Five Hidden Months

Հինգ թաքնված ամիս

The message of Islam as represented by verse ten was presented in connection with the time set forth in verse fifteen by Josiah Litch in 1838. At that point there were elements of the prophecy that were hidden from Litch’s view. By August 1, 1840, Litch published a more thorough presentation, based upon what had been revealed to him after 1838 from the message of “five months.” In 1838 part of Revelation nine’s message of “five months” had been hidden from Litch. The hidden portion of the prophecy of five months was unsealed to Litch before 1840, and the unsealing produced the manifestation of the power of God from 1840 to 1844.

Տասներորդ համարում պատկերված իսլամի պատգամը 1838 թվականին Ջոսիա Լիչը ներկայացրեց տասնհինգերորդ համարում նշված ժամանակի առնչությամբ։ Այդ ժամանակ մարգարեության որոշ տարրեր թաքնված էին Լիչի համար։ Մինչև 1840 թվականի օգոստոսի 1-ը Լիչը հրապարակել էր ավելի հանգամանալից շարադրանք՝ հիմնված այն բանի վրա, ինչ իրեն բացահայտվել էր 1838 թվականից հետո «հինգ ամիսների» պատգամից։ 1838 թվականին Հայտնության իններորդ գլխի՝ «հինգ ամիսների» պատգամի մի մասը թաքնված էր Լիչի համար։ Հինգ ամիսների մարգարեության թաքնված հատվածի կնիքը Լիչի համար բացվեց նախքան 1840 թվականը, և կնիքի բացումը հանգեցրեց Աստծու զորության դրսևորմանը 1840-ից մինչև 1844 թվականը։

The five months of verse five was hidden until 2026. When Elisabeth came out of five months of hiding, she was joined by Mary. Mary aligns the five months of hiding with the parable of the ten virgins, for, unlike Elisabeth, Mary was a pregnant virgin and Elisabeth was a pregnant woman beyond the age to bear children. Both were miracle births in their own way, but Mary was a virgin. All the prophets speak of the end of the world, and the virgins represented by Mary in the latter days are the five wise virgins who make up the Philadelphian movement of the third angel who are numbered as one hundred and forty-four thousand. Elisabeth and Mary meet in the sixth month after Elisabeth’s five months of hiding. The five months of verse five was hidden until 2026.

Հինգերորդ համարի հինգ ամիսները թաքնված էին մինչև 2026 թվականը։ Երբ Եղիսաբեթը հինգ ամիս թաքնվելուց հետո դուրս եկավ, նրան միացավ Մարիամը։ Մարիամը թաքնվելու հինգ ամիսները կապում է տասը կույսերի առակի հետ, քանի որ, ի տարբերություն Եղիսաբեթի, Մարիամը հղի կույս էր, իսկ Եղիսաբեթը՝ ծննդաբերելու տարիքն անցած հղի կին։ Երկու ծնունդներն էլ յուրովի հրաշք էին, բայց Մարիամը կույս էր։ Բոլոր մարգարեները խոսում են աշխարհի վախճանի մասին, և վերջին օրերում Մարիամի խորհրդանշած կույսերն այն հինգ իմաստուն կույսերն են, որոնք կազմում են երրորդ հրեշտակի փիլադելփիական շարժումը և թվով հարյուր քառասունչորս հազար են։ Եղիսաբեթն ու Մարիամը հանդիպում են վեցերորդ ամսում՝ Եղիսաբեթի հինգ ամիս թաքնվելուց հետո։ Հինգերորդ համարի հինգ ամիսները թաքնված էին մինչև 2026 թվականը։

When John was born, Mary returned to Nazareth, and Zacharias was no longer dumb. Mary was with Elisabeth until the door closed at the Sunday law, when prophecy speaks. Zacharias is the alpha waymark that is made dumb and also the omega waymark who speaks at the birth of his son. Zacharias is at the beginning and the ending, representing both the first and third angels. Elisabeth is the second angel’s message, and Mary is the midnight cry message that joins Elisabeth at the end of the five months of hiding.

Երբ Հովհաննեսը ծնվեց, Մարիամը վերադարձավ Նազարեթ, և Զաքարիան այլևս համր չէր։ Մարիամը Եղիսաբեթի հետ էր մինչև կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ դռան փակվելը, երբ մարգարեությունը խոսում է։ Զաքարիան ալֆա ուղենիշն է, որը համրացվում է, և նաև օմեգա ուղենիշը, որը խոսում է իր որդու ծննդյան ժամանակ։ Զաքարիան սկզբում և վերջում է՝ ներկայացնելով թե՛ առաջին, թե՛ երրորդ հրեշտակներին։ Եղիսաբեթը երկրորդ հրեշտակի պատգամն է, իսկ Մարիամը՝ կեսգիշերային աղաղակի պատգամը, որը միանում է Եղիսաբեթին թաքնված մնալու հնգամսյա շրջանի ավարտին։

Noah’s family of eight was hidden in the ark for five months, and then the ark rested on Mount Ararat. The midnight cry joined the second angel at Exeter and continued until the door closed on October 22, 1844, in fulfillment of the parable of the ten virgins. Mary joined Elisabeth at Exeter and continued until the birth of John.

