We are placing the line of the papacy, the line of apostate Republicanism, the line of apostate Protestantism, and the line of the one hundred and forty-four thousand into the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven. We are currently addressing that Christ gathers His people twice, and all the illustrations of gathering His people a second time represent the final sealing process of the one hundred and forty-four thousand.

Մենք պապականության գիծը, ուխտադրույց դարձած Հանրապետականության գիծը, ուխտադրույց դարձած բողոքականության գիծը և հարյուր քառասունչորս հազարի գիծը տեղադրում ենք Դանիել տասնմեկերորդ գլխի քառասուներորդ խոսքի ծածուկ պատմության մեջ։ Ներկայումս անդրադառնում ենք այն բանին, որ Քրիստոս Իր ժողովրդին երկու անգամ է հավաքում, և Նրա ժողովրդի՝ երկրորդ անգամ հավաքման բոլոր պատկերավոր ներկայացումները ներկայացնում են հարյուր քառասունչորս հազարի վերջնական կնքման գործընթացը։

When the divine symbol descends in a reform line the Lord then gathers a chosen people, who are thereafter tested. At the conclusion of the testing process there is a scattering, that is followed by His gathering those chosen people a second time, though many are left behind for failing the testing process. Christ began gathering His disciples at His baptism, and at the cross the disciples were scattered. After His resurrection He gathered His disciples a second time in advance of Pentecost. This line identified that a second gathering is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand just before the Sunday law, which is typified by Pentecost. The cross identifies a disappointment, followed by a second gathering.

Երբ աստվածային խորհրդանիշը իջնում է բարեփոխման գծի մեջ, Տերը այն ժամանակ հավաքում է ընտրյալ մի ժողովուրդ, որը դրանից հետո փորձության է ենթարկվում։ Փորձության ընթացքի ավարտին տեղի է ունենում ցրումը, որին հաջորդում է Նրա կողմից այդ ընտրյալ ժողովրդին երկրորդ անգամ հավաքելը, թեև շատերը հետ են մնում՝ փորձության ընթացքը չանցնելու պատճառով։ Քրիստոսը Իր աշակերտներին սկսեց հավաքել Իր մկրտության ժամանակ, իսկ խաչի վրա աշակերտները ցրվեցին։ Իր հարությունից հետո Նա երկրորդ անգամ հավաքեց Իր աշակերտներին՝ Պենտեկոստեից առաջ։ Այս գիծը ցույց տվեց, որ երկրորդ հավաքումը կատարվում է հարյուր քառասունչորս հազարի վրա՝ կիրակնօրյա օրենքից անմիջապես առաջ, որը նախակերպված է Պենտեկոստեով։ Խաչը ցույց է տալիս հիասթափություն, որին հաջորդում է երկրորդ հավաքումը։

The second gathering after the cross began when Christ descended from meeting with His Father after His resurrection. When the divine symbol descends God’s people are to eat the message, and after Christ descended, He ate with the disciples.

Խաչից հետո երկրորդ հավաքվելը սկսվեց, երբ Քրիստոսը Իր հարությունից հետո Իր Հոր հետ հանդիպումից իջավ։ Երբ աստվածային խորհրդանիշն իջնում է, Աստծո ժողովուրդը պետք է ուտի պատգամը, և Քրիստոսն իջնելուց հետո աշակերտների հետ կերավ։

And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. Luke 24:30, 31.

Եվ եղավ, երբ Նա նրանց հետ սեղան էր նստած, հաց առավ, օրհնեց, կտրեց և նրանց տվեց։ Եվ նրանց աչքերը բացվեցին, և ճանաչեցին Նրան. և Նա անհայտացավ նրանց աչքի առաջից։ Ղուկաս 24:30, 31.

At the second gathering after the cross Christ “breathed” the Holy Spirit upon His disciples.

Խաչից հետո երկրորդ հավաքի ժամանակ Քրիստոս Իր աշակերտների վրա «փչեց» Սուրբ Հոգին։

“The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

«Քրիստոսի այն գործը, որով Նա Իր աշակերտների վրա շնչեց Սուրբ Հոգին և նրանց Իր խաղաղությունը հաղորդեց, նման էր մի քանի կաթիլի՝ Հոգեգալստյան օրը տրվելիք առատ հեղեղից առաջ»։ Մարգարեության Հոգի, հատոր 3, 243։

In the second gathering after the disappointment of April 19, 1844, Christ removed His hand from the mistake of 1843.

1844 թվականի ապրիլի 19-ի հիասթափությունից հետո տեղի ունեցած երկրորդ ժողովման ժամանակ Քրիստոս Իր ձեռքը հեռացրեց 1843 թվականի սխալից։

“Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 237.

«Այդ հավատարիմ, հիասթափված անձինք, որոնք չէին կարող հասկանալ, թե ինչու իրենց Տերը չեկավ, խավարի մեջ չմնացին։ Նրանք դարձյալ առաջնորդվեցին դեպի իրենց Աստվածաշունչը՝ մարգարեական ժամանակաշրջանները քննելու համար։ Տիրոջ ձեռքը հեռացվեց թվերից, և սխալը բացատրվեց։ Նրանք տեսան, որ մարգարեական ժամանակաշրջանները հասնում էին մինչև 1844 թվականը, և որ նույն ապացույցը, որ իրենք ներկայացրել էին՝ ցույց տալու համար, թե մարգարեական ժամանակաշրջանները փակվում էին 1843 թվականին, ապացուցում էր, որ դրանք ավարտվելու էին 1844 թվականին»։ Early Writings, 237.

At the disappointment the second angel descended with a “writing in his hand.”

Հիասթափության ժամանակ երկրորդ հրեշտակը իջավ «գրությամբ իր ձեռքում»։

“Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’” Early Writings, 247.

