After we review the history from 1863 until the time of the end in 1989, in the context of the four abominations of Ezekiel chapter eight, representing the four generations of Adventism, we will turn our attention to the increase of knowledge that was unsealed in 1989. That increase of knowledge was concerning the last six verses of Daniel chapter eleven. In 1989, our little Sabbath study group discovered the reform lines of Bible prophecy, which Future for America often refers to, and which establish the sequence of events in every reform line, which in turn allows a student of prophecy to exercise the application of the latter rain methodology of “line upon line.”
Այն բանից հետո, երբ մենք քննելու լինենք 1863 թվականից մինչև վախճանի ժամանակը՝ 1989 թվականը, ընկած պատմությունը՝ Եզեկիելի ութերորդ գլխի չորս պղծությունների համատեքստում, որոնք ներկայացնում են ադվենտիզմի չորս սերունդները, մեր ուշադրությունը կդարձնենք 1989 թվականին բացված գիտելիքի աճին։ Այդ գիտելիքի աճը վերաբերում էր Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի վերջին վեց համարներին։ 1989 թվականին մեր փոքրիկ շաբաթօրյա ուսումնասիրության խումբը հայտնաբերեց աստվածաշնչյան մարգարեության բարեփոխման գծերը, որոնց Future for America-ն հաճախ է անդրադառնում, և որոնք հաստատում են իրադարձությունների հաջորդականությունը յուրաքանչյուր բարեփոխման գծում, ինչը, իր հերթին, թույլ է տալիս մարգարեության ուսանողին կիրառել վերջին անձրևի «տող առ տող» մեթոդաբանությունը։
Within a few years (1992), I had written a paper covering the last six verses of Daniel eleven. The paper was written for my own satisfaction, for I had no ability or intention of publicly circulating the study. By 1994, the paper had made its way to an Adventist self-supporting ministry, and by 1995, a series of eleven articles covering the last six verses of Daniel eleven, was published in a monthly magazine produced by that ministry. There are only a few specific references to Daniel eleven in the writings of the Spirit of Prophecy, and the most important of them all became a central argument to the validity of the application I set forth concerning those verses.
Մի քանի տարվա ընթացքում (1992-ին) ես գրել էի մի աշխատություն, որն ընդգրկում էր Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի վերջին վեց համարները։ Այդ աշխատությունը գրվել էր իմ անձնական բավարարվածության համար, քանի որ ես ո՛չ հնարավորություն ունեի, ո՛չ էլ մտադրություն՝ այդ ուսումնասիրությունը հրապարակայնորեն շրջանառելու։ Մինչև 1994 թվականը այդ աշխատությունը հասել էր Ադվենտիստական ինքնապահովվող մի ծառայության, իսկ 1995-ին այդ ծառայության կողմից հրատարակվող ամսական հանդեսում լույս տեսավ տասնմեկ հոդվածներից բաղկացած մի շարք, որն ընդգրկում էր Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի վերջին վեց համարները։ Մարգարեության Հոգու գրություններում Դանիելի տասնմեկերորդ գլխին վերաբերող ընդամենը մի քանի հատուկ հղումներ կան, և դրանցից ամենակարևորը դարձավ առանցքային փաստարկ՝ այն կիրառության վավերականության օգտին, որը ես ներկայացրել էի այդ համարների վերաբերյալ։
“We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, [Daniel 11:30–36 quoted.]
«Մենք ժամանակ չունենք կորցնելու։ Մեր առջև նեղության ժամանակներ են։ Աշխարհը հուզված է պատերազմի ոգով։ Շուտով կիրականանան այն նեղության տեսարանները, որոնց մասին ասվել է մարգարեություններում։ Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի մարգարեությունը գրեթե հասել է իր լիակատար կատարմանը։ Այս մարգարեության կատարման ընթացքում տեղի ունեցած պատմության մեծ մասը պիտի կրկնվի։ Երեսուներորդ խոսքում խոսվում է մի իշխանության մասին, որ «կվշտանա, [Daniel 11:30–36 quoted.]»
“Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.
«Այս խոսքերում նկարագրվածներին նման տեսարաններ տեղի կունենան»։ Manuscript Releases, թիվ 13, 394։
Sister White is clear that 1798, is the “time of the end.”
Տիկին Ուայթը հստակ ասում է, որ 1798 թվականը «վերջի ժամանակն» է։
“But at the time of the end, says the prophet, “Many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:4. . . . Since 1798 the book of Daniel has been unsealed, knowledge of the prophecies has increased, and many have proclaimed the solemn message of the judgment near.” The Great Controversy, 356.
«Բայց վախճանի ժամանակ, — ասում է մարգարեն, — «շատերը այս ու այն կողմ պիտի վազեն, և գիտությունը պիտի ավելանա»։ Դանիէլ 12:4.... 1798 թվականից ի վեր Դանիէլի գիրքը բացվել է, մարգարեությունների վերաբերյալ գիտությունն ավելացել է, և շատերը հռչակել են մոտալուտ դատաստանի հանդիսավոր լուրը»։ «Մեծ պայքարը», 356։
Verse forty of Daniel eleven begins with, “And at the time of the end.”
Դանիել տասնմեկի քառասուներորդ համարը սկսվում է հետևյալ խոսքերով. «Եվ վերջի ժամանակին»։
And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.
Եվ վերջի ժամանակին հարավի թագավորը պիտի հարձակում գործի նրա վրա, իսկ հյուսիսի թագավորը պիտի գա նրա դեմ մրրիկի պես՝ մարտակառքերով, հեծյալներով և բազում նավերով. և նա պիտի մտնի երկրները, պիտի հեղեղի և անցնի դրանց վրայով։ Դանիել 11:40։
It is evident, even without the direct endorsement of the Spirit of prophecy, that verse forty marks the beginning of a sequence of events that began in 1798. Those events lead to the close of human probation, for the first verse of chapter twelve of Daniel, says, “And at that time shall Michael stand up,” and Sister White is clear that when Michael stands up human probation closes.
