I intend to demonstrate how the “seven times” of Leviticus twenty-six is “hidden in plain sight” in the book of Daniel, while also identifying that it was hidden through the human instruments which God employed in presenting “the stone” that is stumbled over in the book of Daniel. To follow the light of this presentation requires “integrity.” The definition of integrity that I am suggesting, would be defined as consistency in one’s actions, values, methods, and principles. It would demand that we adhere to what is revealed within God’s Word, even when it does not agree with human ideas that contradict God’s Word.
Ես մտադիր եմ ցույց տալ, թե ինչպես է Ղևտացոց քսանվեցերորդ գլխի «յոթ ժամանակները» Դանիելի գրքում «թաքնված ակնհայտի մեջ», միևնույն ժամանակ նաև մատնանշելով, որ այն թաքցված էր այն մարդկային գործիքների միջոցով, որոնց Աստված գործածեց Դանիելի գրքում ներկայացված «քարի» մատուցման մեջ՝ այն քարի, որի վրա գայթակղվում են։ Այս ներկայացման լույսին հետևելը պահանջում է «ամբողջականություն»։ Ամբողջականության այն սահմանումը, որ ես առաջարկում եմ, կարելի է բնորոշել որպես հետևողականություն մարդու արարքներում, արժեքներում, մեթոդներում և սկզբունքներում։ Դա կպահանջի, որ մենք հավատարիմ մնանք այն ամենին, ինչ հայտնված է Աստծո Խոսքի մեջ, նույնիսկ այն ժամանակ, երբ դա չի համընկնում մարդկային այն պատկերացումների հետ, որոնք հակասում են Աստծո Խոսքին։
“Strict integrity should be cherished by every student. Every mind should turn with reverent attention to the revealed word of God. Light and grace will be given to those who thus obey God. They will behold wondrous things out of His law. Great truths that have lain unheeded and unseen since the day of Pentecost, are to shine from God’s word in their native purity. To those who truly love God the Holy Spirit will reveal truths that have faded from the mind, and will also reveal truths that are entirely new. Those who eat the flesh and drink the blood of the Son of God will bring from the books of Daniel and Revelation truth that is inspired by the Holy Spirit. They will start into action forces that cannot be repressed. The lips of children will be opened to proclaim the mysteries that have been hidden from the minds of men. The Lord has chosen the foolish things of this world to confound the wise, and the weak things of the world to confound the mighty.” The Fundamentals of Christian Education, 474.
«Խիստ անարատությունը պետք է փայփայվի յուրաքանչյուր ուսանողի կողմից։ Ամեն մի միտք պետք է ակնածալից ուշադրությամբ դառնա դեպի Աստծո հայտնված խոսքը։ Լույս և շնորհ կտրվեն նրանց, ովքեր այսպես հնազանդվում են Աստծուն։ Նրանք Նրա օրենքից զարմանալի բաներ պիտի տեսնեն։ Մեծ ճշմարտությունները, որոնք Պենտեկոստեի օրից ի վեր մնացել են անուշադրության մատնված և անտեսված, պիտի շողան Աստծո խոսքից իրենց բնիկ մաքրությամբ։ Նրանց, ովքեր ճշմարտապես սիրում են Աստծուն, Սուրբ Հոգին պիտի հայտնի ճշմարտություններ, որոնք խամրել են մտքից, և նաև պիտի հայտնի ճշմարտություններ, որոնք բոլորովին նոր են։ Նրանք, ովքեր ուտում են Աստծո Որդու մարմինը և խմում Նրա արյունը, Դանիելի և Հայտնության գրքերից պիտի դուրս բերեն ճշմարտություն, որ ներշնչված է Սուրբ Հոգով։ Նրանք շարժման պիտի դնեն ուժեր, որոնք հնարավոր չէ զսպել։ Մանուկների շուրթերը պիտի բացվեն՝ հռչակելու այն խորհուրդները, որոնք ծածկված են եղել մարդկանց մտքից։ Տերը ընտրել է այս աշխարհի հիմար բաները, որպեսզի ամաչեցնի իմաստուններին, և աշխարհի տկար բաները՝ ամաչեցնելու զորավորներին»։ The Fundamentals of Christian Education, 474.
An easy example of both the human error that is found in the book of Daniel, and the unwillingness to adhere to God’s Word, can be found in the word translated as “daily” in Daniel chapter eight. Integrity would demand that if Ellen White commented on that word, as she does, that as Seventh-day Adventists that profess to uphold the Spirit of Prophecy, we would automatically use her commentary on the word to direct our understanding.
Դանիելի գրքում առկա թե՛ մարդկային սխալի, թե՛ Աստծո Խոսքին հավատարիմ մնալու չկամության դյուրին օրինակը կարելի է գտնել Դանիելի գրքի ութերորդ գլխում «ամենօրյա» թարգմանված բառի մեջ։ Ազնվությունը կպահանջեր, որ եթե Էլեն Ուայթը մեկնաբանել է այդ բառը, ինչպես և անում է, ապա մենք՝ որպես Յոթերորդ օրվա ադվենտիստներ, որ դավանում ենք մարգարեության Հոգին պաշտպանելը, ինքնաբերաբար նրա մեկնաբանությունն օգտագործեինք՝ այդ բառի վերաբերյալ մեր հասկացողությունը ուղղորդելու համար։
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
«Ապա ես «Մշտականի» վերաբերյալ տեսա, որ «զոհաբերություն» բառը ավելացվել է մարդկային իմաստությամբ և չի պատկանում բնագրին, և որ Տերը դրա ճշմարիտ ըմբռնումը տվեց նրանց, ովքեր հռչակում էին դատաստանի ժամի աղաղակը։ Երբ միությունը գոյություն ուներ՝ մինչև 1844 թվականը, գրեթե բոլորը միավորված էին «Մշտականի» վերաբերյալ ճշմարիտ ըմբռնման մեջ. բայց 1844 թվականից ի վեր, խառնակության մեջ, ընդունվել են այլ տեսակետներ, և դրանց հետևել են խավարն ու խառնաշփոթությունը»։ Review and Herald, November 1, 1850.
