Դանիելի գիրքը — Թիվ երեսուն

Թարսիսի նավերը քեզ համար երգում էին քո շուկայում, և դու լցվեցիր ու չափազանց փառավոր եղար ծովերի միջում։ Քո թիանավորները քեզ տարան մեծ ջրերի մեջ. արևելյան քամին կործանեց քեզ ծովերի միջում։ Քո հարստությունները, քո տոնավաճառները, քո ապրանքները, քո նավաստիները և քո նավավարները, քո ճեղքերը փակողները և քո առևտրով զբաղվողները, և քո բոլոր պատերազմիկ մարդիկ, որ քո մեջ են, և քո ամբողջ բազմությունը, որ քո միջում է, պիտի ընկնեն ծովերի միջում՝ քո կործանման օրը։ Արվարձանները պիտի դողան քո նավավարների աղաղակի ձայնից։ Եվ բոլոր նրանք, որ թի են բանեցնում, նավաստիները և ծովի բոլոր նավավարները, պիտի իջնեն իրենց նավերից, պիտի կանգնեն ցամաքի վրա։ Եվ իրենց ձայնը պիտի լսելի դարձնեն քո դեմ, դառնապես պիտի ողբան, հող պիտի ցանեն իրենց գլուխներին, պիտի թավալվեն մոխրի մեջ։ Եվ քեզ համար իրենց ամբողջովին ճաղատ պիտի անեն, քուրձ պիտի կապեն իրենց վրա, և պիտի լան քեզ համար սրտի դառնությամբ ու դառն ողբով։ Եվ իրենց ողբի մեջ քեզ համար սուգ պիտի բարձրացնեն և քեզ վրա պիտի ողբան՝ ասելով. «Ո՞ր քաղաքն է նման Տյուրոսին, ինչպես նա, որ կործանված է ծովի միջում»։ Երբ քո ապրանքները դուրս էին գալիս ծովերից, դու հագեցնում էիր բազում ժողովուրդների. դու հարստացնում էիր երկրի թագավորներին քո հարստությունների և քո առևտրի առատությամբ։ Այն ժամանակ, երբ ծովերը քեզ պիտի կոտրեն ջրերի խորքերում, քո ապրանքները և քո ամբողջ բազմությունը, որ քո միջում է, պիտի ընկնեն։ Կղզիների բոլոր բնակիչները պիտի ապշեն քեզ վրա, և նրանց թագավորները սաստիկ պիտի սարսափեն, նրանց երեսները պիտի խռովվեն։ Ժողովուրդների մեջ եղող վաճառականները քեզ վրա պիտի սուլեն. դու պիտի սարսափ լինես և այլևս երբեք չպիտի լինես։ Եզեկիել 27։25–36։

Ուստի նրա պատուհասները պիտի գան մեկ օրում՝ մահ, սուգ և սով, և նա պիտի իսպառ այրվի կրակով, որովհետև զորավոր է Տեր Աստվածը, որ դատում է նրան։ Եվ երկրի թագավորները, որ նրա հետ պոռնկություն են գործել ու վայելքների մեջ ապրել, պիտի ողբան նրան և կոծ անեն նրա վրա, երբ տեսնեն նրա այրման ծուխը՝ հեռու կանգնած նրա տանջանքի ահից՝ ասելով. «Վա՜յ, վա՜յ, մեծ քաղաք Բաբելոն, հզոր քաղաք, որովհետև մեկ ժամում եկավ քո դատաստանը»։ Եվ երկրի վաճառականները պիտի լան ու սգան նրա վրա, որովհետև այլևս ոչ ոք չի գնում նրանց ապրանքը՝ ոսկու և արծաթի, թանկագին քարերի և մարգարիտների, բեհեզի և ծիրանու, մետաքսի և կարմիրի, ամեն տեսակ թույայի փայտի, ամեն տեսակ փղոսկրե անոթների, ամեն տեսակ ամենաթանկ փայտից, պղնձից, երկաթից և մարմարից անոթների, դարչինի և խունկերի, անուշահոտությունների և յուղերի, կնդրուկի, գինու և յուղի, նուրբ ալյուրի և ցորենի, անասունների և ոչխարների, ձիերի և կառքերի, ստրուկների և մարդկանց հոգիների։ Եվ այն պտուղները, որոնց հետևից քո հոգին տենչում էր, հեռացան քեզանից, և բոլոր նրբագեղ ու շքեղ բաները հեռացան քեզանից, և այլևս երբեք չես գտնի դրանք։ Այս բաների վաճառականները, որ նրանից հարստացել էին, պիտի կանգնեն հեռու՝ նրա տանջանքի ահից, լալով ու ողբալով, և ասելով. «Վա՜յ, վա՜յ, այն մեծ քաղաքին, որ հագնված էր բեհեզով, ծիրանիով և կարմիրով, և զարդարված էր ոսկով, թանկագին քարերով և մարգարիտներով, որովհետև մեկ ժամում այսքան մեծ հարստությունը ի չիք եղավ»։ Եվ ամեն նավապետ, և բոլոր նավորդները, և նավաստիները, և որքան ծովով առևտուր անողները՝ հեռու կանգնեցին, և աղաղակում էին, երբ տեսնում էին նրա այրման ծուխը՝ ասելով. «Ո՞ր քաղաքն է նման այս մեծ քաղաքին»։ Եվ նրանք փոշի ցանեցին իրենց գլուխներին ու աղաղակում էին՝ լալով և ողբալով, ասելով. «Վա՜յ, վա՜յ, այն մեծ քաղաքին, որի ճոխության պատճառով ծովում նավեր ունեցող բոլորն հարստացան, որովհետև մեկ ժամում նա ամայացավ»։ Հայտնություն 18:8–19.

