Those called to be among the one hundred and forty-four thousand are now in their final sifting process and the process is a testing process that is based upon the formation of the image of the beast. The testing process begins with the house of God, for judgment always begins with the house of God, and thereafter God’s other flock is confronted with the identical testing process. Perhaps the most significant and important prophetic characteristic in the formation of the image of the beast is that it occurs twice; first in the United States, then in the rest of the world. Prophetically this means that the image of the beast in the world is the final manifestation of the image of the beast, and therefore any typification of the image of the beast that came before the image of the beast in the world, was simply the shadow that typified the substance.
Նրանք, ովքեր կոչված են լինելու հարյուր քառասունչորս հազարի թվում, այժմ գտնվում են իրենց վերջնական մաղման գործընթացում, և այդ գործընթացը փորձության գործընթաց է, որը հիմնված է գազանի պատկերի կազմավորման վրա։ Փորձության գործընթացը սկսվում է Աստծո տնից, որովհետև դատաստանը միշտ սկսվում է Աստծո տնից, և ապա Աստծո մյուս հոտը բախվում է նույնանման փորձության գործընթացին։ Թերևս գազանի պատկերի կազմավորման ամենանշանակալից և կարևոր մարգարեական հատկանիշն այն է, որ այն տեղի է ունենում երկու անգամ՝ նախ Միացյալ Նահանգներում, ապա աշխարհի մնացած մասում։ Մարգարեապես սա նշանակում է, որ աշխարհում գազանի պատկերը գազանի պատկերի վերջնական դրսևորումն է, և հետևաբար գազանի պատկերի ցանկացած նախատիպավորում, որ եղել է նախքան աշխարհում գազանի պատկերի հայտնվելը, պարզապես այն ստվերն էր, որը նախապատկերում էր բուն էությունը։
Judgment began at the house of God on September 11, 2001. That date had been typified by August 11, 1840, when the angel of Revelation ten came down with a little book open in His hand. When the angel of chapter ten came down He announced that the judgment of Protestantism was then under way. Whoever God judges, He first forewarns, and the confirmation of Miller’s methodology in determining time, added weight to his calculations about the judgment of the Second Coming. The testing of the Protestants was under way as of August 11, 1840 and by 1844 the Protestants had become the daughters of Rome. The period of 1840 to 1844 typifies the period of September 11, 2001, unto the soon-coming Sunday law.
Դատաստանը սկսվեց Աստծո տան վրա 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին։ Այդ թվականը նախատիպվել էր 1840 թվականի օգոստոսի 11-ով, երբ Հայտնության տասներորդ գլխի հրեշտակը վար իջավ՝ իր ձեռքում բաց փոքրիկ գիրքը։ Երբ տասներորդ գլխի հրեշտակը վար իջավ, նա հայտարարեց, որ բողոքականության դատաստանն այն ժամանակ արդեն ընթացքի մեջ էր։ Ում Աստված դատում է, նրան նախապես նախազգուշացնում է, և Միլլերի ժամանակի որոշման մեթոդաբանության հաստատումը հավելյալ կշիռ տվեց նրա հաշվարկներին՝ կապված Երկրորդ գալստյան դատաստանի հետ։ Բողոքականների փորձությունը սկսվել էր 1840 թվականի օգոստոսի 11-ից, և 1844 թվականին բողոքականները դարձել էին Հռոմի դուստրերը։ 1840-ից 1844 թվականների ժամանակահատվածը նախատիպում է 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ից մինչև շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքն ընկած ժամանակահատվածը։
Those two periods were also represented from Jesus’ baptism when the Holy Spirit descended until the cross. Those three periods were all typified by the one hundred and twenty years that were allotted to the antediluvian world, leading up to the flood. There is always a warning message that identifies the judgment of that particular history. There are sacred histories that also address this particular period in the last days.
Այդ երկու ժամանակաշրջանները ներկայացված էին նաև Հիսուսի մկրտությունից, երբ Սուրբ Հոգին իջավ, մինչև խաչը։ Այդ երեք ժամանակաշրջանները բոլորը նախատիպորեն ներկայացված էին այն հարյուր քսան տարիներով, որոնք տրված էին ջրհեղեղից առաջվա աշխարհին՝ դեպի ջրհեղեղը առաջնորդելով։ Միշտ կա մի նախազգուշացման լուր, որը բնորոշում է տվյալ պատմության դատաստանը։ Կան սրբազան պատմություններ, որոնք նույնպես վերաբերում են վերջին օրերի այս առանձնահատուկ ժամանակաշրջանին։
Noah preached for one hundred and twenty years, then the judgment of the flood arrived. Christ preached for twelve hundred and sixty days, then came the judgment of the cross. The warning message of John the Baptist was empowered at the baptism of Christ, and then Jesus was led into the wilderness for forty days. Those forty days, and the subsequent three tests at the end of the forty days teach that once the message is empowered, as identified by the descent of a holy symbol, such as the Holy Spirit at His baptism, and the descent of both angels of Revelation chapters ten and eighteen—a testing process is under way. When the divine symbol comes down, the judgment message proclaimed to those who are then the subject of judgment is empowered and the particular group that is being judged is then in a specific period that only ends with the close of their probation.
Նոյը քարոզեց հարյուր քսան տարի, ապա վրա հասավ ջրհեղեղի դատաստանը։ Քրիստոսը քարոզեց հազար երկու հարյուր վաթսուն օր, ապա վրա հասավ խաչի դատաստանը։ Հովհաննես Մկրտչի նախազգուշացման պատգամը զորացվեց Քրիստոսի մկրտության ժամանակ, և ապա Հիսուսը քառասուն օրով տարվեց անապատ։ Այդ քառասուն օրերը, ինչպես նաև քառասուն օրերի ավարտին հաջորդած երեք փորձությունները, սովորեցնում են, որ երբ պատգամը զորացվում է, ինչպես նշանավորվում է սուրբ խորհրդանիշի իջմամբ, ինչպես օրինակ՝ Սուրբ Հոգին Նրա մկրտության ժամանակ, և Հայտնության տասներորդ և տասնութերորդ գլուխների երկու հրեշտակների իջմամբ, փորձության մի ընթացք արդեն սկսված է։ Երբ աստվածային խորհրդանիշը իջնում է, դատաստանի պատգամը, որ հռչակվում է նրանց, ովքեր այդ ժամանակ դատաստանի առարկան են, զորացվում է, և այն առանձնահատուկ խումբը, որ դատվում է, այնժամ գտնվում է մի որոշակի ժամանակաշրջանի մեջ, որը ավարտվում է միայն նրանց փորձաշրջանի փակվելով։
The line of Jesus identifies two periods of witnessing. The first was His personal witness for twelve hundred and sixty days, then His witness in the presence of His disciples for another twelve hundred and sixty days until Stephen was stoned.
Հիսուսի գիծը վկայության երկու ժամանակաշրջան է նույնականացնում։ Առաջինը Նրա անձնական վկայությունն էր՝ հազար երկու հարյուր վաթսուն օր, ապա՝ Նրա վկայությունը Իր աշակերտների ներկայությամբ ևս հազար երկու հարյուր վաթսուն օր, մինչև Ստեփանոսի քարկոծվելը։
“Then, said the angel, ‘He shall confirm the covenant with many for one week [seven years].’ For seven years after the Saviour entered on His ministry, the gospel was to be preached especially to the Jews; for three and a half years by Christ Himself; and afterward by the apostles. ‘In the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.’ Daniel 9:27. In the spring of A. D. 31, Christ the true sacrifice was offered on Calvary. Then the veil of the temple was rent in twain, showing that the sacredness and significance of the sacrificial service had departed. The time had come for the earthly sacrifice and oblation to cease.