We could spend a great deal of time on these two sentences, for when they finally get placed in the book Early Writings, the human editors have placed a misguided definition of what is stated, but that is another story. For our purposes we simply wish to point out two relevant points. The first point is that Sister White says “the word “sacrifice” was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text.”
Մենք կարող էինք շատ ժամանակ հատկացնել այս երկու նախադասություններին, որովհետև երբ դրանք վերջապես տեղ են գտնում «Early Writings» գրքում, մարդկային խմբագիրները տեղադրել են ասվածի մի մոլորեցնող սահմանում, սակայն դա այլ պատմություն է։ Մեր նպատակների համար մենք պարզապես ցանկանում ենք մատնանշել երկու առնչվող կետ։ Առաջին կետն այն է, որ Քույր Ուայթն ասում է. «“sacrifice” բառը ներմուծվել է մարդու իմաստությամբ և տեքստին չի պատկանում»։
Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.
Ապա լսեցի, որ մի սուրբ խոսում էր, և մեկ այլ սուրբ ասաց այն որոշակի սրբին, որ խոսում էր. «Մինչև ե՞րբ պիտի լինի տեսիլքը մշտական զոհաբերության, ավերիչ հանցանքի մասին, որպեսզի թե՛ սրբավայրը և թե՛ զորքը ոտնակոխ լինեն»։ Դանիել 8:13.
The previous verse is the question that elicits the answer of verse fourteen, and that answer represents the central pillar and foundation of Adventism. And in the very question that produces that great light represented as the central pillar of Adventism, we are informed that human wisdom has made an error by placing an added word into the translation of the verse.
Նախորդ համարը այն հարցն է, որ առաջ է բերում տասնչորսերորդ համարի պատասխանը, և այդ պատասխանը ներկայացնում է Ադվենտիզմի կենտրոնական սյունն ու հիմքը։ Եվ հենց այն հարցի մեջ, որ ծնում է այդ մեծ լույսը, որը ներկայացված է որպես Ադվենտիզմի կենտրոնական սյունը, մեզ տեղեկացվում է, որ մարդկային իմաստությունը սխալ է գործել՝ համարի թարգմանության մեջ մի հավելյալ բառ տեղադրելով։
There are literally hundreds of added words in the translation of the 1611 KJV Bible, but there is only one time that God identifies any of those hundreds of added words as erroneous. And it is clear it was an error that was produced by the human side of the combination of humanity and divinity which produced the Word of God. More significant is that there would be no need for any inspired commentary on the added word “sacrifice” if it were not something that produced an incorrect understanding of the verse. It is clear that it does, for the inspired commentary not only identifies that the word should not be there, but also identifies that “those who gave the judgment hour cry,” were given “the correct view” of the “daily” by the Lord. Integrity demands that we use those two sentences just as they read.
1611 թվականի KJV Աստվածաշնչի թարգմանության մեջ բառացիորեն հարյուրավոր ավելացված բառեր կան, սակայն կա միայն մեկ դեպք, երբ Աստված այդ հարյուրավոր ավելացված բառերից որևէ մեկը բնորոշում է որպես սխալ։ Եվ պարզ է, որ դա մի սխալ էր, որն առաջացել էր մարդկայնության և աստվածայնության այն համադրության մարդկային կողմից, որի արդյունքում ծնվեց Աստծո Խոսքը։ Ավելի նշանակալիցն այն է, որ ավելացված «զոհաբերություն» բառի վերաբերյալ ներշնչված որևէ մեկնաբանության կարիք չէր լինի, եթե դա այնպիսի մի բան չլիներ, որ առաջացներ համարի սխալ ըմբռնում։ Պարզ է, որ հենց այդպես էլ կա, որովհետև ներշնչված մեկնաբանությունը ոչ միայն նշում է, որ այդ բառը այնտեղ չպետք է լինի, այլև ցույց է տալիս, որ «նրանք, ովքեր հռչակեցին դատաստանի ժամի աղաղակը», Տիրոջից ստացան «ճիշտ ըմբռնումը» «ամենօրյայի» վերաբերյալ։ Անկեղծությունը պահանջում է, որ մենք այդ երկու նախադասություններն օգտագործենք ճիշտ այնպես, ինչպես դրանք գրված են։
Those who gave the judgment hour cry identified “the daily” as a symbol representing paganism or pagan Rome, depending on the context where it is located. The word translated as “daily” occurs five times in the book of Daniel. All five occurrences are as a noun. The word occurs one hundred and four times in God’s Word, and ninety-nine times it is used as an adjective, but in the book of Daniel alone, it is used as a noun. The men who translated the King James Bible saw the word ninety-nine times as an adjective, so when it came to the book of Daniel, they attempted to make it an adjective in order to agree with all the other times it occurred as an adjective. In order to do that, they added the word “sacrifice.” But God, through Ellen White, said that “sacrifice” should be omitted, which would mean that “the daily” is to be understood as a noun.
Նրանք, ովքեր հռչակեցին դատաստանի ժամի աղաղակը, «ամենօրյա»-ն նույնացրին որպես մի խորհրդանիշ, որը ներկայացնում է հեթանոսությունը կամ հեթանոսական Հռոմը՝ կախված այն համատեքստից, որտեղ այն գտնվում է։ «Ամենօրյա» թարգմանված բառը Դանիելի գրքում հանդիպում է հինգ անգամ։ Այդ բոլոր հինգ դեպքերում այն գործածված է որպես գոյական։ Այդ բառը Աստծո Խոսքում հանդիպում է հարյուր չորս անգամ, և իննսունինը անգամ այն գործածված է որպես ածական, բայց միայն Դանիելի գրքում է այն գործածված որպես գոյական։ Քինգ Ջեյմս Աստվածաշունչը թարգմանած մարդիկ այդ բառը իննսունինը անգամ տեսան որպես ածական, ուստի, երբ հասան Դանիելի գրքին, փորձեցին այն դարձնել ածական, որպեսզի համապատասխաներ բոլոր մյուս այն դեպքերին, երբ այն գործածված էր որպես ածական։ Այդ անելու համար նրանք ավելացրին «զոհաբերություն» բառը։ Սակայն Աստված, Էլեն Ուայթի միջոցով, ասաց, որ «զոհաբերություն»-ը պետք է թողնվի, ինչը կնշանակի, որ «ամենօրյա»-ն պետք է հասկացվի որպես գոյական։
Those who stand opposed to God’s counsel on this word within Adventism define the word as a symbol of Christ’s heavenly sanctuary ministry, but those who gave the judgment hour cry correctly defined it as paganism. Adventism today uses a symbol of a satanic power to represent Christ!