Նոյի ութ հոգուց բաղկացած ընտանիքը հինգ ամիս թաքնված էր տապանում, ապա տապանը հանգրվանեց Արարատ լեռան վրա։ Կեսգիշերային աղաղակը Էքսեթերում միացավ երկրորդ հրեշտակին և շարունակվեց մինչև 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ին դռան փակվելը՝ ի կատարումն տասը կույսերի առակի։ Մարիամը Էքսեթերում միացավ Եղիսաբեթին և մնաց մինչև Հովհաննեսի ծնունդը։

The message that was hidden from Litch in 1838 was the message of “five months.” The hiding of five months is represented by eight people in the ark; it is Elisabeth hiding during her first five months of pregnancy. It was the Lord holding His hand over the five months in 1838, until He removed His hand from the five months, allowing Litch to publish the date ten days before its fulfillment. When the message of five months is unsealed in the latter days, as it is now being set forth, you are at the six days of the Exeter camp meeting, from the 12th to 17th of August, 1844, that were followed by sixty-six days to the closed door of October 22, 1844. There were seventy-two days, but when they are placed in a prophetic line and the waymarks are then isolated, it can be seen that the sign of the siege represented by the Exeter camp meeting was six days that were followed by sixty-six days until the closed door. Prophetically the period is represented as 6 6 6.

1838 թվականին Լիչից թաքցված պատգամը «հինգ ամիսների» պատգամն էր։ Հինգ ամիսների թաքցնելը ներկայացված է տապանում գտնվող ութ մարդկանցով. դա Եղիսաբեթի՝ իր հղիության առաջին հինգ ամիսների ընթացքում թաքնվելն է։ Տերն էր, որ 1838 թվականին Իր ձեռքը պահում էր հինգ ամիսների վրա, մինչև որ Իր ձեռքը հեռացրեց հինգ ամիսների վրայից՝ Լիչին հնարավորություն տալով հրապարակել ամսաթիվը դրա իրականանալուց տասն օր առաջ։ Երբ վերջին օրերում բացվում է հինգ ամիսների պատգամի կնիքը, ինչպես այն այժմ ներկայացվում է, դուք գտնվում եք 1844 թվականի օգոստոսի 12-ից 17-ը տեղի ունեցած Էքսետերի ճամբարային ժողովի վեց օրերի ժամանակահատվածում, որոնց հաջորդեցին վաթսունվեց օրեր՝ մինչև 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ի փակ դուռը։ Դրանք յոթանասուներկու օր էին, սակայն երբ դրանք դրվում են մարգարեական գծի վրա, և այնուհետև առանձնացվում են ուղենիշները, կարելի է տեսնել, որ Էքսետերի ճամբարային ժողովով ներկայացված պաշարման նշանը վեց օր էր, որոնց հաջորդեցին վաթսունվեց օրեր՝ մինչև փակ դուռը։ Մարգարեական առումով այս ժամանակահատվածը ներկայացվում է որպես 6 6 6։

The history of the siege as represented by Exeter unto October 22 is represented by Cain’s sixth generation Lamech. The door is closed just after the prophecy of five months is unsealed. It closes progressively, but the progression for Adventism began at 9/11, and it ends at the siege. When the siege arrives, you will manifest the character of either Lamech of Cain or Lamech of Seth. The number of that history for Lamech of Cain is 6 6 6, and the number for Lamech of Seth and the church triumphant is 7 7 7.

Պաշարման պատմությունը, ինչպես այն ներկայացվում է Էքսեթերից մինչև հոկտեմբերի 22-ն ընկած ժամանակահատվածով, խորհրդանշվում է Կայենի վեցերորդ սերնդի Ղամեքով։ Դուռը փակվում է հինգ ամիսների մասին մարգարեության կնիքը բացվելուց անմիջապես հետո։ Այն փակվում է աստիճանաբար, սակայն ադվենտիզմի համար այդ ընթացքը սկսվեց սեպտեմբերի 11-ին և ավարտվում է պաշարման ժամանակ։ Երբ պաշարման ժամանակը գա, դուք կդրսևորեք կա՛մ Կայենի Ղամեքի, կա՛մ Սեթի Ղամեքի բնավորությունը։ Այդ պատմության թիվը Կայենի Ղամեքի համար 6 6 6 է, իսկ Սեթի Ղամեքի և հաղթական եկեղեցու համար՝ 7 7 7։

The manifestation of the two characters represented by the two Lamechs and by 666 or 777 begins with the events that propel Adventism into the public’s attention as the question is raised about why Adventists were silent about the warning of the fireballs of Nashville. The escalating controversy becomes a visual demonstration in advance of the closed door of the soon-coming Sunday law that was typified by the animals ascending the ramp into the ark. The escalating visual warning was also typified by the experience of Elijah on Mount Carmel and by the Millerite movement of 1844.