«Ապա,— ասաց հրեշտակը,— «Նա ուխտը պիտի հաստատի շատերի հետ մեկ շաբաթով [յոթ տարի]»։ Փրկչի՝ Իր ծառայությունը սկսելուց հետո յոթ տարի ավետարանը պետք է քարոզվեր հատկապես հրեաներին՝ երեքուկես տարի անձամբ Քրիստոսի կողմից, և ապա՝ առաքյալների կողմից։ «Շաբաթվա կեսին Նա պիտի դադարեցնի զոհը և ընծան»։ Դանիէլ 9:27։ Ք. հ. 31 թվականի գարնանը Քրիստոսը՝ ճշմարիտ զոհը, մատուցվեց Գողգոթայում։ Այն ժամանակ տաճարի վարագույրը վերից վար պատռվեց երկու մասի՝ ցույց տալով, որ զոհաբերական ծառայության սրբությունն ու նշանակությունը վերացել էին։ Եկել էր ժամանակը, որ երկրային զոհն ու ընծան դադարեին։
“The one week—seven years—ended in A. D. 34. Then by the stoning of Stephen the Jews finally sealed their rejection of the gospel; the disciples who were scattered abroad by persecution “went everywhere preaching the word” (Acts 8:4); and shortly after, Saul the persecutor was converted, and became Paul, the apostle to the Gentiles.” The Desire of Ages, 233.
«Մեկ շաբաթը՝ յոթ տարին, ավարտվեց մ.թ. 34 թվականին։ Այնուհետև Ստեփանոսի քարկոծմամբ հրեաները վերջնականապես կնքեցին ավետարանի իրենց մերժումը. և հալածանքի պատճառով ցրված աշակերտները «շրջում էին ամեն տեղ և քարոզում խոսքը» (Գործք 8:4), իսկ կարճ ժամանակ անց հալածիչ Սավուղը դարձի եկավ և դարձավ Պողոս՝ հեթանոսների առաքյալը»։ The Desire of Ages, 233.
The line of Noah, Christ, the Millerites and the one hundred and forty-four thousand all provide witness to a period of time when a specific target audience is tested by a warning message. The empowerment of the message identifies the beginning of a testing period, that in turn ends with the close of that target audience’s probation. With the prophetic line of Jesus two periods of witnessing are identified. Those two periods of witnessing typify the two warning messages represented by the angel who descended on September 11, 2001 which fulfilled Revelation 18:1–3, who was then followed by the second voice of verse four and onward of chapter eighteen.
Նոյի, Քրիստոսի, միլլերականների և հարյուր քառասունչորս հազարի գիծը բոլորն էլ վկայություն են տալիս ժամանակի մի ժամանակահատվածի մասին, երբ որոշակի թիրախային լսարան փորձության է ենթարկվում նախազգուշացնող պատգամի միջոցով։ Պատգամի զորացումն է նշանավորում փորձության մի ժամանակահատվածի սկիզբը, որը, իր հերթին, ավարտվում է այդ թիրախային լսարանի շնորհի ժամանակի փակմամբ։ Հիսուսի մարգարեական գծով առանձնացվում են վկայության երկու ժամանակահատվածներ։ Վկայության այդ երկու ժամանակահատվածները նախատիպավորում են այն երկու նախազգուշացնող պատգամները, որոնք ներկայացված են այն հրեշտակով, որ իջավ 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին՝ կատարելով Հայտնություն 18:1–3-ը, և որին ապա հետևեց տասնութերորդ գլխի չորրորդ և հաջորդ համարների երկրորդ ձայնը։
“So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Review and Herald, December 6, 1892.
«Այսպես, աշխարհի նախազգուշացման վերջին գործում եկեղեցիներին ուղղված երկու հստակ կոչեր են արվում։ Երկրորդ հրեշտակի պատգամն է. «Ընկավ, ընկավ Բաբելոնը՝ այն մեծ քաղաքը, որովհետև նա բոլոր ազգերին խմեցրեց իր պոռնկության բարկության գինուց»։ Եվ երրորդ հրեշտակի պատգամի բարձրաձայն աղաղակում երկնքից մի ձայն է լսվում, որ ասում է. «Դո՛ւրս եկեք նրանից, իմ ժողովուրդ»»։ Review and Herald, December 6, 1892.
The first period is the judgment that begins with the house of God, and then at the soon-coming Sunday law the second period of judgment commences with the warning to come out of Babylon. The line of Christ from His baptism to the cross represents September 11, 2001 unto the Sunday law in the United States, and the period from the Sunday law in the United States until the point where every nation is forced to accept Sunday as the Global Day of Worship is the period that concludes when the very last nation submits.
Առաջին ժամանակահատվածը այն դատաստանն է, որ սկսվում է Աստծո տնից, և ապա շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ դատաստանի երկրորդ ժամանակահատվածը սկսվում է Բաբելոնից դուրս գալու նախազգուշացմամբ։ Քրիստոսի ուղին՝ Նրա մկրտությունից մինչև խաչը, ներկայացնում է 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ից մինչև Միացյալ Նահանգներում կիրակնօրյա օրենքը եղած ժամանակահատվածը, իսկ Միացյալ Նահանգներում կիրակնօրյա օրենքից մինչև այն պահը, երբ յուրաքանչյուր ազգ հարկադրված կլինի ընդունելու կիրակին որպես Համաշխարհային Երկրպագության Օր, եղած ժամանակահատվածն այն ժամանակահատվածն է, որ ավարտվում է այն պահին, երբ վերջին իսկ ազգը հնազանդվում է։
The period begins with the Sunday law in the United States and it ends when the final nation bows to the papal power. The beginning of the second period marks the end of the first period, and both have Sunday laws that have been previously typified in the witness of Rome. The first Sunday law in the year 321, was brought about through the authority of pagan Rome. The Sunday law that was brought about through the authority of the papal church is represented by the year 538. The Sunday law in the United States is 321, and the Sunday law enforced upon the last nation is 538. The Sunday law in the United States marks the arrival of the message of warning that is then proclaimed by the ensign that was made up of the outcasts of Israel.