Նրանք, ովքեր ադվենտիզմի ներսում այս խոսքի վերաբերյալ հակադրվում են Աստծու խորհրդին, այդ խոսքը սահմանում են որպես Քրիստոսի երկնային սրբարանի ծառայության խորհրդանիշ, սակայն նրանք, ովքեր հռչակեցին դատաստանի ժամի աղաղակը, այն ճիշտ կերպով սահմանեցին որպես հեթանոսություն։ Ադվենտիզմն այսօր սատանայական զորության խորհրդանիշ է գործածում՝ Քրիստոսին ներկայացնելու համար։
Through erroneous human logic, the true understanding of the word translated as “the daily” has been hidden from Adventism. Adventists that base their prophetic study on subjects that occur randomly through the years in their Sabbath School quarterlies lazily drink the Kool-Aid that is dished out through those quarterlies, and which are confirmed by pastors who themselves have not the integrity necessary to allow any input from the comments on the subject by Sister White.
Սխալ մարդկային տրամաբանության միջոցով «ամենօրյա»-ով թարգմանված բառի ճշմարիտ ըմբռնումը թաքցվել է ադվենտիզմից։ Այն ադվենտիստները, որոնք իրենց մարգարեական ուսումնասիրությունը հիմնում են այն թեմաների վրա, որոնք տարիների ընթացքում պատահականորեն հայտնվում են իրենց Շաբաթօրյա դպրոցի եռամսյակային դասագրքերում, ծուլորեն կուլ են տալիս այն թույնը, որ մատուցվում է այդ եռամսյակային դասագրքերի միջոցով և հաստատվում է հովիվների կողմից, որոնք իրենք չունեն այնպիսի ազնվություն, որ թույլ տան որևէ ներգործություն Քույր Ուայթի՝ այդ թեմայի վերաբերյալ մեկնաբանություններից։
The history of the controversy of “the daily” reached the turning point around 1911, where Sister White directly stated that those who had rejected the pioneer understanding of “the daily” as paganism, and who were teaching that “the daily” represented Christ’s sanctuary ministry, had received their understanding from “angels that were expelled from heaven” (20 MR 17).
«մշտականի» վերաբերյալ վեճի պատմությունը իր շրջադարձային կետին հասավ մոտ 1911 թվականին, երբ Քույր Ուայթը ուղղակիորեն հայտարարեց, որ նրանք, ովքեր մերժել էին «մշտականի»՝ որպես հեթանոսության մասին պիոներական ըմբռնումը և ուսուցանում էին, թե «մշտականը» ներկայացնում է Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունը, իրենց այդ ըմբռնումը ստացել էին «երկնքից վտարված հրեշտակներից» (20 MR 17):
The truth of “the daily” has been identified clearly by Sister White, and she teaches that “holy angels” guided the mind of William Miller and that “angels expelled from heaven” guide the minds of those who teach that “the daily” represents Christ’s heavenly sanctuary ministry. The truth of “the daily”, as presented by those who gave the judgment hour cry, was discovered by William Miller.
«ամենօրյա»-ի ճշմարտությունը հստակորեն նույնացվել է Սպիտակ Քրոջ կողմից, և նա սովորեցնում է, որ «սուրբ հրեշտակները» առաջնորդել են Ուիլյամ Միլլերի միտքը, իսկ «երկնքից արտաքսված հրեշտակները» առաջնորդում են նրանց մտքերը, ովքեր ուսուցանում են, թե «ամենօրյա»-ն ներկայացնում է Քրիստոսի երկնային սրբարանի ծառայությունը։ «ամենօրյա»-ի ճշմարտությունը, ինչպես այն ներկայացվել էր նրանց կողմից, ովքեր հռչակեցին դատաստանի ժամի աղաղակը, հայտնաբերվել էր Ուիլյամ Միլլերի կողմից։
“I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take away;’ he shall take away the daily; ‘from the time the daily shall be taken away,’ &c. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thess. ii, 7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ &c. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is the daily! Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.” Second Advent Manual, 66.
«Ես շարունակեցի կարդալ և չկարողացա գտնել որևէ այլ դեպք, որտեղ այն [մշտնջենավորը] գտնվեր, բացի Դանիելում։ Այնուհետև [համաձայնության բառարանի օգնությամբ] վերցրի այն բառերը, որոնք կապված էին դրա հետ՝ «վերցնել away»․ նա պիտի վերցնի մշտնջենավորը, «այն ժամանակից, երբ մշտնջենավորը պիտի վերցվի away», և այլն։ Շարունակեցի կարդալ և մտածում էի, թե, երևի, ոչ մի լույս չեմ գտնի այդ տեքստի վրա․ վերջապես հասա Բ Թեսաղ. ii, 7, 8-ին։ «Որովհետև անօրենության խորհուրդն արդեն գործում է. միայն նա, ով այժմ արգելակում է, պիտի արգելի, մինչև որ ճանապարհից վերացվի, և ապա կհայտնվի այն ամբարը», և այլն։ Եվ երբ հասա այդ տեքստին, ո՜հ, որքան պարզ ու փառավոր երևաց ճշմարտությունը։ Ահա՛ այն։ Դա է մշտնջենավորը։ Լավ, այժմ ի՞նչ է Պողոսը հասկանում «նա, ով այժմ արգելակում է» կամ խոչընդոտում է ասելով։ «Մեղքի մարդ» և «ամբարը» ասելով՝ նկատի ունի Պապականությունը։ Լավ, իսկ ի՞նչն է խանգարում, որ Պապականությունը հայտնվի։ Դե, դա հեթանոսությունն է․ ուրեմն «մշտնջենավորը» պետք է նշանակի հեթանոսություն»։ Second Advent Manual, 66.
