In the previous two articles addressing the private interpretation that claims that the United States has been typified by the “robbers of thy people” who “establish the vision” in Daniel chapter eleven verse fourteen, we cited a passage from the pen of Ellen White which stated, “The members of the church will individually be tested and proved.” That proving, testing, and sifting process which is represented as the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three, cleansing the silver and gold is now under way. In Malachi chapter three, it identifies a purging.
Նախորդ երկու հոդվածներում, որոնք վերաբերում էին այն մասնավոր մեկնաբանությանը, ըստ որի Միացյալ Նահանգները նախապատկերված է Դանիել գլուխ տասնմեկի տասնչորսերորդ խոսքում «քո ժողովրդի ավազակներով», որոնք «տեսիլքը հաստատում են», մենք մեջբերեցինք Էլեն Ուայթի գրությունից մի հատված, որտեղ ասվում էր. «Եկեղեցու անդամները անհատապես պիտի փորձվեն և ապացուցվեն»։ Այդ ապացուցման, փորձության և մաղման ընթացքը, որը Մաղաքիա գլուխ երեքում ներկայացված է որպես Ուխտի Պատգամավորի կողմից արծաթն ու ոսկին մաքրելու գործ, այժմ արդեն ընթացքի մեջ է։ Մաղաքիա գլուխ երեքում այն մատնանշում է մի մաքրազտում։
And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:3, 4.
Եվ նա պիտի նստի որպես արծաթի զտող և մաքրող, և պիտի մաքրի Ղևիի որդիներին ու նրանց պիտի զտի ինչպես ոսկին և արծաթը, որպեսզի նրանք արդարությամբ ընծա մատուցեն Տիրոջը։ Այն ժամանակ Հուդայի և Երուսաղեմի ընծան հաճելի պիտի լինի Տիրոջը, ինչպես հին օրերում և ինչպես նախկին տարիներին։ Մաղաքիա 3:3, 4.
Those who hold to the idea that the United States is the symbol which establishes the vision have been unable or unwilling to understand that the message that was unsealed in July of 2023 is what purges the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. In the synagogue at Capernaum the final purging of the one hundred and forty-four thousand was typified.
Նրանք, ովքեր հավատարիմ են այն գաղափարին, թե Միացյալ Նահանգներն է տեսիլքը հաստատող խորհրդանիշը, չեն կարողացել կամ չեն ցանկացել հասկանալ, որ 2023 թվականի հուլիսին բացված լուրն է, որ մաքրում է նրանց, ովքեր թեկնածու են հարյուր քառասունչորս հազարի թվում լինելու։ Կափառնայումի ժողովարանում նախատիպվել էր հարյուր քառասունչորս հազարի վերջնական մաքրագործումը։
“Jesus told them plainly, ‘There are some of you that believe not;’ adding, ‘Therefore said I unto you, that no man can come unto Me, except it were given unto him of My Father.’ He wished them to understand that if they were not drawn to Him it was because their hearts were not open to the Holy Spirit. ‘The natural man receiveth not the things of the Spirit of God: for they are foolishness unto him: neither can he know them, because they are spiritually discerned.’ 1 Corinthians 2:14. It is by faith that the soul beholds the glory of Jesus. This glory is hidden, until, through the Holy Spirit, faith is kindled in the soul.
Հիսուս նրանց պարզորեն ասաց. «Ձեզնից ոմանք չեն հավատում»,— և ավելացրեց. «Դրա համար ես ձեզ ասացի, որ ոչ ոք չի կարող գալ Ինձ մոտ, եթե Իմ Հորից նրան տրված չլինի»։ Նա կամենում էր, որ նրանք հասկանան, թե եթե դեպի Ինքը չեն ձգվում, ապա դրա պատճառն այն է, որ նրանց սրտերը բաց չեն Սուրբ Հոգու առաջ։ «Բնական մարդը չի ընդունում Աստծո Հոգու բաները, որովհետև դրանք նրա համար հիմարություն են. և չի էլ կարող ճանաչել դրանք, որովհետև դրանք հոգևոր կերպով են քննվում»։ Ա Կորնթացիս 2:14։ Հենց հավատքով է, որ հոգին տեսնում է Հիսուսի փառքը։ Այս փառքը ծածկված է մնում, մինչև որ Սուրբ Հոգու միջոցով հավատը բորբոքվի հոգու մեջ։
“By the public rebuke of their unbelief these disciples were still further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain. They had made their choice,—had taken the form without the spirit, the husk without the kernel. Their decision was never afterward reversed; for they walked no more with Jesus.
«Իրենց անհավատության հրապարակային հանդիմանությամբ այս աշակերտներն առավել ևս օտարվեցին Հիսուսից։ Նրանք խիստ դժգոհեցին, և, ցանկանալով վիրավորել Փրկչին ու բավարարել փարիսեցիների չարամտությունը, երես թեքեցին Նրանից և արհամարհանքով թողեցին Նրան։ Նրանք կատարել էին իրենց ընտրությունը,—ընդունել էին ձևն առանց ոգու, կեղևը՝ առանց միջուկի։ Նրանց որոշումն այլևս երբեք հետ չեղարկվեց, որովհետև այլևս չէին գնում Հիսուսի հետ։
“‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.
««Ում քամոցը Իր ձեռքում է, և Նա ամբողջապես կմաքրի Իր կալը և Իր ցորենը կհավաքի շտեմարանում»։ Մատթեոս 3:12։ Սա մաքրման ժամանակներից մեկն էր։ Ճշմարտության խոսքերով մղեղը բաժանվում էր ցորենից։ Քանի որ նրանք չափազանց սնապարծ և ինքնարդար էին հանդիմանություն ընդունելու համար, չափազանց աշխարհասեր՝ խոնարհության կյանք ընդունելու համար, շատերը հեռացան Հիսուսից։ Շատերը դեռևս անում են նույնը։ Հոգիները այսօր փորձվում են, ինչպես փորձվեցին այն աշակերտները Կափառնայումի ժողովարանում։ Երբ ճշմարտությունը հասցվում է սրտին, նրանք տեսնում են, որ իրենց կյանքերը չեն համապատասխանում Աստծո կամքին։ Նրանք տեսնում են իրենց մեջ ամբողջական փոփոխության անհրաժեշտությունը, բայց պատրաստ չեն ստանձնելու անձնուրաց աշխատանքի բեռը։ Ուստի բարկանում են, երբ իրենց մեղքերը բացահայտվում են։ Նրանք վիրավորված հեռանում են, ինչպես աշակերտները թողեցին Հիսուսին՝ տրտնջալով. «Այս խոսքը խիստ է. ո՞վ կարող է լսել այն»։ Քրիստոսի կյանքը, էջ 392։»
By “words of truth” the gold and silver of Malachi’s illustration of the final temple cleansing of the one hundred and forty-four thousand was represented.
