, իսկ հյուսիսի թագավորը պիտի գա նրա դեմ մրրիկի պես՝ կառքերով, հեծյալներով և բազմաթիվ նավերով. և նա պիտի մտնի երկրները, պիտի հեղեղի և անցնի դրանց վրայով։ Դանիել 11:40.
Her proxy in the retaliation is represented by “ships,” which are economic power, and by “chariots and horsemen,” which are military might. Military might and economic power are the two prophetic attributes of the United States in the prophecies of the last days, for the United States will forbid those who will not bow to Jezebel from buying and selling, and if they still refuse Jezebel’s mark of authority, they will be put to death. It was the economic power and military strength of the United States that was employed in cooperation with the papacy that brought about the dissolution of the Soviet Union in 1989, though Russia was left standing.
Նրա փոխանորդը վրեժխնդրության մեջ ներկայացված է «նավերով», որոնք տնտեսական զորություն են, և «կառքերով ու հեծյալներով», որոնք ռազմական հզորություն են։ Ռազմական հզորությունն ու տնտեսական զորությունն Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների երկու մարգարեական հատկանիշներն են վերջին օրերի մարգարեություններում, որովհետև Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները պիտի արգելի նրանց, ովքեր չեն խոնարհվի Հեզաբելի առաջ, գնել և վաճառել, և եթե նրանք դեռևս մերժեն Հեզաբելի իշխանության նշանը, պիտի մատնվեն մահվան։ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների տնտեսական զորությունն ու ռազմական հզորությունն էր, որ, գործադրվելով պապականության հետ համագործակցությամբ, 1989 թվականին պատճառ դարձավ Խորհրդային Միության լուծարմանը, թեև Ռուսաստանը կանգուն մնաց։
The history which fulfilled verse ten of Daniel chapter eleven is repeated in the history of the second part of verse forty which identifies the time of the end in 1989. The history of verses six through nine represent the history that led to the time of the end, which is identified in the first part of verse forty. Verses five through ten of Daniel chapter eleven perfectly illustrate the history of verse forty of Daniel eleven, for as Sister White recorded, “much of the history that has been fulfilled in the eleventh of Daniel will be repeated.”
Այն պատմությունը, որը կատարեց Դանիել գրքի տասնմեկերորդ գլխի տասներորդ համարը, կրկնվում է քառասուներորդ համարի երկրորդ մասի պատմության մեջ, որը 1989 թվականին նույնացնում է վախճանի ժամանակը։ Վեցից մինչև իններորդ համարների պատմությունը ներկայացնում է այն պատմությունը, որը հանգեցրեց վախճանի ժամանակին, որը նույնացվում է քառասուներորդ համարի առաջին մասում։ Դանիել գրքի տասնմեկերորդ գլխի հինգերորդից մինչև տասներորդ համարները կատարելապես պատկերում են Դանիել 11-ի քառասուներորդ համարի պատմությունը, որովհետև, ինչպես Քույր Ուայթն արձանագրել է, «Դանիել 11-ում կատարված պատմության մեծ մասը պիտի կրկնվի»։
Verses one through four of Daniel eleven identify Cyrus, the second king of the two-horn nation at the time of the end in the last days. The “time of the end” in the last days was 1989, and the second president, represented by Cyrus, establishes a prophetic sequence that allows a student of prophecy to count to the sixth president after 1989, who would be the richest president, and who would stir up (awaken), the globalist dragon powers whether they be the globalists of the world, or those in the United States. That prophetic history then jumps to the seventh kingdom of Bible prophecy, the ten kings of the United Nations, and identifies its primary and first king, as represented by Alexander the Great (meaning “The Warrior of Men”), and the ultimate dissolution of his kingdom when the four winds of Islam are fully released at the close of human probation.
