The prophecy of Fatima was Satan’s work of preparation in preparing the Catholic Church to surrender their organization unto him when he personates Christ, for it is the “masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” Those who will not be benefitted by the prophetic testimony identifying the role of Fatima in directing Catholicism, due to their unwillingness to believe in Satan’s ability to accomplish miracles, are setting themselves up to be deceived. Fatima’s prophecy addressed the internal struggle within Catholicism, and Catholicism’s war against atheism.

Ֆաթիմայի մարգարեությունը Սատանայի նախապատրաստական գործն էր՝ Կաթոլիկ Եկեղեցին պատրաստելու, որ նա իր կազմակերպությունը հանձնի իրեն, երբ նա անձնավորի Քրիստոսին, որովհետև դա «Սատանայի զորության գլուխգործոցն է՝ նրա ջանքերի հուշարձանը՝ իրեն գահի վրա նստեցնելու՝ երկիրը իր կամքի համաձայն կառավարելու համար»։ Նրանք, ովքեր չեն օգտվի այն մարգարեական վկայությունից, որը մատնանշում է Ֆաթիմայի դերը կաթոլիկությունը առաջնորդելու մեջ, Սատանայի՝ հրաշքներ գործելու կարողությանը հավատալու իրենց անպատրաստակամության պատճառով, իրենց դնում են խաբվելու վտանգի առաջ։ Ֆաթիմայի մարգարեությունն անդրադառնում էր կաթոլիկության ներսում ընթացող ներքին պայքարին և կաթոլիկության պատերազմին աթեիզմի դեմ։

Catholicism’s war with atheism is the subject of verse forty of Daniel eleven. The illustration of that struggle began in 1798, in verse forty. It began with the battle in which Napoleon, the king of the south took the pope captive in 1798, and the testimony within the verse then ends with the king of the north sweeping away the king of the south in 1989. Within that history (1798 to 1989), the two antagonists in 1917 and 1918, are each marked with prophetic symbolism, that ties both their testimonies together, while retaining the overall theme of the verse. The prophecy of Fatima is no doubt a satanic prophecy, but it is a subject of God’s prophetic Word, and is therefore history that is to be correctly understood.

Կաթոլիկության պատերազմը աթեիզմի դեմ Դանիել տասնմեկերորդ գլխի քառասուներորդ խոսքի թեման է։ Այդ պայքարի պատկերը սկսվում է 1798 թվականին՝ քառասուներորդ խոսքում։ Այն սկսվեց այն ճակատամարտով, որի ընթացքում Նապոլեոնը՝ հարավի թագավորը, 1798 թվականին պապին գերեվարեց, իսկ այդ խոսքի ներսում տրված վկայությունն այնուհետև ավարտվում է նրանով, որ հյուսիսի թագավորը 1989 թվականին swept away է անում հարավի թագավորին։ Այդ պատմության սահմաններում (1798-ից մինչև 1989), 1917 և 1918 թվականներին այդ երկու հակառակորդներից յուրաքանչյուրը նշանավորվում է մարգարեական խորհրդանիշով, որը միավորում է երկուսի վկայությունները՝ միաժամանակ պահպանելով խոսքի ընդհանուր թեման։ Ֆաթիմայի մարգարեությունը, անկասկած, սատանայական մարգարեություն է, բայց այն Աստծո մարգարեական Խոսքի թեման է, և ուստի պատմություն է, որը պետք է ճիշտ կերպով հասկացվի։

“The only safety for the soul at this time is to inquire at every step, What saith the Lord to his servant? The word of the Lord endureth forever. The Bible is to be our guidebook, and instead of consulting the wisdom of men, and accepting as divine truth the assertions of finite mortals, we should search the sure word of prophecy. God has spoken, and his word is reliable, and we must rest our faith upon a ‘Thus saith the Lord.’ God would have us study the events that are taking place around us, and compare them with the predictions of his word, in order that we may understand that we are living in the last days. We want our Bibles, and we want to know what is written therein. The diligent student of prophecy will be rewarded with clear revelations of truth, for Jesus said, ‘Thy word is truth.’” Signs of the Times, October 1, 1894.

«Այս ժամանակ հոգու համար միակ ապահովությունը ամեն քայլափոխի հարցնելն է. «Ի՞նչ է Տերն ասում Իր ծառային»։ Տիրոջ խոսքը մնում է հավիտյան։ Աստվածաշունչը պետք է լինի մեր առաջնորդող գիրքը, և մարդկանց իմաստությանը դիմելու ու սահմանափակ մահկանացուների պնդումները որպես աստվածային ճշմարտություն ընդունելու փոխարեն՝ մենք պետք է քննականենք մարգարեության հաստատուն խոսքը։ Աստված խոսել է, և Նրա խոսքը հուսալի է, և մենք պետք է մեր հավատը հանգչեցնենք «Այսպես է ասում Տերը»-ի վրա։ Աստված կամենում է, որ ուսումնասիրենք մեր շուրջը տեղի ունեցող իրադարձությունները և դրանք համեմատենք Իր խոսքի կանխասացությունների հետ, որպեսզի հասկանանք, որ ապրում ենք վերջին օրերում։ Մենք ուզում ենք մեր Աստվածաշնչերը, և ուզում ենք իմանալ, թե ինչ է այնտեղ գրված։ Մարգարեության ջանասեր ուսումնասիրողը կպարգևատրվի ճշմարտության հստակ հայտնություններով, որովհետև Հիսուսն ասաց. «Քո խոսքը ճշմարտություն է»»։ Signs of the Times, October 1, 1894.