Երկու Ղամեքներով և 666 կամ 777 թվերով խորհրդանշվող երկու բնավորությունների դրսևորումը սկսվում է այն իրադարձություններով, որոնք ադվենտիզմը բերում են հանրության ուշադրության կենտրոն, երբ հարց է բարձրացվում, թե ինչու էին ադվենտիստները լռում Նեշվիլի հրե գնդերի նախազգուշացման մասին։ Սրվող բանավեճը դառնում է շուտով ընդունվելիք կիրակնօրյա օրենքի փակ դռան նախապես տրվող տեսանելի ցուցադրությունը, որի նախապատկերն էին թեքահարթակով տապան բարձրացող կենդանիները։ Ուժգնացող այդ տեսանելի նախազգուշացման նախապատկերներն էին նաև Կարմեղոս լեռան վրա Եղիայի փորձառությունը և 1844 թվականի միլլերական շարժումը։

The Prophetic Structure of the Siege

Պաշարման մարգարեական կառուցվածքը

The prophetic structure of a siege that ends at the destruction of the city represents a period of time that begins with a sign and ends with a sign. It represents a period of time and a point in time. The period of the formation of the image is represented in a variety of ways. Every prophetic structure of this nature in the inspired testimony is typifying the image of the beast testing time that culminates with the mark of the beast.

Քաղաքի կործանման պահին ավարտվող պաշարման մարգարեական կառուցվածքը խորհրդանշում է մի ժամանակահատված, որը սկսվում է նշանով և ավարտվում նշանով։ Այն խորհրդանշում է և՛ ժամանակահատված, և՛ ժամանակի որոշակի պահ։ Պատկերի ձևավորման ժամանակահատվածը ներկայացվում է տարբեր կերպերով։ Ներշնչված վկայության մեջ այս բնույթի յուրաքանչյուր մարգարեական կառուցվածք նախապատկերում է գազանի պատկերի փորձության ժամանակահատվածը, որն իր գագաթնակետին է հասնում գազանի դրոշմով։

“The ‘image to the beast’ represents that form of apostate Protestantism which will be developed when the Protestant churches shall seek the aid of the civil power for the enforcement of their dogmas. The ‘mark of the beast’ still remains to be defined.” The Great Controversy, 445.

«“Գազանի պատկերը” ներկայացնում է հավատուրաց բողոքականության այն ձևը, որը կձևավորվի, երբ բողոքական եկեղեցիները դիմեն աշխարհիկ իշխանության օգնությանը՝ իրենց դավանաբանական դրույթները պարտադրելու համար։ “Գազանի դրոշմը” դեռևս պետք է սահմանել»։ Մեծ պայքար, 445։

The period of time represents the formation of the image to and of the beast; the mark of the beast is enforced when the image that has been forming reaches the point where it can speak a Sunday law into existence. The mark of Rome’s authority was typified by Nebuchadnezzar when Jerusalem was destroyed. Whether Babylon or Rome, the structure of the siege is emphasizing the king of the north in the latter days. The siege of Orhan from 1333 unto 1337 and the four years from July 27, 1449 unto the siege of Constantinople in 1453 not only typify the period from August 11, 1840 unto October 22, 1844, but the sieges also emphasize the role of Islam as the children of the east wind of Bible Prophecy. The theme of the king of the north (Babylon or Rome) and the east wind is the “tidings out of the east and out of the north” in Daniel 11:45.

Ժամանակի այդ շրջանը խորհրդանշում է գազանի պատվին և նրա նմանությամբ պատկերի ձևավորումը. գազանի դրոշմը պարտադրվում է, երբ ձևավորվող պատկերը հասնում է այն աստիճանի, որ կարող է իր խոսքով կիրակնօրյա օրենք գոյության կոչել։ Հռոմի իշխանության դրոշմը նախապատկերվեց Նաբուգոդոնոսորի միջոցով, երբ Երուսաղեմը կործանվեց։ Լինի դա Բաբելոնը, թե Հռոմը՝ պաշարման կառուցվածքն ընդգծում է վերջին օրերի հյուսիսի թագավորին։ Օրխանի՝ 1333-ից մինչև 1337 թվականը տևած պաշարումը և 1449 թվականի հուլիսի 27-ից մինչև 1453 թվականի Կոստանդնուպոլսի պաշարումն ընկած չորս տարիները ոչ միայն նախապատկերում են 1840 թվականի օգոստոսի 11-ից մինչև 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ն ընկած ժամանակահատվածը, այլև այդ պաշարումներն ընդգծում են իսլամի դերը՝ որպես աստվածաշնչյան մարգարեության արևելյան քամու զավակների։ Հյուսիսի թագավորի (Բաբելոնի կամ Հռոմի) և արևելյան քամու թեման Դանիել 11:45-ում հիշատակված «արևելքից և հյուսիսից եկող լուրերն» են։

But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. Daniel 11:44.