Դանիել տասնմեկերորդ գլխի առաջինից չորրորդ համարները նույնացնում են Կյուրոսին՝ վերջին օրերում վերջի ժամանակի երկեղջյուր ազգի երկրորդ թագավորին։ Վերջի ժամանակը վերջին օրերում 1989 թվականն էր, և երկրորդ նախագահը, որ ներկայացված է Կյուրոսով, հաստատում է մի մարգարեական հաջորդականություն, որը մարգարեության ուսումնասիրողին հնարավորություն է տալիս 1989 թվականից հետո հաշվել մինչև վեցերորդ նախագահը, որը պիտի լիներ ամենահարուստ նախագահը և պիտի խռովեր (արթնացներ) գլոբալիստական վիշապային ուժերին՝ լինեն դրանք աշխարհի գլոբալիստները, թե Միացյալ Նահանգներում եղողները։ Այնուհետև այդ մարգարեական պատմությունը անցնում է Աստվածաշնչյան մարգարեության յոթերորդ թագավորությանը՝ Միավորված ազգերի կազմակերպության տասը թագավորներին, և նույնացնում է նրա գլխավոր ու առաջին թագավորին՝ ինչպես ներկայացված է Ալեքսանդր Մակեդոնացու միջոցով (նշանակում է՝ «Մարդկանց Պատերազմիկ»), ինչպես նաև նրա թագավորության վերջնական քայքայումը, երբ իսլամի չորս հողմերը լիովին արձակվեն մարդկային փորձաշրջանի ավարտին։
Then verses five through nine illustrate the history represented by the period that preceded the establishment of the papacy upon the throne in 538, for first the power who is to become the king of the north must overcome three geographical obstacles, as did Seleucus, who then was established as the king of the north. Thereafter for three and a half years, as represented by thirty-five actual years, the king of the north ruled, until the king of the south entered into his fortress and took him captive, where he later died in Egypt from falling off a horse. Thus, the verses identify the history that concluded at the time of the end in 1798.
Այնուհետև հինգերորդից իններորդ համարները պատկերում են այն պատմությունը, որ ներկայացվում է այն ժամանակաշրջանով, որը նախորդեց 538 թվականին պապականության գահին հաստատվելուն, որովհետև նախ այն իշխանությունը, որ պետք է դառնա հյուսիսի թագավորը, պետք է հաղթահարի երեք աշխարհագրական խոչընդոտներ, ինչպես արեց Սելևկոսը, որն այնուհետև հաստատվեց որպես հյուսիսի թագավոր։ Դրանից հետո երեքուկես տարի, ինչպես ներկայացված է երեսունհինգ իրական տարիներով, հյուսիսի թագավորը իշխեց, մինչև հարավի թագավորը մտավ նրա ամրոցը և նրան գերի վերցրեց, որտեղից հետո նա մահացավ Եգիպտոսում՝ ձիուց ընկնելու հետևանքով։ Այսպիսով, համարները նույնացնում են այն պատմությունը, որն ավարտվեց վախճանի ժամանակին՝ 1798 թվականին։
Verse ten identifies the history of the time of the end in 1989, and together with verses five through nine, they represent the history of verse forty, as does the history of verses thirty to thirty-six. Therefore, from verse one to verse ten, line upon line, there are two prophetic lines. The first addresses the leaders of the sixth and seventh kingdoms, though there is an empty space between the sixth and richest president of the sixth kingdom and the seventh kingdom.
Տասներորդ համարը նույնացնում է վախճանի ժամանակի պատմությունը 1989 թվականին, և հինգից ինը համարների հետ միասին դրանք ներկայացնում են քառասուներորդ համարի պատմությունը, ինչպես որ ներկայացնում է նաև երեսունից երեսունվեց համարների պատմությունը։ Հետևաբար, առաջին համարից մինչև տասներորդ համարը, տող առ տող, կան երկու մարգարեական գծեր։ Առաջինը վերաբերում է վեցերորդ և յոթերորդ թագավորությունների առաջնորդներին, թեև դատարկ տարածություն կա վեցերորդ թագավորության վեցերորդ և ամենահարուստ նախագահի և յոթերորդ թագավորության միջև։
The second line covers the history of the removal of the three obstacles, the period the king of the north reigned, and who was then removed in 1798, and up to 1989, and the second president, represented in the previous line by Cyrus.