Ակնհայտ է, նույնիսկ առանց մարգարեության Հոգու ուղղակի հաստատման, որ քառասուներորդ համարը նշում է այն իրադարձությունների հաջորդականության սկիզբը, որը սկսվեց 1798 թվականին։ Այդ իրադարձությունները տանում են մարդկային փորձաշրջանի ավարտին, որովհետև Դանիելի տասներկրորդ գլխի առաջին համարը ասում է. «Եվ այն ժամանակ Միքայէլը պիտի կանգնի», իսկ Քույր Ուայթը հստակ հայտնում է, որ երբ Միքայէլը կանգնում է, մարդկային փորձաշրջանն ավարտվում է։
“‘At that time shall Michael stand up, the great Prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ Daniel 12:1.
«Այն ժամանակ պիտի կանգնի Միքիայելը՝ այն մեծ Իշխանը, որ կանգնած է քո ժողովրդի որդիների համար. և պիտի լինի նեղության ժամանակ, որպիսին չի եղել այն ժամանակից ի վեր, երբ ազգ է եղել, մինչև այդ նույն ժամանակը. և այն ժամանակ պիտի փրկվի քո ժողովուրդը, ամեն ոք, որ գրքում գրված գտնվի»։ Դանիել 12:1։
“When the third angel’s message closes, mercy no longer pleads for the guilty inhabitants of the earth. The people of God have accomplished their work. They have received ‘the latter rain,’ ‘the refreshing from the presence of the Lord,’ and they are prepared for the trying hour before them. Angels are hastening to and fro in heaven. An angel returning from the earth announces that his work is done; the final test has been brought upon the world, and all who have proved themselves loyal to the divine precepts have received ‘the seal of the living God.’ Then Jesus ceases His intercession in the sanctuary above. He lifts His hands and with a loud voice says, ‘It is done;’ and all the angelic host lay off their crowns as He makes the solemn announcement: ‘He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still.’ Revelation 22:11. Every case has been decided for life or death.” The Great Controversy, 613.
«Երբ երրորդ հրեշտակի պատգամը փակվում է, ողորմությունն այլևս չի աղերսում երկրի մեղավոր բնակիչների համար։ Աստծո ժողովուրդն ավարտել է իր գործը։ Նրանք ստացել են «վերջին անձրևը», «Տիրոջ ներկայությունից եկող զովությունը», և պատրաստ են իրենց առջև եղող փորձության ժամին։ Հրեշտակները շտապում են այս ու այն կողմ երկնքում։ Երկրից վերադարձող մի հրեշտակ հայտնում է, որ իր գործն ավարտված է. վերջին փորձությունը եկել է աշխարհի վրա, և բոլոր նրանք, ովքեր իրենց հավատարիմ են ապացուցել աստվածային պատվիրաններին, ստացել են «կենդանի Աստծո կնիքը»։ Այնժամ Հիսուսը դադարում է Իր միջնորդությունը վերին սրբարանում։ Նա բարձրացնում է Իր ձեռքերը և բարձրաձայն ասում. «Կատարված է», և ամբողջ հրեշտակային զորքը վայր է դնում իր պսակները, մինչ Նա անում է այս հանդիսավոր հայտարարությունը. «Անիրավը թող էլի անիրավություն անի, և պիղծը թող էլի պղծվի. և արդարը թող էլի արդարություն անի, և սուրբը թող էլի սրբանա»։ Հայտնություն 22:11։ Ամեն մի գործ վճռված է կյանքի կամ մահվան համար»։ Մեծ պայքարը, 613։
Verse forty of Daniel eleven, begins in 1798, and in verse forty-five, when the king of the north (the papacy), comes to his end with none to help, human probation closes, for the next verse states, “And at that time,” thus identifying the “time” represented in the previous verse, which is verse forty-five of Daniel eleven. The king of the north (the papacy), comes to its end at the close of human probation.
Դանիէլի տասնմեկերորդ գլխի քառասուներորդ համարը սկսվում է 1798 թվականին, և քառասունհինգերորդ համարում, երբ հյուսիսի թագավորը (պապականությունը) հասնում է իր վախճանին, և ոչ ոք օգնության չի գալիս նրան, մարդկային փորձաշրջանը փակվում է, որովհետև հաջորդ համարն ասում է. «Եվ այն ժամանակ», այսպիսով նույնացնելով նախորդ համարում ներկայացված «ժամանակը», որը Դանիէլի տասնմեկերորդ գլխի քառասունհինգերորդ համարն է։ Հյուսիսի թագավորը (պապականությունը) հասնում է իր վախճանին մարդկային փորձաշրջանի փակման պահին։
Therefore, the history of the last six verses of Daniel eleven, identify a sequence of events that begins in 1798 and ends at the close of human probation. When Sister White was alive, 1798, was obviously in her past history. When she stated that “the prophecy in the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment,” she can only be referencing history that occurs after 1798, and before Michael stands up. She then specifically states that “much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated,” thus instructing the student of prophecy that the final history of Daniel eleven, that “has nearly reached its complete fulfillment,” has been typified in other portions of histories set forth in Daniel chapter eleven.
Ուստի, Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի վերջին վեց համարների պատմությունը ցույց է տալիս իրադարձությունների մի հաջորդականություն, որը սկսվում է 1798 թվականին և ավարտվում մարդկային փորձաշրջանի փակմամբ։ Երբ Քույր Ուայթը կենդանի էր, 1798 թվականը, ակնհայտորեն, արդեն նրա անցյալի պատմության մեջ էր։ Երբ նա հայտարարեց, որ «Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի մարգարեությունը գրեթե հասել է իր լիակատար կատարմանը», նա կարող էր հղում անել միայն այն պատմությանը, որը տեղի է ունենում 1798 թվականից հետո և նախքան Միքայելի կանգնելը։ Այնուհետև նա մասնավորապես ասում է, որ «այս մարգարեության կատարման ընթացքում տեղի ունեցած պատմության մեծ մասը պիտի կրկնվի», այսպիսով մարգարեության ուսանողին հրահանգելով, որ Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի վերջին պատմությունը, որը «գրեթե հասել է իր լիակատար կատարմանը», նախապատկերվել է Դանիելի տասնմեկերորդ գլխում ներկայացված պատմությունների այլ հատվածներում։
Once she emphasizes that most important prophetic key, she then quotes verses thirty through thirty-six, and states, “Scenes similar to those described in these words will take place.” Inspiration provided a key for those students of prophecy who wished to understand the final fulfillment of Daniel eleven. The key was that the history of the final six verses of Daniel eleven, were a parallel to the history represented in verses thirty to thirty-six. There is an abundant amount of light that is derived from this revelation, but what needs to be considered here is that in verse thirty-one of Daniel eleven, “the daily,” is taken away.