«Մեկ այլ հզոր հրեշտակ հանձնարարություն ստացավ իջնել երկիր։ Հիսուսը նրա ձեռքում դրեց մի գրվածք, և երբ նա եկավ երկիր, աղաղակեց. «Բաբելոնը ընկավ, ընկավ»»։ Early Writings, 247.

The testing process that began with the arrival of the second angel, concluded at the Exeter camp meeting when the Holy Spirit was poured out and the message went like a tidal wave. That testing process was distinctly identified after the cross when the time period unto the outpouring of the Holy Spirit at Pentecost was preceded by a period of fifty days, that was in turn made up of a period of forty days, followed by a period of ten days which concluded at Pentecost.

Փորձության ընթացքը, որ սկսվեց երկրորդ հրեշտակի գալուստով, ավարտվեց Էքսետերի ճամբարային ժողովի ժամանակ, երբ Սուրբ Հոգին հեղվեց, և լուրը տարածվեց ինչպես մակընթաց ալիք։ Այդ փորձության ընթացքը հստակ կերպով նշանավորվեց խաչից հետո, երբ մինչև Հոգեգալստի օրը՝ Սուրբ Հոգու հեղման ժամանակաշրջանը, նախորդում էր հիսունօրյա մի շրջան, որն իր հերթին կազմված էր քառասնօրյա մի շրջանից, որին հաջորդում էր տասնօրյա մի շրջան, որն ավարտվում էր Հոգեգալստին։

“God’s people are to be constantly reaching up to him in prayer. It was after the early disciples had spent ten days in supplication, after all differences had been put away, and they had united in deep heart-searching, and in confession and putting away of sins, and in drawing together in holy fellowship, that the Holy Ghost came upon them, and the promise of Christ was fulfilled. There was a wonderful outpouring of the Holy Spirit. Suddenly there came from heaven the sound as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. ‘And the same day there were added unto them about three thousand souls.’” Review and Herald, March 11, 1909.

«Աստծո ժողովուրդը պետք է անդադար աղոթքով դեպի Նրան վեր բարձրանա։ Այն բանից հետո, երբ առաջին աշակերտները տասը օր անցկացրին աղաչանքների մեջ, երբ բոլոր տարաձայնությունները հեռացվել էին, և նրանք միավորվել էին սրտի խոր քննության, մեղքերի խոստովանության ու հեռացման, և սուրբ հաղորդակցության մեջ միմյանց մերձենալու մեջ, Սուրբ Հոգին եկավ նրանց վրա, և Քրիստոսի խոստումը կատարվեց։ Սուրբ Հոգու հրաշալի հեղում եղավ։ Հանկարծ երկնքից եկավ սաստիկ սլացող հողմի պես մի ձայն, և այն լցրեց ամբողջ տունը, որտեղ նրանք նստած էին։ «Եվ նույն օրը նրանց ավելացան շուրջ երեք հազար հոգի»։ Review and Herald, March 11, 1909.

During the forty days, Christ was in attendance teaching the disciples, and then He ascended. The ten days that followed was a period of preparation in advance of the Pentecostal outpouring of the Holy Spirit. The forty days of instruction that followed the cross aligns with April 19, 1844 unto the beginning of the Exeter camp meeting on August 12, 1844. The ten days which preceded Pentecost represented August 12 through 17, 1844, when the Millerites unified upon the message of the Midnight Cry brought by Samuel Snow. In that camp meeting two classes were manifested, and only one class received the Pentecostal outpouring at the conclusion of the meeting. In that period represented by the forty days one class received the instruction, and the other class refused the instruction. When the Midnight Cry arrived one class had the oil, the other did not.

Քառասուն օրերի ընթացքում Քրիստոսը ներկա էր՝ աշակերտներին ուսուցանելով, ապա համբարձվեց։ Հաջորդած տասը օրերը նախապատրաստության շրջան էին՝ Սուրբ Հոգու Պենտեկոստեական հեղմանն ընդառաջ։ Խաչին հաջորդած ուսուցման քառասուն օրերը համապատասխանում են 1844 թվականի ապրիլի 19-ից մինչև 1844 թվականի օգոստոսի 12-ին Էքզեթերի վրանային ժողովի սկզբին։ Այն տասը օրերը, որ նախորդեցին Պենտեկոստեին, ներկայացնում էին 1844 թվականի օգոստոսի 12-ից 17-ը ընկած ժամանակահատվածը, երբ միլլերիտները միավորվեցին Սամուել Սնոուի բերած Կեսգիշերյան աղաղակի պատգամի շուրջ։ Այդ վրանային ժողովում երկու դասակարգեր դրսևորվեցին, և ժողովի ավարտին միայն մեկ դասակարգը ստացավ Պենտեկոստեական հեղումը։ Քառասուն օրերով ներկայացված այդ ժամանակաշրջանում մի դասակարգը ընդունեց ուսուցումը, իսկ մյուս դասակարգը մերժեց ուսուցումը։ Երբ Կեսգիշերյան աղաղակը հասավ, մի դասակարգը յուղ ուներ, մյուսը՝ ոչ։

“‘While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept.’ By the tarrying of the bridegroom is represented the passing of the time when the Lord was expected, the disappointment, and the seeming delay. In this time of uncertainty, the interest of the superficial and halfhearted soon began to waver, and their efforts to relax; but those whose faith was based on a personal knowledge of the Bible had a rock beneath their feet, which the waves of disappointment could not wash away. ‘They all slumbered and slept;’ one class in unconcern and abandonment of their faith, the other class patiently waiting till clearer light should be given. Yet in the night of trial the latter seemed to lose, to some extent, their zeal and devotion. The halfhearted and superficial could no longer lean upon the faith of their brethren. Each must stand or fall for himself.” The Great Controversy, 395.