What is really sobering about Miller’s discovery that “the daily” represented paganism, is where he found the truth. He found it in the passage of the apostle Paul’s writings where Paul not only defines “the daily” as paganism, but it is the passage identifying that those who received not the love of the truth, receive strong delusion. The acceptance of “the daily” as a symbol of Christ’s sanctuary ministry, the definition that came from angels that were expelled from heaven, is the symbol of those in Adventism who have not the integrity necessary to rightly divide the word of truth, and therefore are already destined to receive strong delusion.
Իսկապես սթափեցնողն այն է, թե որտեղ Միլլերը գտավ այն բացահայտումը, որ «ամենօրյա»-ն ներկայացնում էր հեթանոսությունը։ Նա ճշմարտությունը գտավ Պողոս առաքյալի գրվածքների այն հատվածում, որտեղ Պողոսը ոչ միայն սահմանում է «ամենօրյա»-ն որպես հեթանոսություն, այլև հենց այն հատվածն է, որ ցույց է տալիս, թե նրանք, ովքեր չընդունեցին ճշմարտության սերը, ընդունում են զորեղ մոլորություն։ «Ամենօրյա»-ն որպես Քրիստոսի սրբարանի ծառայության խորհրդանիշ ընդունելը՝ այն սահմանումը, որ եկել էր երկնքից վտարված հրեշտակներից, խորհրդանիշն է ադվենտիզմի մեջ գտնվող այն անձանց, որոնք չունեն այն ազնվությունը, որ անհրաժեշտ է ճշմարտության խոսքը ուղիղ բաժանելու համար, և հետևաբար արդեն իսկ նշանակված են ընդունելու զորեղ մոլորություն։
I do not want to sidetrack the point we are seeking to identify. That point is that the “seven times” that is identified in the same vision where “the daily” is located has been hidden by human hands, though it remains in plain sight. This was simply an easy example of how a human translation error made long centuries ago, that is thereafter manipulated in human minds by angels that were expelled from heaven, is used today at this crucial time just before the final crisis at the end of the world, to blind minds to truth that is actually in plain sight.
Ես չեմ ցանկանում շեղվել այն հիմնական մտքից, որը մենք ձգտում ենք որոշել։ Այդ միտքն այն է, որ «յոթ ժամանակները», որոնք նշված են նույն տեսիլքում, ուր գտնվում է «մշտականը», մարդկային ձեռքերով թաքցվել են, թեև մնում են բոլորի աչքի առաջ։ Սա պարզապես դյուրին օրինակ էր այն բանի, թե ինչպես շատ դարեր առաջ կատարված մարդկային թարգմանչական սխալը, որը հետագայում մարդկային մտքերում շահարկվում է երկնքից արտաքսված հրեշտակների կողմից, այսօր՝ այս վճռական ժամանակում, աշխարհի վախճանի վերջին ճգնաժամից անմիջապես առաջ, գործածվում է՝ կուրացնելու մտքերը այն ճշմարտության հանդեպ, որը իրականում բոլորի աչքի առաջ է։
In the 1910 time period the rebellion of “the daily” was just getting under way, W. W. Prescott and A. G. Daniells were spearheading the satanic work of rejecting the foundational understanding of “the daily.” The following article is a letter from that very time, where Sister White addresses the satanic view that “the daily” in the book of Daniel represents Christ’s sanctuary work. At that time the two men were pushing the idea of going into the old pioneer books and changing the pioneer understanding to their new satanic definition. It is my hope that we can exercise integrity as we read the article.
1910 թվականի ժամանակահատվածում «ամենօրյայի» ապստամբությունը նոր էր սկսվում, և Վ. Վ. Պրեսքոթն ու Ա. Գ. Դանիելսը գլխավորում էին «ամենօրյայի» վերաբերյալ հիմնարար հասկացողության մերժման սատանայական գործը։ Ստորև բերված հոդվածը հենց այդ ժամանակից մի նամակ է, որտեղ Քույր Ուայթը անդրադառնում է այն սատանայական տեսակետին, թե Դանիելի գրքում «ամենօրյան» ներկայացնում է Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունը։ Այդ ժամանակ այդ երկու մարդիկ առաջ էին մղում այն գաղափարը, թե պետք է դիմել հին ռահվիրաների գրքերին և ռահվիրաների հասկացողությունը փոխել իրենց նոր սատանայական սահմանմամբ։ Իմ հույսն է, որ մենք կկարողանանք ազնվությամբ մոտենալ հոդվածի ընթերցմանը։
“At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven. Satan’s work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan’s devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence.
«Մեր փորձառության այս փուլում մենք չպետք է թույլ տանք, որ մեր միտքերը շեղվեն այն հատուկ լույսից, որ [մեզ] տրվել էր՝ խորհելու մեր համաժողովի կարևոր հավաքի ժամանակ։ Եվ այնտեղ էր եղբայր Դանիելսը, որի մտքի վրա թշնամին աշխատում էր, իսկ ձեր միտքն ու երեց Պրեսկոտի միտքը ազդվում էին այն հրեշտակների կողմից, որոնք վտարվել էին երկնքից։ Սատանայի գործն էր շեղել ձեր միտքերը, որպեսզի ներմուծվեն մանրուքներ ու չնչին բաներ, որոնք Տերը ձեզ չէր ներշնչել ներմուծելու։ Դրանք էական չէին։ Սակայն սա շատ բան էր նշանակում ճշմարտության գործի համար։ Եվ ձեր մտքերի գաղափարները, եթե ձեզ հնարավոր լիներ շեղել դեպի մանրուքներ ու չնչին բաներ, Սատանայի հնարած գործն է։ Դուք կարծում եք, թե գրքերում գրված փոքր բաները ուղղելով՝ մեծ գործ պիտի կատարեիք։ Բայց ինձ հանձնարարված է ասել. լռությունը պերճախոսություն է։»
“I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy’s plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.