Այս ժամանակաշրջանը սկսվում է Միացյալ Նահանգներում կիրակնօրյա օրենքով և ավարտվում է այն ժամանակ, երբ վերջին ազգը խոնարհվում է պապական իշխանության առաջ։ Երկրորդ ժամանակաշրջանի սկիզբը նշանավորում է առաջին ժամանակաշրջանի ավարտը, և երկուսն էլ ունեն կիրակնօրյա օրենքներ, որոնք նախապես տիպաբանորեն ներկայացվել էին Հռոմի վկայության մեջ։ Առաջին կիրակնօրյա օրենքը՝ 321 թվականին, հաստատվեց հեթանոսական Հռոմի իշխանության միջոցով։ Այն կիրակնօրյա օրենքը, որ հաստատվեց պապական եկեղեցու իշխանության միջոցով, ներկայացվում է 538 թվականով։ Միացյալ Նահանգներում կիրակնօրյա օրենքը 321-ն է, իսկ վերջին ազգի վրա պարտադրված կիրակնօրյա օրենքը՝ 538-ը։ Միացյալ Նահանգներում կիրակնօրյա օրենքը նշանավորում է այն նախազգուշացման պատգամի գալուստը, որն ապա հռչակվում է այն դրոշի կողմից, որ կազմված էր Իսրայելի վտարանդիներից։
That waymark is the year 321, and it marks the beginning of the period of the testing of every nation upon the Sunday question. That period ends when the final nation bows to Rome, and that event was typified by the waymark of the year 538. The period from 321 unto 538 was typified by the period from the cross until the stoning of Stephen. As Stephen was being stoned he saw Christ standing in the heavenly sanctuary, typifying when Michael stands up at the close of human probation.
Այդ ճանապարհային նշանը 321 թվականն է, և այն նշում է կիրակիի հարցի վերաբերյալ յուրաքանչյուր ազգի փորձության ժամանակաշրջանի սկիզբը։ Այդ ժամանակաշրջանն ավարտվում է, երբ վերջին ազգն էլ խոնարհվում է Հռոմի առաջ, և այդ իրադարձությունը նախապատկերված էր 538 թվականի ճանապարհային նշանով։ 321-ից մինչև 538 թվականների ժամանակաշրջանը նախապատկերված էր խաչից մինչև Ստեփանոսի քարկոծությունը ընկած ժամանակաշրջանով։ Երբ Ստեփանոսին քարկոծում էին, նա տեսավ Քրիստոսին՝ կանգնած երկնային սրբարանում, ինչը նախապատկերում է այն պահը, երբ Միքայելը վեր է կենում մարդկային փորձաշրջանի ավարտին։
September 11, 2001 marks the arrival of the warning of the first three verses of chapter eighteen, and it was marked by the prediction set forth by the prophetess Ellen White, who said that when the great buildings of New York City are brought down by a touch from God, that those very three verses would be fulfilled. It was also marked by the Patriot Act, which was a sign for those willing to see; that the principle of English law which professes that a person is innocent until proven guilty, was set aside for Roman law, which professes that a person is guilty, until proven innocent.
2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ը նշանավորում է տասնութերորդ գլխի առաջին երեք համարների նախազգուշացման գալուստը, և այն նշանավորվեց մարգարեուհի Էլեն Ուայթի կողմից հռչակված կանխասացությամբ, ով ասել էր, որ երբ Նյու Յորք քաղաքի մեծ շենքերը կործանվեն Աստծուց եկած մի հպումով, այդ նույն երեք համարները կկատարվեն։ Այն նաև նշանավորվեց Patriot Act-ով, որը նշան էր նրանց համար, ովքեր պատրաստ էին տեսնելու, որ անգլիական իրավունքի այն սկզբունքը, ըստ որի մարդը անմեղ է, մինչև նրա մեղավորությունն ապացուցվի, մի կողմ դրվեց հռոմեական իրավունքի համար, որը դավանում է, թե մարդը մեղավոր է, մինչև իր անմեղությունն ապացուցվի։
The Patriot Act marked the beginning of judgment for Laodicean Seventh-day Adventism. That period concludes at the Sunday law in the United States. Those Laodicean Seventh-day Adventists that successfully make it through that period of sifting, are then going to give the warning message of verse four of chapter eighteen, that ends with the final nation that bows to Rome. That period begins with the Sunday law in the United States and ends with the final Sunday law.
Patriot Act-ը նշանավորեց Լաոդիկյան Յոթերորդ օրվա ադվենտիզմի համար դատաստանի սկիզբը։ Այդ ժամանակաշրջանն ավարտվում է Միացյալ Նահանգներում կիրակնօրյա օրենքի հաստատմամբ։ Այն լաոդիկյան Յոթերորդ օրվա ադվենտիստները, որոնք հաջողությամբ անցնում են այդ մաղման ժամանակաշրջանի միջով, ապա պիտի հռչակեն տասնութերորդ գլխի չորրորդ համարի նախազգուշական պատգամը, որը ավարտվում է Հռոմին խոնարհվող վերջին ազգով։ Այդ ժամանակաշրջանը սկսվում է Միացյալ Նահանգներում կիրակնօրյա օրենքով և ավարտվում է վերջնական կիրակնօրյա օրենքով։
If we misunderstand the fact that there are two images to the beast that are identified upon more than two witnesses, then we will misunderstand the work represented by the first three verses of Revelation chapter eighteen that began in 2001, and the work that begins in verse four of chapter eighteen.
Եթե սխալ հասկանանք այն փաստը, որ գազանին առնչվող երկու պատկերներ կան, որոնք հաստատվում են ավելի քան երկու վկաներով, ապա սխալ կհասկանանք այն գործը, որ ներկայացված է Հայտնության տասնութերորդ գլխի առաջին երեք համարներում և որը սկսվել է 2001 թվականին, ինչպես նաև այն գործը, որ սկսվում է տասնութերորդ գլխի չորրորդ համարում։
When we employ Sister White’s direct identification of the angel of Revelation eighteen’s descent in 1888, and her placing the same angel in the future tense, we find that 1888 typifies 2001. The angel of Revelation, that lightens the earth with His glory, came down at the Minneapolis meetings in 1888, and did so again when the great buildings of New York City came down.
Երբ մենք գործածում ենք Քույր Ուայթի ուղիղ նույնականացումը Հայտնության տասնութերորդ գլխի հրեշտակի իջնելու վերաբերյալ 1888 թվականին, և նրա կողմից նույն հրեշտակին ապառնի ժամանակով ներկայացնելը, տեսնում ենք, որ 1888 թվականը նախակերպում է 2001 թվականը։ Հայտնության այն հրեշտակը, որ իր փառքով լուսավորում է երկիրը, իջավ 1888 թվականին Մինեապոլիսի ժողովների ժամանակ, և նույնը կրկին տեղի ունեցավ, երբ Նյու Յորք քաղաքի մեծաշենքերը փուլ եկան։
The period of Christ’s baptism unto the cross, and the period from August 11, 1840 unto October 22, 1844, and the period of Noah’s one hundred and twenty years provide three witnesses to a period of judgment. 1888 provides a witness of the manifestation of rebellion that was recorded at the Minneapolis meetings, and Noah identifies the removal of the Holy Spirit from those who rejected the message. The rebellion of the antediluvians as well as the rebellion of the church leaders in 1888 both align with the history of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses, which the angel told Sister White was being repeated in Minneapolis.