«Ճշմարտության խոսքեր»-ով ներկայացված էին Մաղաքիայի՝ վերջին տաճարի մաքրման վերաբերյալ պատկերավորման ոսկին ու արծաթը՝ հարյուր քառասունչորս հազարների համար։
Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap. Malachi 3:1, 2.
Ահա, Ես պիտի ուղարկեմ Իմ պատգամաբերին, և նա պիտի պատրաստի ճանապարհն Իմ առաջ. և Տերը, որին դուք որոնում եք, հանկարծ պիտի գա Իր տաճարը, այսինքն՝ ուխտի պատգամաբերը, որից դուք հաճույք եք առնում. ահա, Նա պիտի գա, ասում է Զորաց Տերը։ Բայց ո՞վ պիտի դիմանա Նրա գալստյան օրվան, և ո՞վ պիտի կանգնի, երբ Նա հայտնվի. որովհետև Նա նման է զտարարի կրակին և լվացարարների օճառին։ Մաղաքիա 3:1, 2.
All the prophets, including Malachi are identifying the last days. In the first of these articles we cited, The 1888 Materials, page 403, where we are informed, “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth.” Those identified in the same passage “are not close Bible students,” who have “not studied to a purpose” the “passages of Scripture” where there exists “differences of opinion.” Those being addressed “do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness,” they “must study the Scriptures for a purpose.”
Բոլոր մարգարեները, ներառյալ Մաղաքիան, բնորոշում են վերջին օրերը։ Այս հոդվածներից առաջինում մենք մեջբերեցինք *The 1888 Materials*-ը, էջ 403, որտեղ մեզ տեղեկացվում է. «Նա, ով բավարարվում է Սուրբ Գրքերի վերաբերյալ իր ներկայիս անկատար գիտությամբ՝ այն բավարար համարելով իր փրկության համար, հանգչում է մահաբեր խաբեության մեջ։ Շատեր կան, որոնք Սուրբ Գրային փաստարկներով լիովին զինված չեն, որպեսզի կարողանան զանազանել մոլորությունը և դատապարտել այն ամբողջ ավանդությունն ու սնահավատությունը, որ ճշմարտության կերպարանքով մատուցվել է»։ Նույն հատվածում նույնականացվածները «Աստվածաշնչի ջանադիր ուսումնասիրողներ չեն», որոնք «նպատակաուղղված չեն ուսումնասիրել» այն «Սուրբ Գրքի հատվածները», որոնց վերաբերյալ գոյություն ունեն «կարծիքների տարբերություններ»։ Նրանց, ում ուղղված է խոսքը, ասվում է, որ նրանք «Աստվածաշունչը չեն կարդում [որպեսզի] դրա ծուծն ու ճարպը յուրացնեն իրենց հոգիների համար։ Նրանք չեն զգում, թե դա Աստծո ձայնն է, որ խոսում է իրենց հետ։ Բայց եթե ուզում ենք հասկանալ փրկության ճանապարհը, եթե ուզում ենք տեսնել Արդարության Արեգակի շողերը», ապա նրանք «պետք է նպատակով ուսումնասիրեն Սուրբ Գրքերը»։
The first article identified that one of the pieces of their misguided prophetic model is the passage from The Great Controversy, which records, “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615. Their private interpretation claims this sentence is identifying “Romanism” as past history and “apostate Protestantism” as the modern world. After the grammatical evidence that the application they make on this sentence has been wrested from its correct meaning, they exhibited no public retraction of the false application. In fact they used the very passage to advertise their next zoom meeting. Yet we are informed that “We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth.” There was no effort to retract the false claim, which appears to be evidence that those promoting this false application are not “inquiring diligently” to “know what is truth.”
Առաջին հոդվածը մատնանշեց, որ նրանց մոլորված մարգարեական մոդելի բաղադրիչներից մեկը «Մեծ պայքար»-ից այն հատվածն է, որտեղ արձանագրված է. «Հին Աշխարհում հռոմեականությունը և Նորում ուխտադրուժ բողոքականությունը նման ընթացք պիտի վարեն դեպի նրանց, ովքեր պատվում են բոլոր աստվածային պատվիրանները»։ The Great Controversy, 615. Նրանց մասնավոր մեկնությունը պնդում է, թե այս նախադասությունը «հռոմեականությունը» ներկայացնում է որպես անցյալ պատմություն, իսկ «ուխտադրուժ բողոքականությունը»՝ որպես ժամանակակից աշխարհ։ Այն բանից հետո, երբ քերականական ապացույցներով ցույց տրվեց, որ այս նախադասության վրա նրանց կիրառությունը խեղաթյուրված է իր ճիշտ իմաստից, նրանք կեղծ կիրառության վերաբերյալ որևէ հրապարակային հետկանչ չներկայացրին։ Ավելին, նրանք հենց այդ նույն հատվածն օգտագործեցին իրենց հաջորդ Zoom հանդիպումը գովազդելու համար։ Սակայն մեզ տեղեկացվում է, որ «Մենք պետք է բոլորի վրա տպավորենք աստվածային ճշմարտությունը ջանասիրաբար քննելու անհրաժեշտությունը, որպեսզի նրանք իմանան, որ իսկապես գիտեն, թե ինչ է ճշմարտությունը»։ Այդ կեղծ պնդումը հետ վերցնելու որևէ ջանք չկատարվեց, ինչը, ըստ երևույթին, վկայություն է, որ այս կեղծ կիրառությունը առաջ մղողները «ջանասիրաբար չեն քննում», որպեսզի «իմանան, թե ինչ է ճշմարտությունը»։
From the beginning of this controversy, we have approached it as if it was more than simply a disagreement between truth and error over who the robbers of thy people represent, and I still hold that position. The articles on the book of Daniel had reached a point by number two hundred where the significance of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven had been soundly set forth. The verses represent the history from 1989 unto the soon-coming Sunday law that exists in verse forty of Daniel eleven.