Երբ նա շեշտադրում է այդ ամենակարևոր մարգարեական բանալին, ապա մեջբերում է երեսունից մինչև երեսունվեց համարները և հայտարարում է. «Այս խոսքերում նկարագրվածներին նման տեսարաններ տեղի կունենան»։ Ներշնչումը բանալի տվեց այն մարգարեության ուսանողներին, ովքեր ցանկանում էին հասկանալ Դանիել տասնմեկերորդ գլխի վերջնական կատարումը։ Բանալին այն էր, որ Դանիել տասնմեկի վերջին վեց համարների պատմությունը զուգահեռ էր երեսունից մինչև երեսունվեց համարներում ներկայացված պատմությանը։ Այս հայտնությունից բխող լույսը առատ է, սակայն այստեղ հարկ է նկատի առնել այն, որ Դանիել տասնմեկերորդ գլխի երեսունմեկերորդ համարում «ամենօրյա»-ն վերցվում է։
To correctly understand the history which illustrates the sequence of events that lead to the close of human probation, a student of prophecy must have the correct understanding of “the daily.” If verse thirty-one is identifying Christ’s sanctuary ministry being taken away, or if it is identifying the taking away of paganism, it is absolutely essential to understand, if you wish to correctly understand the parallel history that Sister White spoke of when she wrote, “Scenes similar to those described in these words will take place.”
Ճիշտ կերպով հասկանալու համար այն պատմությունը, որը պատկերում է այն իրադարձությունների հաջորդականությունը, որոնք տանում են մարդկային փորձաշրջանի ավարտին, մարգարեության ուսումնասիրողը պետք է ճիշտ հասկացողություն ունենա «ամենօրյայի» վերաբերյալ։ Եթե երեսունմեկերորդ համարը մատնանշում է Քրիստոսի սրբարանի ծառայության վերացումը, կամ եթե այն մատնանշում է հեթանոսության վերացումը, ապա բացարձակապես էական է դա հասկանալ, եթե ցանկանում եք ճիշտ հասկանալ այն զուգահեռ պատմությունը, որի մասին Քույր Ուայթը խոսեց, երբ գրեց. «Այս խոսքերում նկարագրվածներին նման տեսարաններ տեղի կունենան»։
Of course, Laodicean Adventism did not recognize the fulfillment of verse forty of Daniel eleven, as identifying the collapse of the Soviet Union in 1989, but the verse does identify those very events. For those who wished to correctly understand the prophetic increase of knowledge that arrived with the fulfillment of verse forty in 1989, the correct understanding of “the daily,” then became present truth. In the early part of the twentieth century, the correct understanding was important, for it was an essential part of the foundational truths that the Lord used William Miller to establish.
Իհարկե, Լաոդիկեական ադվենտիզմը չճանաչեց Դանիել տասնմեկերորդ գլխի քառասուներորդ համարի իրականացումը՝ որպես 1989 թվականին Խորհրդային Միության փլուզման նույնացում, սակայն այդ համարը հենց այդ իրադարձություններն է նույնացնում։ Նրանց համար, ովքեր ցանկանում էին ճիշտ հասկանալ մարգարեական գիտելիքի աճը, որը եկավ 1989 թվականին՝ քառասուներորդ համարի իրականացման հետ, «մշտականի» ճիշտ ըմբռնումը այդ ժամանակ դարձավ ներկայիս ճշմարտություն։ Քսաներորդ դարի սկզբնական շրջանում այդ ճիշտ ըմբռնումը կարևոր էր, որովհետև այն հիմնարար ճշմարտությունների էական մասն էր, որոնք Տերը օգտագործեց Ուիլյամ Միլլերի միջոցով հաստատելու համար։
But during the first decade and a half of the twentieth century the satanic Protestant view which claims that “the daily,” represents Christ’s sanctuary work was a minority position, and it was not worth allowing a controversy over the truth that “the daily,” is a symbol of paganism to even begin. This is why you will hear from the Laodicean historical revisionists, that the subject of “the daily,” is “not to be made into a test question,” or “that the subject of ‘the daily’ is not to be agitated.” What the revisionists always leave out when they lead the unlearned in this particular discussion, is the qualification which inspiration always placed upon the subject. The following passage is directed towards Elder Haskell.
Սակայն քսաներորդ դարի առաջին տասնամյակ ու կեսի ընթացքում այն սատանայական բողոքական տեսակետը, որը պնդում է, թե «մշտականը» ներկայացնում է Քրիստոսի սրբարանի ծառայությունը, փոքրամասնության դիրքորոշում էր, և չարժեր իսկ թույլ տալ, որ որևէ վեճ սկսվեր այն ճշմարտության շուրջ, ըստ որի «մշտականը» հեթանոսության խորհրդանիշ է։ Ահա թե ինչու Լաոդիկեական պատմական վերանայողները ձեզ կասեն, թե «մշտականի» թեման «չպետք է դարձվի փորձաքարային հարց», կամ թե ««մշտականի» թեման չպետք է գրգռվի»։ Այն, ինչ վերանայողները միշտ դուրս են թողնում, երբ այս առանձնահատուկ քննարկման մեջ առաջնորդում են անուսյալներին, այն պայմանավորումն է, որ ներշնչանքը միշտ դրել է այդ թեմայի վրա։ Հետևյալ հատվածն ուղղված է Երեց Հասկելին։
Elder Haskell was leading the defense of the correct understanding of “the daily,” against the attacks of Prescott and Daniells in the first and second decade of the twentieth century. Pay close attention, for Sister White never identifies that Haskell’s understanding of “the daily,” was incorrect, she simply instructs him to not allow the agitation to continue, for the Lord did not want to provide an ongoing platform for the enemies of truth (Prescott and Daniells), to continue to push their false teaching. In the passage Haskell is rebuked for “the chart”, and the chart that is referred to is the 1843 chart. Haskell had reproduced the 1843 chart for a witness in that controversy. But he didn’t just reproduce it, he included upon the bottom of the chart the passage from Sister White, where she says “the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and should not be altered.” As you read the passage, count the times she says, “at this time.”