Քրիստոսի մկրտությունից մինչև խաչը եղած ժամանակահատվածը, և 1840 թվականի օգոստոսի 11-ից մինչև 1844 թվականի հոկտեմբերի 22-ը եղած ժամանակահատվածը, ինչպես նաև Նոյի հարյուր քսան տարիների ժամանակահատվածը, երեք վկաներ են դատաստանի մի ժամանակահատվածի համար։ 1888 թվականը վկայություն է տալիս ապստամբության դրսևորման վերաբերյալ, որ արձանագրվեց Մինեապոլիսի ժողովներում, իսկ Նոյը մատնանշում է Սուրբ Հոգու հեռացումը նրանցից, ովքեր մերժեցին պատգամը։ Նախաջրհեղեղյանների ապստամբությունը, ինչպես նաև 1888 թվականին եկեղեցու առաջնորդների ապստամբությունը, երկուսն էլ համընկնում են Կորխի, Դաթանի և Աբիրամի պատմության հետ՝ Մովսեսի պատմության մեջ, որը, ինչպես հրեշտակը հայտնեց Քույր Ուայթին, կրկնվում էր Մինեապոլիսում։
From the Patriot Act until the Sunday law in the United States represents the testing period for Laodicean Seventh-day Adventism. The rebellion against the message of warning that announces their judgment identifies the removal of the Holy Spirit, and therefore the pouring out of strong delusion on the wicked foolish virgins of that history. The focus of the rebellion is the chosen messenger as represented by Noah, Moses, Elders Jones and Waggoner, and of course Sister White. The rebellion against the warning message and the messenger of that history is based upon the “oil” in the history of the parable of the ten virgins.
Միացյալ Նահանգներում Հայրենասիրական ակտից մինչև կիրակնօրյա օրենքը ներկայացնում է լաոդիկեական Յոթերորդ օրվա ադվենտիզմի համար փորձության ժամանակահատվածը։ Իրենց դատաստանը հռչակող նախազգուշացման պատգամի դեմ ապստամբությունը բացահայտում է Սուրբ Հոգու հեռացումը, և, հետևաբար, այդ պատմության ամբարիշտ հիմար կույսերի վրա ուժգին մոլորության թափվելը։ Ապստամբության կիզակետը ընտրված պատգամաբերն է, ինչպես ներկայացված է Նոյով, Մովսեսով, երեցներ Ջոնսով և Վագոներով, և, իհարկե, Քույր Ուայթով։ Այդ պատմության նախազգուշացման պատգամի և պատգամաբերի դեմ ապստամբությունը հիմնված է տասը կույսերի առակի պատմության «յուղի» վրա։
Those who present the warning message, do so, because they have “oil,” which is also the warning message. The distinction between the two classes is therefore produced by the correct applications of the rules of prophetic interpretation that were adopted by those of the movement of the first and second angels, represented as Miller’s rules of interpretation, and also the rules of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel.
Նրանք, ովքեր ներկայացնում են զգուշացման լուրը, այդպես են անում, որովհետև ունեն «յուղ», որը նույնպես զգուշացման լուրն է։ Ուստի այս երկու դասերի միջև տարբերությունը առաջանում է մարգարեական մեկնաբանության այն կանոնների ճիշտ կիրառությունից, որոնք ընդունվել էին առաջին և երկրորդ հրեշտակների շարժման կողմից՝ ներկայացված որպես Միլլերի մեկնաբանության կանոններ, ինչպես նաև մարգարեական մեկնաբանության այն կանոններից, որոնք ընդունվել էին երրորդ հրեշտակի շարժման կողմից։
The test that is represented as the “formation of the image of the beast,” must therefore be a test in connection with how the image of the beast is formed in God’s prophetic Word.
Ուստի «գազանի պատկերի կազմավորում» ներկայացվող փորձությունը պետք է լինի փորձություն, որը կապված է այն բանի հետ, թե ինչպես է գազանի պատկերը կազմավորվում Աստծո մարգարեական Խոսքում։
From the Patriot Act in 2001, which was typified by the Blair Bill in 1888, which was typified by the Declaration of Independence in 1776, which was typified by the baptism of Christ, which typified August 11, 1840, all support the truth that the testing-process of judgment begins with an empowered warning message that must be taken from the hand of the angel and then be eaten.
2001 թվականի Patriot Act-ից, որը նախապատկերված էր 1888 թվականի Blair Bill-ով, որն իր հերթին նախապատկերված էր 1776 թվականի Անկախության հռչակագրով, որն էլ նախապատկերված էր Քրիստոսի մկրտությամբ, որը նախապատկերում էր 1840 թվականի օգոստոսի 11-ը, ամենը հաստատում է այն ճշմարտությունը, որ դատաստանի փորձառության ընթացքը սկսվում է զորությամբ օժտված նախազգուշացման լուրով, որը պետք է վերցվի հրեշտակի ձեռքից, ապա ուտվի։
The prophetic teaching that identifies the United States as the robbers of thy people confuses several points by their logic, and those points are often the most direct proof-texts in establishing elements of the formation of the image of the beast. A way to illustrate the fact that this test is prophetic in nature is by using the basic rules of prophecy to demonstrate a truth that is only understood if you accept Rome as the symbol represented by the robbers of thy people.
Մարգարեական այն ուսմունքը, որը Միացյալ Նահանգներին նույնացնում է որպես քո ժողովրդի ավազակներ, իր տրամաբանությամբ խառնում է մի քանի կետեր, և այդ կետերը հաճախ ամենաուղղակի ապացուցող տեքստերն են՝ գազանի պատկերի ձևավորման տարրերը հաստատելու համար։ Այդ փորձության մարգարեական բնույթը ցույց տալու մի եղանակ է մարգարեության հիմնական կանոնները գործածելով ապացուցել մի ճշմարտություն, որը հասկացվում է միայն այն դեպքում, եթե ընդունում եք Հռոմը որպես այն խորհրդանիշը, որ ներկայացված է քո ժողովրդի ավազակների միջոցով։
This illustration is drawn from the five lines of history within Adventism, where a controversy over Rome as a symbol occurred. We are now in the last, or sixth of these controversial histories, and the controversy now is identical to the controversy represented upon the 1843 chart.
Այս նկարագրությունը վերցված է ադվենտիզմի ներսում պատմության հինգ գծերից, որտեղ ծագել էր վեճ Հռոմի՝ որպես խորհրդանիշի շուրջ։ Այժմ մենք գտնվում ենք այս վիճահարույց պատմություններից վերջինում, այսինքն՝ վեցերորդում, և այժմյան վեճը նույնական է այն վեճին, որը ներկայացված էր 1843 թվականի աղյուսակի վրա։
It is easy to see this truth if you correctly apply the prophetic rules. A prophetic rule that needs to be used is that symbols have more than one meaning, and the meaning they use in a passage is to be established by the passage. The Syrian king, Antiochus III Magnus fulfilled the battle of verse ten of chapter eleven of Daniel, and he fulfilled the battle of Raphia in verses eleven and twelve, and he fulfilled the battle of Panium in verse fifteen. The Millerite controversy represented upon the 1843 chart was that the false Protestant view identified that the “robbers” was Antiochus Epiphanes, while also upholding the truth that the “robbers” were a symbol of Rome.
Այս ճշմարտությունը հեշտ է տեսնել, եթե մարգարեական կանոնները ճիշտ կիրառեք։ Մարգարեական այն կանոններից մեկը, որ պետք է գործածվի, այն է, որ խորհրդանիշները մեկից ավելի նշանակություն ունեն, և թե տվյալ հատվածում դրանք որ նշանակությամբ են գործածված, պետք է որոշվի հենց այդ հատվածով։ Ասորիքի արքա Անտիոքոս Գ Մեծը կատարեց Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի տասներորդ խոսքի պատերազմը, և նա կատարեց Ռաֆիայի պատերազմը տասնմեկերորդ և տասներկուերորդ խոսքերում, և նա կատարեց Պանիումի պատերազմը տասնհինգերորդ խոսքում։ Միլլերիտական վիճաբանությունը, որ ներկայացված էր 1843 թվականի աղյուսակի վրա, այն էր, որ կեղծ բողոքական տեսակետը նույնացնում էր, թե «ավազակները» Անտիոքոս Եպիփանեսն էր, մինչդեռ միաժամանակ պահպանում էր այն ճշմարտությունը, որ «ավազակները» Հռոմի խորհրդանիշն էին։
Verses ten through fifteen were first fulfilled in the history of Antiochus III Magnus, so those verses, and the subsequent historical repeat of those verses provide two witnesses to the fulfillment of those verses in the last days, for all the prophets spoke more directly about the last days, than the days in which they lived.