Երկրորդ տողն ընդգրկում է երեք արգելքների հեռացման պատմությունը, այն ժամանակաշրջանը, երբ հյուսիսի թագավորը իշխեց, և թե ով այնուհետև հեռացվեց 1798 թվականին, ինչպես նաև մինչև 1989 թվականը, և երկրորդ նախագահին, որը նախորդ տողում ներկայացված էր Կյուրոսի միջոցով։
Verses eleven and twelve represent a third line of history that occurs after the rich president of verse two, but sometime after the collapse of the Soviet Union at the time of the end in 1989, and somewhere before the Sunday law in the United States as represented in verse sixteen.
Տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ համարները ներկայացնում են պատմության երրորդ գիծը, որը տեղի է ունենում երկրորդ համարի հարուստ նախագահի ժամանակից հետո, սակայն Խորհրդային Միության փլուզումից որոշ ժամանակ անց՝ վախճանի ժամանակ՝ 1989 թվականին, և Միացյալ Նահանգներում կիրակնօրյա օրենքից առաջ որևէ փուլում, ինչպես ներկայացված է տասնվեցերորդ համարում։
The history after the time of the end in 1989, is taken to the sixth and richest president who stirs up the globalists beginning in 2016, in the first line. The prophetic history is taken to 1989, in the second line. The Battle of Raphia (“The Borderline”) in verses eleven and twelve, precedes verse thirteen, where the recently defeated king of the north restores his army and then defeats the king of the south, just before the Sunday law of verse sixteen. The king of the north’s proxy power in verse thirteen, is the last of the eight presidents that reign from 1989 to the Sunday law. Verse thirteen must therefore take place at or after the election of the eighth president, who is of the seven. Verses eleven and twelve begin just before the sixth, richest president, and likely ends just before the election of that very same president, who becomes the eighth that is of the seven, and is victorious in the third battle of the proxy war, in verses thirteen to fifteen.
Վերջի ժամանակից հետո՝ 1989 թվականից սկսվող պատմությունը, առաջին տողում հասցվում է մինչև վեցերորդ և ամենահարուստ նախագահը, որը 2016 թվականից սկսած շարժման մեջ է դնում գլոբալիստներին։ Երկրորդ տողում մարգարեական պատմությունը հասցվում է մինչև 1989 թվականը։ Ռափիայի ճակատամարտը («Սահմանագիծ»)՝ տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ համարներում, նախորդում է տասներեքերորդ համարին, որտեղ վերջերս պարտված հյուսիսի թագավորը վերականգնում է իր բանակը և ապա հաղթում հարավի թագավորին՝ ճիշտ նախքան տասնվեցերորդ համարի Կիրակնօրյա օրենքը։ Տասներեքերորդ համարում հյուսիսի թագավորի պատվիրակ իշխանությունը այն ութ նախագահներից վերջինն է, որոնք իշխում են 1989 թվականից մինչև Կիրակնօրյա օրենքը։ Ուստի տասներեքերորդ համարը պետք է տեղի ունենա յոթից եղող ութերորդ նախագահի ընտրության պահին կամ դրանից հետո։ Տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ համարները սկսվում են հենց վեցերորդ՝ ամենահարուստ նախագահի նախօրեին և, հավանաբար, ավարտվում են հենց այդ նույն նախագահի ընտրությունից անմիջապես առաջ, որը դառնում է յոթից եղող ութերորդը և պատվիրակ պատերազմի երրորդ ճակատամարտում հաղթանակ է տանում՝ տասներեքերորդից մինչև տասնհինգերորդ համարներում։
The retaliation of the king of the south in verses eleven and twelve, is in response to the defeat the king of the south suffered in verse ten. Verse ten identifies the victory of the king of the north in 1989, which was brought about by the secret alliance of the United States and the Vatican. The victory for the northern army was the first battle of the proxy war. The literal hot war that was fulfilled in antiquity typified a proxy war in the last days, and the victory of verse eleven and twelve will therefore be a victory for the southern king, in the second battle of the proxy wars.
Տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ համարներում հարավի թագավորի հակահարվածը պատասխան է տասներորդ համարում հարավի թագավորի կրած պարտությանը։ Տասներորդ համարը մատնանշում է հյուսիսի թագավորի հաղթանակը 1989 թվականին, որը տեղի ունեցավ Միացյալ Նահանգների և Վատիկանի գաղտնի դաշինքի շնորհիվ։ Հյուսիսային բանակի այդ հաղթանակը միջնորդավորված պատերազմի առաջին ճակատամարտն էր։ Հնագույն ժամանակներում կատարված բառացի թեժ պատերազմը վերջին օրերում նախապատկերում էր միջնորդավորված պատերազմ, և ուստի տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ համարների հաղթանակը կլինի հարավի թագավորի հաղթանակը՝ միջնորդավորված պատերազմների երկրորդ ճակատամարտում։
There are three battles in verses ten through fifteen, and they were all fulfilled in antiquity by literal hot wars, but they represent three battles in the proxy wars in the last days. The first battle was won by the secret alliance of the beast and false prophet, against the dragon in 1989. The second battle of the proxy wars will be won by the atheistic dragon power of the king of the south, against the alliance of the pope and his proxy army. The third battle of the proxy wars will be won by the proxy army of the king of the north, as represented in verses thirteen through fifteen.
Տասից մինչև տասնհինգերորդ համարներում երեք պատերազմներ կան, և դրանք բոլորը հնագույն ժամանակներում իրականացան բառացի թեժ պատերազմներով, սակայն վերջին օրերում մղվող միջնորդավորված պատերազմներում դրանք ներկայացնում են երեք պատերազմ։ Առաջին պատերազմը 1989 թվականին շահվեց գազանի և սուտ մարգարեի գաղտնի դաշինքի կողմից՝ ընդդեմ վիշապի։ Միջնորդավորված պատերազմների երկրորդ պատերազմը պիտի շահվի հարավի թագավորի աթեիստական վիշապային զորության կողմից՝ ընդդեմ պապի և նրա միջնորդ բանակի դաշինքի։ Միջնորդավորված պատերազմների երրորդ պատերազմը պիտի շահվի հյուսիսի թագավորի միջնորդ բանակի կողմից, ինչպես ներկայացված է տասներեքից մինչև տասնհինգերորդ համարներում։
Prophetically there are three hot world wars, three proxy wars, consisting of three battles, and the warfare of the three woes of Islam. There is also a Civil War and a Revolutionary war. The second battle of the proxy wars is now under way in the Ukraine, “The Borderline”, as represented by Raphia, which was the borderline between the king of the south and the king of the north, when verses eleven and twelve were first fulfilled in history.
Մարգարեական առումով կան երեք թեժ համաշխարհային պատերազմներ, երեք փոխանորդ պատերազմներ, որոնք բաղկացած են երեք ճակատամարտերից, և Իսլամի երեք վայերի պատերազմը։ Կա նաև Քաղաքացիական պատերազմ և Հեղափոխական պատերազմ։ Փոխանորդ պատերազմների երկրորդ ճակատամարտը այժմ ընթացքի մեջ է Ուկրաինայում՝ «Սահմանագիծը», ինչպես ներկայացված է Ռաֆիայով, որը հարավի թագավորի և հյուսիսի թագավորի միջև եղած սահմանագիծն էր, երբ տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ համարները պատմության մեջ առաջին անգամ կատարվեցին։
At the very same time that the second battle of the proxy wars in the Ukraine is being carried out, the second of three attacks of Islam against the glorious land is also occurring. The first attack of the third woe arrived on September 11, 2001, and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. The sealing time ends at the soon coming Sunday law in the United States, when Islam of the third woe will once again strike the United States. The first and last strikes are the same, and they both mark a voice of the angel of Revelation eighteen, which is also the voice of the third angel, which is also the sounding of the seventh trumpet, which is also the third woe.