«Մինչ փեսան ուշանում էր, նրանք բոլորը ննջեցին ու քնեցին»։ Փեսայի ուշանալով ներկայացվում է այն ժամանակի անցնելը, երբ Տիրոջն էին սպասում, հիասթափությունը և թվացյալ ձգձգումը։ Այս անորոշության ժամանակ մակերեսայինների և կիսասրտների հետաքրքրությունը շուտով սկսեց տատանվել, և նրանց ջանքերը թուլացան, բայց նրանք, որոնց հավատը հիմնված էր Աստվածաշնչի անձնական ճանաչողության վրա, իրենց ոտքերի տակ վեմ ունեին, որը հիասթափության ալիքները չէին կարող լվանալ հեռացնել։ «Նրանք բոլորը ննջեցին ու քնեցին». մի խումբը՝ անհոգության մեջ և իր հավատից հրաժարման, մյուս խումբը՝ համբերությամբ սպասելով, մինչև ավելի հստակ լույս տրվեր։ Սակայն փորձության գիշերվա ընթացքում վերջիններս ևս, որոշ չափով, կարծես կորցրին իրենց նախանձախնդրությունն ու նվիրումը։ Կիսասրտներն ու մակերեսայիններն այլևս չէին կարող հենվել իրենց եղբայրների հավատի վրա։ Յուրաքանչյուրը պետք է ինքն իր համար կանգնի կամ ընկնի»։ Մեծ պայքարը, 395։

During the ten days leading to Pentecost, and the period of the Exeter camp meeting, Christ gathered His people a second time in advance of those people carrying His message to the world. When the third angel descended on October 22, 1844, the little flock was again disappointed and scattered, but a period of instruction began on October 22, 1844 as Christ led His people into the Most Holy Place. In 1849, the Lord stretched forth His hand a second time to gather again those whom He had gathered out of the disappointments of April 19 and October 22, 1844.

Հոգեգալստին նախորդող տասն օրվա ընթացքում և Էքսեթերի ճամբարային ժողովի ժամանակ Քրիստոս երկրորդ անգամ հավաքեց Իր ժողովրդին՝ նախքան այդ ժողովրդի կողմից Իր պատգամը աշխարհին տանելը։ Երբ երրորդ հրեշտակը իջավ 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ին, փոքր հոտը կրկին հիասթափվեց և ցրվեց, սակայն 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ին ուսուցման մի շրջան սկսվեց, երբ Քրիստոս Իր ժողովրդին առաջնորդեց դեպի Ամենասուրբ Տեղը։ 1849 թվականին Տերը երկրորդ անգամ երկարեց Իր ձեռքը՝ դարձյալ հավաքելու նրանց, որոնց Նա հավաքել էր 1844 թվականի ապրիլի 19-ի և հոկտեմբերի 22-ի հիասթափություններից դուրս։

In 1844, the instruction was in regards to the message which the third angel had in his hand when he descended, but in the “period of doubt and uncertainty” that followed the great disappointment, many lost their way. By 1849, the work of gathering the little scattered flock was initiated, but what was illustrated by that history was the defeat of 1863, and the first Kadesh for modern Israel. The future victory of the one hundred and forty-four thousand and their work at the second Kadesh was delayed.

1844 թվականին ցուցումը վերաբերում էր այն պատգամին, որը երրորդ հրեշտակն իր ձեռքում ուներ, երբ իջավ, սակայն «կասկածի և անորոշության ժամանակահատվածում», որ հետևեց մեծ հիասթափությանը, շատերը մոլորվեցին։ 1849 թվականին սկսվեց փոքր ցրված հոտի հավաքման գործը, սակայն այն, ինչ պատկերավորվեց այդ պատմությամբ, 1863 թվականի պարտությունն էր և արդի Իսրայելի համար առաջին Կադեսը։ Մեկ հարյուր քառասունչորս հազարի ապագա հաղթանակը և նրանց գործը երկրորդ Կադեսում հետաձգվեցին։

When the Lord descended on September 11, 2001 He gathered His last-day people, gave them His spiritual food to eat, breathed His Spirit upon those people as He began to sprinkle the latter rain, and He also initiated a testing process that led to July 18, 2020, when His last day people were disappointed and scattered. For three and a half days they were dead in the street. Both the three and a half days, and the forty-day period in the time of Christ represent a wilderness. It is also represented by the period from April 19, 1844 unto August 12, 1844, and also the period from October 22, 1844 unto 1849.

Երբ Տերը 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին իջավ, Նա հավաքեց Իր վերջին օրերի ժողովրդին, նրանց տվեց ուտելու Իր հոգևոր կերակուրը, Իր Հոգին շնչեց այդ ժողովրդի վրա, երբ սկսեց սրսկել վերջին անձրևը, և Նա նաև սկիզբ դրեց փորձության մի ընթացքի, որը հասավ մինչև 2020 թվականի հուլիսի 18-ը, երբ Իր վերջին օրերի ժողովուրդը հիասթափվեց և ցրվեց։ Երեք ու կես օր նրանք մեռած էին փողոցում։ Թե՛ երեք ու կես օրը, թե՛ Քրիստոսի ժամանակի քառասունօրյա ժամանակահատվածը ներկայացնում են անապատ։ Դա ներկայացված է նաև 1844 թվականի ապրիլի 19-ից մինչև 1844 թվականի օգոստոսի 12-ը տևած ժամանակահատվածով, ինչպես նաև 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ից մինչև 1849 թվականը տևած ժամանակահատվածով։

From July, 2023 unto the Sunday law, which is the ten days that preceded Pentecost, the camp meeting at Exeter from August 12 unto August 17, and the period from 1849 unto 1863, all align with one another. They represent the period of the second gathering of God’s last-day people. The period from the disappointment to the outpouring of the Holy Spirit is divided into two distinct periods.