«Ես պետք է ասեմ. դադարեցրե՛ք թերություններ փնտրելուց։ Եթե սատանայի այս նպատակը միայն կարողանար իրականացվել, այնժամ ձեզ թվում է, թե ձեր գործը կդիտվեր որպես իր մտահղացմամբ ամենահրաշալին։ Թշնամու ծրագիրն էր ի մի բերել բոլոր ենթադրյալ առարկելի գծերը այնտեղ, որտեղ մտքերի բոլոր դասերը համաձայն չէին»։
“And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would cause great confusion and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.
«Եվ ի՞նչ ապա։ Կկատարվեր հենց այն գործը, որ հաճելի է սատանային։ Արտաքինների առաջ մեր հավատի այնպիսի ներկայացում կտրվեր, ինչն առանձնապես կհամապատասխաներ նրանց, և որը կզարգացներ բնավորության այնպիսի գծեր, որոնք մեծ շփոթություն կպատճառեին և կզբաղեցնեին այն ոսկեղեն պահերը, որոնք պետք է նախանձախնդրորեն օգտագործվեին ժողովրդի առջև այդ մեծ պատգամը ներկայացնելու համար։ Այն ներկայացումները, որ մենք մշակել ենք որևէ թեմայի վերաբերյալ, չէին կարող բոլորը ներդաշնակ լինել, և արդյունքը կլիներ թե՛ հավատացյալների, թե՛ անհավատների մտքերի շփոթեցումը։ Հենց սա էր այն, ինչ սատանան ծրագրել էր, որ տեղի ունենա,— այն ամենը, ինչը կարելի կլիներ մեծացնել որպես անհամաձայնություն»։
“Read Ezekiel, chapter 28. Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.
«Կարդացե՛ք Եզեկիել, գլուխ 28-ը։ Ահա այստեղ մի մեծ գործ է, որտեղ օտար ոգիները կարող են դեր կատարել։ Սակայն Տերը մի գործ ունի կատարելու՝ կորչող հոգիները փրկելու համար. և այն տեղերը, որոնք Սատանան, կերպարանափոխված, կարող էր լցնել՝ խառնաշփոթ մտցնելով մեր շարքերը, նա դա կատարյալ կերպով կանի, և բոլոր այդ փոքրիկ տարբերությունները կմեծանան, աչքի ընկնող կդառնան։»
“And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan’s wiles be brought in, should this “Daily” be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan’s cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.
«Եվ ինձ սկզբից իսկ ցույց տրվեց, որ Տերը ո՛չ Երեց Դանիելսին և ո՛չ էլ Պրեսկոտին չէր տվել այս գործի բեռը։ Պե՞տք է արդյոք սատանայի խորամանկությունները ներմուծվեն, պե՞տք է արդյոք այս «Ամենօրյա»-ն այդքան մեծ հարց դառնա, որ ներմուծվի՝ միտքերը շփոթեցնելու և այս կարևոր ժամանակաշրջանում գործի առաջխաղացումն արգելակելու համար։ Դա չպետք է լինի, ինչ էլ որ լինի։ Այս թեման չպետք է ներկայացվի, որովհետև այն ոգին, որ ներմուծվելու էր, լինելու էր արգելող, և Լյուցիֆերը հետևում է յուրաքանչյուր շարժման։ Սատանայական գործակալությունները կսկսեին նրա գործը, և մեր շարքերի մեջ շփոթություն կներմուծվեր։ Դուք կոչված չեք որոնելու այն կարծիքների տարբերությունը, որը քննության հարց չէ. բայց ձեր լռությունը պերճախոսություն է։ Ես ամբողջ հարցը պարզորեն ունեմ իմ առջև։ Եթե սատանան կարողանար մեր սեփական ժողովրդի որևէ մեկին ներքաշել այս թեմաների մեջ, ինչպես որ նա մտադրվել է անել, Սատանայի գործը կհաղթե՛ր։ Այժմ գործը պետք է առանց հապաղման ձեռնարկվի, և ոչ մի [տարբերություն] կարծիքի չպետք է արտահայտվի»։
“Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].
«Սատանան կներշնչեր այն մարդկանց, որոնք մեզանից դուրս են եկել, միավորվել չար հրեշտակների հետ և աննշան հարցերով խոչընդոտել մեր գործը, և ինչպիսի՛ ցնծություն կլիներ թշնամու բանակում։ Մոտեցե՛ք միմյանց, մոտեցե՛ք միմյանց։ Թող յուրաքանչյուր տարբերություն թաղվի։ Մեր աշխատանքն այժմ այն է, որ մեր ամբողջ մարմնական և մտքի-նյարդային ուժը նվիրենք այս տարբերությունները ճանապարհից հեռացնելու գործին, և բոլորը ներդաշնակվեն։ Եթե Սատանային իր մեծ, չսրբագործված իմաստությամբ թույլ տրվեր թեկուզ ամենաչնչին հենարան գտնել, [նա կցնծար]»։
“Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.
«Այժմ, երբ տեսա, թե ինչպես էիք գործում, իմ միտքը ըմբռնեց ամբողջ իրավիճակն ու այն հետևանքները, եթե առաջ գնայիք և մեզ լքած կողմերին թեկուզ ամենափոքր հնարավորություն տայիք խառնաշփոթ մտցնելու մեր շարքերի մեջ։ Ձեր իմաստության պակասը հենց այն էր, ինչ Սատանան կցանկանար։ Ձեր բարձրաձայն հռչակումը Սուրբ Հոգու ներշնչմամբ չէր։ Ինձ հանձնարարված էր ձեզ ասել, որ Աստծո կողմից առաջնորդված մարդկանց գրություններում թերություններ որոնելը Աստծուց ներշնչված չէ։ Եվ եթե սա է այն իմաստությունը, որ երեց Դանիելսը կտար ժողովրդին, ապա ոչ մի դեպքում նրան պաշտոնական դիրք մի տվեք, որովհետև նա չի կարող պատճառից հետևանք դատել։ Այս հարցի վերաբերյալ ձեր լռությունը ձեր իմաստությունն է։ Այժմ, մահացած մարդկանց հրատարակություններում թերություններ որոնելու նման ամեն բան այն գործը չէ, որ Աստված ձեզանից որևէ մեկին տվել է անելու։ Քանզի եթե այս մարդիկ՝ երեցներ Դանիելսն ու Պրեսկոտը, քաղաքներում աշխատելու գործում հետևած լինեին տրված հրահանգներին, ապա շատերը, չափազանց շատերը, կհամոզվեին ճշմարտությամբ և կդառնային, ընդունակ մարդիկ, որոնք [այժմ] այնպիսի դիրքերում են, ուր նրանք այլևս երբեք հասանելի չեն լինի»։
“All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.