Հենց այն նույն ժամանակ, երբ Ուկրաինայում ընթացքի մեջ է տարվում միջնորդավորված պատերազմների երկրորդ ճակատամարտը, տեղի է ունենում նաև իսլամի՝ փառավոր երկրի դեմ ուղղված երեք հարձակումներից երկրորդը։ Երրորդ վայ-ի առաջին հարձակումը վրա հասավ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, և սկսվեց հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման գործը։ Կնքման ժամանակը ավարտվում է Միացյալ Նահանգներում շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ, երբ երրորդ վայ-ի իսլամը դարձյալ հարվածելու է Միացյալ Նահանգներին։ Առաջին և վերջին հարվածները նույնն են, և երկուսն էլ նշանավորում են Հայտնություն տասնութի հրեշտակի ձայնը, որը նաև երրորդ հրեշտակի ձայնն է, որը նաև յոթերորդ փողի հնչելն է, որը նաև երրորդ վայ-ն է։
In the middle of those two attacks, which are two voices, which are the sound of the seventh trumpet, Islam of the third woe attacked, not the modern spiritual glorious land, but the ancient literal glorious land on October 7, 2023.
Այդ երկու հարձակումների միջև, որոնք երկու ձայներ են, որոնք յոթերորդ փողի հնչյունն են, երրորդ վայի իսլամը հարձակվեց ոչ թե ժամանակակից հոգևոր փառավոր երկրի, այլ հին բառացի փառավոր երկրի վրա՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ին։
The warfare that then began, is now taking place in the exact area where the Battle of Raphia occurred as described in verses eleven and twelve. The Gaza strip is the borderline between the southern kingdom of Judah and Egypt. October 7, 2023, is a wheel within the other wheels that marks the rebellion, or thirteenth letter in the Hebrew alphabet that together with the first and the last letters creates the word “truth.”
Այն պատերազմը, որ այն ժամանակ սկսվեց, այժմ տեղի է ունենում հենց այն նույն տարածքում, որտեղ, ինչպես նկարագրված է տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ համարներում, տեղի ունեցավ Ռաֆիայի ճակատամարտը։ Գազայի հատվածը սահմանագիծն է Հուդայի հարավային թագավորության և Եգիպտոսի միջև։ 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ը մյուս անիվների մեջ եղած մի անիվ է, որը նշանավորում է ապստամբությունը, կամ եբրայական այբուբենի տասներեքերորդ տառը, որը առաջին և վերջին տառերի հետ միասին կազմում է «ճշմարտություն» բառը։
The second attack against the glorious land by Islam of the third woe, took place on October 7, 2023, and it took place in the exact area that the ancient Battle of Raphia occurred in fulfillment of verses eleven and twelve. The second attack upon the glorious land, is through prophetic geographic symbolism, connected to the second battle of the proxy wars, as represented by the war in Ukraine.
Երրորդ վայի իսլամի կողմից փառավոր երկրի դեմ երկրորդ հարձակումը տեղի ունեցավ 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, և այն տեղի ունեցավ ճիշտ այն տարածքում, որտեղ հին Ռաֆիայի ճակատամարտը տեղի էր ունեցել՝ տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ համարների կատարման մեջ։ Փառավոր երկրի դեմ երկրորդ հարձակումը, մարգարեական աշխարհագրական խորհրդաբանության միջոցով, կապված է միջնորդավորված պատերազմների երկրորդ ճակատամարտի հետ, ինչպես ներկայացված է Ուկրաինայի պատերազմով։
Line upon line, the second battle of the proxy wars that is now under way in the Ukraine (The Borderland), includes the second note of the trumpet of the third woe (October 7, 2023), that is accomplished in the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That sealing experience is illustrated by Daniel in chapter ten, when he sees the “marah” vision after the twenty-one day period of mourning, which is the three and a half days that the two prophets were dead in the street. The vision was interpreted as the explanation of “what was to befall God’s people in the last days.”