In the third proxy war, as represented in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, the power who exalts itself to establish the vision is introduced. That verse was fulfilled in the year 200 BC, when “the Romans interfered in behalf of the young king of Egypt,” and “determined that he should be protected from the ruin devised by Antiochus and Philip.” The verse and the history of 200 BC, identify that just before the Sunday law, upon the premise of defending the weakened replacement of Putin, during the time when the United States and the United Nations (Seleucus and Philip of Macedon), have determined to take the Russian territories and divide them up for their mutual benefit, papal Rome (the whore of Tyre) will begin to play her music, as she begins to go forth to commit fornication with the kings of the earth.

Երրորդ վստահված պատերազմում, ինչպես ներկայացված է Դանիել տասնմեկի տասներեքից տասնհինգ համարներում, ներկայացվում է այն իշխանությունը, որ ինքն իրեն բարձրացնում է՝ տեսիլքը հաստատելու համար։ Այդ համարը կատարվեց մ.թ.ա. 200 թվականին, երբ «Հռոմեացիները միջամտեցին ի նպաստ Եգիպտոսի երիտասարդ թագավորի» և «վճռեցին, որ նա պետք է պաշտպանվի Անտիոքոսի և Փիլիպպոսի կողմից ծրագրված կործանումից»։ Այդ համարը և մ.թ.ա. 200 թվականի պատմությունը ցույց են տալիս, որ Կիրակնօրյա օրենքից անմիջապես առաջ, թուլացած Պուտինի փոխարինողին պաշտպանելու պատրվակով, այն ժամանակ, երբ Միացյալ Նահանգները և Միավորված ազգերի կազմակերպությունը (Սելևկոսը և Մակեդոնիայի Փիլիպպոսը) որոշել են վերցնել ռուսական տարածքները և բաժանել դրանք իրենց փոխադարձ շահի համար, պապական Հռոմը (Տյուրոսի պոռնիկը) կսկսի հնչեցնել իր երաժշտությունը, երբ սկսի դուրս գալ՝ երկրի թագավորների հետ պոռնկություն գործելու։

The year 533, and the decree of Justinian will then be repeated as prophetically represented in Revelation chapter thirteen, verse two, which identifies that the dragon (pagan Rome), would provide three things for the papacy.

533 թվականը, և Հուստինիանոսի հրովարտակը այնժամ պիտի կրկնվի, ինչպես մարգարեաբար ներկայացված է Հայտնություն գրքի տասներեքերորդ գլխի երկրորդ համարում, որը ցույց է տալիս, որ վիշապը (հեթանոսական Հռոմը) պապականությանը պիտի տար երեք բան։

And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

Եվ այն գազանը, որ տեսա, նման էր ընձառյուծի, և նրա ոտքերը՝ արջի ոտքերի պես, իսկ նրա բերանը՝ առյուծի բերանի պես. և վիշապը նրան տվեց իր զորությունը, իր աթոռը և մեծ իշխանություն։ Հայտնություն 13:2.

The dragon of pagan Rome gave its “seat,” (the city of Rome) to the papacy in the year 330, when Constantine moved his capital to Constantinople. Clovis gave his military “power” to the papacy beginning in 496, and in 533 Justinian gave the civil “authority” unto the papacy. Five years later pagan Rome placed the papacy on the throne, as represented in verses sixteen, thirty-one and forty-one of Daniel eleven. When the United States wins the third proxy war, the papacy will have defeated the Communistic power of Russia which is the subject of the Fatima prophecy. The proxy wars bear the signature of truth, for all three battles are accomplished by a papal proxy army.

Հեթանոսական Հռոմի վիշապը իր «աթոռը» (Հռոմ քաղաքը) հանձնեց պապականությանը 330 թվականին, երբ Կոստանդինը իր մայրաքաղաքը տեղափոխեց Կոստանդնուպոլիս։ Կլովիսը 496 թվականից սկսած իր ռազմական «զորությունը» տվեց պապականությանը, իսկ 533 թվականին Հուստինիանոսը քաղաքացիական «իշխանությունը» տվեց պապականությանը։ Հինգ տարի անց հեթանոսական Հռոմը պապականությանը գահ բարձրացրեց, ինչպես ներկայացված է Դանիել տասնմեկերորդ գլխի տասնվեցերորդ, երեսունմեկերորդ և քառասունմեկերորդ համարներում։ Երբ Միացյալ Նահանգները հաղթի երրորդ միջնորդավորված պատերազմը, պապականությունը կհաղթի Ռուսաստանի կոմունիստական զորությանը, որը Ֆատիմայի մարգարեության նյութն է։ Միջնորդավորված պատերազմները կրում են ճշմարտության կնիքը, որովհետև բոլոր երեք ճակատամարտերն իրականացվում են պապականության միջնորդ բանակի միջոցով։

The first and last papal proxy army is the United States (apostate Protestantism). The middle proxy army is the Nazi’s of the Ukraine, who were also the Catholic proxy army against Communist Russia in the second world war. There are three world wars, and there are three proxy wars. The second war of both the world wars and proxy wars was Nazism. The current war in the Ukraine is the war of the borderline that first fulfilled verses eleven and twelve at the battle of Raphia. The war in the Ukraine is now being accomplished during the time of the second of three strikes of Islam of the third woe though Islam is not involved in that particular war.