Այս վեճի սկզբից ի վեր մենք դրան մոտեցել ենք այնպես, կարծես այն ավելին էր, քան պարզապես ճշմարտության և մոլորության միջև անհամաձայնություն այն հարցի շուրջ, թե քո ժողովրդի ավազակները ում են ներկայացնում, և ես դեռևս պահպանում եմ այդ դիրքորոշումը։ Դանիելի գրքի վերաբերյալ հոդվածները երկու հարյուրերորդ համարին հասել էին այնպիսի մի կետի, որտեղ Դանիել տասնմեկի տասներեքից տասնհինգ համարների նշանակությունը հիմնովին շարադրված էր։ Այդ համարները ներկայացնում են պատմությունը 1989 թվականից մինչև Դանիել տասնմեկի քառասուներորդ համարում առկա՝ շուտով եկող Կիրակնօրյա օրենքը։
We have been identifying that history as the hidden history of verse forty. We have also identified that when Sister Whites states “the book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” that the hidden history of Daniel chapter eleven verse forty is “that portion of the prophecy of Daniel.” Verses thirteen through fifteen represent the prophetic truth which is unsealed in the last days. Those three verses are therefore also represented as both the “Revelation of Jesus Christ” and the “Seven Thunders” in the book of Revelation that is unsealed just prior to the close of probation. When Sister White refers to that “portion of the book of Daniel,” the passage where the statement is located states:
Մենք նույնականացրել ենք այդ պատմությունը որպես քառասուներորդ խոսքի թաքնված պատմությունը։ Մենք նաև նույնականացրել ենք, որ երբ Քույր Ուայթը հայտարարում է, թե «կնիքով փակված գիրքը Հայտնությունը չէ, այլ Դանիելի մարգարեության այն մասը, որ վերաբերում է վերջին օրերին», ապա Դանիել տասնմեկերորդ գլխի քառասուներորդ խոսքի թաքնված պատմությունը «Դանիելի մարգարեության այն մասն» է։ Տասներեքից մինչև տասնհինգերորդ խոսքերը ներկայացնում են այն մարգարեական ճշմարտությունը, որ բացվում է վերջին օրերին։ Հետևաբար, այդ երեք խոսքերը Հայտնության գրքում ներկայացված են նաև թե՛ որպես «Հիսուս Քրիստոսի Հայտնություն», թե՛ որպես «Յոթ Որոտներ», որոնք բացվում են փորձաշրջանի ավարտից անմիջապես առաջ։ Երբ Քույր Ուայթը հիշատակում է «Դանիելի գրքի այն մասը», այն հատվածը, որտեղ գտնվում է այդ հայտարարությունը, ասում է․
“Let none think, because they cannot explain the meaning of every symbol in the Revelation, that it is useless for them to search this book in an effort to know the meaning of the truth it contains. The One who revealed these mysteries to John will give to the diligent searcher for truth a foretaste of heavenly things. Those whose hearts are open to the reception of truth will be enabled to understand its teachings, and will be granted the blessing promised to those who ‘hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’
«Թող ոչ ոք չկարծի, թե քանի որ ինքը չի կարող բացատրել Հայտնության յուրաքանչյուր խորհրդանիշի նշանակությունը, ուրեմն իր համար անօգուտ է քննել այս գիրքը՝ ջանալով ճանաչել նրանում պարունակված ճշմարտության իմաստը։ Նա, Ով այս խորհուրդները հայտնեց Հովհաննեսին, ճշմարտության ջանադիր որոնողին կտա երկնային բաների նախահամը։ Նրանք, որոնց սրտերը բաց են ճշմարտությունն ընդունելու համար, կկարողանան հասկանալ նրա ուսմունքները, և նրանց կտրվի այն օրհնությունը, որ խոստացված է նրանց, ովքեր «լսում են այս մարգարեության խոսքերը և պահում են այնտեղ գրված բաները»։»
“In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 584, 585.
«Հայտնությունում Աստվածաշնչի բոլոր գրքերը միանում և ավարտվում են։ Այստեղ է Դանիելի գրքի լրացումը։ Մեկը մարգարեություն է, մյուսը՝ հայտնություն։ Կնքված եղած գիրքը Հայտնությունը չէ, այլ Դանիելի մարգարեության այն մասը, որ վերաբերում է վերջին օրերին։ Հրեշտակը պատվիրեց. «Բայց դու, ո՛վ Դանիել, փակիր այս խոսքերը և կնքիր գիրքը մինչև վերջի ժամանակը»։ Դանիել 12:4»։ Գործք Առաքելոց, 584, 585։
The word “complement” means to bring to perfection. The portion of the book of Daniel that relates to the last days, which is unsealed at the time of the end, is made perfect when combined, “line upon line” with the “Revelation of Jesus Christ,” and “the Seven Thunders.” Those three representations are the message which is unsealed, and therefore represents the “words of truth” that are employed to “purge” the one hundred and forty four thousand in the final temple cleansing of Malachi, as represented in verses thirteen to fifteen of Daniel eleven. The verse in the middle is the verse where the current controversy is represented, and as such represents the identical controversy that confronted the Millerites in their prophetic history.
«Լրացնել» բառը նշանակում է հասցնել կատարելության։ Դանիելի գրքի այն մասը, որը վերաբերում է վերջին օրերին և բացվում է վախճանի ժամանակ, կատարյալ է դառնում, երբ «տող առ տող» միավորվում է «Հիսուս Քրիստոսի Հայտնության» և «Յոթ Որոտների» հետ։ Այդ երեք ներկայացումները այն լուրն են, որը բացվում է, և ուստի ներկայացնում են «ճշմարտության խոսքերը», որոնք գործածվում են Մաղաքիայի վերջին տաճարի մաքրման ընթացքում հարյուր քառասունչորս հազարը «մաքրագործելու» համար, ինչպես ներկայացված է Դանիել տասնմեկի տասներեքից տասնհինգ համարներում։ Միջին համարը այն համարն է, որտեղ ներկայացված է ներկա վեճը, և, որպես այդպիսին, ներկայացնում է հենց այն նույն վեճը, որը նրանց մարգարեական պատմության մեջ կանգնել էր միլլերականների առջև։
To claim the “robbers of thy people” in verse fourteen is the United States is a perfect parallel to the Protestants of Millerite history claiming that the robbers represented Antiochus Epiphanes. The controversy will purge the dross from the gold and silver, but the more important issue is that the controversy has been allowed to lead those represented by the Levites of Malachi chapter three to study more deeply than ever before God’s prophetic Word. The “dirt brush Man” of William Miller’s dream is now sweeping the counterfeit coins and jewels out of the room, in advance of His work in reassembling the genuine jewels into a perfect order which shines ten times brighter than the sun.