Տող առ տող, միջնորդավորված պատերազմների երկրորդ ճակատամարտը, որ այժմ ընթացքի մեջ է Ուկրաինայում (Սահմանամերձ երկիրը), ներառում է երրորդ վայ-ի փողի երկրորդ հնչյունը (2023 թ. հոկտեմբերի 7), որը կատարվում է հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման վերջնական ժամանակաշրջանում։ Այդ կնքման փորձառությունը պատկերագրվում է Դանիելի կողմից տասներորդ գլխում, երբ նա տեսնում է «marah» տեսիլքը սգո քսանմեկօրյա ժամանակաշրջանից հետո, որն այն երեքուկես օրերն են, երբ երկու մարգարեները մեռած էին փողոցում։ Տեսիլքը մեկնաբանվեց որպես «այն բանի բացատրությունը, թե ինչ պիտի պատահեր Աստծո ժողովրդի հետ վերջին օրերում»։
The truth that is represented by the vision of the Hiddekel River, which is the sealing truth, is fulfilled in the prophetic history of verses eleven through fifteen. It is the history of verse forty that begins in 1989, and continues to verse forty-one and the soon coming Sunday law. It is the history of the sixth, richest president in verse two that is represented until the seventh kingdom of “Alexander the Great” as noted in verse three.
Հիդդեկել գետի տեսիլքով ներկայացված ճշմարտությունը, որը կնքման ճշմարտությունն է, իրագործվում է տասնմեկից մինչև տասնհինգ համարների մարգարեական պատմության մեջ։ Սա քառասուներորդ համարի այն պատմությունն է, որ սկսվում է 1989 թվականին և շարունակվում է մինչև քառասունմեկերորդ համարը և շուտով գալու կիրակնօրյա օրենքը։ Սա երկրորդ համարում հիշատակված վեցերորդ, ամենահարուստ նախագահի պատմությունն է, որը ներկայացվում է մինչև «Ալեքսանդր Մակեդոնացու» յոթերորդ թագավորությունը, ինչպես նշված է երրորդ համարում։
The history which began at the commencement of the second battle of the proxy wars in 2014, that was followed by the richest president beginning his campaign in 2015, is the empty area of verse forty, from 1989 unto the Sunday law in verse forty-one, and it is also the empty area from the sixth, richest president in verse two, unto the seventh kingdom. It is the history that began with the first voice of Revelation chapter eighteen on September 11, 2001, and ends with the second voice at the hour of the great earthquake in chapter eleven of Revelation. That history is also the period of history identified by Ezekiel in chapter twelve, where every vision is fulfilled. That period of time is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The sanctification of God’s people is accomplished through His word.
2014 թվականին սկսված պատմությունը՝ վստահված պատերազմների երկրորդ ճակատամարտի սկզբից, որին հաջորդեց ամենահարուստ նախագահի՝ 2015 թվականին իր արշավի սկիզբը, հանդիսանում է քառասուներորդ համարի դատարկ հատվածը՝ 1989 թվականից մինչև քառասունմեկերորդ համարում նշված կիրակնօրյա օրենքը, և նաև երկրորդ համարում նշված վեցերորդ՝ ամենահարուստ նախագահից մինչև յոթերորդ թագավորությունը եղած դատարկ հատվածը։ Դա այն պատմությունն է, որ սկսվեց Հայտնության տասնութերորդ գլխի առաջին ձայնով՝ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, և ավարտվում է Հայտնության տասնմեկերորդ գլխում մեծ երկրաշարժի ժամին հնչող երկրորդ ձայնով։ Այդ պատմությունը նաև պատմական այն ժամանակաշրջանն է, որը Եզեկիելը նույնացնում է տասներկուերորդ գլխում, որտեղ ամեն տեսիլք կատարվում է։ Այդ ժամանակաշրջանը հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակն է։ Աստծո ժողովրդի սրբացումը կատարվում է Նրա խոսքով։
Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.
Նրանց սրբացրո՛ւ Քո ճշմարտությամբ. Քո խոսքը ճշմարտություն է։ Հովհաննես 17:17։
We will continue this study in the next article.
Այս ուսումնասիրությունը կշարունակենք հաջորդ հոդվածում։
“This vision was given to Ezekiel at a time when his mind was filled with gloomy forebodings. He saw the land of his fathers lying desolate. The city that was once full of people was no longer inhabited. The voice of mirth and the song of praise were no more heard within her walls. The prophet himself was a stranger in a strange land, where boundless ambition and savage cruelty reigned supreme. That which he saw and heard of human tyranny and wrong distressed his soul, and he mourned bitterly day and night. But the wonderful symbols presented before him beside the river Chebar revealed an overruling power mightier than that of earthly rulers. Above the proud and cruel monarchs of Assyria and Babylon the God of mercy and truth was enthroned.