Պապական առաջին և վերջին փոխանորդ բանակը Միացյալ Նահանգներն են (ուրացող բողոքականություն)։ Միջին փոխանորդ բանակը Ուկրաինայի նացիստներն են, որոնք նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում կաթոլիկական փոխանորդ բանակն էին ընդդեմ կոմունիստական Ռուսաստանի։ Կան երեք համաշխարհային պատերազմներ, և կան երեք փոխանորդ պատերազմներ։ Թե՛ համաշխարհային պատերազմների, թե՛ փոխանորդ պատերազմների երկրորդ պատերազմը նացիզմն էր։ Ուկրաինայում ընթացող ներկայիս պատերազմը սահմանագծի պատերազմն է, որը նախ առաջին անգամ կատարեց տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ համարները Ռափիայի ճակատամարտում։ Ուկրաինայում պատերազմն այժմ իրականացվում է երրորդ վայ-ի իսլամի երեք հարվածներից երկրորդի ժամանակ, թեև իսլամը ներքաշված չէ այդ առանձնահատուկ պատերազմի մեջ։

The first strike was against the spiritual glorious land on September 11, 2001, and the last of the three strikes is at the Sunday law, and is against the spiritual glorious land again. The second of the three strikes of Islam of the third woe was against the literal ancient glorious land on October 7, 2023. That war is taking place in the identical area that Ptolemy was victorious in the battle of Raphia. Jesus stated that in the last days there would be wars and rumors of wars.

Առաջին հարվածը եղավ հոգևոր Փառավոր երկրի դեմ՝ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, և երեք հարվածներից վերջինը լինելու է կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ, և դարձյալ լինելու է հոգևոր Փառավոր երկրի դեմ։ Երրորդ վայ-ի իսլամի երեք հարվածներից երկրորդը եղավ բառացի հին Փառավոր երկրի դեմ՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ին։ Այդ պատերազմը տեղի է ունենում նույն տարածքում, որտեղ Պտղոմեոսը հաղթանակ տարավ Ռաֆիայի ճակատամարտում։ Հիսուսն ասաց, որ վերջին օրերում կլինեն պատերազմներ և պատերազմների լուրեր։

The wars Jesus referred to, happen in the history when the effect of every vision is fulfilled, and it was Ezekiel that recorded that fact. In that history, the arrival of the third woe of Islam, the second and third battle of the proxy wars, the repeat of the American Civil War, the repeat of the American Revolutionary war are represented. These wars are accomplished during the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and at the soon coming Sunday law the Lord will raise up His army as an ensign as the final, third world war begins, and as Islam of the third woe escalates its angering of the nations.

Պատերազմները, որոնց մասին խոսեց Հիսուսը, տեղի են ունենում այն պատմության մեջ, երբ յուրաքանչյուր տեսիլքի ազդեցությունը կատարվում է, և այդ փաստը արձանագրել է Եզեկիելը։ Այդ պատմության մեջ ներկայացված են իսլամի երրորդ վայի գալուստը, միջնորդավորված պատերազմների երկրորդ և երրորդ ճակատամարտերը, Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմի կրկնությունը, Ամերիկյան հեղափոխական պատերազմի կրկնությունը։ Այս պատերազմները կատարվում են հարյուր քառասունչորս հազարների կնքման պատմության ընթացքում, և շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ Տերը Իր բանակը կբարձրացնի որպես դրոշ, երբ սկսվի վերջին՝ երրորդ համաշխարհային պատերազմը, և երբ երրորդ վայի իսլամը սաստկացնի իր ազգերին բարկացնելու գործը։

And ye shall hear of wars and rumours of wars: see that ye be not troubled: for all these things must come to pass, but the end is not yet. For nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows. Matthew 24:6–8.

Եվ դուք պիտի լսեք պատերազմների և պատերազմների լուրերի մասին. զգո՛ւյշ եղեք, որ չխռովվեք, որովհետև այս բոլոր բաները պետք է լինեն, բայց վախճանը դեռ չէ։ Որովհետև ազգ պիտի ելնի ազգի դեմ, և թագավորություն՝ թագավորության դեմ. և պիտի լինեն սովեր, համաճարակներ և երկրաշարժեր՝ զանազան վայրերում։ Այս ամենը երկանց սկիզբն է։ Մատթեոս 24:6–8.

In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand two classes of God’s people are defined by their ability to see and hear.

Հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակ Աստծու ժողովրդի երկու դասերը որոշվում են նրանց տեսնելու և լսելու կարողությամբ։

Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them. But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. Matthew 13:13–16.

Ահա թե ինչու նրանց առակներով եմ խոսում, որովհետև նայելով՝ չեն տեսնում, և լսելով՝ չեն լսում, ոչ էլ հասկանում։ Եվ նրանց վրա կատարվում է Եսայի մարգարեությունը, որ ասում է. «Լսելով պիտի լսեք և չհասկանաք, և նայելով պիտի տեսնեք ու չընկալեք. որովհետև այս ժողովրդի սիրտը բթացել է, և նրանց ականջները ծանրալուր են դարձել, և իրենց աչքերը փակել են, որպեսզի երբևէ իրենց աչքերով չտեսնեն, ականջներով չլսեն, սրտով չհասկանան ու չդառնան, և Ես նրանց չբժշկեմ»։ Իսկ երանելի են ձեր աչքերը, որովհետև տեսնում են, և ձեր ականջները, որովհետև լսում են։ Մատթեոս 13:13–16.