Երեց Հասկելը քսաներորդ դարի առաջին և երկրորդ տասնամյակներում գլխավորում էր «ամենօրյայի» ճիշտ ըմբռնման պաշտպանությունը՝ Պրեսկոտի և Դանիելսի հարձակումների դեմ։ Ուշադիր ուշադրություն դարձրեք, որովհետև Քույր Ուայթը երբեք չի նշում, թե Հասկելի՝ «ամենօրյայի» վերաբերյալ ըմբռնումը սխալ էր. նա պարզապես հրահանգում է նրան չթույլատրել, որ այդ խռովությունը շարունակվի, քանի որ Տերը չէր ցանկանում ճշմարտության թշնամիների (Պրեսկոտի և Դանիելսի) համար շարունակական հարթակ ընձեռել, որպեսզի նրանք շարունակեն առաջ մղել իրենց կեղծ ուսմունքը։ Այդ հատվածում Հասկելը հանդիմանվում է «գծագրի» համար, և այն գծագիրը, որի մասին խոսվում է, 1843 թվականի գծագիրն է։ Հասկելը վերահրատարակել էր 1843 թվականի գծագիրը՝ որպես վկայություն այդ վեճի մեջ։ Բայց նա այն պարզապես չէր վերահրատարակել. գծագրի ներքևի մասում նա նաև ներառել էր Քույր Ուայթի այն խոսքը, որտեղ նա ասում է. «1843 թվականի գծագիրը ուղղորդված էր Տիրոջ ձեռքով և չպետք է փոփոխվի»։ Երբ կարդաք այդ հատվածը, հաշվեք, թե քանի անգամ է նա ասում. «այս ժամանակ»։
“‘I am instructed to say to you, Let there be no questions agitated at this time in the Review that will tend to unsettle minds. . . . We have no time now to enter into unnecessary controversy, but we should earnestly consider the need of seeking the Lord for true conversion of heart and life. There should be determined efforts made to secure sanctification of soul and mind.’
«Ինձ հանձնարարվել է ձեզ ասել. Թող այս ժամանակ Review-ում չշարժվեն այնպիսի հարցեր, որոնք հակված կլինեն խռովեցնելու մարդկանց միտքը.... Այժմ մենք ժամանակ չունենք մտնելու ավելորդ վիճաբանությունների մեջ, այլ պետք է լրջորեն խորհենք սրտի և կյանքի ճշմարիտ դարձի համար Տիրոջը որոնելու անհրաժեշտության մասին։ Պետք է վճռական ջանքեր գործադրվեն՝ ապահովելու հոգու և մտքի սրբացումը»։
“I have had cautions given me in regard to the necessity of our keeping a united front. This is a matter of importance to us at this time. As individuals we need to act with the greatest caution.
«Ինձ տրվել են նախազգուշացումներ մեր կողմից միասնական ճակատ պահելու անհրաժեշտության վերաբերյալ։ Այս ժամանակում սա մեզ համար կարևոր հարց է։ Որպես անհատներ՝ մենք պետք է գործենք ամենամեծ զգուշությամբ։»
“I wrote to Elder Prescott, telling him that he must be exceedingly careful not to introduce subjects in the Review that would seem to point out flaws in our past experience. I told him that this matter on which he believes a mistake has been made is not a vital question, and that, should it be given prominence now, our enemies would take advantage of it, and make a mountain out of a molehill.
«Ես գրեցի Երեց Փրեսքոթին՝ ասելով նրան, որ նա պետք է չափազանց զգույշ լինի Review-ում այնպիսի նյութեր չներկայացնելու հարցում, որոնք կարող են թվալ, թե մատնանշում են թերություններ մեր անցյալի փորձառության մեջ։ Ես նրան ասացի, որ այն հարցը, որի վերաբերյալ նա կարծում է, թե սխալ է թույլ տրվել, էական հարց չէ, և որ, եթե այժմ դրան առաջնակարգ նշանակություն տրվի, մեր թշնամիները դրանից կօգտվեն և խլուրդաբլրի չափ բանը լեռ կդարձնեն։»
“To you also I say that this subject [THE IDENTITY OF THE “DAILY” OF DANIEL 8.] should not be agitated at this time. No, my brother, I feel that at this crisis in our experience that chart which you have had republished should not be circulated. You have made a mistake in this matter. Satan is determinedly at work to bring about issues that will create confusion. There are those who would be delighted to see our ministers at an issue on this question, and they would make much of it.
«Քեզ էլ եմ ասում, որ այս թեման [ԴԱՆԻԷԼ 8-Ի «ԱՄԵՆՕՐՅԱՅԻ» ԻՆՔՆՈՒԹՅՈՒՆԸ] այժմ չպետք է արծարծվի։ Ո՛չ, եղբա՛յրս, ես զգում եմ, որ մեր փորձառության այս ճգնաժամային պահին այն աղյուսակը, որ դու վերահրատարակել ես, չպետք է շրջանառվի։ Դու սխալ ես գործել այս հարցում։ Սատանան վճռականորեն գործում է՝ առաջ բերելու այնպիսի խնդիրներ, որոնք խառնաշփոթություն պիտի ստեղծեն։ Կան այնպիսիք, որոնք մեծապես կուրախանային տեսնել, որ մեր ծառայողները այս հարցի շուրջ հակամարտության մեջ ընկնեն, և նրանք դրանից մեծ բան կսարքեին»։
“I have been instructed that regarding what might be said on either side of this question, silence at this time is eloquence. Satan is watching for an opportunity to create division among our leading ministers. It was a mistake to publish the chart until you could all get together and come to an agreement concerning the matter. You have not acted wisely in bringing to the front a subject that must create discussion and the bringing out of various opinions, for every item will be strained and made to mean something that will only mean injury to the cause. We have all we can do to handle the false statements of those who have given evidence of their willingness to bear false witness.” Manuscript Releases, volume 9, 106, 107.