«Այս տեսիլքը տրվեց Եզեկիելին այն ժամանակ, երբ նրա միտքը լի էր մռայլ նախազգացումներով։ Նա տեսնում էր, որ իր հայրերի երկիրը ամայացած էր։ Այն քաղաքը, որ մի ժամանակ լի էր մարդկանցով, այլևս բնակեցված չէր։ Խնդության ձայնն ու օրհնության երգն այլևս չէին լսվում նրա պարիսպների ներսում։ Ինքը՝ մարգարեն, օտար էր օտար երկրում, որտեղ անսահմանափակ փառասիրությունն ու դաժան վայրագությունը գերիշխում էին։ Մարդկային բռնակալության և անիրավության այն ամենը, ինչ նա տեսնում ու լսում էր, վշտացնում էր նրա հոգին, և նա դառնորեն սգում էր օր ու գիշեր։ Բայց Քեբար գետի մոտ նրա առաջ ներկայացված հրաշալի խորհրդանիշները հայտնեցին վերիշխան մի զորություն, որ ավելի հզոր էր, քան երկրային իշխանավորներինը։ Ասորեստանի և Բաբելոնի ամբարտավան ու դաժան միապետներից վեր ողորմության և ճշմարտության Աստվածն էր գահակալում»։
“The wheellike complications that appeared to the prophet to be involved in such confusion were under the guidance of an infinite hand. The Spirit of God, revealed to him as moving and directing these wheels, brought harmony out of confusion; so the whole world was under His control. Myriads of glorified beings were ready at His word to overrule the power and policy of evil men, and bring good to His faithful ones.
«Անիվանման խճճվածությունները, որոնք մարգարեին թվում էին այդպիսի շփոթության մեջ ներքաշված, առաջնորդվում էին անսահման ձեռքով։ Աստծո Հոգին, որ իրեն հայտնվեց որպես այս անիվները շարժող և ուղղորդող, շփոթությունից ներդաշնակություն էր բերում. այդպես էլ ամբողջ աշխարհը Նրա վերահսկողության ներքո էր։ Փառավորված էակների բյուրավոր բազմություններ պատրաստ էին Նրա խոսքի համաձայն չար մարդկանց զորությունն ու քաղաքականությունը զսպելու և Նրա հավատարիմների համար բարիք բերելու»։
“In like manner, when God was about to open to the beloved John the history of the church for future ages, He gave him an assurance of the Saviour’s interest and care for His people by revealing to him ‘One like unto the Son of man,’ walking among the candlesticks, which symbolized the seven churches. While John was shown the last great struggles of the church with earthly powers, he was also permitted to behold the final victory and deliverance of the faithful. He saw the church brought into deadly conflict with the beast and his image, and the worship of that beast enforced on pain of death. But looking beyond the smoke and din of the battle, he beheld a company upon Mount Zion with the Lamb, having, instead of the mark of the beast, the ‘Father’s name written in their foreheads.’ And again he saw ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God’ and singing the song of Moses and the Lamb.
«Նույն կերպ, երբ Աստված պատրաստվում էր սիրելի Հովհաննեսին բացելու եկեղեցու պատմությունը գալիք դարերի համար, Նա նրան տվեց Փրկչի՝ Իր ժողովրդի հանդեպ ունեցած հետաքրքրության և հոգածության հավաստիքը՝ նրան հայտնելով «մեկին, Որդի մարդուն նման», որ շրջում էր աշտանակների մեջտեղում, որոնք խորհրդանշում էին յոթ եկեղեցիները։ Մինչ Հովհաննեսին ցույց էր տրվում եկեղեցու վերջին մեծ պայքարը երկրային իշխանությունների դեմ, նրան նաև թույլատրվեց տեսնել հավատարիմների վերջնական հաղթանակն ու ազատագրությունը։ Նա տեսավ եկեղեցին գազանի և նրա պատկերի հետ մահաբեր ընդհարման մեջ, և այդ գազանին երկրպագելը պարտադրվում էր մահվան սպառնալիքով։ Բայց, նայելով պատերազմի ծխից ու աղմուկից անդին, նա տեսավ Սիոն լեռան վրա Գառան հետ մի բազմություն, որոնք, գազանի դրոշմի փոխարեն, ունեին «Հոր անունը՝ գրված իրենց ճակատների վրա»։ Եվ դարձյալ նա տեսավ «նրանց, որ հաղթանակ էին տարել գազանի, և նրա պատկերի, և նրա դրոշմի, և նրա անվան թվի վրա, կանգնած ապակե ծովի վրա՝ Աստծու քնարները ձեռքներին», և նրանք երգում էին Մովսեսի և Գառան երգը»։
“These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars.’ ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfillment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application to the last days.