«Ամբողջ աշխարհը պետք է դիտվի որպես մեկ մեծ ընտանիք։ Եվ երբ դուք ունեք գիտելիքի այդպիսի աղբյուր, որից կարող եք քաղել, ինչո՞ւ եք աշխարհը տարիներ շարունակ թողել կորչելու՝ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի տված վկայություններով։ Ճշմարիտ կրոնը մեզ սովորեցնում է յուրաքանչյուր տղամարդու և կնոջ դիտել որպես անձ, որին մենք կարող ենք բարիք անել։»
“This has been in print many years: ‘A Balanced Mind,’ testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.
«Սա տպագրվել է շատ տարիներ առաջ. «Հավասարակշռված միտքը», վկայություն Ավագ Անդրյուսին։ Միտքը կարող է մշակվել, որպեսզի դառնա զորություն՝ իմանալու, թե երբ խոսել և ինչ բեռներ ստանձնել ու կրել, որովհետև Քրիստոսն է ձեր ուսուցիչը։ Եվ ես խորապես վախեցա ձեզ համար [երբ տեսա ձեզ] մեծարելիս ձեր իմաստությունը և ընթանալիս այնպիսի ընթացքով, որ տարաձայնություններ մտցնի։ Տերը կոչ է անում իմաստուն մարդկանց, որոնք կարող են լռություն պահել, երբ նրանց համար դա անելն իմաստություն [է]։ Եթե դուք կամենում եք լիարժեք մարդ լինել, կարիք ունեք սրբագործության՝ Հիսուս Քրիստոսի միջոցով։ Այժմ մի գործ է հենց նոր սկսվել, և թող իմաստությունը երևա ամեն սպասավորի, ամեն [մի] համաժողովի նախագահի մեջ։ Բայց ահա կար մի գործ, որ դուք տարիներ առաջ պետք է ձեռնարկեիք, որտեղ դուք պետք է բարձրացնեիք ձեր ձայնը հենց այս գործի համար։ Քրիստոս Իր ամբողջ ժողովրդին հատուկ հրահանգներ է տվել, թե ինչ պիտի անեն և ինչ բաներ պիտի չանեն։ Եվ մեզ մնացել է քիչ ժամանակ՝ իրականացնելու Տիրոջ արդարությունը։ Դուք կարող եք հասկանալ Տիրոջ ճանապարհը։ Ես տեսա ձեր նպատակը՝ գործերը վարելու ըստ ձեր սեփական մտահղացման այն բանից հետո, երբ դուք նշանակվեցիք նախագահ։ Դուք մտածել էիք, թե հրաշալի գործեր պիտի անեք, որոնք այնպիսի աշխատանք էին, որ Աստված ձեր ձեռքը չէր դրել՝ անելու համար։ Այժմ ձեր գործը ճնշելը չէ, այլ, եթե Տերը ձեզ ընդունել է ծառայելու, ապա որքան հնարավոր է՝ թեթևացնել ամեն մի կարիք։ Բայց դուք շատ վաղուց իսկ ապացույց տվեցիք, որ իմաստությունն ու սրբագործված դատողությունը ձեր կողմից չեն դրսևորվել։ Դուք բացահայտ առաջ քաշեցիք այնպիսի հարցեր, որոնք չէին ընդունվի, եթե Տերը լույս չտար։»
“I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the ‘Daily’ and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.
«Ինձ հրահանգվել է, որ այսպիսի շտապ քայլեր չպետք է արված լինեին, ինչպես, օրինակ, ձեզ համաժողովի նախագահ ընտրելը թեկուզ ևս մեկ տարով։ Բայց Տերը արգելում է այլևս նման շտապ որոշումներ, մինչև որ հարցը Տիրոջ առաջ դրվի աղոթքով. և քանի որ ձեզ հասել էր այն պատգամը, որ Տիրոջ գործը, որ դրված է նախագահի վրա, չափազանց հանդիսավոր պատասխանատվություն է, դուք բարոյական իրավունք չունեիք այնպես բռնկվելու, ինչպես արեցիք «Daily»-ի հարցի վերաբերյալ, և ենթադրելու, թե ձեր ազդեցությունը պիտի վճռի այդ հարցը։ Այնտեղ էր Երեց Հասքելը, որ կրել է ծանր պատասխանատվություններ, և այնտեղ է Երեց Իրվինը, և մի քանի ուրիշ մարդիկ, որոնց կարող էի հիշատակել, որոնք կրում են ծանր պատասխանատվություններ։»
“Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord’s judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.
«Ո՞ւր էր ձեր հարգանքը տարեց մարդկանց հանդեպ։ Ի՞նչ իշխանություն կարող էիք գործադրել՝ առանց բոլոր պատասխանատու մարդկանց ներգրավելու՝ հարցը կշռադատելու համար։ Բայց այժմ եկեք քննենք այդ հարցը։ Այժմ մենք պետք է վերստին քննենք, թե արդյոք դա Տիրոջ դատաստանն է՝ անտեսված մնացած աշխատանքի դիմաց ձեր նախանձախնդրությունը ցույց տալու՝ աշխատանքը ևս մեկ տարի առաջ տանելու գործում։ Եթե դուք ևս մեկ տարի շարունակեք այդ աշխատանքը այն օգնությամբ, որ պիտի միանա ձեզ, ապա փոփոխություն պիտի տեղի ունենա ձեր և Երեց Պրեսկոտի մեջ։ Եվ խոնարհեցրե՛ք ձեր սրտերը Աստծո առաջ։ Տերը պիտի տեսնի ձեր մեջ այլ փորձառության դրսևորում, որովհետև եթե երբևէ մարդիկ կարիք են ունեցել վերափոխվելու ներկա [ժամանակում], ապա դա [վերաբերում է] Երեց Դանիելսին և Երեց Պրեսկոտին»։
“Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.