Տասնչորսերորդ համարում պնդել, թե «քո ժողովրդի ավազակները» Միացյալ Նահանգներն են, կատարյալ զուգահեռ է միլլերական պատմության բողոքականների այն պնդմանը, թե ավազակները ներկայացնում էին Անտիոքոս Եպիփանեսին։ Այս վեճը ոսկուց և արծաթից պիտի մաքրի խարամը, բայց առավել կարևոր հարցն այն է, որ այս վեճը թույլատրվել է, որպեսզի Մաղաքիա մարգարեի երրորդ գլխի ղևտացիներով ներկայացվածները, Աստծո մարգարեական Խոսքն ուսումնասիրեն առավել խորությամբ, քան երբևէ առաջ։ Ուիլյամ Միլլերի երազի «կեղտը խոզանակող Մարդը» այժմ սենյակից դուրս է սրբում կեղծ մետաղադրամներն ու գոհարները՝ նախքան Իր այն աշխատանքը, որով իսկական գոհարները պիտի վերահավաքի կատարյալ կարգի մեջ, որը փայլում է արևից տասն անգամ ավելի պայծառ։
The controversy was allowed to take place to accomplish that very work, for we have been informed that, “God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth.”
Վեճը թույլատրվեց տեղի ունենալու՝ հենց այդ գործն իրականացնելու համար, որովհետև մեզ տեղեկացվել է, որ «Աստված պիտի արթնացնի Իր ժողովրդին. եթե այլ միջոցները ձախողվեն, նրանց մեջ պիտի մոլորություններ մտնեն, որոնք պիտի մաղեն նրանց՝ բաժանելով մղեղը ցորենից։ Տերը կանչում է Իր խոսքին հավատացող բոլորին՝ արթնանալու քնից։ Թանկագին լույս է եկել՝ համապատասխան այս ժամանակին։ Դա աստվածաշնչյան ճշմարտություն է, որ ցույց է տալիս այն վտանգները, որոնք հենց մեզ վրա են հասնում։ Այս լույսը պետք է առաջնորդի մեզ դեպի Սուրբ Գրքերի ջանադիր ուսումնասիրություն և այն դիրքորոշումների առավել քննադատական քննություն, որոնց մենք հավատարիմ ենք։ Աստված կամենում է, որ ճշմարտության բոլոր կողմերն ու դիրքերը հիմնովին և համառորեն քննվեն՝ աղոթքով ու ծոմապահությամբ։ Հավատացյալները չպետք է բավարարվեն ենթադրություններով և աղոտ պատկերացումներով այն բանի մասին, թե ինչն է կազմում ճշմարտությունը»։
The “heresies” He allows and employs to arouse His sleeping saints are “old controversies.”
Այն «հերձվածները», որոնց Նա թույլ է տալիս և գործածում՝ Իր ննջող սրբերին արթնացնելու համար, «հին վեճեր» են։
“In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Messages, book 2, 109.
«Պատմության և մարգարեության մեջ Աստծո Խոսքը պատկերում է ճշմարտության և մոլորության միջև երկարատև հակամարտությունը։ Այդ հակամարտությունը դեռևս շարունակվում է։ Այն բաները, որոնք եղել են, պիտի կրկնվեն։ Հին վեճերը պիտի վերակենդանանան, և նոր տեսություններ պիտի շարունակաբար ծագեն։ Բայց Աստծո ժողովուրդը, որ իր հավատքով և մարգարեության կատարմանը մասնակցելով իր բաժինն է ունեցել առաջին, երկրորդ և երրորդ հրեշտակների լուրերի հռչակման գործում, գիտի, թե որտեղ է կանգնած։ Նրանք ունեն մի փորձառություն, որն առավել թանկագին է, քան զտված ոսկին։ Նրանք պետք է կանգնեն ժայռի պես ամուր՝ իրենց վստահության սկզբնավորությունը հաստատուն պահելով մինչև վերջը»։ Selected Messages, գիրք 2, 109.
The controversy over the “robbers of thy people” is an old controversy from the Millerite history, which is the “beginning of their confidence” that they are told to hold “steadfast to the end.” The “beginning of” the one hundred and forty-four thousand’s “confidence” is the foundational truths which are represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts.
«Քո ժողովրդի ավազակների» վերաբերյալ հակասությունը Միլլերական պատմությունից եկող հին հակասություն է, որը նրանց «վստահության սկիզբն» է, և նրանց ասված է այն «մինչև վերջ հաստատուն պահել»։ Հարյուր քառասունչորս հազարի «վստահության սկիզբը» այն հիմնարար ճշմարտություններն են, որոնք ներկայացված են 1843 և 1850 թվականների ռահվիրայական քարտեզների վրա։
“The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give John for his people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin, and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.
«Թշնամին ձգտում է մեր եղբայրների և քույրերի միտքը շեղել այն գործից, որով ժողովուրդ պետք է պատրաստվի՝ այս վերջին օրերին կանգնելու համար։ Նրա սոփեստությունները նպատակ ունեն միտքը հեռացնելու այս ժամի վտանգներից և պարտականություններից։ Նրանք որպես ոչինչ են գնահատում այն լույսը, որ Քրիստոսը եկավ երկնքից՝ Հովհաննեսին տալու իր ժողովրդի համար։ Նրանք սովորեցնում են, թե հենց մեր առջև եղած տեսարանները բավարար կարևորություն չունեն, որպեսզի առանձնահատուկ ուշադրության արժանանան։ Նրանք անուժ են դարձնում երկնային ծագում ունեցող ճշմարտությունը և Աստծո ժողովրդին զրկում են նրանց անցյալի փորձառությունից՝ դրա փոխարեն նրանց տալով կեղծ գիտություն։»
“‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’
«Այսպես է ասում Տերը. Կանգնեցե՛ք ճանապարհների վրա, և տեսե՛ք, և հարցրե՛ք հին շավիղների համար, թե ո՛րն է բարի ճանապարհը, և գնացե՛ք նրանով»։
“Let none seek to tear away the foundations of our faith,—the foundations that were laid at the beginning of our work, by prayerful study of the Word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way, and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.
«Թող ոչ ոք չձգտի քանդել մեր հավատի հիմքերը,—այն հիմքերը, որոնք դրվեցին մեր գործի սկզբում՝ Խոսքի աղոթական ուսումնասիրությամբ և հայտնությամբ։ Այս հիմքերի վրա մենք կառուցել ենք վերջին հիսուն տարիների ընթացքում։ Մարդիկ կարող են կարծել, թե գտել են նոր ճանապարհ, և թե կարող են դնել ավելի ամուր հիմք, քան այն, որ արդեն դրվել է։ Բայց սա մեծ խաբեություն է։ Ոչ ոք չի կարող ուրիշ հիմք դնել, քան այն, որ դրված է։»
“In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand?—It soon fell; for it was not founded upon the Rock.
«Անցյալում շատերն են ձեռնամուխ եղել նոր հավատք կառուցելուն, նոր սկզբունքներ հաստատելուն։ Բայց որքան ժամանակ կանգուն մնաց նրանց շինությունը՞—Շուտով այն փլվեց, որովհետև Վեմի վրա հիմնված չէր։»
“Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying, ‘Other foundation can no man lay than that is laid’?