«Ինձ հրահանգվել է, որ այս հարցի վերաբերյալ, ինչ էլ որ կարող է ասվել այս կամ այն կողմից, ներկայումս լռությունն իսկ պերճախոսություն է։ Սատանան հսկում է՝ հնարավորություն գտնելու մեր առաջատար ծառայողների մեջ բաժանում առաջացնելու համար։ Սխալ էր տպագրել աղյուսակը, մինչև որ դուք բոլորդ կարողանայիք միասին հավաքվել և այդ հարցի վերաբերյալ համաձայնության գալ։ Դուք իմաստությամբ չեք վարվել՝ առաջին պլան բերելով մի թեմա, որը պարտադիր պիտի քննարկում առաջացնի և ի հայտ բերի զանազան կարծիքներ, որովհետև յուրաքանչյուր կետ կձգվի և այնպիսի նշանակություն կստանա, որը գործին միայն վնաս պիտի պատճառի։ Մենք արդեն բավական աշխատանք ունենք՝ դիմակայելու այն կեղծ հայտարարություններին, որոնք անում են նրանք, ովքեր ապացույց են տվել իրենց պատրաստակամության՝ սուտ վկայություն բերելու»։ Manuscript Releases, հ. 9, էջ 106, 107։
In the previous article we identified that Ellen White said those that gave the judgment hour cry had the correct view of “the daily,” and that Prescott and Daniells’ view that “the daily,” represented Christ’s sanctuary ministry came from Satan. She rebuked Haskell for allowing the controversy to continue, but not for his position upon the truth of what “the daily,” represents. At that time the majority still believed the pioneer understanding of “the daily,” and more importantly, the verse in Daniel eleven, that was to be unsealed at “the time of the end” in 1989, was still decades in the future. At that time (1989), the importance of the correct view of “the daily,” would be necessary. The revisionists always leave the qualifications of Ellen White that were limited to that particular period out of their dishes of fables. Count the qualification of time in the following passage.
Նախորդ հոդվածում մենք արձանագրեցինք, որ Էլեն Ուայթն ասել է՝ նրանք, ովքեր հռչակեցին դատաստանի ժամի պատգամը, «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ ունեին ճիշտ ըմբռնումը, և որ Պրեսքոթի ու Դենիելսի այն տեսակետը, թե «ամենօրյա»-ն ներկայացնում է Քրիստոսի ծառայությունը սրբարանում, ծագում էր Սատանայից։ Նա հանդիմանեց Հասքելին այն բանի համար, որ թույլ էր տվել վեճի շարունակվելը, բայց ոչ նրա այն դիրքորոշման համար, որը վերաբերում էր «ամենօրյա»-ի նշանակության ճշմարտությանը։ Այդ ժամանակ մեծամասնությունը դեռևս հավատում էր «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ ռահվիրաների ըմբռնմանը, և առավել կարևորն այն է, որ Դանիել տասնմեկերորդ գլխի այն համարը, որը պետք է բացվեր «վերջի ժամանակում»՝ 1989 թվականին, դեռևս տասնամյակներ ապագայում էր։ Այդ ժամանակ (1989 թ.) «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ ճիշտ ըմբռնման կարևորությունը անհրաժեշտ պիտի լիներ։ Վերանայողներն իրենց առասպելների ճաշասեղաններից միշտ դուրս են թողնում Էլեն Ուայթի այն սահմանափակող ձևակերպումները, որոնք վերաբերում էին հենց այդ առանձնահատուկ ժամանակաշրջանին։ Հաշվեք ժամանակի վերաբերյալ սահմանափակող նշումները հետևյալ հատվածում։
“I have words to speak to Brethren Butler, Loughborough, Haskell, Smith, Gilbert, Daniells, Prescott, and all who have been active in urging their views in regard to the meaning of ‘the daily’ of Daniel 8. This is not to be made a test question, and the agitation that has resulted from its being treated as such has been very unfortunate. Confusion has resulted, and the minds of some of our brethren have been diverted from the thoughtful consideration that should have been given to the work that the Lord has directed should be done at this time in our cities. This has been pleasing to the great enemy of our work.
«Ես խոսքեր ունեմ ասելու եղբայրներ Բաթլերին, Լոֆբորոյին, Հասկելին, Սմիթին, Գիլբերտին, Դենիելսին, Պրեսկոտին և բոլոր նրանց, ովքեր ակտիվորեն առաջ են մղել իրենց տեսակետները Դանիել 8-ի «ամենօրյա»-ի նշանակության վերաբերյալ։ Սա չպետք է դարձվի փորձաքարային հարց, և այն խռովությունը, որ առաջացել է այն այդպես դիտարկելու հետևանքով, չափազանց անբախտաբեր է եղել։ Արդյունքը եղել է շփոթություն, և մեր եղբայրներից ոմանց միտքը շեղվել է այն խոհական ուշադրությունից, որ պետք է տրվեր այն գործին, որի կատարումը Տերը ցույց է տվել, որ այս ժամանակ պետք է արվի մեր քաղաքներում։ Սա հաճելի է եղել մեր գործի մեծ թշնամուն։»
“The light given me is that nothing should be done to increase the agitation upon this question. Let it not be brought into our discourses and dwelt upon as a matter of great importance. We have a great work before us, and we have not an hour to lose from the essential work to be done. Let us confine our public efforts to the presentation of the important lines of truth on which we have clear light.
«Ինձ տրված լույսն այն է, որ ոչինչ չպետք է արվի՝ այս հարցի շուրջ գրգռվածությունն ավելացնելու համար։ Թող այն չմտցվի մեր քարոզների մեջ և չքննարկվի որպես մեծ կարևորություն ունեցող հարց։ Մեր առաջ մեծ գործ է դրված, և մենք ոչ մի ժամ չունենք կորցնելու այն էական գործից, որ պետք է կատարվի։ Թող մեր հրապարակային ջանքերը սահմանափակենք ճշմարտության այն կարևոր գծերի ներկայացմամբ, որոնց վերաբերյալ մենք հստակ լույս ունենք։»
“I would bring to your attention the last prayer of Christ, as recorded in John 17. There are many subjects upon which we can speak,—sacred, testing truths, beautiful in their simplicity. On these you may dwell with intense earnestness. But let not ‘the daily,’ or any other subject that will arouse controversy among brethren, be brought in at this time; for this will delay and hinder the work that the Lord would have the minds of our brethren centered upon just now. Let us not agitate questions that will reveal a marked difference of opinion, but rather let us bring from the Word the sacred truths regarding the binding claims of the law of God.