In that time period, which began on September 11, 2001, Jesus said “ye shall hear of wars and rumors of wars.” In the book of Revelation, John represents those who hear the voice of Christ.

Այդ ժամանակահատվածում, որը սկսվեց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, Հիսուսն ասաց. «պատերազմների և պատերազմների լուրերի մասին պիտի լսեք»։ Հայտնության գրքում Հովհաննեսը ներկայացնում է նրանց, ովքեր լսում են Քրիստոսի ձայնը։

I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

Տիրոջ օրը ես Հոգու մեջ էի, և իմ հետևից մի մեծ ձայն լսեցի՝ փողի ձայնի պես։ Հայտնություն 1:10.

The “voice” he heard was “as a trumpet,” and a trumpet is a symbol of warfare, and he heard the voice behind him. He then turned to see the voice.

Նրա լսած «ձայնը» «ինչպես փող» էր, իսկ փողը պատերազմի խորհրդանիշ է, և նա ձայնը լսեց իր հետևից։ Այնուհետև նա շրջվեց՝ տեսնելու ձայնը։

And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last. Revelation 1:12–17.

Եվ ես դարձա՝ տեսնելու այն ձայնը, որ խոսում էր ինձ հետ։ Եվ դառնալով՝ տեսա յոթ ոսկե աշտանակներ. և յոթ աշտանակների մեջ՝ Մարդու Որդուն նման մեկը, մինչև ոտքերը հասնող զգեստով հագնված և կրծքի մոտ ոսկե գոտիով գոտևորված։ Նրա գլուխը և մազերը սպիտակ էին՝ բրդի պես, ձյան պես սպիտակ, և նրա աչքերը՝ ինչպես կրակի բոց. և նրա ոտքերը նման էին նուրբ պղնձի, ինչպես թե հնոցում շիկացած լինեին, և նրա ձայնը՝ ինչպես շատ ջրերի ձայն։ Եվ նա իր աջ ձեռքում ուներ յոթ աստղ, և նրա բերանից դուրս էր գալիս սուր երկսայր սուր, և նրա դեմքը՝ ինչպես արեգակը, որ շողում է իր զորությամբ։ Եվ երբ նրան տեսա, նրա ոտքերի մոտ ընկայ իբրև մեռած։ Եվ նա իր աջ ձեռքը դրեց ինձ վրա՝ ասելով ինձ. «Մի՛ վախեցիր. Ես եմ Առաջինը և Վերջինը»։ Հայտնություն 1:12–17.

The vision of Christ which John saw when he turned to see the voice, was the same vision Daniel saw in chapter ten, the same vision Isaiah saw in chapter six, and the same vision which Paul saw, when he saw the history of the seven thunders.

Քրիստոսի այն տեսիլքը, որ Հովհաննեսը տեսավ, երբ դարձավ՝ տեսնելու ձայնը, նույն տեսիլքն էր, որ Դանիելը տեսավ տասներորդ գլխում, նույն տեսիլքը, որ Եսայիան տեսավ վեցերորդ գլխում, և նույն այն տեսիլքը, որ Պողոսը տեսավ, երբ տեսավ յոթ որոտների պատմությունը։

“Humility is inseparable from holiness of heart. The nearer the soul comes to God, the more completely is it humbled and subdued. When Job heard the voice of the Lord out of the whirlwind, he exclaimed, ‘I abhor myself, and repent in dust and ashes.’ It was when Isaiah saw the glory of the Lord, and heard the cherubim crying, ‘Holy, holy, holy is the Lord of hosts,’ that he cried out, ‘Woe is me, for I am undone!’ Daniel, when visited by the holy messenger, says, ‘My comeliness was turned in me to corruption.’ Paul, after he had been caught up into the third Heaven, and heard things that it was not lawful for a man to utter, spoke of himself as ‘less than the least of all saints.’ It was the beloved John, that leaned on Jesus’s breast, and beheld his glory, who fell before the angels as one dead. The more closely and continuously we behold our Savior the less we shall see to approve in ourselves.” Signs of the Times, April 7, 1887.

«Խոնարհությունը անբաժանելի է սրտի սրբությունից։ Որքան հոգին մոտենում է Աստծուն, այնքան առավելապես խոնարհվում և հնազանդվում է։ Երբ Հոբը փոթորկի միջից լսեց Տիրոջ ձայնը, բացականչեց. «Զզվում եմ ինքս ինձանից և ապաշխարում եմ փոշու և մոխրի մեջ»։ Երբ Եսայիան տեսավ Տիրոջ փառքը և լսեց քերովբեներին, որոնք աղաղակում էին. «Սուրբ, սուրբ, սուրբ է Զորաց Տերը», նա բացականչեց. «Վա՜յ ինձ, որովհետև ես կորսված եմ»։ Դանիելը, երբ սուրբ պատգամաբերի այցելությունն ստացավ, ասում է. «Իմ գեղեցկությունն իմ մեջ ապականության վերածվեց»։ Պողոսը, երրորդ երկինք հափշտակվելուց և այնպիսի բաներ լսելուց հետո, որոնց մասին մարդուն արտոնված չէ խոսել, իր մասին ասում էր, թե ինքն է «բոլոր սրբերից ամենափոքրի՛ց էլ փոքրագույնը»։ Հենց սիրելի Հովհաննեսն էր, որ հենվել էր Հիսուսի կրծքին և տեսել էր Նրա փառքը, որ ընկավ հրեշտակների առաջ իբրև մեռյալ։ Որքան ավելի մոտիկից և անընդհատ նայենք մեր Փրկչին, այնքան ավելի քիչ բան կտեսնենք մեր մեջ, որ արժանի լինի հավանության»։ Signs of the Times, April 7, 1887.