2023 թվականի հուլիսից մինչև կիրակնօրյա օրենքը, որը Պենտեկոստեին նախորդող տասը օրերն են, օգոստոսի 12-ից մինչև օգոստոսի 17-ը Էքսեթերում տեղի ունեցած ճամբարային ժողովը, և 1849 թվականից մինչև 1863 թվականն ընկած ժամանակաշրջանը՝ բոլորը միմյանց համահունչ են։ Դրանք ներկայացնում են Աստծո վերջին օրերի ժողովրդի երկրորդ հավաքման ժամանակաշրջանը։ Հիասթափությունից մինչև Սուրբ Հոգու հեղման ժամանակաշրջանը բաժանվում է երկու հստակ ժամանակաշրջանների։

Within the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven the line of apostate Protestantism (the nominal church), the line of Laodicean Seventh-day Adventism (nominal Adventism), the line of Catholicism, and the line of true Protestantism are all represented. Those four lines illustrate true Protestantism in controversy with a threefold union of the dragon (Judas), the beast (Catholicism) and the false prophet (apostate Protestantism).

Դանիել մարգարեի տասնմեկերորդ գլխի քառասուներորդ համարի ծածուկ պատմության մեջ ներկայացված են ուրացող բողոքականության գիծը (անվանական եկեղեցին), Լաոդիկեայի Յոթներորդ Օրվա Ադվենտիզմի գիծը (անվանական ադվենտիզմը), կաթոլիկության գիծը և ճշմարիտ բողոքականության գիծը։ Այդ չորս գծերը պատկերում են ճշմարիտ բողոքականությունը՝ վեճի մեջ վիշապի (Հուդա), գազանի (կաթոլիկություն) և սուտ մարգարեի (ուրացող բողոքականություն) եռակի միության դեմ։

Within the very same hidden history the line of apostate Republicanism is also illustrated. Within that line a controversy between the Democrat (the dragon) and Republican parties (the image of the beast) is represented. The Republican party is to lead out in forming the image to the beast, and in so doing it manifests the prophetic characteristics of the beast (the papacy). In God’s Word the papacy, who is the king of the north and also the beast, is given Egypt, (the dragon) as payment for services rendered for being used by God’s as a tool of judgment.

Նույն այդ ծածուկ պատմության շրջանակում պատկերագրվում է նաև ուխտադրժող Հանրապետականության գիծը։ Այդ գծի ներսում ներկայացված է հակամարտություն Դեմոկրատական (վիշապը) և Հանրապետական կուսակցությունների (գազանի պատկերը) միջև։ Հանրապետական կուսակցությունը պետք է առաջնորդի գազանի պատկերի կազմավորումը, և այդպես վարվելով՝ այն դրսևորում է գազանի (պապականության) մարգարեական բնութագրերը։ Աստծո Խոսքում պապականությանը, որը հյուսիսի թագավորն է և նաև գազանը, տրվում է Եգիպտոսը (վիշապը)՝ որպես հատուցում մատուցված ծառայությունների համար, քանի որ այն Աստծո կողմից գործածվում է որպես դատաստանի գործիք։

Son of man, Nebuchadrezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadrezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:18–21.

Մարդո՛ւ որդի, Բաբելոնի թագավոր Նաբուգոդոնոսորը իր զորքին մեծ ծառայություն տվեց Տյուրոսի դեմ. ամեն մի գլուխ ճաղատվեց, և ամեն մի ուս մաշվեց. բայց նա ու իր զորքը Տյուրոսից վարձ չստացան այն ծառայության համար, որ կատարեցին նրա դեմ։ Ուստի այսպես է ասում Տեր Աստվածը. Ահա ես Եգիպտոսի երկիրը պիտի տամ Բաբելոնի թագավոր Նաբուգոդոնոսորին, և նա պիտի վերցնի նրա բազմությունը, պիտի առնի նրա ավարը և պիտի հափշտակի նրա կողոպուտը, և դա պիտի լինի նրա զորքի վարձը։ Ես նրան տվել եմ Եգիպտոսի երկիրը իր աշխատանքի դիմաց, որով ծառայեց նրա դեմ, որովհետև նրանք ինձ համար գործեցին, ասում է Տեր Աստվածը։ Այդ օրը պիտի պատճառեմ, որ Իսրայելի տան եղջյուրը բողբոջի, և քեզ պիտի տամ բերանի բացում նրանց մեջտեղում, և նրանք պիտի գիտենան, որ ես եմ Տերը։ Եզեկիել 29:18–21.

Nebuchadnezzar, who is the king of the north in the passage, is given the land of Egypt as his wages, thus typifying that in the last days, the papacy is given Egypt, which is the dragon, which is the ten kings, the United Nations, who agree to give their seventh kingdom unto the beast for a short space.

Նաբուքոդոնոսորը, որը տվյալ հատվածում հյուսիսի թագավորն է, իր վարձատրության դիմաց ստանում է Եգիպտոսի երկիրը՝ դրանով նախակերպարելով, որ վերջին օրերում պապականությանը տրվում է Եգիպտոսը, որը վիշապն է, որը տասը թագավորներն են, Միավորված ազգերի կազմակերպությունը, որոնք համաձայնում են իրենց յոթերորդ թագավորությունը կարճ ժամանակով տալ գազանին։

And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

Եվ այն տասը եղջյուրները, որ տեսար գազանի վրա, սրանք պիտի ատեն պոռնիկին, և պիտի ամայի ու մերկացնեն նրան, և պիտի ուտեն նրա մարմինը, և պիտի այրեն նրան կրակով։ Որովհետև Աստված նրանց սրտերի մեջ դրել է կատարել Իր կամքը, և միաբան լինել, և իրենց թագավորությունը տալ գազանին, մինչև որ Աստծո խոսքերը կատարվեն։ Հայտնություն 17:16, 17.

This prophetic payment is represented also in Daniel chapter eleven verse forty-two.

Այս մարգարեական վճարումն արտացոլված է նաև Դանիել գրքի տասնմեկերորդ գլխի քառասուներկրորդ համարում։

He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:42.