«Կցանկանայի ձեր ուշադրությունը հրավիրել Քրիստոսի վերջին աղոթքի վրա, ինչպես արձանագրված է Հովհաննես 17-ում։ Կան բազմաթիվ թեմաներ, որոնց մասին կարող ենք խոսել՝ սուրբ, փորձող ճշմարտություններ, իրենց պարզության մեջ գեղեցիկ։ Սրանց վրա դուք կարող եք խորին լրջությամբ կանգ առնել։ Բայց թող «ամենօրյան» կամ որևէ այլ թեմա, որը եղբայրների մեջ հակասություն կառաջացնի, այս պահին չներկայացվի, որովհետև դա կհետաձգի և կխոչընդոտի այն գործը, որի վրա Տերը ցանկանում է, որ հենց այժմ մեր եղբայրների միտքը կենտրոնացած լինի։ Չհուզենք այնպիսի հարցեր, որոնք կբացահայտեն կարծիքների ակնհայտ տարբերություն, այլ ավելի շուտ Բանից ներկայացնենք սուրբ ճշմարտությունները Աստծո օրենքի պարտադրող պահանջների վերաբերյալ։»
“Our ministers should seek to make the most favorable presentation of the truth. So far as possible, let all speak the same things. Let the discourses be simple, and treating upon vital subjects that can be easily understood. When all our ministers see the necessity of humbling themselves, then the Lord can work with them. We need now to be reconverted, that angels of God may co-operate with us, making a sacred impression upon the minds of those for whom we labor.
«Մեր ծառայողները պետք է ձգտեն ճշմարտությունը ներկայացնել ամենանպաստավոր կերպով։ Որքան հնարավոր է, թող բոլորը նույնը խոսեն։ Թող քարոզները լինեն պարզ և վերաբերվեն կենսական նշանակություն ունեցող այնպիսի թեմաների, որոնք կարելի է հեշտությամբ հասկանալ։ Երբ մեր բոլոր ծառայողները տեսնեն իրենց խոնարհեցնելու անհրաժեշտությունը, այնժամ Տերը կարող է գործել նրանց հետ։ Այժմ մեզ անհրաժեշտ է վերստին դարձի գալ, որպեսզի Աստծո հրեշտակները համագործակցեն մեզ հետ՝ սուրբ տպավորություն թողնելով նրանց մտքերի վրա, որոնց համար մենք աշխատում ենք։»
“We must blend together in the bonds of Christlike unity; then our labors will not be in vain. Draw in even cords, and let no contentions be brought in. Reveal the unifying power of truth, and this will make a powerful impression on human minds. In unity there is strength.
«Մենք պետք է միաբանվենք Քրիստոսանման միության կապերով. ապա մեր ջանքերն իզուր չեն լինի։ Քաշեցեք հավասար լարերով, և թող ոչ մի վեճ ներս չմտցվի։ Հայտնեցե՛ք ճշմարտության միավորող զորությունը, և դա հզոր տպավորություն կգործի մարդկային մտքերի վրա։ Միության մեջ զորություն կա։»
“This is not a time to make prominent unimportant points of difference. If some who have not a strong living connection with the Master, reveal to the world their weakness of Christian experience, the enemies of the truth who are watching us closely will make the most of it, and our work will be hindered. Let all cultivate meekness, and learn lessons from Him who is meek and lowly in heart.
«Սա աննշան տարակարծությունների կետերը առաջ քաշելու ժամանակը չէ։ Եթե ոմանք, որոնք Վարդապետի հետ ամուր և կենդանի կապ չունեն, աշխարհին ի հայտ բերեն իրենց քրիստոնեական փորձառության թուլությունը, ճշմարտության թշնամիները, որոնք մեզ ուշադիր դիտում են, դրանից առավելագույնը կօգտվեն, և մեր գործը կխոչընդոտվի։ Թող բոլորը մշակեն հեզությունը և դասեր սովորեն Նրանից, ով հեզ է և սրտով խոնարհ»։
“The subject of ‘the daily’ should not call forth such movements as have been made. As a result of the way this subject has been handled by men on both sides of the question, controversy has arisen and confusion has resulted.
««ամենօրյա»-ի» թեման չպետք է առաջ բերեր այնպիսի շարժումներ, ինչպիսիք կատարվել են։ Այն բանի հետևանքով, թե ինչպես է այս թեման քննվել հարցի երկու կողմերում կանգնած մարդկանց կողմից, վեճ է ծագել, և խառնաշփոթ է առաջացել։
“The action of Brother Larry Smith in publishing a tract containing condemnation of his brethren and of their belief, was not endorsed by God. And to Elder Prescott I will say, The Lord has not placed upon you a burden regarding this matter.
Եղբայր Լարի Սմիթի այն արարքը, որով նա հրատարակեց մի թերթիկ, որում դատապարտություն կար իր եղբայրների և նրանց հավատքի նկատմամբ, Աստծուց հավանություն չէր ստացել։ Եվ Երեց Պրեսկոտին ես կասեմ. Տերը ձեզ վրա բեռ չի դրել այս հարցի վերաբերյալ։
“I was pained to hear that Elder Daniells, knowing that there was a difference of opinion regarding this matter among our leading brethren, should urge this matter to the front, as was done in some places.
«Ցավ զգացի, երբ լսեցի, որ Երեց Դանիելսը, գիտենալով, թե այս հարցի վերաբերյալ մեր առաջատար եղբայրների միջև կարծիքների տարբերություն կար, այնուամենայնիվ պետք է առաջ մղեր այս հարցը, ինչպես որ արվել էր որոշ վայրերում։»
“Others of our brethren have not been guided by wisdom, and have not reasoned clearly from cause to effect regarding the results of their efforts to uphold their views regarding the interpretation of ‘the daily.’ While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent. Let all contention cease. At such a time silence is eloquence.
«Մեր եղբայրներից ուրիշները չեն առաջնորդվել իմաստությամբ և «ամենօրյա»-ի մեկնության վերաբերյալ իրենց տեսակետները պաշտպանելու իրենց ջանքերի արդյունքների առնչությամբ պատճառից դեպի հետևանք հստակ չեն դատել։ Քանի դեռ այս հարցի վերաբերյալ կարծիքների տարբերության ներկա վիճակը գոյություն ունի, թող այն առաջնային տեղ չզբաղեցնի։ Թող ամեն վեճ դադարի։ Այդպիսի ժամանակ լռությունը պերճախոսություն է։»
“The duty of God’s servants at this time is to preach the Word in the cities. Christ came to save souls, and we, as almoners of His grace, need to impart to the inhabitants of the great cities a knowledge of His saving truth.” Pamphlets, number 20, 11, 12.