Բայց արևելքից և հյուսիսից եկած լուրերը նրան պիտի խռովեցնեն, ուստի նա սաստիկ ցասումով պիտի դուրս գա՝ շատերին կործանելու և իսպառ բնաջնջելու համար։ Դանիել 11:44։

The four years from July 27, 1449, unto the siege of Constantinople in 1453 identify not only a four-year period, but combined with the death of John Palaiologos in 1448, the period is also represented by five years.

1449 թվականի հուլիսի 27-ից մինչև 1453 թվականին Կոստանդնուպոլսի պաշարումն ընկած չորս տարիները ոչ միայն մատնանշում են չորսամյա ժամանակահատված, այլև 1448 թվականին Հովհաննես Պալեոլոգոսի մահվան հետ համադրվելիս այդ ժամանակահատվածը ներկայացվում է նաև որպես հնգամյա։

The structure is represented in both destructions of Jerusalem and in Noah’s flood. It is in the first Passover in Egypt when it was required that the destroying angel see the sign of blood on the door that led Pharaoh and his host into the sea until the east winds were released and the waters closed the door of entrance into the promised land. The structure is in the alpha history of the church of Pergamos from 313 unto the first Sunday law in 321, and it is in the omega history of Pergamos from the decree of Justinian in 533 unto the Sunday law of 538. With Pergamos, the sign is either an edict or a decree, but both begin a period that culminates at a Sunday law.

Կառուցվածքը դրսևորվում է Երուսաղեմի երկու կործանումներում էլ, ինչպես նաև Նոյի ջրհեղեղում։ Այն առկա է Եգիպտոսում առաջին Պասեքի ժամանակ, երբ պահանջվում էր, որ կործանիչ հրեշտակը տեսնի արյան նշանը դռան վրա, որը փարավոնին և նրա զորքին առաջնորդեց ծովի մեջ, մինչև որ արձակվեցին արևելյան քամիները, և ջրերը փակեցին Ավետյաց երկիր մուտք գործելու դուռը։ Կառուցվածքն առկա է Պերգամոնի եկեղեցու ալֆա պատմության մեջ՝ 313 թվականից մինչև 321 թվականի առաջին կիրակնօրյա օրենքը, ինչպես նաև Պերգամոնի օմեգա պատմության մեջ՝ Հուստինիանոսի՝ 533 թվականի հրամանագրից մինչև 538 թվականի կիրակնօրյա օրենքը։ Պերգամոնի դեպքում նշանը կա՛մ հրովարտակ է, կա՛մ հրամանագիր, սակայն երկուսն էլ սկիզբ են դնում մի ժամանակաշրջանի, որի գագաթնակետը կիրակնօրյա օրենքն է։

The structure of Ezekiel’s siege and destruction of Jerusalem was from 587 BC unto 586 BC: two years when considering the time inclusively and 1.5 years when considering the time exclusively. Another siege structure of prophecy is also represented by two years in the campaign of Panium that included the battle of Panium in 200 BC and the siege of Sidon in 198 BC. The death of Ezekiel’s wife aligns with the death of Lamech, the death of John Palaiologos and the battle of Panium.

Եզեկիելի՝ Երուսաղեմի պաշարման և կործանման կառուցվածքն ընդգրկում էր մ.թ.ա. 587 թվականից մինչև մ.թ.ա. 586 թվականն ընկած ժամանակահատվածը՝ ժամանակի ներառական հաշվարկով երկու տարի, իսկ բացառական հաշվարկով՝ 1,5 տարի։ Մարգարեության մեջ պաշարման մեկ այլ կառուցվածք ևս ներկայացված է Պանիումի արշավանքի երկու տարիներով, որն ընդգրկում էր մ.թ.ա. 200 թվականի Պանիումի ճակատամարտը և մ.թ.ա. 198 թվականի Սիդոնի պաշարումը։ Եզեկիելի կնոջ մահը համապատասխանում է Ղամեքի մահվանը, Հովհաննես Պալեոլոգոսի մահվանը և Պանիումի ճակատամարտին։