Նա նաև իր ձեռքը պիտի մեկնի երկրների վրա, և Եգիպտոսի երկիրը չի փրկվի։ Դանիել 11:42։

The papacy prevails over the dragon power in the time of the latter rain, for this payment is accomplished “in” the “day” when God “causes the horn of the house of Israel to bud forth.” It is the rain that causes the Israel of God to bud forth, and that day began on September 11, 2001, which was the day of the east wind.

Պապականությունը հաղթում է վիշապի զորությանը վերջին անձրևի ժամանակ, որովհետև այս հատուցումը կատարվում է այն «օրվա» «մեջ», երբ Աստված «Իսրայելի տան եղջյուրը բողբոջեցնում է»։ Անձրևն է, որ Աստծո Իսրայելին բողբոջեցնում է, և այդ օրը սկսվեց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, որը արևելյան քամու օրն էր։

He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:6–9.

Յակոբից եկողները արմատ կձգեն. Իսրայէլը պիտի ծաղկի ու բողբոջի և աշխարհի երեսը լցնի պտղով։ Մի՞թէ նա զարկեց նրան, ինչպէս զարկեց իրեն զարկողներին, կամ մի՞թէ նա սպանուեց այնպէս, ինչպէս սպանուեցին նրա կողմից սպանուածները։ Չափաւորութեամբ, երբ նա ծլարձակի, դուն պիտի դատես նրա հետ. նա զսպում է իր սաստիկ հողմը արեւելեան հողմի օրը։ Այսպիսով Յակոբի անօրէնութիւնը պիտի քաւուի, և սա է նրա մեղքը վերցնելու ամբողջ պտուղը, երբ նա զոհասեղանի բոլոր քարերը դարձնի կաւիճի քարերի պէս՝ փշրուած, և պուրակներն ու կուռքերը այլևս կանգուն չեն մնայ։ Եսայիա 27:6–9.

Egypt is given to the papal beast when the latter rain is being poured out. The latter rain began to sprinkle when the east wind, representing Islam of the third woe was “stayed,” or restrained on September 11, 2001. Then the rain began to be measured, (sprinkled) upon Israel as they began to bud. At the Sunday law, when the third woe comes again, the latter rain is poured out without measure. Between September 11, 2001 and the soon coming Sunday law “the iniquity of Jacob” is purged, and the Hebrew word “purged” means “atoned for”. At the Sunday law the papal beast is given Egypt (the dragon), as those ten kings commit fornication with the papacy by forming a worldwide image of the beast.

Եգիպտոսը տրվում է պապական գազանին, երբ վերջին անձրևը թափվում է։ Վերջին անձրևը սկսեց շաղ տալ, երբ արևելյան քամին, որը ներկայացնում է երրորդ վայի իսլամը, «կանգնեցվեց» կամ զսպվեց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին։ Այնուհետև անձրևը սկսեց չափվել, (շաղ տրվել) Իսրայելի վրա, երբ նրանք սկսեցին բողբոջել։ Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ, երբ երրորդ վայը նորից գա, վերջին անձրևը թափվում է առանց չափի։ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի և շուտով գալիք կիրակնօրյա օրենքի միջև «Հակոբի անօրենությունը» մաքրվում է, և «մաքրվում է» եբրայական բառը նշանակում է «քավվում է»։ Կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ պապական գազանին տրվում է Եգիպտոսը (վիշապը), երբ այդ տասը թագավորները պոռնկանում են պապության հետ՝ կազմավորելով գազանի համաշխարհային պատկերը։

Before the Sunday law, during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, the apostate Republican horn forms an image to the beast with the apostate Protestant horn, and in that prophetic line the Republican party prevails over the Democratic party, for the Democratic party is a dragon power and the Republican party is the power who forms the image of the papacy.

Կիրակնօրյա օրենքից առաջ, հարյուր քառասունչորս հազարի կնքման ժամանակահատվածում, ապոստատ Հանրապետական եղջյուրը ապոստատ Բողոքական եղջյուրի հետ միասին գազանին պատկեր է ձևավորում, և այդ մարգարեական գծում Հանրապետական կուսակցությունը հաղթում է Դեմոկրատական կուսակցության նկատմամբ, որովհետև Դեմոկրատական կուսակցությունը վիշապային իշխանություն է, իսկ Հանրապետական կուսակցությունը այն իշխանությունն է, որը ձևավորում է պապականության պատկերը։

Within the prophetic history of the earth beast the end of the Democratic party and the end of the Republican party is identified. Those two parties form the horn of Republicanism, but they identify an internal struggle that runs through the entire history of the earth beast. That horn (Republican) contains an internal microcosm of the two horns of the earth beast.

Երկրի գազանի մարգարեական պատմության ներսում նույնացվում է թե՛ Դեմոկրատական կուսակցության վախճանը, թե՛ Հանրապետական կուսակցության վախճանը։ Այդ երկու կուսակցությունները կազմում են Հանրապետականության եղջյուրը, սակայն դրանք մատնանշում են մի ներքին պայքար, որ անցնում է երկրի գազանի ամբողջ պատմության միջով։ Այդ եղջյուրը (Հանրապետական) իր մեջ պարունակում է երկրի գազանի երկու եղջյուրների ներքին մի միկրոտիեզերք։

In the testimony of the kingdom of the Medes and Persians it was the last horn that came up higher, and the Democratic party began first in American history, but at the end the Republican party comes up higher and prevails over the Democrats. In the history of the latter rain, which began on September 11, 2001, the globalist, dragon-inspired Democrats rose up out of the bottomless pit of Revelation chapter eleven and slew the Republicans by stealing the 2020 election. Their war against Trump (and the Republicans) began when he announced his candidacy in 2015, and it only intensified from that point onward.