«Աստծո ծառաների պարտականությունն այս ժամանակում քաղաքներում Խոսքը քարոզելն է։ Քրիստոսը եկավ հոգիներ փրկելու, և մենք, որպես Նրա շնորհի բաշխիչներ, պետք է մեծ քաղաքների բնակիչներին հաղորդենք Նրա փրկարար ճշմարտության գիտությունը»։ Pamphlets, number 20, 11, 12.
Brother Larry Smith, who she was referring to was especially incensed at the situation for it was his father’s book, Daniel and the Revelation, that Prescott and Daniells wanted to rewrite in order to change what he wrote concerning “the daily.” Brother Smith was defending the truth, and also his father. She qualifies the controversy repeatedly with the words, “at this time,” and towards the end she states, “While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent.” All the universities of Adventism that teach “the daily,” today, teach the satanic view. It is obviously not the same conditions today as it was at that time.
Եղբայր Լարի Սմիթը, որին նա նկատի ուներ, հատկապես բորբոքված էր այդ իրավիճակից, որովհետև հենց իր հոր՝ «Դանիել և Հայտնություն» գիրքն էր, որ Պրեսքոթը և Դանիելսը ցանկանում էին վերաշարադրել, որպեսզի փոխեն այն, ինչ նա գրել էր «ամենօրյա»-ի վերաբերյալ։ Եղբայր Սմիթը պաշտպանում էր ճշմարտությունը, ինչպես նաև իր հորը։ Նա այդ վեճը բազմիցս սահմանափակում է «այս ժամանակում» բառերով, և վերջի կողմերում հայտարարում է. «Քանի դեռ այս թեմայի վերաբերյալ կարծիքների տարբերության ներկա վիճակը գոյություն ունի, այն թող առանձնապես ընդգծված չլինի»։ Ադվենտիզմի բոլոր համալսարանները, որոնք այսօր ուսուցանում են «ամենօրյա»-ն, ուսուցանում են սատանայական տեսակետը։ Ակնհայտ է, որ այսօր պայմանները նույնը չեն, ինչ այն ժամանակ էին։
The second generation of Adventism began at the rebellion of 1888, and spiritualism was established among the leadership. That condition opened the door for the advancement of greater spiritualistic delusions that were to bring about an environment of alienation and division, as men in responsible positions determined to promote whatever they personally deemed as truth. Men such as Daniells, Prescott and Kellogg became symbols of the history where Ezekiel identified what the seventy elders, “the ancients of the house of Israel” would “do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not.”
Ադվենտիզմի երկրորդ սերունդը սկսվեց 1888 թվականի ապստամբությամբ, և առաջնորդության մեջ հաստատվեց սպիրիտիզմը։ Այդ վիճակը դուռ բացեց առավել մեծ սպիրիտիստական մոլորությունների առաջընթացի համար, որոնք պիտի առաջ բերեին օտարացման և բաժանման մի միջավայր, քանի որ պատասխանատու դիրքերում գտնվող մարդիկ վճռում էին առաջ մղել այն ամենը, ինչ իրենք անձամբ ճշմարտություն էին համարում։ Այնպիսի մարդիկ, ինչպիսիք էին Դանիելսը, Պրեսկոտը և Քելլոգը, դարձան այն պատմության խորհրդանիշները, որտեղ Եզեկիելը բնորոշեց, թե ինչ էին «խավարում» անելու յոթանասուն երեցները՝ «Իսրայելի տան ծերերը», «յուրաքանչյուրը՝ իր պատկերների սենյակներում, որովհետև ասում են. Տերը մեզ չի տեսնում»։
In that generation the messengers of the message of 1888, both lost their way in the controversies, confusion and spiritualism that engulfed Ezekiel’s seventy elders who had portrayed idols upon the walls of the temple, and the walls of their minds. The health work was removed due to the spiritualism of Kellogg, and yet the revisionists of Laodicean Adventism lead the unlearned to believe that some type of victory came out of the chaos of that generation. There was a parallel history in the time of Judges, where the summation of the history of the Judges fits this period perfectly, for the last verse of Judges states:
Այդ սերնդում 1888 թվականի պատգամի լրաբերները երկուսն էլ մոլորվեցին այն հակամարտությունների, խառնաշփոթության և սպիրիտիզմի մեջ, որոնք կլանել էին Եզեկիելի յոթանասուն ծերերին, որոնք տաճարի պատերին և իրենց մտքերի պատերին կուռքեր էին պատկերել։ Առողջապահական գործը հեռացվեց Քելլոգի սպիրիտիզմի պատճառով, և սակայն Լաոդիկեական ադվենտիզմի ռևիզիոնիստները անուսներին առաջնորդում են հավատալու, թե այդ սերնդի քաոսից ինչ-որ տեսակի հաղթանակ է դուրս եկել։ Զուգահեռ պատմություն կար Դատավորների ժամանակներում, որտեղ Դատավորների պատմության ամփոփումը կատարելապես համապատասխանում է այս ժամանակաշրջանին, որովհետև Դատավորների վերջին համարը ասում է.
In those days there was no king in Israel: every man did that which was right in his own eyes. Judges 21:25.
Այն օրերին Իսրայելում թագավոր չկար. ամեն մարդ անում էր այն, ինչ իր աչքերին ուղիղ էր թվում։ Դատավորներ 21:25։
We will show why the history of Judges corresponds to the history of the second generation of Adventism as we proceed with these articles, but it should be noted that when considering the history of Laodicean Adventism, the easily available history has been provided by those who practice historical revisionism. Sister White certainly did not want the subject of “the daily,” agitated during that history, when in reality it was a small minority of men that she had stated were being guided by “angels that were expelled from heaven” to be given a public platform to promote their erroneous ideas. But to suggest that Sister White ever upheld the idea that it was alright to retain error is exactly the opposite of what she believed.