«Մի՞թե առաջին աշակերտները չպետք է բախվեին մարդկանց խոսքերին։ Մի՞թե նրանք չպետք է լսեին կեղծ տեսություններ և ապա, ամեն ինչ կատարելով, հաստատուն կանգնեին՝ ասելով. «Ոչ ոք չի կարող ուրիշ հիմք դնել, քան այն, որ դրված է»»։
“So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Review and Herald, March 3, 1904.
«Ուստի մենք պետք է մեր վստահության սկզբնավորությունը հաստատուն պահենք մինչև վերջը։ Աստծուց և Քրիստոսից զորության խոսքեր են ուղարկվել այս ժողովրդին՝ նրանց աշխարհից դուրս բերելու, կետ առ կետ, ներկայիս ճշմարտության հստակ լույսի մեջ։ Սուրբ կրակով դիպված շուրթերով Աստծո ծառաները հռչակել են պատգամը։ Աստվածային խոսքը իր կնիքն է դրել հռչակված ճշմարտության իսկության վրա»։ Review and Herald, March 3, 1904.
Jeremiah’s “old paths,” are the “foundations that were laid at the beginning of our work.” Those truths were founded “upon the Rock,” and in the Millerite history those foundational truths were the “present truth” message that was proclaimed in 1842, 1843 and 1844.
Երեմիայի «հին շավիղները» «այն հիմքերն են, որ դրվեցին մեր աշխատանքի սկզբում»։ Այդ ճշմարտությունները հիմնված էին «Վեմի վրա», և միլլերական պատմության մեջ այդ հիմնարար ճշմարտությունները այն «ներկա ճշմարտության» լուրն էին, որ հռչակվեց 1842, 1843 և 1844 թվականներին։
“May God help you to receive the words that I have spoken. Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.
«Թող Աստված օգնի ձեզ ընդունելու այն խոսքերը, որ ես խոսել եմ։ Թող նրանք, ովքեր կանգնած են որպես Աստծո պահակներ Սիոնի պարիսպների վրա, լինեն մարդիկ, որոնք կարող են տեսնել վտանգները ժողովրդի առաջ,—մարդիկ, որոնք կարող են զանազանել ճշմարտությունն ու մոլորությունը, արդարությունն ու անարդարությունը։»
“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given. Brethren and sisters, God lives and reigns and works today. His hand is on the wheel, and in his providence he is turning the wheel in accordance with his own will. Let not men fasten themselves to documents, saying what they will do, and what they will not do. Let them fasten themselves to the Lord God of heaven. Then the light of heaven will shine into the soul-temple, and we shall see the salvation of God.” Review and Herald, April 14, 1903.
«Զգուշացումը տրվել է. չպետք է թույլատրվի ներս մտնել որևէ բան, որը կխաթարի այն հավատի հիմքը, որի վրա մենք կառուցել ենք այն օրվանից ի վեր, երբ լուրը եկավ 1842, 1843 և 1844 թվականներին։ Ես այս լուրի մեջ էի, և այդ ժամանակվանից ի վեր կանգնած եմ աշխարհի առաջ՝ հավատարիմ այն լույսին, որ Աստված տվել է մեզ։ Մենք մտադրություն չունենք մեր ոտքերը վերցնելու այն հարթակից, որի վրա դրանք դրվեցին, երբ օրեցօր անկեղծ աղոթքով փնտրում էինք Տիրոջը՝ լույս որոնելով։ Մի՞թե կարծում եք, թե ես կարող էի հրաժարվել այն լույսից, որ Աստված տվել է ինձ։ Այն պետք է լինի ինչպես Դարերի Վեմը։ Այն առաջնորդել է ինձ այն ժամանակից ի վեր, երբ տրվեց։ Եղբայրնե՛ր և քույրե՛ր, Աստված կենդանի է, թագավորում է և այսօր գործում է։ Նրա ձեռքը անիվի վրա է, և Իր նախախնամությամբ Նա շրջում է անիվը Իր սեփական կամքին համապատասխան։ Թող մարդիկ իրենց չկապեն փաստաթղթերին՝ ասելով, թե ինչ պիտի անեն և ինչ պիտի չանեն։ Թող նրանք կապվեն երկնքի Տեր Աստծուն։ Այնժամ երկնքի լույսը կփայլի հոգու տաճարի մեջ, և մենք կտեսնենք Աստծո փրկությունը»։ Review and Herald, April 14, 1903.
The message that was proclaimed “in 1842, 1843, and 1844” is the message represented upon the 1843 pioneer chart. In May of 1842, three hundred 1843 charts were printed. Ellen White and the pioneers all gave testimony that the chart was a fulfillment of Habakkuk chapter two’s command to write the vision and make it plain upon tables. In that very history there were three hundred Millerite preachers, and SDA historians testify to the fact that they all employed the 1843 chart.
«1842, 1843 և 1844 թվականներին» հռչակված պատգամը այն պատգամն է, որ ներկայացված է 1843 թվականի պիոներական աղյուսակի վրա։ 1842 թվականի մայիսին տպագրվեցին 1843 թվականի երեք հարյուր աղյուսակներ։ Էլեն Ուայթը և պիոներները բոլորը վկայություն տվեցին, որ այդ աղյուսակը Ամբակումի երկրորդ գլխում տրված՝ տեսիլքը գրելու և այն տախտակների վրա պարզ դարձնելու հրամանի կատարման իրականացումն էր։ Հենց այդ նույն պատմության մեջ կային երեք հարյուր միլլերիտ քարոզիչներ, և ՅՕԱ պատմաբանները վկայում են այն փաստի մասին, որ նրանք բոլորը գործածում էին 1843 թվականի աղյուսակը։
What would possess a person to claim that the pioneer identification of Rome as the robbers of thy people, as represented upon the chart, is erroneous? What would possess someone to receive that claim? Yet, what possesses those of us that claim to accept the pioneer understanding that Rome is symbolized with the expression, “robbers of thy people,” and yet in reality not be able to defend that understanding for themselves?
Ի՞նչը կարող էր մարդուն դրդել պնդելու, թե քարտեզի վրա ներկայացված՝ Հռոմի՝ որպես քո ժողովրդի ավազակների պիոներական նույնականացումը սխալ է։ Ի՞նչը կարող էր մեկին դրդել ընդունելու այդ պնդումը։ Սակայն ի՞նչն է դրդում մեզնից նրանց, ովքեր պնդում են, թե ընդունում են պիոներական այն ըմբռնումը, որ Հռոմը խորհրդանշված է «քո ժողովրդի ավազակներ» արտահայտությամբ, և այնուամենայնիվ իրականում ի վիճակի չեն իրենք իրենց համար պաշտպանելու այդ ըմբռնումը։
In the first article we cited the following passage:
Առաջին հոդվածում մենք մեջբերեցինք հետևյալ հատվածը․
“Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us.” Testimonies, volume 5, 708.