Եվ ես տեսա ու լսեցի մի հրեշտակ, որ թռչում էր երկնքի մեջտեղով՝ բարձր ձայնով ասելով. «Վա՜յ, վա՜յ, վա՜յ երկրի բնակիչներին՝ այն երեք հրեշտակների փողի մյուս ձայների պատճառով, որոնք դեռ պիտի հնչեն»։ Հայտնություն 8:13։

Տիւրոսի մասին մարգարէական բեռը։ Ողբացէ՛ք, ո՛վ Թարսիսի նաւեր, որովհետեւ նա աւերուած է, այնպէս որ ո՛չ տուն կայ, ո՛չ մուտք. Քեթիմի երկրից այդ յայտնուեցաւ նրանց։ Լռեցէ՛ք, ո՛վ կղզու բնակիչներ, որոնց Սիդոնի վաճառականները, որ ծովն են անցնում, լցրել էին։ Եւ մեծ ջրերի վրայ Սիհորի սերմը, գետի հունձքը, նրա եկամուտն է, եւ նա ազգերի շուկայատեղին է։ Ամօթքդ քեզ, ո՛վ Սիդոն, որովհետեւ ծովը խօսեց, այո՛, ծովի ամրութիւնը՝ ասելով. «Ես երկունքի մէջ չեմ եղել եւ չեմ ծնել, չեմ սնել երիտասարդների եւ չեմ մեծացրել կոյսերի»։ Ինչպէս Եգիպտոսի լուրի ժամանակ, այնպէս էլ Տիւրոսի լուրից նրանք խիստ պիտի ցաւեն։ Անցէ՛ք Թարսիս, ողբացէ՛ք, ո՛վ կղզու բնակիչներ։ Մի՞թէ սա է ձեր զուարթ քաղաքը, որի հնութիւնը վաղեմի օրերից է. իր իսկ ոտքերը նրան հեռու պիտի տանեն՝ պանդխտելու։ Ո՞վ խորհեց այս բանը Տիւրոսի դէմ, այն պսակադրող քաղաքի, որի վաճառականները իշխաններ են, որի առեւտրականները երկրի պատուականներն են։ Զօրքերի Տէրն է այդ խորհել՝ անարգելու ամեն փառքի հպարտութիւնը եւ արհամարհանքի մատնելու երկրի բոլոր պատուականներին։ Անցի՛ր քո երկրով գետի պէս, ո՛վ Թարսիսի դուստր. այլեւս զօրութիւն չկայ։ Նա իր ձեռքը տարածեց ծովի վրայ, թագաւորութիւնները սասանեց. Տէրը հրաման տուեց վաճառական քաղաքի դէմ՝ կործանելու նրա ամրոցները։ Եւ ասաց. «Այլեւս պիտի չզուարճանաս, ո՛վ ճնշուած կոյս, Սիդոնի դուստր. վե՛ր կաց, անցի՛ր Քեթիմ. այնտեղ եւս հանգիստ պիտի չունենաս»։ Ահա քաղդէացիների երկիրը. այս ժողովուրդը չկար, մինչեւ որ Ասորեստանցին այն հաստատեց անապատաբնակների համար. նրանք կանգնեցրին նրա աշտարակները, բարձրացրին նրա ապարանքները, եւ նա այն աւերակի վերածեց։ Ողբացէ՛ք, ո՛վ Թարսիսի նաւեր, որովհետեւ ձեր զօրութիւնը աւերուած է։ Եւ պիտի լինի այն օրը, որ Տիւրոսը մոռացութեան պիտի մատնուի եօթանասուն տարի՝ մէկ թագաւորի օրերի համեմատ. եւ եօթանասուն տարիների վերջում Տիւրոսը պիտի երգի պոռնիկի նման։ «Առ հանպը, շրջի՛ր քաղաքով, ո՛վ մոռացուած պոռնիկ. քաղցր հնչիւններ արձակի՛ր, շատ երգեր երգի՛ր, որպէսզի քեզ յիշեն»։ Եւ պիտի լինի, որ եօթանասուն տարիների վերջից յետոյ Տէրը պիտի այցելի Տիւրոսին, եւ նա պիտի վերադառնայ իր վարձքին ու պոռնկութիւն պիտի անի աշխարհի երեսի վրայ եղող բոլոր թագաւորութիւնների հետ։ Եւ նրա առեւտուրն ու նրա վարձքը սրբութիւն պիտի լինեն Տիրոջ համար. դրանք պիտի չգանձուեն եւ չկուտակուեն, որովհետեւ նրա առեւտուրը պիտի լինի նրանց համար, որ բնակւում են Տիրոջ առաջ, որպէսզի առատապէս ուտեն եւ ունենան երկարակեաց զգեստ։ Եսայիա 23։1–18։