When Gabriel interpreted the vision for Daniel, he set forth the prophetic events of chapter eleven. Those events are the description of warfare, and in the representation of those wars the causative vision of the feminine “mareh,” expressed as “marah,” caused Daniel to be changed into the image of Christ. When Christ says you will hear of wars, and rumors of wars, He is identifying the wars that are set forth in Daniel chapter eleven. He further identifies that to see the vision that causes a beholder to be changed into His image, you must turn around, for the voice is behind you. The wars represented in Daniel eleven are descriptions of wars that have occurred in past history. By hearing of those wars in the past, a person is instructed about the history that is now occurring, but only if the person has eyes to see and ears to hear.

Երբ Գաբրիելը Դանիելին մեկնեց տեսիլքը, նա ներկայացրեց տասնմեկերորդ գլխի մարգարեական իրադարձությունները։ Այդ իրադարձությունները պատերազմի նկարագրություն են, և այդ պատերազմների պատկերման մեջ կանացի «mareh»-ի պատճառական տեսիլքը, արտահայտված որպես «marah», պատճառ եղավ, որ Դանիելը փոխակերպվի Քրիստոսի պատկերին։ Երբ Քրիստոսն ասում է, թե պատերազմների և պատերազմների լուրերի մասին պիտի լսեք, Նա մատնանշում է այն պատերազմները, որոնք ներկայացված են Դանիելի տասնմեկերորդ գլխում։ Նա նաև ցույց է տալիս, որ այն տեսիլքը տեսնելու համար, որը դիտողին փոխում է Իր պատկերին, դու պետք է հետ դառնաս, որովհետև ձայնը քո հետևում է։ Դանիելի տասնմեկերորդ գլխում ներկայացված պատերազմները այն պատերազմների նկարագրություններն են, որոնք տեղի են ունեցել անցյալ պատմության մեջ։ Անցյալում այդ պատերազմների մասին լսելով՝ մարդը խրատվում է այժմ տեղի ունեցող պատմության վերաբերյալ, բայց միայն եթե նա տեսնելու աչքեր և լսելու ականջներ ունի։

When Ezekiel recorded that there would come a point in time when the vision would no longer be prolonged, it was in connection with Ezekiel’s vision of the heavenly sanctuary where among other things Ezekiel saw “wheels within wheels”, which Sister White identifies as the complex interplay of human events.

Երբ Եզեկիելը գրի առավ, որ պիտի գա ժամանակի մի կետ, երբ տեսիլքն այլևս չէր երկարաձգվի, դա կապված էր Եզեկիելի՝ երկնային սրբարանի տեսիլքի հետ, որտեղ, ի թիվս այլ բաների, Եզեկիելը տեսավ «անիվների մեջ անիվներ», որոնք Քույր Ուայթը նույնացնում է մարդկային իրադարձությունների բարդ փոխազդեցության հետ։

“Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.

«Քեբար գետի ափերին Եզեկիելը տեսավ մի մրրիկ, որ թվում էր՝ գալիս է հյուսիսից, «մի մեծ ամպ, և իր մեջ ինքն իրեն պարփակող կրակ, և նրա շուրջը՝ պայծառություն, և նրա միջից՝ ինչպես սաթի գույնը»։ Իրար հատող բազմաթիվ անիվներ շարժվում էին չորս կենդանի էակների կողմից։ Այս ամենից բարձր «գահի կերպարանք կար, ինչպես շափյուղա քարի տեսքը. և գահի կերպարանքի վրա մարդու նմանության կերպարանք էր՝ նրա վերևում»։ «Եվ քերովբեների մեջ նրանց թևերի տակ երևում էր մարդու ձեռքի կերպարանքը»։ Եզեկիել 1:4, 26; 10:8։ Անիվներն իրենց կառուցվածքով այնքան բարդ էին, որ առաջին հայացքից թվում էին խառնաշփոթ. սակայն շարժվում էին կատարյալ ներդաշնակությամբ։ Երկնային էակները, որոնց պահպանում և առաջնորդում էր քերովբեների թևերի տակ եղող ձեռքը, շարժման էին դնում այդ անիվները. նրանց վերևում՝ շափյուղա գահի վրա, Հավիտենականն էր. և գահի շուրջը՝ ծիածանը՝ աստվածային ողորմության խորհրդանշանը»։

“As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.

«Ինչպես որ անիվանման բարդ կառուցվածքները գտնվում էին քերովբեների թևերի տակ եղող ձեռքի առաջնորդության ներքո, այնպես էլ մարդկային իրադարձությունների բարդ ընթացքը գտնվում է աստվածային վերահսկողության ներքո։ Ազգերի կռվի և խռովության մեջ անգամ, Նա, որ նստում է քերովբեների վերևում, դեռևս առաջնորդում է երկրի գործերը։»

“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

«Ազգերի պատմությունը, որոնք մեկը մյուսի հետևից զբաղեցրել են իրենց հատկացված ժամանակն ու տեղը՝ անգիտակցաբար վկայելով այն ճշմարտության մասին, որի իմաստը իրենք իսկ չէին ճանաչում, խոսում է մեզ հետ։ Այսօրվա յուրաքանչյուր ազգի և յուրաքանչյուր անհատի Աստված Իր մեծ ծրագրում մի տեղ է հատկացրել։ Այսօր մարդիկ և ազգերը չափվում են այն Արդարի ձեռքի ուղղալարով, Ով երբեք չի սխալվում։ Բոլորը իրենց իսկ ընտրությամբ որոշում են իրենց ճակատագիրը, և Աստված կառավարում է ամեն բան՝ Իր նպատակների իրականացումը գործադրելու համար։»

“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.