«Ինչպիսին էլ լինի մարդու մտավոր առաջադիմությունը, թող նա մի պահ իսկ չմտածի, թե առավել մեծ լույսի համար Սուրբ Գրությունների հիմնավոր և անդադար քննության կարիք չկա։ Որպես ժողովուրդ՝ մենք կանչված ենք անհատապես լինելու մարգարեության ուսանողներ։ Մենք պետք է արթուն հսկենք լրջագույն ջանասիրությամբ, որպեսզի կարողանանք զանազանել լույսի յուրաքանչյուր շող, որ Աստված մեզ կներկայացնի»։ Վկայություններ, հատոր 5, 708։
I claim the “light which God” is now presenting “to us” is that we have not fully awakened to our responsibility to personally understand the first fifteen verses of Daniel eleven, and that we have not understood that verses thirteen to fifteen of that same chapter represents the truths that accomplish the final purging and sealing of the one hundred and forty-four thousand. If there were no heresies introduced in this very history it would provide evidence that we are wide awake. But this controversy proves otherwise.
Ես պնդում եմ, որ այն «լույսը, որ Աստված» այժմ ներկայացնում է «մեզ», այն է, որ մենք լիովին չենք արթնացել մեր պատասխանատվությանը՝ անձամբ հասկանալու Դանիէլ տասնմեկերորդ գլխի առաջին տասնհինգ համարները, և որ չենք հասկացել, թե նույն գլխի տասներեքից տասնհինգ համարները ներկայացնում են այն ճշմարտությունները, որոնք իրականացնում են հարյուր քառասունչորս հազարի վերջնական մաքրագործումն ու կնքումը։ Եթե հենց այս պատմության մեջ ոչ մի հերձված չներմուծվեր, դա ապացույց կլիներ, որ մենք լիովին արթուն ենք։ Սակայն այս վեճը հակառակն է ապացուցում։
“The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what. . ..
«Այն փաստը, որ Աստծո ժողովրդի մեջ վեճ կամ հուզում չկա, չպետք է համարվի որպես վերջնական ապացույց, թե նրանք ամուր բռնած են առողջ վարդապետությունից։ Պետք է վախենալ, որ նրանք գուցե հստակորեն չեն զանազանում ճշմարտությունը մոլորությունից։ Երբ Սուրբ Գրքի քննությամբ նոր հարցեր չեն հարուցվում, երբ կարծիքների տարբերություն չի առաջանում, որը մարդկանց կմղի անձամբ քննել Աստվածաշունչը, որպեսզի համոզվեն, թե իրենք ունեն ճշմարտությունը, այժմ էլ, ինչպես հին ժամանակներում, շատերը կկառչեն ավանդությունից և կպաշտեն՝ չիմանալով թե ինչ»։
“God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.
«Աստված պիտի արթնացնի Իր ժողովրդին. եթե այլ միջոցները ձախողվեն, նրանց մեջ պիտի ներթափանցեն հերետիկոսություններ, որոնք պիտի մաղեն նրանց՝ զատելով ծղոտը ցորենից։ Տերը կանչում է Իր խոսքին հավատացող բոլորին՝ արթնանալու քնից։ Թանկագին լույս է եկել, որ համապատասխանում է այս ժամանակին։ Դա Աստվածաշնչյան ճշմարտությունն է, որը ցույց է տալիս հենց մեզ վրա հասած վտանգները։ Այս լույսը պետք է առաջնորդի մեզ դեպի Սուրբ Գրքերի ջանադիր ուսումնասիրություն և մեր բռնած դիրքորոշումների առավել խիստ քննություն։ Աստված կամենում է, որ ճշմարտության բոլոր կողմերն ու դիրքերը հիմնովին և համառորեն քննվեն՝ աղոթքով և ծոմապահությամբ։ Հավատացյալները չպետք է հանգչեն ենթադրությունների և անորոշ պատկերացումների մեջ այն մասին, թե ինչն է ճշմարտությունը։ Նրանց հավատը պետք է ամուր հիմնված լինի Աստծո խոսքի վրա, որպեսզի երբ փորձության ժամանակը գա, և նրանց կանգնեցնեն ժողովների առաջ՝ իրենց հավատի համար պատասխան տալու, նրանք կարողանան հեզությամբ և երկյուղով պատճառաբանել իրենց մեջ եղող հույսը։»
“Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound.” Testimonies, volume 5, 708.
«Գրգռեցե՛ք, գրգռեցե՛ք, գրգռեցե՛ք։ Այն թեմաները, որ մենք ներկայացնում ենք աշխարհին, մեզ համար պետք է լինեն կենդանի իրականություն։ Կարևոր է, որ այն վարդապետությունները պաշտպանելիս, որոնք մենք հավատքի հիմնարար դրույթներ ենք համարում, երբեք մեզ թույլ չտանք գործածելու այնպիսի փաստարկներ, որոնք լիովին հիմնավոր չեն»։ Testimonies, volume 5, 708.
As we move forward in this consideration of the robbers of God’s people we will demonstrate that the argument upon verse fourteen of Daniel eleven between the Protestants and the Millerites is identical to the argument between the new and private interpretation that the United States, and not Rome, establishes the vision. The position that The Great Controversy uses the expression, “old world” to identify past history is a “supposition and ill-defined idea” and it is an illustration of an “argument that is not wholly sound.”
Մինչ մենք առաջ ենք ընթանում Աստծո ժողովրդի կողոպտիչների այս քննության մեջ, ցույց կտանք, որ Դանիել տասնմեկի տասնչորսերորդ համարի վերաբերյալ բողոքականների և միլլերականների միջև եղած բանավեճը նույնական է այն բանավեճին, որ տեղի է ունենում նոր և մասնավոր մեկնաբանության ու այն տեսակետի միջև, ըստ որի տեսիլքը հաստատում են Միացյալ Նահանգները, և ոչ թե Հռոմը։ Այն դիրքորոշումը, թե The Great Controversy-ը «old world» արտահայտությունն օգտագործում է անցյալ պատմությունը նույնացնելու համար, «ենթադրություն և աղոտ սահմանված գաղափար» է, և այն «մի փաստարկի օրինակ է, որը լիովին հիմնավոր չէ»։
Those who have used the passage to uphold their supposition that the Millerites were incorrect in identifying Rome as the robbers of thy people, should fulfill their Christian obligation and publicly retract their claim, for it is unsustainable grammatically and historically. For those sitting on the side-lines of this controversy, you are responsible to rightly divide the word of truth, for you have been called to be an individual who is a student of prophecy, not a follower of a man’s idea.