Մարերի և պարսիկների թագավորության վկայության մեջ վերջին եղջյուրն էր, որ ավելի բարձր ելավ, և Ամերիկայի պատմության մեջ առաջինը սկսեց Դեմոկրատական կուսակցությունը, բայց ի վերջո Հանրապետական կուսակցությունն է ավելի բարձր ելնում և հաղթում դեմոկրատներին։ Վերջին անձրևի պատմության մեջ, որը սկսվեց 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին, գլոբալիստ, վիշապով ներշնչված դեմոկրատները Հայտնության գրքի տասնմեկերորդ գլխի անհատակ փոսից վեր ելան և 2020 թվականի ընտրությունները գողանալով սպանեցին հանրապետականներին։ Թրամփի (և հանրապետականների) դեմ նրանց պատերազմը սկսվեց այն ժամանակ, երբ նա 2015 թվականին հայտարարեց իր թեկնածությունը, և այդ պահից ի վեր այն միայն սաստկացավ։

When the Democrats stole the election in 2020, they then instituted the Pelosi Trials, but when Trump announced his third campaign in 2022, fear came upon the Democrats, and their rage only increased, and they then came against Trump and his supporters with great wrath, for they knew their time was short. They celebrated his death, but when he stood up, great fear fell upon them.

Երբ դեմոկրատները 2020 թվականին գողացան ընտրությունները, ապա հաստատեցին Փելոսիի դատավարությունները, բայց երբ Թրամփը 2022 թվականին հայտարարեց իր երրորդ քարոզարշավը, վախ ընկավ դեմոկրատների վրա, և նրանց ցասումը միայն աճեց, ուստի նրանք մեծ բարկությամբ ելան Թրամփի և նրա աջակիցների դեմ, որովհետև գիտեին, որ իրենց ժամանակը կարճ է։ Նրանք ցնծացին նրա մահվան վրա, բայց երբ նա ոտքի կանգնեց, մեծ վախ ընկավ նրանց վրա։

And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:7–11.

Եվ երբ նրանք ավարտեն իրենց վկայությունը, անդունդից ելնող գազանը պատերազմ պիտի մղի նրանց դեմ, պիտի հաղթի նրանց և պիտի սպանի նրանց։ Եվ նրանց դիակները պիտի մնան մեծ քաղաքի փողոցում, որը հոգևորապես կոչվում է Սոդոմ և Եգիպտոս, որտեղ էլ մեր Տերը խաչվեց։ Եվ ժողովուրդներից, ցեղերից, լեզուներից և ազգերից մարդիկ պիտի տեսնեն նրանց դիակները երեք օր և կես, և թույլ չեն տա, որ նրանց դիակները գերեզմանների մեջ դրվեն։ Եվ երկրի վրա բնակվողները պիտի ուրախանան նրանց վրա, պիտի ցնծան և նվերներ պիտի ուղարկեն միմյանց, որովհետև այս երկու մարգարեները տանջում էին երկրի վրա բնակվողներին։ Եվ երեք օր ու կեսից հետո Աստծուց եկող կյանքի Հոգին մտավ նրանց մեջ, և նրանք կանգնեցին իրենց ոտքերի վրա, և մեծ երկյուղ ընկավ նրանց տեսնողների վրա։ Հայտնություն 11:7–11.

The period that identifies the end of the Democratic party is from the inauguration of Biden in 2021 unto the inauguration of Trump in 2025. The period began with the Pelosi Trials, which were purely unconstitutional and totally political in nature. That history, representing the death of the sixth president since the time of the end in 1989 unto the eighth president that is of the seven began with political trials (the Pelosi Trials), and it ends with the death of the Democratic party, and a second set of Pelosi Trials, as the political targets are reversed.

Ժամանակահատվածը, որը մատնանշում է Դեմոկրատական կուսակցության վախճանը, 2021 թվականին Բայդենի երդմնակալությունից մինչև 2025 թվականին Թրամփի երդմնակալությունն է։ Այդ ժամանակահատվածը սկսվեց Պելոսիի դատավարություններով, որոնք իրենց բնույթով զուտ հակասահմանադրական էին և ամբողջապես քաղաքական։ Այդ պատմությունը, որը ներկայացնում է վեցերորդ նախագահի մահը՝ սկսած վախճանի ժամանակից՝ 1989 թվականից, մինչև յոթից եղող ութերորդ նախագահը, սկսվեց քաղաքական դատավարություններով (Պելոսիի դատավարությունները), և ավարտվում է Դեմոկրատական կուսակցության մահով և Պելոսիի դատավարությունների երկրորդ շարքով, քանի որ քաղաքական թիրախները շրջվում են։

The illustration of the history is located in chapter eleven of Revelation, which found its first fulfillment in the French Revolution. The French Revolution is the classic historical example of the guillotine type of political warfare that identifies one ruling party killing another, and then having that very same ruling power overthrown and persecuted themselves.

Պատմության այս պատկերավոր ներկայացումը գտնվում է Հայտնության տասնմեկերորդ գլխում, որն իր առաջին կատարումն ունեցավ Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ։ Ֆրանսիական հեղափոխությունը քաղաքական պատերազմի գիլյոտինյան տիպի դասական պատմական օրինակն է, որը բնորոշում է, թե ինչպես մի իշխող կուսակցություն սպանում է մյուսին, իսկ ապա հենց նույն իշխող ուժը ինքն էլ տապալվում և հալածվում է։

The period from the inauguration of Biden and the Pelosi Trials, unto the second inauguration of Trump and the reversal of the Pelosi Trials identifies the end of the Democratic party, and it identifies when Trump repeats the implementation of a set of executive orders that were typified by the Alien and Sedition Acts. The implementation of those executive orders will begin the second Pelosi Trials and identify the beginning of the period when the image of the beast is begun in earnest. That period ends at the enforcement of the Sunday law, so the period begins with executive orders paralleling the Alien and Sedition Acts, and ends with the Sunday law. It is there that the Republican party ends.