«Այն պատմությունը, որը մեծ ԵՍ ԵՄ-ը նշանավորել է Իր խոսքում՝ մարգարեական շղթայում օղակ առ օղակ միացնելով՝ անցյալի հավիտենությունից մինչև ապագայի հավիտենություն, մեզ հայտնում է, թե այսօր որտեղ ենք գտնվում դարերի ընթացքի մեջ, և թե ինչ կարելի է ակնկալել գալիք ժամանակում։ Այն ամենը, ինչ մարգարեությունը կանխասել էր, որ պիտի կատարվեր մինչև ներկա ժամանակը, արձանագրված է եղել պատմության էջերում, և մենք կարող ենք վստահ լինել, որ այն ամենը, ինչ դեռ պիտի գա, իր կարգով պիտի կատարվի։»

“The final overthrow of all earthly dominions is plainly foretold in the word of truth. In the prophecy uttered when sentence from God was pronounced upon the last king of Israel is given the message.” Education, 178, 179.

«Բոլոր երկրային տիրապետությունների վերջնական տապալումը ճշմարտության խոսքում հստակորեն մարգարեացված է։ Այն մարգարեության մեջ, որ արտասանվեց այն ժամանակ, երբ Աստծուց դատավճիռ հռչակվեց Իսրայելի վերջին թագավորի վրա, տրված է այդ պատգամը»։ Education, 178, 179.

The complicated wheels that appear at first sight to be in confusion are the complicated play of human events as represented in the strife and tumult of nations. The history that Christ has marked out in His Word tells us where we are, and in so doing it identifies the final overthrow of all earthly dominions. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is where the effect of every vision is fulfilled, and within that history the wheels represent the wars and rumors of wars that Christ identified as the “beginning of sorrows”. The beginning of sorrows began on September 11, 2001, for that is when the sealing time of the one hundred and forty-four thousand began, and the sealing angel places His mark upon those who sigh and cry for the abominations that are done within the church and the land.

Առաջին հայացքից խառնաշփոթ թվացող բարդ անիվները մարդկային իրադարձությունների այն բարդ ընթացքն են, որ ներկայացված է ազգերի կռվի և խռովության մեջ։ Այն պատմությունը, որ Քրիստոսը նախանշել է Իր Խոսքում, մեզ հայտնում է, թե որտեղ ենք մենք, և այդ կերպ նույնականացնում է բոլոր երկրային տիրապետությունների վերջնական կործանումը։ Հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակն այն տեղն է, որտեղ յուրաքանչյուր տեսիլքի ազդեցությունը իրագործվում է, և այդ պատմության շրջանակում անիվները ներկայացնում են պատերազմներն ու պատերազմների լուրերը, որոնք Քրիստոսը բնորոշեց որպես «վշտերի սկիզբ»։ Վշտերի սկիզբը սկսվեց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, որովհետև հենց այդ ժամանակ սկսվեց հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակը, և կնքող հրեշտակը Իր նշանն է դնում նրանց վրա, ովքեր հեծում ու ողբում են այն պղծությունների համար, որ գործվում են եկեղեցու և երկրի մեջ։

The wars in the land, produce sorrow for those who see and hear what those wars represent. The history of the sealing is identifying the final overthrow of all earthly kingdoms, and the overthrowing of those kingdoms has been traced in the prophetic history of the past. When Isaiah, in chapter six, saw the same vision as John, Daniel, Ezekiel, Job and Paul he volunteered to present the message for that time, but he asked how long he would need to present the message?

Երկրում ընթացող պատերազմները վիշտ են պատճառում նրանց, ովքեր տեսնում և լսում են, թե ինչ են ներկայացնում այդ պատերազմները։ Կնքման պատմությունը բացահայտում է բոլոր երկրային թագավորությունների վերջին տապալումը, և այդ թագավորությունների տապալումը նշմարվել է անցյալի մարգարեական պատմության մեջ։ Երբ Եսային, վեցերորդ գլխում, տեսավ նույն տեսիլքը, ինչ Հովհաննեսը, Դանիելը, Եզեկիելը, Հոբը և Պողոսը, նա կամավորեց այդ ժամանակի համար պատգամը ներկայացնելու, բայց հարցրեց, թե որքան ժամանակ պիտի ներկայացներ այդ պատգամը։

Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. Isaiah 6:8–12.