Նրանք, ովքեր այս հատվածը գործածել են՝ պաշտպանելու իրենց այն ենթադրությունը, թե միլլերիտները սխալվել էին Հռոմը քո ժողովրդի ավազակների հետ նույնացնելիս, պետք է կատարեն իրենց քրիստոնեական պարտականությունը և հրապարակավ հետ վերցնեն իրենց պնդումը, որովհետև այն քերականորեն և պատմականորեն անպաշտպանելի է։ Իսկ ձեզնից նրանք, ովքեր այս վեճի ժամանակ նստած են մնում կողքից դիտողի դիրքում, պատասխանատու եք ճշմարտության խոսքը ուղիղ բաժանելու համար, որովհետև դուք կոչված եք լինելու մարգարեության ուսումնասեր անհատ, և ոչ թե որևէ մարդու գաղափարի հետևորդ։
Men wrest the Scriptures to their own destruction.
Մարդիկ աղավաղում են Սուրբ Գրքերը՝ իրենց իսկ կործանման համար։
And account that the longsuffering of our Lord is salvation; even as our beloved brother Paul also according to the wisdom given unto him hath written unto you; As also in all his epistles, speaking in them of these things; in which are some things hard to be understood, which they that are unlearned and unstable wrest, as they do also the other scriptures, unto their own destruction. Ye therefore, beloved, seeing ye know these things before, beware lest ye also, being led away with the error of the wicked, fall from your own stedfastness. But grow in grace, and in the knowledge of our Lord and Saviour Jesus Christ. To him be glory both now and forever. Amen. 2 Peter 3:15–18.
Եվ մեր Տիրոջ երկայնամտությունը փրկություն համարե՛ք, ինչպես և մեր սիրելի եղբայր Պողոսը ձեզ գրեց՝ իրեն տրված իմաստության համաձայն. ինչպես նաև իր բոլոր թղթերում՝ խոսելով դրանցում այս բաների մասին. որոնց մեջ կան որոշ դժվարիմաց բաներ, որոնք անուսում և անհաստատ մարդիկ խեղաթյուրում են, ինչպես և մյուս Գրությունները, իրենց իսկ կործանման համար։ Ուրեմն դուք, սիրելինե՛ր, այս բաները նախապես գիտենալով՝ զգո՛ւյշ եղեք, որպեսզի անօրենների մոլորությամբ տարվելով՝ չընկնեք ձեր իսկ հաստատությունից։ Այլ աճեցե՛ք շնորհի մեջ և մեր Տեր ու Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսի գիտության մեջ։ Նրան փա՛ռք թե՛ այժմ և թե՛ հավիտյան։ Ամեն։ 2 Պետրոս 3:15–18.
Peter states that it is the “unlearned and unstable” who “wrest” the Scriptures “unto their own destruction.” In agreement with that fact is Sister White’s repeated warnings to us to study for ourselves. If we are not fulfilling our responsibility to be students of prophecy, we are determining our own destruction.
Պետրոսը հայտարարում է, որ «անգետներն ու անհաստատները» են, որ «խեղաթյուրում» են Սուրբ Գրքերը՝ «իրենց իսկ կործանման համար»։ Այդ փաստին համահունչ են Քույր Ուայթի մեզ տրված կրկնվող նախազգուշացումները, որ ինքներս ուսումնասիրենք։ Եթե մենք չենք կատարում մարգարեության ուսումնասերներ լինելու մեր պատասխանատվությունը, ապա մենք ինքներս ենք վճռում մեր իսկ կործանումը։
It is the robbers of thy people who establish the vision, and Solomon identifies that where there is no vision the people perish.
Քո ժողովրդի ավազակներն են, որ հաստատում են տեսիլքը, և Սողոմոնը նշում է, որ այնտեղ, որտեղ տեսիլք չկա, ժողովուրդը կորչում է։
Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.
Որտեղ տեսիլք չկա, ժողովուրդը կորստյան է մատնվում. բայց ով պահում է օրենքը, երանելի է նա։ Առակաց 29:18.
One of the definitions of “perish” is to be made naked. Where there is an incorrect understanding of the vision, it is based upon the fact that the symbol that establishes the vision is not understood, or incorrectly understood. To be among those who perish in Solomon’s warning is to secure the nakedness represented by the Laodiceans who are spewed out of the mouth of the Lord at the soon coming Sunday law. Why would we accept an idea that misrepresents the clear meaning of Sister White’s comments upon the old and new world, and that rejects the Millerite identification that it is Rome who establishes the vision, which was directly represented upon the 1843 chart, which represents the foundational truths of Adventism, and which is Christ, the Rock of Ages that is represented by all sacred illustration of the foundations?
«Կորչել» բառի սահմանումներից մեկը մերկացվելն է։ Այնտեղ, որտեղ տեսիլքի վերաբերյալ կա սխալ հասկացողություն, դա հիմնված է այն փաստի վրա, որ այն խորհրդանիշը, որը հաստատում է տեսիլքը, չի հասկացվում, կամ սխալ է հասկացվում։ Սողոմոնի նախազգուշացման մեջ կորչողների թվում լինելը նշանակում է ձեռք բերել այն մերկությունը, որ ներկայացված է լաոդիկեցիներով, որոնք Տիրոջ բերանից դուրս են թքվում շուտով եկող կիրակնօրյա օրենքի ժամանակ։ Ինչո՞ւ պիտի ընդունենք մի գաղափար, որը խեղաթյուրում է Քույր Ուայթի մեկնաբանությունների հստակ իմաստը հին և նոր աշխարհի վերաբերյալ, և որը մերժում է միլլերիական նույնականացումը, թե հենց Հռոմն է հաստատում տեսիլքը, ինչը ուղղակիորեն ներկայացված էր 1843 թվականի աղյուսակի վրա, որը ներկայացնում է ադվենտիզմի հիմնարար ճշմարտությունները, և որը Քրիստոսն է՝ դարերի Վեմը, որ ներկայացված է հիմքերի վերաբերյալ յուրաքանչյուր սուրբ պատկերազարդմամբ։
“But every building erected on other foundation than God’s word will fall. He who, like the Jews in Christ’s day, builds on the foundation of human ideas and opinions, of forms and ceremonies of man’s invention, or on any works that he can do independently of the grace of Christ, is erecting his structure of character upon the shifting sand. The fierce tempests of temptation will sweep away the sandy foundation and leave his house a wreck on the shores of time.