Բայդենի պաշտոնակալությունից և Փելոսիի դատավարություններից մինչև Թրամփի երկրորդ պաշտոնակալությունն ու Փելոսիի դատավարությունների շրջադարձը ձգվող ժամանակահատվածը բնորոշում է Դեմոկրատական կուսակցության վախճանը, և այն նաև ցույց է տալիս, թե երբ է Թրամփը կրկին իրականացնում գործադիր հրամանագրերի մի շարք, որոնք նախատիպավորված էին «Օտարականների և Խռովարարության մասին ակտերով»։ Այդ գործադիր հրամանագրերի իրականացումը կսկսի երկրորդ Փելոսիի դատավարությունները և կբնորոշի այն ժամանակահատվածի սկիզբը, երբ գազանի պատկերը սկսում է լրջորեն ձևավորվել։ Այդ ժամանակահատվածն ավարտվում է կիրակնօրյա օրենքի գործադրմամբ, ուստի ժամանակահատվածը սկսվում է «Օտարականների և Խռովարարության մասին ակտերին» զուգահեռող գործադիր հրամանագրերով և ավարտվում՝ կիրակնօրյա օրենքով։ Հենց այնտեղ է, որ ավարտվում է Հանրապետական կուսակցությունը։

Both periods representing the conclusion of the Democratic party and then the Republican party are prophetically connected, and are represented by the period of twenty-two years from 1776 unto 1798. That period has three waymarks; the Declaration of Independence in 1776, thirteen years later the Constitution, followed by the Alien and Sedition Acts of 1798. Those three waymarks find fulfillment in the line of the Democratic and Republican parties, though the application of the second and third waymark is at a different point in each line.

Ժողովրդավարական կուսակցության, ապա՝ Հանրապետական կուսակցության ավարտը ներկայացնող երկու ժամանակաշրջաններն էլ մարգարեաբար փոխկապակցված են և ներկայացված են 1776 թվականից մինչև 1798 թվականը ընկած քսաներկու տարվա ժամանակաշրջանով։ Այդ ժամանակաշրջանն ունի երեք հանգրվան՝ 1776 թվականի Անկախության հռչակագիրը, տասներեք տարի անց՝ Սահմանադրությունը, որին հաջորդեցին 1798 թվականի Օտարերկրացիների և Խռովության մասին օրենքները։ Այդ երեք հանգրվանները իրենց կատարումն են գտնում Ժողովրդավարական և Հանրապետական կուսակցությունների գծում, թեև երկրորդ և երրորդ հանգրվանների կիրառությունը յուրաքանչյուր գծում տարբեր կետում է։

We will explain these waymarks and their fulfillments in the next article.

Հաջորդ հոդվածում մենք կբացատրենք այս նշանաքարերը և դրանց իրականացումները։

“There are but two parties, Satan works with his crooked, deceiving power, and through strong delusions he catches all who do not abide in the truth, who have turned away their ears from the truth, and have turned unto fables. Satan himself abode not in the truth, he is the mystery of iniquity. Through his subtlety he gives to his soul-destroying errors the appearance of truth. Herein is their power to deceive. It is because they are a counterfeit of the truth that Spiritualism, Theosophy, and the like deceptions gain such power over the minds of men. Herein is the masterly working of Satan. He pretends to be the Savior of man, the benefactor of the human race, and thus he more readily lures his victims to destruction.

«Գոյություն ունեն միայն երկու կողմեր. Սատանան գործում է իր ծուռ, խաբուսիկ զորությամբ, և ուժգին մոլորություններով բռնում է բոլոր նրանց, ովքեր չեն մնում ճշմարտության մեջ, ովքեր իրենց ականջները հեռացրել են ճշմարտությունից և դարձրել առասպելների կողմը։ Սատանան ինքը չմնաց ճշմարտության մեջ. նա անօրենության խորհուրդն է։ Իր նենգությամբ նա իր հոգեկործան մոլորություններին տալիս է ճշմարտության տեսք։ Սրանում է նրանց խաբելու զորությունը։ Այն պատճառով, որ դրանք ճշմարտության կեղծօրինակն են, Սպիրիտիզմը, Թեոսոֆիան և նման խաբեությունները նման մեծ իշխանություն են ձեռք բերում մարդկանց մտքերի վրա։ Սրանում է Սատանայի վարպետական ներգործությունը։ Նա ձևացնում է, թե մարդու Փրկիչն է, մարդկային ցեղի բարերարը, և այսպես առավել դյուրությամբ իր զոհերին հրապուրում է դեպի կործանում»։

“We are warned in the word of God that sleepless vigilance is the price of safety. Only in the straight path of truth and righteousness can we escape the tempter’s power. But the world is ensnared. Satan’s skill is exercised in devising plans and methods without number to accomplish his purposes. Dissimulation has become a fine art with him, and he works in the guise of an angel of light. God’s eye alone discerns his schemes to contaminate the world with false and ruinous principles bearing on their face the appearance of genuine goodness. He works to restrict religious liberty, and to bring into the religious world a species of slavery. Organizations, institutions, unless kept by the power of God, will work under Satan’s dictation to bring men under the control of men: and fraud and guile will bear the semblance of zeal for truth, and for the advancement of the kingdom of God. Whatever in our practice is not as open as the day, belongs to the methods of the prince of evil. His methods are practiced even among Seventh Day Adventists, who claim to have advanced truth.