Եվ ես լսեցի Տիրոջ ձայնը, որ ասում էր. «Ո՞ւմ ուղարկեմ, և ո՞վ պիտի գնա մեզ համար»։ Այն ժամանակ ես ասացի. «Ահա ես եմ, ինձ ուղարկի՛ր»։ Եվ Նա ասաց. «Գնա՛ և ասա՛ այս ժողովրդին. “Լսելով պիտի լսեք, բայց չպիտի հասկանաք, և տեսնելով պիտի տեսնեք, բայց չպիտի ըմբռնեք։ Թանձրացրո՛ւ այս ժողովրդի սիրտը, ծանրացրո՛ւ նրանց ականջները և կուրացրո՛ւ նրանց աչքերը, որպեսզի չտեսնեն իրենց աչքերով, և չլսեն իրենց ականջներով, և չհասկանան իրենց սրտով, և չդառնան, և չբժշկվեն”»։ Այն ժամանակ ես ասացի. «Տե՛ր, մինչև ե՞րբ»։ Եվ Նա պատասխանեց. «Մինչև որ քաղաքներն ամայանան՝ առանց բնակչի, և տները՝ առանց մարդու, և երկիրը բոլորովին ամայի դառնա, և Տերը մարդկանց հեռու տանի, և երկրի մեջ մեծ լքում լինի»։ Եսայիա 6:8–12։

The answer Isaiah was given was that he would need to present the message until “the land be utterly destroyed.” The message of the sealing is given in the time of warfare, and the warfare is specifically identified as the interpretation of the “marah” vision that the prophets all beheld. The external message is designed to produce an internal experience, but only for those who “will hear”.

Եսայիային տրված պատասխանը այն էր, որ նա պիտի ներկայացնի պատգամը, մինչև որ «երկիրը բոլորովին ավերվի»։ Կնքման պատգամը տրվում է պատերազմի ժամանակ, և այդ պատերազմը հատուկ կերպով նույնացվում է որպես այն «marah» տեսիլքի մեկնությունը, որը բոլոր մարգարեները տեսան։ Արտաքին պատգամը նախատեսված է ներքին փորձառություն առաջ բերելու համար, բայց միայն նրանց մեջ, ովքեր «կլսեն»։

The connection of the papal proxy army of Nazi’s in the second world war, aligns, line upon line, with the second proxy army in the second proxy war, and the second world war itself aligns with the second proxy war. The connection of the second proxy war with the borderline war of Raphia that is now being repeated in the Ukraine, is geographically connected with the second strike of Islam of the third woe, that began in October 7, 2023, and represents prophetic wheels within wheels.

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում պապականության նացիստական վստահված բանակի կապը՝ տող առ տող, համընկնում է երկրորդ վստահված պատերազմում երկրորդ վստահված բանակի հետ, և հենց երկրորդ համաշխարհային պատերազմն ինքնին համընկնում է երկրորդ վստահված պատերազմի հետ։ Երկրորդ վստահված պատերազմի կապը Ռաֆիայի սահմանային պատերազմի հետ, որը այժմ կրկնվում է Ուկրաինայում, աշխարհագրորեն կապված է երրորդ վայի իսլամի երկրորդ հարվածի հետ, որը սկսվեց 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, և ներկայացնում է մարգարեական անիվներ անիվների մեջ։

In 1999, a book was published that had been written by John Cornwell. John Cornwell at that time was a Senior Research Fellow at Jesus College, at Cambridge in England, and was an award-winning journalist and author. The book addressed the role of the pope of Rome who reigned during World War Two. The book begins with the future pope’s grandfather who was the right-hand man of Pope Pius IX, known as Pio Nono. In 1849 a Republican mob attacked the Vatican compounds and Pope Pius IX fled the city of Rome. The man he took with him into exile was Eugenio Pacelli’s grandfather. Eugenio Pacelli was the grandson of Pope Pius IX’s right hand man, and he later became Pius XII, and the book about Eugenio Pacelli was named Hitler’s Pope, The Secret History of Pius XII.

1999 թվականին լույս տեսավ Ջոն Քորնուելի գրած մի գիրք։ Այդ ժամանակ Ջոն Քորնուելը Անգլիայի Քեմբրիջ քաղաքի Jesus College-ի ավագ գիտաշխատող էր, ինչպես նաև մրցանակակիր լրագրող և հեղինակ։ Գիրքը վերաբերում էր Հռոմի այն պապի դերին, որը իշխում էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։ Գիրքը սկսվում է ապագա պապի պապից, որը Պիոս IX պապի՝ Pio Nono անունով հայտնի անձի, աջ ձեռքն էր։ 1849 թվականին հանրապետական խուժանը հարձակվեց Վատիկանի համալիրների վրա, և Պիոս IX պապը փախավ Հռոմ քաղաքից։ Այն մարդը, որին նա իր հետ տարավ աքսոր, Եվգենիո Պաչելիի պապն էր։ Եվգենիո Պաչելլին Պիոս IX պապի աջ ձեռքի թոռն էր, և նա հետագայում դարձավ Պիոս XII, իսկ Եվգենիո Պաչելիի մասին գիրքը վերնագրված էր «Հիտլերի պապը. Պիոս XII-ի գաղտնի պատմությունը»։

In the book Cornwell explores the extent to which Pope Pius XII, formerly Cardinal Eugenio Pacelli, was aware of and responded to the persecution of Jews by the Nazi regime during World War II. He demonstrates that Pius XII’s public silence and lack of action in condemning the Holocaust illustrated his immoral leadership during the war.

Գրքում Քորնվելը քննում է, թե ինչ չափով էր Պիոս XII պապը, որը նախկինում կարդինալ Եվգենիո Պաչելլին էր, տեղյակ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում նացիստական վարչակարգի կողմից հրեաների հալածանքներին և ինչպես արձագանքեց դրանց։ Նա ցույց է տալիս, որ Պիոս XII-ի հրապարակային լռությունը և Հոլոքոստը դատապարտելու գործում գործողության բացակայությունը պատերազմի ընթացքում ի ցույց դրեցին նրա անբարոյական առաջնորդությունը։

Cornwell provides historical context for Pius XII’s papacy, including his diplomatic background and the complex political dynamics of the time. He examines the Vatican’s approach to dealing with Nazi Germany. Cornwell identifies that Pius XII failed to speak out against the Holocaust and intervene on behalf of persecuted Jews, for he, as Cardinal in 1933, had brought about a concordat with Hitler that promised Catholic submission to the work of Hitler.