Այս հոդվածների ընթացքում մենք ցույց կտանք, թե ինչու է Դատավորների պատմությունը համապատասխանում ադվենտիզմի երկրորդ սերնդի պատմությանը, սակայն հարկ է նշել, որ Լաոդիկեական ադվենտիզմի պատմությունը դիտարկելիս հեշտությամբ մատչելի պատմությունը ներկայացվել է նրանց կողմից, ովքեր գործադրում են պատմական վերանայում։ Քույր Ուայթը, անշուշտ, չէր ցանկանում, որ «ամենօրյա»-ի թեման այդ պատմության ընթացքում բորբոքվեր, մինչդեռ իրականում դա մարդկանց մի փոքր փոքրամասնություն էր, որոնց մասին նա ասել էր, թե առաջնորդվում էին «երկնքից արտաքսված հրեշտակների» կողմից, որպեսզի նրանց տրվեր հրապարակային հարթակ՝ իրենց սխալ գաղափարները տարածելու համար։ Բայց ենթադրել, թե Քույր Ուայթը երբևէ պաշտպանել է այն միտքը, որ սխալը պահելը թույլատրելի է, հենց նրա հավատացածի ուղիղ հակառակն է։
“Brethren, as an ambassador of Christ I warn you to beware of these side issues, whose tendency is to divert the mind from the truth. Error is never harmless. It never sanctifies, but always brings confusion and dissension. It is always dangerous. The enemy has great power over minds that are not thoroughly fortified by prayer and established in Bible truth.” Testimonies, volume 5, 292.
«Եղբայրնե՛ր, որպես Քրիստոսի դեսպան՝ ես զգուշացնում եմ ձեզ՝ զգույշ եղեք այս կողմնակի հարցերից, որոնց միտումը միտքը ճշմարտությունից շեղելն է։ Մոլորությունը երբեք անվնաս չէ։ Այն երբեք չի սրբացնում, այլ միշտ բերում է խառնակություն և պառակտում։ Այն միշտ վտանգավոր է։ Թշնամին մեծ իշխանություն ունի այն մտքերի վրա, որոնք աղոթքով հիմնովին ամրացված չեն և հաստատված չեն Աստվածաշնչյան ճշմարտության մեջ»։ Վկայություններ, հատոր 5, 292։
We will continue this study in the next article.
Մենք այս ուսումնասիրությունը կշարունակենք հաջորդ հոդվածում։
“We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.’ Daniel 11:30–36.
«Մենք ժամանակ կորցնելու իրավունք չունենք։ Նեղության ժամանակներ են մեր առջև։ Աշխարհը հուզված է պատերազմի ոգով։ Շուտով պիտի կատարվեն մարգարեություններում ասված նեղության տեսարանները։ Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի մարգարեությունը գրեթե հասել է իր լիակատար իրագործմանը։ Այս մարգարեության կատարման մեջ տեղի ունեցած պատմության մեծ մասը պիտի կրկնվի։ Երեսուներորդ խոսքում խոսվում է մի զորության մասին, որ «կը տրտմի, եւ պիտի դառնայ, եւ պիտի զայրանայ սուրբ ուխտի վերայ. եւ այսպէս պիտի անէ. եւ պիտի դառնայ, եւ միտք պիտի ունենայ սուրբ ուխտը թողողների հետ։ Եւ բազուկներ պիտի կանգնեն նրա կողմից, եւ պիտի պղծեն զօրութեան սրբարանը, եւ պիտի վերացնեն մշտնջենաւոր պատարագը, եւ պիտի դնեն աւերիչ պղծութիւնը։ Եւ նրանք, որ ամբարշտութիւն են գործում ուխտի դէմ, նա պիտի ապականէ շողոքորթութիւններով. բայց այն ժողովուրդը, որ ճանաչում է իր Աստծուն, պիտի զօրանայ եւ սխրագործութիւններ կատարէ։ Եւ ժողովրդի մէջ հասկացողներն էլ շատերին պիտի ուսուցանեն. սակայն շատ օրեր պիտի ընկնեն սրով, եւ կրակով, եւ գերութեամբ, եւ կողոպուտով։ Եւ երբ ընկնեն, մի փոքր օգնութեամբ պիտի օգնական լինեն. բայց շատերը պիտի միանան նրանց շողոքորթութիւններով։ Եւ հասկացողներից ոմանք պիտի ընկնեն, որպէսզի փորձուեն, եւ մաքրուեն, եւ սպիտակեցուեն մինչեւ վերջի ժամանակը. որովհետեւ դա դեռ նշանակուած ժամանակի համար է։ Եւ թագաւորը պիտի անէ իր կամքի համաձայն. եւ պիտի բարձրացնի իրեն, եւ մեծացնի իրեն ամեն աստուծուց վեր, եւ աստուածների Աստուծոյ դէմ զարմանալի բաներ պիտի խօսի, եւ պիտի յաջողի, մինչեւ որ բարկութիւնը կատարուի. որովհետեւ որոշուածը պիտի լինի»։ Դանիէլ 11:30–36։
“Scenes similar to those described in these words will take place. We see evidence that Satan is fast obtaining the control of human minds who have not the fear of God before them. Let all read and understand the prophecies of this book, for we are now entering upon the time of trouble spoken of:
«Այս խոսքերում նկարագրվածներին նման տեսարաններ տեղի կունենան։ Մենք տեսնում ենք ապացույցներ, որ սատանան արագ կերպով տիրապետում է այն մարդկանց մտքերին, որոնց առջև Աստծո երկյուղը չկա։ Թող բոլորը կարդան և հասկանան այս գրքի մարգարեությունները, որովհետև մենք այժմ մտնում ենք այն նեղության ժամանակի մեջ, որի մասին ասված է.»
“‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.
«Եվ այն ժամանակ պիտի կանգնի Միքայելը՝ մեծ իշխանը, որ կանգնած է քո ժողովրդի որդիների համար. և պիտի լինի նեղության մի ժամանակ, որպիսին չի եղել այն օրվանից, երբ ազգ է եղել, մինչև այն նույն ժամանակը. և այն ժամանակ քո ժողովուրդը պիտի փրկվի՝ ամեն մեկը, որ գտնվի գրքի մեջ գրված։ Եվ երկրի հողի փոշու մեջ ննջողներից շատերը պիտի արթնանան, ոմանք՝ հավիտենական կյանքի, և ոմանք՝ ամոթի ու հավիտենական արհամարհանքի համար։ Եվ իմաստունները պիտի փայլեն երկնակամարի պայծառության պես, և նրանք, որ շատերին դեպի արդարություն են դարձնում՝ աստղերի պես հավիտյանս հավիտենից։ Բայց դու, ո՛վ Դանիել, փակիր այս խոսքերը և կնքիր գիրքը մինչև վախճանի ժամանակը. շատերը պիտի շրջեն այս ու այն կողմ, և գիտությունը պիտի շատանա»։ Դանիել 12։1–4։ Ձեռագրային հրապարակումներ, թիվ 13, 394։