«Աստծու խոսքում մեզ զգուշացվում է, որ անքուն զգոնությունն է անվտանգության գինը։ Միայն ճշմարտության և արդարության ուղիղ ճանապարհի մեջ կարող ենք խույս տալ փորձիչի իշխանությունից։ Բայց աշխարհը որսված է։ Սատանայի հմտությունը գործադրվում է անթիվ ծրագրեր և միջոցներ հորինելու մեջ՝ իր նպատակներն իրագործելու համար։ Կեղծավորությունը նրա մոտ դարձել է նուրբ արվեստ, և նա գործում է լույսի հրեշտակի կերպարանքով։ Միայն Աստծու աչքն է զանազանում նրա այն նյութապաշտությունները, որոնցով նա ձգտում է աշխարհը ապականել կեղծ և կործանարար սկզբունքներով, որոնք իրենց դեմքին կրում են իսկական բարության տեսքը։ Նա աշխատում է սահմանափակել կրոնական ազատությունը և կրոնական աշխարհում մի տեսակ ստրկություն հաստատել։ Կազմակերպությունները, հաստատությունները, եթե Աստծու զորությամբ չեն պահպանվում, Սատանայի թելադրանքով կգործեն՝ մարդկանց մարդկանց վերահսկողության տակ բերելու համար. և խաբեությունն ու նենգությունը կկրեն ճշմարտության հանդեպ նախանձախնդրության և Աստծու արքայության առաջխաղացման նմանություն։ Ինչ որ մեր գործելակերպում այնքան բաց չէ, որքան օրը, պատկանում է չարի իշխանի մեթոդներին։ Նրա մեթոդները գործադրվում են նույնիսկ Յոթերորդ Օրվա Ադվենտիստների մեջ, որոնք հավակնում են ունենալ առաջադեմ ճշմարտություն»։

“If men resist the warnings the Lord sends them, they become even leaders in evil practices; such men assume to exercise the prerogatives of God—they presume to do that which God himself will not do in seeking to control the minds of men. They introduce their own methods and plans, and through their misconceptions of God, they weaken the faith of others in the truth, and bring in false principles that will work like leaven to taint and corrupt our institutions and churches. Anything that lowers man’s conception of righteousness, and equity, and impartial judgment, any devise or precept that brings God’s human agents under the control of human minds, impairs their faith in God; it separates the soul from God, for it leads away from the path of strict integrity and righteousness.

«Եթե մարդիկ դիմադրեն այն նախազգուշացումներին, որ Տերը նրանց է ուղարկում, նրանք նույնիսկ չար գործելակերպերի առաջնորդներ են դառնում. այդպիսի մարդիկ իրենց վերապահում են Աստծո առանձնաշնորհները գործադրելու իրավունքը՝ նրանք համարձակվում են անել այն, ինչ Աստված Ինքը չի անի՝ մարդկանց մտքերը վերահսկելու ձգտման մեջ։ Նրանք ներմուծում են իրենց սեփական մեթոդներն ու ծրագրերը, և Աստծո մասին իրենց թյուր պատկերացումների միջոցով թուլացնում են ուրիշների հավատը ճշմարտության հանդեպ և ներմուծում են կեղծ սկզբունքներ, որոնք խմորի նման կգործեն՝ ապականելու և փչացնելու մեր հաստատություններն ու եկեղեցիները։ Ամեն ինչ, որ նսեմացնում է մարդու ըմբռնումը արդարության, իրավահավասարության և անաչառ դատաստանի մասին, ցանկացած հնարք կամ պատվիրան, որ Աստծո մարդկային գործակալներին դնում է մարդկային մտքերի վերահսկողության տակ, խաթարում է նրանց հավատը Աստծո հանդեպ. այն բաժանում է հոգին Աստծուց, որովհետև հեռացնում է խիստ անարատության և արդարության ճանապարհից։»

“God will not vindicate any device whereby man shall in the slightest degree rule or oppress his fellow-man. The only hope for fallen man is to look to Jesus, and receive him as the only Savior. As soon as man begins to make an iron rule for other men, as soon as he begins to harness up and drive men according to his own mind, he dishonors God, and imperils his own soul, and the souls of his brethren. Sinful man can find hope and righteousness only in God; and no human being is righteous any longer than he has faith in God, and maintains the vital connection with him. A flower of the field must have its root in the soil; it must have air, dew, showers, and sunshine. It will flourish only as it receives these advantages, and all are from God. So with men. We receive from God that which ministers to the life of the soul. We are warned not to trust in man, nor to make flesh our arm. A curse is pronounced upon all who do this.” The 1888 Materials, 1432–1434.

«Աստված չի արդարացնի որևէ միջոց, որով մարդը թեկուզ ամենափոքր չափով պիտի իշխի կամ ճնշի իր մերձավորին։ Ընկած մարդու միակ հույսը Հիսուսին նայելն է և Նրան ընդունելը որպես միակ Փրկիչ։ Հենց որ մարդը սկսում է երկաթյա կանոն սահմանել այլ մարդկանց համար, հենց որ նա սկսում է մարդկանց լծել և վարել ըստ իր իսկ մտքի, նա անարգում է Աստծուն և վտանգի է մատնում իր սեփական հոգին, ինչպես նաև իր եղբայրների հոգիները։ Մեղավոր մարդը կարող է հույս և արդարություն գտնել միայն Աստծո մեջ, և ոչ մի մարդ արդար չէ ավելի երկար, քան քանի դեռ նա հավատ ունի Աստծու հանդեպ և պահպանում է կենսական կապը Նրա հետ։ Դաշտի ծաղիկը պետք է իր արմատն ունենա հողի մեջ. այն պետք է ունենա օդ, ցող, անձրևներ և արևի լույս։ Այն կծաղկի միայն այն ժամանակ, երբ ստանա այս առավելությունները, և դրանք բոլորը Աստծուց են։ Այդպես էլ մարդկանց հետ է։ Մենք Աստծուց ենք ստանում այն, ինչ ծառայում է հոգու կյանքին։ Մենք զգուշացվում ենք, որ չվստահենք մարդուն և մարմինը մեր բազուկը չդարձնենք։ Անեծք է հռչակված բոլոր նրանց վրա, ովքեր այսպես են վարվում»։ The 1888 Materials, 1432–1434.