«Այս դասերը մեր օգուտի համար են։ Մենք պետք է մեր հավատը հաստատուն պահենք Աստծու վրա, որովհետև հենց մեր առջևում մի ժամանակ է, որ պիտի փորձի մարդկանց հոգիները։ Քրիստոսը, Ձիթենյաց լեռան վրա, հիշեցրեց այն ահավոր դատաստանները, որոնք պիտի նախորդեին Իր երկրորդ գալստյանը. «Լսելու եք պատերազմների և պատերազմների լուրերի մասին»։ «Ազգ ազգի դեմ պիտի ելնի, և թագավորություն՝ թագավորության դեմ, և պիտի լինեն սովեր, համաճարակներ և երկրաշարժեր՝ զանազան վայրերում։ Այս ամենը ցավերի սկիզբն է»։ Թեև այս մարգարեությունները մասամբ կատարվեցին Երուսաղեմի կործանման ժամանակ, դրանք առավել անմիջականորեն վերաբերում են վերջին օրերին»։
“We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecy is fast fulfilling. The Lord is at the door. There is soon to open before us a period of overwhelming interest to all living. The controversies of the past are to be revived; new controversies will arise. The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of. Satan is at work through human agencies. Those who are making an effort to change the Constitution and secure a law enforcing Sunday observance little realize what will be the result. A crisis is just upon us.
«Մենք կանգնած ենք մեծ և հանդիսավոր իրադարձությունների շեմին։ Մարգարեությունը արագորեն կատարվում է։ Տերը դռան առաջ է։ Շուտով մեր առջև պիտի բացվի մի ժամանակաշրջան, որը ճնշող հետաքրքրություն պիտի ունենա բոլոր կենդանիների համար։ Անցյալի վեճերը պիտի վերակենդանանան, նոր վեճեր պիտի ծագեն։ Այն տեսարանները, որոնք պիտի կատարվեն մեր աշխարհում, դեռևս անգամ չեն իսկ երազվել։ Սատանան գործում է մարդկային գործակալությունների միջոցով։ Նրանք, ովքեր ջանք են գործադրում Սահմանադրությունը փոխելու և կիրակիի պահպանումը պարտադրող օրենք ապահովելու համար, քիչ են գիտակցում, թե ինչ պիտի լինի դրա արդյունքը։ Ճգնաժամը հենց մեր վրա է հասնում։»
“But God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of His church, in His own charge.” Testimonies, volume 5, 752, 753.
«Բայց Աստծո ծառաները չպետք է այս մեծ ճգնաժամում ապավինեն իրենք իրենց։ Եսայիային, Եզեկիելին և Հովհաննեսին տրված տեսիլքներում մենք տեսնում ենք, թե որքան սերտորեն է երկինքը կապված երկրի վրա տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ, և թե որքան մեծ է Աստծո հոգատարությունը նրանց հանդեպ, ովքեր հավատարիմ են Նրան։ Աշխարհը առանց Տիրակալի չէ։ Գալիք իրադարձությունների ծրագիրը Տիրոջ ձեռքերում է։ Երկնքի Մեծությունն Իր իսկ խնամքին է հանձն առնում ազգերի ճակատագիրը, ինչպես նաև Իր եկեղեցու գործերը»։ Testimonies, հատոր 5, 752, 753.