Այն ժամանակ ներս եկան թագավորի բոլոր իմաստունները, բայց նրանք չկարողացան ո՛չ կարդալ գրությունը, ո՛չ էլ թագավորին հայտնել դրա մեկնությունը։ Այն ժամանակ Բելշասար թագավորը մեծապես խռովվեց, և նրա դեմքի գույնը փոխվեց նրա վրա, և նրա մեծամեծները զարմացան։ Թագուհին, թագավորի և նրա մեծամեծների խոսքերի պատճառով, մտավ խնջույքի տունը. և թագուհին խոսեց ու ասաց. «Ո՛վ թագավոր, հավիտյան ապրիր. թող քո մտքերը քեզ չխռովեցնեն, և թող քո դեմքի գույնը չփոխվի։ Քո թագավորության մեջ մի մարդ կա, որի մեջ սուրբ աստվածների հոգին է. և քո հոր օրերում լույս, խոհեմություն և իմաստություն, աստվածների իմաստության նման, գտնվեցին նրա մեջ. և Նաբուգոդոնոսոր թագավորը՝ քո հայրը, այո՛, քո հայրը, նրան կարգեց մոգերի, աստղագուշակների, քաղդեացիների և գուշակների գլխավոր։ Որովհետև գերազանց հոգի, գիտություն ու խոհեմություն, երազների մեկնություն, դժվար խոսքերի բացատրություն և կասկածների լուծում գտնվեցին նույն այդ Դանիելի մեջ, որին թագավորը Բաղտասասար անունը տվեց. արդ, թող Դանիելին կանչեն, և նա կհայտնի մեկնությունը»։ Այն ժամանակ Դանիելը բերվեց թագավորի առաջ։ Եվ թագավորը խոսեց ու ասաց Դանիելին. «Դո՞ւ ես այն Դանիելը, որ Հուդայի գերության որդիներից ես, որոնց իմ հայրը՝ թագավորը, Հրեաստանից բերեց։ Ես իսկապես լսել եմ քո մասին, թե աստվածների հոգին քո մեջ է, և թե լույս, խոհեմություն և գերազանց իմաստություն գտնվել են քո մեջ։ Եվ այժմ իմաստունները, աստղագուշակները, բերվեցին իմ առաջ, որպեսզի այս գրությունը կարդան և դրա մեկնությունը հայտնեն ինձ, բայց նրանք չկարողացան հայտնել այս բանի մեկնությունը։ Իսկ ես լսել եմ քո մասին, թե դու կարող ես մեկնություններ անել և կասկածներ լուծել։ Արդ, եթե կարողանաս կարդալ այս գրությունը և դրա մեկնությունը հայտնել ինձ, կծիրանազգեստ հագնես, քո պարանոցին ոսկե շղթա կլինի, և թագավորության մեջ երրորդ իշխանը կլինես»։ Դանիել 5:8–16։