Տասներորդից մինչև տասնհինգերորդ համարները նախ սկզբնապես կատարվեցին Անտիոքոս Գ Մեծի պատմության մեջ, ուստի այդ համարները, ինչպես նաև այդ համարների հետագա պատմական կրկնությունը, երկու վկայություն են տալիս այդ համարների վերջին օրերում կատարման համար, որովհետև բոլոր մարգարեները ավելի անմիջականորեն վերջին օրերի մասին էին խոսում, քան իրենց ապրած օրերի մասին։
Along with that established rule concerning where a prophet’s testimony is to be applied, we also have Sister White who directly recorded “much of the history which has taken place in fulfillment of this prophecy [Daniel chapter eleven] will be repeated.” Antiochus III Magnus represents the United States as papal Rome’s proxy army. The Protestants argued that the robbers had typified another Antiochus, where the Millerites knew it was Rome. Currently one side identifies the United States as the robbers, and the other side holds to the foundational truth.
Բացի այն հաստատված կանոնից, թե մարգարեի վկայությունը որտեղ պետք է կիրառվի, մենք ունենք նաև Քույր Ուայթը, ով ուղղակիորեն արձանագրել է, որ «այս մարգարեության [Դանիել տասնմեկերորդ գլուխ] իրականացման մեջ տեղի ունեցած պատմության մեծ մասը պիտի կրկնվի»։ Անտիոքոս Գ Մագնուսը ներկայացնում է Միացյալ Նահանգները՝ որպես պապական Հռոմի փոխանորդ բանակ։ Բողոքականները պնդում էին, որ ավազակները նախապատկերել էին մեկ այլ Անտիոքոսի, մինչդեռ միլլերիտները գիտեին, որ դա Հռոմն էր։ Ներկայումս մի կողմը նույնացնում է Միացյալ Նահանգները ավազակների հետ, իսկ մյուս կողմը մնում է հիմնարար ճշմարտությանը։
If the rule that identifies that symbols have more than one meaning, and the meaning is to be based upon the context where they are employed, then identifying the United States as the robbers, parallels the Protestants’ identification of Antiochus as the robbers, but now Antiochus is a symbol of the United States in the last days.
Եթե այն կանոնը, որով որոշվում է, որ խորհրդանիշներն ունեն մեկից ավելի նշանակություն, և որ նշանակությունը պետք է հիմնվի այն համատեքստի վրա, որտեղ դրանք գործածվում են, ապա Միացյալ Նահանգները որպես ավազակներ նույնացնելը զուգահեռ է բողոքականների՝ Անտիոքոսին որպես ավազակներ նույնացնելուն, սակայն այժմ Անտիոքոսը վերջին օրերում Միացյալ Նահանգների խորհրդանիշն է։
The context of the passage is directly addressing the question of what power exalts itself to establish the vision, so to place the emphasis upon this fact, is justified. It is justified upon many witnesses, for the other historical lines of a controversy over Rome as a symbol identify the same fact. That fact is that those on the wrong side of the issue invariably identify the United States in the place of Rome. But if you are unwilling to accept that symbols have more than one meaning, or if you believe they do so, but are not practiced enough to have full faith in the rule, then it will be virtually impossible for you to follow the logic that is now going to be applied.
Այս հատվածի համատեքստը ուղղակիորեն անդրադառնում է այն հարցին, թե ո՛ր իշխանությունն է իրեն բարձրացնում՝ տեսիլքը հաստատելու համար, ուստի այս փաստի վրա շեշտը դնելը արդարացված է։ Դա արդարացված է բազմաթիվ վկայություններով, որովհետև Հռոմի՝ որպես խորհրդանիշի, շուրջ եղած հակամարտության մյուս պատմական գծերն էլ նույն փաստն են նույնականացնում։ Այդ փաստն այն է, որ հարցի սխալ կողմում գտնվողները անխուսափելիորեն Միացյալ Նահանգներին են նույնականացնում Հռոմի տեղում։ Բայց եթե դուք չեք ցանկանում ընդունել, որ խորհրդանիշները մեկից ավելի նշանակություն ունեն, կամ եթե հավատում եք, որ այդպես է, սակայն այնքան փորձառություն չունեք, որ այդ կանոնի նկատմամբ լիակատար վստահություն ունենաք, ապա ձեզ համար գործնականում անհնար կլինի հետևել այն տրամաբանությանը, որ այժմ պիտի կիրառվի։
Every two-horned power represents the United States in the last days. France is the twofold power represented by Sodom and Egypt. Islam also typifies the United States, for the United States is the false prophet in relation to the papal power who is Jezebel. The United States is Salome in subjection to Herodias. Balaam is a symbol of a false prophet too, though his story is more complex than simply being a false prophet.
Յուրաքանչյուր երկեղջյուր իշխանություն ներկայացնում է Միացյալ Նահանգները վերջին օրերում։ Ֆրանսիան այն երկակի իշխանությունն է, որ ներկայացված է Սոդոմով և Եգիպտոսով։ Իսլամը նույնպես նախատիպավորում է Միացյալ Նահանգները, քանի որ Միացյալ Նահանգները կեղծ մարգարեն է պապական իշխանության նկատմամբ, որն է Հեզաբելը։ Միացյալ Նահանգները Սալոմեն է՝ Հերովդիայի ենթակայության ներքո։ Բաղաամը նույնպես կեղծ մարգարեի խորհրդանիշ է, թեև նրա պատմությունը ավելի բարդ է, քան պարզապես կեղծ մարգարե լինելու հանգամանքը։
Balaam’s prophecies, which were recorded after he blessed Israel three times, are associated with Islam in a variety of ways. The ass is a symbol of Islam, and you can’t keep the talking ass out of a story of Balaam. The wise men from the east who came to worship the baby Jesus were guided by Balaam’s prophecies. Islam of the three woes of Revelation chapter nine represents the false prophet Mohammed.
Բաղաամի մարգարեությունները, որոնք արձանագրվեցին այն բանից հետո, երբ նա երեք անգամ օրհնեց Իսրայելին, զանազան կերպերով առնչվում են իսլամին։ Էշը իսլամի խորհրդանիշն է, և խոսող էշին հնարավոր չէ դուրս պահել Բաղաամի պատմությունից։ Արևելքից եկած իմաստունները, որոնք եկել էին մանուկ Հիսուսին երկրպագելու, առաջնորդվում էին Բաղաամի մարգարեություններով։ Հայտնության իններորդ գլխի երեք վայերի իսլամը ներկայացնում է կեղծ մարգարե Մուհամմեդին։
If you understand that symbols have more than one meaning, then you will no doubt also understand that many truths are so important that they are represented by a variety of symbols. The symbol that establishes the vision is a symbol of Rome, and therefore it is obvious that Rome would be a primary theme throughout Bible prophecy. One classic and well-established symbol of Rome is the king of the north in Daniel chapter eleven. The king of the north who comes to his end with none to help is the papal power, the Roman church, the pope of Rome, the man of sin.