«Սակայն Աստծո խոսքից բացի որևէ այլ հիմքի վրա կանգնեցված ամեն շինություն կկործանվի։ Նա, ով, ինչպես Քրիստոսի օրերի հրեաները, կառուցում է մարդկային գաղափարների և կարծիքների, մարդու հորինած ձևերի ու արարողությունների վրա, կամ որևէ գործերի վրա, որ կարող է անել Քրիստոսի շնորհից անկախ, իր բնավորության կառույցը կանգնեցնում է սահող ավազի վրա։ Փորձության սաստիկ փոթորիկները կսրբեն այդ ավազային հիմքը և նրա տունը ժամանակի ափերին կթողնեն որպես ավերակ։»
“‘“Therefore thus saith the Lord God, … Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place.’ Isaiah 28:16, 17.
«Ուստի այսպես է ասում Տեր Աստվածը. … Եվ դատաստանը պիտի դնեմ չափագծի վրա, և արդարությունը՝ շաղափի. և կարկուտը պիտի սրբի ստության ապաստանը, և ջրերը պիտի ողողեն թաքստոցը»։ Եսայիա 28:16, 17։
“But today mercy pleads with the sinner. ‘As I live, saith the Lord God, I have no pleasure in the death of the wicked; but that the wicked turn from his way and live: turn ye, turn ye from your evil ways; for why will ye die?’ Ezekiel 33:11. The voice that speaks to the impenitent today is the voice of Him who in heart anguish exclaimed as He beheld the city of His love: ‘O Jerusalem, Jerusalem, which killeth the prophets, and stoneth them that are sent unto her! how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her own brood under her wings, and ye would not! Behold, your house is left unto you desolate.’ Luke 13:34, 35 , R.V. In Jerusalem, Jesus beheld a symbol of the world that had rejected and despised His grace. He was weeping, O stubborn heart, for you! Even when Jesus’ tears were shed upon the mount, Jerusalem might yet have repented, and escaped her doom. For a little space the Gift of heaven still waited her acceptance. So, O heart, to you Christ is still speaking in accents of love: ‘Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear My voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with Me.’ ‘Now is the accepted time; behold, now is the day of salvation.’ Revelation 3:20; 2 Corinthians 6:2.
«Բայց այսօր ողորմածությունը աղաչում է մեղավորին։ «Կենդանի եմ Ես,— ասում է Տեր Եհովան,— ամբարիշտի մահը չեմ կամենում, այլ որպեսզի ամբարիշտը դառնա իր ճանապարհից և ապրի. դարձե՛ք, դարձե՛ք ձեր չար ճանապարհներից. որովհետև ինչո՞ւ պիտի մեռնեք»։ Եզեկիել 33:11։ Այսօր անզղջացողին խոսող ձայնը Նրա ձայնն է, Ով սրտի տառապանքով բացականչեց, երբ դիտում էր Իր սիրո քաղաքը. «Ո՛վ Երուսաղե՛մ, Երուսաղե՛մ, որ մարգարեներին սպանում ես և քեզ մոտ ուղարկվածներին քարկոծում. քանի՜ անգամ կամեցա քո որդիներին ժողովել, ինչպես հավն է իր ձագերին ժողովում իր թևերի տակ, և դուք չկամեցաք։ Ահա ձեր տունը ձեզ թողնվում է ամայի»։ Ղուկաս 13:34, 35, R.V. Երուսաղեմում Հիսուսը տեսավ այն աշխարհի խորհրդանիշը, որը մերժել և արհամարհել էր Նրա շնորհը։ Նա լալիս էր, ո՛վ համառ սիրտ, քեզ համար։ Նույնիսկ երբ Հիսուսի արցունքները թափվում էին լեռան վրա, Երուսաղեմն դեռ կարող էր ապաշխարել և խույս տալ իր դատապարտությունից։ Դեռ կարճ ժամանակով երկնքի Պարգևը սպասում էր, որ նա ընդունի Իրեն։ Այդպես էլ, ո՛վ սիրտ, Քրիստոսը դեռ խոսում է քեզ հետ սիրո շեշտերով. «Ահա Ես կանգնած եմ դռան առաջ և բախում եմ. եթե մեկը լսի Իմ ձայնը և դուռը բացի, կմտնեմ նրա մոտ և կընթրեմ նրա հետ, և նա՝ Ինձ հետ»։ «Ահա հիմա ընդունելի ժամանակն է, ահա հիմա փրկության օրն է»։ Հայտնություն 3:20, Բ Կորնթացիներ 6:2։
“You who are resting your hope on self are building on the sand. But it is not yet too late to escape the impending ruin. Before the tempest breaks, flee to the sure foundation. ‘Thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious cornerstone, of sure foundation: he that believeth shall not make haste.’ ‘Look unto Me, and be ye saved, all the ends of the earth: for I am God, and there is none else.’ ‘Fear thou not; for I am with thee: be not dismayed; for I am thy God: I will strengthen thee; yea, I will help thee; yea, I will uphold thee with the right hand of My righteousness.’ ‘Ye shall not be ashamed nor confounded world without end.’ Isaiah 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17.” Thoughts from the Mount of Blessing, 150–152.
«Դուք, որ ձեր հույսը ձեր անձի վրա եք դնում, ավազի վրա եք շինում։ Բայց մոտալուտ կործանումից փրկվելու համար դեռևս ուշ չէ։ Նախքան փոթորիկը բռնկվի, փախեք դեպի վստահելի հիմքը։ «Այսպես է ասում Տեր Եհովան. Ահա, Ես Սիոնում մի քար եմ դնում՝ իբրև հիմք, փորձված քար, պատվական անկյունաքար, հաստատուն հիմք. ով հավատում է, նա չի շտապի»։ «Դարձե՛ք դեպի Ինձ և փրկվեցե՛ք, երկրի բոլոր ծայրե՛ր, որովհետև Ես Աստված եմ, և ուրիշը չկա»։ «Մի՛ վախեցիր, որովհետև Ես քեզ հետ եմ. մի՛ սարսափիր, որովհետև Ես քո Աստվածն եմ. Ես քեզ պիտի զորացնեմ, այո՛, Ես քեզ պիտի օգնեմ, այո՛, Ես քեզ պիտի պահեմ Իմ արդարության աջով»։ «Դուք հավիտյան չեք ամաչի և չեք խայտառակվի»։ Եսայիա 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17»։ Խորհուրդներ Երանության լեռից, 150–152։
We will continue this study in the next article.
Մենք կշարունակենք այս ուսումնասիրությունը հաջորդ հոդվածում։