Պալատում մի կին կար, որ բոլորից ավելի իմաստուն էր՝ Բելշազարի պապի թագուհին։ Այս արտակարգ դրության մեջ նա դիմեց թագավորին այնպիսի խոսքերով, որոնք խավարի մեջ լույսի շող ուղարկեցին։ «Ո՛վ թագավոր, հավիտյան ապրիր,— ասաց նա,— թող քո մտածումները քեզ չխռովեցնեն, և թող քո դեմքը չփոխվի։ Քո թագավորությունում մի մարդ կա, որի մեջ սուրբ աստվածների հոգին է. և քո հոր օրերում լույս, հասկացողություն և իմաստություն՝ աստվածների իմաստության նման, գտնվեց նրա մեջ. նրան Նաբուգոդոնոսոր թագավորը՝ քո հայրը, ասում եմ՝ քո հայրը, կարգեց մոգերի, աստղագուշակների, քաղդեացիների և գուշակների վերակացու. …արդ, թող Դանիելը կանչվի, և նա կհայտնի մեկնությունը»։

«Այն ժամանակ Դանիելը բերվեց թագավորի առաջ»։ Փորձելով իրեն կազդուրել և ցույց տալ իր իշխանությունը՝ Բելշասարը ասաց. «Դո՞ւ ես այն Դանիելը, որ Հուդայի գերության որդիներից ես, որին թագավորը՝ իմ հայրը, դուրս բերեց Հրեաստանից։ Քո մասին իսկ լսել եմ, թե աստվածների հոգին քո մեջ է, և թե լույս, հանճար և գերազանց իմաստություն է գտնվում քո մեջ։ … Արդ, եթե կարողանաս կարդալ այս գիրը և ինձ հայտնել դրա մեկնությունը, կպատվիրվես ծիրանիով, ոսկե շղթա կլինի քո պարանոցի վրա, և թագավորության մեջ երրորդ իշխանը կլինես»։

«Դանիելը չզարհուրեց թագավորի տեսքից, ոչ էլ շփոթվեց կամ ահաբեկվեց նրա խոսքերից։ «Քո ընծաները քեզ լինեն,— պատասխանեց նա,— և քո պարգևները տուր ուրիշին. սակայն ես կկարդամ գրությունը թագավորին և կհայտնեմ նրան դրա մեկնությունը։ Ո՛վ թագավոր, Բարձրյալ Աստվածը քո հայր Նաբուգոդոնոսորին տվեց թագավորություն, մեծություն, փառք և պատիվ.... Բայց երբ նրա սիրտը բարձրացավ, և նրա միտքը կարծրացավ հպարտության մեջ, նա գահընկեց արվեց իր թագավորական գահից, և նրա փառքը վերցվեց նրանից.... Եվ դու, նրա որդի՛, ո՛վ Բաղթասար, չխոնարհեցրիր քո սիրտը, թեև այս ամենը գիտեիր, այլ բարձրացար երկնքի Աստծու դեմ. և Նրա տան անոթները բերեցին քո առաջ, և դու, և քո մեծամեծները, քո կանայք և քո հարճերը խմեցիք դրանցից, և դու գովեցիր արծաթի ու ոսկու, պղնձի, երկաթի, փայտի և քարի աստվածներին, որոնք չեն տեսնում, չեն լսում և չեն ճանաչում. իսկ Աստծուն, որի ձեռքում է քո շունչը, և որինն են քո բոլոր ճանապարհները, չփառավորեցիր»։

«Սա է գրված գրությունը. Մենե, Մենե, Թեկել, Ուփարսին։ Եվ ահա դրա մեկնությունը. Մենե՝ Աստված հաշվեց քո թագավորությունը և վերջ տվեց նրան։ Թեկել՝ դու կշռվեցիր կշեռքների վրա և պակաս գտնվեցիր։ Փերես՝ քո թագավորությունը բաժանվեց և տրվեց մարերին ու պարսիկներին»։

«Դանիելը չշեղվեց իր պարտքից։ Նա թագավորի առջև դրեց նրա մեղքը՝ ցույց տալով նրան այն դասերը, որ նա կարող էր սովորած լինել, բայց չեղավ։ Բաղշասարը ուշադրություն չէր դարձրել այն իրադարձություններին, որոնք այդքան նշանակալից էին իր համար։ Նա ճիշտ չէր ընթերցել իր պապի պատմությունը։ Ճշմարտությունը ճանաչելու պատասխանատվությունը դրված էր նրա վրա, բայց այն գործնական դասը, որ նա կարող էր սովորել և ըստ դրա գործել, սրտին չէր ընդունվել, և նրա ընթացքը բերեց անխուսափելի արդյունքը։»