Եթե հասկանում եք, որ խորհրդանիշներն ունեն մեկից ավելի իմաստ, ապա, անկասկած, նաև կհասկանաք, որ շատ ճշմարտություններ այնքան կարևոր են, որ ներկայացվում են խորհրդանիշների բազմազանությամբ։ Խորհրդանիշը, որ հաստատում է տեսիլքը, Հռոմի խորհրդանիշ է, և հետևաբար ակնհայտ է, որ Հռոմը պիտի լինի Աստվածաշնչյան մարգարեության գլխավոր թեմաներից մեկը։ Հռոմի դասական և հաստատված խորհրդանիշներից մեկը Դանիելի տասնմեկերորդ գլխի հյուսիսի թագավորն է։ Հյուսիսի այն թագավորը, որ գալիս է իր վախճանին՝ առանց օգնողի, պապական իշխանությունն է, հռոմեական եկեղեցին, Հռոմի պապը, մեղքի մարդը։
In the controversy of Uriah Smith, it was claimed that the king of the north in verse thirty-six was France, and the king of the north in verse forty was Turkey. Both France and Turkey are symbols of the United States in different contexts, but as with the Protestants, and as it is today, in Smith’s controversy, he rejected the truth that the king of the north is a symbol of Modern Rome, and claimed the symbol of Rome was represented by a symbol of the United States in the nation of France, and again that the symbol of Rome was a symbol of the United States as represented in the nation of Turkey.
Ուրայա Սմիթի վեճում պնդվում էր, թե երեսունվեցերորդ խոսքում հյուսիսի թագավորը Ֆրանսիան էր, իսկ քառասուներորդ խոսքում՝ Թուրքիան։ Թե՛ Ֆրանսիան, թե՛ Թուրքիան տարբեր համատեքստերում Միացյալ Նահանգների խորհրդանիշներ են, սակայն, ինչպես բողոքականների պարագայում, և ինչպես այսօր է, Սմիթի վեճում նա մերժեց այն ճշմարտությունը, որ հյուսիսի թագավորը Նոր Հռոմի խորհրդանիշն է, և պնդեց, թե Հռոմի խորհրդանիշը ներկայացված էր Միացյալ Նահանգների մի խորհրդանիշով՝ Ֆրանսիա ազգում, և կրկին, թե Հռոմի խորհրդանիշը Միացյալ Նահանգների մի խորհրդանիշ էր՝ ներկայացված Թուրքիայի ազգում։
The context now contains three lines; Millerite history, Uriah Smith’s history, and the here and now. In each of those illustrations there is a controversy over a symbol of Rome, which is misapplied through misunderstanding Rome as a symbol of the United States.
Համատեքստն այժմ պարունակում է երեք գիծ՝ միլլերական պատմությունը, Ուրիա Սմիթի պատմությունը և այստեղն ու այժմը։ Այդ պատկերավորումներից յուրաքանչյուրում առկա է հակասություն Հռոմի մի խորհրդանիշի շուրջ, որը սխալ է կիրառվում՝ Հռոմը որպես Միացյալ Նահանգների խորհրդանիշ թյուրըմբռնելու միջոցով։
The line of the controversy of “the daily,” in the book of Daniel upholds this very same emphasis of arguing against the truth regarding a symbol of Rome, though there are some important nuances in this history.
«Դանիէլ» գրքում «մշտականի» վերաբերյալ վիճաբանության գիծը հաստատում է ճշմարտության դեմ վիճելու հենց այս նույն շեշտադրումը՝ Հռոմի մի խորհրդանշանի առնչությամբ, թեև այս պատմության մեջ կան որոշ կարևոր նրբերանգներ։
The logic of Uriah Smith’s prophetic model led his followers to misapply the sixth plague in chapter sixteen of Revelation. A primary problem in Smith’s application of chapter sixteen, other than his attempt to apply everything literally, in a period when everything is to be applied spiritually, was his inability to see the specific structure of the threefold union of the dragon, the beast and false prophet. By replacing the true meaning of the symbols with meanings of a private interpretation Smith’s logic precludes the ability to recognize how the threefold union is formed, and how it is formed is “the great test for the people of God by which their eternal salvation will be determined.”
Ուրիա Սմիթի մարգարեական մոդելի տրամաբանությունը իր հետևորդներին առաջնորդեց Հայտնության տասնվեցերորդ գլխի վեցերորդ պատուհասը սխալ կերպով կիրառելու։ Սմիթի կողմից տասնվեցերորդ գլխի կիրառության մեջ գլխավոր խնդիրներից մեկը, բացի այն բանից, որ նա փորձեց ամեն ինչ բառացիորեն կիրառել մի ժամանակաշրջանում, երբ ամեն ինչ պետք է հոգևորապես կիրառվեր, այն էր, որ նա ի վիճակի չէր տեսնել վիշապի, գազանի և սուտ մարգարեի եռակի միության առանձնահատուկ կառուցվածքը։ Փոխարինելով խորհրդանիշների ճշմարիտ իմաստը մասնավոր մեկնաբանության իմաստներով՝ Սմիթի տրամաբանությունը բացառում է այն ճանաչելու կարողությունը, թե ինչպես է կազմավորվում այդ եռակի միությունը, իսկ թե ինչպես է այն կազմավորվում, «Աստծո ժողովրդի համար այն մեծ փորձությունն է, որով պիտի որոշվի նրանց հավիտենական փրկությունը»։
The misapplication of symbols of Rome are an attempt by Satan to prevent God’s last-day people from seeing not only modern Rome, but how modern Rome is formed. The necessity of recognizing the prophetic characteristics associated with the joining together of the United Nations, the papal power and the United States contains eternal consequences.
Հռոմի խորհրդանիշների սխալ կիրառումը Սատանայի փորձն է՝ խոչընդոտելու, որ Աստծո վերջին օրերի ժողովուրդը տեսնի ոչ միայն ժամանակակից Հռոմը, այլև այն, թե ինչպես է կազմավորվում ժամանակակից Հռոմը։ Միավորված ազգերի կազմակերպության, պապական իշխանության և Միացյալ Նահանգների միավորման հետ կապված մարգարեական բնութագրերը ճանաչելու անհրաժեշտությունը պարունակում է հավիտենական հետևանքներ։
In the book of Daniel, there is a special test that emphasizes the importance of recognizing the relationships of these three powers, and there is another special test that emphasizes these identical points in the book of Revelation. “The daily” in the book of Daniel was understood to be pagan Rome by William Miller as he studied 2 Thessalonians. Miller understood from the description of the prophetic relationship between pagan Rome and papal Rome in 2 Thessalonians that the word, “daily,” was a symbol of pagan Rome, and the abomination of desolation would therefore be papal Rome.