«Պետք է ընտրվեն յոթ մարդ, որոնք իմաստության մարդիկ են և Աստծո շնորհի գործադրությամբ ապացույց են տալիս վերափոխման։ Որովհետև այն մարդիկ, որոնք այնքան են կուրացած, որ չեն կարող պատճառից հետևանք դատել, այնպես որ անտեսեն այն մարդկանց, որոնք կրել են գործի պատասխանատվությունները, և այս համաժողովների նախագահներին, [և] որ մարդիկ, որոնք ավելի քան երկու տարի տանում են գործը, պետք է անտեսվեն, և տեղի ունենա այնպիսի մի հապճեպ հետևանք, որ մարդիկ անտեսեն հենց այն գործը, որ տարիներ շարունակ իրենց առաջ է դրվել՝ աշխատել քաղաքներում,— և ոչ, կամ շատ քիչ, ուշադրություն դարձվի տարեց մարդկանց՝ խորհրդի համար, այլ հռչակեն այն բաները, որ իրենք են ընտրում ժողովրդին տալ,— ինքնին վկայում է այն մասին, թե որքան անապահով է այդպիսի մեծ և սքանչելի գործին վստահվելու համար նման մարդկանց վիճակը։»
“Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.
«Քրիստոսը մեռած չէ։ Նա երբեք թույլ չի տա, որ Իր գործն այս տարօրինակ կերպով առաջ տարվի։ Թողե՛ք գրքերն անփոփոխ։ Եթե որևէ փոփոխություն էականորեն անհրաժեշտ լինի, Աստված այդ փոփոխության մեջ կհաստատի համահունչ ներդաշնակություն, բայց երբ մի պատգամ վստահվել է մարդկանց՝ դրա հետ կապված մեծ պատասխանատվություններով, [Աստված] պահանջում է հավատարմություն, որ գործելու է սիրով և մաքրելու է հոգին։ Երեցներ Դանիելսը և Պրեսկոտը երկուսն էլ վերադարձի կարիք ունեն։ Տարօրինակ մի գործ է ներս եկել, և այն ներդաշնակ չէ այն գործի հետ, որ Քրիստոսը եկավ մեր աշխարհը կատարելու. և բոլոր նրանք, որ ճշմարտապես դարձի են եկել, պիտի գործեն Քրիստոսի գործերը։»
“We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.
«Մենք բոլորս պետք է կատարենք այն գործը, որը պիտի փառավորի Հորը։ Մենք հասել ենք ճգնաժամի՝ կա՛մ այս իսկ նախապատրաստական ժամանակում համապատասխանելու Հիսուս Քրիստոսի բնավորությանը, կա՛մ չփորձելու [դա]։ Երեց Դանիելս, [դուք չպետք է] ձեզ ազատ զգաք, որպեսզի ձեր ձայնը բարձր հնչեցնեք, ինչպես արել եք նման հանգամանքներում։ Եվ հասկացե՛ք, որ համաժողովի նախագահը իշխող չէ։ Նա գործում է այն իմաստուն մարդկանց հետ միասին, որոնք զբաղեցնում են նախագահի պաշտոնը, և որոնց Աստված ընդունել է։ Նա իրավունք չունի միջամտելու տպագիր գրքերի մեջ եղած այն գրվածքներին, որոնք բխել են այն գրչերից, որոնց Աստված ընդունել է։ Նրանք այլևս չպետք է տիրապետեն, եթե չդրսևորեն ավելի քիչ իշխող, գերիշխող իշխանություն։ Ճգնաժամը վրա է հասել, որովհետև Աստված պիտի անարգվի։»
“How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, ‘There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And “I, if I be lifted up,” the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.’ Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . . [Lower third of this page left blank.]
«Ինչպե՞ս է Տերը նայում անմշակ քաղաքներին։ Քրիստոսը երկնքում է։ Այժմ դրա ճանաչումը պետք է լինի. «Թագավորական իշխանություն չկա։ Եվ այժմ այս աշխարհի ճգնաժամն է։ Այժմ Ես եմ փրկելու կամ կործանելու Զորությունը։ Այժմ այն ժամանակն է, երբ բոլորի ճակատագիրը Իմ ձեռքերում է։ Ես տվել եմ Իմ կյանքը աշխարհը փրկելու համար։ Եվ «Ես, եթե բարձրացվեմ», այն փրկարար շնորհը, որ պիտի պարգևեմ, պիտի ապացուցի, որ բոլոր նրանք, ովքեր պիտի կերպավորվեն աստվածային նմանության համեմատ և Ինձ հետ մեկ լինեն, պիտի գործեն այնպես, ինչպես Ես եմ գործում Իմ փրկագնող շնորհի զորությամբ»։ Ով որ կամենա, թող իր եղբայրների հետ միասին լծվի իրենց տրված գործը կատարելու, երբ պատասխանատու դիրքերում են՝ Տիրոջ տված խորհրդի ներքո, և ամենաջերմեռանդ կերպով ձգտի լիակատար ներդաշնակությամբ գործել Նրա հետ, Ով այնպես սիրեց աշխարհը, որ Իր կյանքը տվեց որպես լիակատար զոհ՝ աշխարհի փրկության համար։ Ես խոսում եմ մեր ծառայողներին, որ երբ նրանք ձեռնամուխ լինեն մեր քաղաքներում տարվող գործին, Խոսքի ծառայությանը թող ուղեկցի հանդարտ սրբազանություն։ Մենք չենք կարող պատշաճ տպավորություն գործել ժողովրդի մտքերի վրա, եթե մենք... [Այս էջի ստորին երրորդ մասը թողնված է դատարկ։]
“I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil’s side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.