«Սա քաղդեացիների թագավորի կողմից կատարված պարծենկոտության վերջին խնջույքն էր, որովհետև Նա, ով երկայնամիտ կերպով տանում է մարդու ապականությունը, արդեն արձակել էր անբեկանելի դատավճիռը։ Բելշասարը մեծապես անպատվել էր Նրան, ով իրեն թագավոր էր բարձրացրել, և նրանից վերցվել էր իր փորձության ժամանակը։ Մինչ թագավորն ու նրա մեծամեծները իրենց խրախճանքի ամենաբարձր գագաթնակետին էին, պարսիկները Եփրատը շեղեցրին իր հունից և ներխուժեցին անպաշտպան քաղաքը։ Այն ժամանակ, երբ Բելշասարն ու նրա իշխանները խմում էին Եհովայի սրբազան անոթներից և գովաբանում իրենց արծաթե ու ոսկե աստվածներին, Կյուրոսը և իր զինվորները կանգնած էին պալատի պարիսպների տակ։ «Այդ գիշեր,— ասում է արձանագրությունը,— սպանվեց Բելշասարը՝ քաղդեացիների թագավորը։ Եվ մարացի Դարեհը տիրեց թագավորությանը»։» Bible Echo, May 2, 1898.

««Ձեզ պիտի մատնեն ատյանների, … և իմ պատճառով դուք պիտի տարվեք կուսակալների ու թագավորների առաջ՝ վկայության համար նրանց և հեթանոսների առջև»։ Մատթեոս 10:17, 18, R. V. Հալածանքը պիտի տարածի լույսը։ Քրիստոսի ծառաները պիտի բերվեն աշխարհի մեծամեծների առաջ, որոնք, եթե սա չլիներ, գուցե երբեք չլսեին ավետարանը։ Այս մարդկանց առջև ճշմարտությունը սխալ է ներկայացվել։ Նրանք լսել են սուտ մեղադրանքներ՝ Քրիստոսի աշակերտների հավատի վերաբերյալ։ Հաճախ դրա իսկական բնույթը ճանաչելու նրանց միակ միջոցը լինում է այն մարդկանց վկայությունը, ովքեր իրենց հավատի համար դատաստանի առաջ են կանգնեցվում։ Հարցաքննության ժամանակ նրանցից պահանջվում է պատասխանել, իսկ նրանց դատավորները՝ լսել մատուցվող վկայությունը։ Իր ծառաներին Աստծո շնորհը պիտի տրվի՝ այդ հրատապ պահին համապատասխանելու համար։ «Ձեզ կտրվի,— ասում է Հիսուսը,— հենց նույն ժամին, թե ինչ պիտի խոսեք։ Որովհետև ոչ թե դուք եք խոսողը, այլ ձեր Հոր Հոգին, որ խոսում է ձեր մեջ»։ Երբ Աստծո Հոգին լուսավորում է Իր ծառաների միտքը, ճշմարտությունը պիտի ներկայացվի իր աստվածային զորությամբ և թանկագին էությամբ։ Նրանք, ովքեր մերժում են ճշմարտությունը, պիտի ելնեն՝ մեղադրելու և ճնշելու աշակերտներին։ Սակայն կորստի ու տառապանքի մեջ, մինչև իսկ մահվան առջև, Տիրոջ զավակները պիտի հայտնեն իրենց աստվածային Օրինակի հեզությունը։ Այսպես պիտի երևա հակադրությունը Սատանայի գործակալների և Քրիստոսի ներկայացուցիչների միջև։ Փրկիչը պիտի բարձրացվի իշխանավորների և ժողովրդի առաջ»։ The Desire of Ages, 354.

«Նրանք, ովքեր անհավատարիմ են Աստծո գործին, զուրկ են սկզբունքայնությունից. նրանց շարժառիթներն այնպիսի բնույթ չունեն, որ բոլոր հանգամանքներում նրանց առաջնորդեն ընտրելու իրավունքը։ Աստծո ծառաները պետք է միշտ զգան, որ գտնվում են իրենց Տիրոջ աչքի առաջ։ Նա, Ով դիտում էր Բելշացարի սրբապիղծ խնջույքը, ներկա է մեր բոլոր հաստատություններում, վաճառականի հաշվապահական սենյակում, մասնավոր արհեստանոցում. և անարյուն ձեռքը նույնքան անշուշտ արձանագրում է ձեր անփութությունը, որքան արձանագրեց հայհոյիչ թագավորի սարսափազդու դատաստանը։ Բելշացարի դատապարտությունը գրված էր հրեղեն բառերով. «Դու կշռվեցար կշեռքների վրա և պակաս գտնվեցիր». և եթե դուք չկատարեք Աստծուց ձեզ տրված ձեր պարտավորությունները, ձեր դատապարտությունն էլ նույնը կլինի»։ Messages to Young People, 229.