Քորնուելը ներկայացնում է Պիոս XII-ի պապության պատմական համատեքստը՝ ներառյալ նրա դիվանագիտական անցյալը և ժամանակի բարդ քաղաքական իրադրությունները։ Նա քննում է Վատիկանի մոտեցումը նացիստական Գերմանիայի հետ գործելու հարցում։ Քորնուելը նշում է, որ Պիոս XII-ը ձախողեց հրապարակավ խոսել Հոլոքոստի դեմ և միջամտել հալածվող հրեաների օգտին, որովհետև նա, որպես կարդինալ 1933 թվականին, կնքել էր Հիտլերի հետ կոնկորդատ, որը խոստանում էր կաթոլիկների հնազանդությունը Հիտլերի գործին։

We will continue this study in the next article.

Մենք այս ուսումնասիրությունը կշարունակենք հաջորդ հոդվածում։

After World War II, some Nazi war criminals managed to escape justice by fleeing to various countries, including several in South America. The primary methods they used to escape and reach South America included:

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո որոշ նացիստական պատերազմական հանցագործներ կարողացան խուսափել արդարադատությունից՝ փախչելով տարբեր երկրներ, այդ թվում՝ Հարավային Ամերիկայի մի քանի երկրներ։ Հարավային Ամերիկա փախչելու և այնտեղ հասնելու համար նրանց գործադրած հիմնական եղանակները ներառում էին՝

Ratlines: Ratlines were clandestine escape routes established by various organizations, including the Catholic Church and sympathetic intelligence agencies, to help Nazis and other fugitives escape Europe. These routes often involved the use of false identities, forged documents, and smuggling networks to facilitate their passage to safe havens, including South America.

Ռատլայններ․ ռատլայնները գաղտնի փախուստի ուղիներ էին, որոնք ստեղծվել էին տարբեր կազմակերպությունների, այդ թվում՝ Կաթոլիկ եկեղեցու և համակրող հետախուզական ծառայությունների կողմից, որպեսզի օգնեն նացիստներին և այլ փախստականների փախչել Եվրոպայից։ Այս ուղիները հաճախ ներառում էին կեղծ ինքնությունների, կեղծված փաստաթղթերի և մաքսանենգության ցանցերի օգտագործումը՝ նրանց անցումը դեպի ապահով ապաստարաններ, այդ թվում՝ Հարավային Ամերիկա, դյուրացնելու համար։

Forged Documents: Many Nazi fugitives obtained forged passports, visas, and other travel documents to conceal their true identities and evade capture. They used these documents to travel through neutral or sympathetic countries before reaching South America.

Կեղծված փաստաթղթեր. Բազմաթիվ նացիստ փախստականներ ձեռք էին բերում կեղծված անձնագրեր, վիզաներ և այլ ճանապարհորդական փաստաթղթեր՝ իրենց իրական ինքնությունը թաքցնելու և բռնվելուց խուսափելու համար։ Նրանք այս փաստաթղթերն օգտագործում էին չեզոք կամ համակրող երկրների միջով ճամփորդելու համար՝ նախքան Հարավային Ամերիկա հասնելը։

Complicity of Authorities: In some cases, sympathetic officials in South American countries turned a blind eye to the presence of Nazi fugitives or actively assisted them in evading capture. Some governments, particularly those with authoritarian regimes sympathetic to Nazi ideology, provided refuge to these individuals.

Իշխանությունների մեղսակցություն․ որոշ դեպքերում հարավամերիկյան երկրների համակրական պաշտոնյաները աչք էին փակում նացիստ փախստականների ներկայության վրա կամ գործուն կերպով օգնում էին նրանց՝ խուսափելու բռնվելուց։ Որոշ կառավարություններ, մասնավորապես նրանք, որոնք ունեին նացիստական գաղափարախոսությանը համակրող ավտորիտար վարչակարգեր, ապաստան էին տրամադրում այդ անձանց։

Legal Loopholes: Some Nazi war criminals exploited legal loopholes or lax extradition laws in South American countries to avoid extradition to Europe, where they would face prosecution for their crimes.

Իրավական բացեր. որոշ նացիստ պատերազմական հանցագործներ օգտվեցին իրավական բացերից կամ Հարավամերիկյան երկրների արտահանձնման մեղմ օրենքներից՝ Եվրոպա արտահանձնումից խուսափելու համար, որտեղ նրանք իրենց հանցագործությունների համար կենթարկվեին քրեական հետապնդման։

Overall, the combination of ratlines, forged documents, complicity of authorities, and legal loopholes enabled Nazi war criminals to escape to South America and evade justice for many years after the end of World War II. ChatGPT, March, 2024.

Ընդհանուր առմամբ, փախուստի ուղիների, կեղծված փաստաթղթերի, իշխանությունների հանցակցութեան և օրինական սողանցքների համակցութիւնը նացիստական պատերազմական յանցագործներին հնարաւորութիւն տուեց փախչելու Հարաւային Ամերիկա և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի աւարտից յետոյ երկար տարիներ խուսափելու արդարադատութիւնից։ ChatGPT, March, 2024.