«Արտագրում եմ իմ Օրագրից։ Ճշմարտությունը, ինչպես որ այն Հիսուսում է՝ խոսեցե՛ք դրա մասին, աղոթեցե՛ք դրա շուրջ, և նրա ամեն մի խոսքին հավատացե՛ք իր պարզության մեջ։ Ի՞նչ պիտի շահեիք, եթե սխալները ներկայացվեին այն մարդկանց առաջ, որոնք հեռացել են հավատքից և ականջ դրել խաբող հոգիների, մարդկանց, որոնք ոչ շատ վաղուց մեզ հետ էին հավատքի մեջ։ Մի՞թե պիտի կանգնեք սատանայի կողմը։ Ձեր ուշադրությունը դարձրե՛ք չմշակված դաշտերին։ Մեր առջև աշխարհածավալ գործ է։ Ինձ ներկայացումներ տրվեցին Ջոն Քելլոգի վերաբերյալ»։
“A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.
«Չափազանց գրավիչ մի անձնավորություն ներկայացնում էր այն պատեհակեղծ փաստարկների գաղափարները, որոնք ինքը ներկայացնում էր՝ զգացումներ, որոնք տարբեր էին Աստվածաշնչի իսկական ճշմարտությունից։ Եվ նրանք, ովքեր քաղցած ու ծարավ էին որևէ նոր բանի հանդեպ, առաջ էին մղում այնպիսի գաղափարներ [այնքան պատեհակեղծ], որ Երեց Պրեսկոտը մեծ վտանգի մեջ էր։ Երեց Դանիելսը մեծ վտանգի մեջ էր՝ ընկնելու մի մոլորության մեջ, թե եթե այս մտքերն ամենուր խոսվեին, դա ասես նոր աշխարհ լիներ»։
“Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect. I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter, when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the ‘Daily,’ the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strange crops of evil would take the place of truth.—Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.
«Այո՛, այդպես կլիներ, բայց մինչ նրանց միտքերը այսպես տարված էին, ինձ ցույց տրվեց, որ եղբայր Դանիելսը և եղբայր Պրեսկոտը իրենց փորձառության մեջ հյուսում էին հոգևոր[ապաշտական] երևույթ ունեցող զգացումներ և մեր ժողովրդին առաջնորդում էին դեպի գեղեցիկ զգացումներ, որոնք, եթե հնարավոր լիներ, կմոլորեցնեին հենց ընտրյալներին։ Ես պիտի իմ գրչով արձանագրեմ [այն փաստը], որ այս եղբայրները իրենց խաբուսիկ գաղափարների մեջ կտեսնեին այնպիսի թերություններ, որոնք ճշմարտությունը կդնեին անորոշության մեջ, և [այնուամենայնիվ] նրանք պիտի հանդես գային որպես [թե ունեն] մեծ հոգևոր խորաթափանցություն։ Այժմ ես պետք է նրանց ասեմ [որ], երբ ինձ ցույց տրվեց այս հարցը, երբ երեց Դանիելսը շեփորի պես բարձրացնում էր իր ձայնը՝ պաշտպանելով «Daily»-ի վերաբերյալ իր գաղափարները, ներկայացվեցին հետագա արդյունքները։ Մեր ժողովուրդը խառնաշփոթության մեջ էր ընկնում։ Ես տեսա արդյունքը, և ապա ինձ տրվեցին զգուշացումներ, որ եթե երեց Դանիելսը, առանց հետևանքների մասին մտածելու, այսպես ներշնչվի և իրեն թույլ տա հավատալ, թե ինքը Աստծո ներշնչման ներքո է, թերահավատություն կսերմանվի մեր շարքերով մեկ ամենուր, և մենք կհայտնվենք այնտեղ, ուր Սատանան պիտի հասցնի իր պատգամները։ Հաստատված անհավատությունն ու թերահավատությունը պիտի սերմանվեին մարդկային մտքերում, և չարի տարօրինակ բերքերը պիտի զբաղեցնեին ճշմարտության տեղը։—Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.»
Those that gave the judgment hour cry were given the correct view of “the daily” in the book of Daniel. Through the human hands which translated the book of Daniel, and thereafter by human beings that were being directed by angels that were expelled from heaven, the correct understanding of “the daily” has become hidden, though it is in plain sight. In Daniel when the word translated as “the daily” occurs, it is not to include the added human word “sacrifice.” In verse thirteen of Daniel eight we find one of the five times where this occurs in the book of Daniel. In that very verse, the “seven times” of Leviticus twenty-six is also identified, but through the same type of humanistic manipulation it has been hidden in plain sight.
Դատաստանի ժամի աղաղակը տվածներին տրվեց Դանիելի գրքում «մշտականի» վերաբերյալ ճիշտ հասկացողությունը։ Մարդկային այն ձեռքերի միջոցով, որոնք թարգմանեցին Դանիելի գիրքը, և ապա այն մարդկանց միջոցով, որոնք առաջնորդվում էին երկնքից արտաքսված հրեշտակների կողմից, «մշտականի» ճիշտ ըմբռնումը դարձել է թաքցված, թեև այն գտնվում է բացահայտ տեսադաշտում։ Դանիելի գրքում, երբ հանդիպում է այն բառը, որը թարգմանվել է որպես «մշտականը», այն չի ներառում մարդկային կողմից ավելացված «զոհ» բառը։ Դանիել ութերորդ գլխի տասներեքերորդ համարում մենք գտնում ենք այն հինգ դեպքերից մեկը, երբ դա հանդիպում է Դանիելի գրքում։ Հենց այդ համարում նույնպես նշված է նաև Ղևտացոց քսանվեցերորդ գլխի «յոթ ժամանակները», սակայն նույնատիպ մարդակենտրոն միջամտության միջոցով այն ևս թաքցված է բացահայտ տեսադաշտում։
We will look at this fact in the next article.
Այս փաստը մենք կքննարկենք հաջորդ հոդվածում։