Դանիելի գրքում կա մի հատուկ փորձություն, որը շեշտում է այս երեք իշխանությունների փոխհարաբերությունները ճանաչելու կարևորությունը, և Հայտնության գրքում կա մեկ այլ հատուկ փորձություն, որը շեշտում է նույն այդ կետերը։ «Ամենօրյան» Դանիելի գրքում Վիլյամ Միլլերի կողմից, երբ նա ուսումնասիրում էր 2 Թեսաղոնիկեցիներին, հասկացվում էր որպես հեթանոսական Հռոմ։ Միլլերը 2 Թեսաղոնիկեցիներում հեթանոսական Հռոմի և պապական Հռոմի միջև մարգարեական փոխհարաբերության նկարագրությունից հասկացավ, որ «ամենօրյա» բառը հեթանոսական Հռոմի խորհրդանիշն էր, և, հետևաբար, ամայացման պղծությունը պիտի լիներ պապական Հռոմը։
The point we are underscoring though is that in 2 Thessalonians the relationship between pagan Rome and papal Rome is placed in a context that teaches that when and if you do not understand the relationship of those two powers, you receive strong delusion, and are lost for eternity.
Սակայն այն միտքը, որ մենք ընդգծում ենք, այն է, որ 2 Թեսաղոնիկեցիներում հեթանոսական Հռոմի և պապական Հռոմի միջև եղած հարաբերությունը դրված է այնպիսի համատեքստի մեջ, որը սովորեցնում է, որ երբ և եթե դուք չեք հասկանում այդ երկու իշխանությունների փոխհարաբերությունը, ընդունում եք զորեղ մոլորություն և կորչում եք հավիտենության համար։
This is the same warning of the sixth plague where not only the dragon, who was pagan Rome in 2 Thessalonians, and the beast, who was the “man of sin” in that passage, but also in chapter sixteen you have the false prophet. The passage is emphasizing the importance of recognizing the relationship of the powers who make up Modern Rome’s threefold union, that is also modern Babylon.
Սա նույն նախազգուշացումն է վեցերորդ պատուհասի մասին, որտեղ ոչ միայն վիշապը, որ 2 Թեսաղոնիկեցիների մեջ հեթանոսական Հռոմն էր, և գազանը, որ այդ հատվածում «մեղքի մարդն» էր, այլև տասնվեցերորդ գլխում ունեք նաև սուտ մարգարեին։ Հատվածն ընդգծում է այն զորությունների փոխհարաբերությունը ճանաչելու կարևորությունը, որոնք կազմում են Ժամանակակից Հռոմի եռամիությունը, որը նաև ժամանակակից Բաբելոնն է։
The controversy over “the daily” addresses the very same last-day controversy, but it expands the identification of the controversy by adding the importance of understanding the relationship between the three powers who make up Modern Rome. To refuse to see this truth, is to guarantee strong delusion for your reward.
«Ամենօրյայի» շուրջ եղած վեճը վերաբերում է հենց այդ նույն վերջին օրերի վեճին, սակայն այն ընդլայնում է այդ վեճի նույնականացումը՝ ավելացնելով այն կարևորությունը, որ պետք է հասկացվի Ժամանակակից Հռոմը կազմող երեք ուժերի փոխհարաբերությունը։ Այս ճշմարտությունը տեսնելուց հրաժարվելն է երաշխավորում, որ ձեր վարձքը լինի ուժգին մոլորությունը։
In the current controversy those identifying the United States as the robbers appear unable to even assent to understanding why it would matter that the United States is repeatedly represented as being in subjection to the papal power rather than being the papal power itself. Basic common sense recognizes that the power who is controlling the relationship in politics, history, marriage and Bible prophecy is considered as the head, and the head is what exalts itself to establish the vision and then falls.
Ներկա վեճի մեջ նրանք, ովքեր Միացյալ Նահանգները նույնացնում են ավազակների հետ, ըստ երևույթին անկարող են նույնիսկ համաձայնել հասկանալու, թե ինչու կարևոր պիտի լինի այն, որ Միացյալ Նահանգները բազմիցս ներկայացվում են որպես պապական իշխանությանը ենթակա, այլ ոչ թե հենց պապական իշխանությունն ինքը։ Տարրական ողջախոհությունը ճանաչում է, որ այն իշխանությունը, որը վերահսկում է հարաբերությունը քաղաքականության, պատմության, ամուսնության և աստվածաշնչյան մարգարեության մեջ, համարվում է գլուխը, և գլուխն է, որ ինքն իրեն բարձրացնում է՝ տեսիլքը հաստատելու համար, և ապա ընկնում։
The logic that identifies the United States as the robbers, is unable to apply the history that was represented, and thereafter fulfilled, from 321 to 538. The symbol of the United States must fall away before the “man of sin” would be revealed. The “man of sin” gets revealed again in the last days, and before he does the United States must fall away first.
Այն տրամաբանությունը, որը Միացյալ Նահանգներին նույնացնում է որպես ավազակներ, անկարող է կիրառելու այն պատմությունը, որ ներկայացվեց և ապա իրականացավ 321-ից մինչև 538 թվականներին։ Միացյալ Նահանգների խորհրդանիշը պետք է նախ ընկնի, նախքան «մեղքի մարդը» կհայտնվեր։ «Մեղքի մարդը» վերջին օրերում դարձյալ է հայտնվում, և նախքան նա կհայտնվի, Միացյալ Նահանգները պետք է նախ ընկնի։
The Sunday law in the United States does not identify the United States as Modern Rome, it identifies that national ruin has arrived, and that the United States has been fully disconnected from righteousness. The Modern Rome that gets revealed when the United States falls away at the Sunday law is the papal power, who then and there just conquered her ally, the false prophet.
Միացյալ Նահանգներում կիրակնօրյա օրենքը Միացյալ Նահանգները չի նույնացնում որպես Նոր Հռոմ. այն ցույց է տալիս, որ ազգային կործանումը հասել է, և որ Միացյալ Նահանգները լիովին անջատվել է արդարությունից։ Այն Նոր Հռոմը, որ հայտնվում է, երբ Միացյալ Նահանգները կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ ընկնում է հավատուրացության մեջ, պապական իշխանությունն է, որը հենց այդտեղ և այնժամ նվաճեց իր դաշնակցին՝ սուտ մարգարեին։
“The daily” in the book of Daniel and its relationship to the message of William Miller, and the significance of Miller’s understanding being derived from 2 Thessalonians chapter two, and the warning to keep your garments in the sixth plague, all identify elements from those controversies that address current issues.
Դանիելի գրքում «ամենօրյան»-ը և դրա առնչությունը Ուիլյամ Միլլերի պատգամին, ինչպես նաև այն նշանակությունը, որ Միլլերի ըմբռնումը բխում էր Բ Թեսաղոնիկեցիների երկրորդ գլխից, և վեցերորդ պատուհասի մեջ հնչող՝ ձեր հանդերձները պահելու նախազգուշացումը, բոլորը մատնանշում են այդ վիճաբանություններից այն տարրերը, որոնք վերաբերում են ներկա հարցերին։
The warning of 2 Thessalonians chapter two in the last days is about a class that identifies the United States as a symbol, but refuses to be guided by the light that addresses the United States’ relationship with papal Rome. In doing this they will see the relationship of not only papal Rome and the United States, but also the United Nations, the dragon power of Revelation chapter sixteen.
Վերջին օրերում Բ Թեսաղոնիկեցիների երկրորդ գլխի նախազգուշացումը վերաբերում է մի դասակարգի, որը Միացյալ Նահանգները նույնացնում է որպես խորհրդանիշ, բայց հրաժարվում է առաջնորդվել այն լույսով, որը վերաբերում է Միացյալ Նահանգների հարաբերությանը պապական Հռոմի հետ։ Այդ կերպ նրանք կտեսնեն ոչ միայն պապական Հռոմի և Միացյալ Նահանգների հարաբերությունը, այլև Միավորված ազգերի կազմակերպությունը՝ Հայտնության տասնվեցերորդ գլխի վիշապային զորությունը։
As with Uriah Smith, A.G. Daniells and W.W. Prescott, who Sister White identified as being unable to reason from cause to effect, so too are those who refuse to be guided by the direction of God’s prophetic Word in its elaboration of the relationship of these three powers in the last days.
Ինչպես Ուրիա Սմիթը, Ա. Գ. Դանիելսը և Վ. Վ. Պրեսկոտը, որոնց Քույր Ուայթը բնորոշեց որպես անկարող՝ պատճառից հետևանք դատելու, այնպես էլ նրանք, ովքեր հրաժարվում են առաջնորդվել Աստծո մարգարեական Խոսքի առաջնորդությամբ՝ վերջին օրերում այս երեք զորությունների փոխհարաբերության նրա պարզաբանման մեջ։
Like the first, the current, and the Uriah Smith controversies, the controversy of the relationship of the three powers as represented in 2 Thessalonians and the sixth plague manifests a private interpretation that points to the United States, but refuses to see certain prophetic characteristics of the United States that would expose their erroneous concept, and possibly bring them to the light.
Ինչպես առաջինը, ընթացիկը և Ուրիա Սմիթի շուրջ ծագած հակասությունները, այդպես էլ 2 Թեսաղոնիկեցիներում և վեցերորդ պատուհասում ներկայացված երեք զորությունների փոխհարաբերության շուրջ եղած հակասությունը դրսևորում է մասնավոր մեկնություն, որը մատնանշում է Միացյալ Նահանգները, սակայն հրաժարվում է տեսնել Միացյալ Նահանգների որոշ մարգարեական բնութագրեր, որոնք կբացահայտեին նրանց սխալ հասկացությունը և, հնարավոր է, նրանց բերեին դեպի լույս։
After September 11, 2001 the controversy over the four insects of Joel arose. The truth being that the insects represented a progressive spiritual declension of the Laodicean Seventh-day Adventist church by the introduction of Catholic and apostate Protestant theology. Again the correct application of the four insects is Rome, but the private interpretation claimed it was Islam, which is a symbol of a false prophet, and therefore a symbol of the United States. Line upon line, the controversies from Advent history which we have just addressed, all speak to the same truth.
2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ից հետո ծագեց վիճաբանություն Հովելի չորս միջատների վերաբերյալ։ Ճշմարտությունն այն է, որ այդ միջատները ներկայացնում էին Լաոդիկեան Յոթերորդ օրվա ադվենտիստական եկեղեցու առաջընթաց հոգևոր անկումը՝ կաթոլիկական և հավատուրաց բողոքական աստվածաբանության ներմուծման միջոցով։ Կրկին, չորս միջատների ճիշտ կիրառությունը Հռոմն է, սակայն մասնավոր մեկնաբանությունը պնդում էր, թե դա իսլամն է, որը կեղծ մարգարեի խորհրդանիշ է, և հետևաբար՝ Միացյալ Նահանգների խորհրդանիշ։ Տող առ տող, ադվենտական պատմությունից այն վիճաբանությունները, որոնց մենք հենց նոր անդրադարձանք, բոլորը վկայում են նույն ճշմարտության մասին։
The wrong side, on four witnesses, identifies the robbers as the United States, and upon two witnesses the wrong side’s understanding of the United States as a symbol is incorrect. God’s last-day candidates to be among the one hundred and forty-four thousand are now in a prophetic test. It is not a test that is accomplished by simply casting your vote for this side or that side. It is a test that can only genuinely be navigated correctly if the prophetic rules are accurately applied. In order for the Lion of the tribe of Judah to awaken His last-day people to the fact that they are not studying deeply enough, He allowed heresies to be introduced.
Սխալ կողմը, չորս վկաների հիման վրա, ավազակներին նույնացնում է Միացյալ Նահանգների հետ, և երկու վկաների հիման վրա սխալ կողմի ըմբռնումը Միացյալ Նահանգների՝ որպես խորհրդանիշի, վերաբերյալ սխալ է։ Աստծո վերջին օրերի թեկնածուները՝ հարյուր քառասունչորս հազարի մեջ լինելու համար, այժմ գտնվում են մարգարեական փորձության մեջ։ Սա այնպիսի փորձություն չէ, որ կատարվում է պարզապես այս կամ այն կողմի օգտին ձեր ձայնը տալով։ Սա մի փորձություն է, որը կարող է ճշմարտապես ճիշտ կերպով հաղթահարվել միայն այն դեպքում, եթե մարգարեական կանոնները ճշգրտորեն կիրառվեն։ Որպեսզի Հուդայի ցեղից Առյուծը արթնացնի Իր վերջին օրերի ժողովրդին այն փաստին, որ նրանք բավական խորությամբ չեն ուսումնասիրում, Նա թույլ տվեց, որ հերձվածներ ներմուծվեն։
The fact that a heresy arose within this movement identifies that our personal aptitude in regard to the rules of prophetic interpretation is weaker than it should be. Rome establishes the vision, and the vision of the last days is the final rise and fall of the king of the north. That “king” is also the “man of sin”, and the “man of sin” is the “mystery of iniquity,” and that “wicked.” He is the antichrist, he is symbolized as the “robbers of thy people,” and he is the “head” of Modern Rome.
Այն փաստը, որ այս շարժման ներսում ծագեց մի հերետիկոսություն, ցույց է տալիս, որ մարգարեական մեկնության կանոնների վերաբերյալ մեր անձնական ընդունակությունը ավելի թույլ է, քան պետք է լիներ։ Հռոմը հաստատում է տեսիլքը, իսկ վերջին օրերի տեսիլքը հյուսիսի թագավորի վերջին վերելքն ու անկումն է։ Այդ «թագավորը» նաև «մեղքի մարդն» է, և «մեղքի մարդը» «անօրենության խորհուրդն» է, և այդ «անօրենը»։ Նա նեռնն է, նա խորհրդանշվում է որպես «քո ժողովրդի ավազակները», և նա Ժամանակակից Հռոմի «գլուխն» է։
“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.
«Նրանք, ովքեր շփոթվում են խոսքի ըմբռնման մեջ, ովքեր չեն տեսնում նեռի նշանակությունը, անշուշտ իրենք իրենց կդնեն նեռի կողմը։ Այժմ մեզ համար ժամանակ չկա աշխարհի հետ ձուլվելու։ Դանիելը կանգնած է իր վիճակի մեջ և իր տեղում։ Դանիելի և Հովհաննեսի մարգարեությունները պետք է հասկացվեն։ Նրանք մեկնաբանում են միմյանց։ Նրանք աշխարհին տալիս են ճշմարտություններ, որոնք յուրաքանչյուր ոք պետք է հասկանա։ Այս մարգարեությունները պետք է վկայություն լինեն աշխարհում։ Իրենց կատարմամբ այս վերջին օրերում՝ նրանք իրենք իրենց կբացատրեն»։ Kress Collection, 105.